فهرست مطالب

علوم مراقبتی نظامی - سال چهارم شماره 4 (زمستان 1396)
  • سال چهارم شماره 4 (زمستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/12/22
  • تعداد عناوین: 8
|
  • زهرا چگنی، شهلا علیاری، سید امیر حسین پیشگویی صفحات 227-235
    مقدمه
    ایست قلبی یکی از مهم ترین علت های مرگ و میر در ایران به حساب می آید. عملکرد اولین افرادی که در دقایق اول با این بیماران سر و کار دارند، در پیش آگهی بیماری، مرگ و زندگی بیمار اهمیت ویژه ای دارد.
    هدف
    مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش احیا قلبی ریوی پایه به روش نمایش بر عملکرد سربازان انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه تجربی که در سال 1396 انجام شد، دو یگان از یگان های مستقر در شهر خرم آباد به روش تصادفی انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه مداخله و مقایسه تخصیص یافتند. تعداد 25 نفر از سربازان از هر یگان به طور تصادفی انتخاب شدند. پیش آزمون از هر دو گروه با چک لیست عملکرد محقق ساخته روا و پایا به عمل آمد. سپس آموزش گروه مداخله توسط محقق به روش نمایش و آموزش گروه مقایسه توسط یگان بهداری و طبق روال سابق انجام شد. پس از یک هفته، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد. در انتها داده ها با استفاده از آزمون های آماره دقیق فیشر، تی مستقل و تی زوجی در نرم افزار Spss نسخه 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    دو گروه از نظر مشخصات دموگرافیک اختلاف معناداری نداشتند (05/0 P>). میانگین نمره عملکرد قبل از مداخله در گروه مداخله 68/1 ± 56/2 و در گروه مقایسه 70/1 ± 08/2 بود (05/0 P>) که یک هفته بعد از مداخله در گروه مداخله به 17/2 ± 60/20 و در گروه مقایسه به 16/2 ± 48/1 افزایش یافت. آزمون آماری تی مستقل نشان داد این اختلاف در مرحله ی پس آزمون بین دو گروه به لحاظ آماری، معنادار است (001/0 P<). آزمون تی زوجی نشان داد که بین نمرات عملکرد احیا قلبی ریوی در مراحل پیش آزمون و پس آزمون گروه مداخله اختلاف معنی داری وجود داشت (001/0 P<)، اما بین نمرات عملکرد احیا قلبی ریوی در مراحل پیش آزمون و پس آزمون گروه مقایسه، اختلاف معنی داری وجود نداشت (05/0 P>).
    بحث و نتیجه گیری
    نتایج حاکی از اثر بخش بودن آموزش احیا قلبی ریوی بود. لذا، توصیه می شود، به جهت اهمیت آموزش احیا قلبی ریوی پایه به نیروهای وظیفه، دوره های آموزشی به صورت عملی و با استفاده از روش تدریس نمایش برگزار شود.
    کلیدواژگان: احیای قلبی ریوی، سربازان، روش تدریس نمایش، عملکرد
  • حمید کاظمی، فرزانه شجاعی، محمد سلطانی زاده صفحات 236-248
    مقدمه
    در ایران تعداد زیادی از جانبازان از اختلال استرس پس از آسیب رنج می برند و تلاش های زیادی برای ارزیابی انواع درمان های روانشناختی در این زمینه صورت گرفته است. یکی از درمان هایی که می تواند در این زمینه موثر باشد درمان ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس است.
    هدف
    هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر انعطاف پذیری روانشناختی، تحمل پریشانی و تجربه مجدد ضربه در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب بود.
    مواد و روش ها
    این پژوهش در سال 1395 با یک طرح نیمه تجربی انجام شد. جامعه آماری کلیه جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب مراجعه کننده به بیمارستان شهید رجایی شهرستان نجف آباد بود که از بین آن ها تعداد 40 جانباز مبتلا به صورت نمونه هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامه پذیرش و عمل، مقیاس تحمل پریشانی و مقیاس استرس ضربه ثانوی بود که به صورت پیش آزمون و پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. آموزش ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس صرفا برای گروه آزمایش اجرا شد و پس از آن پس آزمون برای هر دو گروه انجام گرفت.
    یافته ها
    جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد که مداخله ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس بر تحمل پریشانی (0/05 P<، 16/4 F=) و تجربه مجدد ضربه (0/05 P<، 10/92 F=) در جانبازان مبتلا به اختلال استرس پس از آسیب تاثیر معنی داری دارد ولی بر انعطاف پذیری روانشناختی در جانبازان مبتلا به این اختلال تاثیر معنی داری ندارد (0/05 P>، 2/14 F=). این تاثیرپذیری در مورد خرده مقیاس های تحمل پریشانی (تحمل، جذب، ارزیابی و تنظیم) و تجربه مجدد ضربه (مزاحمت، اجتناب و برانگیختگی) نیز معنی دار شد. میانگین و انحراف معیار نمرات انعطاف پذیری در گروه آزمایش در پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب (4/08 S=، 33/21 M=) و (3/34 S=، 36/21 M=) و در گروه کنترل به ترتیب (5/83 S=، 33/48 M=) و (5/57 S=، 33/17 M=) و در مورد تحمل پریشانی در گروه آزمایش به ترتیب (7/68 S=، 33/62 M=) و (8/05 S=، 39/87 M=) و گروه کنترل به ترتیب (9/66 S=، 34/77 M=) و (10/00 S=، 9/66 M=) می باشد. در تجربه مجدد ضربه در گروه آزمایش به ترتیب (7/47 S=، 62/86 M=) و (10/64 S=، 57/24 M=) و در گروه کنترل به ترتیب (10/64 S=، 24/57 M=) و (12/52 S=، 54/76 M=) به دست آمد.
    بحث و نتیجه گیری
    نتایج پژوهش فوق نشان داد که ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس می تواند در افزایش تحمل پریشانی و کاهش علائم اختلال استرس پس از آسیب تاثیرگذار باشد. آموزش ذهن آگاهی باعث می شود افراد بدون تلاش در جهت هر نوع تغییر، صرفا تجارب هیجانی خود را مشاهده و بپذیرند. نتیجه به دست آمده در مورد متغیر انعطاف پذیری روانشناختی احتمالا به علت حجم کم نمونه بوده است.
    کلیدواژگان: اختلال استرس پس از آسیب، انعطاف پذیری روانشناختی، تحمل پریشانی، تجربه مجدد ضربه، ذهن آگاهی مبتنی بر کاهش استرس
  • معصومه حسینی، منیره عبادی، زهرا فارسی صفحات 249-257
    مقدمه
    آموزش اخلاق می تواند بر حساسیت اخلاقی تاثیر بگذارد، هر چه آموزش به صورت عینی تر و با ارائه ی مثال و مطالعه ی موردی و با استفاده از وسایل کمک آموزشی همراه باشد، میزان حساسیت اخلاقی را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد.
    هدف
    این مطالعه با هدف بررسی تاثیر برنامه انگیزشی اخلاق بر حساسیت اخلاقی پرستاران بیمارستان های نظامی مشهد انجام شده است.
    مواد و
    روش
    این پژوهش یک مطالعه ی نیمه تجربی بوده که در سال 1396 انجام شده است. دو بیمارستان منتخب نظامی مشهد به صورت تخصیص غیر تصادفی و واحدهای مورد پژوهش، 20 پرستار در هر بیمارستان با استفاده از روش تصادفی ساده انتخاب شدند. پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه حساسیت اخلاقی هان (Han Moral Sensitivity Questionnaire) در سه نوبت (قبل، بلافاصله و یک ماه بعد از مداخله) توسط پرستاران تکمیل شد. برنامه انگیزشی اخلاق در دو روز متوالی برای گروه آزمون انجام شد و در گروه کنترل مداخله ای انجام نشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نسخه 16 نرم افزار SPSS و آزمون های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی نسبی و فراوانی مطلق) و آمار تحلیلی (آزمون های تی مستقل، تی زوج، آزمون دقیق فیشر، من ویتنی یو، کای اسکوار و انوای اندازه های تکراری) استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین نمره حساسیت اخلاقی قبل از مداخله در گروه آزمون 344/10 ± 60/60 و گروه کنترل 837/14 ± 65/59 از نمره کل 100 بود (178/0 P=). نمره حساسیت اخلاقی در گروه آزمون بلافاصله پس از مداخله 606/5 ± 80/75 و نمره گروه کنترل 25/14 ± 40/60 بود، که اختلاف معنی دار در دو گروه مشاهده شد (001/0 P<). نمره حساسیت اخلاقی در مرحله یک ماه بعد از مداخله در گروه آزمون 21/6 ± 85/73 و در گروه کنترل 19/14 ± 10/60 بود، که اختلاف معنی دار بود (001/0 P=). نمره حساسیت اخلاقی در گروه آزمون در سه مرحله دارای اختلاف معنی دار (0001/0 P<) و در گروه کنترل بدون اختلاف معنی دار بود (290/0 P=).
    بحث و نتیجه گیری
    مطالعه ی حاضر نشان داد برنامه ی انگیزشی اخلاق که ترکیبی از سخنرانی، بحث گروهی، نمایش فیلم و ایفای نقش بود بر حساسیت اخلاقی پرستاران موثر بود، لذا، پژوهشگران پیشنهاد می کنند که جلسات آموزش اخلاق پرستاری در دوره های آموزش ضمن خدمت برای پرستاران گنجانده شود.
    کلیدواژگان: آموزش، اخلاق، پرستاران، حساسیت اخلاقی
  • علی روشندل حصاری، عبدالرضا صادقی، روح الله حسنی، هاشم افراسیابی، جواد علی آبادی صفحات 258-265
    مقدمه
    خودکشی در بین سربازان تصادفی نیست و در نتیجه جریانی از افکار، اندیشه ها، موقعیت ها و روابط بین فردی رخ می دهد. یکی از رفتارهای خودکشی گرا، افکار خودکشی است که پیش بینی کننده مهمی در خودکشی کامل است.
    هدف
    هدف از تحقیق حاضر بررسی ارتباط بین صفات شخصیتی با میزان شیوع افکار خودکشی در سربازان بود.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود و جامعه آماری پژوهش، شامل 88 نفر از سربازان مشغول به خدمت در سال 1396 در یک پادگان منتخب بودند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه ویژگی های دموگرافیک، پرسشنامه ویژگی های شخصیتی نئو، پرسشنامه مقیاس افکار خودکشی بک و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ بودند. به منظور برآورد اعتبار مقیاس پرسشنامه ها از دو روش آلفای کرونباخ و دو نیمه کردن استفاده گردید. برای آنالیز داده ها از آمار توصیفی (جدول فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون) استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مقیاس افکار خودکشی بک و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ قادر به تشخیص افکار خودکشی در سربازان می باشد و مشخص گردید که روایی هم زمان مقیاس افکار خودکشی بک با صفات شخصیتی و پرسشنامه سلامت عمومی دارای همبستگی معناداری می باشد، به طوری که ضریب همبستگی بین روان رنجورخویی با مقیاس خودکشی بک 65/0 R= و در سطح معناداری 001/0 P= است، در حالی که همبستگی و معناداری مقیاس خودکشی بک با گشودگی 24/0- R=، 018/0 P=، برون گرایی 52/0- R=، 002/0 P=، با وجدان بودن 43/0- R=، 013/0 P=، موافق بودن 58/0- R=، 001/0 P= می باشد؛ همچنین همبستگی منفی میان مقیاس افکار خودکشی بک با پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ با مقدار 57/0- R= و سطح معناداری 014/0 P= رویت شد.
    بحث و نتیجه گیری
    بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که با افزایش روان رنجورخویی، میزان افکار خودکشی افزایش می یابد و با افزایش سلامت عمومی، گشودگی، برون گرایی، با وجدان بودن و موافق بودن نیز مقیاس خودکشی کاهش می یابد؛ صفات شخصیتی مثبت و سلامت عمومی بالا، باعث بهبود افکار و ویژگی های شخصیتی منفی می شوند و همچنین برخورداری از سلامت عمومی پایین، تاثیر مستقیمی بر افکار خودکشی دارد. با توجه به عوامل زمینه ساز به دست آمده، بایستی افراد در بدو ورود به محیط های نظامی، به صورت دوره ای و منظم مورد بررسی قرار گیرند و مداخلات مناسب پیشگیری از خودکشی از قبیل آموزش، مشاوره و روان درمانی برای آنان انجام شود.
    کلیدواژگان: افکار خودکشی، سربازان، سلامت عمومی، صفات شخصیتی
  • مهناز عباسی، مریم نظام زاده، زهرا فارسی، بابک خدامرادی صفحات 266-271
    مقدمه
    چشم به این علت که بیشترین نقش را در ارتباط ما با جهان بیرون دارد از مهم ترین قسمت های بدن محسوب می شود، آسیب های چشمی از علل مهم کاهش بینایی و نابینایی در سراسر جهان هستند.
    هدف
    مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی و علل ترومای چشمی در مصدومین نظامی مراجعه کننده به بیمارستان های منتخب آجا در تهران و کرمانشاه بین سال های 94- 1384 صورت گرفته است.
    مواد و روش ها
    مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی که 153 پرونده مصدومان چشمی نظامی مراجعه کننده به بیمارستان منتخب نظامی شهرکرمانشاه و تهران بین سال های 94-1384 بررسی شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته شامل مشخصات دموگرافیک و سوالات مرتبط با ترومای چشمی بود. داده ها کدگذاری و وارد Spss نسخه 16 شده و با روش های آماری توصیفی تحلیلی و با معنی داری 0/05 P< تحلیل شد.
    یافته ها
    محدوده سنی بین 18 تا 72 سال با میانگین سنی 10/206 ± 25/85، تمامی مصدومان مرد (100%)، 9/71% مجرد و 1/62% وظیفه بودند. 4/48% مراجعان بین 1 تا 12 ساعت بعد از تروما به بیمارستان مراجعه و بیشترین نوع ترومای وارده نافذ (66%) و به صورت غیرعمدی (3/86%) بود. اکثر موارد با اجسام تیز (35/63%)، در (3/50%) پادگان و در زمان صبح (2/41%) بود. اکثر مصدومین سابقه قبلی ترومای چشمی (6/87%) نداشتند و آسیب های متعدد (2/66%) به دنبال تروما رخ داده بود. (2/56%) آسیب به چشم چپ و مدت بستری پس از تروما بالای یک روز (9/88%) بود. بیشتر مصدومین (7/66%) در مرکز جراحی شده اند ارتباط معنی داری بین مشخصات دموگرافیک و ترومای چشمی یافت نشد.
    بحث و نتیجه گیری
    مطالعه نشان داد که تروماها در میانگین سنی پایین تر و در پادگان ها و محل کار اتفاق می افتد که توجه به برنامه ریزی و آموزش توسط مسئولین در زمینه ایمنی کار را طلب می کند. جهت برنامه ریزی های مدیریتی در دسترس بودن آمار صحیح از تروماهای چشمی الزامی می باشد که این مهم نیز به نوبه ی خود مستلزم وجود سیستم ثبت دقیق اطلاعات می باشد که بتوان از این آمارها بهره برد.
    کلیدواژگان: پرسنل نظامی، ترومای چشم، ترومای غیر نافذ، ترومای نافذ
  • یاسر عزیزی سعید، مجید طاعتی غفور، رحیم مرادی صفحات 272-280
    مقدمه
    بررسی های انجام شده بر روی زندانیان مردنشان داده است که میزان شیوع اختلال های روانی در زندان، دو تا سه برابر بیشتر از میزان شیوع آن در جمعیت عمومی است.
    هدف
    هدف این مطالعه تعیین میزان شیوع اختلالات روانی در زندانیان مرد مراجعه کننده به درمانگاه زندان همدان در سال 1395 بود.
    مواد و روش ها
    این پژوهش بر روی 446 نفر از زندانیان مرد انجام شده بود که با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده بودند. این افراد با شکایت از وضعیت روانی خود در طول یک سال اخیر به درمانگاه زندان مراجعه کرده بودند. شرکت کنندگان توسط پزشک مورد غربالگری اولیه قرار گرفتند. گروه نمونه چک لیست نشانگان اختلالات روانی (90 SCL) را تکمیل نمودند و موارد دارای نشانگان بالینی بالاتر از خط برش 5/2، تحت مصاحبه بالینی روانشناس و روانپزشک قرار گرفتند.
    یافته ها
    45 درصد افراد متاهل، 45 درصد مجرد و 10 درصد مطلقه بودند. بیشترین فراوانی از نظر وضعیت تحصیلی را افراد با تحصیلات ابتدایی (34 درصد) و راهنمایی (35 درصد) تشکیل دادند. بیشترین شیوع اختلال در افراد 26 تا 35 سال (50 درصد) مشاهده شد. در 96 درصد (427 نفر) افراد، حداقل یک اختلال، تشخیص داده شد. بر اساس نتایج تحلیل در محور یک، اختلالات افسردگی (41 درصد)، اختلالات دوقطبی (19 درصد)، اختلالات مرتبط با آسیب و عامل استرس (9 درصد)، اختلالات اضطرابی (8/8 درصد) و اختلالات مرتبط با مواد (8 درصد) به ترتیب بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده اند. بیش از 50 درصد از زندانیان از 2 یا چند اختلال روانی به صورت همزمان رنج می بردند.
    بحث و نتیجه گیری
    طبق نتایج این پژوهش، شیوع اختلالات روانی در زندانیان به ویژه اختلالات خلقی (دوقطبی- افسردگی) بسیار بیشتر از جمعیت عادی است.
    کلیدواژگان: اختلال روانی، افسردگی، زندان، زندانیان
  • یاسر سعید، عفت آفاقی، زینب تابانژاد، محمد نجفلو صفحات 281-287
    مقدمه
    هوش اخلاقی به توانایی تشخیص درست از غلط، انتخاب درست و درنهایت رفتار مبتنی بر اخلاق اطلاق می شود. هوش اخلاقی به عنوان عامل موثر در افزایش تعهد، مسئولیت پذیری، عملکرد مطلوب و تحقق اهداف سازمان محسوب می شود. لنیک و کیل (Lennick and Kiel) ساختار هوش اخلاقی را شامل چهار مولفه اصلی درستکاری، مسئولیت پذیری، بخشش و همدلی عنوان می کنند که برای موفقیت مداوم سازمانی و شخصی ضروری است؛ بنابراین اعمال افراد با هوش اخلاقی بالا، پیوسته با ارزش ها و عقایدشان هماهنگ است، عملکرد بالایی دارند و همیشه کارها را با اصول اخلاقی پیوند می دهند. پرستاران نیز به خاطر نفوذ در خدمات بهداشتی- درمانی و قبول مسئولیت های عظیم، مسئول پذیرش عملکردهای خود می باشند.
    هدف
    این مطالعه با هدف تعیین ارتباط میان هوش اخلاقی و ویژگی های جمعیت شناختی در پرستاران بخش های مراقبت ویژه انجام شد.
    مواد و روش ها
    در یک مطالعه مقطعی (توصیفی- تحلیلی)، تعداد 267 پرستار شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های شهر تهران در سال 1392 به روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند و از نظر هوش اخلاقی مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها از نسخه فارسی پرسشنامه هوش اخلاقی لنیک و کیل که روایی و پایایی آن مورد تائید قرار گرفته است؛ استفاده شد. سپس داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 18 و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد تحلیل قرار گرفتند. 0/05 P< به عنوان سطح معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    تعداد کل نمونه ها 267 نفر بودند که در محدوده ی سنی 50-20 سال قرار داشتند. از این تعداد 65/54 درصد زن بودند و اکثریت واحدهای پژوهش، متاهل (73/78 درصد) و دارای سطح تحصیلات کارشناسی (80/52 درصد) بودند. آزمون های آماری نشان دادند که هوش اخلاقی بیشتر پرستاران در حد متوسط (62/9%) 168 بود. همچنین بین متغیرهای جنس (0/006 P=)، سطح تحصیلات (0/004 P=) و میزان ساعات اضافه کار (0/004 P=) با هوش اخلاقی پرستاران بخش مراقبت های ویژه ارتباط آماری معناداری وجود داشت و بین متغیرهای سن (0/01 P=)، سابقه ی کار (0/09 P=) و وضعیت تاهل (0/3 P=) ارتباط آماری معناداری وجود نداشت.
    بحث و نتیجه گیری
    با توجه به ماهیت حرفه پرستاری و با تکیه بر یافته های این پژوهش، ارائه راهکار مناسب در زمینه چینش نیروها، برگزاری کارگاه های اخلاق ضمن خدمت، جذب و حفظ پرستاران واجد شرایط و انجام مطالعات مداخله ای در این زمینه جهت ارتقاء هوش اخلاقی و در نهایت موفقیت سازمان نظام سلامت پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: بخش مراقبت های ویژه، پرستار، هوش اخلاقی
  • لادن فتی، حکیمه حضرتی، میترا محمدزاده، هنگامه حبیبی صفحات 288-294
    مقدمه
    در سال های اخیر با توجه به تغییر نگرش دانشجویان پزشکی در فرایند یادگیری و ارزیابی، این فرایند از رویکرد سنتی به سمت دانشجو محوری سوق داده شده است. در این راستا باید از ابزار و روش های جدید یادگیری و ارزیابی جهت مشارکت فعال دانشجویان استفاده کرد. لذا، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از کارپوشه در انگیزش و پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تبریز صورت گرفته است.
    مواد و روش ها
    این مطالعه از نوع نیمه تجربی می باشد. جامعه آماری مطالعه، دانشجویان پزشکی سال شش دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال تحصیلی 95-96 بودند که به روش سرشماری، 70 نفر از دانشجویان سال شش پزشکی وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی و پایایی آن توسط اساتید و اعضای هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تبریز مورد تائید قرار گرفت (آلفای کرونباخ 0/8). پرسشنامه در دو بخش، تاثیر کارپوشه را بر یادگیری و ارزیابی مورد بررسی قرار می داد. سپس داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 14 و با آزمون های آماری در سطح 0/05 P≤ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه اکثر (80%) دانشجویان در رده سنی 23 تا 26 سال قرار داشتند.70% نمونه ها زن بودند؛ که 70% آن ها با کارپوشه آشنایی نداشتند. 75% دانشجویان موافقند که پورتفولیو سبب افزایش انگیزه برای یادگیری و شرکت در بحث های گروهی، افزایش کیفیت یادگیری و پایداری یادگیری دانشجویان می شود. 83/3% دانشجویان کاملا بر این باورند که به کارگیری کارپوشه در فرایند ارزیابی سبب مشارکت دانشجو در ارزیابی خود و همچنین فراهم شدن فرصت خود ارزیابی (2/79%) می شود. تفاوت معنی داری بین جنس و انگیزش یادگیری و یادگیری عمیق مشاهده شد (0/05 P<).
    بحث و نتیجه گیری
    از آنجا که پورتفولیو به عنوان یک ابزار خودارزیابی جهت اصلاح یا بهبود روند یادگیری که منطبق بر یادگیری بزرگسالان است مورد استفاده قرار می گیرد، می تواند به عنوان یک ابزار قدرتمند در امر یادگیری و ارزیابی دانشجویان بکار گرفته شود، لذا، بایستی اساتید تمهیدات لازم را جهت استفاده از این ابزار آموزشی با تمرکز بر یادگیری و ارزیابی فراگیران فراهم سازند.
    کلیدواژگان: ارزیابی، دانشجویان، کارپوشه
|
  • Chegeni. Z., Aliyari. Sh, Pishgooie. Sah Pages 227-235
    Introduction
    Cardiac arrest is one of the most common causes of mortality in Iran. The reaction of the first persons who deal with such patients in the first minutes of incidence is of great importance in the prognosis of the disease as well as death or survival of the patient.
    Objective
    the current study aimed at examining the effect of basic cardiopulmonary resuscitation training by the presentation method on soldiers’ performance.
    Materials And Methods
    In the current experimental study conducted in 2017, two military units were randomly selected in Khorramabad, Lorestan Province, Iran. A total of 28 soldiers were randomly selected from each unit and allocated into the intervention and control groups. A pre-test was conducted on both groups in order to evaluate the validity and reliability of the researcher-made performance checklist. Then, the intervention group was trained by the researcher using presentation method and the control group received the previously employed educations. After 1 week, the post-test was performed on both groups. Finally, the data were analyzed using Fisher statistical exact test, t test, and paired t test with SPSS version16.
    Results
    There was no significant difference between the 2 groups in terms of demographic characteristics (P>0.05). The mean performance score before and after the intervention were 2.56 ± 1.68 and 2.08 ± 1.70 in the intervention group (P>0.05), while 20.16 ± 2.17 and 1.48 ± 2.16 in the control group, respectively. Independent t test showed a significant difference between the groups in terms of the post-test scores (PDiscussion and
    Conclusion
    The results showed the effectiveness of cardiopulmonary resuscitation training in the intervention group. Consequently, due to the remarkable effect of such trainings on soldiers by the presentation method, it is recommended to hold basic cardiopulmonary resuscitation training workshops by the same method for the army task force in order to improve their performance.
    Keywords: Cardiopulmonary Resuscitation, Performance, Presentation Teaching Method, Soldiers
  • Kazemi. H., Shojaei. F., Soltanizadeh. M Pages 236-248
    Introduction
    In Iran, a large number of veterans have post-traumatic stress disorder and many attempts were made to assess a variety of psychological treatments in this regard; the mindfulness-based stress reduction intervention is one of the methods that might be helpful.
    Objective
    The current study aimed at investigating the effect of mindfulness-based stress reduction intervention on psychological flexibility, distress tolerance, and re-experiencing the trauma in veterans with post-traumatic stress disorder.
    Methods and Material: The current semi-experimental study was conducted in 2016 using pretest and posttest, and a control group. The study population included the veterans with post-traumatic stress disorder referred to Rajaei Hospital of Najafabad, Isfahan Province, Iran. A sample of 40 veterans were selected and randomly divided into the 2 groups of experimental and control. The data collection instruments were the acceptance and action questionnaire, distress tolerance scale, and secondary traumatic stress scale; both groups filled out the questionnaires in pretest. The experimental group was exposed to the mindfulness-based stress reduction therapy. Then, both group refilled out the same questionnaires in posttest.
    Results
    The data were analyzed with MANCOVA. The results revealed that the mindfulness-based stress reduction therapy had positive effects on distress tolerance (F=4.16, P0.05). The effectiveness in the subscale of distress tolerance (tolerance, absorption, evaluation, and set) and secondary traumatic stress (intrusion, avoidance, and arousal) was significant. The mean ± standard deviation (SD) of flexibility scores in pretest and posttest in the experimental group was 33.21±4.08 and 36.32±3.34, and in the control group was 33.48±5.83 and 33.17±5.57, respectively. Regarding distress tolerance in the experimental group the mean ± SD was 32.62±7.68 and 39.87±8.05, and in the control group was 34.77±9.66 and 9.66±10.00 in the pretest and posttest, respectively. About re-experiencing the trauma, the mean ± SD in the experimental group was 62.86±7.47 and 57.24±10.64, and in the control group was 57.24±10.64 and 54.76±12.52 in the pretest and posttest, respectively.
    Discussion and
    Conclusion
    The results showed a significant positive effect of the mindfulness-based stress reduction therapy on the increase of distress tolerance and decrease of post-traumatic stress disorder. Mindfulness training enables the individuals to merely observe and accept their emotional experiences and there is no need for making any changes. The result obtained from the analysis of psychological flexibility was probably due to small sample size of the current study.
    Keywords: Distress Tolerance, Flexibility, Post-traumatic Stress Disorder, Re-experiencing the Trauma, Mindfulnessbased Stress Reduction
  • Hoseini. M., Ebadi. M., Farsi. Z Pages 249-257
    Introduction
    Ethics education can affect moral sensitivity. More objective-structured and evidence-based education using teaching aids, more moral sensitivity.
    Objective
    The current study aimed at investigating the effect of moral motivation training on moral sensitivity in nurses of Mashhad military hospitals, Iran.
    Materials And Method
    The current semi-experimental study was conducted in 2017. Two hospitals were selected in Mashhad using the non-random sampling method, and 20 nurses were selected from each hospital using the simple random sampling method. The demographic and the Han moral sensitivity questionnaires were completed by nurses before intervention, as well as immediately and 1 month after the intervention. Moral motivation training sessions were held over 2 consecutive days for the experimental group and the control group received no trainings. Data were analyzed with SPSS version 16 using descriptive statistical tests (mean, standard deviation, relative frequency, and absolute frequency) and analytical statistics (independent t test, t test, the Fisher exact test, the Mann-Whitney U, Chi-square, and duplicate sizes).
    Results
    The mean score of moral sensitivity before intervention in the experimental and control groups were 60.66±10.34 and 59.65 ± 14.87, respectively out of the total score of 100 (P= 0.178). The mean score of moral sensitivity in the experimental and control groups, immediately after the intervention, were 75.80 ± 5.606 and 60.40 ± 14.25, respectively; a significant difference was observed between the groups (PDiscussion and
    Conclusion
    The present study showed that the moral motivation training, a combination of speech, group discussion, video presentation, and role play, was effective on nurses’ moral sensitivity. Therefore, researchers suggested including ethics training programs in nursing curriculums.
    Keywords: Ethics, Education, Nurses, Moral Sensitivity
  • Ali Roshandel Hesari, Abdolreza Sadeghi, Ruhollah Hasani, Hashem Afrasiyabi, Javad Aliabadi Pages 258-265
    Introduction
    Suicide is not a sudden event among soldiers and happens as a result of a period of thoughts, circumstances, and interpersonal relationships. Suicidal ideation, as one of the most common suicidal behaviors, is an important predictor for completed suicide.
    Objective
    the current study aimed at evaluating the relationship between personality traits and prevalence of suicidal ideation in soldiers.
    Material and
    Methods
    The current correlational, descriptive study was conducted on 88 soldiers spending their term of military services in a military barrack in 2017. Data collection tools were the demographic characteristics questionnaire, NEO personality characteristics questionnaire, the Beck scale for suicidal intention, and the Goldberg general health questionnaire. The validity of the questionnaires was assessed by Cronbach’s alpha and the split half method. To analyze the data, descriptive statistics (frequency table, percentage, mean and standard deviation) and inferential statistics (Pearson correlation coefficient) were used.
    Results
    The results of the current study showed that the Beck scale for suicidal intention could detect suicidal ideation in soldiers; a significant correlation was observed between the simultaneous validity of the Beck scale for suicidal intension, and personality traits and the Goldberg general health questionnaire. Hence, the correlation coefficient between neuroticism and the Beck scale was r =0.65 (P= 0.001), while the correlation coefficient and level of significance of the Beck scale with openness were P=0.018, r=-0.24, extroversion P = 0.002, r = -0.52, conscientious P= 0.013, r = -0.43, and consent P= 0.001, r= -0.58. Also, there was a negative correlation between the Beck scale for suicidal intention and the Goldberg general health questionnaire, while r= -0.57 and P= 0.014.
    Discussion and
    Conclusion
    According to the research findings, it can be concluded that with increasing neuroticism, suicidal thoughts increases and with increasing general health, openness, extraversion, conscientiousness, and consent, the suicide intention decreases. Positive personality traits and high general health improve thoughts, while negative personality traits and lower general health have a direct negative impact on suicidal thoughts. Owing to the obtained background factors, soldiers should be screened for mental health on arrival at military environments as well as certain intervals. Preventive interventions such as training, consultation, and psychotherapy should be also considered.
    Keywords: General Health, Personality Traits, Suicidal Thoughts, Soldiers
  • Mahnaz Abbasi, Maryam Nezamzadeh, Zahra Farsi, B. Khodamoradi Pages 266-271
    Introduction
    Eye is the main organ to communicate with outside world and is of great importance accordingly. Eye injuries are the major causes of visual impairment and blindness worldwide.
    Objective
    The current study aimed at determining the prevalence and causes of ocular trauma in military victims referred to the eye specialist military hospitals in Tehran and Kermanshah from 2005 to 2015.
    Material and
    Methods
    The current descriptive, cross sectional study was conducted on 153 reports (110 from Tehran and 43 from Kermanshah) for the military eye injuries referred to the eye specialist military hospitals in Kermanshah and Tehran, Iran, from 2005 to 2015. The data collection instrument was a questionnaire consisted of demographic information and questions related to ocular trauma. Since the instrument measures the individuals’ characteristics, its reliability was not applicable; data were analyzed with SPSS version 16 using statistical tests such as frequency tables and percent of queries. The chi-square and Fisher exact tests were also employed; P-value ≤0.005 was considered the level of significance.
    Results
    The age of the subjects ranged 18 to 72 years; mean 206.10 ± 85.25. All the victims were male (100%), 71.9% single, 62.1% conscript. Moreover, 48.4% of the clients were admitted to the hospital 1-12 hours after the incidence of trauma. Most of the cases were penetrating trauma (66%) occurred unintentionally (86.3%). Most often happened by sharp tools (63.35%), in garrison (50.3%), and during the morning (41.2%). Most of the cases had no a history of ocular trauma (87.6%); multiple damages was reported in 66.2% of the cases. In 56.2% of the subjects, damage occurred to the left eye and the hospital stay due to damage was a day in 88.9% of them. Most of the victims (66.7%) had undergone surgery in the military hospitals. No significant relationship was observed between demographic information and incidence of ocular trauma in the subjects.
    Discussion and
    Conclusion
    The study results showed that eye trauma in the barracks and workplaces mostly occur in the lower ages. In spite of strategies and trainings on employees’ safety, ocular traumas still threat them. To manage employee safety, accurate statistics of eye trauma is required, which, in turn, emphasizes the need for a reliable recording system.
    Keywords: Blunt Trauma, Eye Injury, Military Personnel, Penetrating Trauma
  • Azizi Saeid. Y., Taati Ghafoor. M., Moradi. R Pages 272-280
    Introduction
    Based on the results of different studies on inmate populations, the prevalence of mental disorders among male prisoners was 2-3 times higher than the general population.
    Objective
    The current study aimed at determining the prevalence of mental disorders among male prisoners referred to the clinic of Central Prison of Hamedan, Iran.
    Material and
    Methods
    The study was carried out on 446 male prisoners referred to the clinic of Central Prison of Hamadan. The participants were selected using the purposive sampling method; they mostly complained of their mental status during the last year. The initial screening test was performed for the participants by a physician. The subjects completed the syndrome checklist questionnaire (SCL90) and the ones with cutoff point >2.5 for clinical syndrome underwent structured interviews with a psychologist and a psychiatrist.
    Results
    Based on the obtained data, 45% of the subjects were married, 45% single, and 10% divorced. Most of them had primary school education (34%), followed by middle school (35%). Mental disorders were mostly common in the subjects within the age range of 26 to 35 years (50%); also, 96% (n=427) of them were diagnosed with at least 1 disorder. Based on the data analysis results, depression (41%), bipolar disorder (19%), trauma- and stress-related disorders (9%), anxiety disorders (8.8%), and substance-related disorders (8 percent) had the highest frequencies among the subjects, respectively. The comorbidity of 2 or more mental disorders was observed in more than 50% of the studied inmates.
    Discussion and
    Conclusion
    According to the results of the current study, the prevalence of mental disorders, particularly mood disorders (depression, bipolar), among prisoners is significantly higher than the general population.
    Keywords: Depression, Mental Disorder, Prison
  • Saied. Y., Afaghi. E., Tabanejad. Z., Najafloo. M Pages 281-287
    Introduction
    Moral intelligence is the ability to distinguish true from false, choose appropriately, and ultimately show ethical behavior. Moral intelligence is considered as an effective factor in increasing commitment, accountability, desirable performance, and achieving the goals of the organization. Based on the results of the study by Lennick and Kiel, moral intelligence is comprised of 4 main components including integrity, responsibility, forgiveness, and compassion that are essential for the continuation of organizational and personal success. Therefore, there is a harmony between the values and beliefs in people with high moral intelligence; they have high performance and always link their actions with moral principles. Nurses are also responsible for their actions due to their highlighted role in health care practices and taking huge responsibilities.
    Objectives
    The current study aimed at investigating the relationship between moral intelligence and some demographic characteristics in nurses of the intensive care units (ICUs).
    Materials And Methods
    The current cross sectional, descriptive-analytical study was conducted on 267 nurses working in the ICUs in Tehran in 2013 selected by the convenience sampling method and examined for moral intelligence. Persian version of the Lennick and Kiel moral intelligence, which its reliability and validity was confirmed previously, was used for data collection. Then, data were analyzed with SPSS version 18 using descriptive and analytical statistics. A P-value
    Results
    The total number of samples was 267 in the age range of 20-50 years, of which 65.54% were female; the majority of study participants was married (73.78%) and had undergraduate education (80.52%). Statistical tests showed that the moral intelligence of most nurses (n=168; 62.9%) was moderate. Also, there was a significant relationship between the gender-dependent variables (P = 0.006), level of education (P = 0.004), overtime hours (P = 0.004), and moral intelligence of nurses in ICUs. There was no significant relationship among age (P = 0.1), work experience (P = 0.09) and marital status (P = 0.3).
    Discussion and
    Conclusion
    Based on the nature of nursing profession and relying on the findings of the current research, it is suggested to develop strategic plans, hold in-service ethics workshops, hire qualified nurses, and conduct interventional studies in the same field to enhance moral intelligence and consequently efficiency of health system.
    Keywords: Intensive Care Unit, Moral Intelligence, Nurse
  • Fata. L., Hazrati. H., Mohammadzadeh. M., Habibi. H Pages 288-294
    Introduction
    In recent years, the attitude of medical students toward learning and evaluation processes is changed.
    In this regard, new methods of learning and evaluation should be used to actively involve them in such processes.
    Objectives
    The current study investigated the effect of portfolio on the motivation and academic achievement of students of Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran.
    Material and
    Methods
    The current survey of the six-year medical students of Tabriz University of Medical Sciences was conducted on 20 subjects selected by the simple sampling method. The data collection tool was a valid and reliable questionnaire with Cronbach’s alpha = 0.8. The questionnaire consisted of 2 parts, the impact of portfolio on learning and evaluation. The data were analyzed with SPSS version 14 using statistical tests.
    Results
    About 80% of the students were within the age range of 23 to 26 years, and 70% were not familiar with the portfolio. Most students believed that the portfolio increased their motivation to learn and participate in group discussions, and enhanced the quality of learning and learning sustain ability. Also, 83.3% of the participants believed that using portfolio can provide opportunities to attempt self-evaluation. Using the Spearman test, a significant difference was observed between the gender, and motivational learning and deep learning (PDiscussion and
    Conclusion
    Portfolio is a self-evaluation tool using to modify or improve the learning process. Hence, it can be used as a powerful tool in learning and evaluation of students.
    Keywords: Evaluation Tools, Portfolio, Students