فهرست مطالب

رفتار حرکتی - پیاپی 28 (تابستان 1396)
  • پیاپی 28 (تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/06/30
  • تعداد عناوین: 10
|
  • امیر شمس، پروانه شمسی پور دهکردی صفحات 17-34
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی ویژگی های روان سنجی (روایی و پایایی) پرسش نامه تصویرسازی ورزشی در ورزشکاران تیم های ملی بود. بدین منظور، 355 ورزشکار مرد و زن از تیم های ملی، نسخه فارسی پرسش نامه تصویرسازی ورزشی را تکمیل نمودند؛ این پرسش نامه شامل: 30 سوال و پنج مولفه تصویرسازی اختصاصی انگیزشی، تصویرسازی تبحر عمومی انگیزشی، تصویرسازی انگیختگی عمومی انگیزشی، تصویرسازی اختصاصی شناختی و تصویرسازی عمومی شناختی می باشد. در این پژوهش جهت بررسی روایی سازه عاملی از تحلیل عاملی تاییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری استفاده شد ؛ برای تعیین هم سانی درونی، ضریب آلفای کرونباخ به کار رفت؛ به منظور تعیین پایایی زمانی (با فاصله دو هفته) از ضریب هم بستگی درون طبقه ای بهره گرفته شد. نتایج نشان دهنده برازش مطلوب نسخه فارسی پرسش نامه تصویرسازی ورزشی در ورزشکاران تیم های ملی (شاخص های C.F.I=0.97، T.L.I=0.96، P.G.F.I=0.68 وP.N.F.I=0.72 و RMSEA=0.071) است. همچنین براساس نتایج، هم سانی درونی و پایایی زمانی از مقادیر قابل قبولی (0.79 تا 0.88) برخوردار می باشد؛ بنابراین، نسخه فارسی پرسش نامه تصویرسازی ورزشی از روایی و پایایی قابل قبولی در ورزشکاران تیم های ملی برخوردار بوده و ورزشکاران، مربیان و پژوهشگران می توانند از این پرسش نامه استفاده نمایند.
    کلیدواژگان: تصویرسازی اختصاصی انگیزشی، تصویرسازی انگیختگی عمومی انگیزشی، تصویرسازی تبحر عمومی انگیزشی، تصویرسازی اختصاصی شناختی، تصویرسازی عمومی شناختی
  • فاطمه صادقی، شیلا صفوی، مریم نزاکت الحسینی صفحات 37-52
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات ادراکی حرکتی بر رشد اجتماعی کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر بود. بدین منظور، 24 کودک دختر و پسر (گروه تجربی 12 نفر و گروه کنترل 12 نفر) کم توان ذهنی آموزش پذیر شهر اصفهان ( میانگین سنی22/1 ±80/8 سال و ضریب هوشی 92/1±73/66) به صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکت کنندگان براساس ضریب هوشی ثبت شده و عملکرد خود در پرسش نامه رشد اجتماعی (پرسش نامه رشد اجتماعی وایلند) هم سان گشته و در گروه های تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه 45 دقیقه ای و درمجموع، 24 جلسه در برنامه تمرینات ادراکی حرکتی شرکت نمود و گروه کنترل به فعالیت های روزمره خود پرداخت. شایان ذکر است که جمع آوری اطلاعات شرکت کنندگان به شکل پیش آزمون و پس آزمون انجام گرفت و به منظور مقایسه دو گروه از روش آماری تحیل کوواریانس استفاده گردید (0.05>P). نتایج نشان می دهد که بین عملکرد دو گروه تجربی و کنترل در رشد اجتماعی کلی تفاوت معنادار ی به لحاظ آماری وجود دارد (P=0.004)؛ بنابراین، می توان گفت تمرینات ادراکی حرکتی می تواند برنامه مناسبی جهت افزایش رشد اجتماعی کودکان کم توان ذهنی باشد.
    کلیدواژگان: تمرینات ادراکی، حرکتی، رشد اجتماعی، کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر
  • امین غلامی، ملیحه نعیمی کیا، علیرضا بهرامی، حسن کردی، روح الله طالبی صفحات 53-74
    هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط کنترل تولید نیرو و تنظیم زاویه دست برتر با برخی از ویژگی های روان شناختی دانشجویان ورزشکار و غیرورزشکار بود. بدین منظور، 120 ورزشکار عضو تیم های ملی دانشجویان ایران ( 2919 سال) ( 99 پسر و 21 دختر) در پژوهش شرکت نمودند. 120 دانشجوی غیرورزشکار (100 پسر و 20 دختر) نیز از دانشگاه تهران برای مقایسه با دانشجویان ورزشکار انتخاب شدند. از نیرو سنج دیجیتال و زاویه سنج به ترتیب برای اندازه گیری دقت کنترل نیرو و تنظیم زاویه دست برتر آزمودنی ها استفاده شد. برای ارزیابی حالات خلقی نیز از پرسش نامه حالات خلقی بهره گرفته شد. همچنین، به منظور ارزیابی هوش هیجانی از مقیاس هوش هیجانی شاته استفاده گردید و برای بررسی ارتباط بین متغیرها، ضریب هم بستگی پیرسون به کار رفت. جدول Zr فیشر نیز برای بررسی اختلاف بین ضرایب هم بستگی مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که ارتباط معناداری میان اختلال حالات خلقی با خطای کنترل نیرو و تنظیم زاویه دست برتر دو گروه پژوهش وجود دارد؛ اما این هم بستگی در غیرورزشکاران به طور معناداری بیشتر است؛ لذا، حالات خلقی منفی بر خطاهای حس حرکت اثر گذار می باشد؛ اما این اثرگذاری در مورد ورزشکاران کمتر است. از سوی دیگر، هم بستگی هوش هیجانی با عملکرد دو تکلیف کنترل نیرو با تنظیم زاویه دست بین ورزشکاران و غیر ورزشکاران معنادار نمی باشد؛ به عبارت دیگر، توانایی کنترل شناختی هیجانات بر قابلیت های حس حرکت افراد اثری نداشته و شرکت در ورزش بر میزان این هم بستگی بی تاثیر است.
    کلیدواژگان: کنترل تولید نیرو، تنظیم زاویه مفصل، حالات خلقی، هوش هیجانی، ورزشکار
  • جمال فاضل کلخوران، امیر شریعتی، هاجر بهرامی صفحات 73-88
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی و مقایسه اثر بازی های انفرادی و گروهی بر توجه و حافظه کوتاه مدت کودکان کم توان ذهنی آموزش پذیر بود. بدین منظور، 36 دانش آموز کم توان ذهنی از میان دانش آموزان مدرسه استثنایی «اندیشه» استان قزوین (با دامنه سنی تقویمی هشت تا 15 سال؛ سن عقلی هفت تا 10 سال؛ ضریب هوشی 50 تا70) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و پس از همتاسازی به سه گروه کنترل، بازی های انفرادی و بازی های گروهی تقسیم گردیدند. طرح این پژوهش نیمه تجربی بوده و به صورت پیش آزمون پس آزمون اجرا شده است. داده ها با استفاده از خرده آزمون ارقام و کسلر کودکان (حافظه کوتاه مدت) جمع آوری شده و با استفاده از تحلیل کوواریانس با سطح معناداری... .
    کلیدواژگان: کم توان ذهنی، حافظه کوتاه مدت، بازی های گروهی، بازی های انفرادی
  • مریم لطفی، حسن محمدزاده، مهدی سهرابی صفحات 89-108
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین واقعیت مجازی و واقعی با و بدون محدودیت اطلاعات صوتی بر یادگیری مهارت فورهند تنیس روی میز بود. در این پژوهش نیمه تجربی، 48 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه فردوسی مشهد (غیر از دانشجویان رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی) (با میانگین سنی 99/0±28/20 سال) که مبتدی بودند، به صورت خوشه ایچندمرحله ای انتخاب شده و پس از یک جلسه تمرین و براساس قد، وزن و نمرات اکتسابی در پیش آزمون، در چهار گروه هم سان (تمرین واقعی، تمرین واقعی با محدودیت اطلاعات صوتی، تمرین واقعیت مجازی و تمرین واقعیت مجازی با محدودیت اطلاعات صوتی) قرار گرفتند. این افراد طی شش جلسه و در هر جلسه 60 ضربه را تمرین کردند. شایان ذکر است که در این پژوهش آزمون تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی مورداستفاده قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که هر چهار گروه در ضربه ها پیشرفت داشته اند که این پیشرفت در اثر تمرین حاصل شده است. همچنین، در مراحل اکتساب و یادداری، گروه تمرین واقعی بدون محدودیت اطلاعات صوتی نسبت به گروه دارای محدودیت، عملکرد بهتری داشته است (P≤0.05) و بین گروه های واقعیت مجازی با و بدون محدودیت اطلاعات صوتی، گروه تمرین واقعی و واقعیت مجازی، گروه های تمرین واقعی و واقعیت مجازی که محدودیت اطلاعات صوتی داشتند و درنهایت، گروه تمرین واقعی با محدودیت اطلاعات صوتی و تمرین واقعیت مجازی اختلاف معناداری مشاهده نمی شود (P≥0.05). به طورکلی، یافته ها حاکی از آن است که تمرین در محیط واقعیت مجازی به عنوان یک بازی فعال (احتمالا) می تواند جایگزین مناسبی برای تمرین واقعی باشد و فرصت های بهتر یادگیری را فراهم کند. وجود اطلاعات صوتی نیز می تواند برای اجرای حرکت تسهیل کننده باشد.
    کلیدواژگان: تمرین واقعیت مجازی، تمرین واقعی، محدودیت اطلاعات صوتی، یادگیری، فورهند تنیس روی میز
  • امین عیسی نژاد، عبدالحسین پرنو، عبدالرضا کاظمی، رسول اسلامی، شیوا پیری، سیده آزاده حسینی صفحات 109-126
    فعالیت ورزشی از طریق تحریک ترشح عوامل رشد عصبی بر عملکرد حرکتی و شناختی اثرگذار می باشد. دراین راستا، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر 12 هفته فعالیت ورزشی بر سطوح سرمی عامل رشد عصبی مشتق از مغز و تبحر حرکتی کودکان کم توان ذهنی بود. بدین منظور، 40 دانش آموز پسر ( 126 سال) کم توان ذهنی آموزش پذیر به صورت هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه شاهد (20 نفر) و تجربی (20 نفر) قرار گرفتند. برنامه فعالیت ورزشی شامل انجام حرکات ریتمیک مختلف و بازی به مدت 12 هفته و به صورت چهار جلسه 45 دقیقه ای در هفته بود. 48 ساعت قبل از اولین جلسه و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی از تمامی آزمودنی ها درحالت ناشتا خون گیری به عمل آمد. همچنین، سطوح سرمی عامل رشد عصبی مشتق از مغز با استفاده از روش الایزا و تبحر حرکتی از طریق مقیاس لینکلن اوزرتسکی سنجیده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها نیز آزمون تحلیل کوواریانس مورداستفاده قرار گرفت (P≤0.05). نتایج نشان می دهد که سطوح سرمی عامل رشد عصبی مشتق از مغز پس از اجرای یک دوره فعالیت ورزشی منظم افزایش معناداری یافته است و نمره کلی آزمون تبحر حرکتی نیز در گروه تمرینات ورزشی به صورت معناداری بهبود پیدا کرده است (P≤0.05). از سوی دیگر، بهره هوشی در هیچ یک از گروه ها تغییر معناداری را نشان نمی دهد؛ در نتیجه، فعالیت ورزشی منظم ممکن است به واسطه افزایش سطح عامل رشد عصبی مشتق از مغز موجب بهبود تبحر حرکتی کودکان کم توان ذهنی شود.
    کلیدواژگان: فعالیت بدنی، عامل رشد عصبی مشتق از مغز، بهره هوشی، تبحر حرکتی، کم توان ذهنی
  • عبدالله قاسمی، میترا مقصودی، افخم دانشفر صفحات 127-140
    هدف از پژوهش حاضر،مقایسهرشدشناختیوحرکتیکودکانپیش دبستانیمتولد شدهباوزنکم هنگامتولدوکودکان با وزنطبیعی بود. بدین منظور ازمیانمهد کودک های منطقه دو شهرتهران، 15کودک (با وزن طبیعی 27/0±33/3 کیلوگرم) و 18 کودک با وزن کم زمان تولد (وزن 32/0±21/2 کیلوگرم) به صورتهدفمند اتتخابشدند. به منظورارزیابیحرکاتدرشتاز آزمونتبحر حرکتیدرشت نسخه دوم که شامل: خرده مقیاس های جابه جایی و کنترل شی می باشد، استفاده شد. همچنین، برای ارزیابی مهارت های حرکتی ظریف از برخی خرده مقیاس های آزمون بروینینکس اوزرتسکی (هماهنگی اندام فوقانی، سرعت پاسخ و سرعت و چالاکی اندام فوقانی) بهره گرفته شد و جهت اندازه گیری رشد شناختی شرکت کنندگان، آزمون مهارت شناختی آدمک گودیناف مورداستفاده قرار گرفت. نتایج به دست آمده توسط آمار استنباطی شاپیرو ویلک و تی مستقل در سطح معناداری (05/0) تجزیه و تحلیل آماری شدند. یافته ها نشان می دهد که کودکان با وزن طبیعی هنگام تولد در مقایسه با کودکان متولد شده با وزن کم، در انجام مهارت های ظریف و برخی مهارت های درشت و شناختی عملکرد بالاتری دارند. به نظر می رسد که ممکن است کودکان متولد شده با وزن کم هنگام تولد، در مهارت های شناختی نیز همانند مهارت های حرکتی درشت و ظریف، عواقب بلند مدت ناشی از وزن کم هنگام تولد را تجربه نمایند.
    کلیدواژگان: مهارت های حرکتی درشت، مهارت های حرکتی ظریف، مهارت شناختی، کودکان کم وزن حین تولد
  • فرزانه حاتمی، فرشید طهماسبی، سحر شیخی صفحات 141-154
    هدف از پژوهش حاضر، تعیین تاثیر سطح مهارت الگو بر سرکوب ریتم میو در شوت سه گام بسکتبال بود. بدین منظور، 13 نفر از دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه شهید رجایی تهران (با میانگین سنی 5/1 ±15/23 سال) به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت نمودند. جهت انجام پژوهش، شرکت کنندگان به طور تصادفی در دو گروه قرار گرفتند: گروه اول ابتدا الگوی ماهر و سپس، الگوی غیرماهر را مشاهده کردند و گروه دوم الگوی ماهر را پس از الگوی غیرماهر مشاهده نمودند ( ترتیب نمایش در بین شرکت کنندگان به صورت موازنه متقابل کنترل شد). امواج مغزی شرکت کنندگان در سه حالت استراحت با چشم باز، مشاهده الگوی ماهر و غیرماهر با استفاده از دستگاه لکتروانسفالوگرافی ثبت گردید و توسط نرم افزار نروگاید به داده های کمی تبدیل شد. سرکوب ریتم میو نیز به صورت نسبت توان مطلق موج آلفا هنگام مشاهده الگوی ماهر و غیرماهر به توان مطلق موج آلفا درحالت استراحت محاسبه گشت. یافته های آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری درون گروهی نشان می دهد که اثرات اصلی مهارت الگو و منطقه عصبی معنادار است؛ در حالی که اثر تعامل این دو متغیر معنادار نمی باشد. نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی نیز حاکی از آن است که ریتم میو درحالت مشاهده الگوی ماهر درمقایسه با الگوی غیرماهر (P≤0.01) و نیز در منطقه مرکزی میانی نسبت به منطقه مرکزی چپ به طور معناداری بیشتر سرکوب شده است (P≤0.05). براساس نتایج، مشاهده الگوی ماهر می تواند مناطقی از مغز را که در اجرای واقعی عمل درگیر هستند، فعال نماید .
    کلیدواژگان: نورون های آینه ای، سرکوب ریتم میو، الگوی ماهر، الگوی غیرماهر، شوت سه گام بسکتبال
  • رزا رهاوی عزآبادی، حمیدرضا فلاح یخدانی، پریسا مشیری صفحات 155-172
    هدف از پژوهش حاضر، مقایسه آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیم در مراحل مختلف خودتنظیم (شامل: مراحل دوراندیشی، عملکرد و خوداندیشی) بر مراحل اکتساب، یادداری و انتقال مهارت سرویس والیبال بود. آزمودنی ها 55 دانشجوی دختر دانشگاه یزد (با میانگین سنی 03/1±20 سال) بودند که به صورت تصادفی به پنج گروه (سه گروه راهبردهای یادگیری خودتنظیم و دو گروه کنترل بدون تمرین و با تمرین) تقسیم شدند و سرویس والیبال را اجرا کردند. آزمودنی ها پس از شرکت در پیش آزمون در مرحله اکتساب، 12 بلوک 10 کوششی را تمرین نمودند. سپس، در آزمون اکتساب (با همان شرایط پیش آزمون) شرکت کردند. درادامه، (پس از یک هفته) یک بلوک 10 کوششی را در آزمون یادداری و انتقال تمرین نمودند. داده ها در مرحله اکتساب با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه با اندازه گیری مکرر در یک طرح (6*4) تحلیل گردید و برای بررسی داده های حاصل از آزمون های اکتساب، یادداری و انتقال از تحلیل واریانس یک راهه و همچنین، به منظور شناسایی تفاوت ها از آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده گردید. نتایج تفاوت معناداری را در گروه های تمرینی که از راهبردهای خودتنظیمی بهره گرفتند نسبت به سایر گروه هادر مراحل اکتساب، آزمون های اکتساب، یادداری و انتقال نشان می دهد؛ به عبارت دیگر، گروه های راهبردهای خودتنظیم که از مرحله خودارزیابی و خودواکنشی بهره برده اند، عملکرد بهتری داشته اند. این یافته ها نشان می دهد که راهبردهای یادگیری خودتنظیم، عامل موثری در پیشرفت عملکرد و یادگیری مهارت های حرکتی است.
    کلیدواژگان: اکتساب، انتقال، راهبردهای خودتنظیمی، سرویس والیبال، یادداری
  • مهتا اسکندرنژاد، حسن عشایری، فهیمه رضایی صفحات 173-188
    هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر فعالیت هوازی با و بدون بار شناختی بر شبکه هشدار توجه بود. جهت انجام این پژوهش نیمه تجربی که شامل دو گروه تجربی و یک گروه کنترل بود، 30 دانشجوی کم تحرک (با میانگین سنی 92/1±63/22 سال) به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و به صورت مساوی در سه گروه 10 نفره جای گرفتند. دو گروه تجربی به مدت 16 جلسه تحت مداخله تمرینی مخصوص گروه خود قرار داشت؛ اما گروه کنترل مداخله ای را دریافت نکرد. شایان ذکر است که آزمودنی ها قبل و بعد از مداخله به وسیله آزمون شبکه های توجه ارزیابی شدند و داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تحلیل گردید. نتایج نشان می دهد که تفاوت معناداری بین نمرات گروه های تجربی و کنترل در شبکه هشدار وجود ندارد. با توجه به نتایج به نظر می رسد که اثرگذاری ورزش بر شناخت، به ماهیت عملکردهای شناختی و بسترهای مغزی مرتبط با آن ها بستگی داشته باشد.
    کلیدواژگان: فعالیت هوازی، بار شناختی، شبکه های توجه، شبکه هشدار
|
  • Amir Shams, Parvaneh Shamsipour Dehkordi Pages 17-34
    The purpose of this research was to examine the psychometric properties (validity and reliability) of sport imagery questionnaire among Iranian national team’s athletes. For this purpose, the 355 athletes in Iranian national were selected and completed the Persian version of the sport imagery questionnaire. This questionnaire involved 30 questions and five components such as Motivational Specific (MS) Imagery, Motivational general-mastery (MG-M) imagery, Motivational general-arousal (MG-A) imagery, Cognitive specific (CS) imagery and Cognitive General (CG) function of imagery. Data were analyzed with Confirmatory factorial analysis based on structural equations, Cronbach’s alpha coefficient and intra-class correlation coefficient tests. Result showed that the sport imagery questionnaire has acceptable fit indexes (RMSEA=0.071, CFI=0.97, TLI=0.96, PNFI=0.72, and PGFI=0.68), internal consistency and temporal reliability (0.79-0.88) among Iranian national team’s athletes. Thus, the Persian version of sport imagery questionnaire has acceptable reliability and validity in Iranian national team athletes and coaches, researchers and athletes can use this questionnaire.
    Keywords: Motivational Specific Imagery, Motivational General-Mastery Imagery, Motivational General-Arousal Imagery, Cognitive Specific Imagery, Cognitive Genera Imagery
  • Fatemeh Sadeghi, Shila Safavi, Maryam Nezakatoalhosani Pages 37-52
    The purpose of this study was to investigate the effect of perceptual-motor exercise on social growth in children with educable intellectual disability. 24 mentally retarded children with mean age 8.80±1.22 and IQ 66.73±1.92 were selected purposively (12 individuals for experimental group and 12 individuals for control group) in Isfahan. Based on their IQ and performance insocial growth questioner measured by the Weilandsocial growth questioner. They were randomly divided into two control and experimental groups. Experimental group participated in 8week perceptual-motor exercises training, sessions of 4 mints per week and totally 24 sessions and control group continued its daily activities. All subjects were pre-and post tested for data collection. Ancova-test was used for comparison between two groups (P
    Keywords: Perceptual – Motor Exercise, Social Growth, children with educable intellectual disability
  • Amin Gholami, Maliheh Naeimi Kia, Alireza Bahrami, Hasan Kordi, Rohollah Talebi Pages 53-74
    The aim of this study was to investigate the relationship of force control and adjustment of dominant hand’s angle to selected psychological traits in athlete and non-athlete students. 120 participants including 99 male and 21 female athlete students (19-29 years old) from different sports and 120 non-athlete students from Tehran university (20 girls, 100 boys) attended in the study. Digital handgrip device and angle joint measurement device were used respectively to assess force reproduction and joint reposition. Profile of Mood States Questionnaire was used to measure mood states and to measure emotional intelligence we used Schutte’s emotional intelligence scale. To evaluate relationship between variables Pearson's correlation coefficient was used. The Z-Fisher was used for investing difference between correlation coefficients. The results showed that there was a significant relationship between POMS’s scores with force control and adjustment of dominant hand’s angle errors in both groups, although the relationship was stronger in nonathletic subjects. The findings indicated that negative mood states can lead to kinesthesis sense errors, but that is less effective in athletes. On the other hand, that there was not significant relationship between EQ’s scores with force control and adjustment of dominant hand’s angle errors in both groups, i.e. kinesthesis sense cannot be affected by cognitive control of emotion and longtime sport participation does not affect on their relationship.
    Keywords: Force Control, Adjustment of Joint's Angle, Mood States, Emotional Intelligence, Athlete
  • Jamal Fazel Kalkhran, Amir Shariati, Hajar Bahrami Pages 73-88
    The aim of this study was to compare the effect of individual and team plays on attention and short-term memory of educable mentally retarded children. Therefore, 36 mentally retarded students of Andishe Special School of Qazvin province were selected using convenience sampling method. Students’ chronological age range was between 8 and 15 years, their mental age was between 7 and 10 years with IQ of 50 to 70. After matching, subjects were divided into three groups: control, individual play and team play. This study had a quasi-experimental design administered as pretest-posttest. Data were collected by children WISC numbers subtest (short-term memory) and were analyzed using analysis of covariance with significance level of ... .
    Keywords: Mentally Retarded Children, Attention, Individual Games, Grouping Games, Short Term-Memory
  • Maryam Lotfi, Hasan Mohammad Zadeh, Mahdi Sohrabi Pages 89-108
    The aim of this research was to study effectiveness of virtual reality and reality training with and without auditory information limitation on motor learning table tennis forehand.In this quasi-experimental study, 48 students novice (except physical education and sport science students) with age (20.28 ± 0.99) cluster multi-stage were selected and participants were assigned after pre-test and a training session according to age, high and obtain score, in two groups homogenous (reality training, reality training with auditory information limitation, virtual reality training, virtual reality training with auditory information limitation). These subjects were practice 6 sessions and each session 60 drive forehand table tennis. Data using analysis of covariance and tukey post hoc test were analyzed. Results showed four group in drive forehand progressed and this improvement obtains from training. The results show that in acquisition and retention phase reality training without auditory information limitation group was better performance to with auditory information limitation group (P≤0.005) and between virtual reality groups with and without auditory information limitation, reality training and virtual reality groups and between reality training and virtual reality groups that they had auditory information limitation and finally, between reality training with auditory information limitation group and virtual reality group was not observed a significant difference (P≥0.005). The results show that practice in virtual reality as a game activated can be a substitute for reality practice and provide opportunities to better learn. Also, auditory information facilitates for performance.
    Keywords: Virtual Reality Training, Reality Training, Learning, Drive Forehand Table Tennis
  • Amin Isanejad, Abdolhosein Parno, Abdolreza Kazemin, Rasol Eslami, Shiva Piri, Azadeh Hoseini Pages 109-126
    Physical activity by inducing the secretion of neurotrophic factors may affect the motor development and cognitive function. The aim of this study was investigating the effects of three months of regular physical activity on the serum Brain-derived Neurotrophic factor, intelligent quotation and motor development of mental retardation children’s. Forty children with mental retardation (12-16 years old) were availably selected and randomly assigned in control (n=20) and physical activity training (n=20) groups. Training program include 3 months (12 weeks), 3 d·wk–1 and 45 minutes in each session. Serum BDNF, intelligence quotient and motor development were determined 48 hours before and after physical activity program with an ELISA and Lincoln-Oseretsky motor development scale, respectively. The data were analyzed by using ANCOVA (P≤0.05). The results showed that 3 months regular physical activity increased significantly the level of BDNF and motor development of training group (P≤0.05). The total scores of perceptual-motor ability subscales such as speed, general dynamic coordination and hand dynamic coordination improved significantly after 3 months of regular physical activity (P≤0.05). There is no significant change of intelligence quotient scores in control and experimental groups. Therefore, regular physical activity may affect the motor development of children with mental retardation through brain derived neurothrophic factors.
    Keywords: Physical Activity, Brain-Derived Neurotrophic Factor, Intelligence Quotient Motor Development, Mental Retardation
  • Abdollah Ghasemi, Mitra Maghsoodi, Afkham Daneshfar Pages 127-140
    The aim of this study was to compare motor and cognitive development between typically developing preschool children and children born low birth weight.Fifteen TP children and 15 children born low birth weight were participated in this study. Test of gross motor development (second version, TGMD-2) was used to assess gross motor skills such as locomotion and manipulation, Bruininks- Osertesky test of motor proficient (second edition, short form- BOTMP2) to measure fine motor skills such as: upper extremity coordination, response, speed and agility of upper extremity and Goodenough Man Testto measure cognitive ability of children.The results of independent t test and Shapiro-Wilk showed that TP children are significantly better (P
    Keywords: Gross Motor Skills, Fine Motor Skills, Cognitive Skills, Children Born Low Birth Weight
  • Farzaneh Hatami, Farshid Tahmasebi, Sahar Sheikhi Pages 141-154
    Mu rhythm suppression is thought to accompany the activation of the mirror neuron system which occurs when a human observes or imitates the behavior of others. The purpose of present study, was to examine the effects of model skill level on mu rhythm suppression in Basketball Lay-up shot. 13 Physical education students of Tehran Shahid Rajaee Teacher Training University (mean age: 22.2±1.5 years) voluntarily participated in this study. The demonstration’ order was counterbalanced across participants. They randomly divided into the two groups: one group is observed skilled model, followed by unskilled model, and the other is observed unskilled model followed skilled model. Participants’ Brain Waves were recorded by EEG in three conditions, open eye resting and observing skilled and unskilled model and were transferred to quantitative data by Neuro-guide Software. Mu rhythm Suppression was calculated as a ratio of the alpha absolute power during observation of both models relative to the alpha absolute power in the baseline condition (rest). Results of repeated measures ANOVA with the within-subject factors revealed that model skill and brain area main effects were significant while interaction effect of both variables were not significant. Results of Bonferroni test showed that the mu rhythm in observing skilled model condition was more significantly suppressed compared to the observing unskilled model condition (P≤0.01). In addition, the suppression of mu rhythm in CZ area was significantly greater than the suppression in C3 (P≤0.05). Action observation can activate the brain areas involved in the performance of an actual task.
    Keywords: Mirror Neurons, Mu Rhythm Suppression, Skilled Model, Unskilled Model, Lay- up Shot
  • Roza Rahavi Ezabadi, Hamidreza Fallah Yakhdani, Parisa Moshiri Pages 155-172
    The purpose of present study was to determine effect of self-regulation learning strategies in various phases of self-regulation including forethoughtful, performance and self-reflection phases, on the acquisition, retention and transfer of volleyball service. The subjects were consist of 55 female students of Yazd university with average age of 20 ± 1.03 years. They were randomly diveded into 5 groups, which three of them were self-regulation learning strategies groups and two of them were practice-only and no-practice control groups and performed volleyball service. After the pre-test, subjects were practiced 12 blocks of 10 trials in acquisition phase. Then, they took part in the post test with the same pre-test condition. After a week, they participated in retention and transfer tests and subjects were practiced 1 block of 10 trials. The data were analyzed by one way ANOVA with reapeted measure on a plot (4*6) in acquisition phase .In acqusition, retention and transfer tests the data were analyzed by one way ANOVA, Bonferroni post hoc test. The results showed that there is a significant difference between the self-regulation strategies practice groups and various groups in the acquisition phase, acquisition, retention and transfer tests. In other words, the self-regulation strategies groups that were used from the self- assessment and self-reaction phases, they had better performance in comparison to others. These findings suggested that self-regulation learning strategies are the effective factors in the enhancement of performance and learning movement skills.
    Keywords: Acquisition, Retention, Self-Regulation Strategies, Transfer, Volleyball Service
  • Mahta Eskandarnejad, Hassan Ashayeri, Fahimeh Rezaei Pages 173-188
    The purpose of this study was to investigate the effect of aerobic activity with and without cognitive load on alerting network of attention. The research method was semi-experimental, with two experimental groups and one control group. For this purpose, 30 sedentary students with an average age of 22.63±1.92 years were selected by purposive sampling and assigned to three groups of 10. The experimental groups practiced specific training program for 16 sessions, but the control group didn’t receive any intervention. The participants before and after the training program were assessment by Attention Networks Test (ANT). For data analysis, the Univariate Analysis of Covariance (ANCOVA) method was used. The results showed that there is no a significant difference between experimental groups and control group in alerting network. According to the results, it seems that effects of exercise on cognition depend on the nature of the cognitive functions and its brain substrates.
    Keywords: Aerobic Activity, Cognitive Load, Attention Networks, Alerting Network