فهرست مطالب

پژوهش های زراعی در حاشیه کویر - سال چهاردهم شماره 3 (پاییز 1396)
  • سال چهاردهم شماره 3 (پاییز 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/10/10
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مقاله پژوهشی
  • علیرضا آذرمهر *، مهدی باقی، مهدی ضیایی نسب صفحات 155-165
    پژوهش حاضر به منظور ارزیابی اثرات محلول پاشی عصاره جلبک دریایی و تری اکسیدگوگرد بر صفات عملکرد دانه، درصد روغن، عملکرد بیولوژیک، تعداد شاخه فرعی، تعداد غلاف شاخه های فرعی، وزن خشک، وزن هزار دانه و شاخص برداشت کلزا پائیزه (Brassica napus L.) رقم ناتالی در مزرعه ی آزمایشی واقع در شهرستان دماوند (آبسرد) استان تهران در سال زراعی 95-1394 به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا گردید. عامل اول شامل محلول پاشی عصاره جلبک دریایی Ecklonai maxima با نام تجاری Basfoliar Kelp با غلظت صفر، یک، دو و سه لیتر در هکتار و عامل دوم شامل اسپری تری اکسیدگوگرد (SO3) با نام تجاری K-leaf با غلظت صفر، 5/1 و 5/2 لیتر در هکتار در سه مرحله سه الی پنج برگی بوته ها در ابتدای آبان ماه، آغاز ساقه دهی در فروردین ماه و نیز مرحله گل دهی در اردیبهشت ماه بود. کاربرد عصاره جلبک دریایی بر افزایش اندازه تمامی صفات مورفولوژیک، فیزیولوژیک و عملکردی مورد ارزیابی به غیر از شاخص برداشت موثر بود. همچنین اثرات کاربرد تری اکسیدگوگرد بر صفات تعداد شاخه فرعی، تعداد غلاف شاخه های فرعی، درصد روغن، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک معنی دار بود. اثر متقابل مصرف سه لیتر در هکتار عصاره جلبک دریایی به همراه 5/2 لیتر در هکتار تری اکسیدگوگرد با ایجاد 96/48 درصد روغن به نسبت تیمار شاهد (95/45 درصد) افزایش شش درصدی روغن دانه و همچنین 6/167 غلاف نسبت به شاهد (64 غلاف) افزایش 62 درصدی تعداد غلاف شاخه های فرعی بوته را موجب گردید.
    کلیدواژگان: اجزای عملکرد، تری اکسید گوگرد، عصاره جلبک دریایی، عملکرد کلزا
  • حسین برکند *، پورنگ کسرایی، حمیدرضا توحیدی مقدم صفحات 167-177
    به منظور بررسی اثر سطوح مختلف سرب و کادمیوم بر جوانه زنی و فعالیت آنزیمی بذرگیاه ذرت، تحقیقی در سال 1394 در آزمایشگاه بذر گروه زراعت دانشگاه آزاد ورامین بر روی بذر ذرترقم سینگل کراس 704انجام شد. این تحقیق به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با پنج سطح سرب شامل (صفر، 10، 40،70 و 100 میکرو مول در لیتر کلرید سرب) و پنج سطح کادمیوم شامل (صفر، 10، 40،70 و 100 میکرو مول در لیتر کلرید کادمیوم) در سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که اثر کاربرد سرب و کادمیوم بر تمامی صفات مورد بررسی معنی دار بود. افزایش غلظت این فلزات سنگین سبب کاهش درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، وزن خشک ساقه چه، وزن خشک ریشه چه، فعالیت آنزیم فسفاتاز و آنزیم α آمیلاز و افزایش فعالیت آنزیم کاتالاز شد. اثرات متقابل نشان داد که کم ترین و بیش ترین سرعت جوانه زنی به ترتیب 86/5 و 92/8 (دانه در روز)، وزن خشک ریشه چه 34/0 و 66/0 (گرم)، فعالیت آنزیم فسفاتاز 9/0 و 3/4 (واحد در گرم وزن تر گیاهچه) و آنزیم آلفا آمیلاز 3/3 و 9/5 (واحد در گرم وزن تر گیاهچه) در شرایطی حاصل شد که 100 میکرو مول در لیتر کلرید سرب و کادمیوم به صورت توام استفاده گردید
    کلیدواژگان: آنزیم آلفا آمیلاز، آنزیم کاتالاز، ذرت، سرب، کادمیوم
  • داود خدیو حقگو، محمد نصری*، پورنگ کسرایی صفحات 179-191
    به منظور بررسی جوانه زنی و صفات بنیه بذور جو در شرایط آلودگی سرب و کادمیوم، آزمایشی در آزمایشگاه دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین- پیشوا به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. عوامل مورد نظر عبارتند از: کلرید سرب در سه سطح (صفر، 60، 120 میکرو مول در لیتر) و کلرید کادمیوم در چهار سطح (صفر، 30، 60، 90 میکرومول در لیتر) بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثرات ساده کلرید سرب بر صفات درصد جوانه زنی نهایی، آنزیم کاتالاز، آنزیم اسید فسفاتاز در سطح یک درصد معنی دار بود. اثرات ساده کلرید کادمیوم بر صفات وزن تر ساقه، آنزیم کاتالاز و آنزیم اسید فسفاتاز در سطح یک درصد و بر صفات وزن تر ریشه و وزن خشک ساقه چه در سطح پنج درصد معنی دار بود. اثرات متقابل کلرید سرب و کلرید کادمیوم بر صفات طول ریشه چه و آنزیم اسید فسفاتاز در سطح احتمال پنج درصد و بر صفات وزن تر ساقه چه، وزن خشک ساقه چه در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. نتایج مقایسه میانگین اثرات متقابل کلرید سرب و کلرید کادمیوم نشان داد بیش ترین مقدار وزن تر ساقه چه با 029/1 گرم از تیمار بدون استفاده از کلرید سرب و کلرید کادمیوم و کم ترین مقدار با 551/0 گرم از تیمار 120میکرو مول در لیتر کلرید سرب و 60 میکرو مول در لیتر کلرید کادمیوم بود. بیش ترین مقدار وزن خشک ساقه با259/0 گرم مربوط به تیمار عدم مصرف کلرید سرب و عدم مصرف کلرید کادمیوم و کم ترین میزان با 074/0 گرم مربوط به تیمار 120 میکرو مول در لیتر کلرید سرب و 60 میکرو مول در لیتر کلرید کادمیوم بود. بیش ترین مقدار طول ریشه چه با 58/10 میلی متر از تیمار بدون استفاده از کلرید سرب و کلرید کادمیوم و کم ترین مقدار با 45/2 میلی متر از تیمار 120 میکرو مول در لیتر کلرید سرب و 60 میکرو مول کلرید کادمیوم به دست آمد. بیش ترین مقدار آنزیم اسید فسفاتاز با 33/3واحد بین المللی بر گرم وزن تازه بافت مربوط به تیمار 60 میکرو مول در لیتر کلرید سرب و عدم مصرف کلرید کادمیوم و کم ترین مقدار با 66/0واحد بین اللملی بر گرم وزن تازه بافت مربوط به تیمار120 میکرو مول در لیترکلرید سرب × استفاده به میزان90 میکرو مول در لیتر کلرید کادمیوم حاصل شد. به طور کلی کاهش رشد گیاه جو به دلیل غلظت بالای فلزات سنگین کلرید سرب و کلرید کادمیوم بود. در این پژوهش بهترین تیمار، تیمار عدم مصرف کلرید سرب و عدم مصرف کلرید کادمیوم است.
    کلیدواژگان: کلرید سرب، کلرید کادمیوم، جو، جوانه زنی و خصوصیات بیوشیمیایی
  • سودابه علی نژاد *، جعفر مسعود سینکی، مهرناز زارعی صفحات 193-203
    به منظور ارزیابی اثر اسید هیومیک و بیومین بر عملکرد و اجزای عملکرد دو رقم جو تحت شرایط تنش قطع آبیاری در شهرستان دامغان اجرا گردید. این آزمایش به صورت اسپیلت اسپیلت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمار های آزمایش شامل دو تیمار قطع آب (شاهد و قطع آب در مرحله 41BBCH[1] ) به عنوان عامل اصلی و دو رقم جو (کویر و نصرت) به عنوان عامل فرعی و محلول پاشی در چهار سطح (شاهد، هیومکس، بیومین، هیومکس و بیومین 50:50) به عنوان عامل فرعی فرعی، بودند. نتایج نشان داد که اثر قطع آبیاری بر تعداد سنبله، تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه و عملکرد دانه در سطح آماری یک درصد معنی دار شد. اثر رقم به غیر از صفت عملکرد دانه در بقیه صفات (تعداد سنبله، تعداد دانه در سنبله و وزن هزار دانه) در سطح آماری پنج درصد معنی دار شد. مقایسه میانگین نشان داد که رقم نصرت در تیمار محلولپاشی هیومکس+ بیومین در صفات تعداد سنبله، عملکرد دانه بیش ترین مقدار را به دست آورد. اثر متقابل تنش× رقم× محلول پاشی نشان داد که رقم نصرت در شرایط آبیاری و تیمار محلول پاشی هیومکس+ بیومین در صفات تعداد سنبله در بوته (36/4 عدد)، تعداد دانه در سنبله (8/46 عدد)، وزن هزار دانه (06/45 گرم)، عملکرد دانه (7/8998 کیلوگرم در هکتار) بالا ترین مقدار را کسب نمود
    کلیدواژگان: هیومکس، بیومین، ارقام جو، قطع آبیاری و عملکرد و اجزای عملکرد
  • فاطمه کامیاب*، شاهین واعظی، محمدجعفر آقایی، مینا ربیعی صفحات 205-216
    یکی از محدودیت های توسعه کشت لوبیا چشم بلبلی در مناطق مساعد زراعت این گیاه وجود تنش شوری می باشد. به منظور بررسی اثر شوری بر جوانه زنی و رشد گیاهچه لوبیا چشم بلبلی، آزمایشی در آزمایشگاه ژنتیک و بانک ژن گیاهی ملی ایران به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار انجام شد. عوامل آزمایش شامل 15 ژنوتیپ مختلف لوبیا چشم بلبلی (مشهد، امید بخش1، امید بخش2، 001، 002، 7245، 7254، 7262، 7288، 7244، 7256، 7291، 7289، 7278و 7305) و چهار سطح NaCl با غلظت های صفر، 50، 100 و 150 میلی مول بودند. نتایج آزمایش نشان دادند که اثر ژنوتیپ و سطوح شوری بر اکثر صفات از نظر آماری در سطح پنج درصد معنی دار بود در بررسی اثر متقابل ژنوتیپ و سطوح شوری، ژنوتیپ مشهد در سطح شوری 150 میلی مول دارای بالا ترین درصد جوانه زنی (84%) و قدرت جوانه زنی (1/8) بود. همچنین بیش ترین و کم ترین سرعت جوانه زنی در بالا ترین سطح شوری به ترتیب در ژنوتیپ 7291 با 3/5 بذر در روز و امید بخش2 با 7/3 بذر در روز مشاهده شد. با افزایش شوری وزن تر و خشک ریشه چه و ساقه چه کاهش یافت. به طور کلی، ژنوتیپ مشهد و 001 به ترتیب به عنوان متحمل ترین و حساس ترین ژنوتیپ نسبت به شوری انتخاب شدند. بر اساس نتایج این آزمایش تنوع ژنتیکی لازم برای انتخاب ارقام متحمل به شوری در میان ژنوتیپ های لوبیا چشم بلبلی ایران وجود دارد
    کلیدواژگان: ژنوتیپ، وزن خشک، رقم مشهد، NaCl
  • سید ابوالقاسم موسوی، میثم اویسی*، علیرضا ایرانبخش صفحات 217-229
    به منظور بررسی اثر آلودگی سرب و کادمیوم بر جوانه زنی بذر سورگوم رقم کیمیا، آزمایشی در آزمایشگاه دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین- پیشوا، به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. عوامل مورد بررسی عبارتند از: کلرید سرب در سه سطح (صفر، 60 و 120 میکرو مول در لیتر) و کلرید کادمیوم در چهار سطح (صفر، 30، 60 و 90 میکرو مول در لیتر). نتایج تجزیه واریانس نشان داد که کلرید سرب بر صفات درصد جوانه زنی نهایی، وزن تر ریشه چه، وزن تر ساقه چه درسطح پنج درصد و بر صفات وزن خشک ریشه چه، وزن خشک ساقه چه، طول ریشه چه، آنزیم کاتالاز و آنزیم اسید فسفاتاز در سطح یک درصد معنی دار بود. اثرساده کلرید کادمیوم بر صفات وزن تر ریشه، وزن خشک ساقه چه، طول ریشه چه، در سطح پنج درصد و بر صفات آنزیم کاتالاز و آنزیم اسید فسفاتاز در سطح یک درصد معنی دار بود. اثرات متقابل کلرید سرب و کلرید کادمیوم بر صفات وزن خشک ساقه چه، طول ریشه چه در سطح یک درصد معنی دار بود و بر سایر صفات معنی دار نبود. مقایسه میانگین اثرات متقابل کلرید سرب و کلرید کادمیوم بر طول ریشه چه نشان داد که بیش ترین مقدار با چهار میلی متر مربوط به تیمار بدون استفاده از کلرید سرب و کلرید کادمیوم و کم ترین مقدار با 8/1 میلی متر مربوط به تیمار 120 میکرو مول در لیتر کلرید سرب و 90 میکرو مول کلرید کادمیوم بود. همچنین مقایسه میانگین اثرات متقابل کلرید سرب و کلرید کادمیوم بر وزن خشک ساقه چه نشان داد که بیش ترین و کم ترین مقدار به ترتیب با 018/0 گرم و 001/0 گرم مربوط به تیمار عدم مصرف کلرید سرب و 60 میکرو مول بر لیتر کلرید کادمیوم و تیمار 120 میکرو مول در لیتر کلرید سرب و 90 میکرو مول در لیتر کلرید کادمیوم بود. بهترین عملکرد در صفات مورد بررسی مربوط به تیمار شاهد بود.
    کلیدواژگان: کلرید سرب، کلرید کادمیوم، سورگوم، جوانه زنی، رقم کیمیا
  • محمود نصرتی موموندی*، خسرو عزیزی صفحات 231-242
    به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت، کود های شیمیایی سوپر فسفات تریپل و سولفات روی بر عملکرد کمی یونجه یک ساله(Medicago scutellata cv Rabinson) در کشت تابستانه آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان در خرم آباد اجرا شد. عامل اصلی شامل تاریخ کاشت در دو سطح T1: )سی ام خرداد ماه( و T2: )بیست و پنجم تیر ماه(، عامل فرعی به صورت فاکتوریل شامل کود سوپر فسفات تریپل در سه سطح P0=0، P1=150 و P2=250 و کود سولفات روی نیز در سه سطح Zn1=50 ،Zn0=0و Zn2=100 کیلوگرم در هکتار بود. نتایج نشان داد که اثرات متقابل سه گانه تاریخ کشت، کود سوپر فسفات تریبل و کود سولفات روی بر عملکرد بیولوژیک و وزن هزار دانه در سطح احتمال یک درصد و بر عملکرد دانه و شاخص برداشت در سطح احتمال پنج درصد معنی دار بود. مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانه بر عملکرد بیولوژیک نشان داد که بیش ترین عملکرد بیولوژیک (6/3504 کیلو گرم در هکتار) در تیمار 150 کیلو گرم در هکتار کود سوپر فسفات تریپل+50 کیلو گرم در هکتار سولفات روی در تاریخ کاشت دوم (T2P1Zn1) و کم ترین آن در تیمار بدون کود سولفات روی و سوپر فسفات تریپل در تاریخ کاشت دوم(T2P0Zn0) بود. مقایسه میانگین اثرات متقابل سه گانه نشان داد که بیش ترین عملکرد دانه مربوط به تیمار 250 کیلو گرم در هکتار کود سوپر فسفات تریپل +50 کیلوگرم در هکتار سولفات روی در تاریخ کاشت دوم ( (T2P2Zn1با 9/807 کیلو گرم در هکتار و کم ترین آن مربوط به تیمار150 کیلو گرم در هکتار کود سوپر فسفات تریپل + بدون سولفات روی در تاریخ کاشت دوم (T2P1Zn0) با 5/149 کیلو گرم در هکتار بود. بنا بر این از نظر تولید علوفه خشک تیمار 150 کیلو گرم در هکتار کود سوپر فسفات تریپل+50 کیلوگرم در هکتار سولفات روی در تاریخ کاشت دوم (T2P1Zn1) و عملکرد دانه تیمار 250 کیلو گرم در هکتار کود سوپر فسفات تریپل+50 کیلو گرم در هکتار سولفات روی در تاریخ کاشت دوم (T2P2Zn1) قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: سوپر فسفات تریپل، سولفات روی، یونجه یکساله، عملکرد کمی
|
  • Alireza Azarmehr *, Mehdi Baghi, Medi Ziaeinasab Pages 155-165
    A field experiment was conducted in 2016 at Damavand county in Tehran province to study the effects of foliar application seaweed extract (Basfoliar Kelp sl) as first factor and foliar sulfur trioxide (K-leaf) as second factor on grain yield, oil content, biological yield, number of sub shrubs, number of pods on sub shrubs, dry weight, seed 1000 weight and harvest index of winter rapeseed (Brassica napus L.) var. Natalie. This factorial experiment was implemented in a randomized complete block design with three replications and 12 treatments. The foliar sprays was applied thrice (3-5 leaf, stem elongation and an thesis stages) at different concentrations involving 0, 1, 2 and 3 l.ha of seaweed extracts (namely Ecklonia maxima) and 0, 1.5 and 2.5 l/ha sulfur trioxide (So3). Foliar applications of seaweed extract, except harvest index (HI), significantly enhanced the yield, physiologic and morphologic parameters. Also So3 spraying significantly enhanced number of sub shrubs, number of pods on sub shrubs, oil content and grain and biological yields. Interactions between two factors with the application of 3 l/ha seaweed extract as well as 2.5 l.ha sulfur trioxide, affected significantly with making 48.96% grain oil compared to the control (45.95%) on oil content increase (6%) and also 167.6 pods compared to the control (64) on number of subshrubs pods growth (62%).
    Keywords: yield components, sulfur trioxide, seaweed extract, yield, rapeseed
  • Hosain Barkand *, Pourangh Kasraie, Hamidreza Tohidi Moghadam Pages 167-177
    In order to study of lead and cadmium effects onseed germination and enzyme activities an experiment was conducted in seed laboratory of department of agronomy in Islamic Azad University, Varamin, Iran in 2015 on seed corn. The experiment was installed in a completely randomized design, with treatments arranged in a factorial scheme with five levels of lead (0, 10, 40, 700 and 100 μM.Lit-1) by five levels cadmium application (0, 10, 40, 700 and 100 μM.Lit-1), with three replicates. The results showed that lead and cadmium effects treatment significantly for all experimental traits. Also with increased concentrations of heavy metals decreased germination percentage, germination rate , plumule dry weight, radicle dry weight, α-amylase enzyme and phosphatase enzyme activity, by contrast catalase enzyme activity was increased. Also interaction between lead and cadmium effect showed the lowest and greatest germination rate respectively 5.68 and 8.92 (Seed per day), radicle dry weight 0.34 and 0.66 (g), α-amylase enzyme 3.3 and 5.9 (IU. g FW-1) and phosphatase enzyme 0.9 and 4.3 (IU. g FW-1) activity was obtained when seed corn was exposure in 100 μM.Lit-1 to lead and cadmium used together respectively.
    Keywords: Alpha amylase enzyme, cadmium, catalase enzyme, Corn, lead
  • Davoud Khedive Haghgoo, Mohammad Nasri *, Pourang Kasraie Pages 179-191
    In order to investigate the effect if lead and cadmium contamination on seed germination and seed vigor of Barley (Hordeum vulgare L.) yusof, a factorial experiment in randomized blocks design was conducted in triplicate. The factors included pbcl2 at three levela,[0, 60and 120 µmol/L] and cdcl2 at four levels[0, 30, 60 and 90 µmol/L].The results showed that simple effect of pbcl2 on final germination, cathalase and phosphatase was significant(at 1%). Simple effects of pbCl2 on wet stem weight, cathalase and phosphatase (at1%) and on root lenghth. and phosphatase (at 5%), wet and dry shoot weight were significant (at 1%), Comparison of interaction effects lead chloride, cadmium chloride showed that The maximum and lowest fresh weight of shoot is 1.029 g , 0.551g related to treatment without the use of lead chloride and cadmium chloride and with treatment of 120 micromoles per liter of lead chloride and 60 micromoles per liter of cadmium chloride respectively. The highest and lowest of dry weight 0.259 gr and 0.074g were non-use cadmium chloride and non-use of lead chloride and 120 micromoles per liter of lead chloride and 60 micromoles per liter of cadmium chloride treatments, respectively. The max and min root length were related to 10.58 mm and 2.45 mm amount of treatment without the use of lead chloride, cadmium chloride and lowest related to treatment with 120 micromoles per liter of lead chloride and 60 micromoles per liter is cadmium chloride. In acid phosphatase, the highest amount with 3.33 international units per gram fresh weight of tissue in the treatment of 60 micromoles per liter of cadmium chloride and lead chloride, and avoiding the use of cadmium chloride and lowest amount with 0.66 international units per gram of fresh weight related to the treatment of 120 micromoles of lead chloride per liter × is used at a rate of 90 micromoles cadmium chloride per liter. In general, decries of plant growth are due to high concentrations of heavy metals, chloride atmosphere of lead and cadmium chloride. In this study, the best treatment is avoiding the use of lead chloride, and avoiding the use of cadmium chloride.
  • Soudabeh Alinezhad *, Jafarmasoud Sinki, Mehrnaz Zarei Pages 193-203
    In order to evaluate the effects humic acid and Biomin on yield and yield components of two barley cultivars conditions water stress experiment was. conducted in the city Damghan. In this experiment was conducted a split split plot randomized complete block design with three replications. The samples were cut water treatments (control and with held irrigation stage BBCH41) as the main plot and two varieties of barley (Kavir and Nusrat) as sub-plot and applied at four levels (control, Humax, Biomin, Humax and Biomin 50: 50) as sub-sub-plot. A result showed that the Effect of water deficit on spike, grain number per spike, 1000 grain weight and grain yield was statistical level of one percent means was significant. Effect of cultivar apart from yield traits in other traits (number per spike, grain number per spike and grain weight) in the statistical level of significance was five percent means. Comparison showed that the highest was obtained the Nusrat cultivar spraying in the treatment Humax Biomin spike characteristics, yield treatment. The Max amount was achieved interaction of stress × cultivars × spraying showed that Nusrat the irrigation and spraying treatments humax biomin in spike (4.36 N.o), grain number per spike (46.8 N.o), 1000 grain weight (45.06 gr) and green yield (8998.7 Kg.ha)
  • Fatemeh Kamyab *, Shahin Vaezi, Mohammadjafar Aghaei, Mina Rabiei Pages 205-216
    One of the constraints in development of cowpea cultivation in growing areas of this crop is soil salinity. In order to investigate the effect of salinity on germination and seedling growth of cowpea (Vigna unguiculata), an experiment was conducted as factorial based on completely randomized design with 4 replications. The study was carried out June 2013 at the genetic and gene nation bank laboratory of Seed and Plant Improvement Institute, Karaj, Iran. Treatments were including of 4 levels of salinity (0, 50, 100 and 150 mM), 15 genotypes of cowpea (mashhad, omid bakhsh1, omid bakhsh 2, 001, 002, 7245, 7254, 7262, 7288, 7244, 7256, 7291, 7289, 7278 and 7305). The results showed that the effects of genotypes and salinity levels on different measured traits were significant at 5% probability level. Germination under saline conditions gave significant reductions for each treatment tested. The interaction effects of genotype and salinity, cultivar Mashhad in 150 mM NaCl salinity had the highest final germination percentage (84 %) and vigor germination (8.1). Also, the highest and lowest germination rate in high salinity (150 mM NaCl) had obtained in 7291 (5.3 seed per dar) and omid bakhsh 2 (3.7 seed per dar) cultivar, respectively. Increasing NaCl applications generally decreased the fresh and dry weight of Plumule and fresh and dry weight radicle. In high salinity level (150 mM NaCl), the highest of fresh and dry weight of Plumule had obtained in cultivar Mashhad (0.76 and 0.995 gr). Decrease in Plumule and radicle weight by NaCl application is due to increase in osmotic pressure of soil and decrease in availability of soil water because of NaCl Genotypes mashhad and 001 in NaCl salinity were evaluated as the most resistant and susceptible genotypes, respectively. Based on the results of this experiment, there is necessary genetic diversity among the Cowpea genotypes of Iran for selection of salinity resistant cultivars.
    Keywords: Cowpea, cultivar Mashhad, Dry weight, Genotype, NaCl
  • Seed Aboalghasem Mousavi, Meysam Oveysi *, Alireza Iranbakhsh Pages 217-229
    To investigate the effect of lead and camium contamination on sorghum germination cul.Kimia, a factorial experiment designed as randomized complete blocks with three replications were conducted in the laboratory of Agricultural Faculty of Islamic Azad University, Varamin, Pishva. Factors included lead chloride (0 (P0), 60 µmol. L (P1), 120µmol.L(P2)) and cadmium chloride (0 (C0), 30µmol. L (C1) , 60µmol.L (C2), 90 µmol.L(C3)). The results showed that lead chloride had significant effect on final germination percentage, root fresh weight; shoot fresh weight at 5%. And on dry weight of shoot, root length catalase 1%. Simple effect of cadmium chloride on root fresh weight, dry weight of shoot, and root length was significant at 5% and catalase, acid phosphatase, and &-amylase at 1%. The interactive effects of lead chloride and cadmium chloride were significant on shoot dry weight and root length at 1% but not significant on other attributes. Comparison of interaction effects lead chloride, cadmium chloride on the root length showed that the maximum value is 4mm related to treatment of non-use of cadmium chloride and non-use of lead chloride and lowest related to 1.8 mm with treatment of 120 µmoles per liter of lead chloride and 90 µmoles per liter of cadmium chloride. The comparison of average interaction effects of lead chloride and cadmium chloride on dry weight of shoot showed that the maximum value of 0.018g is related to treatment of non-use of lead chloride and 60 µmoles per liter of cadmium chloride and lowest related to 0.001g with treatment of 120 µmoles per liter of lead chloride and 90 µmoles per liter of cadmium chloride. The best performance was seen in traits related to treatment.
    Keywords: Lead chloride, cadmium chloride, sorghum, germination, Kimia cultivar
  • Mahmood Noosrati Momondi*, Khosro Azizi Pages 231-242
    In order to evaluate of sowing date and fertilizers, super phosphate triple and zinc sulfate on quantitative yield of annual medics (Medicago scutellata cv. Robinson) in summer cropping, an experiment was conducted as split factorial arranged in completely randomized block design (CRBD) with four replications in crop season 2011-2012 research farm of agriculture faculty of Lorestan university in Khorramabad. The main factor was the sowing date in two level T1: (20th June) and T2: (16th July) and the sub factor was fertilizer super phosphate triple in three levels (P0=0, P1=150 æP2=250 kg.ha-1) and fertilizer zinc sulfate in three levels (Zn1=0, Zn0=50æ Zn2=100 kg.ha-1). The results showed that, triple interaction effects of sowing date, super phosphate triple and zinc fertilizer on the biological yield and 1000 seed weight were significant in 0.01 probable levels. Also triple interaction had significant effect on seed yield and harvest index in 0.05 probable levels. The mean comparison of the triple interactions on the biological yield showed that the highest biological yield (3504.6 kg.ha-1) was obtained in (T2P1Zn1). Therefore it is recommendable treatment in the annual medic to production of dry forage. Also the mean comparison of effects showed that highest seed yield (807.9kg.ha) was obtained in (T2P2Zn1) and lowest seed yield obtained in (T2P1Zn0). Therefore treatment (t2p1zn1) recommendable for production of dry forage and production seed treatment (T2P2Zn1) recommendable.
    Keywords: Super phosphate triple, Zinc sulfate, Annual medics, Medicago scutellata cv. Robinson, quantitative yield