فهرست مطالب

علم و مهندسی سرامیک - سال ششم شماره 4 (زمستان 1396)
  • سال ششم شماره 4 (زمستان 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/12/25
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مینا سعیدی حیدری *، جلال الدین قضاوتی صفحات 1-12
    کاربید بور به دلیل خواصی مانند سختی بالا، مدول یانگ بالا و وزن مخصوص پائین بسیار مورد توجه قرار گرفته است، با این حال کاربرد آن به علت سینترپذیری نامناسب، تافنس شکست پائین و قابلیت ترشوندگی کم آن توسط مذاب بسیاری از فلزات محدود است. در این تحقیق سطح ذرات B4C به روش الکترولس پوشش داده شده و تاثیر عامل کمپلکس کننده اتیلن دی آمین (C2H8N2) در دو دمای 75 و 85 درجه سانتی گراد و pH برابر با 13 مورد بررسی قرار گرفته است. برای بررسی ریزساختار و مورفولوژی پودر های B4C پوشش داده شده از میکروسکوپ الکترونی روبشی مجهز به آنالیزگر EDS و به منظور تعیین ترکیب و فازهای موجود از دستگاه پراش اشعه ایکس استفاده شده است. نتایج نشان دهنده این است که در فرایند پوشش دهی الکترولس، میزان عامل کمپلکس کننده C2H8N2 در ترکیب حمام آبکاری تاثیر بسیاری بر میزان پوشش و یکنواختی آن بر روی سطح ذرات B4C دارد. با افزایش عامل کمپلکس کننده C2H8N2 در حمام آبکاری الکترولس در هر یک از دماهای ثابت 75 و 85 درجه سانتی گراد، از میزان پوشش نیکل کاسته شده است. همچنین آنالیزهای فازی ذرات B4C پوشش داده شده در حمام آبکاری الکترولس نیکل - بور با مقادیر مختلف عامل کمپلکس کننده C2H8N2 نسبت به نمک نیکل در دمای 85 درجه سانتی گراد نشان داد که در هر چهار ترکیب عامل کمپلکس کننده، فازهای B4C و Ni حضور دارند. با این حال در نسبت های مولی 1:1 و 1:3 عامل کمپلکس کننده C2H8N2 نسبت به نمک نیکل، فاز Ni(OH)2 نیز قابل مشاهده است.
    کلیدواژگان: B4C، عامل کمپلکس کننده، الکترولس نیکل، بور
  • حامد دماوند، محسن خواجه امینیان *، فاطمه شهسواری، احمد مولایی صفحات 13-24
    در این پژوهش، نانورنگدانه زرد با استفاده از دوپه دو عنصر مختلف آنتیموان و کروم به دی اکسید تیتانیوم به روش ترسیب شیمیایی و حالت جامد تولید و پس از ساخت جوهر زرد، کیفیت چاپ آن روی کاشی سرامیک بررسی شده است. ورود عنصر آنتیموان با پیش ماده آنتیموان کلرید و عنصر کروم با پیش ماده های پتاسیم کرومیت و کروم نیترات به روش حالت جامد به ساختار روتایل دی اکسید تیتانیوم سفید رنگ صورت گرفت. نانورنگدانه های تولید شده با استفاده از آنالیز پراش پرتو X (XRD) و میکروسکوپ الکترون روبشی (SEM) مشخصه یابی شدند که تغییرات در شکل ذرات، ساختار و رنگ آنها را نشان می دهند. تصاویر SEM نشان می دهد که اندازه ذرات بین 50 تا 170 نانومتر است که برای چاپ جوهر افشان مناسب می باشد. آنالیز XRD نشان می دهد که ترکیب با کروم نیترات تکفاز روتایل است، اما ترکیب با پتاسیم کرومیت دو فازی است. از رنگدانه تولید شده، با روش آسیابکاری در حلال استر، نانوجوهری برای چاپ روی کاشی سرامیکی بدست آمد. پس از چاپ جوهر روی کاشی سرامیکی، نمونه های ساخته شده با استفاده از آنالیزهای طیف سنجی بازتاب نفوذی و آزمون رنگ سنجی (CIE L*a*b*) ارزیابی شدند. مقدار h° برای نانورنگدانه A (دوپه آنتیموان و نیترات کروم)، 59/76 و برای نانورنگدانه B (دوپه آنتیموان و پتاسیم کرومیت)، 18/79 است لذا نانورنگدانه B زردتر از نانورنگدانه A می باشد. همچنین پس از چاپ مشاهده می شود که مقدار h° برای کاشی چاپ شده با جوهر تهیه شده از نانورنگدانه A، 59/69 شده است و این مقدار برای کاشی چاپ شده با جوهر تهیه شده از نانورنگدانه B، 14/81 می باشد. لذا می توان گفت طیف رنگ نانورنگدانه A پس از چاپ به سمت زردطلایی متمایل شده در حالی که چاپ رنگدانه B برروی کاشی باعث شده که طیف رنگ آن زرد خالص تر و بهتری باشد.
    کلیدواژگان: نانورنگدانه، زرد، دوپه، دی اکسید تیتانیوم، کروم، آنتیموان
  • سارا عباسپور، امیر عباس نوربخش *، رضا ابراهیمی کهریزسنگی، حمید غیور صفحات 25-40
    در تحقیق حاضر نقش شکل ظاهری نانو ذرات (NP) تیتانیا و اکسید روی و نانو میله های (NR) اکسید روی به همراه گرافن بر خواص سلول های خورشیدی حساس شده با رنگ مورد بررسی قرار گرفت. در این راستا به ترتیب نانو ذرات TiO2 به نانو میله ها و نانو ذرات ZnO پوشانده شده بر روی گرافن(G) و اکسید گرافن احیا شده (RGO) بر روی شیشه اکسید قلع دوپ شده با فلورین (FTO) با استفاده از دستگاه Dip coating ، لایه نشانی شدند. سپس نانو کامپوزیت های لایه نازک ساخته شده به مدت 24 ساعت در محلول رنگدانه N719 حساس سازی شده و در مرحله بعد نانوکامپوزیت های لایه نازک (فوتوآند) با الکترود پلاتینی ساخته شده به هم متصل گردیدند و الکترولیت از طریق حفرات موجود در الکترود پلاتینی به داخل سلول تزریق و مورد استفاده قرار گرفتند. جهت شناسایی از آنالیزهای فازی، ریز ساختاری، خواص الکتریکی و شاخصه های نوری از روش های ، FT-IR، XRD، FE-SEM، EIS، EDX، و IV استفاده گردید. نتایج نشان داد که نه تنها شکل ظاهری لایه ZnO، بلکه نوع فرآیند پوشش TiO2 بر خواص نانوکامپوزیت های (G/RGO)-ZnO-TiO2 تاثیر می گذارد. با توجه به نتایج بدست آمده نانو کامپوزیت RGO-ZnO(NP)-TiO2(NP) که در آن TiO2 بر روی نانو ذرات ZnO پوشش داده شده بودند دارای بازده بالاتری نسبت به نمونه RGO-ZnO(NR)-TiO2(NP)با حضور نانو میله ZnO می باشد، همچنین حضور گروه های عاملی موجود بر سطح فوتوآند، به دلیل حضور RGO در این نمونه ها، دارای هدایت الکتریکی و بازده پایین تری هستند، نتایج بدست آمده از نانو کامپوزیتG-ZnO-TiO2 نتیجه فوق را تایید نمود.
    کلیدواژگان: سلول خورشیدی حساس شده با رنگ، نانو ذرات TiO2، نانو میله ها و نانو ذرات ZnO، اکسید گرافن احیا شده(RGO)، گرافن (G)
  • مهدی شاهدی اصل، مهران جابری زمهریر، زهره احمدی، سروش پرویزی * صفحات 41-52
    کامپوزیت های دما بالای دی بورید زیرکونیم-کاربید سیلیسیم به روش تفجوشی پلاسمای جرقه ای و با افزودن مقادیر مختلف نانو ورقه های گرافیت (0، 5/2، 5، 5/7 و 10 درصد وزنی) ساخته شدند. تفجوشی نمونه ها در دمای 1900 درجه سانتی گراد به مدت زمان 7 دقیقه در محیط خلاء و با اعمال فشار بیرونی 40 مگاپاسکال به انجام رسید. تاثیر نانو ورقه های گرافیتی بر سختی و چقرمگی شکست نمونه ها بررسی و تحلیل شد. نتایج به دست آمده نشان داد که با افزایش میزان افزودنی نانو گرافیت، سختی کامپوزیت ها کمابیش به صورت خطی از 5/19 گیگاپاسکال برای نمونه فاقد افزودنی به 1/12 گیگاپاسکال برای نمونه تقویت شده با 10 درصد وزنی نانو گرافیت کاهش یافت. عکس این روند درباره چقرمگی شکست نمونه ها دیده شد به گونه ای که از 3/4 مگاپاسکال جذر متر در نمونه فاقد افزودنی به 2/8 مگاپاسکال جذر متر برای کامپوزیت دارای 5/7 درصد وزنی نانو گرافیت افزایش یافت. افت سختی نمونه ها با افزایش مقدار نانو گرافیت به نرمی ذاتی این ماده نسبت داده شد ولی ارتقای چشمگیر چقرمگی شکست با افزوده شدن این نانو ماده، به فعال شدن سازوکارهای گوناگون چقرمه شدن مرتبط بود.
    کلیدواژگان: دی بورید زیرکونیم، کاربید سیلیسیم، تفجوشی پلاسمای جرقه ای، نانو گرافیت، سختی، چقرمگی شکست
  • سید مهدی رفیعایی * صفحات 53-62
    در این پژوهش ابتدا پودرهای متشکل از TiO2،WO3 و C را مخلوط و پس از آسیاب شدن با گلوله های کاربید تنگستنی، فرآیند احیا بصورت جداگانه تحت خلا و در مجاورت N2 انجام پذیرفت. پس از مخلوط پودر با Ni و کاربیدهای ثانویه، سرمتهایی با پایه(Ti0.93W0.07)C/C0.7N0.3-20 Ni طی عملیات تف جوشی در 1510 درجه سانتیگراد فرآوری گردیدند. برای ارزیابی و مطالعه مواد سنتز شده از آنالیزگر پراش اشعه ایکس (XRD)، میکروسکوپهای الکترونی روبشی (SEM) ، آنالیزگر کمی سنج عنصری (EDS)، میکروسکوپ عبوری روبشی (STEM) و سختی سنج مورد استفاده قرار گرفت. با بررسی ساختارهای میکروسکوپی متشکل از هسته/لایه اطراف، مشاهده شد که اضافه شدن کاربید ثانویه و همچنین بکارگیری N2 در مرحله احیا تاثیر قابل توجهی در اندازه ذرات ریزساختار سرمت دارد. با اضافه شدن N2، اندازه ذرات ساختار میکروسکوپی سرمت های (Ti0.93W0.07)C به میزان حدودا 3 میکرومتر کاهش پیدا نمود. در این تحقیق نشان داده شد که با افزایش کاربید مولیبیدن از 2 به 8 درصد میزان هر دو عنصر W و Mo در ناحیه هسته ذرات کاهش می یابد. درصدهای وزنی W و Mo به ترتیب از 01/20 به 50/19 و 14/0 به 08/0 تغییر یافتند. همچنین در لایه اطراف هسته، درصد وزنی Mo از 67/4 به 43/11 افزایش قابل توجهی پیدا نمود. علاوه بر این، با افزایش تنها 2 درصدکاربید مولیبیدن، سختی این ماده مرکب بصورت چشمگیری افزایش یافت.
    کلیدواژگان: سرمت، کاربید ثانویه، ریز ساختار، خواص مکانیکی
  • محمد فضلی، حسین سرپولکی صفحات 63-74
    درسال های اخیر، نانوکامپوزیت SiC-TiC با توجه به خواص مکانیکی و الکتریکی بسیار خوب در دمای بالا، بسیار مورد توجه قرار گرفته است. در تحقیق حاضر نانو پودر کامپوزیتی SiC-TiC به روش سل ژل و با استفاده از تیتانیوم ایزوپروپوکساید، تترا اتیل اورتوسیلیکات، ساکاروز و اسید نیتریک سنتز شد. مواد اولیه توزین و در 60 مخلوط شدند که پس از 5 ساعت، گرانروی محلول بتدریج افزایش یافته و در نهایت به ژل تبدیل شد. ژل حاصل پس از خشک شدن در دمای 110، در دمای 1500 تحت اتمسفر آرگون به مدت 1 ساعت قرار گرفت. آنالیز حرارتی ژل حاصل از دمای محیط تا 1300، نشان دهنده تجزیه گروه های آلی در محدوده دمایی 200-400 و کربونیزه شدن ساکارز است. آنالیز اشعه ایکس (XRD)، حاکی از تشکیل SiC و TiC به ترتیب از واکنش سیلیکای آمورف و تیتانیا با کربن در دمای 1500 است. برای اندازه گیری ابعاد و مورفولوژی پودر، از میکروسکوپ الکترونی روبشی گسیل میدانی (FESEM) استفاده گردید. اندازه ذرات پودر بیش از 100 نانومتر بدست آمد.
    کلیدواژگان: نانو کامپوزیت SiC، TiC، سل ژل
  • عباس خردمند، امید وحیدی *، سید مرتضی مسعودپناه صفحات 75-85
    در این پژوهش، سنتز ذرات مغناطیسی فریت کلسیم تک فاز که با پلی اتیلن گلایکول با استفاده از روش سولوترمال پوشش داده شده است، تشریح شده است. بدین منظور، سه نمونه با پوشش پلی اتیلن گلایکول در مقادیر مختلف و یک نمونه بدون پوشش در محیط اتیلن گلایکول سنتز شده است. ترکیب فازی و توزیع کاتیونی نمونه های سنتز شده با استفاده از دستگاه پراش پرتو ایکس و اندازه و شکل ذرات با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی بررسی شده است. نتایج آزمون پراش پرتو ایکس نشان می دهد که ساختار کریستالی تمامی نمونه ها از نوع مکعبی اسپینل با ساختار معکوس جزئی است. تصاویر گرفته شده توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی نشر میدانی نشان می دهد که با افزایش درصد پلی اتیلن گلایکول، اندازه ذرات کاهش می یابد. نتایج آزمون طیف سنجی پراکندگی انرژی پرتو ایکس حضور عناصر کلسیم، آهن و اکسیژن را در نمونه سنتز شده فریت کلسیم بدون پوشش تایید می کند. حضور پلی اتیلن گلایکول بر روی نمونه های پوشش داده شده توسط آزمایش ترموگراویمتری نشان داده شده است. خواص مغناطیسی نمونه ها با دستگاه مغناطیس سنج نمونه مرتعش بررسی و میزان مغناطش اشباع حداکثر emu/g 2/51 و حداقل emu/g 9/24 به ترتیب برای نمونه بدون پوشش و برای نمونه با حداکثر میزان پوشش بدست آمده است. همچنین، وجود پلی اتیلن گلایکول بر روی ذرات پوشش یافته توسط کاهش یافتن خاصیت مغناطیسی مواد متناسب با مقدار پوشش مجددا تایید شده است. با استفاده از روش هایپرترمیای مغناطیسی، توانایی تولید گرما توسط ذرات مغناطیسی سنتز شده که تحت یک میدان مغناطیسی متناوب قرار گرفته بودند، بررسی شده و نتایج نشان می دهدکه ذرات سنتز شده بدون پوشش و با حداکثر پوشش به ترتیب دارای میزان اتلاف مغناطیسی W/g 12/1 و W/g 56/0 هستند.
    کلیدواژگان: فریت کلسیم، پوشش پلی اتیلن گلایکول، سولوترمال، هایپرترمیای مغناطیسی
|
  • M. Saeedi *, G. Ghezavati Pages 1-12
    Boron carbide due to properties such as high hardness, high Young's modulus and low density is highly regarded; however its application is limited because of unsuitable sinterability, low fracture toughness and the low wettability of it with melt of most metals. In this study, the surface of B4C is coated with electroless method and the effect of ethylene diamine (C2H8N2) complexing agent at temperatures of 75 and 85 °C and a pH of 13 is examined. Scanning electron microscope equipped with EDS analyzer for investigation of microstructure and morphology of coated B4C powder and X-ray diffraction to determine the composition and phases were used. The results indicate that in the electroless coating process, the amount of the C2H8N2 complexing agent in the plating bath has significant effect on the quantity of coating and uniformity of it on the surface of the B4C particles. By increasing the C2H8N2 complexing agent in the electroless plating bath in each of the constant temperatures of 75 and 85 °C, the nickel coating is reduced. The phase analysis of coated B4C particles in the electroless nickel plating bath with different amounts of the C2H8N2 complexing agent as compared to nickel salt at a temperature of 85 °C showed that in all four composition of complexing agent, B4C and Ni phases are present. However, in ratios of 1: 1 and 1: 3 of C2H8N2 complexing agent to nickel salt, Ni(OH)2 phase is also visible.
    Keywords: B4C, complexing agent, nickel, boron electroless
  • H. Damavand, M. Khaje Aminian *, F. Shahsavari, A. Molayi Pages 13-24
    In this study, nano yellow pigments were fabricated by doping of chromium and antimony elements into TiO2 using chemical precipitation and solid state method and after transforming them to ink, their printing performance on the ceramic surface were investigated. The precursor to doping antimony to white rutile structure of TiO2 was SbCl3, while Cr(NO3)3 and K2CrO4 were the precursors for chromium doping by solid state reactions. The fabricated nano pigments were characterization by x-ray diffraction (XRD) and scanning electron microscopy (SEM) analysis which showed different morphology, structure and color. Particle sizes which were estimated by SEM image were between 50 to 170 nanometers which is appropriate for ink-jet printing on the ceramic. XRD results showed the pigment synthesized by Cr(NO3)3 (sample A) had a mono-phase compound while the sample synthesized by K2CrO4 (sample B) consisted of a multi-phase compound. The pigments were transformed to ink by milling method and using an ester media. After printing process, the ceramics were analyzed by Diffuse Reflectance Spectroscopy and colorimetric measurement (CIE L*a*b*). The h° value from colorimetric measurement of A nano pigment, was 76.59 while for B was 79.18. This shows better yellow color of B. After printing the prepared ink of each pigment, h° value changed to 69.59 for A and to 81.14 for B. Therefore, the ink of A nano pigment declined to golden yellow after printing while the ink of B nano pigment presented a pure and better yellow color.
    Keywords: Nano pigment, Yellow, Doping, TiO2, Chromium, Antimony
  • S. Abbaspor, A.A. Nourbakhsh *, E. Ebrahimi, H. Ghayour Pages 25-40
    In the present study, the role of morphology of nanoparticles (NP) of titanium and zinc oxide and nanorods (NR) of zinc oxide with graphene was investigated on the properties of the Dye-Sensitized Solar Cell, In this regard, TiO2 nanoparticles are deposited on ZnO nanorods and nanoparticles, covered on graphene (G) and reduced graphene oxide (RGO) on doped tin oxide glass with fluorine (FTO) using the Dip coating device respectively. Then, the thin-layer nanoparticles made into the N719 pigment solution for 24 hours were sensitized, and subsequently the thin-film nanocomposites (photo-anodes) were bonded with a platinum electrode, and the electrolyte was injected into the cell through the cavities contained in the platinum electrode. EIS, XRD, IV and FESEM techniques were employed for identification of phase analysis, microstructural, electrical properties and optical properties. The results showed that not only the morphology of the ZnO layer but also the type of TiO2 coating process affects the properties of the (G / RGO) -ZnO-TiO2 nanocomposites. According to the results, nanocomposite RGO-ZnO (NP) -TiO2 (NP), in which TiO2 was coated on ZnO nanoparticles, had higher yields than RGO-ZnO (NR) -TiO2 (NP) samples with the presence of ZnO nanorods. Also, the presence of functional groups on the photo-anode surface due to the presence of RGO in these specimens has lower electrical conductivity and efficiency, the results of the G-ZnO-TiO2 nanocomposite confirm the above result.
    Keywords: Dye, sensitized Solar Cell, Nanoparticle TiO2, Nanorouds, nanoparticles ZnO, Reduced graphene oxide (RGO), Geraphene (G)
  • M. Shahedi, M. Jaberi, Z. Ahmadi, S. Parvizi * Pages 41-52
    ZrB2­­-SiC-based ultrahigh temperature composites were fabricated by spark plasma sintering and reinforced with different amount of graphite nano-flakes (0, 2.5, 5, 7.5 and 10 wt%). Sintering process was performed at a temperature of 1900 °C for a dwell time of 7 min under an applied pressure of 40 MPa in a vacuum atmosphere. The effect of graphite nano-flake on the hardness and fracture toughness of samples were studied. The results showed that with increasing the nano-graphite content, the hardness of composites linearly decreased from 19.5 GPa for the graphite-free sample to 12.1 GPa for the composite reinforced with 10 wt% nano-graphite. An inverse trend was observed for the fracture toughness of ceramics, as it was increased from 4.3 MPa.m1/2 for the graphite-free sample to 8.2 MPa.m1/2 for the 7.5 wt% nano-graphite doped composite. The drop in hardness values, with increasing the nano-graphite content, was related to the intrinsic softness of graphite phase. However, an obvious enhancement in the fracture toughness values due to the addition of more graphite nano-flakes was attributed to the activation of several toughening mechanisms in such materials.
    Keywords: zirconium diboride, silicon carbide, spark plasma sintering, nano, graphite, hardness, fracture toughness
  • S. M. Rafiaei * Pages 53-62
    In this research the powders of TiO2, WO3 and graphite were mixed and after milling with WC balls, the reduction procedure was carried out separately under vacuum and nitrogen pressure. After blending the produced powder with Ni and the secondary carbides, (Ti0.93W0.07) C/C0.7N0.3-20 Ni based cermets were obtained through sintering at 1510 °C. To characterize the synthesized materials, XRD analyzer, SEM and EDS, STEM and hardness examiner were used. With the evaluation of core/rim included microstructures, it was observed that the addition of secondary carbide and also nitrogen in the reduction procedure, has a remarkable influence on the size of cermet microstructure. By the addition of nitrogen, the size of (Ti0.93W0.07) C microstructure was decreased about 3 µm. In this investigation it was shown that the increase of Mo2C from 2 to 8%, the amounts of tungsten and molybdenum elements were decreased in the core area. The weight percentages of W and Mo were changed from 20.01 to 19.5 and from 0.14 to 0.08, respectively. Also, in the rims, the weight percent of Mo, was significantly increased from 4.67 to 11.43. Furthermore, with the addition of just 2% Mo2C, the hardness of this composite material increased remarkably.
    Keywords: Cermets, Secondary Carbides, Microstructure, Mechanical Properties
  • M. Fazli, H. Sarpoulaki Pages 63-74
    In recent years, SiC-TiC nano composite, attracted a lot of interest due to it's good electrical and mechanical property at high temperatures. In this study, nano composite powder of SiC-TiC using Titanium(IV) isopropoxide, Tetraethyl orthosilicate, Sucrose and nitric acid through Sol-gel method were synthesized. After mixing at 60 ℃, after 5 hours, the viscosity of the solution increased and the gel was fabricated. Produced gel heated at 110 ℃, then, the sample heated at 1500℃ under an argon atmosphere for 1 hour. Thermal analysis of the prepared gel from 25 ℃ to 1300℃, revealed decomposition of organic compounds in the temperature range between 200 ℃ to 400℃, In addition, sucrose carbonization was observed. XRD results showed that SiC and TiC have been formed because of reaction amorphous silica and titania with carbon at 1500 ℃. For evaluation of dimension and morphology of the synthesized powder, field emission scanning electron microscopy (FESEM) was used. The size of sample particles were between 20 and 70 nm.
    Keywords: Sol, gel Method, SiC, TiC nanocomposite
  • A. Kheradmand, O. Vahidi *, S. M. Masoudpanah Pages 75-85
    In the current study, we have used solvothermal method to synthesize single phase calcium ferrite particles coated with polyethylene glycol (PEG) in ethylene glycol medium. Four samples, one of which with no PEG and three of which with different amounts of PEG, were synthesized and undergone several characterization analyses. The crystallite size, phase and morphology of the particles were analyzed by X-ray diffraction (XRD) and scanning electron microscopy (SEM) techniques. The XRD patterns are related to single phase calcium ferrite particles with cubic spinel structure. The elemental analysis results from the EDX analysis proved the presence of Ca, Fe and oxygen in the bare calcium ferrite sample. The presence of the PEG on the coated samples was confirmed using thermogravimetric (TG) analysis. The magnetic properties of the particles were measured by vibrating sample magnetometry (VSM) method. The presence of the PEG on coated samples was further confirmed by the decrease of saturation magnetization values in proportion to the coating agent amount. The heat generation capability of the particles using a high frequency alternative magnetic field indicated that the particles are able to dissipate remarkable heat amount, making them suitable for hyperthermia applications.
    Keywords: Calcium spinel ferrite, Polyethylene glycol coating, Solvothermal method, Magnetic hyperthermia