فهرست مطالب

به زراعی کشاورزی - سال نوزدهم شماره 3 (پاییز 1396)
  • سال نوزدهم شماره 3 (پاییز 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/10/10
  • تعداد عناوین: 17
|
  • مقاله پژوهشی
  • اثر کاربرد کود دامی، ورمی کمپوست، نیتروکسین و بیوسوپرفسفات بر کمیت و کیفیت اسانس گیاه دارویی بادرشبی
    محمدتقی درزی *، محمدرضا حاج سیدهادی صفحات 543-560
    به منظور بررسی اثر کودهای آلی و زیستی بر کمیت و کیفیت اسانس گیاه دارویی بادرشبی (Dracocephalum moldavica L.)، آزمایشی به صورت طرح بلوک های کامل تصادفی با هشت تیمار و سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی شرکت کشاورزی ران در شهرستان فیروزکوه در سال زراعی 1394 انجام گرفت. تیمارها شامل 20 تن کود دامی در هکتار، 10 تن ورمی کمپوست در هکتار، کود زیستی (نیتروکسین + بیوسوپرفسفات)، 10 تن کود دامی همراه با 5 تن ورمی کمپوست در هکتار، 20 تن کود دامی در هکتار همراه با کود زیستی، 10 تن ورمی کمپوست در هکتار همراه با کود زیستی، 10 تن کود دامی و 5 تن ورمی کمپوست در هکتار همراه با کود زیستی و شاهد کود شیمیایی (NPK به میزان 80، 70 و 80 کیلوگرم در هکتار) بودند. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که بیشترین میزان اسانس (0/54 درصد) و درصد ژرانیول (7/95 درصد) و لینالول (0/519 درصد) در اسانس در تیمار مصرف 10 تن ورمی کمپوست در هکتار و بیشترین درصد ژرانیال (33/24 درصد)، نرال (24/38 درصد) و نریل استات (2/56 درصد) در اسانس در تیمار مصرف تلفیقی 10 تن ورمی کمپوست در هکتار و کود زیستی حاصل گردید. همچنین بیشترین درصد ژرانیل استات در اسانس (30/94 درصد) در تیمار کود شیمیایی (شاهد) بدست آمد. در مجموع، مصرف کودهای آلی و زیستی موجب بهبود کمیت و کیفیت اسانس بادرشبی در یک نظام کشاورزی پایدار شد.
    کلیدواژگان: بادرشبی، ژرانیال، کودهای آلی، کودهای زیستی، ماده موثره
  • حسین قانع *، حسین امیر شکاری، امیر محمد ناجی صفحات 561-575
    به منظور بررسی موضوع اثر پرایمینگ و تاریخ کشت بر عملکرد، اجزای عملکرد و صفات فیزیولوژیکی دو توده زیره سبز، آزمایشی به صورت فاکتوریل سه عاملی در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقات گیاهان دارویی دانشگاه شاهد در سال زراعی 94-1393 انجام گرفت. در این آزمایش، عامل پرایمینگ در دو سطح (بدون پرایم و کلرید پتاسیم 4 درصد)، تاریخ کشت در سه سطح (25 بهمن، 10 اسفند و 25 اسفند) و توده های زیره سبز در دو سطح (سبزوار و نیشابور) بودند. نتایج نشان داد که اثر متقابل سه عامل تاریخ کشت، پرایمینگ و توده زیره سبز بر تعداد چتر در بوته در سطح یک درصد و تعداد دانه در بوته، عملکرد دانه و عملکرد زیستی در سطح پنج درصد معنی دار شد. نتایج بیانگر آن بود که تاخیر در تاریخ کشت از 10 اسفند به 25 اسفند در شرایط بدون پرایم در توده سبزوار منجر به کاهش معنی دار عملکرد دانه و عملکرد زیستی گردید. همچنین استفاده از پرایمینگ در توده سبزوار منجر به افزایش درصد و عملکرد اسانس شد. درصد ترکیبات تشکیل دهنده اسانس با تاخیر در تاریخ کاشت، کاهش معنی داری نشان دادند. به طور کلی کشت توده سبزوار در تاریخ 25 بهمن مطلوبترین عملکرد کمی و کیفی را داشت.
    کلیدواژگان: بازده اسانس، پیش تیمار، کلروفیل، کلرید پتاسیم، کومین آلدئید
  • امیر حجارپور *، افشین سلطانی، ابراهیم زینلی، حبیب الله کشیری، امیر آینه بند، محمد ناظری صفحات 577-590
    در این تحقیق با جمع آوری اطلاعات مدیریتی حدود 700 مزرعه گندم در استان گلستان طی سال های زراعی 93-1392 و 94-1393 و استفاده از آنالیز خط مرزی، علاوه بر برآورد عملکردهای پتانسیل ، حد بهینه عوامل مدیریتی بررسی شده برای دستیابی به این عملکردهای پتانسیل در شرایط آبی و دیم شناسایی شدند. بر این اساس، اطلاعات جمع آوری شده در مورد عوامل مدیریتی در سه بخش آبی، دیم پرمحصول و دیم کم محصول مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. با رسم پراکنش داده‏های عملکرد در مقابل متغیرهای مختلف مدیریتی، بالاترین عملکرد‏ها در سطوح مختلف هر نهاده یا مدیریت خاص انتخاب شد. با توجه به نتایج، عملکرد پتانسیل گندم در استان گلستان در شرایط آبی، دیم پرمحصول و دیم کم محصول به ترتیب برابر با 6816، 5791 و 3932 کیلوگرم در هکتار تخمین زده شد که فاصله ای 42، 31 و 50 درصدی با عملکردهای واقعی این مناطق دارد. بر اساس نتایج این تحقیق، تاریخ کاشت بهینه با توجه به شرایط هر منطقه، میزان بذر مصرفی بهینه جهت رسیدن به تراکم های مطلوب، میزان بهینه مصرف کود نیتروژن و تعداد دفعات تقسیط آن، میزان مصرف بهینه کودهای فسفر و پتاسیم و همچنین تعداد دفعات آبیاری در شرایط آبی استان تعیین شدند. کشاورزان در هر منطقه با رعایت این حدود بهینه می توانند میزان تولید در واحد سطح مزارع خود را افزایش داده و باعث کاهش خلا عملکرد در استان بشوند.
    کلیدواژگان: آنالیز خط مرزی، افزایش تولید، امنیت غذایی، عملکرد پتانسیل، مدیریت زارعی
  • محمد صفری، مسعود ارغوانی *، عزیزاله خیری صفحات 591-603
    پژوهش حاضر به منظور بررسی پاسخهای مورفولوژیک و فیزیولوژیک گیاه وتیورگرس (Chrysopogon zizanioides L. Roberty)، به تنش کم آبی و کاربرد سالیسیلیک اسید در سال 1394 در گروه علوم باغبانی دانشگاه زنجان انجام شد. پس از شش ماه از کاشت نشای گیاهان در گلدان، سه سطح آب قابل دسترس خاک (40، 70 و 100 درصد) و سالیسیلیک اسید (0، 1 و 2 میلی مولار) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملآ تصادفی در سه تکرار به مدت شش هفته اعمال شدند. سالیسیلیک اسید به صورت هفتگی روی گیاهان محلول پاشی گردید. به طور کلی تنش کم آبی سبب کاهش وزن خشک ریشه و شاخساره و میزان کلروفیل برگ ها شد. طول ریشه، میزان فنل کل، میزان پرولین و نشت یونی برگ ها با کاهش میزان آب قابل دسترس افزایش یافت. کاربرد سالیسیلیک اسید در تمامی صفات اثرات منفی تنش کم آبی را بهبود بخشید و این اثر در تیمار 40 درصد آب قابل دسترس چشمگیرتر بود. در صفات وزن خشک ریشه و میزان فنل کل برگها، در تمام سطوح آب قابل دسترس تفاوت معنی داری بین تیمارهای 1 و 2 میلی مولار سالیسیلیک اسید مشاهده نشد ولی در سایر صفات کاربرد دو میلی مولار سالیسیلیک اسید نتیجه بهتری در بر داشت به طوریکه گیاهان در این تیمار دارای وزن خشک شاخساره، پرولین و کلروفیل بیشتر و نشت یونی کمتری نسبت به تیمار یک میلی مولار سالیسیلیک اسید بودند. بررسی غلظت های بالاتر این تنظیم کننده رشد جهت افزایش تحمل به کم آبی گیاه وتیورگرس پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آب قابل دسترس، تحمل، تنظیم کننده رشد، فنل کل، وزن خشک شاخساره
  • عبدالرحمان محمدخانی*، ملیحه اکرمی ابرقویی، غلامرضا ربیعی صفحات 605-619
    به منظور بررسی اثر برخی محرک های زیستی بر عملکرد و صفات کیفی میوه زردآلو رقم شکرپاره پژوهشی در بهار 1394 در منطقه ابرکوه از توابع استان یزد، اجرا گردید. این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با اعمال هفت تیمار تغذیه ای شامل شاهد (محلول پاشی با آب)، اسید هیومیک یک و دو در هزار، آمینول فورته سه و شش در هزار و هیومی فورته نیم و یک در هزار در چهار تکرار که هر تکرار شامل یک درخت هشت ساله بود، انجام گرفت. محرک های زیستی به صورت محلول پاشی در دو نوبت، دو هفته بعد از مرحله تمام گل و یک ماه پس از آن اعمال شد. نتایج نشان داد که اثر محرک های استفاده شده بر بیشتر صفات مورد اندازه گیری، بجز میزان اسید قابل تیتراسیون (بر حسب اسید مالیک)، سفتی بافت و شاخص رسیدگی معنی دار است. تیمار هیومیک اسید تمام خصوصیات فیزیکی اندازه گیری شده، کل مواد جامد محلول و ویتامین ث را کاهش داده است. در هر حالی که بیشترین میزان صفات فیزیکی و شیمیایی، در تیمار آمینول فورته سه در هزار مشاهده شد و افزایش غلظت آن از سه در هزار به شش در هزار بر صفات مورد بررسی اثر منفی داشته است. تیمار هیومی فورته نیز باعث افزایش میزان کارتنوئید و ویتامین ث میوه شده است. بنابراین به نظر می رسد در بین تیمارها، محرک زیستی آمینول فورته بهترین تیمار بوده و به منظور افزایش عملکرد و بهبود کیفیت میوه زردآلو، محلول پاشی مخصوصا با آمینول فورته سه در هزار در زمان مناسب، مفید باشد.
    کلیدواژگان: آمینو اسید، تغذیه، کشاورزی پایدار، کیفیت میوه، محلول پاشی
  • زهرا رضایی، محمد رفیعی الحسینی*، عبدالرحمان محمد خانی صفحات 621-637
    به منظور بررسی اثر کود دامی و پلیمر سوپرجاذب بر برخی صفات مورفولوژیکی و تولید اسانس رازیانه تحت شرایط تنش خشکی، آزمایشی بصورت کرتهای یک بار خرد شده در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1394 در دانشگاه شهرکرد انجام شد. فاکتور اصلی سطوح مختلف تیمار تنش خشکی شامل سه سطح: شاهد (50 میلیمتر)، تنش ملایم (100 میلیمتر) و تنش شدید (150 میلیمتر) تبخیر از تشت تبخیر کلاس A و فاکتور فرعی نسبتهای مختلف کود دامی و پلیمر سوپرجاذب در شش سطح شامل: (D1: عدم مصرف کود دامی و پلیمر سوپرجاذب، D2: کود دامی 25 درصد + پلیمر سوپرجاذب 75 درصد، D3: کود دامی 50 درصد + پلیمر سوپرجاذب 50 درصد، D4: کود دامی 75 درصد + پلیمر سوپرجاذب 25 درصد، D5: کود دامی 100 درصد و D6: پلیمر سوپرجاذب 100 درصد) در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که بیشترین تعداد چتر، عملکرد دانه، شاخص برداشت و عملکرد اسانس از تیمار بدون تنش و D6، بیش ترین تعداد شاخه فرعی، گلچه و وزن خشک بوته از تیمار بدون تنش و D4 و بیشترین وزن هزار دانه و وزن تر بوته به ترتیب از تیمار بدون تنش و D3 و D2 بدست آمد. بیشترین درصد اسانس از تیمار تنش شدید و D5 حاصل شد. بیشترین ارتفاع گیاه و تعداد انشعاب اصلی به ترتیب از تیمارهای D6 و D4 و در شرایط بدون تنش حاصل شد. نتیجه اینکه پلیمر سوپر جاذب ضمن کاهش اثرات تنش خشکی، باعث افزایش عملکرد دانه، شاخص برداشت و عملکرد اسانس رازیانه شده است.
    کلیدواژگان: ارتفاع بوته، تعداد چتر، عملکرد بیولوژیک، عملکرد دانه، وزن هزار دانه
  • خدابخش گودرزوند چگینی *، رضا فتوت، محمد رضا بی همتا، منصور امیدی، علی اکبر شاه نجات بوشهری صفحات 639-651
    به منظور مطالعه تاثیر سطوح مختلف تنش خشکی بر اجزای عملکرد، خصوصیات مورفولوژیک و خصوصیات فیزیولوژیک ژنوتیپ های متحمل، نیمه متحمل و حساس نخود کابلی، آزمایشی گلخانه ای به صورت فاکتوریل پلات بر پایه طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. فاکتور اول شامل عدم تنش کم آبی، تنش متوسط و تنش شدید و فاکتور دوم شامل 11 ژنوتیپ بودند. نتایج تجزیه واریانس حاکی از معنی دار شدن عامل ژنوتیپ در کلیه صفات به جز محتوای نسبی آب برگ بوده و اثر متقابل ژنوتیپ × آبیاری به جز وزن خشک ریشه، وزن خشک ساقه، قطر ریشه، طول ساقه و تعداد شاخه اصلی در سایر صفات معنی دار گردیدند. بیشترین درصد تغییر صفت مربوط به وزن خشک ساقه، وزن تر ساقه و عملکرد زیست توده در محیط تنش شدید بوده و کمترین درصد تغییر صفت مربوط به نرخ آب ازدست رفته بود. ژنوتیپ متحمل فارس شاهپور 3659 با دمای تاج پوش پایین دارای بیشترین عملکرد زیست توده، وزن ترریشه، وزن ساقه تر و طول ساقه در محیط عدم تنش بوده و ژنوتیپ حساس فارس شاهپور3723 با دمای تاج پوش بالا دارای عملکرد زیست توده، وزن ترریشه، وزن ساقه تر و وزن خشک ساقه پایینی بوده که کاهش قطر ریشه، تعداد شاخه اصلی و محتوای نسبی آب برگ پائینی را نیز در شرایط تنش شدید نشان داد. بنابراین این دو ژنوتیپ می توانند به عنوان محکی در آزمایش ها بعدی جهت شناسایی ارقام و ژنوتیپ های متحمل و حساس مورداستفاده قرار گیرند.
    کلیدواژگان: پایداری غشای سلولی، درصد تغییر صفت، نرخ آب ازدست رفته برگ، محتوای نسبی آب برگ، نخود کابلی
  • امید صادقی پور * صفحات 653-669
    به منظور بررسی نقش متیل جاسمونات در تحمل به تنش شوری در لوبیا چشم بلبلی آزمایشی گلدانی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار در سال 1394 در شهرستان ری انجام شد. تیمارها شامل سه سطح خیساندن بذرها در محلول متیل جاسمونات (صفر، 25 و 50 میکرو مولار) به مدت 20 ساعت و سه سطح شوری آب آبیاری (صفر، 50 و 100 میلی مولار کلرید سدیم) بودند. نتایج نشان داد با افزایش سطح شوری، پراکسیداسیون چربی ها، فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان (سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز، اسکوربات پراکسیداز و گلوتاتیون ردکتاز) و غلظت کلر در برگ افزایش، در حالی که غلظت نیتروژن، کلسیم و منیزیوم و همچنین نسبت پتاسیم به سدیم کاهش یافت. این تغییرات در نهایت منجر به کاهش عملکرد دانه گردید. از سوی دیگر تیمار بذر با متیل جاسمونات در شرایط عدم تنش تاثیر معنی داری بر صفات اندازه گیری شده نداشت اما کاربرد آن (به ویژه غلظت 50 میکرو مولار) تحت تنش شوری، موجب فعالیت بیشتر آنزیم های آنتی اکسیدان، کاهش پراکسیداسیون چربی ها، کاهش غلظت کلر در برگ، افزایش غلظت نیتروژن، کلسیم و منیزیوم و همچنین نسبت پتاسیم به سدیم گردید که در نتیجه موجب بهبود عملکرد شد. براساس نتایج این پژوهش، متیل جاسمونات نقش مهمی در القای تحمل به شوری از طریق افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان و تغییر در ترکیب عناصر غذایی در لوبیا چشم بلبلی ایفا می کند.
    کلیدواژگان: پراکسیداسیون چربی ها، پیش تیمار بذر، تنظیم کننده های رشد گیاهی، عملکرد، کلرید سدیم
  • فریبا رضایی آدریانی، آیت الله رضایی، اورنگ خادمی*، یاور شرفی صفحات 671-686
    شوری یکی از مهمترین عوامل محدودکننده ی رشد گیاهان است که با استفاده از مواد تعدیل دهنده تنش می توان از اثرات نامطلوب آن کاست. در این پژوهش پاسخ دانهال های خرمندی به تنش شوری کلرید سدیم و اثر دو ترکیب پوتریسین و کیتوزان بر کاهش اثرات ناشی از شوری مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش در دانشگاه شاهد، در سال 1395-1394، به صورت فاکتوریل، شامل سه سطح کلرید سدیم (0، 30 و 60 میلی مولار) و پنج تیمار ضد تنش (شاهد، پوتریسین در دو غلظت یک و دو میلی مولار و کیتوزان در دو غلظت 25/0 و 5/0 درصد) بر پایه طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که گیاه خرمندی در مراحل اولیه ی رشد، حساس به تنش شوری بوده و کاهش معنی داری در وزن تر ساقه، وزن تر ریشه، طول ساقه، طول ریشه و مقدار کلروفیل برگ در دانهال های تیمار شده با تنش شوری کلریدسدیم در مقایسه با شوری صفر مشاهده شد. در حالی که مقدار سدیم، درصد سوختگی برگ، درصد نشت یونی و مقدار مالون دی آلدهید در دانهال های تنش شوری کلریدسدیم افزایش یافت. تیمار پوتریسین به خصوص در غلظت دو میلی مولار به طور معنی داری اثرات ناشی از تنش شوری کلریدسدیم را در دانهال های خرمندی کاهش داده و موجب بهبود رشد رویشی ریشه و ساقه گردید، در حالی که تیمار کیتوزان اثر معنی داری در کاهش اثرات مضر ناشی از تنش شوری در این آزمایش نشان نداد. بنابراین دانهال خرمندی حساس به شوری بوده و از جمله تیمارهای موثر در افزایش تحمل آن به تنش شوری استفاده از پوتریسین می باشد.
    کلیدواژگان: خرمالو، رشد رویشی، کلروفیل، کلرید سدیم، مواد ضد تنش
  • زینب فتحی منش، عبدالحسین رضایی نژاد *، صادق موسوی فرد، غلامحسن ویسکرمی صفحات 687-700
    به منظور بررسی سازگاری و ارزیابی قابلیت زینتی برخی از گونه های آلیوم (Allium spp) بومی ایران در شرایط آب و هوایی خرم آباد پژوهشی در مزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در طی 1394-1393 انجام گرفت. آزمایش بر اساس طرح کاملا تصادفی با 21 تیمار (گونه-مکان) در سه تکرار انجام شد. در طی رشد، سازگاری و ویژگی های فنولوژیکی و مورفولوژیکی اندازه گیری و ثبت شد. تجزیه واریانس ویژگی های مورد مطالعه نشان داد که اختلاف آماری معنی داری (01/0P≤) در تمامی ویژگی ها وجود دارد که نشان دهنده تنوع ژنتیکی در گونه های مورد مطالعه می باشد. برای تعیین قابلیت زینتی گونه های مورد مطالعه از تجزیه خوشه ای و تجزیه به مولفه های اصلی استفاده شد و ویژگی های مهم از نظر زینتی مانند ارتفاع ساقه گلدهنده، قطر گل آذین، دوام گل روی بوته و رنگ گل مورد بررسی قرار گرفت. بر مبنای دو مولفه اول و دوم که 54 درصد از تغییرات موجود بین داده ها را توجیه نمودند، بای پلات مربوطه رسم گردید. در فضای بای پلات و کلاستر ترسیم شده ژنوتیپ ها در گروه های مشخصی قرار گرفتند که مرتبط با ارزش زینتی ژنوتیپ ها بود. بر اساس نتایج گونه Allium iranicum جمع آوری شده از منطقه دیزین البرز با قطر گل آذین بزرگ (28/63 میلی متر)، رنگ گل زیبا (بنفش) و سبز بودن در زمستان و گونه Allium oschaninii جمع آوری شده از منطقه چناران خراسان با عمر بالای گل روی بوته (54 روز)، شکلی زیبا، ارتفاع ساقه گلدهنده زیاد (95 سانتی متر) به عنوان گونه های دارای قابلیت زینتی و رشد مناسب شناسایی شدند.
    کلیدواژگان: پیازهای زینتی، تنوع ژنتیکی، دوام گل، ویژگی های فنولوژیکی، ویژگی های مورفولوژیکی
  • داریوش رمضان * صفحات 701-715
    اولین مولفه ای که در ویژگی های کیفی میوه خربزه تعیین کننده می باشد به طور قطع شیرینی یا میزان قند آن است. جهت بررسی تاثیر پیوند در شرایط کم آبیاری، بر ویژگی های کیفی میوه، آزمایشی به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در سال زراعی 1393 در مزرعه پژوهشی موسسه آموزش عالی امام خمینی (ره) وابسته به وزارت جهاد کشاورزی در کرج اجرا گردید. در این پژوهش از توده بومی خربزه سوسکی زرد به عنوان پیوندک و از کدوهای تجاری ارقام هیبریدی شینتوزا و فرو به عنوان پایه استفاده شد. خربزه های پیوند شده روی پایه های هیبریدی کدو همراه با خربزه های خود پیوندی (سوسکی زرد روی سوسکی زرد) و غیر پیوندی (شاهد) در سه سطح آبیاری 60، 80 و 100 درصد (شاهد)، بر اساس تخلیه رطوبتی خاک، تحت سیستم آبیاری قطره ای مورد ارزیابی قرار گرفتند. مقایسه میانگین ها نشان داد که بیشترین (54/25 میلی گرم بر گرم) و کمترین (98/16 میلی گرم بر گرم) مقدار ساکارز گوشت میوه به ترتیب مربوط به گیاهان غیر پیوندی در سطح آبیاری 80 درصد و ترکیب پیوندی خربزه سوسکی زرد روی سوسکی زرد در سطح آبیاری 60 درصد بود. علاوه براین در سطح کم آبیاری 60 درصد، گیاهان پیوندی بر پایه های هیبریدی کدو از درصد ساکارز بالاتری در مقایسه با میوه گیاهان غیر پیوندی و خود پیوندی برخوردار بودند. بیشترین (58/7) و کمترین (29/5) امتیاز کسب شده توسط داوران (تست پانل) مربوط به صفت شیرینی گوشت
    کلیدواژگان: پایه، میوه، آبیاری، محلول، حسی
  • سید جواد طالب زاده، هاشم هادی*، رضا امیرنیا، مهدی تاجبخش شیشوان، محمد رضایی مرادعلی صفحات 717-732
    به منظور ارزیابی الگوی توزیع مواد فتوسنتزی به دانه ژنوتیپ های گندم در شرایط تنش خشکی آخر فصل، 11 لاین امیدبخش گندم زمستانه به همراه ارقام اروم، زارع، میهن، پیشگام و زرین در دو سطح آبیاری (آبیاری کامل و قطع آبیاری از مرحله گلدهی) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی میاندوآب در دو سال زراعی 94-1392 مورد ارزیابی قرار گرفتند. آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود. نتایج نشان داد تنش کم آبی به صورت معنی داری بر میزان انتقال مجدد، سهم انتقال مجدد و محدودیت منبع افزود و از مقدار وزن سنبله، وزن پدانکل، محدودیت مخزن با حذف سایر برگ ها، محدودیت مخزن با حذف برگ پرچم، عملکرد دانه و شاخص برداشت کاست. به طوری که تنش کم آبی میزان انتقال مجدد را 45/45 درصد افزایش داد و سهم کل عملکرد دانه از انتقال مجدد از 30/18 درصد در شرایط بهینه به 33/43 درصد در شرایط تنش افزایش داد. در بین ژنوتیپ های مورد بررسی در شرایط بهینه رطوبتی دو ژنوتیپ زرین و میهن و در شرایط تنش انتهایی ژنوتیپ میهن بیشترین عملکرد دانه را به خود اختصاص دادند. در این مطالعه در شرایط تنش کم آبی عملکرد دانه با میزان انتقال مجدد و سهم انتقال مجدد همبستگی مثبت و معنی دار نشان داد. می توان نتیجه گرفت ارقام و ژنوتیپ هایی که در هر دو شرایط از میزان انتقال مجدد و سهم انتقال مجدد کافی در عملکرد برخوردارهستند، ارقام مناسبی جهت کشت در شرایط بهینه و همچنین مناطقی که با تنش کم آبی انتهایی رو برو هستند، می باشند.
    کلیدواژگان: انتقال مجدد، برگ پرچم، شاخص برداشت، عملکرد دانه، کم آبی، همبستگی
  • رئوف سید شریفی*، رضا سید شریفی صفحات 733-749
    به منظور بررسی تاثیر میکوریزا و محلول پاشی با نانواکسید آهن و روی بر عملکرد و برخی صفات بیوشیمیایی گلرنگ رقم پدیده در شرایط محدودیت آبی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. فاکتورهای آزمایشی شامل کاربرد میکوریزا اربوسکولار در دو سطح (مصرف و عدم مصرف میکوریزا)، محلول پاشی نانواکسید در چهار سطح (عدم استفاده از نانواکسید، کاربرد نانواکسید آهن، نانواکسید روی و کاربرد توام نانواکسید آهن و روی) و سه سطح آبیاری (آبیاری کامل به عنوان شاهد، قطع آبیاری در 50 درصد مراحل تکمه دهی و گلدهی به ترتیب محدودیت شدید و ملایم آبی) بود. نتایج نشان داد که محدودیت آبی محتوای پرولین، فعالیت آنزیم های کاتالاز، پر اکسیداز و پلی فنول اکسیداز را افزایش داد. کاربرد میکوریزا و محلول پاشی نانواکسید آهن و روی این صفات را تحت شرایط محدودیت آبی همانند آبیاری نرمال بهبود بخشید. مقایسه میانگین ها نشان داد که حداکثر عملکرد دانه (52/2278 کیلوگرم در هکتار) در ترکیب تیماری آبیاری کامل، کاربرد میکوریزا و محلول پاشی توام نانواکسید آهن و روی و کمترین آن (25/834 کیلوگرم در هکتار) در آبیاری تا مرحله تکمه دهی، عدم کاربرد میکوریزا و عدم محلول پاشی به دست آمد. کاربرد میکوریزا و نانواکسید آهن و روی عملکرد دانه را 9/35 درصد در مقایسه با عدم کاربرد میکوریزا و نانواکسید آهن و روی تحت شرایط محدودیت شدید آبی افزایش داد. به نظر می رسد کاربرد توام میکوریزا و نانواکسید آهن و روی برای سودمندی تولید گلرنگ تحت شرایط محدودیت آبی قابل استفاده است.
    کلیدواژگان: تنش آبی، دانه های روغنی، عناصر ریز مغذی، قطع آبیاری، کودهای زیستی
  • شیوا اکبری *، الیاس سلطانی صفحات 751-765
    هدف از این مطالعه، استفاده از مدلی ساده جهت بررسی اثر عوامل اقلیمی، مدیریت زراعی و ویژگی های رشدی گیاه جهت شبیه سازی رشد و عملکرد سویا در شرایط اقلیمی تهران بود تا به عنوان ابزاری کارگشا برای مطالعه عوامل موثر بر عملکرد بکار گرفته شود. مدل برای شرایط اقلیمی تهران آزمون شد. سویا از منابع مهم تولید روغن و پروتئین گیاهی به شمار می رود. در این مطالعه نحوه اثرپذیری ساخت و تجمع ماده خشک در بخش های رویشی و دانه سویا از تغییرات پارامتر هایی نظیر دمای پایه، شاخص سطح برگ حداکثر مشاهده شده و کسری از ماده خشک قابل انتقال به دانه در شروع پر شدن دانه، مورد بررسی قرار گرفت. کاهش و افزایش دمای پایه به ترتیب سبب کاهش و افزایش طول دوره های فنولوژیک، تولید ماده خشک و مواد تخصیص یافته به اندام های هوایی و دانه ها گردید. کاهش و افزایش انتقال مجدد ماده خشک به دانه ها سبب کاهش و افزایش شاخص برداشت شد. برای ارزیابی مدل از برخی آماره های مبتنی بر اختلاف مقادیر شبیه سازی و اندازه گیری شده، استفاده شد. دامنه عملکرد دانه شبیه سازی شده بین 1890-2220 کیلوگرم در هکتار با میانگین 5/1982 کیلوگرم در هکتار و دامنه عملکرد دانه مشاهده شده بین 1632–2254 کیلوگرم در هکتار با میانگین 5/2014 کیلوگرم در هکتار بود. جذر میانگین مربعات خطا (RMSE) برابر 48/178 کیلوگرم در هکتار به دست آمد که معادل 9 درصد هر دو میانگین عملکرد شبیه سازی شده بود. تمامی نقاط در محدوده 80درصد از خط 1:1 قرار گرفتند که نشان می دهد مدل برای پیش بینی عملکرد سویا در شرایط اقلیمی تهران از دقت مناسبی برخوردار بوده است.
    کلیدواژگان: دمای پایه، شاخص سطح برگ، فنولوژی، ماده خشک، مدلسازی
  • غلامحسن موحد، نیما احمدی *، احمد معینی صفحات 767-783
    به منظور ارزیابی واکنش دو اکوتیپ گل محمدی (Rosa damascene) به اتیلن، این تحقیق در قالب طرح کاملا تصادفی در آزمایشگاه پس ازبرداشت تربیت مدرس در سال 93-92 انجام گرفت. برای این منظور چهار وضعیت گل یعنی غنچه منفرد و روی شاخه، و همچنین گل باز منفرد و روی شاخه به مدت 24 ساعت تحت تیمار با اتیلن خارجی به غلظت های یک، دو، سه و چهار میکرولیتر قرار گرفتند و فعالیت های آنزیمی و بیوشیمیایی اکوتیپ های کاشان و آذران مورد بررسی قرار گرفت. پارامترهایی نظیر میزان آنتوسیانین، فلاونوئید، پروتئین و پرولین و همچنین فعالیت آنزیم های کاتالاز و پراکسیداز لیپید مورد ارزیابی قرار گرفت. میزان آنتوسیانین، پرولین و فعالیت آنزیم کاتالاز در هر دو اکوتیپ مورد مطالعه کاهش نشان داد. مالودین دی آلدئید (MDA) در تیمار با اتیلن بیش ترین مقدار را در اکوتیپ آذران نشان داد. کاسته شدن از محتوای فلاونوئید در کاشان به مراتب کمتر از آذران بود. همچنین کاهش پروتئین کل نیز در کاشان نسبت به آذران کم تر بود. بر اساس نتایج به دست آمده، اکوتیپ کاشان به عنوان یک اکوتیپ برتر و متحمل به تنش اتیلن جهت استفاده در برنامه های اصلاحی رز توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: آنتی اکسیدان، آذران، پروتئین کل، پرولین، کاشان
  • محمود قاسم نژاد *، سمانه جهان پناه، یونس ابراهیمی صفحات 785-797
    گرده افشانی ناقص گل های کیوی می تواند مهم ترین دلیل پایین بودن کیفیت و بازار پسندی میوه ها باشد. در این پژوهش، تاثیر گرده افشانی تکمیلی با سوسپانسیون گرده و دانه گرده خشک بر خصوصیاتی مانند اندازه میوه، وزن میوه، تعداد بذر، درصد ماده خشک، سفتی بافت، مواد جامد محلول، ویتامین ث، مقدار عناصر معدنی میوه کیوی رقم ʼهایواردʽ ارزیابی شد. نتایج نشان داد گرده افشانی با دانه گرده خشک، و در مرحله 60 درصد باز شدن کامل گل ها، درصد میوه های بازارپسند را در مقایسه با تیمارهای دیگر افزایش داده است. چنین میوه هایی تعداد بذر بیش تری داشتند (به ترتیب 11 و 5 درصد)، در نتیجه به طور معنی داری، اندازه، وزن، طول و قطر میوه بالاتری در مقایسه با شاهد و سوسپانسیون گرده نشان دادند. مقدار ویتامین ث میوه تحت تاثیر گرده افشانی قرار نگرفت، اما درصد ماده خشک میوه های که در مرحله 60 درصد بازشدن کامل گرده افشانی شدند، بالاتر بود. گرده افشانی با دانه گرده خشک در مقایسه با سوسپانسیون گرده مقدار کلسیم میوه را افزایش داد، که به دنبال آن باعث بهبود نسبت های نیتروژن به کلسیم، پتاسیم به کلسیم، مجموع پتاسیم و منیزیم به کلسیم و مجموع نیتروژن و پتاسیم به کلسیم شده است. در مجموع، به نظر می رسد گرده افشانی تکمیلی، به خصوص با دانه گرده خشک در مرحله 60 درصد باز شدن کامل گل های کیوی رقم ʼهایواردʽ توانست باعث بهبود گرده افشانی و لقاح تخمک ها شود. چنین میوه هایی تعداد بذر بیشتری داشتند، در نتیجه، از سینک قوی تری برای تجمع آسیمیلات ها و مواد معدنی به خصوص کلسیم برخوردار شدند.
    کلیدواژگان: بذر، کلسیم، گرده افشانی مصنوعی، محلول نگهدارنده دانه گرده، وزن میوه
  • محسن باقری ده آبادی، حسین مقدم *، محمد رضا چایچی، نسرین زیلوئی صفحات 799-815
    به منظور بررسی تاثیر کود زیستی و محلول ‏پاشی برخی عناصر کم‏ مصرف بر عملکرد کمی و کیفی سورگوم علوفه‏ ای (رقم پگاه)، این آزمایش در سال 1390 در مزرعه پژوهشی دانشگاه تهران واقع در کرج به صورت اسپیلت - فاکتوریل در قالب بلوک کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمار های آزمایش شامل دو سطح تلقیح و عدم تلقیح با میکوریزا در کرت های اصلی و محلول‏ پاشی آهن با غلظت‏ های صفر، چهار و هشت در هزار و محلول‏ پاشی روی با غلظت‏ های صفر، سه و شش در هزار در کرت ‏های فرعی بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان دهنده تاثیر مثبت و معنی دار کاربرد توام میکوریزا و محلول پاشی آهن و روی بر عملکرد خشک، ارتفاع بوته، وزن ساقه، وزن برگ، پروتئین خام، کربوهیدرات‏ های محلول در آب و خاکستر در سطح یک درصد و فیبر های غیر محلول در شوینده‏ اسیدی در سطح پنج درصد بود. ولی محلول‏ پاشی آهن و روی تاثیر معنی ‏داری بر درصد هم زیستی ریشه نداشت. هم چنین هیچ کدام از عامل های مورد بررسی بر تعداد برگ تاثیری نداشت. در این میان، تیمار کاربرد میکوریزا و محلول‏ پاشی با غلظت چهار در هزار آهن و سه در هزار روی بالا ترین عملکرد را تولید و در مقایسه با شاهد 40% افزایش عملکرد داشت. با توجه به نتایج آزمایش، این تیمار برای رشد عملکرد و خصوصیات کیفی سورگوم علوفه ‏ای رقم پگاه در منطقه کرج توصیه می‏ شود.
    کلیدواژگان: پروتئین خام، عملکرد علوفه، عناصر کم مصرف، کود زیستی، ماده خشک قابل هضم
|
  • Effects of manure, vermicompost, Nitroxin and Bio-superphosphat application on quantity and quality of essential oil of dragonhead
    Mohammad Taghi Darzi *, Mohammadreza Haj Seyed Hadi Pages 543-560
    To study the effects of organic and bio-fertilizers on quantity and quality of essential oil of dragonhead (Dracocephalum moldavica L.), an experiment was conducted as randomized complete blocks design with eight treatments and three replications at Agricultural research field of the Company of Ran in Firouzkuh of Iran in 2015. The treatments were 20 t/ha manure, 10 t/ha vermicompost, biofertilizer (Nitroxin Bio-superphosphat), 10 t/ha manure 5 t/ha vermicompost, 20 t/ha manure biofertilizer, 10 t/ha vermicompost biofertilizer, 10 t/ha manure 5 t/ha vermicompost biofertilizer and chemical fertilizer (NPK: 80, 70 and 80 kg/ha). The present results have shown that the highest essential oil content, geraniol percent and linalool percent in essential oil in treatment of application of 10 t/ha vermicompost and the maximum geranial percent, neral percent and neryl acetate percent in essential oil in treatment of integrated application of 10 t/ha vermicompost and biofertilizer were obtained. Also, the highest geranyl acetate percent in essential oil in treatment of chemical fertilizer application (control) were obtained. Conclusively, organic and bio-fertilizers application in a sustainable agriculture system be caused in improvement of quantity and quality of essential oil of dragonhead.
    Keywords: Active substance, Biofertilizers, Dragonhead, Geranial, Organic fertilizers
  • Hossein Ghane *, Hossein Amirshekari, Amir Mohammad Naji Pages 561-575
    In order to study of the effects of planting date and seed priming on yield and physiological traits of two cumin ecotype, an experiment was conducted as factorial experiment based on randomized complete blocks design with three replications in the crop year 2014-15 in the field research of medicinal plants, Shahed University. The factors were priming factor at two levels without priming (control) and osmo priming (KCL 4 percent) and date planting factor at three levels 25 February, 10 March and 25 March and Ecotype factor at two levels Neishabour and Sabzevar. The results showed that the interaction between priming and sowing date and ecotype on seed number per plant, grain yield and biological yield significant in statistical level of five percent, while the number of lateral branches and umber number per plant, were significant in statistical level of one percent. There was a reduction on grain yield and biological yield due to delay in planting date from 10 Mar. to 25 Mar. The use of osmo-priming led to a significant increase on percentage and yeild of essence in Sabzevar ecotype. The chemical components of essential oils with delay in sowing date showed a significant decrease.Generally, cultivation of Sabzevar ecotype on 25 February was the most desirable quality and quantity.
    Keywords: chlorophyll, Cuminyl aldehyde, essential oil yield, KCL, pre-treatment
  • Amir Hajjarpoor * Pages 577-590
    In this study, collecting of management information from about 700 wheat farms in Golestan province was conducted during two growing season of 2013-2014 and 2014-2015. In each of region, potential yields, the optimum crop management and simultaneously the percentage of wheat farms out of the optimal range were identify in both irrigated and rainfed conditions using boundary line analysis. So, the information were analyzed in three part of irrigated, high- and low-yield rainfed conditions. By plotting farm’s yield data scatter, against management factors, highest yields in different levels of input or management factors were selected and a boundary function was fitted to the upper boundary of data points. According to the results, potential yield for irrigated, high- and low-yield rainfed wheat were estimated equal to 6816, 5791 and 3932 kg ha-1 with a yield gap of 42, 31 and 50%, respectively. The optimum ranges of sowing date, seeding rate, plant density, frequency and the amount of nitrogen fertilizer applied, the amount of nitrogen applied after sowing, the amount of phosphorus (P2O5) and potassium fertilizers (K2O) applied and irrigation frequency were determined according to the results. Consider the optimum managements, farmers in each region can shrink the yield gap and reach potential yield result in increasing the amount of wheat production in Golestan province.
    Keywords: Boundary line analysis, Crop management, Food security, Increasing production, Potential yield
  • Masoud Arghavani * Pages 591-603
    This experiment was conducted in order to investigate the morphological and physiological responses of vetiver grass (Chrysopogon zizanioides L. Roberty), to water deficit stress and salicylic acid application in department of horticultural sciences at the University of Zanjan in 2015. After 6 months of planting transplants into pots, three soil available water levels (40, 70 and 100%) and salicylic acid concentrations (0, 1 and 2 mili Molar) were applied in a factorial experiment based on completely randomized design with three replications for 6 weeks. salicylic acid applied through foliar spray weekly. Generally, water deficit reduced root and shoot dry weight and leaf chlorophyll content. Root length, total phenol, proline and electrolyte leakage of leaves was increased by reducing the amount of available water. Salicylic acid application improved negative effects of water deficit in all attributes and its effect was more pronounced in 40% available water treatment. In all available water levels, there was no significant difference between 1 and 2 mili Molar salicylic acid treatments in root dry weight and leaves total phenol whereas in other factors, 2 mili Molar salicylic acid application had better result and plants in this treatment had higher shoot dry weight, proline and chlorophyll content and less electrolyte leakage than 1 mili Molar salicylic acid treatment, suggesting that in order to increase water deficit tolerance of vetiver grass, higher concentration of this plant growth regulator must be evaluated.
    Keywords: Available water, growth regulators, Shoot dry weight, Tolerance, total phenol
  • Malihe Akrami Abarghoei, Gholamreza Rabiei, Abdolrahman Mohammadkhani * Pages 605-619
    In order to evaluate the effect of some bio-stimulators on yield and fruit quality of apricot cv. Shekar pareh management functions was in the spring of 2014 in Abarkouh of Yazd province. The experiment was based on randomized complete blocks design with seven nutritional treatments included control (water spraying), humic acid one and two per thousand, aminol forte three and six per thousand and humi forte 0.5 and 1 per thousand in four replications. Bio stimulators were applied just spray twice during the growth period including two weeks after full bloom and a month after it. Results showed bio-stimulators effects significantly affected the measured traits except for the titratable acidity (based on malic acid), firmness and maturity index .Humic acid treatment reduced physical properties, total soluble solids and vitamin C. Aminol Forte with three per thousand concentration increased most of the physical and chemical characteristics, but three per thousand to six per thousand concentrations had the effect of decreasing. Also humi forte increases fruit's carotenoid and vitamin C. Therefore, it seems that in between treatments, aminol forte bio-stimulator enhanced yield and improve the quality of apricot fruit. So recommended the spraing of aminol forte with three per thousand concentration at the suitable time.
    Keywords: Amino Acids, fruit quality, Nutrition, permaculture, spraying
  • Zahra Rezai, Mohammad Rafieiolhossaini * Pages 621-637
    In order to evaluate the effect of manure and super absorbent polymer on some morphological characteristics and fennel essential oil production under drought stress conditions, an experiment was conducted as spilt-plot in a randomized complete block design with three replications in 2015 at Shahrekord University. The main factor was different levels of drought stress including three levels: control (50 mm), moderate stress (100 mm) and severe stress (150 mm) evaporation from class A pan and sub-factor was considered different animal manure and super absorbent polymer ratios in six levels including: (D1: lack of manure and super absorbent polymer, D2: 25 percent manure percent super absorbent polymer, D3: 50 percent manure percent super absorbent polymer, D4: 75 percent manure percent super absorbent polymer, D5: 100 percent manure and D6: 100 percent super absorbent polymer). The results showed that the maximum number of umbel, grain yield, harvest index and essential oil yield from control treatment and D6, the maximum number of lateral branch, floret and plant dry weight from control treatment and D4 and the maximum thousand seed weight and plant fresh weight, from control treatment and D3 and D2 were obtained, respectively. The maximum essential oil percentage was obtained from severe stress and D5 treatment. The maximum plant height and number of main branch were achieved from D6 and D4 treatments and under control conditions, respectively. In conclusion, the super absorbent polymer meanwhile reducing the effects of drought stress caused increasing in fennel grain yield, harvest index and essential oil yield.
    Keywords: biological yield, grain yield, Number of umbel, Plant height, 1000- grain weight
  • Khodabakhsh Goodarzvand Chegini * Pages 639-651
    In order to evaluate the effect of drought stress on morphological, physiological and agronomical charactristice of tolerant, semi tolerante and sensitive Kabuli chickpea genotypes, a greenhouse exprimemt was conducted in factorial based on completely randomized design with three replication. The first factors included of no water deficit stress, mild stress and sever stress and second factor included of 11 genotypes. Analysis of variances results indicated significant effect of genotype factor between all the traits exept relative water content and all intractions of genotype * irrigation were significant except root dry weight, shoot dry weight, root diameter, shoot length and primary branch numbers. The greatest percentage of trait changes belonged to shoot dry weight, shoot fresh weight and biological yields in high drought stress and the lowest percentage of trait changes belonged to rate of water lost. The tolerant genotype of Fars shahpoor-3659 with low canopy temperature had the highest root fresh weight, shoot fresh weight and shoot length under non stress conditions and the sensitive genotype of Fars shahpoor-3723 with high canopy temperature had low biomass yields, root fresh weight, shoot fresh weight and shoot dry weight which showed reduction of root diameter, primary branch numbers and relative water content under high stress, too. Thus, these two genptypes could be used as indexes for identification of tolerant and sensitive varirties in later experimets.
    Keywords: cellular membrane stability, Kabuli chickpea, rate of water content, rate of water lost, trait change percntage
  • Omid Sadeghipour * Pages 653-669
    In order to investigate the role of methyl jasmonate on salinity tolerance of cowpea, a factorial pot experiment was conducted in the basis of completely randomized design with three replications in the Rey region in 2015. Treatments included three levels of seed soaking in methyl jasmonate solution (0, 25 and 50 µM) for 20 hours and three levels of salinity (0, 50 and 100 mM NaCl). The results showed that by increasing salinity levels, lipids peroxidation, antioxidant enzymes activity (superoxide dismutase, catalase, ascorbate peroxidase and glutathione reductase) and Cl- concentration in the leaves increased, while the concentration of N, Ca2 and Mg2 decreased as well as Kﳖ ratio. These changes eventually led seed yield to decrease. Seed treatment with methyl jasmonate had not significant effect on any measured traits under normal conditions, however this treatment (especially 50 µM) under salt stress conditions caused further activity of antioxidant enzymes, declining lipids peroxidation, reducing the concentration of Cl- in the leaves, increasing the concentration of N, Ca2 and Mg2 as well as Kﳖ ratio, and finally improved seed yield. These findings suggest that methyl jasmonate plays a pivotal role in inducing salinity tolerance of cowpea plants via enhancing antioxidant enzymes activity and altering nutrients composition.
    Keywords: Lipids peroxidation, Plant growth regulators, Seed pre-treatment, sodium chloride, yield
  • Fariba Rezaei Aderyani, Ayatollah Rezaei, Yavar Sharafi, Orang Khademi * Pages 671-686
    Salinity is one of the most important plant growth limiting factors, which using the anti-stress materials is considered as an important approach in moderating its effects on plants. In this research, the date plum seedlings response to salinity stress and two compounds putrescine and chitosan to reduce salinity stress was studied. The experiment was conducted as a factorial with three levels of sodium chloride (0, 30 and 60 mM), and five treatments of control, putrescine (1 and 2 mM) and chitosan (0.25 and 0.5 %), based on a completely randomized design with four replications at Shahed university in 2016. The results showed that date plum was sensitive to salt stress in the early stages of growth and sodium chloride salinity stress resulted in significant decrease in vegetative traits such as fresh matter weight and length of shoots and roots as well as leaf chlorophyll content in compared to 0 salinity. In addition, the leaf blight percentage, sodium content, electrolyte leakage and malondialdehyde content were increased in plants treated with salinity. Putrescine treatment, especially at 2 mM concentration effectively reduced the effects of salinity on date plum seedlings and improved vegetative growth of stem and root, while chitosan had no significant effect in reducing the harmful effects induced by salt stress in this experiment. According to the results, Diospyros lotus seedlings were sensitive to salinity and using treatments such as putrescine is effective in increasing its resistance to salinity stress.
    Keywords: Anti stress material, chlorophyl, persimmon, NaCl, vegetative growth
  • Zeinab Fathimanesh, Abdolhossein Rezaei Nejad *, Sadegh Mousavi Fard, Gholamhassan Veiskarami Pages 687-700
    In order to evaluate the adaptation and ornamental potential of Allium spp endemic to Iran, an experiment was conducted in Agricultural Research Station of Lorestan University under Khorramabad climatic conditions during 2014-2015. A completely randomized design was used for the experiment with 21 treatments (species-location) with three replications. Phonological and morphological characteristic at growth stage was recorded. Analysis of variance showed significant (p
    Keywords: Flower longevity, Genetic diversity, morphological characteristics, Ornamental onions, Phenological characteristics
  • Darioush Ramezan * Pages 701-715
    The first component that determines the fruit qualitative characteristics is almost certainly sweets or sugar content. The aim of the present study was to examine the effect of grafting under deficit irrigation the experiment was conducted for qualitative characteristics of fruit, Split plot in a randomized complete block design with three replications during 2014 in the research field of higher education institution Imam Khomeini (RA) under the Ministry of Agriculture in Karaj. In this study as a scion of the local population melon Soski Zard and commercial varieties of Cucurbita rootstocks cv., Shintozwa and Ferro-RZ was used as the rootstock. Grafted plants upon commercial varieties of Cucurbita with own-rooted melon (Soski Zard upon Soski Zard) and ungrafted (Control) at three irrigation levels 60, 80 and 100 percent (Control), based on total available water depletion with drip irrigation system were evaluated.
    Keywords: rootstock, fruit, irrigation, solid, sencey
  • Seyed Javad Talebzadeh, Hashem Hadi *, Reza Amirnia, Mehdi Tajbakhsh Shishavan, Mohammad Rezaei Moradali Pages 717-732
    In order to evaluation the pattern of assimilates distribution to seed under late season drought stress, 11 promising lines of winter wheat along with Orum, Zareh, Mihan, Zarrin and pishgam cultivars were evaluated in two levels of irrigation (full irrigation and cutting irrigation from flowering to maturity) at the Agricultural Research Station of Miandoab during 2013-2015 growing seasons. Experiments were conducted in split plot based on randomized complete block design with three replications. Results showed that water deficit stress significantly increased remobilization rate, contribution of remobilization and source restriction and decreased the amount of spike weight, peduncle weight, sink restriction by removing leaves other than flag leaf, sink restrictions by removing flag leaf, grain yield and harvest index, So that terminal water deficit stress increased remobilization by 45.45 percent and the total yield contribution of remobilization of 18.30 % in normal conditions increased to 43.33 percent under stress conditions. Among the genotypes, Zarrin and Mihan under normal moisture conditions and Mihan genotype under terminal drought stress conditions produced the highest grain yield. In this study under terminal drought stress conditions there were significant positive correlations between grain yield with remobilization rate and contribution of remobilization. It can be concluded that the varieties and genotypes afforded adequate remobilization and contribution of remobilization in grain yield in both conditions, are appropriate for cultivation in optimal conditions, as well as areas that are faced with terminal water deficit stress.
    Keywords: Correlation, Flag leaf, grain yield, harvest index, remobilization, water deficit
  • Raouf Seyed Sharif * Pages 733-749
    In order to study the effect of mycorrhiza and foliar nano (Fe and Zn) oxide spraying on yield and some biochemical traits of spring safflower (cultivar. Padedeh) under water limitation condition, a factorial experiment was conducted based on randomized complete block design with three replications The experimental factors were included: arboscular mycorrhiza application in two levels (with and without mycorrhiza), foliar application of nano zinc oxide in four levels: (non-foliar application and foliar application of nano iron oxide, nano zinc oxide and nano zinc oxide nano iron oxide) and irrigation in three levels [full irrigation as control, irrigation withholding at 50% of flowering and heading-bud stages (moderate and severe water limitation respectively)]. Results showed that water limitation were increased proline content, the activity of catalase, peroxidase, polyphenol oxidase enzymes. Mycorrhiza application and foliar nano (Fe and Zn) oxide spraying improved these traits under water limitation condition and normal irrigation. Means comparison showed that maximum of grain yield (2278.52 kg ha-1) was obtained at application of mycorrhiza, nano oxide of Zn and full irrigation. Minimum of it (834.25 kg ha-1) was obtained in non-mycorrhiza, no application of nano oxide and irrigation to heading-bud stage. Application of mycorrhiza and nano oxide of Zn increased grain yield by 35.9% as compared with non- mycorrhiza, non-foliar application of nano oxide under severe water limitation. It seems that mycorrhiza and nano oxide of Zn application is usable for profitable safflower production under water limitation condition.
    Keywords: Biofertilizers, irrigation withholding, Microelement, Oil seeds, water stress
  • Shiva Akbari * Pages 751-765
    The goal of this study was using a simple model to investigate climatic factors, crop management and plant growth traits to simulate growth and yield of soybean in Tehran climatic condition in order to be use as an efficient tool to study effective factors on yield. The model was used in Tehran condition. Soybean is one of the important resources of herbal oil and protein. The affection trend of production and concentration of dry matter in vegetative parts and grains of soybean due to deviation of the parameters such as base temperature, the maximum observed leaf area index and fraction of crop total dry matter at the beginning of grain growth, was studied. Decrement and increment of base temperature caused to decrease and increase of phenological period and production of dry matter and the matter that was allocated to vegetative organs and grains. The increment and decrement of grain remobilized matter caused to enhance and decrease harvest index. Some achieved results based on differences between observed and simulated values were used to evaluate the model. The simulated yield ranges were within 1890-2220 with mean values of 1982.5 and the observed yield ranges were within 1632-2254 with mean values of 2014.5Kg per hectare. The RMSE was 178.48 Kg per hectare that was equal to 9 percent of average of observed and predicted values. All values were within the area of 80 percent of 1:1 line and the prepared model has suitable accuracy in prediction of soybean yield in Tehran climatic condition.
    Keywords: base temperature, dry matter, leaf area index, Modeling, phenology
  • Gholamhasan Movahed, Nima Ahmadi *, Ahmad Moieni Pages 767-783
    In orther to evaluate the response of two genotypes of Damask rose (Rosa damascena) to exogenous ethylene, this research was conducted in randomized design (CRD). The cut stems of Damsk rose containg buds or/and open flowers, or single buds or flowers were exposed to exogenous ethylene. Placing plant organs inside the glass chambers, ethylen was injected inside the hearmatically seald chambers, geting 0, 1, 2, 3 and 4 µl/l concentration. biocehmival characteristics and enzyme activities were determind by evaluation of content of anthocyanin, flavonoide and proline or activity of catalase, peroxide lipid. Anthocyanin, proline and catalase activity in both ecotypes studied showed a reduction. (MDA) in the treatment of ethylene highest concentration showed Azaran ecotype. Reducing the content of flavonoids in Azaran was much less than Kashan. As well as reduce the total protein in Kashan was lower than Azaran. Based on the results obtained, Kashan ecotype as superior tolerant ecotype for use in breeding programs are recommended.
    Keywords: Antioxidants, Azaran, Kashan, proline, Total Protein
  • Mahmoud Ghasemnejad *, Samaneh Jahanpanah, Younes Ebrahimi Pages 785-797
    Incomplete pollination of kiwifruit flowers could be the main limiting factor which reduces marketable kiwifruit quality. Therefore, in this study effect of pollen suspension and dry pollen as supplemental artificial pollination on characteristics such as fruit size, fruit weight, seed number, dry matter percent, tissue firmness, total soluble solid, and vitamin C content, mineral nutrient elements such as nitrogen, phosphors, potassium, calcium, and magnesium of Hayward Kiwifruit were evaluated. The results showed that pollination with dry pollen at 60 percentage of full bloom increased marketable fruits in compare to other treatments. There are more seed number in this fruits (11 and 5% respectively), which result to increase fruit size, length and diameter as compare to pollen suspension and control. Fruit vitamin C could not affected by pollination, but fruit dry matter of flowers which pollinated at 60 percentage of full bloom was the higher than the other treatments. Supplemental pollination with dry pollen increased fruit calcium, which result to improve nitrogen to calcium, potassium to calcium, the sum of potassium and magnesium to calcium, the sum of nitrogen and potassium to calcium ratios. Overall, it seems that supplemental pollination especially with dry pollen at 60 percentage of full bloom stage could improve pollination and ovules fertilization. The same fruits have more seed number and strength sink for accumulation assimilate and mineral elements especially calcium.
    Keywords: Artificial Pollination, calcium, Fruit weight, Pollen Assist, Seed Number
  • Mohsen Bagheri Dehabadi, Hossein Moghadam *, Mohammad Reza Chaichi, Nasrin Ziloee Pages 799-815
    To assess the effects of bio-fertilizer and some of microelements on quantitative and qualitative characteristics of sorghum (var. Pegah), this experiment was conducted in the research farm of the University of Tehran (Karaj-Iran) in 2011. The experiment were arranged in split plot based on complete randomize design block with four replications. Two levels of mycorrhiza (inoculated and non-inoculated) and three levels of foliar application of iron (zero, four and eight per thousand) along with three levels of application of zinc (zero, three and six per thousand) were allocated to main and subplots respectivly. The results indicated that inoculation with mycorrhiza and application of micronutrients had positively significant effect on dry yield, plant height, shoot weight, leaf weight, crude protein, water soluble carbohydrates and ash (p
    Keywords: Biological Fertilizer, Crude Protein, Dry matter digestibility, Micronutrients, Yield of forage