فهرست مطالب

دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران - سال هفتاد و پنجم شماره 11 (پیاپی 203، بهمن 1396)
  • سال هفتاد و پنجم شماره 11 (پیاپی 203، بهمن 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/11/29
  • تعداد عناوین: 11
|
  • نیلوفر مجدآبادی، مهربان فلاحتی *، فریبا حیدری کهن، شیرین فره یار، پروانه رحیمی مقدم، مهتاب اشرفی خوزانی صفحه 1
    زمینه و هدف
    ماده ای بدون رنگ و معطر به نام 2-فنیل اتانول با اثر ضد میکروبی به طور گسترده در وسایل آرایشی، عطرها و صنایع غذایی به کار برده می شود. ولوواژینیت کاندیدایی مزمن، التهاب ولوواژینال ایجاد شده توسط گونه های کاندیدا است. مقاومت نسبت به کلوتریمازول که از داروهای متداول در درمان این بیماری است در بسیاری از بیماران گزارش شده است. بنابراین در جهت بهبود درمان، اثر همبست کلوتریمازول با 2-فنیل اتانول بر روی گونه های کاندیدا جدا شده از ولوواژینیت مزمن کاندیدایی بررسی گردید.
    روش بررسی
    این مطالعه ی مداخله ای، از اسفند 1394 تا آذر 1395 بر روی گونه های کاندیدایی جداشده از زنان مبتلا به ولوواژینیت مزمن مراجعه کننده به بیمارستان لولاگر تهران در دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد.
    نمونه ها مورد آزمایش مستقیم، کشت بر روی محیط کاندیدا کروم آگار (جهت شناسایی اولیه ایزوله ها)، سابورو دکستروز آگار (جهت حفظ ایزوله ها) و تعیین توالی ناحیه ITS (جهت شناسایی قطعی گونه های کاندیدا) قرار گرفتند. سپس کلوتریمازول و 2-فنیل اتانول به تنهایی و در همبست بر روی گونه های جدا شده، به روش میکرو براث دایلوشن آزمایش شدند.
    یافته ها
    از 40 سویه کاندیدایی شناسایی شده در این مطالعه، 95% کاندیدا آلبیکنس و 5% کاندیدا آفریکانا بودند. در آزمون همبست، میانگین MIC (حداقل غلظت مهارکنندگی از رشد قارچ) 2-فنیل اتانول و کلوتریمازول به تنهایی به ترتیب μg/ml 0±3200 و μg/ml 40/16±56 بود و بین مقادیر MIC کلوتریمازول به تنهایی و در همبست، تفاوت معناداری وجود داشت (0/021P=).
    نتیجه گیری
    در همبست کلوتریمازول و 2-فنیل اتانول اثر هم افزایی مشاهده شد.
    کلیدواژگان: 2، فنیل اتانول، عوامل ضد قارچی، گونه های کاندیدا، کلوتریمازول، مقاومت دارویی
  • اکرم پورشمس، بهرام کاظمی، سیما کلانتری صفحات 773-778
    سرطان پانکراس زمانی به وجود می آید که سلول های پانکراس شروع به تکثیر خارج از کنترل کرده، توده ای را تشکیل می دهند که توانایی هجوم به دیگر بخش های بدن را دارد. شایع ترین نوع آن آدنوکارسینومای پانکراس با حدود %85 از موارد است و گاهی اوقات اصطلاح سرطان پانکراس به این نوع از سرطان اشاره دارد. به طور معمول علایم بیماری تا رسیدن بیماری به مرحله پیشرفته بروز پیدا نمی کند و در زمان تشخیص، بیماری اغلب به دیگر بخش های بدن منتشر شده است. تشخیص با تصویربرداری پزشکی، آزمایش خون و بررسی نمونه های بافتی و درمان نیز با جراحی، رادیوتراپی و شیمی درمانی بوده که گزینه های درمان تا حدودی بر اساس مرحله سرطان می باشد. تنها درمان آدنوکارسینوم پانکراس، جراحی است که می تواند تنها به منظور بهبود کیفیت زندگی بدون پتانسیل برای درمان باشد. عوامل خطر سرطان پانکراس شامل مصرف سیگار، دیابت، چاقی و شرایط ژنتیکی نادر مشخص است که حدود 25% از موارد مربوط به مصرف سیگار و 10-5% مربوط به وراثت است. احتمال بروز این سرطان در افراد با دیابت طولانی مدت بیش از افراد غیر مبتلا به دیابت است. یک تغییر ناگهانی در سطوح قند خون افراد دیابتی با دیابت کنترل شده نیز می تواند نشانه ای از سرطان پانکراس باشد. CA19-9 در حال حاضر تنها مارکر مولکولی قابل اعتماد در تشخیص سرطان پانکراس می باشد که از حساسیت و ویژگی بسیار بالایی برخوردار نیست و پژوهش ها برای یافتن مارکرهای اختصاصی تر ادامه دارد. در این مقاله مروری سبب شناسی سرطان پانکراس، ارتباط دیابت با این نوع سرطان و مارکرهای زیستی قابل توجه در تشخیص این بیماری مورد بررسی قرار می گیرد.
    کلیدواژگان: مارکرهای زیستی، دیابت، سرطان پانکراس، عامل خطر
  • فرشاد خداخواه، طلعت مختاری آزاد * صفحات 779-789
    پیش از وقوع اپیدمی اخیر ویروس زیکا، معدود افرادی در سرتاسر جهان نام این ویروس را شنیده بودند. مقایسه تعداد مقالات مرتبط با زیکا (269 مقاله) تا ژانویه 2016 در پایگاه داده کتابخانه ملی علوم پزشکی ایالات متحده (PubMed) با سایر اعضای خانواده فلاوی ویریده مانند ویروس تب دانگ (9187 مقاله) این واقعیت را نشان می دهد که حتی ویروس شناسان نیز اهمیت چندانی به این عضو خانواده بزرگ فلاوی ویریده نمی دادند. اما هنگامی که اعلامیه ای هشدار دهنده از سوی سازمان بهداشت جهانی در اول فوریه 2016 در خصوص خطر گسترش جهانی این ویروس و احتمال ارتباط آن با ناهنجاری های مادرزادی و اختلالات عصبی صادر شد، توجه جهانی به این عضو فراموش شده معطوف گشت و آن را به سر خط خبرهای روز رساند. به گونه ای که تا 9 آگوست 2017 تعداد مقالات مرتبط با این ویروس در پاب مد، به 3214 مقاله رسید. این آربوویروس باز پدید، عضو جنس فلاوی ویروس از خانواده فلاوی ویریده می باشد. این ویروس در حالت عادی به شکل یک بیماری خفیف نمود داشته اما درگیری مادران باردار می تواند منجر به بروز ناهنجاری های مادرزادی در فرزندان این مادران گردد. با بروز اپیدمی های جدید در سال 2015 و ادامه آن در سال 2016 به نظر می رسد که این ویروس در حال گسترش محدوده جغرافیایی فعالیت خود می باشد. در این مقاله تلاش بر آن بوده تا داده هایی به روز در زمینه تاریخچه، ویژگی های ویروس، ناقلین، راه های انتقال، اپیدمیولوژی، تشخیص و همچنین وضعیت حال حاضر ایران در این زمینه ارایه گردد.
    کلیدواژگان: آربوویروس، ناهنجاری های مادرزادی، اپیدمیولوژی، اختلالات عصبی، ویروس زیکا
  • محمد مهدی ثقفی، محمد جواد فاطمی، توران باقری، محمدحسن حبل الورید، میترا نیازی، محسن صابری، شیرین عراقی صفحات 790-796
    زمینه و هدف
    برخی از گیاهان دارویی ارزان و در دسترس مانند گیاه ابوخلسا یا هواچوبه با نام علمی Arnebia euchroma می توانند در درمان زخم سوختگی و کاهش زمان بهبودی موثر باشند. هدف از این مطالعه بررسی اثر پماد ابوخلسا بر ترمیم زخم سوختگی درجه دو عمقی در رت بود.
    روش بررسی
    این مطالعه تجربی در مهر 1394 در آزمایشگاه حیوانات بیمارستان حضرت فاطمه (س) در تهران انجام شد. در قسمت پشت 24 رت نر بالغ نژاد Sprague-Dawley به وزن تقریبی g 250-300 سوختگی درجه دو عمقی به ابعاد cm 4×2 ایجاد گردید و سپس محل سوختگی در گروه اول با پماد ابوخلسا و در گروه دوم با وازلین پانسمان روزانه تا بهبود کامل انجام شد و روند بهبودی زخم با عکس برداری به صورت هر پنج روز یک بار پایش شد. در روز 20 نیز جهت بررسی میزان کلاژن و سلول های التهابی نمونه از زخم سوختگی برای پاتولوژی فرستاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که در طول روزهای پنج تا 15 وسعت زخم در هر دو گروه کمتر شد (0/001P<) و این کاهش وسعت زخم در گروه وازلین نسبت به پماد ابوخلسا به طور معناداری بیشتر بود (0/040P=). یافته های حاصل از پاتولوژی نیز نشان دادند که هیچ گونه اختلاف معناداری از نظر میزان کلاژن و سلول های التهابی در دو گروه وجود نداشت.
    نتیجه گیری
    پماد دارویی گیاه ابوخلسا وسعت زخم را تا حدودی کاهش می دهد اما به نظر می رسد در زخم های سوختگی سطحی در مقایسه با مواد پانسمان دیگر تاثیر بیشتری داشته باشد.
    کلیدواژگان: سوختگی، رت، ترمیم زخم
  • محبوبه سادات حسینی، محمد جواد باهوش، غلامحسین علیشیری، ناهید خلیلی، حبیب یاری بیگی * صفحات 797-804
    زمینه و هدف
    شیوع بیماری دیابت به دلیل عوامل مختلف به شدت در حال افزایش است. پدیده مقاومت به انسولین یکی از علل اصلی بروز این بیماری است که به دلایل مختلفی همچون کاهش سطح سرمی ویتامین دی 3 رخ می دهد. در این مطالعه رابطه بین سطح پلاسمایی ویتامین دی 3 با مقاومت به انسولین و فاکتورهای لیپیدی پلاسما ارزیابی گردید.
    روش بررسی
    این مطالعه کارآزمایی بالینی بر روی بیماران دیابتی نوع دو مراجعه کننده به کلینیک دیابت درمانگاه بقیه اله تهران از تیر تا شهریور 1394 انجام گرفت. ابتدا داده های دموگرافیک گردآوری و سپس مقادیر سرمی ناشتای ویتامین دی3، گلوکز و لیپیدهای پلاسمایی اندازه گیری شد. بیماران به دو گروه نرمال و دچار کمبود ویتامین دی3 تقسیم شده و میزان لیپیدهای پلاسما و فشارخون بین آن ها مقایسه گردید. سپس افراد هایپوویتامینوز تحت درمان با ویتامین دی3 به مدت هشت هفته قرار گرفتند تا سطح آن به بالای ng/ml 30 برسد. سپس روی درمان نگه دارنده 50000 واحد ویتامین دی3 ماهیانه و g 1/5 کربنات کلسیم روزانه قرار گرفتند. پس از دو ماه دوباره بررسی شدند.
    یافته ها
    187 نفر (99 مرد و 88 زن) وارد مطالعه شدند. شیوع هایپوویتامینوز در افراد چاق بیشتر بود. درمان با ویتامین دی3 موجب تغییر معنادار HbA1c، HDL، تری گلیسرید، قندخون ناشتا و ویتامین دی3 گردید، اما در سایر شاخصه ها تغییرات معنادار ایجاد نشد.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد کمبود ویتامین دی3 یکی از علل افزایش گلوکز پلاسما و دیس لیپیدمی باشد. همچنین اصلاح سطح پلاسمایی ویتامین دی3 می تواند منجر به کاهش مقاومت به انسولین و نیز اصلاح الگوی لیپیدی پلاسما در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو گردد.
    کلیدواژگان: دیابت نوع دو، دیس لیپیدمی، قند خون ناشتا، ویتامین دی3
  • ساحل حیدرحیدری، نگین فرشچیان، عباس حق پرست*، سید مسعود رضایی جو صفحات 805-812
    زمینه و هدف
    در پرتودرمانی تطبیقی سه بعدی، تصاویر سی‏تی با کنتراست به منظور بهبود صحت تشخیصی بافت هدف نسبت به بافت های نرمال مورد توجه قرار گرفته است. کنتراست زاهای تجویزی در حین انجام شبیه سازی سی‏تی به علت افزایش موقت در عدد سی‏تی و چگالی الکترونی می تواند بر محاسبات پرتویی و منحنی های توزیع دوز در طراحی درمان رادیوتراپی موثر باشد. بنابراین، پژوهش کنونی با هدف تعیین تاثیر کنتراست زاهای تجویزی بر منحنی های توزیع دوز طراحی و اجرا شد.
    روش بررسی
    پژوهش کنونی از نوع کارآزمایی بالینی بود که از تیر 1394 تا شهریور 1395 در بیمارستان امام رضا (ع) شهر کرمانشاه انجام شد. 10 بیمار مبتلا به سرطان های فیلد لگن، به روش نمونه گیری آسان و در دسترس، وارد مطالعه شدند. هر بیمار با پوزیشن و مختصات مشابه پیش و پس از تجویز ماده کنتراست زا، تحت سی‏تی اسکن قرار گرفت. تصاویر سی‏تی، به نرم افزار طراحی درمان ISOgray® (DOSIsoft®، Cachan، France) منتقل شد. تمام مراحل طراحی درمان روی تصاویر سی‏تی بدون کنتراست انجام شد و به دنبال آن بر تصاویر سی‏تی با کنتراست کپی گردید. محاسبات کمی در طراحی درمان از جمله اختلاف در چگالی الکترونی (ρe) پیش و پس از تجویز ماده کنتراست زا انجام شد.
    یافته ها
    پروستات (1/27%)، مثانه (0/62 تا 0/79%) و رکتوم (0/43 تا 0/56%) بیشترین تغییرات را در میانگین افزایش ρe نشان دادند، با این وجود، منحنی های توزیع دوز پیش و پس از تجویز کنتراست در انرژی فوتونی MV 18 اختلاف معناداری را نشان نداد.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش نشان داد که اختلاف آماری معنادار در طراحی پرتودرمانی فیلد لگنی پیش و پس از تجویز مواد کنتراست برای اهداف و اندام های در معرض خطر وجود ندارد.
    کلیدواژگان: کنتراست زا، سی تی اسکن، رادیوتراپی، طراحی درمان
  • علیرضا یوسفی، محمد سبحانی شهمیرزادی، محمدعلی وکیلی، مریم کوچکی، کامبیز افتخاری * صفحات 813-818
    زمینه و هدف
    هپاتیت A یکی از شایع ترین عفونت های ویروسی دنیا است. گرفتاری در کودکان به طور معمول خفیف تر و در بزرگسالان شدیدتر است. احتمال بروز نارسایی حاد کبدی در سنین بالاتر بیشتر است. هدف این مطالعه، بررسی فراوانی آنتی بادی های سرمی هپاتیت A در گروه سنی کودکان بود.
    روش بررسی
    این مطالعه توصیفی بر روی 200 کودک شش ماه تا 10 سال بستری در بخش اورژانس بیمارستان طالقانی گرگان از اردیبهشت تا تیر 1395 انجام گرفت. در دو گروه 100 نفری، گروه اول شش ماه تا سه سال و گروه دوم سه تا 10 سال بودند. پس از دریافت رضایت از والدین، میزان ml 3 خون جهت تعیین آنتی بادی های HAV IgM & IgG به روش الایزا گرفته شد و داده های دموگرافیک کودکان در پرسش نامه ثبت شد.
    یافته ها
    مطالعه بر روی 200 کودک انجام شد. 127 (63/5%) پسر و 73 (36/5%) دختر بودند. به طور کلی 22 (%11) بیمار شامل هشت نفر (%8) در گروه اول و 13 نفر (%13) در گروه دوم، سرولوژی مثبت بودند. در نتیجه اختلاف معناداری بین دو گروه (سنی و جنسی) مشاهده نشد (0/239P=) و (0/535P=). تنها 11% از کودکان زیر 10 سال سابقه ی ابتلا به ویروس هپاتیت A را داشتند و در نتیجه حدود 89% از کودکان سابقه تماس یا ابتلا به ویروس نداشتند.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج مطالعه، میزان ابتلا به هپاتیت A در سنین زیر 10 سال در حدود 11% بود که نشان از کاهش تماس و ابتلا به این بیماری می باشد و بر این اساس احتمال ابتلا به عفونت HAV به سنین بالاتر شیفت می شود.
    کلیدواژگان: کودک، پژوهش های مورد، شاهدی، روش الایزا، هپاتیت A، آنتی بادی های هپاتیت A، میزان بروز
  • آذر مردی ممقانی، سید جلیل حسینی*، الهام مسلمی صفحات 819-827
    زمینه و هدف
    هر گونه نقص در روند فرآیند اسپرماتوژنز می تواند موجب ایجاد نوعی از اختلالات ناباروری مردان به نام آزواسپرم غیرانسدادی شود. بررسی فاکتورهای درگیر در روند اسپرماتوژنز از جمله هورمون ها و ژن ها می تواند به درک مکانیسم ناباروری مردان کمک کند. هدف از انجام مطالعه بررسی بیان ژن کلاسترین در بافت بیضه بیماران آزواسپرمی غیر انسدادی می باشد. افزون بر این میزان هورمون های LH، FSH و تستوسترون نیز در خون این بیماران بررسی شد.
    روش بررسی
    این یک مطالعه توصیفی شامل 42 مرد آزواسپرم غیرانسدادی می باشد که در پژوهشگاه رویان از خرداد تا اسفند 1395 انجام گردید. این بیماران بر اساس نتایج حاصل از نمونه برداری بافت بیضه، به دو گروه TESE+ (دارای اسپرم) و TESE- تقسیم بندی شدند. نمونه خون پیش از جراحی TESE از بیماران گردآوری و اندازه گیری میزان هورمون ها با تکنیک الایزا انجام گردید. RNA ژنومی از نمونه های بافت بیضه استخراج و تبدیل به cDNA شده و با تکنیک Rael-time PCR بیان ژن بررسی گردید.
    یافته ها
    بر اساس نتایج کمی به دست آمده از بررسی میزان بیان ژن کلاسترین، این ژن در گروه TESE+ نسبت به گروه TESE- بیان بالاتری داشت و این تفاوت از نظر آماری معنادار بود (0/035P=). میانگین هورمون های FSH و LH در گروه TESE+ به صورت نسبی پایین تر از گروه TESE- بود (0/07P= و 0/08P=). میانگین هورمون تستوسترون در بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت (0/66P=).
    نتیجه گیری
    میزان بیان ژن کلاسترین در گروه TESE+ نسبت به گروه TESE- بالاتر است. به دلیل اینکه بیماران TESE+ دارای اسپرم در بافت بیضه خود می باشند می توان نتیجه گرفت که این ژن ممکن است در فرآیند اسپرماتوژنز نقش داشته باشد.
    کلیدواژگان: آزواسپرم، کلاسترین، الایزا، بیان ژن، گنادوتروپین ها، ناباروری مردان
  • بهروز عطایی، مرتضی پوراحمد پوراحمد*، علی فتوحی، کتایون طایری، مجید یاران صفحات 828-832
    زمینه و هدف
    ویروس هپاتیت E متعلق به خانواده هپه ویریده ها و از جنس هپه ویروس می باشد. این ویروس دارای چهار ژنوتیپ است. ژنوتیپ های سه و چهار این ویروس، می تواند باعث بروز عفونت مزمن در بیماران نقص ایمنی شود. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی عفونت با ویروس هپاتیت E در بیماران مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی بود.
    روش بررسی
    این مطالعه توصیفی، مقطعی بر روی 111 بیمار شناخته شده مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی اکتسابی که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، صورت گرفت. این مطالعه تحت نظارت مرکز تحقیقات نقص ایمنی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان از فروردین تا اسفند 1395 در اصفهان انجام شد. پس از خون گیری از بیماران انتخاب شده، با کمک Real-time PCR آلودگی به ویروس هپاتیت E بررسی شد. در این بررسی از پرایمرو پروب تهیه شده از RealStar® HEV RT-PCR Kit 1.0 (Altona Diagnostics، Hamburg، Germany) استفاده شد و RNA ویروس جدا cDNA تهیه و بررسی انجام شد.
    یافته ها
    میانگین سنی بیماران مطالعه شده 11/5± 38/5 سال بود. از 111 بیمار، 75 (67/6%) مرد و 36 (32/4%) زن بودند. از نظر آنتی ژن هپاتیت B تعداد شش نفر (5/4%) و هپاتیت C تعداد 39 نفر (35/1%) آلوده بودند. در این مطالعه مشخص شد که هیچ کدام از بیماران انتخاب شده آلوده به ویروس هپاتیت E نبودند.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج این مطالعه می توان گفت که شانس ابتلا به هپاتیت E و تبدیل آن به هپاتیت مزمن E در بیماران ایرانی مبتلا به ویروس نقص ایمنی انسانی وجود ندارد.
    کلیدواژگان: هپاتیت مزمن، هپاتیت E، ویروس نقص ایمنی انسانی
  • محسن حق شناس مجاوری، زهرا اکبریان راد*، زینب شفیع پور، سمیه علیزاده رکنی، فاطمه ولی زاده صفحات 833-838
    زمینه و هدف
    یکی از اثرات مهم مراقبت مادرانه آغوشی در نوزادان نارس بهبود در روند وزن گیری آن ها است. هدف از انجام این مطالعه بررسی میزان حداقل زمان موثر مراقبت کانگرویی در وزن گیری نوزادان خیلی کم وزن بود.
    روش بررسی
    نوزادان نارس با وزن کمتر از g 1500 پس از برطرف شدن بیماری و مشکلات اولیه، قطع مایع وریدی و تغذیه کامل روده ای وارد مطالعه شدند. مراقبت کانگرویی بر حسب تمایل و توانایی هر مادر در بخش مراقبت ویژه در کنار تخت نوزاد انجام می شد. نمونه گیری به صورت تمام شماری و در دسترس بوده است. متوسط افزایش وزن روزانه در طول دوره انجام مراقبت کانگرویی محاسبه گردید و با وزن گیری قابل انتظار برای همان نوزاد به میزان gr/kg/d 15 مقایسه شد. این مقایسه به تفکیک در سه گروه زمانی (متوسط انجام مراقبت آغوشی روزانه کمتر از 30 دقیقه، 60-30 دقیقه و بیش از 60 دقیقه) در روز انجام شد.
    یافته ها
    در 87 نوزادی که مراقبت کانگرویی هفت تا 40 روز انجام شده بود متوسط افزایش وزن روزانه gr/kg/d 15/55±26/69 بوده است که 19 مورد کمتر از 30 دقیقه، 54 مورد 60-30 دقیقه و 14 مورد بیش از 60 دقیقه روزانه مراقبت کانگرویی شدند. متوسط افزایش وزن در طول دوره نسبت به میزان مورد انتظار در این سه گروه به ترتیب g 126/29±402/63 در مقابل 74/20±167/21 (0/001P<) و g 182/60±338/79 در مقابل 66/98±220/36 (0/001P<) و g 236/02±352/14 در مقابل 112/23±259/96 (0/09P=) بود.
    نتیجه گیری
    براساس یافته های این مطالعه مراقبت آغوشی حتی کمتر از یک ساعت می تواند در وزن گیری نوزاد نارس موثر باشد.
    کلیدواژگان: مراقبت مادرانه آغوشی، نوزاد نارس، نوزاد خیلی کم وزن، وزن گیری
  • مریم عسکری، مسعود محمدی* صفحه 848
    سردبیر محترم
    دیابت نوع دو یکی از اختلالات متابولیکی تهدیدکننده زندگی بوده و تخمین زده شده است که حدود چهار میلیون بزرگسال در ایران دارای دیابت نوع دو در سال 2014 بوده اند و عمده ترین مشکل بیماران دیابتی که پیشگیری و کنترل این بیماری را با مشکل مواجه کرده عدم آگاهی و توجه به بیماری می باشد. بنابراین لازم است در زمینه افزایش آگاهی افراد جامعه به ویژه افراد مبتلا اقدامات عملی صورت گیرد، همان طور که گزارش شد آمار و وضعیت بیماری دیابت در کشور در مقالات متعدد گزارش شده است3و4 اما نتایج آن مورد توجه سیاستگزاران سلامت قرار نگرفته است. یکی از اقدامات قابل توجه در زمینه پیشگیری، کنترل و آگاه سازی مردم تهیه اتوبوس های دیابت می باشد، که در استان ها و شهرهای کشور مورد استفاده قرار گرفته و می تواند در ارگان های دولتی و خصوصی، اماکن عمومی، پارک ها، محلات برنامه غربالگری و آموزش دیابت را انجام دهد.
    در اتوبوس دیابت که به صورت یک مرکز مشاوره طراحی شده است، روند ارایه خدمات در پنج ایستگاه شامل انجام می گیرد. ایستگاه اول ثبت داده های اولیه شامل نام و نام خانوادگی، کد ملی، سن، جنس، اندازه گیری قد و وزن می باشد. در ایستگاه دوم از هر فرد سوالات کوتاهی درباره سابقه ابتلا به بیماری ها و سابقه خانوادگی پرسیده شده و فشارخون هم گرفته می شود. در ایستگاه سوم شاخص توده بدنی محاسبه و تست قندخون توسط گلوکومتر انجام می گردد و سوالات کوتاهی درباره عادات غذایی از افراد پرسیده و توصیه های تغذیه ای توسط کارشناس به افراد داده می شود. در ایستگاه چهارم و با توجه به داده های گرفته شده معاینات خاص توسط پزشک انجام شده و در ایستگاه پنجم داده ها از فرم انجام مراحل به دفتر ثبت نهایی انتقال و بسته های آموزشی لازم تحویل افراد شده و کار پایان می پذیرد.
    چنین فرآیندی در پیشگیری و کنترل دیابت و افزایش آگاهی در مردم بسیار جالب توجه بوده و می تواند زمینه افزایش آگاهی برای تمام اقشار جامعه را فرآهم آورد اما چنین روندی را می توان از طریق فرآیندهای زیر با کیفیت تر ارایه داد تا مردم نیز از این روش استقبال بهتری نمایند. در این روش برای اندازه گیری قندخون و فشارخون افراد باید مدت زمانی را منتظر بمانند و بسته به شلوغی مجبور به ایستادن هستند، بنابراین روی قندخون و فشارخون تاثیر گذاشته و آن ها را مخدوش می کند، بنابراین لازم است شرایطی را برای نشستن افراد و یا از پیش محل حضور اتوبوس دیابت به مردم آگاهی داده شود و توسط پذیرش تعداد مشخصی نام نویسی شوند تا افراد ناشتا حضور یابند و ازدحام جعیت نیز نباشد، همچنین از آنجا که در اتوبوس اندازه گیری قندخون توسط دستگاه گلوکومتر انجام می گیرد بهتر است تا موارد مشکوک برای اندازه گیری های بیشتر به آزمایشگاه فرستاده شود تا اندازه گیری دقیق تر انجام شده و همچنین پرونده آن ها به مرکز جامع سلامت در نزدیک ترین محل زندگی فرد ارجاع شود تا مراقبت های جامع تر نیز اعمال گردند.
    کلیدواژگان: دیابت، اختلالات متابولیکی، پیشگیری
|
  • Niloufar Majdabadi, Mehraban Falahati *, Fariba Heidarie-Kohan, Shirin Farahyar, Parvaneh Rahimi-Moghaddam, Mahtab Ashrafi-Khozani Page 1
    Background
    2-phenylethanol is a colorless and aromatic compound with antimicrobial effects which is used extensively in perfumes and cosmetics, as well as in the food industry. Chronic vulvovaginal candidiasis is a vulvovaginal inflammation which is caused by Candida spp. Resistance to clotrimazole which is one of the most common drugs in the treatment of this disease was reported in many patients. In order to improve the treatment, the effect of 2-phenyl ethanol was investigated in combination with clotrimazole on Candida species isolated from chronic vulvovaginal candidiasis.
    Methods
    This interventional study was performed in Iran University of Medical Sciences from February, 2016 until December, 2016 on Candida species isolated from women with chronic candidial vulvovaginitis who had been referred to Lolagar Hospital of Tehran. All specimens were examined by direct microscopy, culturing on Candida CHROMagar medium (to primary identification), sabouraud dextrose agar medium) to preservation the isolates) and determining the internal transcribed spacer (ITS) sequence (in order to final determination of Candida species). Then clotrimazole and 2-phenyl ethanol alone and in combination, was examined on isolated species, according to Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) M27-A3 protocol (micro-broth dilution method). Finally, findings were analyzed.
    Results
    From 40 detected strains of Candida species in this study, 95% were Candida albicans and 5% were Candida africana. The mean minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum fungicidal concentration (MFC) of clotrimazole were 24.73±28.87 µg/ml and 30.18±33.004 µg/ml, respectively and the mean MIC and MFC of 2-phenylethanol were 2580±932.38 µg/ml and 3200±1403.29 µg/ml, respectively. The MIC50 and MIC90 of clotrimazole were 16 and 64 µg/ml, respectively. The MIC50 and MIC90 of 2-phenylethanol were both 3200 µg/ml. Most of the isolates were resistant to clotrimazole (82.5%). In combination test, the mean MIC of 2-phenylethanol and clotrimazole alone were 3200±0 µg/ml and 56±40.16 µg/ml, respectively. The fractional inhibitory concentration index (FICI) range was 0.14-0.37. Also, there was a significant difference between clotrimazole MIC values alone and in combination (P= 0.021).
    Conclusion
    The synergistic effect was observed in combination of clotrimazole and 2-phenylethanol.
    Keywords: 2-phenylethanol, antifungal agents, candida species, clotrimazole, drug resistance
  • Akram Pourshams, Bahram Kazemi, Sima Kalantari Pages 773-778
    Cancer is the major cause of death in the world and the rate of mortality is higher in developed countries. Therefore, lifestyle could be effective in promoting the cancer. The pancreatic tumors, are 8th cause of mortality due to cancer, which have several types, among them ductal adenocarcinoma is the most common and includes 85% of cases. Since, it is almost impossible to diagnosis the tumor in early stages of the disease, it contributes to high rates of mortality, although if it diagnosis in early stage and the surgery performed for them only 10-20% of patients will be survived. Metastasis occurs when the tumor is smaller than 2 cm in size and because the pancreas is located in the depth of abdomen, typically, it happens after tumor is spread to other organs. A combination of medical imaging, blood tests, and examination of tissue samples are usually made for diagnosis and based on the cancer stage, surgery, radiotherapy and chemotherapy are chosen as treatment options. Some rare genetic variations can cause pancreatic cancer and about 5-10% of cases are linked to inherited genes. However, major risk factors are including age, obesity, tobacco smoking and diabetes. Smoking counts for about 25% of cases, and the diabetes is the main symptoms of pancreatic cancer, which observed in about 80% of cases. But, it is still unclear whether diabetes is a predisposing factor in pancreatic cancer, or the outcome of tumor progression. Recent studies have shown that, diabetes is unique in pancreatic cancer which is not related to common types. Currently, CA 19-9 is the only reliable tumor marker for pancreatic cancer that its frequency also increases in non-bad conditions, such as pancreatitis and obstructive jaundice, so is not sensitive and specific enough for diagnosis of this cancer. Due to researches continue to find more specific markers. In this review the etiology of pancreatic cancer, diabetes associated with this type of cancer and significant biomarkers for diagnosis will be considered.
    Keywords: biomarkers, diabetes, pancreatic cancer, risk factor
  • Farshad Khodakhah, Talat Mokhtari Azad * Pages 779-789
    Before the recent outbreaks of Zika virus, few people have ever heard of its name. Even virologists had paid little attention to this member of the Flaviviridae family. Hence, up to January 2016, only 269 articles about Zika virus had been indexed in PubMed compared to the 9187 articles related to dengue virus. However, declaration of the World health organization (WHO) about the global Zika virus spreading, which has been associated with birth defects and some neurological problems, diverted more attention to this forgotten virus. Afterwards, the virus hit the headlines and became a research interest. Since then, up to 9 August 2017, the number of Zika related articles indexed in PubMed reached to 3214. Zika virus is a re-emerging arbovirus. The First detection of Zika virus was in Uganda in 1947. It belongs to the Flavivirus genus in the Flaviviridae family. Zika can typically cause a mild and self-limiting disease in a healthy person. However, in pregnant women, it might cause birth defects and occasionally it can be associated with peripheral neuropathy such as Guillain-Barre syndrome. Although many research have been conducted to find out the casual link between this virus and these disorders but this relationship is still dim and controversial. Considering its recent epidemics in 2015 and 2016 the geographical distribution of Zika virus seems to expand all over the world progressively. Interaction between virus and vector is dynamic. Variety of competent vectors and adaptability of virus to new arthropod vectors are the two major factors for this process. According to the last report published by WHO, 84 countries/territories in five continents have reported the circulation of Zika virus in their area. In the recent outbreak, WHO regional office in our region (EMRO) have reported no case of Zika virus transmission from this region. Nonetheless, because specific and competent vectors exist in some countries, this region has a potential of epidemic risk. Until now we have neither autochthonous nor imported case of Zika virus in our country but we should prepare for any unexpected situation. In this review, we will discuss new findings about the history, virological features, vectors, transmission routes and epidemiological aspects as well as laboratory diagnosis of Zika virus. In addition, the epidemiology of this virus in Iran will be discussed.
    Keywords: arbovirus, congenital abnormalities, epidemiology, nervous system diseases, Zika virus
  • Mohammad Mehdi Saghafi, Mohammad Javad Fatemi, Tooran Bagheri, Mohammad Hasan Hablolvarid, Mitra Niazi, Mohsen Saberi, Shirin Araghi Pages 790-796
    Background
    Burns is a major health problem due to severe side effects and limited financial resources. Some herbs are cheap and available, such as Arnebia euchroma can be effective treatment of burn wounds and reduce recovery time. The aim of this study was to evaluate the effect of Arnebia euchroma ointment on healing of deep second-degree burn wound in rats.
    Methods
    This experimental study was conducted in animal laboratory of Hazrat Fatemeh Hospital in 2015, Tehran. In this study 24 male Sprague-Dawley rats weighing approximately 300 to 350 g were selected. After general anesthesia, back of each rat was shaved with clipping device. Then second-degree burn with the area of 2×4 cm was induced on them. Rats were randomly divided into 2 groups, 12 in each. The surface of the wound in the first group was covered with Arnebia euchroma ointment and in the second group with Vaseline. Dressing was done daily until complete recovery and the wound healing process was monitored by photographing every five days. On day 20, the samples were sent for pathological evaluation of the amount of collagen and inflammatory cells.
    Results
    Results showed that, during days from 5 to 15 the extent of the wounds reduced in both groups (P= 0.000). The reduction of wound size was significantly higher in Vaseline group compared to Arnebia euchroma ointment group (P= 0.040). The results of the pathological examination showed no significant difference in the amount of collagen and inflammatory cells in the two groups.
    Conclusion
    It seems Arnebia euchroma ointment to some extent reduced the extent of the wound especially in superficial burns compared to other dressings. However, it is better to conduct more similar studies with a larger sample size and different method and change in timing of dressing.
    Keywords: burns, rats, wound healing
  • Mahboobeh Sadat Hosseini, Mohammad Javad Bahoosh, Gholamhossein Alishiri, Nahid Khalili, Habib Yaribeygi * Pages 797-804
    Background
    The prevalence of diabetes mellitus due to existence of various factors is growing rapidly. The insulin resistance phenomenon is one of the main underlying causes of this disease, due to various reasons such as a decrease in serum levels of vitamin D3. In this study, we evaluated the relationship between plasma level of vitamin D3 and some other main plasma factors.
    Methods
    This clinical trial study carried out on type 2 diabetes mellitus subjects who referred to diabetes clinic of Baqiyatallah Hospital in Tehran city during June to September 2016. First demographic data of all patients were collected. Then the blood samples for evaluation of blood glucose, HbA1c, triglyceride, cholesterol, HDL, LDL and vitamin D3 were obtained. Based on plasma level of vitamin D3, diabetic subjects were divided into two separate treatment groups (with and without vitamin D3 deficiency) and then above-mentioned factors were compared between these two groups. Afterward, in group with vitamin D3 deficiency, treatment by vitamin D3 triggered (50000 unit per week for eight weeks orally) until plasma level of vitamin D3 reached above 30 ng/mL. Then, treatment continued by vitamin D3 (50000 Unit per week orally) and calcium (1.5 g/day PO) until 60 days. Finally, the patients were evaluated about fasting blood glucose, HbA1c, HDL, LDL and blood pressure.
    Results
    In total, 187 subjects (99 men and 88 women) were evaluated in this study. Total hypovitaminose incidence was 0.65% which was higher in subjects with higher body mass index (BMI). Serum content of vitamin D3 and calcium, significantly changed the values of fasting blood sugar (FBS), HbA1c, HDL and TG, but has no significant effects on other factors.
    Conclusion
    Our results clearly revealed that hypovitaminose vitamin D3 is one of the main factors that can leading to rise in plasma glucose and dyslipidemia occurrence. Also, our data are demonstrated that treatment by vitamin D3 and calcium can modify fasting blood glucose and dyslipidemia in type 2 diabetes mellitus subjects.
    Keywords: diabetes type 2, dyslipidemia, fasting blood sugar, vitamin D3
  • Sahel Heydarheydari, Negin Farshchian, Abbas Haghparast *, Seyed Masoud Rezaeijo Pages 805-812
    Background
    In three-dimensional conformal radiation therapy (3D-CRT), contrast-enhanced CT (CECT) image is commonly used to assist radiation oncologists in diagnosing regions of interest, so that normal and target tissues can be better delineated. CECT causes the temporary increase in the CT number and the corresponding electron density (ρe). Administrated contrast agents (CA) during CT simulation and altering the ρe of structures can be effective on radiation calculations and dose-volume histograms (DVHs) in radiotherapy treatment planning. Therefore, present study was designed and performed to determine the influence of the administrated CA on DVHs.
    Methods
    Current study performed as a self-controlled clinical trial study with before/after method at Imam Reza Hospital, Kermanshah City, during the period from June 2015 till August 2016. Ten patients with pelvic cancer included in this study through simple sampling. Cases with prior reactions to CA, diabetes, renal diseases, and asthma were excluded. Two sets of CT-scans were taken for each patient in the same position and coordinates. Primary study sets contained pre-contrast images and secondary study sets were performed post-contrast. Both sets of CT images were transferred to the treatment planning system (ISOgray® software, Version 4.1.3.23 L, DOSIsoft®, Cachan, France). All treatment plans were generated on pre-contrast and subsequently copied to the post-contrast CT. Quantitative calculations were performed in treatment planning including the difference in ρe before and after CA administration.
    Results
    The prostate (1.27%), the bladder (0.62-0.79%) and the rectum (0.43-0.56%) showed the largest changes in average ρe increase. The results confirm the expected relationship of increasing attenuation, CT number, and ρe with increased tissue density due to the CA. However, the DVHs showed insignificant difference between pre-and post-contrast CTs for 18 MV photon beam.
    Conclusion
    The results showed statistical insignificant difference between with and without CA CTs treatment plan in pelvic field for targets and OARs. These results may serve as a reference to justify the use of CECT data sets for 3D-CRT planning of pelvic region cancers using DosiSoft ISOgray system.
    Keywords: contrast agent, CT-scan, radiotherapy, treatment planning
  • Alireza Yousefi, Mohammad Sobhani Shahmirzadi, Mohammad Ali Vakili, Maryam Kochaki, Kambiz Eftekhari * Pages 813-818
    Background
    Hepatitis A is one of the most common viral infections in the world. In children, the manifestations of infection are usually milder but in adults they are more severe. The risk of acute hepatic failure increases when the infection occurred in the older ages. The aim of the study was to evaluate of serum hepatitis A antibodies in children.
    Methods
    This cross-sectional study was performed on two hundred children (two groups of hundred individuals each) aged 6 months to 10 years old hospitalized in the emergency department of Taleghani Hospital (Gorgan city) from May to July 2016. The first group aged 6 months to 3 years and the second group 3 to 10 years old. After obtaining the parental consent, 3 ml of blood sample were taken to determine immunoglobulin M (IgM) against HAV using commercial ELISA kits (Dia.Pro Diagnostic, Milano, Italy) and the children’s’ demographic data were recorded.
    Results
    The study was conducted on two hundred children. Of these patients 127 (63.5 percent) were boys and 73 (36.5 percent) girls. Overall, 11 percent [twenty-two patients including eight (8 percent) in the first group and Thirteen (13 percent) in the second group] were serologically positive for hepatitis A. There was no significant difference between the groups in terms of age and sex. (P= 0.239) and (P= 0.535). Only 11 percent of children under 10 years old were infected by hepatitis A and 89 percent of children had no history of contact or infection.
    Conclusion
    Based on this study, the incidence of hepatitis A infection was about 11% in children under 10 years old, which indicates a reduction in exposure with this virus. It may seem reasonable based on health policy but the adverse effect of this trend is later probability of contacts with Hepatitis A patients and occurrence of HAV in older ages. Therefore, we can conclude that HAV infection has been shifted to older ages.
    Keywords: child_cross-sectional studies_enzyme-linked immunosorbent assay_hepatitis A_hepatitis A antibodies_incidence
  • Azar Mardi Mamaghani, Seyed Jalil Hosseini *, Elham Moslemi Pages 819-827
    Background
    Infertility is clinically defined as failure of a couple to conceive after one year of regular sexual intercourse and occurs in both males and females for various reasons. About half of the infertility causes is due to male factors such as azoospermia and the lack of sperm in the ejaculate. Azoosperima is divided into two types: Non-obstructive azoospermia (NOA) and obstructive azoospermia (OA). NOA is a type of male infertility caused by spermatogenesis defects. Therefore, investigating the factors involved in spermatogenesis, including hormones and genes, is one of the important aspects in understanding the mechanism of infertility in men. To this end, we aimed to investigate the expression of the clusterin gene expression and LH, FSH and testosterone hormone levels in the testicular tissue and blood of NOA patients, respectively.
    Methods
    The study population included 42 NOA infertile men referred to Royan Institute, Tehran, Iran in June 2016 to February 2017. Their blood samples were collected and testosterone, LH and FSH hormones were measured by ELISA. Afterwards, based on the biopsy results the patients were categorized into TESE (positive sperm retrieval) and TESE- groups. The genomic RNA was extracted from testicular tissue samples obtained from TESE surgery. After converting to cDNA, the clusterin gene expression was investigated by Real-time PCR technique. The achieved data was analyzed using SPSS software, version 18 (Armonk, NY, USA).
    Results
    According to Real-time PCR results, the expression level of clusterin gene in TESE group was significantly higher than TESE- group (P= 0.035). The mean of FSH and LH hormone levels in the TESE group was relatively lower than the TESE- group (P= 0.07 and P= 0.08), but there was no significant difference in the mean of testosterone hormone levels between the two groups (P= 0.66).
    Conclusion
    Based on the results of this study, the clusterin gene can have a role in spermatogenesis and by evaluating FSH and LH hormones in a larger non-obstructive azoospermic patient’s population significant statistical results can be achieved.
    Keywords: azoospermia, clusterin, enzyme-linked immunosorbent assay, gene expression, gonadotropins, male infertility
  • Behrooz Ataei, Morteza Pourahmad *, Ali Fotoohi, Katayoun Tayeri, Majid Yaran Pages 828-832
    Background
    Hepatitis E virus (HEV) is from Hepeviridae family and genus Hepevirus. This virus is in 4 genotypes. These 4 genotypes are classified in 2 classes. In first class there are genotypes 1 and 2 which are specific for human. Genotypes 1 and 2 are not developed to chronic hepatitis is spite to genotypes 3 and 4 which may develop to chronic hepatitis in immunocompromised patients. It should say that in middle east genotypes 3 and 4 are not frequent. One of the immunodeficiency syndrome is human immunodeficiency virus (HIV) infection in which in the late phases of the disease the power of the immunity will be severely decreased in the patients. Therefore, in patients with HIV infection, HEV (specially genotypes 3 and 4) may be a problem and it may progress to a chronic viral hepatitis which may lead to liver failure. Therefore, it may need treatment and prophylactic strategies in some areas. The aim of this study was to evaluate the frequency of HEV infection in HIV patients by molecular assay.
    Methods
    This descriptive, cross-sectional study was conducted on 111 random selected, known HIV infection patients in 2016 in Isfahan, Iran. This study was done under supervision of Immunodeficiency Research Center of Isfahan University of Medical Sciences. The criteria for enrolling in the study, was positivity of HIV infection, and samples were selected from all known HIV infected patients in Isfahan. After blood sampling from the selected patients, HEV RNA was surveyed by RealStar® HEV RT-PCR Kit 1.0 (Altona Diagnostics, Hamburg, Germany). At the end, after isolation of HEV RNA, the cDNA was prepared and evaluated.
    Results
    Patients were between 5 to 68 years old and mean of the patients age was 38.5±11.5 years. 75 (67.6%) and 36 (32.4%) of the patients were men and women respectively. Mean count of the CD4 cells in these patients was 317.2±187.8. HBsAg and HCVAb was positive in 6 (5.4%) and 39 (35.1%) of them. No one of the studied patients were positive for HEV infection.
    Conclusion
    On the results of this study, there is no chance for having hepatitis E infection in Iranian HIV patients. Therefore, it seems that, hepatitis E is not an important problem in this group of patients in Iran.
    Keywords: chronic hepatitis_hepatitis E HIV
  • Mohsen Haghshenas Mojaveri, Zahra Akbarian Rad *, Zeynab Shafipour, Somayeh Alizadeh Rokni, Fatemeh Valizadeh Pages 833-838
    Background
    One of the important effects of kangaroo mother care (KMC) in preterm baby is improvement in weight gain and so shortening in hospitalization, but it is not clear that how long of kangaroo mother care is effective in weight gain. The aim of this study was to determine the least effective duration of kangaroo mother care in weight gain in very low birth weights.
    Methods
    Preterm babies with birth weight less than 1500 gr, without chronic cardiopulmonary disease, congenital anomaly and other medical problem when receiving to 140 ml/kg/d enteral feeding enrolled the study. KMC was started when the baby has been stabled, on the mother’s appetency and ability at bedside. The mean daily weight gain in KMC period was compared with expected that (15 mg/kg/d) for the same baby. The babies with KMC≥ 7 days were divided in three groups on the basis of mean daily KMC duration ( 60). Statistical study performed by using SPSS software, version 22 (IBM SPSS, Armonk, NY, USA) and P values of less than 0.05 were considered to be significant.
    Results
    In this study, 103 preterm baby (47 boys, 56 girls) less than 1500 gr were enrolled, with mean birth weight 1107.85±190.87 gr. Mean weight gain of boys in KMC period and expected that were 324.78±162.66 gr Vs. 127.46±54.66 gr (P
    Conclusion
    On the basis of this study KMC less than 1 hour per day is effective in weight gain of very low birth weight preterm babies.
    Keywords: kangaroo mother care, premature infant, very low birth weight, weight gain
  • Maryam Asgari, Masoud Mohammadi * Page 848