فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 443 (هفته سوم مهر 1396)
  • پیاپی 443 (هفته سوم مهر 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/07/22
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مقاله پژوهشی
  • پروین ساجدی، لیلی مهدیان صفحات 1030-1037
    مقدمه
    نارسایی حاد کلیه، یکی از معضلات بیماران بستری در بخش های مختلف بیمارستانی است که چنانچه مورد توجه قرار نگیرد، موجب افزایش هزینه های بیمار، افزایش طول زمان بستری و افزایش میزان مرگ و میر بیماران خواهد شد. شناخت عوامل موثر بر نارسایی حاد کلیه، سبب کاهش بروز این عارضه می شود. از این رو، هدف از انجام مطالعه ی حاضر، مقایسه ی ارتباط بین سطح هموگلوبین قبل از عمل با ابتلا به نارسایی حاد کلیه بعد از عمل در بیماران تحت جراحی غیر قلبی بود.
    روش ها
    این مطالعه بر روی 440 بیمار کاندیدای جراحی غیر قلبی، انجام گرفت. بیماران بر اساس سطح هموگلوبین و نیاز به دریافت خون، به چهار گروه تقسیم شدند و در هر گروه، 110 بیمار جای گرفتند. سپس، بروز نارسایی حاد کلیه بعد از جراحی و متغیرهای آزمایشگاهی و دموگرافیک، در چهار گروه تعیین و ثبت شد. برای مقایسه ی متغیرهای مورد مطالعه، از آزمون های 2χ و One-way ANOVA استفاده گردید.
    یافته ها
    کمترین فراوانی نارسایی حاد کلیه در گروه «هموگلوبین طبیعی و عدم نیاز به دریافت خون» (6/3 درصد) و بیشترین فراوانی مربوط به گروه «هموگلوبین غیر طبیعی و نیازمند به دریافت خون» (5/54 درصد) به دست آمد (001/0 > P). همچنین، گروه «هموگلوبین غیر طبیعی و نیازمند به دریافت خون» در 24 ساعت دوم بعد از جراحی دارای بیشترین سطح کراتینین (29/0 ± 21/1 میلی گرم/دسی لیتر) (001/0 > P) و کمترین برون ده ادراری (7/452 ± 1/3689 سی سی) (001/0 > P) بودند.
    نتیجه گیری
    بیماران نیازمند خون و از طرفی، بیماران با هموگلوبین غیر طبیعی، دارای بیشترین خطر برای بروز نارسایی حاد کلیه بعد از جراحی بودند؛ به گونه ای که کراتینین در این بیماران افزایش و میزان برون ده ادراری به صورت معنی داری کاهش یافت.
    کلیدواژگان: نارسایی حاد کلیه، جراحی، هموگلوبین
  • مژگان مختاری، پگاه هدایت صفحات 1038-1043
    مقدمه
    بیان سیکلواکسیژناز 2، در بافت های سرطانی با پیش آگهی بدتر در ارتباط است. هدف از انجام مطالعه ی حاضر، تعیین فراوانی بیان سیکلواکسیژناز 2 در بیماران مبتلا به سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن بود.
    روش ها
    طی یک مطالعه ی توصیفی- تحلیلی که بین سال های 94-1390 در دو بیمارستان الزهرا (س) و آیت الله کاشانی اصفهان صورت گرفت، با استفاده از تکنیک Real-time polymerase chain reaction (Real-time PCR) میزان بیان سیکلواکسیژناز 2 در نمونه های بافتی خارج شده توسط جراحی بررسی و ارتباط بیان سیکلواکسیژناز 2 با داده های بالینی و پیش آگهی دهنده ارزیابی گردید.
    یافته ها
    30 نمونه از سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن مورد مطالعه قرار گرفت که تنها 4 مورد (3/13 درصد) سیکلواکسیژناز 2 مثبت بودند. دو گروه سیکلواکسیژناز 2 مثبت و منفی از نظر توزیع سنی جنسی، اندازه ی تومور، درگیری لنف نود، متاستاز و بافت شناسی تومور اختلاف معنی داری نداشتند، اما عود بیماری در گروه بیان کننده ی سیکلواکسیژناز 2 به طور معنی داری بیشتر بود (005/0 = P).
    نتیجه گیری
    سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن با بیان سیکلواکسیژناز 2 دارای پیش آگهی و خصوصیات بالینی بافت شناسی بدتری هستند و این نشانگر، می تواند به عنوان یکی از نشانگرهای پیش آگهی دهنده در سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن و نیز به عنوان هدف درمانی در نظر گرفته شود. همچنین، مطالعات بیشتری در این زمینه پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: نشانگرهای زیستی، سیکلواکسیژناز 2، سرطان سلول های سنگفرشی سر و گردن
  • حمید صانعی، علی نصری، حسین بانک، فرهاد مشاوری، سید مجید حسینی، مهتاب کشوری، فریبرز نیک آیین، امیر رئوفی، جواد شهابی، مجتبی بکتاشیان صفحات 1044-1049
    مقدمه
    انسداد عروق کرونر، از مهم ترین علل مرگ به علت بیماری های قلبی- عروقی است و از درمان های اصلی آن آنژیوپلاستی می باشد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی وضعیت انجام آنژیوپلاستی در بیماران با مشاهده ی نتایج آنژیوگرافی، محاسبه ی SYNTAX score، لحاظ نمودن شرایط بالینی در زمان آنژیوپلاستی، عوامل خطر قلبی در آن ها و نتایج آزمایش های غیر تهاجمی بوده است. ضمن این که انطباق انجام آنژیوپلاستی در جمعیت مطالعه با راه کارهای بالینی بررسی گردید.
    روش ها
    این پژوهش از نوع توصیفی- مقطعی بود که طی آن، پرونده ی 2297 بیماری که در نیمه ی دوم سال 1394 جهت انجام عمل آنژیوپلاستی عروق کرونر به مراکز قلب شهر اصفهان (شامل بیمارستان های شهید چمران، سینا، سعدی، سپاهان و شهید صدوقی) مراجعه کرده بودند، بررسی گردید. اطلاعات دموگرافیک، سابقه ی ابتلا به دیابت، فشار خون بالا، هایپرلیپیدمی، سابقه ی خانوادگی ابتلا به بیماری قلبی و مصرف فعلی سیگار، از پرونده ی هر بیمار استخراج شد. روش نمونه گیری به صورت سرشماری بود. وسعت بیماری کرونر با روش نمره دهی SYNTAX بررسی گردید.
    یافته ها
    از 2297 بیمار آنژیوپلاستی شده، 1577 نفر (1/69 درصد) مرد و 706 نفر (9/30 درصد) زن بودند. در 87 درصد بیماران، درمان آنژیوپلاستی انجام شده، مطابق با راهنما بوده است و در 13 درصد موارد، درمان مناسب به جای آنژیوپلاستی، جراحی قلب باز یا درمان طبی بود. ارتباط معنی داری بین وسعت درگیری عروق کرونر بر اساس سیستم نمره دهی SYNTAX و عوامل خطر سن، ابتلا به دیابت و هایپرلیپیدمی مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    در بیمارانی که مورد آنژیوگرافی عروق کرونر قرار می گیرند، معیار نمره دهی SYNTAX ارزش قابل قبولی در همراهی با عوامل خطر قلبی دارد. در اثبات تعمیم پذیری این همراهی، با یک مطالعه ی هم گروهی آینده نگر، می توان از آن به عنوان روشی برای تعیین بیماران کم خطر و پرخطر و تعیین راه برد تشخیصی- درمانی استفاده نمود.
    کلیدواژگان: آنژیوپلاستی، عروق کرونر، انسداد عروق کرونر
  • مهدی راستی، محمدرضا مقدم نیا صفحات 1050-1055
    مقدمه
    با توجه به اثرات داروی بوتاکس، این مطالعه با هدف تعیین تاثیر تزریق بوتاکس در بقای فلاپ پوستی در یک مدل حیوانی انجام شد تا در صورت تاثیر مثبت آن، بتوان از آن در افزایش موفقیت فلاپ های پوستی انسانی استفاده نمود.
    روش ها
    در یک مطالعه ی تجربی، 6 خرگوش نر نیوزلندی انتخاب شدند. در پشت هر خرگوش، دو فلاپ پوستی طراحی شد. در یکی از فلاپ ها (مورد)، بوتاکس تزریق شد و در فلاپ دوم (شاهد)، دارویی تزریق نشد. در یک هفته بعد از ترریق، فلپ ها برداشته شد و بار دیگر، در جای خود سوچور شدند. کلیه ی فلاپ ها در یک و سه هفته بعد از فلاپ برداری از نظر نکروز پوستی به صورت بالینی و سه هفته بعد از عمل، به صورت آزمایشگاهی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند.
    یافته ها
    میانگین سطح نکروز شده در یک هفته بعد از مداخله در دو گروه مورد (تحت تزریق بوتاکس) و شاهد به ترتیب 79/1 ± 00/5 و 07/2 ± 33/13 سانتی متر مربع (001/0 > P) و در سه هفته بعد از فلاپ برداری، 79/1 ± 00/5 و 34/2 ± 67/13 سانتی متر مربع بود (001/0 > P). میانگین تغییرات سطح نکروز شده در طی سه هفته، در دو گروه مورد و شاهد تفاوت معنی داری داشت (001/0 > P).
    نتیجه گیری
    تزریق بوتاکس در فلاپ های پوستی خرگوش، منجر به کاهش نکروز و افزایش چگالی عروقی می گردد و احتمال می رود تزریق آن بتواند با بقای بیشتر فلاپ پوستی همراه باشد.
    کلیدواژگان: فلاپ پوستی، بوتاکس، نکروز
  • فرزانه رئیسی، الهام رئیسی، داریوش شهبازی گهرویی، اسفندیار حیدریان، فاطمه امینی صفحات 1056-1061
    مقدمه
    همه ی عوامل طبیعی ضد سرطانی، به طور اساسی سیتوتوکسیک هستند و اغلب به صورت مهار تکثیر سلولی عمل می کنند، اما مکانیز م های مختلفی دارند. از دو روش سنجش Thiazolyl blue [3-(4، 5-dimethylthiazol-2-yl)-2،5-diphenyl-terazoliumbromide یا MTT] و Sulforhodamine B (SRB) برای ارزیابی رشد سلول ها استفاده می شود. هدف از انجام این مطالعه، مقایسه ی روش های سنجش MTT و SRB برای بررسی اثر سیتوتوکسیک دارو بر روی رده های سلول های سرطانی بود.
    روش ها
    رده ی سلولی سرطان پستان موش (4T1)، سرطان معده ی انسانی (AGS) و سرطان پروستات انسانی (PC3) با غلظت های متفاوت برومیلین و در زمان های متفاوت در انکوباتور نگهداری شدند. به منظور بررسی اثر برومیلین بر رشد و تکثیر سلول های سرطانی مورد مطالعه، روش های سنجش MTT و SRB به کار برده شد. نتایج گروه های مورد مطالعه با استفاده از آزمون های غیر پارامتریک Kruskal-Wallis و آزمون تکمیلی Dunn مورد مقایسه قرار گرفتند.
    یافته ها
    رشد و بقای سلول های 4T1، AGS و PC3 در غلظت های مختلف برومیلین و زمان های متفاوت انکوباسیون، کاهش یافت. هر دو روش سنجش MTT و SRB، به صورت مشابهی کاهش بقای سلول های سرطانی، صرف نظر از نوع و فنوتیپ، را بعد از درمان با برومیلین نشان دادند.
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته های این مطالعه، روش های سنجش MTT و SRB به طور قابل قبولی اثرات ضد تکثیری برومیلین بر روی سلول های سرطانی مورد مطالعه را نشان دادند.
    کلیدواژگان: برومیلین، سلول سرطانی، تکثیر سلولی، Thiazolyl blue، Sulforhodamine B
  • حامد طهماسبی، بهروز زینی، ساناز ده باشی، حمید معتمدی، مهسا وفایی فر، فریبا کرامت، محمدرضا عربستانی صفحات 1062-1067
    مقدمه
    مقاومت به بتالاکتام ها، از مهم ترین ویژگی های Staphylococcus aureus (S. aureus) به شمار می رود. این احتمال وجود دارد که میزان مقاومت در سویه های مقاوم و بیان ژن های عامل مقاومت به آنتی بیوتیک های بتالاکتامی، در S. aureus متفاوت باشد. از این رو، هدف از انجام مطالعه ی حاضر، تعیین میزان بیان ژن های mecA و blaZ در سویه های S. aureus مقاوم به متی سیلین و تعیین ارتباط الگوی بیان ژنی بود.
    روش ها
    در این مطالعه ی تجربی- تحلیلی، 120 ایزوله ی بالینی S. aureus مقاوم به متی سیلین با آزمایش های فنوتیپی از نمونه های بالینی مختلف، جداسازی شد. جهت بررسی کیفی ژن های mecA و blaZ در ایزوله های مقاوم، از روش Polymerase chain reaction (PCR) استفاده گردید. همچنین، جهت سنجش کمی ژن ها، از روش Real-time PCR مبتنی بر سایبرگرین 1 استفاده شد. به منظور آنالیز داده های به دست آمده، از نرم افزارهای RG-REST و SPSS استفاده شد.
    یافته ها
    در این مطالعه، از مجموع 120 ایزوله ی S. aureus مقاوم به متی سیلین، 105 ایزوله (5/87 درصد) دارای ژن blaZ بودند. در این بین، متنوع ترین تغییرات بیان ژنی مربوط به نمونه های خون و ادرار بود؛ به طوری که افزایش بیان در نمونه های خون و زخم و ادرار به میزان چشم گیری بیشتر از سایر نمونه های بالینی بود. همچنین، بین میزان بیان ژن mecA و blaZ در ایزوله های بالینی S. aureus و نمونه های بالینی مختلف، ارتباط معنی داری مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    نتایج حاصل از این پژوهش، موید عدم استفاده از دزهای مشابه آنتی بیوتیک در درمان عفونت های ناشی از S. aureus در بخش های مختلف است.
    کلیدواژگان: بیان ژن، بتالاکتام، مقاومت دارویی، مقاومت به متی سیلین، Staphylococcus aureus
  • نامه به سردبیر
  • مرجان موحدی، رضا روزبهانی، رضا خدیوی، فاطمه چاجایی صفحات 1068-1073
    بیشتر بیماران مبتلا به فشار خون بالا، به دلیل درمان نامناسب دچار عدم کنترل فشار خون و عوارض آن می شوند. برای حل این مشکل، می توان از آموزش با استفاده از پیامک استفاده کرد. در این مقاله، طراحی مطالعه ای بر مبنای روش آموزش از راه پیامک در بیماران مبتلا به فشار خون بالا ارایه می گردد. این مطالعه، به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی مورد- شاهدی طراحی می گردد که بر روی بیماران مبتلا به فشار خون بالا در مرکز بهداشتی- درمانی گرگاب (شبکه ی شاهین شهر و میمه، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان) انجام خواهد شد. روش نمونه گیری و نحوه ی تخصیص بیماران به گروه ها، تصادفی ساده با استفاده از جدول اعداد تصادفی خواهد بود. حجم نمونه در هر یک از گروه های مورد و شاهد، برابر و 110 نفر در نظر گرفته خواهد شد. قبل از مداخله، تمام بیماران پرسش نامه ی تبعیت از درمان را تکمیل می نمایند و فشار خون آن ها، توسط مراقبین سلامت اندازه گیری خواهد شد. بیماران گروه مورد، یک ماه روزانه یک پیامک حاوی متن آموزشی برای ایجاد انگیزه، شیوه ی زندگی سالم و مصرف درست داروها دریافت می نمایند. یک و دو ماه بعد، بار دیگر فشار خون همه ی بیماران اندازه گیری و در پرسش نامه ثبت خواهد شد. در نتیجه، می توان از پیامک به عنوان یک روش آموزشی برای کنترل فشار خون بالا استفاده کرد
    کلیدواژگان: آموزش، پیامک، تبعیت از درمان، فشار خون بالا
|
  • Parvin Sajedi, Leili Mahdian Pages 1030-1037
    Background
    Acute renal failure is one of the problems among hospitalized patients in different parts of the hospital, which, if not considered, will increase patient costs, length of hospitalization, and mortality rate; identification of factors affecting it will reduce these complications. Therefore, the aim of this study was to compare the relationship between preoperative hemoglobin level and acute renal failure in patients undergoing noncardiac surgery.
    Methods
    This study was performed on 440 patients with noncardiac surgery. Patients were divided into four groups of 110 based on the level of hemoglobin and the need for blood transfusion. Then, the incidence of acute renal failure after the surgery and laboratory and demographic variables were determined and recorded in four groups. Chi-square and one-way ANOVA tests were used to compare studied variables.
    Findings: The lowest frequency of acute renal failure was found in the group of normal hemoglobin and no need for blood transfusion (3.6%); and the highest frequency was related to the group of abnormal hemoglobin and needing blood transfusion (54.5%) (P
    Conclusion
    Our study revealed that patients with abnormal hemoglobin and needing blood transfusion have the highest risk for acute renal failure after the surgery. So that, the creatinine increased significantly in these patients and, on the other hand, urinary excretion reduced significantly.
    Keywords: Acute renal failure, Surgery, Hemoglobin
  • Mozhgan Mokhtari, Pegah Hedayat Pages 1038-1043
    Background
    Cyclooxygenases-2(COX) expression in cancer tissues is associated with worse prognosis of cancers. We studied cyclooxigenase-2 expression among patients with head and neck squamous cell carcinoma (HNSCC).
    Methods
    In a cross-sectional study performed in two university hospitals in Isfahan City, Iran, between the years 2011 and 2015, patients with newly pathological diagnosis of HNSCC were evaluated. Real-time polymerase chain reaction (real-time PCR) was used to evaluate the expression of cyclooxigenase-2 in surgical excised cancer tissues. Patients were followed-up for one year regarding recurrence and mortality. Association of cyclooxigenase-2 expression with clinicopathologic data and prognosis were analyzed.
    Findings: Thirty cases of HNSCC with mean age of 59.6 years (70% men) were studied. Only 4 cases (13.3%) were cyclooxigenase-2 positive. Compared with cyclooxigenase-2 negative cases, those with cyclooxigenase-2 expression were relatively, but not significantly, older (71.0 ± 12.5 vs. 57.8±12.0 years, P = 0.054) and had larger tumor size (2.70 ± 1.19 vs. 1.76 ± 0.84 cm, P = 0.061), more frequent moderately/poorly differentiated tumors (50.0 vs. 15.3 percent, P = 0.190), and more frequent involvement of the lymph nodes (50.0 vs. 7.6 percent, P = 0.075). One of the cyclooxigenase-2 positive cases had metastasis. After one year follow-up, recurrence rate was 75.0% and 9.5% in cyclooxigenase-2 positive and negative cases, respectively (P = 0.005).
    Conclusion
    We found that cyclooxigenase-2 expression in HNSCC patients is associated with worse clinicopathologic characteristics and prognosis. It may be used as a prognostic factor for HNSCC and also a target for treatment. Further studies with larger sample size are warranted in this regard.
    Keywords: Biological markers, Carcinoma, Squamous cell, Head, neck neoplasms, Cyclooxygenase
  • Hamid Sanei, Ali Nasri, Hossein Bank, Farhad Moshaveri, Seyed Majid Hosseini, Mahtab Keshvari, Fariborz Nikain, Amir Raufi, Javad Shahabi, Mojtaba Baktashian Pages 1044-1049
    Background
    Coronary artery disease is the most important cause of death due to cardiovascular diseases and the main treatment is angioplasty. The purpose of this study was to evaluate the results of angioplasty in patients based on angiographic results, SYNTAX score, clinical conditions, cardiovascular risk factors and non-invasive tests. Additionally, the matching of angioplasty procedure with clinical guidelines was investigated.
    Methods
    This was a cross-sectional study on 2297 patients referred to cardiac centers in Isfahan City (Chamran, Sina, Sepahan, Saadi, and Shahid Sadughi), Iran, for angioplasty during the second half of the year 2015. Demographic data, history of diabetes, hypertension, or hyperlipidemia, family history of heart disease, and current use of cigarettes were recorded. The extension of coronary artery disease was assessed using SYNTAX score.
    Findings: Among 2297 patients, 1577 (69.1%) were men and 706 (30.9%) were women. In 87% of patients, angioplasty was performed according to the guideline; and in 13% of them, open heart surgery or medical treatment was appropriate treatment instead of angioplasty. Significant correlation between the extent of coronary artery disease and the risk factors as age, diabetes, and hyperlipidemia was observed based on SYNTAX score system.
    Conclusion
    In patients undergoing coronary angiography, SYNTAX score has an acceptable value in association with heart risk factors to demonstrate the generalizability of this association. A prospective cohort study can be used as a way to risk assessment for the patients and selection of appropriate diagnostic or medical strategy.
    Keywords: Angioplasty, Coronary vessels, Coronary stenosis
  • Mehdi Rasti, Mohamadreza Moghadamnia Pages 1050-1055
    Background
    Considering the effects of Botox, the present study aimed to determine the effect of Botox injection in survival of skin flap in rabbits. If positive effect, we can help to increase skin flap survival.
    Methods
    In an experimental study, 6 New-Zealand rabbits were selected and each rabbit was used for two separate skin flap surgeries. Initially, two flaps were designed for each rabbit and 12 units of Botox were injected into one of them. During the first week after the Botox injection, flap was removed and sutured again. Skin necrosis was clinically studied at one and three weeks after flap removing and three weeks after flap removing in laboratory methods.
    Findings: One week after the intervention, the average necrotic areas were 5.00 ± 1.79 and 13.33 ± 2.07 cm2 in the experimental and control groups, respectively (P
    Conclusion
    Injection of Botox in the rabbit flaps leads to decrease of skin necrosis and increase of vascular density; probably, Botox injection can increase flaps survival.
    Keywords: Skin, Flap, Botox, Necrosis
  • Farzaneh Raeisi, Elham Raeisi, Daryoush Shahbazi-Gahrouei, Esfandiar Heidarian, Fatemeh Amini Pages 1056-1061
    Background
    All natural anticancer agents are cytotoxic basically and act mainly by the inhibition cell proliferation; but they have different mechanisms. Two assays, thiazolyl blue [3- (4, 5-dimethylthiazol-2-yl) -2, 5-diphenyl-terazoliumbromide or MTT] and sulforhodamine B (SRB), are used to assess cell growth. This study aimed to compare measurements between MTT and SRB on the cancer cell lines.
    Methods
    Different concentrations of the bromelain were added to cultured cells including mouse breast cancer (4T1), human gastric carcinoma (AGS), and human prostate carcinoma (PC3) cell lines and incubated at 24 and 48 hours. The growth and proliferation rates of the studied cells were investigated using both MTT and SRB assays after treatment with bromelain. The differences between cells were determined using Kruskal-Wallis and Dunns tests.
    Findings: Bromelain significantly decreased growth and proliferation rate of 4T1, AGS and PC3 cancer cells, in a concentration-dependent manner at different times, in both MTT and SRB assays.
    Conclusion
    Findings showed that both MTT and SRB assays gained similar data regardless of the cell types.
    Keywords: Bromelain, Neoplasms, Cell proliferation, Thiazolyl blue, Sulforhodamine B
  • Hamed Tahmasebi, Behruz Zeiyni, Sanaz Dehbashi, Hamid Motamedi, Mahsa Vafaeifar, Fariba Keramat, Mohammad Reza Arabestani Pages 1062-1067
    Background
    Resistance to beta-lactams is the most important feature in Staphylococcus aureus (S. aureus). There is a possibility that the amount of resistance and beta-lactam antibiotic resistance gene expression are different in Staphylococcus resistant strains. The aim of this study was to determine the expression of mecA and blaZ genes in methicillin-resistant S. aureus and the relationship between gene expression patters.
    Methods
    In this experimental-analysis study, 120 clinical isolates of methicillin-resistant S. aureus were isolated from different clinical samples using phenotypic tests. To study the quality of the mecA and blaZ genes in resistant isolates, polymerase chain reaction (PCR) was used. In addition, the quantity of genes, SYBR-Green-1-based real-time PCR was applied. REST 2008 and SPSS software were used to analyze the data.
    Findings: Out of 120 isolates of methicillin-resistant S. aureus, 105 isolates (87.5%) had blaZ gene. The most diverse gene expression changes in sample type were seen in blood and urine samples. So, the expression on the wound and urine clinical samples was dramatically more than the other sites. In addition, significant relationship was observed between the blaZ and mecA gene expression and the kind of clinical samples.
    Conclusion
    The results of this study suggested that different doses of antibiotics should be used to treat staphylococcal infections in different organs.
    Keywords: Gene expression, Beta-lactams, Antibiotic resistance, Methicillin-resistant, Staphylococcus aureus
  • Marjan Movahedi, Reza Rouzbahani, Reza Khadivi, Fatemeh Chajaei Pages 1068-1073
    The blood pressure has not been controlled in most of patients due to inappropriate treatment; and they suffer from the complications. To solve the problem, training through short message service (SMS) will be applied and this article is a report of designing the SMS-training approach for patients with hypertension. The current intervention is a randomized clinical trial implemented on patients with hypertension in Gorgab Center (Shahin-Shahr and Meyme town) subordinate to Isfahan University of Medical Sciences, Iran. Firstly, 110 patients will be chosen from the list of patients with hypertension using simple randomized method. Afterwards, the patients will be assigned in one of the intervention or control groups randomly by using random numbered table. Before intervention, all the patients will fill the compliance questionnaire and then, their blood pressures will be measured by caregivers. Patients in SMS group will be texting daily for one month containing a training text to motivate them to improve their life style and use medicine properly. Finally, after one and two months, blood pressure will be measured for all the patients again and the treatment adherence questionnaire will be filled. SMS can be applied as a training method to control hypertension.
    Keywords: Training, Short Message Service (SMS), Compliance, Hypertension