فهرست مطالب

یافته - سال بیستم شماره 1 (پیاپی 76، بهار 1397)
  • سال بیستم شماره 1 (پیاپی 76، بهار 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/03/28
  • تعداد عناوین: 12
|
  • مهناز صمدبیک، فاطمه ولی زاده کاکاوندی*، نوید نوری، مرضیه صارمیان، مهدی بیرجندی صفحات 1-11
    مقدمه
    تلفن همراه علاوه بر داشتن کاربردهای گسترده می تواند موجب بروز برخی پیامدهای نامناسب شود. با توجه به رواج روزافزون استفاده از این فناوری در دانشجویان، پژوهش حاضر با هدف تعیین سطح وابستگی به تلفن همراه و ارتباط آن با ویژگی های تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان انجام شد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه توصیفی تحلیلی در جامعه دانشجویان دانشکده های پیراپزشکی، بهداشت و تغذیه دانشگاه علوم پزشکی لرستان در نیمسال اول تحصیلی 95-94 انجام شد. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه وابستگی به تلفن همراه (CPDQ) جمع آوری شد که ویژگی های روانسنجی آن مورد تایید قرار گرفته بود. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های آماری t مستقل، ضریب همبستگی پیرسون، آنالیز واریانس و آزمون تعقیبی دانکن انجام شد.
    یافته ها
    میانگین نمره وابستگی به تلفن همراه در دانشجویان 08/8 ± 61/40 و در سطح متوسط بود. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که 7/24 درصد از شرکت کنندگان در مطالعه وابستگی خفیف، 3/51 درصد وابستگی متوسط و 24 درصد وابستگی شدید به تلفن همراه داشتند. همچنین، بین نمره وابستگی به تلفن همراه و معدل نیمسال قبل (03/0=، P19/0-=r) و معدل کل (006/0=، P2/0-=r) رابطه معکوس معناداری وجود داشت.
    بحث و نتیجه گیری
    یافته های مطالعه نشان داد که وابستگی به تلفن همراه موجب کاهش موفقیت تحصیلی می شود. با توجه به گسترش روزافزون استفاده از تلفن همراه در بین دانشجویان، انجام برنامه ریزی و کنترل های لازم برای جلوگیری از پیامدهای منفی آن ضروری است.
    کلیدواژگان: تلفن همراه، وابستگی، ویژگی های تحصیلی، دانشجویان
  • فاطمه نبی پور*، بهروز دوستی صفحات 12-22
    مقدمه
    با توجه به عود عفونت های کاندیدائی و مقاومت آن ها به داروهای ضدقارچی در طی درمان و نیز عوارض شناخته شده داروهای شیمیایی و وجود بعضی تحقیقات مبنی بر اینکه جنس Onosma حاوی مشتقات آلکانین و شیکونین بوده که دارای خواص ضدقارچی می باشند، برای اولین بار خواص ضد قارچی گیاه Onosma Chlorotricum در مقایسه با آنتی بیوتیک مورد بررسی قرار گرفت.
    مواد و روش ها
    گیاه مذکور در اواسط تیرماه از شهرستان کوهدشت جمع آوری و پس از شناسایی و خشک کردن، عصاره های ان-هگزانی، متانولی و آبی به روش خیساندن تهیه شد. اثرات ضدقارچی غلظت های مختلف عصاره ها با استفاده از روش انتشار دیسک و MIC (حداقل غلظت ممانعت از رشد)، MFC (حداقل غلظت قارچ کشی) به روش میکرودایلوشن بررسی شد. آنتی بیوتیک فلوکونازول و نیستاتین به عنوان کنترل مثبت، DMSO به عنوان کنترل منفی استفاده گردید. داده ها توسط آزمون t و واریانس یک طرفه ANOVA آنالیز شدند.
    یافته ها
    میانگین قطر هاله عدم رشد عصاره ان-هگزانی در غلظت 10 میلی گرم بر میلی لیتر بیشتر از قطر هاله عدم رشد آنتی بیوتیک نیستاتین برای کاندیدا آلبیکنس و گلابراتا می باشد (05/0˂P). کمترین میزان MIC مربوط به عصاره ان-هگزانی برای کاندیدا آلبیکنس و گلابراتا به ترتیب برابر با μg/μl 62/15 و μg/μl 25/31، کمترین میزان MFC مربوط به عصاره ان-هگزانی برای کاندیدا آلبیکنس و گلابراتا به ترتیب برابر با μg/μl 25/31 و μg/μl5/62 می باشد.
    بحث و نتیجه گیری
    عصاره های این گیاه اثر ضدقارچی مناسبی بر کاندیدا آلبیکنس و گلابراتا نشان داد. بررسی احتمال کاربرد این عصاره در درمان عفونت کاندیدایی نیاز به اتمام مطالعات تکمیلی دارد.
    کلیدواژگان: فلوکونازول، نیستانین، ضدقارچی، عصاره، Onosma Chlorotricum
  • رجب رشیدی*، عاطفه رک رک، سکینه مهدوی، زهرا حق شناس دارونه، محمد الماسیان صفحات 23-31
    مقدمه
    بر اساس تحقیقاتی که اخیرا انجام گرفته است، علت بیش از نیمی از غیبت های محیط کار و دلیل یک سوم درخواست غرامت های ناشی از کار را اختلالات اسکلتی عضلانی تشکیل می دهند. این مطالعه با هدف بررسی اختلالات اسکلتی عضلانی و ارزیابی ریسک ابتلا به این اختلالات در جوشکاران شهر خرم آباد انجام شده است.
    مواد و روش ها
    این مطالعه توصیفی تحلیلی به روش سرشماری بر روی 170 نفر از جوشکاران شهر خرم آباد انجام شده است. میزان شیوع علائم اختلالات اسکلتی عضلانی با استفاده از پرسشنامه نوردیک بررسی شد. به منظور ارزیابی خطر ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی از روش QEC استفاده شد. آنالیز داده ها با استفاده از شاخص آمار مرکزی و آزمون t انجام گرفت.
    یافته ها
    نتایج مطالعه نشان داد که شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی به ترتیب در نواحی کمر (70%)، زانو (1/54%) و تنه (50%) بالاترین میزان را دارد. نتایج ارزیابی به روش QEC نشان داد که 8/83% از موارد، سطح ریسک ابتلا به اختلالات بالا و بسیار بالا دارند.
    بحث و نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد که شیوع اختلالات اسکلتی عضلانی در بین جوشکاران مورد مطالعه بالا است و همچنین ریسک ابتلا به این اختلالات نیز بالا می باشد. بر اساس نتایج به دست آمده، از علل ابتلا به اختلالات اسکلتی عضلانی در شغل جوشکاری می توان به پوسچر نامطلوب، بلند کردن و حمل دستی بار و خمش و پیچش کمر اشاره کرد. افزون بر این نتایج، این مطالعه نشان داد که روش QEC می تواند نتایج قابل اعتمادی را ارائه دهد.
    کلیدواژگان: اختلالات اسکلتی عضلانی، QEC، پوسچر، پرسشنامه نوردیک
  • آرش قاسم عزیزی*، لیلا جمشیدی، محسن میرزایی صفحات 32-40
    مقدمه
    سودوموناس آئروژینوزا یک باسیل گرم منفی، اکسیداز مثبت، کاتالاز مثبت، غیرتخمیری، متحرک، هوازی اجباری و فاقد توانایی تخمیر کربوهیدرات است. این باکتری یک پاتوژن فرصت طلب در بیماران دچار اختلال سیستم دفاعی و یکی از مرسوم ترین عوامل عفونت های بیمارستانی به شمار می آید. از آنجا که در برابر طیف وسیعی از آنتی بیوتیک ها ازجمله پنی سیلین ها، سفالوسپورین های وسیع الطیف و کارباپنم ها (به استثنای مونوباکتام) مقاوم اند، یکی از مشکلات عمده بالینی به شمار می روند. VIM و IMP ازجمله ژن های پلاسمیدی متالوبتالاکتاماز هستند. هدف از این مطالعه بررسی فنوتیپ و ژنوتیپ ژن های متالوبتالاکتاماز VIM-I و IMP-I در جدایه های بالینی سودوموناس آئروژینوزا مقاوم به آنتی بیوتیک ایمی پنم از خانواده کارباپنم می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه، به واسطه کشت در محیط های عمومی و افتراقی و انجام تست های استاندارد بیوشیمیایی جداسازی صورت گرفت و برای تایید قطعی و بررسی ژنهای متالوبتالاکتاماز از PCR بهره گرفته شد. برای بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی نمونه ها و بررسی فنوتیپی ژنهای متالوبتالاکتاماز از دیسک دیفیوژن استفاده شد.
    یافته ها
    گروه مورد مطالعه، ایزوله های سودوموناس آئروژینوزا گردآوری شده از بیمارستان شهید بهشتی شهرستان قم بود. از 100 سویه سودوموناس آئروژینوزا مورد مطالعه که جنس و گونه آن ها بیشتر به واسطه تست های بیوشیمیایی تایید شده بود، 48 نمونه مولد متالوبتالاکتاماز بود که از این تعداد، 19 نمونه (58/39%) دارای باندهایی با 587 جفت باز مربوط به ژن IMP، 6 نمونه (5/12%) دارای باندهایی با 261 جفت باز مربوط به ژن VIM و 3 نمونه (25/6%) حاوی هر دو ژن بودند. همچنین 36 نمونه (74%) نسبت به جنتامایسین، 30 نمونه (62%) نسبت به سیپروفلوکساسین ، 29 نمونه (61%) نسبت به سفتازیدیم، 27 نمونه (58%) نسبت به سفتی زوکسیم و 19 نمونه (39%) نسبت به ایمی پنم مقاوم بودند.
    بحث و نتیجه گیری
    در این مطالعه 48 نمونه (48%) از سویه های سودوموناس آئروژینوزا مولد MBL بودند. از این 48 جدایه، 6 نمونه (5/12%) دارای ژن VIM، 19 نمونه (58/39%) دارای ژن IMP و 3 نمونه (25/6%) دارای هر دو ژن بودند. در مقایسه ژن IMP به تنهایی از آزمون فیشر رابطه معناداری یافت شد (05/0P≤). در حالی که در فنوتیپ و ژن VIM به تنهایی از آزمون فیشر، رابطه معناداری وجود نداشت. درنتیجه نوع عفونت و منطقه و نوع آنتی بیوتیک های استفاده شده در بخش، می تواند در بیان ژن های متالوبتالاکتاماز تاثیرگذار باشد.
    کلیدواژگان: سودوموناس آئروژینوزا، متالوبتالاکتاماز، MBL، ژن VIM، ژن IMP
  • بهرام کمره ئی، علی جعفری، روح الله حیدری، علی آب باریکی* صفحات 41-51
    مقدمه
    استفاده بی رویه از آنتی بیوتیک ها و تخلیه آن ها به محیط زیست پیامد های جدی و خطرناکی را به دنبال دارد، از این رو حذف این آلاینده ها از محیط های آبی از ضرورت های مهم به شمار می آید. مترونیدازول نیز به عنوان یک آنتی بیوتیک از جمله این آلاینده هاست که باید از محیط حذف گردد. از این رو هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی روش اکسیداسیون پیشرفته الکتروفنتون در حذف مترونیدازول از محیط آبی بود.
    مواد و روش ها
    این مطالعه تجربی و در مقیاس آزمایشگاهی بود که در آن تاثیر فاکتورهایی مانند pH محلول، زمان واکنش، غلظت اولیه مترونیدازول، جریان الکتریکی و غلظت پراکسیدهیدروژن بر روی راندمان حذف مترونیدازول بررسی شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که مقدار پراکسیدهیدروژن، شدت جریان و زمان واکنش دارای اثر مثبت و افزایش غلظت اولیه مترونیدازول دارای اثر منفی بر کارایی حذف مترونیدازول بودند. در مقادیر مناسب متغیر ها 7 pH =، شدت جریان 30 ولت، زمان واکنش 40 دقیقه، دوز پراکسیدهیدروژن 02/0 مول در لیتر و غلظت اولیه مترونیدازول 10 میلی گرم در لیتر بیش از 99% مترونیدازول حذف گردید.
    بحث و نتیجه گیری
    فرآیند الکتروفنتون در شرایط مناسب محیطی قادر به حذف موثر آنتی بیوتیک مترونیدازول از محیط های آبی بود و از این فرآیند می توان به عنوان یک روش مناسب برای حذف سایر آلاینده های مقاوم از محیط استفاده نمود.
    کلیدواژگان: اکسیداسیون پیشرفته، الکتروفنتون، مترونیدازول، رادیکال هیدروکسیل
  • حجت عنبرا*، رسول شهروز، علی اکبر مظفری، حسن ملکی نژاد، حسن مروتی، محمد تقی شیبانی، صادق سعادتی صفحات 52-67
    مقدمه
    فنیل هیدرازین به عنوان یک ترکیب همولیتیک موجب سمیت در بافت های متعدد می گردد. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی اثرات محافظتی احتمالی اتیل پیروات و ویتامین E در برابر آسیب های کلیوی ناشی از فنیل هیدرازین در موش انجام پذیرفت.
    مواد و روش ها
    موش های نر بالغ به صورت تصادفی به هشت گروه هشت سری تقسیم شدند. گروه کنترل سرم فیزیولوژی (ml، IP 1/0) به طور روزانه دریافت نمودند. گروه دوم فنیل هیدرازین با دوز h48 mg/kg/60 به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. گروه سوم به همراه فنیل هیدرازین، ویتامین E با دوز mg/kg/day 100 به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. گروه چهارم به همراه فنیل هیدرازین، اتیل پیروات با دوز mg/kg/day 40 به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. گروه پنجم به همراه فنیل هیدرازین، ویتامین E و اتیل پیروات با دوز مشابه گروه های قبلی، دریافت کردند. گروه ششم ویتامین E، گروه هفتم اتیل پیروات و گروه هشتم اتیل پیروات و ویتامین E با دوزهای مشابه گروه های قبلی بدون تزریق فنیل هیدرازین دریافت نمودند. پس از 35 روز نمونه های سرمی و بافتی تهیه شده و جهت ارزیابی های بیوشیمیایی، بافت شناسی و هیستومورفومتری مورد استفاده قرار گرفتند.
    یافته ها
    فنیل هیدرازینبه شکل معنی داری موجب افزایش سطحسرمی مالون دی آلدئید، کراتینین، اوره و نیز کاهش ظرفیت آنتی اکسیدانت تام سرم و آلبومین گردید (05/0P<). به علاوه، فنیل هیدرازین افزایش معنی داری (05/0P<) در قطر حفره میانی لوله های پیچیده نزدیک و نیز کاهش معنی داری (05/0P<) در ارتفاع سلول های پوششی این لوله ها ایجاد کرد. تجویز ویتامین E و اتیل پیروات به شکل قابل توجهی تغییرات مشاهده شده در فراسنجه های مذکور را بهبود بخشید.
    بحث و نتیجه گیری
    به نظر می رسد اتیل پیروات و ویتامین E به عنوان یک مهار کننده رادیکال آزاد می تواند سمیت کلیوی ناشی از فنیل هیدرازین در موش را کاهش دهد.
    کلیدواژگان: اتیل پیروات، ویتامین E، فنیل هیدرازین، کلیه، موش
  • فرید بهرامی*، محمد فتحی، حسن احمدوند، ناصر پژوهی صفحات 68-77
    مقدمه
    عضلات اسکلتی از تارهایی با انقباضات مختلف تشکیل شده اند که به طور عمده به تارهای کند انقباض و تند انقباض تقسیم می شوند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر هشت هفته فعالیت استقامتی بر بیان ژن فاکتور افزایش دهنده مایوسیت-2 و هیستون داستیلاز4 در عضلات اسکلتی نوع کند و تند انقباض موش های صحرایی نر ویستار است.
    مواد و روش ها
    بدین منظور 20 سر موش صحرایی نر ویستار با 4 هفته سن از مرکز تحقیقات رازی دانشگاه علوم پزشکی لرستان خریداری شد. شرایط آزمایشگاهی یکسان برای موش ها تا رسیدن به سن بلوغ فراهم شد. آشناسازی استقامتی 14 روزه برای آشنایی با دویدن روی تردمیل صورت گرفت. در پایان دوره، موش ها به صورت تصادفی به دو گروه تجربی (ده سر) و گروه کنترل (ده سر) تقسیم شدند. یک برنامه استقامتی 8 هفته ای، 5 جلسه در هفته برای گروه تجربی اجرا شد.
    یافته ها
    این پژوهش نشان داد بیان نسبی ژن هیستون داستیلاز4 در عضله بازکننده دراز انگشتان پا تمرینی در مقایسه با گروه شاهد به لحاظ آماری تغییر معناداری نداشت و بیان نسبی ژن فاکتور افزایش دهنده مایوسیت-2 در عضله بازکننده دراز انگشتان پا گروه تمرینی نسبت به گروه شاهد علی رغم کاهش، به لحاظ آماری معنی دار نبود. در عضله نعلی بیان نسبی ژن هیستون داستیلاز4 در گروه تمرینی نسبت به گروه شاهد از لحاظ آماری تغییر معناداری مشاهده نگردید. اما بیان نسبی ژن فاکتور افزایش دهنده مایوسیت-2 در گروه تمرینی در مقایسه با گروه شاهد به لحاظ آماری کاهش معنی داری داشت (05/0P<).
    بحث و نتیجه گیری
    به طور خلاصه نتایج این پژوهش نشان داد که فعالیت استقامتی به مدت 8 هفته موجب تغییر در بیان ژن های هیستون داستیلاز4 و فاکتور افزایش دهنده مایوسیت-2 در عضله بازکننده دراز انگشتان پا نگردید اما در عضله نعلی، بیان ژن فاکتور افزایش دهنده مایوسیت-2 کاهش یافت همچنین در میزان بیان ژن هیستون داستیلاز4 نیز تغییری مشاهده نشد.
    کلیدواژگان: فعالیت استقامتی، ژن فاکتور افزایش دهنده مایوسیت-2، ژن هیستون داستیلاز4، عضلات کند و تند انقباض
  • سید جواد سیدطبایی، زهرا عرب مازار، داوود یادگارنیا، سیمین رجاییان، شیرزاد فلاحی* صفحات 78-84
    مقدمه
    توکسوپلاسموزیس از جمله بیماری های مشترک بین انسان و حیوان است که در اثر آلودگی با انگل تک یاخته درون سلولی توکسوپلاسما گوندی ایجاد می شود. آلودگی به این انگل عمدتا فاقد علامت بالینی است ولی در افراد با ضعف سیستم ایمنی مانند افراد تحت شیمی درمانی، بیماران پیوندی، سرطانی و ایدزی و هم چنین افراد دیالیزی می تواند عوارض شدیدی داشته باشد. با توجه به شیوع بالای انگل در نقاط مختلف ایران، بر آن شدیم تا به بررسی میزان شیوع توکسوپلاسموزیس در افراد تحت همودیالیز در مراکز منتخب شهر تهران بپردازیم.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه توصیفی - مقطعی، 260 بیمار همودیالیزی مراجعه کننده به 5 مرکز دیالیز شهر تهران در سال 95 مورد مطالعه قرار گرفتند. نمونه سرم های جمع آوری شده از نظر وجود آنتی بادی های IgG و IgM ضد توکسوپلاسما به روش الایزا مورد بررسی قرار گرفتند.
    یافته ها
    در این مطالعه 175 نفر (3/67%) از بیماران همودیالیزی مورد مطالعه از نظر آنتی بادی IgG و 18 نفر (7%) از نظر آنتی بادی IgM ضد توکسوپلاسما مثبت بودند.
    بحث و نتیجه گیری
    با توجه به شیوع بالای عفونت توکسوپلاسموزیس در بین بیماران همودیالیزی شهر تهران در مقایسه با سایر افراد این منطقه و با در نظر گرفتن این واقعیت که این عفونت به عنوان یکی از ریسک فاکتورهای مهم در افراد همودیالیزی است غربالگری های منظم و مستمر جهت تعیین آنتی بادی علیه توکسوپلاسما گوندی در این بیماران ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: IgM، IgG، توکسوپلاسما گوندی، بیماران همودیالیزی، مراکز منتخب همودیالیز تهران
  • مسعود فلاح رجب پور زارع، کامران رخشان، ناهید ابوطالب، فرناز نیکبخت، مرتضی بخشش، یاسر عزیزی* صفحات 85-98
    مقدمه
    دوکسوروبیسین در درمان بدخیمی هایی شامل لنفوما، لوکمیا و سرطان پستان استفاده می شود. سمیت قلبی، عارضه جانبی اصلی این دارو است. آپی ژنین یک فلاونوئید دارای خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و ضد توموری است. هدف این مطالعه بررسی اثرات آپی ژنین بر سمیت قلبی ناشی از دوکسوروبیسین است.
    مواد و روش ها
    60 سر موش صحرایی نر ویستار در 6 گروه تقسیم شدند. سمیت قلبی با تزریق 6 نوبت دوکسوروبیسین (mg/kg، ip2) در 12 روز ایجاد گردید. گروه های تحت درمان همزمان با القای مدل سمیت قلبی، آپی ژنین را با دوزهای mg/kg 25، 50 و 75 به صورت خوراکی به مدت 12 روز دریافت کردند.
    یافته ها
    EF و FS در گروه آپی ژنین (mg/kg 25) نسبت به گروه سمیت قلبی افزایش معنی دار (05/0>P) و LVEDs، LDH و CK-MB در گروه آپی ژنین (mg/kg 25) نسبت به گروه سمیت قلبی کاهش معنی دار نشان داد (05/0>P).
    بحث و نتیجه گیری
    آپی ژنین مانع افزایش LDH و CK-MB، جلوگیری از کاهش میزان EF و FS و بهبود تغییرات بافتی قلب شده و باعث کاهش آسیب ناشی از سمیت قلبی توسط دوکسوروبیسین می گردد.
    کلیدواژگان: آپی ژنین، دوکسوروبیسین، سمیت قلبی، اکوکاردیوگرافی، آنزیم های قلبی
  • علی حسینی*، مهسا نظافت آبسردی، سعیده شادمهری، امیدرضا صالحی، هما حاجی صادقی صفحات 99-111
    مقدمه
    فعالیت ورزشی و تغذیه دو رکن اساسی کنترل سطوح افزایش یافته آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) در بیماری دیابت می باشند. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثرات تعاملی تمرین استقامتی و ژل آلوئه ورا بر ALT و AST موش های صحرایی دیابتی بود.
    مواد و روش ها
    45 سر موش صحرایی دیابتی انتخاب و در پنج گروه 9 سری (1) کنترل هفته اول، (2) کنترل هفته ششم، (3) تمرین استقامتی، (4) مصرف آلوئه ورا و (5) تمرین استقامتی همراه با مصرف آلوئه ورا تقسیم بندی شدند. همچنین جهت بررسی اثرات القای دیابت بر ALT و AST، 18 سر موش صحرایی در دو گروه (6) کنترل هفته اول و (7) کنترل هفته ششم قرار گرفتند. گروه های 3 و 5 به مدت شش هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه 20 دقیقه روی نوارگردان دویدند. گروه های 4 و 5 روزانه mg/kg 100 ژل آلوئه ورا دریافت نمودند. تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق با آزمون آنالیز واریانس یک طرفه همراه با آزمون تعقیبی توکی صورت گرفت. سطح معنی داری کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد (05/0P <).
    یافته ها
    القای دیابت اثر معنی داری بر افزایش ALT دارد (04/0=P)؛ تمرین استقامتی همراه با مصرف ژل آلوئه ورا اثر معنی داری بر کاهش ALT و AST دارد (001/0=P)؛ تمرین استقامتی همراه با ژل آلوئه ورا نسبت به تمرین استقامتی و مصرف ژل آلوئه ورا اثر بیشتری بر کاهش ALT دارد (001/0=P) همچنین تمرین استقامتی همراه با ژل آلوئه ورا نسبت به تمرین استقامتی اثر بیشتری بر کاهش AST دارد (04/0=P).
    بحث و نتیجه گیری
    شش هفته تمرین استقامتی و ژل آلوئه ورا دارای اثرات تعاملی در بهبود ALT و AST موش های دیابتی می باشد.
    کلیدواژگان: تمرین استقامتی، آلوئه ورا، آلانین آمینوترانسفراز، آسپارتات آمینوترانسفراز، دیابت
  • مریم باقری نیا، بهرام عابدی* صفحات 112-122
    مقدمه
    نورون های اورکسین در پاسخ به استرس موجب برانگیختن و رفتار انگیزه می شوند. هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین پیلاتس بر سطوح سرمی اورکسین و مقاومت به انسولین در کودکان دارای اضافه وزن بود.
    مواد و روش ها
    20 نفر از کودکان دارای اضافه وزن (13-10 سال) از بین افراد داوطلب شده به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه تمرین پیلاتس (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. ویژگی های فیزیولوژیک در هر دو گروه اندازه گیری شد. نمونه های خون قبل و بعد از هشت هفته برنامه تمرینی پیلاتس جهت اندازه گیری متغیرهای تحقیق اخذ شد. از آزمون t وابسته و مستقل جهت بررسی تغییرات درون گروهی و بین گروهی متغیرهای تحقیق استفاده شد.
    یافته ها
    بر اساس نتایج آزمون t همبسته مشاهده شد که تمرین پیلاتس باعث افزایش معنادار اورکسین شد (001/0P=). همچنین مشخص گردید که هشت هفته تمرین پیلاتس باعث کاهش معنادار مقاومت به انسولین، انسولین و گلوکز سرم می شود (001/0P=)؛ اما در گروه کنترل مقاومت به انسولین (001/0P=)، انسولین (001/0P=) و گلوکز (027/0P=) افزایش معناداری داشت. علاوه بر این هشت هفته تمرین پیلاتس تاثیر معناداری بر وزن بدن (001/0P=)، درصد چربی (001/0P=) و شاخص توده بدن (001/0P=) داشته است. همچنین مشخص گردید که در گروه کنترل وزن بدن، درصد چربی و شاخص توده بدنی افزایش معناداری داشته است.
    بحث و نتیجه گیری
    یافته ها نشان می دهد که هشت هفته تمرین پیلاتس در افزایش اورکسین سرم، کاهش مقاومت به انسولین، انسولین و گلوکز سرم و همچنین بهبود ترکیب بدنی کودکان دارای اضافه وزن موثر است.
    کلیدواژگان: اورکسین، اضافه وزن، پیلاتس، مقاومت به انسولین
  • کرم الله طولابی*، علی معظمی پور، کسری کروندیان، احمدرضا دهپور صفحات 123-132
    مقدمه
    مطالعات قبلی اثر نالوکسان روی شدت درد و عوارض جانبی اوپیوئیدها بعد از جراحی را بررسی کرده اند با این حال نتایج مطالعات متناقض است. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر تجویز دوز پایین نالوکسان روی شدت درد و میزان تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری در بیماران تحت کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک طراحی گردید.
    مواد و روش ها
    در مطالعه حاضر 60 بیمار نیازمند به عمل جراحی کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک شرکت نمودند و بعد از جراحی به طور تصادفی دو گروه تقسیم شدند: گروه نالوکسان (25/0 میکروگرم بر کیلوگرم در هر ساعت نالوکسان به علاوه 20 میکروگرم بر کیلوگرم در هر ساعت مورفین) و گروه دارونما (سرعت 20 میکروگرم بر کیلوگرم در هر ساعت مورفین). بیماران 2، 4، 8 و 16 ساعت بعد از ورود به ریکاوری ارزیابی شدند و شدت درد و بروز عوارض جانبی شامل تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری توسط یک پرستار ثبت شد.
    یافته ها
    شیوع تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری 2، 4، 8 و 16 ساعت بعد از جراحی به طور معنی داری در گروه نالوکسان کمتر از گروه دارونما بود. شدت درد بعد از جراحی بین دو گروه تفاوت معنی داری نداشت.
    بحث و نتیجه گیری
    یافته های مطالعه حاضر نشان دادند که تجویز همزمان نالوکسان و مورفین در بیماران تحت کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک به طور معنی داری عوارض ناشی از اوپیوئیدها شامل تهوع، استفراغ، خارش و احتباس ادراری را در مقایسه با مورفین به تنهایی کاهش داد ولی تاثیری بر شدت درد بعد از جراحی نداشت.
    کلیدواژگان: نالوکسان، مورفین، کوله سیستکتومی لاپاروسکوپیک، درد، استفراغ
|
  • Mahnaz Samadbeik, Fatemeh Valizadeh Kakavandi *, Navid Nouri, Marzieh Saremian, Mehdi Birjandi Pages 1-11
    Background
    Cellular phones can cause some inappropriate consequences, in addition to having wide applications. Due to the growing popularity of this technology among students, the current study aimed to determine the level of dependency on the cellular phone and its relationship with the academic performance of students of Lorestan University of Medical Sciences.
    Materials And Methods
    This descriptive-analysis study was conducted on students of the faculties of Paramedicine, Health and Nutrition at Lorestan University of Medical Sciences in the first semester of 2015-2016. Stratified random sampling was used. Data were collected using a Cellular Phone Dependency Questionnaire (CPDQ), the psychometrics properties of which had been approved. Data analysis was conducted with SPSS software and independent t-test, Pearson correlation coefficient, ANOVA and Duncan's post hoc tests.
    Results
    The mean of cellular phone dependence score of students was 40.61 ± 8.08, which was at the average level. The findings of the study showed that 24.7 percent of participants had a weak dependency level, 51.3 percent were average, and 24 percent had a strong level. Furthermore, there was a significant inverse relationship between the cellular phone dependence score and the previous semester's grade point average (r = -0.19, p = 0.03) and overall grade point average (r = -0.2, p = 0.006).
    Conclusion
    The findings of the study showed that cellular phone dependency causes a reduction in academic performance. Considering the increasing spread of cellular phones among students, performing of planning and controls is essential to prevent its negative consequences.
    Keywords: Cell Phone, Dependency, Academic Characteristics, Students
  • Fatemeh Nabipour *, Behrouz Dousti Pages 12-22
    Background
    Because of the recurrence of Candida infections, their resistance to antifungal drugs during treatment, the known side effects of chemical drugs, and the existence of some studies that Onosma's genus contains derivatives of alkannin and shikonin that have antifungal properties, for the first time, the antifungal properties of Onosma Chlorotricum were compared with antibiotics.
    Materials And Methods
    The plant was collected from Koohdasht in July of 2016, and after detection and drying, N- hexane, methanol, aqueous extracts of plants were prepared by soaking. The antifungal effects of different concentrations of extracts were studied by the disc diffusion method and determination of MIC (minimum inhibitory concentration of growth), MFC (minimum fungicidal concentration) was done by microdilution method. Antibiotics fluconazole and nystatine were used as a positive control and DMSO was used as a negative control . Data were analyzed by t-test and one-way ANOVA.
    Results
    The mean inhibitory diameter of growth of the hexane extract in concentration of 10 mg / ml was higher than nystatin antibiotic inhibitory diameter of growth for Candida albicans and Candida glaberata (P˂0.05). The lowest MIC for Candida albicans and Candida glaberata was respectively, 15.62 and 31.25 μg / μl, and the lowest MFC for Candida albicans and Candida glaberata was 31.25 and 62.5. μg / μl.
    Conclusion
    Extracts of this plant showed antifungal effect on Candida albicans and glaberata. The possibility of using this extract in the treatment of Candida infection requires the completion of supplementary studies.
    Keywords: Fluconazole, nystatin, Antifungal, Extract, Onosma Chlorotricum
  • Rajab Rashidi *, Atefeh Rokrok, Sakineh Mahdavi, Zahra Haghshenas, Mohammad Almasian Pages 23-31
    Background
    Based on recently conducted research, the reason for more than half of the absences from the work environment and one-third of the work-related compensation claims is attributable to musculoskeletal disorders. This study aimed to evaluate musculoskeletal disorders and assess the risk of these disorders among the welders of Khorramabad, Iran.
    Materials And Methods
    This descriptive-analytical study was conducted on 170 welders employed in Khorramabad, Iran. The welders were selected using the census sampling method. The prevalence of musculoskeletal disorders was evaluated using a Nordic questionnaire. To assess the risk of musculoskeletal disorders, the QEC method was used. Data analysis was done using the indices of central tendency and t-test.
    Results
    The results showed that the prevalence of the musculoskeletal disorders is highest in the back (70%), the knees (54.1%), the trunk (50%). The QEC assessment results showed that, in 83.8% of the cases, the risk of developing such diseases is high and very high.
    Conclusion
    This study showed that the prevalence of musculoskeletal disorders among the studied welders is high. Additionally, the risk of developing these disorders is also high. Based on these results, among the causes of musculoskeletal disorders among welders, uncomfortable working posture, manual lifting and carrying of loads, and the bending and twisting of the spine and back can be mentioned. In addition to these results, this study showed that the QEC method can offer reliable results.
    Keywords: Musculoskeletal disorders, QEC, posture, Nordic questionnaire
  • Arash Ghasem Azizi *, Leila Jamshidi, Mohsen Mirzaee Pages 32-40
    Background
    Pseudomonas aeruginosa is a gram-negative bacillus that an opportunistic pathogen in patients with immune system disorder is known. One of the common causes of nosocomial infections is considered. Organisms oxidase positive, catalase positive, animated, and aerobic and lacks the ability to ferment carbohydrates. Group B beta-lactamase, which called MBL. Since the range generally makes antibiotics such as penicillin, cephalosporin, carbapenem broad spectrum and (with the exception of monobactams) are effective, are the clinical problem. Metallo -beta-lactamase (VIM/ IMP) are plasmid genes. The aim of this study was to evaluate the phenotype and genotype of MBL genes VIM-I and IMP-I in clinical isolates of Pseudomonas aeruginosa imipenem resistant to antibiotics.
    Materials And Methods
    in this study by cultivating in public and differential culture and perform biochemical tests isolated for definitive confirmation and study metallobetalactamase genes from PCR was used.For review antibiotic resistance and study metallobetalactamase genes phonotype by disc diffusion.
    Results
    Group study, Pseudomonas aeruginosa isolates were collected from Beheshti Hospital in Qom. Then MBL genes VIM-I and IMP-I after amplification with along 261 bp and 587 bp were observed on gel electrophoresis. From 100 isolates of P. aeruginosa examined 48 isolates (48%) MBLproducers. Forty eight samples was MBL producers. 19 samples (58.39%) have bands of molecular weight of 587 gene IMP and 6 samples (5.12%) have bands of molecular weight of 261 gene VIM also 48 strains of 3 samples (25.6 percent) were containing both genes .antibiotic resistance to gentamicin samples, 36 samples (74%), ciprofloxacin 30 samples (62%), ceftazidime 29 samples (61%) ceftizoxime 27 samples (58%) and imipenem 19 samples (39%) were resistant.
    Conclusion
    Compared IMP gene alone fisher test P≤0.05 significant relationship was found while the phenotype and gene VIM alone test, fisher P≤0.05 was used, there was no significant relationship. as a result of infection and region and type of antibiotics used in the sector can affect the expression of MBL.
    Keywords: Pseudomonas aeruginosa, metallo-?-lactamases, MBL, genes VIM, IMP
  • Bahram Kamarehie, Ali Jafari, Rouhollah Heydari, Ali Abbariki * Pages 41-51
    Background
    The indiscriminate consumption of antibiotics and their discharge into the environment have created serious complications. Therefore, it is necessary to remove these contaminants from the aquatic environment. The antibiotic Metronidazole is a contaminant that should be eliminated from the environment. The aim of this study was to evaluate the use of the Electro-Fenton advanced oxidation process for the removal of metronidazole from aqueous solution.
    Materials And Methods
    This research method was experimental and bench scale. The influence of factors such as solution pH, reaction time, the initial concentration of metronidazole, electric current, and hydrogen peroxide concentration on the removal efficiency were investigated.
    Results
    In this study, the dose of hydrogen peroxide, electric current, and reaction time had a positive effect on metronidazole removal efficiency, while the initial concentration of metronidazole had a negative effect. The optimal values of variable for the removal of more than 99% metronidazole were: pH =7, current 30v, reaction time 40min, dose of hydrogen peroxide 0.02 mol/l and the initial concentration of metronidazole 10mg/l.
    Conclusion
    The Electro-Fenton process can effectively remove metronidazole from aquatic solutions in environmentally convenient conditions. This process can be used as an efficient method for removing other persistent pollutants from the environment.
    Keywords: Advance oxidation, Metronidazol, Electro-Fenton, antibiotic, hydroxyl radical
  • Hojat Anbara *, Rasoul Shahrooz, Ali Akbar Mozafari, Hasan Malekinejad, Hasan Morovvati, Mohammad Taghi Sheybani, Sadegh Saadati Pages 52-67
    Background
    Phenylhydrazine (PHZ) as a well-known hemolytic compound causes toxicity in different tissues. The present study aimed to evaluate the probable protective effects of ethyl pyruvate (EP) and vitamin E (vit E) against the damage caused by PHZ in mice kidney.
    Materials And Methods
    The adult male mice were divided into eight groups, with 8 mice in each group. The control group received normal saline (0.1ml/day, IP). The second group received PHZ (60mg/kg/48h, IP). The third group received PHZ along with vitamin E (100mg/kg/day, IP). The fourth group received ethyl pyruvate (40mg/kg/day, orally) along with PHZ, and the fifth group received vitamin E and ethyl pyruvate at the same dose as the previous groups, along with PHZ. The sixth group received vitamin E, the seventh group received ethyl pyruvate and the eighth group received vitamin E and ethyl pyruvate, with the same doses as previous groups, without the PHZ. After 35 days of treatment, serum and kidney tissue were sampled for serological, histological and histomorphometrical study.
    Results
    PHZ treatment caused a significant elevation (P
    Conclusion
    It seems that EP and vit E, as free radical inhibitors, decreased the kidney toxicity induced by PHZ in mice.
    Keywords: Ethyl pyruvate_Vitamin E Phenylhydrazine_Kidney_Mice
  • Farid Bahrami *, Mohammad Fathi, Hasan Ahmadvand, Naser Pajohi Pages 68-77
    Background
    Skeletal muscles are composed of various contracted fibrils, which are mainly divided into fast-twitch and slow-twitch. This study aimed to investigate 8 weeks endurance activity on the MEF2 and HDACA4 gene expression in fast-twitch and slow-twitch skeletal muscles in male Wistar rats.
    Materials And Methods
    in order to carry out this study, 20 heads of male Wistar rats, age 4 weeks (110± 10), were bought from the Razi Institute of Lorestan Medical University. The same laboratory conditions were provided for the rats for the completion of 14 days of an endurance familiarization course to teach running on treadmill. At the end of this course, the rats were randomly divided into 2 groups. Experimental group (n=10 head) and control group (n= 10 head). An eight week endurance program, 5 sessions per week, was performed for the experimental group.
    Results
    this study showed that there was no significant change in the relative gene expression of HDACA4 and MEF2 in EDL muscle in either group (P>0.05). However, the relative gene expression of MEF2 in the experimental group was not statically significant in comparison to the control group (P>0.05). In sol muscles, there was no statically significant changes in either group’s gene expression. The relative gene expression of MEF2 in the experimental group showed a statistically significant reduction in comparison to the control group (P>0.05).
    Conclusion
    in summary, the results of this research have shown that doing 8 weeks endurance exercises did not cause any changes in HDAC4 and MEF2 gene expression in EDL muscle. Although in the SOL muscle, MEF2 gene expression decreased, no changes in the level of HDAC4 gene expression were observed.
    Keywords: endurance activity_MEF2 gene_HDACA4 gene_slow – twitch_fast- twitch muscles
  • Seyyed Javad Seyyed Tabaei, Zahra Arab Mazar, Davood Yadegarnia, Simin Rajaeian, Shirzad Fallahi * Pages 78-84
    Background
    Toxoplasmosis is a common disease among humans and animals, that is caused by the infection of the intracellular protozoan parasite, Toxoplasma gondii. Infection by this parasite is generally without any clinical symptoms, but it can have severe effects in people with immune deficiency, such as those experiencing chemotherapy, transplantation, cancer and AIDS, as well as dialysis patients. Considering the high prevalence of parasites in different parts of Iran, we decided to study the prevalence of toxoplasmosis in hemodialysis patients, in selected centers of Tehran.
    Materials And Methods
    In this descriptive cross-sectional study, 260 hemodialysis patients attending 5 dialysis centers in Tehran in 2016 were studied. The serum samples were analyzed for anti-Toxoplasma IgG and IgG antibodies by the ELISA method.
    Results
    In this study, 175 (67.3%) of the hemodialysis patients tested positive for anti-Toxoplasma IgG antibodies and 18 (7%) tested positive for anti-Toxoplasma IgM antibodies.
    Conclusion
    Considering the high prevalence of toxoplasmosis in hemodialysis patients in Tehran compared to other control people in this region, and considering the fact that this infection is one of the most important risk factors in hemodialysis patients, regular screening and detection of antibodies against Toxoplasma gondii is necessary in these patients.
    Keywords: IgM, IgG, Toxoplasma gondii, Hemodialysis patients, Selected Hemodialysis centers of Tehran
  • Masoud Fallah Rajabpour Zare, Kamran Rakhshan, Nahid Aboutaleb, Farnaz Nikbakht, Morteza Bakhshesh, Yaser Azizi * Pages 85-98
    Background
    Doxorubicin has been used in the treatment of malignancies, including lymphoma, leukemia and breast cancer. Cardiotoxicity is the main adverse effect of doxorubicin. Apigenin, as a flavonoid, has antioxidant, anti-inflammatory and anti tumoral properties. The aim of this study is the assessment of the effect of apigenin on cardiotoxicity induced by doxorubicin.
    Materials And Methods
    60 male wistar rats were divided into 6 groups. Cardiotoxicity was induced by 6 injections of doxorubicin (2 mg/kg, ip) over 12 days. The treatment groups received orally 25, 50 and 75 mg/kg/day apigenin for 12 days simultaneously with cardiotoxicity induction.
    Results
    The heart weight to body weight ratio showed no significant difference between different groups. In the apigenin group (25 mg/kg), EF and FS showed a significant increase (P
    Conclusion
    Apigenin prevents LDH and CK-MB elevation and also EF and FS reduction and improves cardiac tissue changes and leads to a decrease in cardiac damage induced by doxorubicin.
    Keywords: Apigenin, Doxorubicin, Cardiotoxicity, Echocardiography, Cardiac enzymes
  • Ali Hosseini *, Mahsa Nezafat Absardi, Saedeh Shadmehri, Omid Reza Salehi, Homa Hajisadeghi Pages 99-111
    Background
    Exercise and nutrition are two basic foundations in the control of increased levels of alanine aminotransferase (ALT) and aspartate aminotransferase (AST) in diabetes disease. The aim of the present study was to review the interactional effects of endurance training and aloe vera gel on ALT and AST levels in diabetic rats.
    Materials And Methods
    Forty five diabetic rats were selected and divided into 5 groups of 9 rats (1) first week control, (2) sixth week control, (3) endurance training, (4) aloe vera, (5) endurance training with aloe vera. Also for review of the effects of diabetes induction on ALT and AST, 18 rats were divided into two groups of (6) first week control, and (7) sixth week control. Groups 3 and 5 ran on treadmills for 6 weeks, 3 sessions per week and 20 minutes per session. Groups 4 and 5 received 100 mg/kg aloe vera gel. For statistical analysis of the data one way ANOVA and tukey post hoc tests (p≤0.05) were used.
    Results
    Diabetes induction has a significant effect on the increase of ALT (p=0.04): endurance training together with aloe vera gel has a significant effect on the reduction of ALT and AST levels (p=0.001); endurance training with aloe vera gel, together with endurance training and aloe vera gel consumption has more effect on reduction of ALT (p=0.001). Endurance exercise together with Aloe vera gel has a greater effect on AST reduction than endurance training alone (P = 0.04).
    Conclusion
    6 weeks of endurance training and aloe vera gel have interactional effects on the improvement of ALT and AST levels in diabetic rats.
    Keywords: Endurance Training, Aloe vera, Alanine Aminotransferase, Aspartate Aminotransferase, Diabetes
  • Maryam Bagheri Nia, Bahram Abedi * Pages 112-122
    Background
    Orexin neurons drive arousal and motivated behaviors in response to stress. The aim of the study was to investigate the effect of eight weeks of pilates training on serum levels of orexin and insulin resistance in overweight children.
    Materials And Methods
    20 overweight children (10 - 13 years old) were selected from volunteers using purposive sampling, and randomly divided into two groups: Pilates exercise (n= 10) and control (n= 10) groups. Physiological characteristics were measured in both groups. Blood samples were taken before and after eight weeks of Pilates training program to measure the variables of the research. Independent t-tests were used to examine intra-group and inter-group variations of the research.
    Results
    The findings by paired t-test results showed that Pilates exercise causes a significant increase in orexin (P=0.001). It was also found that eight weeks of Pilates exercise significantly reduced insulin resistance, insulin and glucose (P=0.001). In contrast, the control group had a significant increase in insulin resistance (P=0.001), insulin (P=0.001) and glucose (P=0.027). In addition, eight weeks of pilates training had a significant effect on body weight (P=0.001), fat percentage (P=0.001) and body mass index (P=0.001). It was also found that the control group had a significant increase in body weight, body fat percentage and body mass index.
    Conclusion
    The results show that eight weeks of pilates training is effective in increasing serum orexin, insulin resistance, insulin and glucose, as well as improving body composition in overweight children.
    Keywords: orexin, overweight, pilates, insulin resistance
  • Karamollah Toolabi *, Ali Moazamipur, Kasra Karvandian, Ahmad Reza Dehpour Pages 123-132
    Background
    Previous studies have assessed effect of naloxone on pain severity and side effects of opioids however, their results are inconsistent. Our study was design to determine effect of low-dose naloxone on pain, nausea, vomiting, pruritus and urine retention on patients undergoing laparoscopic cholecystectomy.
    Materials and Methods
    In this study 60 patients who need laparoscopic cholecystectomy participated and divided into two groups: naloxone (0.25 mg/kg/h naloxone plus 20 mg/kg/h morphine) and placebo (20 mg/kg/h morphine). Patients were evaluated 2, 4, 8 and 16 h after surgery and severity of pain and side effects including nausea, vomiting, pruritus and urine retention were recorded by a nurse.
    Results
    Prevalence of nausea, vomiting, pruritus and urine retention in naloxone group was significantly lower than placebo 2, 4, 8 and 16 h after surgery. There was no significant difference on pain severity between two groups.
    Conclusion
    Our results indicated that naloxone administration significantly decreased side effects of opioid including nausea, vomiting, pruritus and urine retention with no effect on pain severity.
    Keywords: naloxone, morphine, laparoscopic cholecystectomy, pain, vomiting