فهرست مطالب

  • سال هفتم شماره 3 (پاییز 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/09/07
  • تعداد عناوین: 7
|
  • برنامه ریزی راهبردی مقابله با وقوع سیلاب با تکنیک سوات / نمونه موردی: محدوده مرکزی شهرستان های تهران و کرج
    مهندس فرشته اصلانی* صفحات 201-210
    زمینه و هدف
    در بسیاری از مناطق جهان، سوانحی نظیر سیلاب ها باعث مرگ بسیاری از انسان ها و خسارات گسترده ای می شوند. در کشور ایران، اثرات سوء ناشی از وقوع سیل، کمتر از زلزله نبوده و عدم توجه به آن، خسارات جانی و مالی بسیاری بر جای می گذارد. در میان دلایل و ریشه های رخداد سیلاب، یکی از رایج ترین این دلایل، بارش است. به بیان دیگر، اگرچه در بسیاری از شهرهای ایران میزان بارندگی کم است، اما اغلب، بیشتر بارندگی سالانه در یک شبانه روز رخ می دهد. این عامل مهم به همراه شکل گیری بسیاری از شهرهای ایران در دامنه ها و شیب ها باعث شده است بروز سیلاب، یکی از نگرانی های عمده تقریبا در تمام فصول سال باشد. به نظر می رسد در میان شهرهای ایران، بررسی وقوع سیل ناشی از بارش در تهران به عنوان پایتخت و یکی از کلان شهرهای ایران از ضروریات باشد.
    روش
    مقاله مورد نظر سعی بر آن دارد تا با به کارگیری روش پژوهش توصیفی- تحلیلی، به اهداف مقابله، به حداقل رساندن تلفات جانی و خسارات مالی، برقراری ایمنی و به حداقل رساندن احتمال وقوع سیل ناشی از بارش، به ویژه در بخش های مرکزی استان تهران که در برابر مخاطره سیلاب آسیب پذیرتر هستند، بپردازد. بدین منظور نقشه های مورد نیاز در نرم افزار آرک جی آی اس تهیه شده و داده ها از طریق مطالعه اسناد، کتب، رسالات و مقالات، گردآوری شدند. سپس با توجه به نقشه خطر، محدوده بحرانی در مقابل مخاطره سیل ناشی از بارش، به عنوان مورد مطالعاتی انتخاب شد.
    یافته ها
    در ادامه، جدول سوات با توجه به موضوع پژوهش، تدوین شده و نمودارهای تحلیلی سوات از جمله نمودارهای تبدیل و انطباق و همچنین محور مختصات ترسیم شدند. این پژوهش نتیجه می گیرد که ابنیه نیمه شرقی محدوده، می بایست در اولویت مقاوم سازی قرار گیرند. در بخش های غربی محدوده، تاسیسات از آسیب پذیری بالایی برخوردارند. خطوط نیرو در بخش های شمالی و شمال شرقی محدوده، می بایست مورد بررسی و نظارت مستمر قرار گیرند. ایستگاه های گاز در نیمه شرقی محدوده، دارای خطر بالا و احتمال انفجار در شرایط رخداد مخاطره هستند. خطوط انتقال نفت، در بخش های مرکزی، جنوبی و شمال شرقی محدوده، آسیب پذیر هستند.
    نتیجه گیری
    این مقاله، جایگزینی انرژی های فسیلی را با انرژی های سبز، به ویژه در بخش های مرکزی، جنوبی و شمال شرقی توصیه می نماید. سرمایه ها و دارایی ها به ویژه در نیمه شرقی محدوده در معرض خطر می باشند. همچنین در نظر گرفتن مکان هایی جهت دپوی نخاله های سیل در نیمه شرقی محدوده توصیه می شود.
    کلیدواژگان: سیلاب، بارش، سوات، برنامه ریزی، استراتژیک، تهران
  • سارا مسگری هوشیار* صفحات 211-224
    زمینه و هدف
    در اغلب برنامه های پس از سانحه سیاست جابه جایی کل یا بخشی از سکونتگاه، به عنوان راه حلی مناسب به منظور کاهش خطرپذیری یا تسهیل و تسریع در بازسازی مورد ملاحظه قرار می گیرد. اما تجارب مختلف حاکی از آن است که جابه جایی ‏سکونتگاه ها معمولا به جای حل مسائل بر مشکلات افزوده اند. ‏هدف از این مقاله بررسی چالش های جابه جایی سکونتگاه ها با توجه به مطالعه موردی بازسازی روستاهای استان اردبیل پس از زلزله 1375 است که پیامدهای مختلف آن و کارایی اقدامات کاهش ‏خطر از طریق جابه جایی سکونتگاه و ساخت مسکن مقاوم را بررسی نموده و راهکارهایی جهت افزایش موفقیت چنین سیاست هایی ارائه می دهد.
    روش
    تحقیق حاضر از نظر ماهیت از نوع تحقیقات توصیفی-پیمایشی و با استفاده از روش ترکیبی کمی و کیفی بوده که در طول یک سال با انجام مطالعات گسترده کتابخانه ای و بررسی اسناد و متون تخصصی، همچنین بازدیدهای متعدد از منطقه و گردآوری داده های پرسشنامه، مصاحبه آزاد و عمیق، گفتگو با روستاییان، مشاهده آزاد و تهیه عکس و کروکی از روستاها، برداشت نقشه برخی واحدهای احداثی و بخش های الحاقی از طریق پیمایش و کار میدانی صورت گرفته است. قلمرو مکانی تحقیق، 10 روستای جابه جا شده در محدوده تخریب شدید، اطراف شهر سرعین و روستاهای گلستان و جوراب در مرکز زمین لرزه بوده و سه روستای توسعه پیوسته نیز به ‏عنوان گروه شاهد مدنظر قرار گرفتند.‏
    یافته ها
    تعجیل در بازسازی روستاهای زلزله زده جهت مقابله با اقلیم سرد منطقه موجب شده مکان یابی محل احداث روستاهای جدید بدون انجام مطالعات جامع اقلیمی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی صورت گیرد. لذا با گذشت زمان چالش های مختلفی بروز نموده که مردم محلی گاه با استفاده از ظرفیت های خود تدابیری اندیشیده اند. اما به طور کلی جابه جایی سکونتگاه موجب کاهش آسیب پذیری نشده، به طوری که در روستاهای توسعه پیوسته همچنان ساخت وساز در مکان قبل تداوم دارد و در برخی روستاهای جابه جاشده نیز سکونتگاه قدیم همچنان مورد استفاده قرار می گیرد.
    نتیجه گیری
    مهمترین راهکارهای موفقیت در فرایند بازسازی پس از سوانح و به ویژه سیاست جابه جایی سکونتگاه ها را می توان «انجام برنامه ریزی بازتوانی پیش از سانحه برای مناطق خطرپذیر کشور؛ انجام مطالعات جامع اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی، زیست محیطی و کالبدی در پهنه های در معرض خطر؛ بهره گیری از متخصصان حوزه های مختلف سوانح در فرایند بازسازی؛ بهره گیری از مشارکت جامعه سانحه زده در فرایند بازسازی سکونتگاه اعم از مکان گزینی، انتخاب سایت و همسایگی ها؛ حل مساله مالکیت اراضی؛ استفاده از دانش بومی، و ارائه الگوهای مختلف مسکن متناسب با الگوی معماری منطقه و بعد خانوار» برشمرد.
    کلیدواژگان: بازسازی پس از سانحه، مکان گزینی، جابه جایی سکونتگاه های روستایی، مسکن روستایی
  • حس تعلق فضایی- مکانی مناطق در بازسازی پس از جنگ / موارد مطالعاتی: اروپای پس از جنگ دوم جهانی و دفاع مقدس
    تارا جلالی* صفحات 225-238
    زمینه و هدف
    جنگ ها فارغ از مبانی فکری حاکم بر آنها، همواره تخریب و ویرانی مکان را به دنبال دارند و بازسازی پس از جنگ با رویکرد احیای حس تعلق فضا-مکانی می تواند پیوند عاطفی میان انسان و مکان را برقرار نماید. در این راستا، زندگی معاصر علیرغم تمام ایده های نوین و ذات حرکت رو به جلو، همواره نیازمند یادآوری خاطرات گذشته برای حفظ بنیان های اجتماعی می باشد و همین امر است که ادراک ذهنی افراد را در منظری ذهنی-ارزیابانه، از محیط پیرامون آنها شکل می دهد.
    روش
    پژوهش حاضر با مرور اسناد موجود از جنگ جهانی دوم در اروپا و همچنین جنگ تحمیلی و بیانی توصیفی- تفسیری به بررسی پیشینه و مطالعه حس تعلق فضا-مکانی و اثرات جنگ بر آن پرداخته و سپس بازسازی شهری در جنگ جهانی دوم را در کنار بناهای یادبود و یادگارهای آن مورد بررسی قرار می دهد. در نهایت با توجه به خاستگاه متفاوت جنگ در ایران، بازسازی مناطق آسیب دیده و دیدگاه های موجود مبنی بر حفظ آثار جنگ در راستای تمایز آن با سیاست اروپایی، طی مطالعه اسناد و بازدید میدانی انجام شده در بهار 1396، از مناطق بازسازی شده، مورد بررسی قرار گرفته است.
    یافته ها
    یافته های این پژوهش را می توان در دو بخش کلی تقسیم بندی نمود. ابتدا موضوع جنگ و احیای حس تعلق بازماندگان در تجربه بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم با در نظرگرفتن سیاست های متفاوت موجود در کشورهای درگیر در زمینه بازسازی و در بخش بعدی بررسی بازسازی پس از جنگ در ایران پژوهشگر را در مسیری هدایت نمود که تفاوت در نتیجه کار بازسازی و روش های احیای هویت پیشین را در نگرش ها و دیدگاه های حاکم بیان می نماید.
    نتیجه گیری
    نتایج حاصل حاکی از آن است که در جنگ تحمیلی، حس تعلق خاطر در ارتباط مستقیم با مذهب و دفاع از اعتقادات شیعه با حفظ شرایط جنگی در جبهه ها، بسیاری افراد را برای دیدار از آن مناطق فرا می خواند. اما در اروپا خاستگاه ملی گرایانه جنگ دوم جهانی، در کنار سیاست فراهم آوردن زیر ساخت ها و احیای شهرها عموما به گونه ای مشابه با آنچه پیش از جنگ وجود داشته، در نهایت منجر به ساخت ابنیه به منظور بزرگداشت کشته شدگان و یادبود برای جنگ شده است. بازسازی مناطق جنگ زده ایران نه با ساختی فیزیکی، که با حفظ محیط و فضای جنگ به عنوان امری مقدس، خاطرات را روایت می کند.
    کلیدواژگان: بازسازی پس از جنگ، حس تعلق فضا، مکانی، حس تعلق، جنگ جهانی دوم، جنگ تحمیلی، بازسازی شهرهای جنگ زده
  • آیدا جودوی صفحات 239-249
    زمینه و هدف
    تجارب، زمانی که به هر روش نگاشته و مستند شوند، می توانند در دست اندیشمندان تبدیل به دانش شده و بر معارف بشری بیافزایند. بازسازی پس از سوانح نیز همچون سایر شاخه های علم به شدت نیازمند ثبت و ضبط سوانح و اقدامات و عملیات صورت گرفته در راستای بازسازی پس از آن هاست. در شهریورماه 1357 زلزله ای به مقیاس 4/7 ریشتر شهر طبس در استان خراسان جنوبی را ویران کرد. عملیات ساماندهی و بازسازی همزمان با اوج گیری انقلاب اسلامی و پس از آن شکل گرفت و ادامه یافت. به دلیل این همزمانی، بخش هایی ازمراحل مختلف امداد و نجات و بازسازی توسط نیروهای حکومت پهلوی صورت پذیرفت و بخش دیگر توسط نیروهای داوطلب اعم از انقلابیون و روحانیون. توصیف و چگونگی این بازسازی و فرآیند آن تا به حال به صورت علمی تدوین نشده است.
    روش
    این تحقیق از نوع مستندسازی تحلیلی است که روش شناسی آن کیفی است. از مهم ترین روش های جمع آوری داده ها در این پژوهش مشاهده مستقیم، مصاحبه با افرادی که بازسازی را به یاد دارند و بررسی اسناد و مدارک است. این داده ها از منابع مکتوب و غیر مکتوب مانند روزنامه اطلاعات، مجلات، مقالات و مصاحبه ها جمع آوری شدند.
    یافته ها
    به دلیل هم زمانی برنامه بازسازی با وقوع انقلاب اسلامی و بالا بودن روحیه جمعی، میزان مشارکت مردم و اقشار مختلف در بازسازی زیاد بوده است. همچنین عدم وابستگی کامل معیشت مردم به زمین موجب تداوم درآمد ایشان پس از زلزله شده است. هماهنگی تقریبی مسکن ساخته شده پس از زلزله، با مسکن پیش از زلزله و همینطور همخوانی آن با نوع فرهنگ و معیشت مردم نیز در میزان موفقیت برنامه بازسازی موثر بوده است. هر چند عدم توجه برنامه بازسازی به بافت شهری پیش از وقوع سانحه و عدم توجه به اقلیم منطقه در طراحی شهری، ورود افراد غیر بومی به طبس برای استفاده از تسهیلات و دریافت زمین و در نتیجه کاهش امنیت شهر از جمله کاستی های برنامه بازسازی شهر طبس است.
    نتیجه گیری
    اکنون پس از گذشت 38 سال از زلزله یاد شده مشاهدات و مصاحبه های نگارنده حاکی از ماندگاری سکونتگاه های بازسازی شده، هم در شهر طبس و هم در روستاهای اطراف آن است. میزان بالای مشارکت مردمی در امر بازسازی و همچنین توجه هر چند اندک به الگوی مسکن پیش از سانحه را می توان از عوامل ماندگاری مسکن بازسازی شده دانست.
    کلیدواژگان: بازسازی، زلزله، مسکن، طبس، مستند سازی
  • بهاره زنیان *، پرفسور علیرضا فلاحی صفحات 250-272
    زمینه و هدف
    برنامه ریزی پیش از وقوع سوانح یکی از مهم ترین مباحث در مدیریت شهر های بزرگ محسوب می شود که می تواند تاثیر بسزایی در کاهش خطرات و خسارات احتمالی آینده داشته باشد. کلانشهر تهران از یک سو به دلیل تمرکز جمعیت، تراکم فزاینده ساختمانی و عدم رعایت استاندارد های ایمنی، و از سوی دیگر به دلیل قرار گیری در یک پهنه لرزه خیز، از منظر مخاطرات بسیار قابل تامل بوده و نیازمند برنامه ریزی جامع و عمیق پیش از وقوع سوانح می باشد. برنامه ریزی سکونتگاه موقت، به منظور شناسایی روش های مناسب و تامین سکونتگاه در مناطق شهری، علاوه بر رفع نیاز بازماندگان پس از وقوع سوانح و کمک به بازگشت سریع تر جامعه به شرایط پیشین، آمادگی مواجهه با سانحه و مدیریت شرایط بحرانی را افزایش می دهد. هدف این پژوهش دستیابی به یک برنامه جامع و پویا جهت آمادگی در برابر سوانح و تامین نیازهای حیاتی بازماندگان در منطقه 10 شهر تهران است که درعین دارا بودن تراکم جمعیت و مسکن، از فرسودگی بالایی رنج می برد.
    روش
    پژوهش حاضر ماهیتا توصیفی–تحلیلی و دارای رویکرد کیفی است. برنامه ریزی در این تحقیق بر اساس رویکرد برنامه ریزی جامع سوانح و به کمک روش برنامه ریزی راهبردی صورت می پذیرد که علاوه بر هماهنگی بین فعالیت های دولت و جامعه، بر بازتوانی همه بخش های شهر در کنار تامین مسکن تاکید می نماید. در راستای پیشبرد اهداف پژوهش و یافتن نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدهای پیش روی برنامه ریزی سکونتگاه موقت در محدوده مورد مطالعه از ابزاری نظیر مطالعات اسنادی وکتابخانه ای، مشاهده دقیق منطقه و محله، و مصاحبه با مردم محله استفاده شده است.
    یافته ها
    پژوهش حاضر ضمن بررسی ادبیات نظری و روش های برنامه ریزی، به کمک تکنیک سوآت سعی کرده است تا به یک برنامه راهبردی با رویکرد های آمادگی و کاهش خطر پیش از وقوع سانحه و رویکرد توسعه پایدار سکونتگاه های موقت انسانی پس از سانحه در چهار حوزه مدیریتی، کالبدی، محیط طبیعی و اجتماعی و اقتصادی و در سه مقیاس شهر، منطقه و محله دست یابد.
    نتیجه گیری
    از مهم ترین دستاوردهای این برنامه می توان به روش اسکان انفرادی خانوار با کمک گرفتن از توان مالی و اعتباری هر خانوار همراه با کمک ها و اعتبارات دولتی و روش اسکان جمعی و گروهی خانواده ها در محله بر اساس دارایی ها، پتانسیل ها و ظرفیت های محله همراه با کمک ها و اعتبارات دولتی اشاره کرد.
    کلیدواژگان: برنامه ریزی، سکونتگاه موقت، زلزله، تهران، منطقه 10، محله بریانک، هفت چنار
  • سهیلا اسماعیلی* صفحات 273-283
    زمینه و هدف
    مکان یابی سکونتگاه های موقت پس از زلزله احتمالی تهران خصوصا در فضاهای سبز شهری، از جمله چالش های پیش رو در مدیریت بحران محسوب می شود. لذا این مقاله بر آن است تا با شناخت ابعاد و جنبه های موثر و تعیین معیارهای مکان یابی برای اسکان موقت، به شناسایی و رتبه بندی مکان های مناسب جهت اسکان موقت در میان فضاهای سبز منطقه 22 شهرداری تهران بپردازد.
    روش
    مقاله حاضر با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با ترکیب رویه کیفی و کمی به بررسی روش های مکان یابی فضاهای سبز تهران برای اسکان موقت می پردازد. نرم افزار مبتنی بر GIS و روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) به منظور نیل به اهداف مقاله مورد استفاده قرار گرفته است.
    یافته ها
    نتایج پژوهش نشان می دهد نوع فضای سبز، خدمات، تجهیزات و زیرساخت ها، و امنیت و حفاظت به عنوان شاخص های اصلی امکان سنجی، و کارایی، ایمنی، و سازگاری به ترتیب اهمیت، معیارهای اصلی مکان یابی فضاهای سبز شهری برای اسکان موقت در سطح اول می باشند.
    نتیجه گیری
    فضاهای سبز شهری منطقه 22 شهرداری تهران دارای ارزش های یکسان برای اسکان موقت نبوده و لذا ضمن رتبه بندی فضاهای مذکور با شاخص های مکان یابی، مطلوبیت استقرار سکونتگاه های موقت پس از زلزله احتمالی مورد بحث قرار می گیرد.
    کلیدواژگان: فضاهای سبز شهری، مکان یابی، GIS
  • سیده مریم مهدویه *، سیما سلیمان زاده صفحات 284-295
    زمینه و هدف
    وجود شهرهای دارای قدمت زیاد و مشکلات مربوط به رشد جمعیت و گسترش بافت های فرسوده شهری باعث شده است تا خطر زمین لرزه و تخریب های ناشی از آن سکونتگاه های شهری را مورد تهدید قرار دهد. گستردگی بافت های تاریخی در سطح شهر یزد و دربرداشتن شاخص های فرسودگی، مدیریت بحران این شهر را نیز با مشکل مواجه ساخته است. طرح های متعددی در زمینه احیای بافت های تاریخی و ایمن سازی آنها انجام گردیده است اما به دلیل درنظرنگرفتن مشارکت شهروندان و همچنین گروه های مردمی چندان موفق نبوده اند. هدف از پژوهش حاضر تدوین برنامه ی عملیاتی جامعه محور در کاهش خطرپذیری سوانح(طرح دوام محله فهادان یزد) بود.
    روش
    در جمع آوری داده ها از روش های کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است. همچنین نقشه های مکان یابی پایگاه مدیریت بحران با استفاده از روش آنالیز وزنی و با استفاده از سامانه (GIS) تولید و تمامی لایه ها با ضرایب استخراج شده مورد تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    نتایج حاصله نشان می دهدکه میزان تمایل مردم محله برای شرکت در برنامه های کاهش خطرپذیری بامیزان مشارکت، وضعیت روابط اجتماعی و خویشاوندی و اعتماد ساکنان به گروه های موجود در محله رابطه مستقیم دارد.
    نتیجه گیری
    با توجه به یافته ها، بهترین مکان برای پایگاه مدیریت بحران در محله مشخص شده است و در صورتی که بودجه، حمایت از طرف سازمان ها، و مشارکت مردم محلی وجود داشته باشد می توان با استفاده از طرح دوام خطرپذیری محله فهادان در برابر سوانح را کاهش داد.
    کلیدواژگان: خطرپذیری، کاهش خطر، پایگاه مدیریت بحران، محله فهادان یزد
|
  • Fereshteh Aslani* Pages 201-210
    Background And Objective
    In many parts of the world, events such as floods cause the death of many people and extensive damage. In Iran, the adverse effects of floods are not less than earthquakes and the lack of attention to them has a lot of human and financial losses. Among the causes and origins of the flood event, one of the most common reasons is precipitation. In other words, although in many parts of the country rainfall is low, 60% of the annual rainfall occurs in a day. This factor, along with the formation of many of the cities on the slopes and gradients caused that rain- induced flood is one of the most challenging issues. Studying the flooding in Tehran Province as a capital and one of the Iranian metropolises is essential. The position of Tehran on the slopes and mountains and existence of flood plains causes rain- induced flood becomes one of a major concerns almost in all seasons and is the subject of this paper.
    Method
    Accordingly, the article aims to use the descriptive-analytical research method to meet the goals of coping, minimizing mortality and financial losses, establish safety and minimizing the probability of a flood caused by precipitation, especially in the central sections of Tehran province which are more vulnerable to the risk of flooding. In this regard, required plans were prepared in GIS software and data have been collected through the study of documents, books, essays and articles. In other part of research, 3 major maps such as hazard map, vulnerability map and risk map were prepared and analyzed.
    Findings: Subsequently, SWOT table was formulated and SWOT analytical diagrams such as coordinate axes and adaptation diagrams were drawn. The study concludes that the semi-eastern boundaries of the area should be placed in the priority of resilience. Facilities in western parts of the region are highly vulnerable. The lines of power in the northern and northeastern regions of the area should be explored and monitored continuously. Gas stations in the eastern half of the range have high risk and explosion probability under hazardous conditions. Oil transmission lines are vulnerable in the central, southern, and northeastern regions of the region.
    Conclusion
    This paper recommends the replacement of fossil fuels with green energies, especially in central, southern, and northeast regions. Capital and assets, especially in the Middle East, are at risk. It is also recommended to consider locations for flood deforestation in the semi-eastern area.
    Keywords: flooding, rainfall, SWOT, planning, strategic, Tehran
  • Sara Mesgary Houshyar Pages 211-224
    Background And Objectives
    In most post-disaster programs, the policy of relocating all or part of the settlement is considered as an appropriate solution due to the risk reduction or facilitating and accelerating reconstruction. However, various experiences suggest that the displacement of habitats has usually added to, rather than solving problems. The purpose of the present paper is to investigate the challenges of displacement of settlements according to the case study of Ardabil villages’ reconstruction after the 1996 earthquake, study its various consequences and the effectiveness of risk reduction measures through residential relocation and resistant housing reconstruction, and provide solutions to increase the success of such policies.
    Method
    The present study is descriptive-survey in terms of the nature that was conducted using a mixed quantitative and qualitative research method during one year through conducting extensive desk research, reviewing literature and documents, as well as visiting the region at several times. Data was collected through questionnaire, and free and in-depth interview, interview with the villagers, free observation and taking photos and sketches from villages; a survey of housing units and extensions were done through survey and field study. The spatial domain of the research was consisted of 10 villages relocated in the area of ​​severe destruction, around the city of Sarein, Jurab and Golestan villages in the center of the earthquake, and three partially relocated villages were considered as the control group.
    Findings: The urgency in reconstructing the earthquake affected villages to deal with the cold climate of the area caused the location of new villages to be selected without conducting comprehensive climate, economic, social and environmental studies. As time goes on, there are several challenges that local people sometimes think of using their capacities. But in general, the relocation of the habitats did not reduce the vulnerability, so that it continues to be built in the old part of villages at risk.
    Conclusion
    The most important strategies for success in the post-disaster reconstruction process and in particular, relocation of the settlements which could be outlined are: "conducting pre-disaster recovery planning for the country's most vulnerable areas, carrying out comprehensive economic, social, cultural, environmental and physical studies in the areas at risk, utilizing specialists from different areas of disaster studies in the reconstruction process, utilizing the participation of the disaster affected community in the process of reconstruction of the settlement including site selection and neighborhoods, solving the problem of land ownership, using indigenous knowledge, and providing different housing options according to the regional architectural patterns and family size.
    Keywords: post-disaster reconstruction, site selection, relocation of rural settlement, rural housing
  • Tara Jalali Pages 225-238
    Background And Objective
    Wars, despite the prevailing intellectual principles, always lead to destructions and post war reconstruction with the approach of restoring sense of belonging and place attachment has the ability to link man and place together. In this regard, contemporary life, in spite of all new ideas and the essence of moving forward, always needs to recall memories in order to preserve social foundations and this is what shapes the subjective perception of individuals in a subjective-evaluative way from the environment around them.
    Method
    The present research focuses on the Second World War and also Iran Imposed War’s documents as a descriptive-interpretive survey and also, reviews the literature and discusses place- space attachment and war impacts on cities. In this regards, monuments and memorials in urban reconstruction are studied and according to the different origin of the war in Iran namely dominant policies and Shiite viewpoint of the value preservation of Holly Defense, documents are studied and a field survey conducted on war-torn areas in Iran at the spring of 2017.
    Findings: The survey is divided into two general sections. The first part discusses about World War II and reviving the survivors’ sense of belonging and place-space attachment in the European reconstruction experience. The second part is related to investigation of the damaged area’s reconstruction in Imposed War that shows the differentiations in Shiite and European point of views in terms of reviving the identity and place- space attachment.
    Conclusion
    The findings show that sense of belonging is directly related to religious and Shiite beliefs in preservation of the Holly Defense battlefields, monuments, and defense museums in the Imposed War. Calling people under the name of “Rahiyan-e-noor”, not only by physical construction, but by preserving the war environment and space as a holy and sacred event, narrates the memoirs. However, the sense of nationalism in WWII, beside the policy of providing infrastructures, leads to reconstruct and revitalize urban areas as it seen in most European cities.
    Keywords: Post-war reconstruction, Place-space attachment, Sense of belonging, World War II, Imposed War, Reconstruction of war-torn cities
  • Ayda Joudavi Pages 239-249
    Background And Objectives
    Experiences, when are written and documented, can turn into knowledge and expand human sciences. Reconstruction after disasters, like other science branches, needs documentation of disasters and reconstruction efforts after them. In September 1978, an earthquake hit the city of Tabas in South Khorasan, Iran. Reconstruction phase was simultaneous to 1979 Iran revolution. Therefore, on the one hand, old regime was trying for relief mission and on the other hand, revolutionaries and clergymen were trying to help the survivors. Unfortunately, information about the process of the reconstruction had not been formally collected.
    Method
    The research is an analytical documentation with the qualitative methodology. The main methods of data collection in this paper are direct observation, depth interviews with people who remember the reconstruction, and review of documents.
    Findings: according to the findings of the research, it seems that syndication between reconstruction program and 1979 Iran revolution caused high people participation in reconstruction. Income independence of inhabitants and housing harmony to pre-disaster situation was also other reasons to its success. However, lack of attention to the pre-disaster urban fabric, lack of attention the region climate in urban design, and entrance of non-natives for using reconstruction facilities were mentioned as its defects.
    Conclusion
    Almost forty years after the reconstruction, observations and interviews shows durability of reconstructed settlements. High rate of people participation and paying attention to housing patterns before the earthquake are among the main reasons for durability of housing reconstruction.
    Keywords: Reconstruction, earthquake, Housing, Tabas, documentation
  • Bahareh Zenian*, Alireza Fallahi Pages 250-272
    Purpose
    planning before disasters is one of the most important subjects in megalopolises which may affect increasing the risk of probable dangers. Tehran megalopolis, because of population centralization, constructions’ density and non-observance of security standards on the on hand, and because of locating in an earthquake-prone region in terms of the risks, on the other hand, is so considerable and needs the comprehensive planning before disasters. Planning for temporary settlement, in order to identify suitable ways and providing habitation in urban areas besides providing the survivals’ needs after a disaster and make efforts to bring back the society’s normal situation, increases the preparation to confront with the disaster and management of crisis situations. The purpose of the present study is to reach a comprehensive and dynamic plan in order to prepare against the disasters and providing the survivals’ needs.
    Method
    This study is a descriptive- analytic research with a qualitative approach. Planning in this research is based on the comprehensive planning for the disasters by the strategic planning method which emphasizes the coordination between government and society, besides rehabilitation of all parts of the city and habitation supplies. Towards the purpose of this study, finding its strength and weak points, opportunities and threats against the planning for temporary settlement in studied area, documentary and library studies, precise observation of areas and interview with neighborhood people are used.
    Findings: Tehran’s 10th district is one of the central areas with a large population and construction density; beside its historical and cultural backgrounds, this zone suffers from worn-out. Beryanak- Haft Chenar neighborhood is the core of formation of the district which has the majority of green spaces in this area; but the significant urban worn texture, existence of the risky uses, unsecure social areas and unsafety against disasters increase its vulnerability to crisis. This study tries to reach a strategic plan by the SWOT technic, preparation and decreasing risks before a disaster approach and also considering sustainable development of the human temporary settlement after disasters in four areas of management, frame, natural and social environment and economics in scales of city, area and neighborhood. One of the most important achievements of this plan is the individual housing accommodation with the help of credits of each family and the government and also collective and family housing in neighborhoods according to assets, potentials and capacities of the quarter with government grants.
    Keywords: planning, temporary settlement, earthquake, 10th district, Beryanak- Haft Chenar district
  • Soheila Esmaeili Pages 273-283
    Background And Objective
    Site selection of temporary settlements after probable earthquake of Tehran is one of the challenges of crisis management. The present paper tries to find effective factors and criteria of site selection for temporary settlements among urban green spaces of municipality district 22 Tehran and rank them.
    Method
    This paper investigates methods of site selection of Tehran's green spaces for temporary settlements by descriptive-analytical methodology and a confection of quantitative and qualitative approach. GIS software and analytic hierarchy process (AHP) method have been utilized to achieve the goals of the paper.
    Findings: the research results have shown that green spaces type, services, equipment, infrastructures, security, and protection are the main criteria for feasibility study and function, security and compatibility are respectively the most important criteria at the first level for site selection for temporary settlements among urban green spaces.
    Result
    Finally, the paper concludes that urban green spaces of municipality district 22 of Tehran do not have equal values for temporary settlement and thus, whilst proposing a ranking of them according to site selection criteria, argues their suitability for setting up temporary settlements.
    Keywords: urban green spaces, site selection, GIS
  • Seyede Maryam Mahdavieh*, Sima Soleimanzade Pages 284-295
    Background And Objective
    The historical cities and their problems regarding population growth and old textures development made the earthquake and its damages as the threats to habitats. Due to the extension of historical textures and their burnout indices across Yazd province, the crisis management in the city is not very easy. There are lots of programs in reclamation and immunization of historical textures, but they did not succeed because they did not consider citizen's cooperation and people groups.
    Method
    the present study has used library and field method to collect data and investigated the locating maps of crisis management base using weight analysis and GIS system.
    Results
    The results showed that there is a meaningful relation between people's tendency to cooperate in programs of risk reduction and the amount of cooperation, social and kinship relationship, and truth of habitants to groups of people in this district.
    Findings: The present study was done by participation of families, local groups and nongovernmental organizations to do actions about increasing readiness of society toward events of historical textures in Fahadan district of Yazd province. The study will investigate the ideas, theories and experiences of different countries in providing a program to use capabilities of local society in reducing earthquake danger and using cooperation capabilities in Fahadan district of Yazd. By investigating durable program in Fahadan district, the study found some policies and comments to create a program to reduce the risks.
    Conclusion
    According to the results, the best place for crisis management base was defined and when there is enough budget, support of organizations and people's cooperation, the risks of Fahadan district against events will be reduced.
    Keywords: risk, risk reduction, crisis management base, Fahadan District of Yazd