فهرست مطالب

به زراعی کشاورزی - سال نوزدهم شماره 2 (تابستان 1396)
  • سال نوزدهم شماره 2 (تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/07/18
  • تعداد عناوین: 21
|
  • سجاد فتاحی، مهدی صیدی *، محمد جواد زارع صفحات 243-255
    به منظور بررسی پاسخ های فیزیولوژیک و مورفولوژیک گیاهان کاهو تلقیح شدهنشده با قارچ Piriformospora indica تحت تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در شرایط گلخانه اجرا گردید. فاکتور اول شامل تلقیح یا عدم تلقیح بذور با قارچ و فاکتور دوم شامل سه سطح شوری آب آبیاری (آب معمولی با هدایت الکتریکی هشت دهم دسی زیمنس بر متر به عنوان شاهد و آب شور با هدایت الکتریکی چهار و هشت دسی زیمنس بر متر) بود. تنش شوری به طور معنی داری اکثر صفات رشدی را کاهش داد و P. indica موجب تخفیف اثرات مضر شوری گردید. افزایش وزن تر شاخساره و سطح برگ برای گیاهان تلقیح شده با P. indica بدست آمد. این گیاهان خسارت برگی کمتری در شرایط تنش نشان دادند. تلقیح با قارچ به طور معنی داری حجم و طول ریشه را در مقایسه با گیاهان شاهد افزایش داد. گیاهان تلقیح شده دارای بیشترین غلظت پرولین، رنگدانه های فتوسنتزی و فعالیت آنزیم کاتالاز در برگ نسبت به گیاهان شاهد بودند. کمترین نشت یونی در گیاهان تلقیح شده با P. indica در هدایت الکتریکی 4 دسی زیمنس بر متر مشاهده شد. این نتایج بیانگر سودمندی قارچ P. indica در تولید گیاه کاهو تحت تنش شوری تا سطح چهار دسی زیمنس بر متر می باشد. اما در شوری هشت دسی زیمنس بر متر تلقیح با این قارچ، نتایج مطلوبی در پی نداشت.
    کلیدواژگان: آنزیم کاتالاز، پرولین، تلقیح، خسارت شوری، نشت یونی
  • حمیده آزاد قوجه بیگلو *، براتعلی فاخری، نفیسه مهدی نژاد، قاسم پرمون صفحات 257-271
    به منظور مطالعه اثر محلول پاشی نانو کلات آهن بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی شش ژنوتیپ بابونه تحت تنش خشکی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی پژوهشکده کشاورزی دانشگاه زابل در سال 1393 انجام گردید. تیمارهای آزمایشی شامل: تنش خشکی در دو سطح (شاهد یا 90 درصد ظرفیت زراعی و 70 درصد ظرفیت زراعی) و نانو کلات آهن در دو سطح (شاهد و دو میلی گرم بر لیتر) و ژنوتیپ ها شامل: اصفهان، شیراز، مشهد، اراک، کرمان و صفاشهر بودند. نتایج نشان داد که تنش خشکی با توجه به ژنوتیپ تاثیرات متفاوتی بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی داشته است به طوری که فعالیت آنزیمی در برخی ژنوتیپ ها افزایش و در برخی ژنوتیپ ها کاهش یافت. تنش موجب افزایش فعالیت آنزیم های کاتالاز، در ژنوتیپ های اراک، کرمان و صفاشهر، افزایش فعالیت پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز در ژنوتیپ های اصفهان، مشهد، اراک و کرمان و افزایش فعالیت پلی فنل اکسیداز و گایاکول پراکسیداز در ژنوتیپ های شیراز و صفاشهر شد. بالاترین عملکرد گل نیز در ژنوتیپ اصفهان مشاهده گردید. به طورکلی می توان گفت تنش موجب تاثیرات مخرب بر گیاه شده و مصرف نانو کلات موجب افزایش تحمل گیاه به تنش شده و استفاده از ژنوتیپ های اصفهان و مشهد برای شرایط تنش مناسب می باشند.
    کلیدواژگان: آسکوربات پراکسیداز، خشکی، گایاکول پراکسیداز، ژنوتیپ بابونه، عملکرد گل
  • محمود قاسم نژاد، حسین میغانی *، سمیه افتخاری صفحات 273-286
    به منظور بررسی اثر شاخص رسیدگی میوه بر خصوصیات کیفی روغن سه رقم زیتون ’زرد‘، ’روغنی-محلی‘ و ’آربیکین‘ شهرستان رودبار استان گیلان، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1393 اجرا شد. میوه های هر رقم در شاخص های رسیدگی 5/3، چهار و پنج برداشت و پس از استخراج روغن، خصوصیات کیفی و بیوشیمیایی آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان ماده خشک، ارزش پراکسید، اسیدیته آزاد، ضریب خاموشی در دو طول موج 232 و 270 نانومتر با افزایش شاخص رسیدگی میوه به طور معناداری افزایش یافت. درحالی که میزان فنل و فلاونوئید کل، رنگیزه های کلروفیل و کاروتنوئید و فعالیت آنتی اکسیدانی روغن با افزایش رسیدگی میوه به طور معناداری کاهش یافت. همچنین بین ارقام مختلف زیتون از لحاظ تمامی صفات مورد مطالعه تفاوت معناداری وجود داشت. در زیتون رقم ’روغنی-محلی‘ میزان فنل کل در شاخص های رسیدگی 5/3، چهار و پنج به ترتیب با میانگین 27/941، 74/657 و 32/310 میلی گرم در کیلوگرم روغن بیش تر از سایر ارقام بود. اما ارزش پراکسید بعنوان یک صفت نامطلوب در روغن زیتون نیز در رقم ’روغنی-محلی‘ بالاتر بود. میزان فعالیت آنتی اکسیدانی در شاخص رسیدگی 5/3 و چهار بین ارقام زیتون متفاوت بود اما در شاخص رسیدگی پنج تفاوت معناداری مشاهده نشد. در مجموع، نتایج نشان داد که افزایش شاخص رسیدگی میوه با کاهش ترکیبات آنتی اکسیدانی و حساسیت روغن زیتون به فرآیند اکسیداسیون همراه است. بنابراین روغن به دست آمده از میوه های با شاخص رسیدگی 5/3 پایداری و ماندگاری بیش تری دارند.
    کلیدواژگان: ارزش پراکسید، ترکیبات آنتی اکسیدانی، روغن زیتون، شاخص رسیدگی، فنل کل
  • نگار حیدریان، طاهر برزگر *، زهرا قهرمانی صفحات 287-302
    به منظور بررسی اثر تنش کم آبی بر رشد، عملکرد و کیفیت میوه برخی از توده های خربزه ایرانی، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان در سال 1394 اجرا شد. تیمار های آزمایشی شامل هشت توده خربزه (قلم قاش، روشی، زرکه، خاتونی، قبادلو، ریش بابا، گرکه، کالیار) و سه سطح آبیاری (40، 70 و 100 درصد نیاز آبی گیاه) بود. نتایج نشان داد که تنش کم آبی به طور معنی داری رشد و عملکرد میوه را کاهش داد. کمترین مقدار عملکرد (kg/ha 1/18223)، وزن متوسط میوه ( gr94/1057)، تعداد میوه در بوته (75/1)، سطح برگ ( cm257/12) و بیشترین درصد وزن خشک برگ (21 درصد) در تنش کم آبیاری 40 درصد حاصل شد. بین توده ها نیز از نظر رشد و عملکرد و کیفیت میوه تفاوت معنی داری مشاهده شد. در همه توده ها با افزایش تنش کم آبی رشد و عملکرد کاهش یافت ولی درصد وزن خشک برگ، مواد جامد محلول و کارایی مصرف آب افزایش یافت. بیشترین سطح برگ ( cm279/410)، عملکرد (kg/ha 33/49881) و وزن متوسط میوه (gr 9/2270) در توده قلم قاش در شرایط آبیاری 100 درصد نیاز آبی گیاه مشاهده شد. حداکثر کارآیی مصرف آبی در توده های خاتونی و قلم قاش در شرایط کم آبیاری 40 درصد نیاز آبی گیاه بدست آمد. با توجه به نتایج، توده زرکه و ریش بابا به ترتیب با بیشترین (17/65 درصد) و کمترین (16/41 درصد) کاهش عملکرد در آبیاری 40 درصد نسبت به آبیاری معمولی به ترتیب حساس ترین و متحمل ترین توده از لحاظ این صفت به تنش کم آبی بودند.
    کلیدواژگان: سطح برگ، رشد بوته، کلروفیل، وزن میوه، مواد جامد محلول
  • ع عموری *، حبیب الله روشنفکر، پیمان حسیبی صفحات 303-317
    به منظور بررسی عملکرد و برخی ویژگی های کیفی علوفه در کشت مخلوط روی ردیف یولاف و ماشک گل خوشه ای، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با هفت تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید چمران اهواز در سال زراعی 94-1393 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل نسبت های مختلف کاشت 100:0، 70:30، 60:40، 50:50، 40:60، 30:70 و0:100 به ترتیب ماشک یولاف بودند. کشت مخلوط به روش جایگزینی انجام گرفت. صفات مورد بررسی شامل عملکرد علوفه تر، خشک و پروتئین خام، درصد پروتئین خام، فیبر خام، خاکستر و کربوهیدرات های محلول، ارتفاع بوته یولاف و ماشک و تعداد ساقه یولاف و ماشک بودند. بیشترین عملکرد علوفه تر(26/105 تن در هکتار)، خشک(47/29 تن در هکتار) و پروتئین خام(27/2 تن در هکتار) از نسبت 60 درصد یولاف و 40 درصد ماشک به دست آمد. بیشترین درصد پروتئین خام(49/17 درصد)، بیشترین درصد خاکستر(37/7 درصد) و کمترین درصد فیبر خام(94/30 درصد) از کشت خالص ماشک حاصل شد. بیشترین درصد کربوهیدرات های محلول(66/12 درصد) از نسبت 30 درصد یولاف و 70 درصد ماشک تولید شد. بالاترین نسبت برابری زمین برای عملکرد علوفه تر(26/1) و خشک(60/1) و نیز پروتئین(50/1) به ترتیب در تیمار 50 درصد یولاف + 50 درصد ماشک و 60 درصد یولاف + 40 درصد ماشک بدست آمد. با توجه به نتایج به دست آمده در این آزمایش به نظر می رسد کشت مخلوط بذر یولاف و ماشک بصورت ردیفی از لحاظ عملکرد کمی و کیفی، می تواند شیوه ای مناسب و قابل توصیه نسبت به کشت خالص دو گیاه مذکور باشد.
    کلیدواژگان: ارتفاع بوته، پروتئین خام، عملکرد علوفه، فیبر خام، نسبت های کاشت
  • پیمان عباس زاده دهجی*، دیناالسادات رضایی، عبدالرضا اخگر، علی اشرف سلطانی صفحات 319-333
    به منظور بررسی تاثیر جدایه های باکتریایی بر پارامترهای رویشی و جذب عناصر غذایی در دو رقم ذرت سینگل کراس 704 و تری وی کراس 645، دو آزمایش جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در گلخانه دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان در سال 1393 اجرا گردید. تیمارهای آزمایش شامل (P7، P15، P24، P29و شاهد (بدون باکتری) بود. نتایج نشان داد که استفاده از جدایه های 29p، 15p، 7p، 15p، 29p و 24p در مقایسه با شاهد (تلقیح نشده)، بکاربرد اکثر جدایه های مورد آزمایش جذب عناصر نیتروژن، فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم را در رقم سینگل کراس 704 نسبت به شاهد به طور معنی داری افزایش دادند. جدایه های مورد آزمایش جذب عناصر آهن، روی، مس و منگنز ساقه و ریشه رقم تری وی کراس 645 را نسبت به شاهد به طور معنی داری افزایش دادند. بیشترین جذب روی ساقه و ریشه در رقم تری وی کراس 645 در تیمار با جدایه 29p مشاهده شد که جذب روی در ساقه و ریشه را به ترتیب 8/41 و 2/66 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. در سینگل کراس 704 تمامی جدایه ها تاثیر معنی داری بر جذب روی ریشه داشتند و در ساقه بیشترین افزایش جذب روی مربوط به 29 pبا 2/60 درصد افزایش نسبت به شاهد بود. در مجموع، یافته های این پژوهش نشان داد که تلقیح ذرت با جدایه های منتخب نقش مهمی در افزایش رشد ذرت و میزان جذب عناصر غذایی توسط این گیاه داشت.
    کلیدواژگان: حجم ریشه، فسفر، کلروفیل، نیتروژن، وزن خشک ریشه
  • رضا محمدی، مسعود ارغوانی *، سید نجم الدین مرتضوی، میترا اعلایی صفحات 335-346
    این پژوهش به منظور بررسی پاسخ های فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی چمن چچم چندساله (Lolium perenne L.) در مرحله جوانه زنی و رشد اولیه دانهال به تنش خشکی و کاربرد سدیم نیتروپروساید (رها کننده نیتریک اکساید) در سال 1394 در گروه علوم باغبانی دانشگاه زنجان انجام شد. بذور چمن به مدت شش ساعت در محلولهای صفر (آب مقطر)، 200، 400، و 600 مایکرومولار سدیم نیتروپروساید خیسانده شدند و جهت اعمال تنش خشکی، جوانه زنی و رشد اولیه دانهال در پتانسیل های اسمزی صفر (آب مقطر)، 1-، 4- و 8- بار با استفاده از پلی اتیلن گلایکول 6000 انجام شد. به طور کلی با کاهش پتانسیل آب محیط، درصد جوانهزنی بذرها، طول شاخساره و ریشه و میزان کلروفیل و کاروتنوئید برگها کاهش و نشت یونی افزایش یافت. کاربرد 400 و 600 مایکرومولار سدیم نیتروپروساید در تمامی صفات اثرات منفی تنش خشکی را بهبود بخشید. البته در مورد صفت نشت یونی در تمام سطوح پتانسیل آب، تیمار 600 مایکرومولار تفاوت معنی داری با تیمار شاهد نداشت ولی تیمار 400 مایکرو مولار نشت یونی را کاهش داد. میزان پرولین برگها با کاهش پتانسیل آب افزایش یافت و گیاهان تیمار شده با سدیم نیتروپروساید پرولین بیشتری نسبت به گیاهان تیمار نشده داشتند. در مجموع در بین غلظتهای سدیم نیتروپروساید مورد مطالعه، بهترین نتیجه در گیاهان تیمار شده با 400 مایکرومولار سدیم نیتروپروساید به دست آمد.
    کلیدواژگان: بذر، پاسخهای فیزیولوژیکی و مورفولوژیکی، پلی اتیلن گلایکول، چمن، نیتریک اکساید
  • جعفر پوررضا*، افشین سلطانی صفحات 347-359
    به منظور بررسی تولید و زوال برگ در بوته گندم، دو آزمایش مزرعه ای در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 15 رقم گندم در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رامهرمز، با عرض جغرافیایی 31 درجه و 16 دقیقه شمالی و طول جغرافیایی 49 درجه و 36 دقیقه شرقی و ارتفاع 151 متری از سطح دریا، در دو سال زراعی 86-1385 تا 87-1386 اجرا شد. نتایج نشان داد در مرحله اول تولید برگ، به ازای افزایش یک برگ در ساقه اصلی، 32/1 برگ به برگ های بوته اضافه شد، اما بعد از تشکیل پنج برگ در ساقه اصلی (x0) و شروع پنجه زنی در گیاه، به ازای افزایش یک برگ در ساقه اصلی تقریبا پنج برگ به برگ های بوته در مرحله دوم افزوده شد. بررسی زوال و پیری برگ ها نشان داد که مشابه وضعیت تولید دو مرحله ای برگ در بوته، پیری برگ ها نیز در دو مرحله اتفاق افتاد در مرحله اول، کسر برگ های پیر در بوته به ازای هر یک درصد افزایش در کسر برگ های پیر روی ساقه اصلی 71/0 درصد افزایش نشان داد. این افزایش تا زمانی ادامه یافت که کسر برگ های پیر در ساقه اصلی به 28/0 رسید، به عبارت دیگر زمانی که 28 درصد برگ های ساقه اصلی پیر شدند. بعد از این در مرحله دوم، هر یک واحد افزایش در کسر برگ های پیر روی ساقه اصلی باعث 16/1 واحد افزایش در میزان برگ های پیر در بوته شد. اطلاع از خصوصیات سطح برگ می تواند در اصلاح نباتات، مدیریت گیاهان زراعی و مدل های شبیه سازی رشد و نمو گیاهان زراعی مفید باشد.
    کلیدواژگان: پیش بینی، درجه روز رشد، سطح برگ، کسر برگ پیر، مدل سازی
  • سمیرا مالکی خضرلو *، مهدی تاج بخش صفحات 361-370
    به منظور ارزیابی اثر برخی پیش تیمارهای بذری بر عملکرد وخصوصیات کیفی دانه تاج خروس زراعی آزمایشی بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی با شش تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه ارومیه در سال 1393 انجام گرفت. تیمارها شامل پیش تیمار بذری کود کبوتری (یک در 10)، ونیاز تغلیظ شده 39/68 درصد (سه در 1000)، کود نانو کلات سوپر ماکرو کامل (سه در 1000)، آب مغناطیس، همیوپاتی x6 و شاهد بودند. بذرها به مدت هشت ساعت در تیمارهای ذکر شده غوطه ور شدند، سپس به مدت 24 ساعت در دمای 25 درجه سانتی گراد به رطوبت اولیه رسانده شدند و جهت کشت به مزرعه منتقل شدند. نتایج نشان داد اعمال پیش تیمار آب مغناطیسی عملکرد بذر، عملکرد بیوماس، فسفر، درصد روغن، عملکرد روغن، اسیدهای چرب پالمتیک و استئاریک را به ترتیب 31/22، 71/17، 5/25، 6/20، 6/36، 7/12، 2/22 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. همچنین در صفات اسیدهای چرب اولئیک و لینولئیک بیشترین میزان در کاربرد پیش تیمار نانو کلات به دست آمد. اعمال تیمارهای پیش از کاشت به دلیل افزایش درصد جوانه زنی، رشد گیاهچه و استقرار بهتر آن در مزرعه، شرایط بسیار مطلوب تر از آنچه در بستر بذر پس از کاشت حادث می شود را ایجاد می کنند. در تحقیق حاضر اعمال تیمارهای پیش از کاشت آب مغناطیس و نانو کلات از نظر حصول عملکرد و خصوصیات کیفی اثرگذاری بیشتری نسبت به سایر پیش تیمارها داشتند.
    کلیدواژگان: آب مغناطیسی، اسید چرب، روغن، کود کبوتری، نانو کلات
  • شهریار کاظمی، اسفندیار فرهمندفر، همت الله پیردشتی*، مجتبی محمودی، ولی الله بابایی زاد صفحات 371-386
    به منظور بررسی برهمکنش قارچ های شبه میکوریزا Piriformospora indica و میکوریزا Glomus mosseae بر بهبود عملکرد دانه و بهره-وری آب در ذرت در سطوح مختلف آبیاری و فسفر، پژوهشی مزرعه ای در سال زراعی 94-1393 در دو منطقه قراخیل (قائم شهر) و بایع-کلا (نکا) به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. تیمار آبیاری در سه سطح (آبیاری کامل، 75 و 50 درصد نیاز آبی گیاه) در کرت های اصلی و چهار سطح تلقیح (بدون تلقیح، تلقیح بذر با قارچ گلوموس موسه، تلقیح بذر با قارچ پیریفورموسپورا ایندیکا و تلقیح همزمان دو قارچ) به همراه سه سطح کود فسفره (عدم مصرف، 50 و 100 درصد مورد نیاز گیاه) در کرت های فرعی قرار گرفتند. مطابق نتایج، تلقیح همزمان قارچ ها موجب افزایش معنی دار میزان عملکرد دانه در هر دو منطقه (به ترتیب 6/8 و 3/6 درصد برای ایستگاه های قراخیل و بایع کلا) گردید. در هر دو منطقه، همزیستی قارچ های میکوریزا و شبه میکوریزا به ویزه تلقیح همزمان موجب بهبود قابل توجه بهره وری مصرف آب شد. همچنین، بیشترین تاثیر مثبت این همزیستی بر کارآیی مصرف آب در هر دو منطقه در شرایط آبیاری 50 درصد (به ترتیب 33/4 و 15/4 کیلوگرم بر مترمکعب) مشاهده شد. در مجموع، نتایج بیانگر هم افزایی مطلوب این قارچ ها در بهبود بهره وری آب ذرت به ویژه در شرایط کم آبیاری است.
    کلیدواژگان: پیریفورموسپورا ایندیکا، تلقیح بذر، عملکرد دانه، کارآیی آب، گلوموس موسه
  • طاهر برزگر *، زینب عزیزی، زهرا قهرمانی صفحات 387-400
    به منظور مطالعه اثر اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک بر عملکرد، کیفیت میوه و کارایی مصرف آب خربزه توده زرد جلالی تحت تاثیر تنش کم آبی، آزمایشی در سال 1394 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه زنجان، به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک-های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل محلول پاشی اسید هیومیک (0، 25، 50 و 75 میلی گرم در لیتر و اسید سالیسیلیک (5/0، 1 و 5/1 میلی مولار) و تیمار آبیاری در سه سطح (40، 70 و 100 درصد نیاز آبی گیاه) بود. نتایج نشان داد که تیمار آبیاری تاثیر معنی داری بر عملکرد و کیفیت میوه داشت. کمترین وزن میوه (956/1 کیلوگرم)، تعداد میوه (5/1)، عملکرد بوته (91/2 کیلوگرم)، سفتی بافت میوه (67/4 کیلوگرم بر سانتی متر مربع)، محتوای کلروفیل (11/0 میلی گرم در صد گرم وزن تر) و بیشترین درصد گوشت میوه (75 درصد) و کارایی مصرف آب (43/16 کیلوگرم بر متر مکعب) در شرایط تنش کم آبی 40 درصد حاصل شد. همچنین بیشترین تعداد میوه و عملکرد بوته در تیمار 75 میلی گرم بر لیتر اسید هیومیک حاصل شد و حداکثر درصد گوشت میوه (13/62 %) در اسید سالیسیلیک 5/1 میلی مولار بود. در کل بیشترین عملکرد بوته (79/7 کیلوگرم) و مواد جامد محلول (31/11 %) در شرایط آبیاری100 درصد نیاز آبی گیاه به ترتیب با محلول پاشی 1میلی مولار اسید سالیسیلیک و 25 میلی گرم بر لیتر اسید هیومیک حاصل شد. با توجه به نتایج، کاربرد اسید هیومیک و اسید سالیسیلیک عملکرد و کیفیت میوه را در شرایط تنش تعدیل بخشیدند.
    کلیدواژگان: آبیاری، کارایی مصرف آب، وزن میوه، مواد جامد محلول، عملکرد میوه
  • سونا مظفری، سارا خراسانی نژاد*، حسین گرگینی شبانکاره صفحات 401-416
    به منظور بررسی اثر رژیم های آبیاری و کاربرد اسیدهیومیک بر برخی ویژگی های بیوشیمیایی گیاه دارویی خرفه (Portulaca oleracea L.) آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در گلخانه دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 94 به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایش در چهار سطح رژیم های آبیاری (شامل 100، 75، 50 و 25 درصد ظرفیت زراعی) و چهار سطح محلول دهی اسیدهیومیک (شامل 600، 400، 200 و صفر میلی گرم در لیتر) لحاظ گردید. صفات مورد ارزیابی عبارت از پرولین، محتوای نسبی آب برگ، فنل، فلاونوئید، آنتی اکسیدان، قند های محلول و کارتنوئید بودند. نتایج نشان داد افزایش میزان آبیاری سبب افزایش معنی دار فنل، فلاونوئید، آنتی اکسیدان، پرولین و قند های محلول گردید. اثر تنش خشکی در بیشترین سطح، منجربه افزایش 09/1 درصدی پرولین و به ترتیب کاهش 183/0 و 53/6 درصدی کارتنوئید و محتوای نسبی آب برگ نسبت به شاهد گردید. اسید هیومیک نیز بر تمامی صفات مورد بررسی به جز کارتنوئید اثر معنی دار داشت و این اثر در 400 میلی گرم در لیتر به حداکثر خود رسید. اثر متقابل رژیم آبیاری و کاربرد اسید هیومیک به جز فنل برای سایر صفات مورد بررسی معنی دار بود. محلول پاشی 400 میلی گرم در لیتر اسید هیومیک به ترتیب در شرایط رژیم آبیاری 25 و 50 درصد ظرفیت زراعی موجب افزایش 34/12 درصدی آنتی اکسیدان و 9/36 درصدی قندهای محلول گردید. کاربرد 400 میلی گرم در لیتر اسید هیومیک را در شرایط رژیم آبیاری با 25 درصد ظرفیت زراعی به عنوان بهترین تیمار از لحاظ صرفه اقتصادی معرفی می کند، زیرا با مصرف کمتر آب و اسیدهیومیک، می توان به همان میزان عملکرد متابولیت های ثانویه که سطوح بالاتر کاربرد این تیمار ها دارند، دست یافت.
    کلیدواژگان: اسیدهیومیک، خرفه، رژیم آبیاری، صفات بیوشیمیایی، صفات فیزیولوژیک
  • سهیلا طاهری، مسعود ارغوانی *، سید نجم الدین مرتضوی صفحات 417-430
    این پژوهش به منظور بررسی پاسخهای مورفوفیزیولوژیکی چمن آفریقایی(Cynodon dactylon (L.) Pers) به تنش کم آبی و کاربرد سدیم نیتروپروساید در سال 1394 در گروه علوم باغبانی دانشگاه زنجان انجام شد. سه سطح آب قابل دسترس خاک (40، 70 و 100 درصد) و سدیم نیتروپروساید (0، 250 و 500 میکرومولار) به صورت یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار اعمال شدند. تنش کمآبی محتوای نسبی آب برگ و رشد شاخساره را کاهش داد. در صورتیکه رشد ریشه، نسبت ریشه به شاخساره، ظرفیت آنتی اکسیدانی، نشت یونی، پرولین، فنل کل، و میزان کلروفیل برگها با کاهش آب قابل دسترس خاک افزایش یافت. کاربرد سدیم نیتروپروساید از طریق افزایش ظرفیت آنتی اکسیدانی، میزان پرولین و کلروفیل برگها و همچنین کاهش نشت یونی، اثرات منفی تنش کم آبی را بهبود بخشید و این اثر در غلظت 500 میکرومولار واضح تر بود. از اینرو آزمایش غلظتهای بالاتر این ماده پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آب قابل دسترس، پرولین، رشد شاخساره، فنل کل، کلروفیل، نیتریک اکساید
  • بهنام علیزاده، زهرا قهرمانی*، طاهر برزگر، جعفر نیکبخت صفحات 431-444
    به منظور بررسی اثر محلول پاشی پوترسین و تنش کم آبیاری بر صفات رشدی، کیفیت و عملکرد فلفل شیرین (Capsicuum annum cv. Dimaz) آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در ایستگاه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه زنجان در سال 1394 انجام شد. تیمار های آزمایش شامل آبیاری در سه سطح (50، 75 و 100 درصد نیاز آبی گیاه) و تیمار دوم شامل محلول پاشی پوترسین در چهار سطح (0 (شاهد)، 5/0، 1 و5/1 میلی مولار) بود. نتایج نشان داد که تنش کم آبی باعث کاهش رشد رویشی و تعداد میوه، عملکرد و ویتامین ث میوه گردید. بیشترین میزان رشد رویشی، تعداد میوه، عملکرد و ویتامین ث میوه در آبیاری 100 درصد مواد جامد محلول میوه در تیمار 75 درصد نیاز آبی گیاه حاصل شد. کاربرد پوترسین رشد، عملکرد و کیفیت میوه را بهبود بخشید. بیشترین ارتفاع بوته (67 سانتی متر)، سطح برگ (28/5887 سانتی متر مربع)، کلروفیل کل برگ (2/2 میلی گرم در گرم بافت برگ)، وزن خشک بوته (41/29 درصد)، ویتامین ث (67/42 میلی گرم در 100 گرم بافت میوه) ، کلروفیل میوه (18/0 میلی گرم در گرم بافت میوه)، طول میوه (56/16 سانتی متر)، تعداد میوه (268)، عملکرد میوه در بوته (45/0کیلوگرم) و عملکرد در هکتار (98/9 تن) با محلول پاشی 5/1 میلی مولار پوترسین در شرایط آبیاری 100 درصد بدست آمد. با توجه به نتایج، کاربرد 5/1 میل مولار پوترسین جهت بهبود رشد و عملکرد میوه فلفل شیرین در شرایط تنش کم آبی پیشنهاد می گردد.
    کلیدواژگان: پلی آمین، تعداد میوه، سطح برگ، عملکرد میوه، ویتامین ث
  • آذین نجف آبادی، جلال جلیلیان *، محمدرضا زردشتی صفحات 445-460
    به منظور بررسی کمیت و کیفیت علوفه در کشت مخلوط گلرنگ و گاودانه، این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه در سال زراعی 94-1393 انجام شد. فاکتور اول شامل دو سیستم کاشت پرنهاده (شامل کاربرد کودهای شیمیایی نیتروژن، فسفر و مبارزه شیمیایی با آفات و علف های هرز با استفاده از متاسیستوکس و گالانت) و کم نهاده (شامل کاربرد کودهای گاوی و بیولوژیک و عدم کاربرد هر نوع ماده شیمیایی) و فاکتور دوم شامل الگوهای کشت مخلوط گلرنگ و گاودانه با نسبت ردیف های 2:2، 2:3، 2:4، 2:5 گلرنگ و گاودانه و کشت خالص دو گونه بود. نتایج نشان داد که وزن تر و خشک علوفه هر دو گیاه در کشت خالص نسبت به تمام الگوهای کشت مخلوط برتری داشت. الگوی کشت 2:4 در سیستم پرنهاده سبب افزایش درصد پروتئین خام و کاهش میزان فیبر خام در علوفه گلرنگ شد. سیستم کشت پرنهاده بیشترین ماده خشک قابل هضم و کربوهیدرات های محلول را در گلرنگ (86/76 و 85/11 درصد) و گاودانه (38/61 و 31/16 درصد) دارا بود. به طور کلی، با توجه به اینکه در علوفه گاودانه بیشترین میزان پروتئین خام و کربوهیدرات های محلول و همچنین بالاترین نسبت برابری زمین در الگوی کشت 2:5 و در سیستم کشت کم نهاده به میزان 87/1 به دست آمد؛ لذا الگوی کشت دو ردیف گلرنگ همراه با پنج ردیف گاودانه به عنوان برترین الگو و سیستم کشت در ارتباط با صفات ذکر شده، توصیه می شود.
    کلیدواژگان: پروتئین خام، سیستم کاشت، کود آلی، نسبت برابری زمین، وزن تر و خشک علوفه
  • مریم منصوری، غلامعباس اکبری*، سید محمد مهدی مرتضویان صفحات 461-473
    به منظور بررسی اثر محلول پاشی نانوذرات دی اکسید تیتانیوم بر عملکرد و اجزای عملکرد تعدادی از اکوتیپ های زیره سبز تحت شرایط تنش خشکی، آزمایشی به صورت کرت های دوبارخردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه ی پژوهشی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران واقع در شهرستان پاکدشت در سال زراعی94-1393به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایشی شامل تنش آبی در سه سطح (آبیاری کامل درحد Fcمزرعه در تمام فصل رشد، تنش درحد 40درصد Fc درمرحله رشد رویشی و تنش درحد 40درصد Fc در مرحله رشد زایشی گیاه)، محلول پاشی نانوذرات دی اکسیدتیتانیوم در سه سطح (صفر، 015/0 درصد و 03/0 درصد) و اکوتیپ های منتخب زیرهسبز از نه منطقه بودند. بر اساس این نتایج بیشترین عملکرد دانه را اکوتیپ اردکان یزد در شرایط آبیاری کامل و محلول پاشی نانوذرات با غلظت 03/0 درصد با میانگین 05/194 گرم در مترمربع به دست آورد. در تنش مرحله زایشی بالاترین عملکرد دانه مربوط به اکوتیپ مانه خراسان شمالی در تیمار محلول پاشی 015/0 درصد با میانگین 45/89 گرم در مترمربع بود که نسبت به تیمار شاهد (عدم محلول پاشی) در همین شرایط 16درصد افزایش داشت. بین اکوتیپ ها نیز از نظر نوع واکنش به شرایط تنش خشکی اختلاف معنی داری در سطح یک درصد مشاهده گردید. بر اساس نتایج به دست آمده استفاده از محلول پاشی نانوذرات دی اکسیدتیتانیوم با غلظت03/0درصد توانست تا حدودی از آثار منفی تنش خشکی بکاهد و از افت شدید عملکرد دانه جلوگیری کند
    کلیدواژگان: اثرمتقابل، افت عملکرد، اکوتیپ، عملکرد بیولوژیک، وزن هزاردانه
  • حسین گرگینی شبانکاره*، سارا خراسانی نژاد صفحات 475-491
    به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف اسیدسالیسیلیک و کودهای زیستی بر ویژگی های رشدی، عملکرد اسانس و غلظت عناصر گیاه دارویی اکلیل کوهی (Rosmarinus officinalis) آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 95-1394 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان به اجرا درآمد. تیمارهای آزمایش در سه اسیدسالیسیلیک ( صفر، پنج و 10 میلی گرم درلیتر)، دو سطح کود زیستی (نیتروکسین و بیوفسفر) و چهار سطح رژیم آبیاری (40، 60، 80 و 100 درصد ظرفیت زراعی) لحاظ گردید. نتایج نشان داد که رژیم آبیاری سبب کاهش معنی دار ارتفاع بوته، وزن تر و خشک گیاه، تعداد شاخه جانبی، عناصر نیتروژن، فسفر و عملکرد اسانس گردید. تیمار اسید سالیسیلیک نیز بر تمامی صفات مورد بررسی اثر معنی داری داشت و بیشترین مقدار تمامی صفات به جز فسفر گیاه از کاربرد نیتروکسین بدست آمد. کاربرد 10 میلی گرم در لیتر اسیدسالیسیلیک در شرایط رژیم آبیاری توانست اثرات منفی کم آبیاری را کاهش دهد و بیشترین میزان ارتفاع بوته، وزن تر و خشک گیاه، تعداد شاخه جانبی، نیتروژن و عملکرد اسانس از کاربرد نیتروکسین و آبیاری در 100 درصد ظرفیت زراعی حاصل شد. بیشترین عملکرد اسانس و مقدار فسفر گیاه از کاربرد کود زیستی نیتروکسین در تیمار آبیاری با 40 درصد ظرفیت زراعی و بیشترین میزان فسفر گیاه از کاربرد کود زیستی بیوفسفر در شرایط آبیاری کامل (100 درصد ظرفیت زراعی) حاصل شد. باتوجه به نتایج این پژوهش به نظر می رسد که استفاده از کود های زیستی و اسیدسالیسیلیک در شرایط محدودیت رطوبت برای غلبه بر اثرات منفی تنش کم آبیاری می تواند مفید واقع شود.
    کلیدواژگان: تنش خشکی، تنظیم کننده رشد، شاخه جانبی، مورفولوژی، نیتروکسین
  • محمد رحمانی *، محمد اسماعیلی آفتابدری صفحات 493-503
    با توجه به اهمیت اصلاح الگوی کشت یونجه از طریق ترویج ایده کشت دومنظوره تولید بذر و علوفه یونجه، آزمایشی به صورت کرت های یکبارخردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی طی دوسال 1392 و 1393در استان زنجان اجرا شد. چهار الگوی کشت یونجه همدانی شامل بذرپاشی، کشت ردیفی با فاصله های 25، 50 و 75 سانتیمتر در کرت های اصلی و سه سطح مصرف بذر 10، 20 و 30 کیلوگرم در هکتار در کرت های فرعی قرار گرفت. نتایج تجزیه مرکب نشان داد، کشت با فاصله ردیف 25 و 50 سانتیمتر بیشترین علوفه خشک را تولید نمودند. مصرف بذر بین 20 تا 30 کیلوگرم تفاوت معنی داری در عملکرد علوفه خشک نداشتند و بیشترین علوفه خشک را تولید کردند. به لحاظ کیفی، درصد جوانه زنی بذر تحت تاثیر فاصله ردیف کشت و تراکم بوته قرار نگرفت ولی بذرهای حاصل از کشت 10 کیلوگرم بذر در هکتار، وزن هزار بذر بالاتری داشتند. به لحاظ اقتصادی بیشترین ارزش اقتصادی تولید دومنظوره از فاصله کشت 25 و 50 سانتیمتر و میزان مصرف 10 و 20 کیلوگرم بذر در هکتار بدست آمد. بر اساس این نتایج، ارزش اقتصادی حاصل از کشت یونجه در ردیف های50 سانتیمتری با مصرف 10 کیلوگرم بذر در هکتار با کشت در ردیف های نزدیک تر و مصرف بذر بیشتر تفاوت معنی داری نداشت و می توان پیشنهاد نمود مزارع یونجه بذری با این الگو کشت شوند.
    کلیدواژگان: بذر گواهی شده، الگوی کشت، تراکم بوته، جوانه زنی، سودمندی
  • غلامحسن موحد *، نورالله احمدی، احمد معینی، امین نصیری صفحات 505-516
    به منظور بررسی خود و دگرناسازگاری دو اکوتیپ کاشان و آذران گل محمدی (Rosa damascena) آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی تربیت مدرس در سال های زراعی 92- 1391 انجام گرفت. در این آزمایش پس از آزمون دانه گرده دوبار گرده افشانی با فاصله 24 ساعت انجام شد. بدین شکل که گرده ی هر اکوتیپ برای گرده افشانی خود و اکوتیپ دیگر و گونه گل نسترن (R. canina) نیز به عنوان گرده دهنده استفاده شد. تعیین خود و دگرناسازگاری به دو روش گرده افشانی کنترل شده و مطالعات میکروسکوپی انجام شد. نتایج گرده افشانی که حاصل بررسی درصد نمو، وزن، طول و عرض هیپ و میزان تشکیل بذر در هر هیپ بود نشان داد که دگرگرده افشانی اکوتیپ ها با گونه گل نسترن سازگار اما سایر تلاقی ها ناسازگار بودند و دوبار گرده افشان ها نتایج بهتری داشتند. مطالعه میکروسکوپی نیز با نتایج مزرعه ای مطابقت داشت و رشد لوله ی گرده در خامه نشان داد که تنها لوله ی گرده گونه گل نسترن توانست به انتهای خامه برسد. همچنین از بین بهترین تیمارهای جوانه زنی غلظت 50 پی پی ام اسیدبریک بعد از 24 ساعت و در تیمارهای رشد لوله گرده غلظت 200 پی پی ام اسیدبریک انتخاب شدند. طبق نتایج بدست آمده، انتخاب منبع گرده دهنده مناسب و تکرار دورهای گرده افشانی از عوامل موثر در هیبریدگیری گل محمدی می باشند؛ که تیمار دگرگرده افشانی کنترل شده با گونه گل نسترن با دوبار گرده افشانی، مناسب ترین نتیجه ها را در فاکتورهای اندازه گیری شده نشان داد.
    کلیدواژگان: آذران، تشکیل بذر، کاشان، گرده افشانی، ناسازگاری
  • مسلم حیدری *، نوشین میر، سیدمحسن موسوی نیک صفحات 517-530
    به منظور بررسی تاثیر نانوزئولیت‏های عامل دار شده با دو ترکیب‏ آلی در آزادسازی فسفر و اثر آن بر خصوصیات رشدی گیاه لوبیا، آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در مرکز تحقیقات کشاورزی شهرستان همدان به اجرا در آمد. تیمارهای کودی شامل P0 (زئولیت بدون گروه عاملی (نمونه شاهد))، P1 (زئولیت + لیگاند AcAcEN)، P2 (زئولیت + با لیگاند (HED) و P3 (سوپر فسفات تریپل) و همچنین دو نوع لوبیا شامل لوبیا قرمز رقم درخشان (Phaseolus vulgaris L.) و لوبیا چشم بلبلی ژنوتیپ 29005 (Vigna unguiculata L.) بودند. نتایج نشان داد که کاربرد کود نانوزئولیت عامل‏دارشده با لیگاند HED بیشتر از دو کود زئولیتی دیگر موجب بهبود ویژگی های کمی و کیفی گیاه لوبیا شده است . کود P2 در مورد عملکرد دانه و میزان جذب فسفات گیاه نتایج بهتری را نسبت به کود سوپر فسفات تریپل نشان داد و علاوه بر این، میزان آبشویی فسفاته در این کود کمتر بود. نتایج کلی نمایانگر نقش مفید و موثر نانوزئولیت عامل‏دار شده با لیگاند HED در بهبود ویژگی های رشد و خصوصیات کیفی و کمی گیاه لوبیا می‏باشد.
    کلیدواژگان: فسفر، نانوزئولیت، لوبیا، کلروفیل، خصوصیات رشدی، گیاه
  • قدرتعلی طلایی، یونس شرقی، حسین زاهدی، سید علی محمد مدرس ثانوی*، سیدعلی علوی اصل صفحات 531-542
    جهت کنترل خسارت های تنش کم آبی بر گیاه زراعی گلرنگ به وسیله ی زئولیت و کیتوزان آزمایشی در مزرعه ی تحقیقاتی دانشکده ی کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تیمارها شامل تنش کم آبی{بدون تنش (آبیاری پس از 50 درصد)، تنش متوسط (آبیاری پس از 65 درصد) و تنش شدید (آبیاری پس از 80 درصد) تخلیه ی رطوبت قابل دسترس}، زئولیت (عدم مصرف و 5/4 تن در هکتار) و محلول پاشی (بدون محلول پاشی، آب مقطر، اسید استیک 1 درصد،کیتوزان 05/0 درصد و کیتوزان 5/0 درصد) بودند.نتایج نشان داد تنش شدید عملکرد دانه را به نصف مقدار حداکثر نسبت به شاهد کاهش داد ولی با کاربرد زئولیت و کیتوزان 05/0 این مقداربه 19 درصد تقلیل یافت. در شرایط عدم کاربرد زئولیت و تنش شدید، محلول پاشی کیتوزان 5/0 درصد، عملکرد روغن را حدود 63 درصد نسبت به شاهد افزایش داد. عدم کاربرد زئولیت و کیتوزان 5/0، بیشترین تعداد طبق در مترمربع را نشان داد که نسبت به کاربرد زئولیت و عدم محلول پاشی، 26 درصد بیشتر بود. لذا در شرایط کاربرد زئولیت و کیتوزان خسارات ناشی از تنش کم آبی بر گلرنگ کاهش یافته و رشد و عملکرد این گیاه افزایش خواهد یافت.
    کلیدواژگان: بذر، روغن، سطح برگ، عملکرد زیستی، وزن برگ
|
  • Mehdi Saidi, Mehdi Saidi *, Mohammad Javad Zarea Pages 243-255
    In order to evaluate morphological and physiological responses of lettuce plants inoculated/ non-inoculated with Piriformospora indica under salinity stress, a factorial experiment on the basis of randomized complete block design (RCBD) with three replications was carried out under greenhouse conditions. Main factor was consisted of inoculated or non-inoculated seeds with the fungus and the sub-factor included three levels of irrigation water salinity (tap water with EC=0.8 dS/m as control and saline water with ECs of 4 and 8 dS/m). Salinity stress significantly decreased most of growth parameters and P. indica declined the adverse effects of salinity. An increase in fresh foliage weight and leaf area observed for plants inoculated with P. indica. These plants showed less leaf damage symptoms under stress condition. Inoculation by the fungus significantly increased the volume and length of root in comparison with control plants. Inoculated plants contained higher concentration of proline, photosynthetic pigments and catalase enzyme activity in their leaves rather than control plants. The lowest ionic leakage was observed in P. indica-inoculated plants at EC=4 dS/m. The results revealed the usefulness of P. indica fungus in production of lettuce under salinity stress up to 4 dS/m. But inoculation with the fungus did not lead to desirable results at 8 dS/m.
    Keywords: catalase enzyme, proline, inoculation, Salinity damage, ion leakage
  • Hamideh Azad *, Baratali Fakheri, Nafiseh Mahdinezhad, Ghasem Parmoon Pages 257-271
    In order to study the effect of foliar application of nano iron chelated on antioxidant enzymes activity and yield of chamomile genotypes under drought stress condition, a factorial experiment in randomized complete block design with three replications was conducted at greenhouse research farm of the University of Zabol in 2014. Experimental treatments included drought stress at 2 levels (control or 90% of field capacity and 70% of field capacity) and nano iron chelate at 2 levels (control and 2 mg/l) and genotypes, including: Isfahan, Mashhad, Shiraz, Kerman, Arak and Safashahr. The results showed that the drought stress according to the genotype had different effects on antioxidant enzyme activities so that the enzymes activities increased in some of the genotypes and decreased in some of them. The stress caused an increases in catalase activity in genotypes of Arak, Kerman and Safashahr, peroxidase and acrobats peroxidase activity in genotypes of Isfahan, Mashhad, Arak and Kerman, and polyphenol oxidase and guaiacol peroxidase in genotypes of Shiraz and was Safashahr. The highest the economic yield were observed in Esfahan genotype. Generally, it could be said that stress causes damaging effects on the plant and the use of nano-chelate increases the plant̕ s tolerance to stress and using Isfahan and Mashhad genotypes is suitable for stress conditions.
    Keywords: ascorbate peroxidase, Drought, guaiacol peroxidase, chamomile genotypes, Flower yield
  • Mahmood Ghasemnezhad, Hossein Meighani *, Somayeh Eftekhari Pages 273-286
    To study the evaluation of ripening index on qualitative parameters of three olive cultivars ('Zard', 'Local-Roghani' and 'Arbequin') in Roudbar city of Gilan province, an experiment was carried out according to a factorial in completely randomized design with three replications in 2014. Fruits were harvested at ripening index 3.5, 4 and 5 according to the method proposed by the international olive oil council and after oil extraction, its biochemical and qualitative characteristics were assessed. The results showed significant increases in dry mater, peroxide value, free fatty acid, extinction coefficient at 232 and 270 nm, coupled with significant decline in total phenolics and flavonoids, carotenoid and chlorophyll pigments and antioxidant activity with advancing ripening index. Also, significant differences were observed among the olive cultivars in the all above traits. Total phenolics of olive oil in the 'Local-Roghani' cultivar at ripening index 3.5, 4 and 5 respectively with means 941.27, 657.74 and 310.32 mg/kg were more than others. However peroxide value, that is an undesirable trait in the olive oil, was higher in the 'Local-Roghani' cultivar. Although the antioxidant activity among olive cultivars was varied at ripening index 3.5 and 4, but no significant differences were observed at ripening index 5. Overall, the results showed that an increasing in the fruit ripening index was accompanied with decreased in the antioxidant compounds and sensitivity to oxidation of olive oil. Therefore, the oils of obtained from the fruits at ripening index 3.5 have greater stability and sustainability.
    Keywords: Antioxidant compounds, Olive oil, Peroxide value, Ripening index, total phenol
  • Taher Barzegar * Pages 287-302
    In order to evaluate the effect of water stress on growth, yield and fruit quality of some Iranian melon accessions, an experiment was carried out in a split plot based on randomized complete block design with three replicates in research filed of university of Zanjan as during 2015. Treatments consisted arrangement of three irrigation levels (starting irrigation at 100, 70 and 40% ETc) and 8 accessions of Iranian melon (Ghalam Ghash, Roshe, Zerke, Khatooni, Rish Baba, Ghobadloo, Garake and Kalyar). The results showed that water deficit stress significantly reduced growth and fruit yield. The lowest yield (18223.1 kg/ha), fruit weight (1057.94 gr), number of fruits per plant (1.75), leaf area (124.257 cm2) and the highest leaf dry weight (21%) was obtained in water deficit stress 40% ETc. Accessions had different growth and fruit yield. In all accessions, growth and fruit yield was reduced by increasing of water deficit stress but leaf dry weight, TSS and water use efficiency was increased. The highest amount of leaf area (410.279 cm2), yield (49881.33 kg/ha) and fruit weight (2270.9 gr) was obtained in "Ghalam Ghash" under 100% ETc irrigation. Also the maximum water use efficiency was observed in "Khatooni" and "Ghalam Ghash" under water deficit 40% ETc. According to the results, "Zerke" and "Rish Baba" with highest (65.17%) and lowest (41.16 %) yield reduction respectively under irrigation 40% ETc were sensitive and tolerance accession to the water stress compared to normal irrigation.
    Keywords: chlorophyll, plant growth, Leaf area, Fruit weight, Total soluble solids
  • A. Amori * Pages 303-317
    In order to study of yield and some forage quality traits of mixcropping on rows of oat and vetch, an experiment was conducted based on randomized complete block designed with seven treatments and three replications at the research farm of Agriculture faculty of Shahid Chamran University of Ahvaz in 2014-2015 growing season. Treatments were included different sowing ratios of 100: 0, 70:30, 60:40, 50:50, 40:60, 30:70 and 0: 100, respectively, oat and vetch. mixcropping was performed as a replacement method. The evaluated characteristics were included wet and dry forage yield, crude protein yield, percent crude protein, crude fiber, ash, percent soluble carbohydrates, oat and plant height, tiller numbers. The highest forage yield (105.26 t ha-1), dry (29.47 t ha-1) and protein yield(2.27 t ha-1) were obtained from 60 percent of oat and 40 percent vetch sowing ratio. The higher percent of crude protein(17.49 percent) and the most percent of ash (7.37 percent) and the lowest percent of crude fiber was obtained in monoculture of vetch. The highest amount of soluble carbohydrates(12.66 percent) was obtained in 30 percent of oat and 70 percent vetch. The highest land equivalent ratio for wet (1.26) and dry(1.60) forage yield and protein yield(1.50) was obtained, respectively, 50percent and 50percent of oat and vetch and 60percent oat 40percent vetch. According to the results in this experiment it seems that oat and vetch mixcropping on row in terms of forage quality and quantity, can recommend as an appropriate manner compared to monocultures of the studied species.
    Keywords: Crude fiber, Crude Protein, Height of plant, Sowing ratio, Yield of forage
  • Payman Abbaszadeh Dahaji * Pages 319-333
    In order to evaluate the effect of bacterial isolates on growth parameters and nutrient uptake in two varieties of maize (such as SC704 & TWC645), two experiments were separately conducted based on a completely randomized design with four replication in greenhouse of University of Vali-e-Asr in 2014. The experimental treatments consist of four isolates of fluorescent Pseudomonads (P7, P15, P24 and P29) and control (without bacteria inoculation). The results showed that the inoculation with isolates P29, P15, P7, P15, P29 and p24 respectively increased shoot dry weight (42.9 percent), shoot length (23.7 percent), leaf area (43.6 percent), chlorophyll content (15.9 percent), root dry weight (49.8 percent) and root mass in variety of SC704 compared to the control (no inoculation). of SC704 significantly compared to the control. The examined isolates increased the uptake of Fe, Zn, Cu and Mn in root and shoot in variety of TWC645 significantly compared to the control. The highest uptake of Zn was observed in treatment P29 which raised the uptake of Zn in root and shoot 66.2 and 41.8 respectively in variety of TWC645 in comparison with control. All isolates had significant effect on SC704 root zinc uptake and largest increase in shoot Zn uptake was related to isolate P29 with 60.2% increase compared to the control. Overall, our observations revealed that the inoculation of maize with selected isolates had effective role on the growth and uptake of nutrients in maize.
    Keywords: root volume, Phosphorus, Chlorophyll, Nitrogen (N), Root dry weight
  • Reza Mohammadi, Masoud Arghavani *, Seyed Najmadin Mortazavi, Mitra Aelaei Pages 335-346
    This experiment was conducted to determine morphological and physiological responses of perennial ryegrass (Lolium perenne L.) at the germination and early seedling growth stage to drought stress and sodium nitroprusside (nitric oxide donor) application in horticultural science department at the University of Zanjan in 2015. Turfgrass seeds were soaked for six hours in 0 (distilled water), 200, 400 and 600 micromolar of sodium nitroprusside solutions, and for drought stress treatments, germination and early seedling growth was done over the water potential range of 0 (distilled water), -1, -4 and -8 bar by polyethylene glycol. Generally, decline in water potential reduced seed germination percentage, root and shoot length, leaves chlorophyll and carotenoids content, whereas electrolyte leakage and proline content increased with decreasing of water potential. Sodium nitroprusside application at 400 and 600 µM ameliorate adverse effects of drought stress in all factors. However, in all water potentials, 600 µM treatment had no significant difference with control plants in electrolyte leakage, whereas 400 µM treatment reduced electrolyte leakage. Leaves proline content increased with decreasing water potential. Besides, treated plants with sodium nitroproside had more proline than untreated plants.
    In conclusion, among different investigated sodium nitroprpside concentrations, treated plants with 400 µM sodium nitroproside showed the best results.
    Keywords: morphological, physiological responses, nitric oxide, polyethylene glycol, Seed, turfgrass
  • Jafar Pourreza *, Afshin Soltani Pages 347-359
    In order to the study of leaf production and senescence of wheat different cultivars, two Field experiments as a Randomized Complete Block Design using 15 wheat cultivars were conducted at the research farm of the Islamic Azad University of Ramhormoz Branch ((latitude 31.16°N, 49.36°E and 151 m asl) in 2006-7 and 2007-8. Results indicated at first stage of leaf production, to increase one leaf on main stem, 1.32 leaves added to plant leaves. after production of five leaves on main stem and starting of plant tillering (second phase of leaf plant production) to increase one leaf on main stem, almost five leaves added to plant leaves. The study of leaf senescence showed that leaves senescent occurred at two phases like situation of two-phases production of leaf on plant. At first phase, for every increase of one percent in fraction senesced leaves on main stem, fraction of senesced leaves per plant had an increase of 0.71. This increase continued until the fraction of senesced leaves on the main stem reached to 0.28, in other words, when 28 percent of the main stem leaves were senesced. In the second stage, each unit increase in fraction senesced leaves on the main stem was caused a 1.16-unit increase in senesced leaves per plant. Hence, knowing the differences among hybrids in leaf area attributes may be useful in plant breeding, crop management and in simulation models of wheat.
    Keywords: Fraction of senesced leaf, Growing degree days, Leaf area, modelling, Prediction
  • Samira Maleki Khezerlu *, Mehdi Tajbakhsh Pages 361-370
    In order to study the effect of some seed pretreatment on yield and seed quality characteristics of Amaranthus hypochondriacus L, a trial was concluded using six treatments based on randomized completely block design whit three replication in research field of Urmia university on 2014 cropping season. Treatments were including seed priming of pigeon manure (one in 10), concentrated vaniaz (68.39 precent) (three in 1000) super macro nano chelate fertilizer (three in 1000), magnetic water, homeopathy 6x and control. The seeds were soaked in the solution of listed treatments for eight hours; therefore those were brought to the initial moisture content for 24 hours at 25◦C. seed sown in field and harvested in maturity time. Results showed that pretreatment of magnetic water increased seed yield, biomass yield, phosphorus, oil percent, oil yield, palmitic and stearic fatty acids respectively 22.31, 17.71, 25.5, 20.6, 36.6, 12.7, 22.2 percent compared to the control. The highest value in oleic and linoleic fatty acid was obtained for nano chelat fertilizer. The treatments applied before planting due to the increasing percentage of germination, seedling growth and establishment on-farm create more favorable condition than what occurs in the seedbed after planting. According in current study, using magnetic water and nano chelat pretreatment was lead to yield and quantitative enhancement more than others.
    Keywords: fatty acid, magnetic water, nano chelate, Oil, pigeon manure
  • Hemmatollah Pirdashti * Pages 371-386
    In order to evaluate the effects of mycorrhiza-like fungi, Piriformospora indica, and mycorrhiza fungi, Glomus mosseae, symbiosys on corn (Zea mays L. cv. SC 704) grain yield and water use efficiency under different limited irrigation regimes and phosphorus, a field experiment was conducted as split factorial based on a randomized complete block design at two stations of Gharakhil and Bayekola during growing season of 2015. Treatments were different irrigation methods at three levels (100, 75 and 50% of crop water requirement) in main plots, four levels of inoculation (control, Pi inoculation, Gm inoculation and Pi Gm inoculation) and three levels of phosphorus (control, 50 and 100 % of crop requirement) in sub plots as factorial. According to the results, simultaneous inoculation of Pi and Gm induced significant increase in grain yield in both regions (8.6 and 6.3 % for Gharakhil and Bayekola stations, respectively). In both regions, symbiotic fungi incolation improvement of productivity of water use obtained when Pi and Gm were inoculated (especially simultaneous inoculation), in all irrigation treatments. The most of the positive effects of coexistence were observed in both area under irrigation 50% (4.33 and 4.15 Kg/ha, respectively). Overall, the inocolation, results represented a synergistic effect of two applied fungi for ameliorating the corn water use efficiency, especially under limited irrigations.
    Keywords: Glomus mosseae, grain yield, Piriformospora indica, Seed inoculation, Water use productivity
  • Taher Barzegar * Pages 387-400
    The effect of salicylic acid (SA) and humic acid (HA) on yield, fruit quality and water use efficiency of melon "Zard Jalali" accession under water deficit stress condition was evaluated. This experiment was carried out as split plot based on randomized complete block design with three replicates in research filed of university of Zanjan during 2015. Treatments consisted arrangement of 7 foliar application levels [Control, H (25, 50, 75 mg/L) and SA (0.5, 1, 1.5 mM)] and three irrigation levels (starting irrigation at 100, 70 and 40% ETc). The results showed that irrigation had significant effects on yield and fruit quality. The lowest fruit weight (1.956 kg), number of fruits per plant (1.5), plant yield (2.91 kg), fruit firmness (4.67 kg/cm2), chlorophyll content (0.11 mg/100g FW) and the highest fruit flesh percent (%75) and water use efficiency (16.43 kg/ m3) were obtained in water deficit stress 40% ETc. Also, maximum fruit number and fruit yield per plant was obtained using H 75 mg/l and the highest value of fruit flesh (62.13%) was observed in treatment of SA 1.5 mM. The Irrigation × foliar treatments interactions results suggested that highest fruit yield (7.79 kg/plant) and TSS (11.31%) was obtained in SA 1 mM and H 0.25 mg/l, respectively under irrigation 100 ETc%. According to the results, application of HA and SA enhanced, fruit yield and quality under water deficit conditions.
    Keywords: irrigation, Fruit weight, fruit yield, Total soluble solids, water use efficiency
  • Sona Mozaffari, Sarah Khorasaninejad *, Hossein Gorgini Shabankareh Pages 401-416
    In order to study the effects of irrigation regimes and humic acid application on some of physiological and biochemical characteristics of Portulaca oleracea L., a greenhouse experiment was conducted as factorial based on completely randomized design with three replications at research greenhouse of plant production faculty of Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, during of 2014- 15. The main factors were irrigation regimes including four levels: (25, 50, 75 and 100 percent of field capacity) and four concentrations of humic acid: (0, 200, 400 and 600mg/L). Traits evaluated were proline, RWC, total phenol, flavonoid, antioxidant, soluble carbohydrate and carotenoid content. The results showed the treatments had significant effects on the traits. As, Irrigation regimes had significant effect on proline, total phenol, flavonoid, antioxidant, soluble carbohydrate. The highest level of irrigation regimes (25 percent FC) increased proline and decreased RWC and carotenoid. Humic acid had significant effect on all traits except of carotenoid content that were the highest in 400 mg/L humic acid. Interaction effect of humic acid and irrigation regimes was significant for all traits except of total phenol. Irrigation regimes increased antioxidant, soluble carbohydrate, in 25% and 50% FC, respectively. Generally the best of treatments is 400mg/L humic acid and 25percent FC, economically. Because the highest yield achieved with low water and humic acid.
    Keywords: Biochemical traits, Common Purslane, Humic acid, Physiological traits, Irrigation regime
  • Soheila Taheri, Masoud Arghavani *, Seyed Najmadin Mortazavi Pages 417-430
    This experiment was conducted in order to investigate morphophysiologycal responses of bermuda grass (Cynodon dactylon (L.) Pers.) to water deficit stress and sodium nitroprosside application in horticultural science department at the University of Zanjan in 2015. Three soil available water levels (40, 70 and 100%) and sodium nitroprosside (0, 250 and 500 micromolar) were applied in a factorial experiment based on completely randomized design with four replications. Water deficit reduced leaves relative water content and shoot growth whereas, root growth, root to shoot ratio, leaves antioxidant capacity, electrolyte leakage, proline, total phenol and chlorophyll content increased with decreasing soil available water. Sodium nitroprosside application ameliorate adverse effects of water deficit in bermuda grass by increasing leaves antioxidant capacity, proline, and chlorophyll content as well as reducing electrolyte leakage and this effect was more pronounced in 500 micromolar, suggesting that higher concentrations of sodium nitroprosside must be evaluated.
    Keywords: Available water, chlorophyll, nitric oxide, proline, Shoot growth, total phenol
  • Behnam Alizadeh, Zahra Ghahremani *, Taher Barzegar, Jaefar Nikbakht Pages 431-444
    In order to study the effect of putrescine on growth, yield and fruit quality of Sweet pepper (Capsicuum annum cv. Dimaz) under water stress, an experiment was conducted in split plot based on randomized complete block design with three replications in research filed of university of Zanjan. Treatments consisted of three irrigation levels (50, 75 and 100% ETc) and putrescine including four levels (0 (control), 0.5, 1 and 1.5 mM). The results showed that water deficit stress reduced growth and fruit yield of sweet pepper .The highest growth, fruit number, yield and vitamin C content was obtained in irrigation 100% ETc and TSS in 75% ETc. Foliar application of putrescine improved growth and fruit yield. The highest plant growth, plant height (67.00 cm), leaf area (5887.28 cm2), chlorophyll content (2.2 μg /g), plant dry weight (29.41 ETc), vitamin C (42.67 mg/100ml), fruit chlorophyll (0.18 μg /g), fruit length (16.56 cm), fruit number (268.00), fruit yield per plant (0.45 kg) and total yield per hectare (9.98 ton) was obtained with foliar spray of 1.5 mM putrescine under 100% ETc irrigation. According to the results, application of 1.5 mM putrescine can be proposed to improve growth and fruit yield of pepper under water deficit stress.
    Keywords: Fruit number, fruit yield, Leaf area, polyamin, vitamin C
  • Jalal Jaliliyan * Pages 445-460
    To evaluate the quantity and quality of forage in intercropping of safflower and bitter vetch, a factorial experiment was used based on a Randomized Complete Block Design with three replications in the Faculty of Agriculture at Urmia University in the sowing year of 2013-2014.The first factor was the use of high-input and low-input farming systems. The high-input system involved the use of fertilizers (N and P), and chemical control of pests and weeds with the use of Metasystox and Galant. The low-input system used cow manure, bio fertilizers and no chemical material. The second factor was cropping patterns with rows ratio of 2:2, 2:3, 2:4, and 2:5 safflower/bitter vetch and safflower and bitter vetch sole cropping. Results showed that the wet and dry weights of forage grown in sole cropping was more than in all the mixed patterns. The 2:4 planting pattern in the high-input system increased the percentage of crude protein and reduced the crude fiber content of the safflower forage. High-input cropping systems produce the most digestible dry matter and soluble carbohydrate in safflower (76.86% and 11.85 percent) and bitter vetch (61.38 and 16.31 percent). In general, the maximum crude protein content and soluble carbohydrates in bitter vetch forage, and the highest index of LER (1.87) in both plants were obtained from the 2:5 planting pattern in the low-input farming system. Thus, two rows of safflower planted with five rows of bitter vetch is the best model regarding the quality and quantity of forage.
    Keywords: cropping system, Crude Protein, forage wet, dry weight, land equivalent ratio, organic fertilizer
  • Maryam Mansori, Gholam Abbas Akbari * Pages 461-473
    To evaluate the effect of foliar application of nano-particles of Titanium dioxide on yield and yield components of ecotypes of cumin under drought stress conditions, a split-split plot experiment was carried out based on a randomized complete block design with three replications, during 2014-2015 at research farm of Aburaihan Campus, University Tehran at Pakdasht. Treatments were consisted of water stress at three levels (full irrigation throughout growing season, water stress at vegetative and reproductive stages), spraying of nano-particles of titanium dioxide at three levels (none spray, spraying with concentration of 0.015 and 0.03 percentages) and also ecotypes of cumin from nine regions. Based on the obtained results the highest grain yield was for ecotype of Ardakan-Yazd in normal irrigation and spraying of nano-particles at concentration of 0.03 percent with an average of 194.05 grams per square meter, compared to non-sprayed treatment in which 17 percent lower grain yield was obtained. The highest grain yield also was observed at stress conditions in reproductive phase for ecotype of Maneh of North Khorasan at spraying of 0.015 percent of nano-particles with an average of 45.89 grams per square meter, when compared to the control in which 16 percent lower grain yield was obtained. Ecotypes also showed significant differences at level of one percentage in terms of responses to drought stress. Based on the obtained results from spraying of nano-particles at a concentration of 0.03 percent, the negative effects of drought stress were reduced and this treatment prevented from huge yield loss under stress.
    Keywords: Biological yield, Ecotype, Interaction, Weight of thousand seed, Yield loss
  • Hossein Gorgini Shabankareh *, Sarah Khorasaninejad Pages 475-491
    In order to study the effects of Salicylic acid levels and bio-fertilizers on growth characteristics, essential oil yield and elements concentration of Rosmarinus officinalis, an experiment was conducted as factorial based on randomized complete block design with three replications at research farm of Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources, during growing season of 2015- 16. The treatments were Salicylic acid including three levels: (0, 5 and 10 mlg/l), two concentrations of bio-fertilizers (nitroxin, biophosphor) and four levels of irrigation regimes: (40, 60, 80 and 100 percent FC). The results showed that irrigation regimes had significant effect on shoot height, wet and dry weight, number of shoot, essential oil yield and N and P. Salicylicacid with 10 mlg/l had significant effect on all of traits and this effect was increased of salicylicacid. Nitroxin increased all of the traits except of P and salicylicacid was caused to decrease negative effects of low irrigation regimes. The highest of shoot height, plant wet and dry weight, shoot number, nitrogen and essential oil yield were obtained with nitroxin and 100percent FC irrigation regime and highest of essential oil yield and P were observed in 40percent FC irrigation regime. Also the highest of P was obtained with biophosphor and 100percent FC irrigation regimes. The results of this research shows that use of bio-fertilizers and salicylicacid will be useful for reducing drought stress.
    Keywords: Branch, Drought, growth regulators, Morphology, nitroxin
  • Mohammad Rahmani *, Mohammad Esmaeili Aftabdari Pages 493-503
    Considering modifications in the usual alfalfa planting pattern is critical for expansion of alfalfa seed and forage dual-purpose cultivation idea between seed growers so that, an experimental design based on randomized block design run in two years 2013 and 2014 in Zanjan province. Four planting patterns including hand-spreading, 25, 50 and 75 cm row spacing put on the main plots and three seeding rates including 10, 20 and 30 kg/ha put on the subplots. Results of combined analysis revealed that highest dry forage yield produced from 25 and 50 cm row spacing which had not meaningful difference with each other. The same results happened for seed rates of 20 and 30 kg/ha which had the highest dry yield. Germination as a seed quality index was not affected by planting pattern and seeding rate. But seed weight produced from 10 kg/ha seeding rate was heavier than other treatments. Economic value of dry forage was higher in 25 and 50 cm row spacing and 20 to 30 kg/ha seeding rate which were the same as each other. Based on these results, the highest economic value of alfalfa dual-purpose forage and seed production acquired from planting pattern 50 cm row spacing and 10kg/ha seeding rate and may use for alfalfa seed stand establishment as a recommendation
    Keywords: certified seed, efficiency, germination, planting pattern, plant density
  • Gholamhasan Movahed *, Noorollah Ahmadi, Ahmad Moieni, Amin Nasiri Pages 505-516
    In order to evaluate self and cross-incompatibility on Kashan and Azaran ecotyps of Damask rose (Rosa damascena) was performed based on completely randomized blocks design with four replications in 1391-1392 Crop of years at Research farm of Ttarbiat Modares University. In this way each ecotype pollens used for self and another ecotype, also Dog rose (Rosa canina) applicated as pollinizer for both of them. In order to identify self and cross incompatibility we used two method contain controlled pollination and microscopic studies. Pollination result Obtained from scrutiny development percent, weight, length and hip width and seed production in every hip show that cross pollination by Dog rose was compatibility but other cross were incompatibility. Also twice pollinations had better result. Result show that Microscopic study had similarity result with farm outcome. According to growing pollen tube in style, just pollen tube of Dog rose could get to end of style. Pollen lively was specified by growing tube pollen under in vitro condition. The best Concentration of Acid boric in order to germination was 50 microliter after 24 h and 200 microliter was best treatment for tube growth. According to present results, select of suitable pollinizer and repeat of pollination cycles were effective factors in hybridization of Damask rose, thus controlled cross pollination by twice pollination Dog rose had most appropriate results at measured factors.
    Keywords: Azaran, Incompatibility, Kashan, Pollination, Seed production
  • Moslem Heydari *, Nooshin Mir, S.Mohsen Moussavinik Pages 517-530
    To investigate the effect of nanofertilizers functionalized with two organic compounds in phosphorus releasing and its influence on the growth parameters of bean plant, a factorial experiment was conducted based on a completely randomized design in 3 replications at the Agriculture Research Center of Hamadan. Fertilizer treatments including P0 (zeolite without functional group (control sample)), P1 (zeolite AcAcEN ligand), P2 (zeolite HED ligand) and P3 (triple super phosphate) and also two bean plant types including red beans (Phaseolus vulgaris L) and cowpea (Vigna unguiculata L.) were used. Results showed that in comparison with two other zeolite fertilizers, using nanozeolite functionalized with HED ligand resulted in improving the quantitative and qualitative parameters of bean. Compared with triple super phosphate, P2 fertilizer showed better results in the case of grain yield and plant phosphorus uptake and moreover, phosphorus leaching was lower in this fertilizer. The general results of this report is representative of the useful and effective role of nanozeolite functionalized with HED ligand in improving the growth parameters as well as qualitative and quantitative characteristics of bean plant.
    Keywords: Phosphorus, Nanozeolite, Bean, chlorophyll, Growth Characteristics, Plant
  • Seyed Ali Mohammad Modarres-Sanavy * Pages 531-542
    To reduce the damages of water deficit stress on safflower with zeolite and chitosan, an experiment was conducted as split plot factorial in randomized complete block design with three replication at the field Research Station of agricultural Faculty of Tarbiat Modares University. Treatments were water deficit stress {(control (Irrigation after 50 percent), moderate stress (Irrigation after 65 percent) and intensive stress (Irrigation after 80 percent) discharge of available moisture}, zeolite (control and 4.5 ton hec-1) and chitosan (non sprayed, distilled water, 1 percent acetic acid, 0.05 percent chitosan and 0.5 percent chitosan). Result showed that intense stress decreased yield, half the maximum value compared to control but whit zeolite and 0.05 percent chitosan this amount was reduced to 19 percent. Oil yield increased under non-zeolite application and intensive water deficit with foliar application of 0.05 percent chitosan, about 63 percent. Application of zeolite and 0.5 percent chitosan showed the highest number of capitol that was 26 percent higher than zeolite application and non sprayed. We conclude that zeolite and chitosan application can reduce damages of water deficit stress and increase growth and yield of this plant.
    Keywords: Seed, Oil, Leaf area, biological yield, Leaf weight