فهرست مطالب

پژوهش علف های هرز - سال نهم شماره 1 (بهار و تابستان 1396)
  • سال نهم شماره 1 (بهار و تابستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/06/30
  • تعداد عناوین: 6
|
  • فاطمه عین الهی، مصطفی اویسی *، حمید رحیمیان مشهدی صفحات 1-15
    مدیریت شیمیائی علف های هرز جز مهمی از برنامه های مدیریتی تولید محصولات زراعی است. زمان کاربرد علف کش در افزایش کارائی علف کش بسیار حائز اهمیت است. آزمایشی مزرعه ائی به منظور بررسی اثر زمان و غلظت های نیکوسولفورون بر رقابت ذرت و جانسون گراس انجام شد. آزمایش بصورت اسپیلت پلاتو در سه تکرار اجرا شد. کرت های اصلی شامل غلظت های 0، 1، 5/1، 2، 5/2 کیلوگرم در هکتار و کرت های فرعی شامل سه زمان کاربرد علف کش 4-2 برگی، 6-4 برگی و 8-6 برگی ذرت بود. پارامترهای رشدی ذرت شامل ارتفاع، سطح برگ و زیست توده اندازه گیری شد. نتایج نشان داد، بیشترین ارتفاع، سطح برگ و زیست توده ذرت با کاربرد غلظت 5/1 کیلوگرم در هکتار و در مرحله 4-2 برگی ذرت بدست آمد که تفاوت معنی داری با غلظت توصیه شده علف کش و غلظت بالاتر از آن نداشت. با تاخیر در کاربرد علف کش ارتفاع و زیست توده جانسون گراس افزایش پیدا می کند و رقابت بین ذرت و جانسون گراس بوجود می آید. این امر سبب کاهش شاخص های رشدی ذرت می شود. مطالعه حاضر اثر اصلی غلظت علف کش را در تغییر برهمکنش علف هرز- گیاه زراعی را نشان می دهد. مدیریت موفق، رقابت را با استفاده از غلظت های پائین علف کش به نفع گیاه زراعی جهت دستیابی به اهداف اقتصادی و زیست محیطی در تولید پایدار محصولات زراعی تغییر می دهد.
    کلیدواژگان: تراکم، شاخصهای رشدی ذرت، غلظت کاهش یافته، عملکرد ذرت
  • نسرین محمدی، الیاس سلطانی *، مصطفی اویسی، حسین رامشینی صفحات 17-31
    با توجه به هزینه های بالای ثبت علفکش های جدید و آلودگی محیط زیست در اثر استفاده از علف کش ها، استفاده از گیاهانی که خاصیت آللوپاتی دارند می تواند یکی از راهکارهای کاهش مصرف سموم باشد. بنابراین، هدف از این آزمایش بررسی توان آللوپاتیک ارقام گندم جهت شناسایی توان آنها در کنترل علف های هرز بود. بدین منظورآزمایشی در سال زراعی 95-1394 در مزرعه و آزمایشگاه تحقیقاتی پردیس ابوریحان دانشگاه تهران اجرا شد. بذر 70 رقم گندم در زمینی به مساحت 600 متر مربع کشت گردید و در مرحله ی پنجه زنی نمونه ها برای آزمون زیست سنجی برداشت شدند. برای ارزیابی تفکیک تاثیر آللوپاتیک عصاره گیاه گندم و پتانسیل اسمزی عصاره، محلول‏هایی با پتانسیل اسمزی یکسان با عصاره ها ساخته شد. سپس در آزمایشی به‏طور همزمان اثر عصاره و پتانسیل اسمزی بر جوانه‏زنی کلزا بررسی شد. به این ترتیب اثر آللوپاتیک عصاره از اثر اسمزی عصاره تفکیک شد. نتایج تفکیک اثر آللوپاتیک و پتانسیل اسمزی عصاره نشان داد که بازدارندگی جوانه‏زنی کلزا بیشتر به خاطر اثر مواد آللوپاتیک است نه اثر پتانسیل اسمزی عصاره (پلی اتیلن گلایکول).همچنین نتایج نشان داد که طی سال‏های آزادسازی ارقام گندم از سال 1318 تا کنون به میزان جزئی خاصیت آللوپاتیک ارقام افزایش یافته است ولی این افزایش معنی‏دار نبود. این امر حاکی از عدم توجه اصلاح‏گران به خاصیت آللوپاتیک ارقام گندم طی برنامه های اصلاحی می‏باشد. با توجه به نتایج حاصل در بین ارقام گندم، ارقامی وجود دارد که دارای پتانسیل آللوپاتیک بالایی هستند و در برنامه های اصلاحی می توان از آن ها استفاده نمود و ارقامی تولید کرد که توانایی کننترل علف های هرز را داشته باشند.
    کلیدواژگان: پتانسیل اسمزی، پلی اتیلن گلایکول، دگرآسیبی، عصاره آبی
  • حمید عباسدخت *، بهرام پارسا، احمد غلامی، ابوالفضل فرجی صفحات 33-48
    به منظور ارزیابی رقابت علف های هرز با سویا (Glycine max L.) و آثار کاربرد کودهای بیولوژیک و شیمیایی به صورت جدا و همزمان آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه ای در شهرستان علی آباد کتول طی سال زراعی 95-1394 انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل مدیریت علف های هرز در دو سطح کنترل کامل و عدم کنترل (تا انتهای فصل رشد)، کود بیولوژیک در چهار سطح شاهد (عدم مصرف)، تلقیح با باکتری برادی رایزوبیوم ژاپونیکوم (Bradyrhizobium japonicum)، تلقیح با قارچ مایکوریزا (Glomus mosseae) و استفاده همزمان باکتری و قارچ، کود شیمیایی (نیتروژن خالص از منبع کود اوره) در سه سطح شاهد (عدم مصرف)، مصرف 25 کیلوگرم در هکتار و مصرف 50 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج نشان داد که از رنگیزه های فتوسنتزی صرفا کلروفیل a تحت تاثیر تیمار علف های هرز قرار گرفته و کلروفیل b و کاروتنوئید متاثر نشدند، اما تیمار های کود بیولوژیک و کود شیمیایی در سطح احتمال 1 درصد هر سه رنگیزه فتوسنتزی را تحت تاثیر قرار دادند. همچنین اثر متقابل علف های هرز و کود بیولوژیک محتوای فسفر گیاه را تحت تاثیر قرار داد و بیشترین مقدار فسفر (48/0 درصد) از تیمار کنترل علف های هرز به همراه استفاده همزمان از باکتری و قارچ و کمترین مقدار (19/0 درصد) هم از تیمار عدم وجین علف های هرز و عدم مصرف کود بیولوژیک بدست آمد. محتوای پتاسیم برگ نیز تحت تاثیر اثر متقابل سه گانه علف های هرز، کود بیولوژیک و کود شیمیایی قرار گرفت. نتایج جدول تجزیه واریانس نشان داد که تیمار های علف های هرز و کود بیولوژیک محتوای روغن و پروتئین دانه و تیمار کود شیمیایی تنها محتوای پروتیئن دانه را تحت تاثیرقرار داد.
    کلیدواژگان: پروتئین، رنگیزه های فتوسنتزی، کود شیمیایی، کود بیولوژیک
  • بتول صمدانی *، حکمت اسفندیاری صفحات 49-61
    استفاده از گیاهان پوششی چند ساله جهت کاهش مشکل علف های هرز، روشی سازگار با محیط زیست و بدون استفاده از علف کش ها است. به منظور بررسی تاثیرگیاهان پوششی چند ساله در مقایسه با گیاهان پوششی یکساله برکنترل و ساختار جمعیت علف های هرز، این آزمایش به مدت دو سال در بین ردیف های درختان سیب تاکستان قزوین به صورت بلوک کامل تصادفی اجرا شد. لولیوم چندساله (Lolium perene)، فستوکای گوسفندی (Festuca ovina)، فستوکای بلند (Festuca arundinacea)، بروموس بی ریشک (Bromus inermis) همراه با واکاری و بدون واکاری، چاودار یکساله (Secale cereale) و شاهد بدون کنترل علف هرز تیمارهای این آزمایش بودند. در بهار سال اول گیاهان پوششی چند ساله و چاودار به ترتیب 100 و 70 درصد و در بهار سال دوم گیاهان پوششی چند ساله بطور متوسط 58 و چاودار 94 درصد وزن خشک علف های هرز را کاهش دادند. در سال دوم تیمارهای بروموس بی ریشک و فستوکای گوسفندی بترتیب 10 تا 30 درصد بیشتر وزن خشک علف های هرز را نسبت به دیگر گیاهان پوششی چند ساله کاهش دادند. واکاری گیاهان پوششی چند ساله جهت حفظ استقرار آنها مورد نیاز بود. تیمارهای گیاهان پوششی چند ساله ساختار جمعیت علف های هرز را تحت تاثیر قرار داد، به طوریکه ترکیب جمعیت در پایان دو سال در بروموس بی ریشک و فستوکای بلند با شاهد تفاوت داشت. به هر حال ترکیب جمعیت در تیمارهای لولیوم چند ساله و فستوکای گوسفندی همانند تیمار شاهد بود. گیاهان پوششی می توانند یک روش مدیریت موثر در باغات ارگانیک باشند.
    کلیدواژگان: فستوکا، لولیوم، جمعیت علف های هرز، تراکم علف هرز
  • سحر آخوندی، جاوید قرخلو *، ناصر باقرانی، افشین سلطانی صفحات 63-81
    کاربرد درست علف​کش​ها برای کنترل انتخابی و اقتصادی علف​های​هرز بدون آسیب به محیط و گیاه زراعی یکی از موفقیت های مهم در کشاورزی مدرن محسوب می​شود. به منظور بررسی اثرات افزایشی، هم افزاییویا هم کاهی اختلاط علف کش های کلودینافوپ پروپارژیل و سولفوسولفورون بر روی گیاه زراعی گندم و علف های هرز باریک برگ یولاف وحشی زمستانه و فالاریس بذرکوچک با استفاده از منحنی های هم اثر، آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار درگلخانهتحقیقاتیدانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در سال 1394 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل هشت دز علف کش ها با پنج نسبت اختلاط0:100، 25:75، 50:50، 75:25 و 100:0 بودند. تابع لوگ لجستیک به پاسخ وزن خشک گیاهان در مقابل دزهای مختلف علف کش ها برای هر نسبت اختلاط برازش و مقادیر علف کش مورد نیاز برای 50 درصد بازدارندگی رشد گیاهان مورد آزمایش GR50)) برآورد گردید. پس از برآورد میزان GR50 برای هر یک از نسبت ها، از منحنی ها و مدل های هم اثر برای تعیین اثر اختلاط دو علف کش های سولفوسولفورون و کلودینافوپ پروپارژیل استفاده شد. نتایج آزمایش نشان داد که مقدار کلودینافوپ پروپارژیل و سولفوسولفورون لازم برای 50 درصد کاهش وزن خشک برای علف های هرز یولاف وحشی زمستانه به ترتیب 437/0 ، 719/1 و برای فالاریس بذرکوچک به ترتیب 312/0 و 952/0 درصد دز توصیه شده این علف کش ها می باشد که با افزایش سهم سولفوسولفورون در اختلاط، مقدار GR50 نیز افزایش یافت. اختلاط علف کش های سولفوسولفورون و کلودینافوپ پروپارژیل در دز یک برابر توصیه شده تاثیری روی گندم نداشت.
    کلیدواژگان: بازدارنده ACCase، بازدارنده ALS، اثرافزایشی، هم افزیی، هم کاهی
  • بهروز خلیل طهماسبی *، محمد تقی آل ابراهیم، رسول فخاری، اسکندر زند، رافایل دپرادو امین صفحات 83-101
    اگرچه امروزه مساله ی کمبود آب مانع از افزایش سطح زیر کشت شده است اما رشد جمعیت افزایش تقاضای تولید را در پی داشته است. از سوی دیگر، پدیده ای به نام «علف های هرز مقاوم» موجب نگرانی از کم رنگ شدن کنترل شیمیایی و در نتیجه کاهش تولید شده است. این موضوع لزوم هرچه بیشتر توجه به معضل مقاومت را دوچندان می نماید. در سال 2011، 372 گونه ی بیوتیپ مقاوم به علف کش ها در سراسر جهان تایید شد که این آمار در سال 2017 به 479 گونه رسید. ایران با داشتن 7 و 5 بیوتیپ مقاوم نسبت به گروهای ACCase و ALS به ترتیب در رده های چهارم و دهم جهان قرار می گیرد. امروزه می توان مهم ترین علل افزایش بیوتیپ های مقاوم در ایران را توجه خاص به علف کش های خانواده سولفونیل اوره (ALS)، نبود آموزش های صحیح به منظور آگاه سازی کشاورزان از عواقب گسترش گیاهان مقاوم به علف کش ها و نحوه ی مدیریت کاربردی آنها دانست. در همین راستا اولین و مهمترین اقدام در جهت مدیریت گیاهان مقاوم به علف کش، شناسایی و تایید گونه مقاوم است. از مهمترین جنبه های مثبت این اقدام می توان به عدم تحمیل هزینه های مازاد بر کشاورزان، ارائه راهکارهای مدیریتی مناسب به منظور جلوگیری از تولید و انتشار علف های هرز مقاوم و همچنین بهره مندی از این استراتژی طبیعی برای تولید گیاهان مقاوم به علف کش در آینده اشاره نمود.
    کلیدواژگان: ارزیابی دز، پاسخ، تحمل، مدیریت، مقاومت علف کش، نمونه برداری
|
  • Fatemeh Eynollahi, Mostafa Oveisi *, Hamid Rahimian Mashhadi Pages 1-15
    Chemical weed control is a main component of management programs of crop productions. Timely herbicide application significantly increases herbicide efficiency. A field experiment was conducted to study the effect of Nicosulfuron timing and dose on S. halepense competition with maize. Experiment was split-plot in three replications. Main plots were herbicide dose of 0, 1, 1.5, 2, 2.5 kg/ha and sub plots were herbicide timings of 2-4 l, 4-6 l, 6-8 l of maize growth. Growth parameters of maize including height, leaf area (LA) and total biomass (TB) were measured. Results showed, the highest height, LA and TB were obtained from Nicosulfuron application at 1.5 Kg/ha in 2-4 l of maize and no significant difference was shown to herbicide recommended dose or higher. With delay in herbicide application, the height and TB of S. halepense increased and its competition with maize got raised. It caused decrease in maize growth indices. Current study showed main effect of herbicide dose in changing weed-crop interactions. Successful management would change competition in advantage to crops using lower herbicide doses to achieve both economic and environmental purposes in sustainable crop protection.
    Keywords: corn growth indices, Density, reduced dose, corn yield
  • Narges Mohamadi, Elias Soltani *, Mostafa Oveisi, Hossein Ramshini Pages 17-31
    Allelopathic effects of plant can be one of the best ways to reduce the applying of herbicides which are high costly to register and have environmental effects. Therefore, the aim of this study was to investigate the allelopathic effects of wheat cultivars and to identify the ability of them to control weeds. a field and laboratory experiment was conducted in Research Farm and Seed Technology laboratory of Aburaihan Campus, University of Tehran, during 2015-16. Seeds of 70 wheat cultivars were sown at 600 square meters of Research Farm and samples were taken for bioassay at the tillering stage. To separate the impact of allelopathic extract and osmotic potential of the extracts, different solutions were made with the same osmotic potential for each extract. Then, experiments simultaneously were conducted to investigate the effects of extract and osmotic potential on germination of canola. The results of separations of allelopathic and osmotic potential effects of extractions showed that the inhibition of canola germination is related to allelopathic effects and not osmotic potential of extraction (PEG). Results indicated that allelopathic effects of wheat cultivars had slightly increased during the releasing period of cultivars from 1940 until now, but this increase was not significant. This shows that breeders had not attention to allelopathy of wheat cultivars during breeding programs. Results indicated that there were some cultivars with high allelopathy and it is possible to include them in breeding programs to produce cultivars with high potential of weeds control.
    Keywords: Osmotic potential, polyethylene glycol, Allelopathy, Aqueous extract
  • Hamid Abbasdokht *, Bahram Parsa, Ahmad Gholami, Abolfazl Faraji Pages 33-48
    In order to evaluate the competition of weeds with Soybean (Glycine max L.) cultivar Katoul along with the comparison of the effects of application of biological and chemical fertilizers separately and simultaneously, a factorial experiment based on randomized complete block design with three replications in a field in Ali Abad Katoul was carried out during the 2011-2012. Treatments were included weed management at two levels (non-control and full control of weed), the use of bio-fertilizer at four levels (non-usage as control group, seed inoculation by Bradyrhizobium japonicum bacteria, seed inoculation by Mycorrhizae Fungi (Glomus Mosseae) and Co-inoculation of Mycorrhizae and Rhizobium), and the use of nitrogen fertilizer (pure nitrogen from urea form) at three levels (non-usage as control group, 25 and 50 kg.ha-1). The results showed that among photosynthetic pigments just Chlorophyll a were affected by weed treatment and chlorophyll b and carotenoids were not affected, but all of them affected by biological and chemical treatments. Additionally interaction of weeds and biological fertilizers influenced plant phosphorus content and the highest content of phosphorus (0.48%) was related to weed control treatment and co-inoculation of bacteria and fungi and the least amount (0.19%) was related to weed infested and control group of biological fertilizer. Leaf potassium content was affected by triple interaction of weeds, biological fertilizer and chemical fertilizer. The results of the analysis of variance showed that Oil and Protein content was affected by weed and biological fertilizer treatments and chemical fertilizer treatment only affects protein content of the seed.
    Keywords: Soybean, photosynthetic pigments, Chemical fertilizer, biological fertilizer
  • B. Samedani *, H. Esfandiyary Pages 49-61
    Planting permanent cover crops is an eco-friendly approach for reducing weed problems without use of chemical. In order to study effect of perennial cover crop, in comparison with annual cover crops, on weed control and weed community structure this research was conducted in an apple orchard interrows for 2 yr in Gazvin province. Treatments were: Festuca ovina, Festuca arundinacea, Lolium perene, Bromus inermis with replant and without replant, Secale cereal and control (without weed control). In the first spring, perennial cover crops and S. cereal reduced weeds dry weight 70 and 100%, respectively, and in the second spring perennial cover crops in average and S. cereal reduced weeds dry weight 58 and 94%, respectively. In the second year Bromus inermis and Festuca ovina reduced weeds dry weight 10 and 30% more than other perennial cover crops. Replant needed for establishment of perennial cover crops. Cover crops treatments had effect on weed community structure, as weed composition in the end of second year in Bromus inermis and Festuca arundinacea was different from control. However, weed composition in Lolium perene and F. ovina was same as control. Perennial cover crops can be an effective weed management in organic orchards.
    Keywords: festuca, lolium, weed composition, weed density
  • Sahar Akhoondi, Javid Gherekhloo *, Naser Bagherani, Afshin Soltani Pages 63-81
    The accurate application of herbicides for selective and economic control of weeds without harming the environment and crops is one of the most important successes in modern agriculture. To investigate the additive, synergism and or antagonism effect of clodinafop-propargyl and sulfosulfuron tank mixture on wheat winter wild oat and little seed canary grass weeds using isobole curves, a series of experiments were conducted at the greenhouse of Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources based on completely randomized design with 3 replicates. Herbicides were applied at 8 rates of 0, 0.1, 0.2, 0.4, 0.6, 0.8, 1, 2 X of recommended dose and tank mixture ratios of (0:100), (25:75), (50:50, (25:75), (100:0). Log-logistic function for dry weight of plants was fitted against differential doses of herbicides for each mixture and the dose required to inhibit 50% growth (GR50) was estimated. Then, isobole curves were used to determine the effect of clodinafop-propargyl and sulfosulfuron mixtures. The results showed that the rates of clodinafop-propargyl and sulfosulfuron required for 50% reduction in winter wild oat and little seed canary grass growth were 0.437 and 1.719, and 0.312 and 0.952 recommended dose of this herbicides. GR50 increased as sulfosulfuron rates increased. The mixture of clodinafop-propargyl and sulfosulfuron at recommended dose had no effect on wheat.
    Keywords: ACCase inhibitors, ALS inhibitors, Additive effect, Synergism effect, Antagonism effect
  • Behroz Khalil Tahmasebi *, Mohammad Taghi Alebrahim, Rasool Fakari, Eskandar Zand, Rafael De Prado Ami, Aacute Pages 83-101
    Although the problem of water scarcity has prevented the increase of area under cultivation, the population growth has led to an increase in production demand. On the other hand, a phenomenon called "resistant weed" has caused concern about the diminished chemical control and consequently reduced production. The evolution and widespread distribution of herbicide-resistant weeds and their management is a challenge for crop producers and land managers. This issue requires more attention to the problem of resistance. In 2011, 372 species of herbicide-resistant biotypes were confirmed globally, reaching 479 species in 2017. By having 7 and 5 biotypes resistant to ACCase and ALS groups, Iran is respectively the 4th and 10th riskiest countries of the world. Today, the most important causes of increasing resistant biotypes in our country can be considered as special attention to the sulfonylureas family of herbicides (ALS), lack of proper training to inform farmers about the consequences of spreading of herbicide-resistant plants and their management practices. In this regard, the first and most important step in the management of herbicide-resistant plants is identification and confirmation of the resistant species. One of the most important aspects of this action is the lack of imposing surplus costs on farmers, providing appropriate management strategies to prevent the emergence and spreading of resistant weeds, and also benefiting from this natural strategy for the production of herbicide resistant plants in the future.
    Keywords: Evaluation of dose-response, tolerance, management, herbicide resistance, Sampling