فهرست مطالب

ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی - سال چهاردهم شماره 50 (بهار 1397)
  • سال چهاردهم شماره 50 (بهار 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/04/05
  • تعداد عناوین: 10
|
  • مسعود آلگونه، لیلا میرمجربیان * صفحات 13-47
    فردوسی در روایت شاهنامه با یک مسئله مهم مواجه شده است؛ آن هم طرز تلقی عصر وی از اساطیر است. گویی عصری که فردوسی در آن می زیست یکی از شکوفاترین دوران خردورزی در ایران زمین محسوب می شود. با این تصور، شیوه مواجهه فردوسی با اساطیری که یکسره از بند قواعد خرد آزاد و رها هستند چگونه می توانست صورت گرفته باشد. بدیهی است که فردوسی در گرانیگاه دو دنیای متفاوت از هم واقع شده بود: دنیای بیرونی خردورز قرن چهارم و دنیای درونی خردگریز اساطیر. گره زدن این دو دنیا به یکدیگر کار سترگی است که می بایست در شاهنامه صورت پذیرفته باشد. این پژوهش به این مسئله می پردازد که شاهنامه چه امکانات و شیوه هایی را برای برخورد با نظام اساطیری به کار بسته است. به همین منظور پس از تفکیک اشکال متفاوت تفسیر اسطوره ها به تفسیر تمثیلی، تفسیر نام گرایانه، تفسیر اوهمریستی، و تفسیر فیزیکی با بررسی متن شاهنامه به صورت استقرای ناقص می کوشیم پاسخی درخور برای این پرسش فراهم آوریم.
    کلیدواژگان: تفکر اسطوره ای، تفسیر تمثیلی، تفسیر نام گرایانه، تفسیر اوهمریستی، تفسیر فیزیکی
  • محمد بهنام فر، اردشیر سنچولی جدید * صفحات 49-73
    پورنامداریان از منتقدان و پژوهشگران برجسته جامعه ادبی کشور به حساب می آید که جنبه شاعری وی کمتر مورد توجه واقع شده است. وی تحت تاثیر افکار نیما و پیروان او، همچنین مطالعات و پژوهش های خود در زمینه عرفان و داستان های رمزی آن، در اشعارش گرایش خاصی به بیان رمزی و سمبولیک دارد. بسیاری از این رمزها و نمادها را می توان در دو حوزه غالب عرفانی و اجتماعی یا حماسی جای داد. با توجه به همین مطلب، این جستار کوشیده است تا سمبولیسم عرفانی و اجتماعی موجود در شعر پورنامداریان را با توجه به زمینه های مطالعات عرفانی شاعر و پژوهش های دقیق او در این زمینه و همچنین شرایط سیاسی و اجتماعی حاکم در زمان سرایش آثارش، مورد تحلیل و بررسی قرار دهد. نتایج نشان می دهد که مطالعات و تاملات شاعر در زمینه عرفان و دقت و تفکر در احوالات عارفان، در خلق سمبل های عرفانی اشعارش بسیار موثر بوده است. همچنین نتایج بیانگر این است که شاعر بنابر شرایط خاص سیاسی و اجتماعی دوران شاهنشاهی و استبداد حاکم بر آن، به ناچار به زبان سمبولیک روی آورده است و با بیانی نمادین، جامعه بحران زده عصر خویش را به تصویر کشیده است.
    کلیدواژگان: تقی پورنامداریان، رهروان بی برگ، سمبولیسم عرفانی، سمبولیسم اجتماعی، شعر معاصر
  • صادق جقتایی * صفحات 75-107
    شکنجه از قدیمی ترین پدیده های زندگی اجتماعی و سیاسی بشر است. تاریخ ملل مملو از اعمال شنیع و ننگین انسان ها است که غالبا به مرگ دردناک همنوع می انجامیده؛ شقاوت ها یی همچون مثله کردن، سوزانیدن، پوست بازکردن، شکنجه نه مرگ، و جز آنها. شگفت آور است دانستن اینکه دین ورزان نیز گاه در همسویی با ارباب قدرت، مهر تایید بر چنین رفتارهایی می نهاده اند.
    نویسنده این جستار بر آن است تا با روشی توصیفی تحلیلی ضمن اشاره ای گذرا به چند و چون شکنجه در ایران باستان، آن را در برخی آثار حماسی فارسی به ویژه شاهنامه بررسی کند.
    یافته ها نشان می دهد که به گواهی شاهنامه، در ایران پیش از اسلام، انواع شکنجه به انگیزه های مختلف اعمال می شده و فردوسی با تمام دلبستگی به فرهنگ ایران، از بیان این نقاط تاریک تاریخ ایران فروگذار نکرده است. دیگر آنکه سخت ترین شکنجه ها در پی اتحاد قدرت مندان و دین ورزان، برای سرکوب مخالفان و دست یابی به مشروعیت و قدرت بیشتر، اعمال می شده است.
    کلیدواژگان: شقاوت، شکنجه، ایران باستان، شاهنامه، دین
  • حسن حیدری، حمید غلامی * صفحات 109-136
    یکی از مضامین درخور تامل در جهان اسطوره و حماسه، پسرکشی است. شاهنامه فردوسی و برخی از داستان های حماسی اسطوره ای از آثاری محسوب می شوند که صورت مفصل این آیین شرقی را دست مایه برخی از داستان های مشهور خود کرده اند. در داستان رستم و سهراب، سیاوش و به نوعی در داستان رستم و اسفندیار، شاهد مرگ فرزند به دست پدر هستیم. در این جستار عاملی مطرح شده که می تواند عامل اصلی شکل گیری تراژدی در این داستان ها فرض شود. بر اساس اسطوره های باروری و آفرینش، رسالت اصلی والدین تداوم و بقای نسل است؛ با کشته شدن پسر به دست پدر، حلقه اصلی تداوم نسل به دست پدر از بین می رود و سبب می شود که پدر نتواند رسالت اصلی خود، یعنی پرورش فرزند را به انجام برساند. این واقعه داستان را در حد تراژدی اعتلا می بخشد حال آنکه در روایات پدر کشی، لفظ تراژدی کمتر به کار برده شده زیرا پدر، تکلیف اسطوره ای خود را به پایان رسانده است و مرگ او از دیدگاه اسطوره ای چندان مورد اعتنا نیست. این مقاله با روش تحلیلی استنادی ساختارهای مشترکی را که سبب وقوع تراژدی پسرکشی شده با اسطوره باروری پیوند داده و آن را به عنوان مهم ترین عامل شکل گیری تراژدی در این داستان ها معرفی می کند.
    کلیدواژگان: پسرکشی، تراژدی، اسطوره باروری، اسطوره آفرینش، شاهنامه
  • زهرا عسگری، فریده داوودی مقدم * صفحات 137-168
    نقوش قالی های ایرانی، حاوی روایاتی نمادین است که با الهام از اسطوره های ملی در متن و حاشیه قالی ها به زیبایی به تصویر کشیده شده اند. نزاع سیمرغ و اژدها یکی از این نقوش است که به شکل گرفت وگیر و در هیئت تقابل، رخ نموده است. بازتاب های نمادین هر یک از این دو اسطوره شامل شاخصه هایی چون نمادهای اهورایی و اهریمنی، نیکی و شر، زمین و آسمان، مرگ و زندگی و روح و نفس است که با الویت بخشی به اسطوره های بومی و در نظرگرفتن مواردی چون تکرار، بسامد و اصالت در این پژوهش مورد بررسی و واکاوی قرار می گیرند. یافته های پژوهش ناظر بر این است که ریشه اصلی این نزاع، بیانگر مفهوم خیر و شر برخاسته از تقابل اهورایی و اهریمنی این دو اسطوره و تاثیر رویکرد آیینی در شکل گیری این نزاع است. نزاعی که در آن، اهریمن با نماد مار و اژدها در حال ستیز با آیین تازه ای به نام «مهر» با نماد سیمرغ است.
    کلیدواژگان: اسطوره، قالی های ایرانی، سیمرغ، اژدها، مهر
  • حیدر قلی زاده *، فرهاد محمدی صفحات 169-203
    واژه هنر در متون کهن در معانی گوناگونی به کار رفته و در تمام انواع متون ادبی هر صفت و مفهومی که جنبه مثبت داشته با عنوان هنر بیان شده است. این واژه در حماسه بر هر عمل و صفتی که دارای ارزش و در ارتباط با آیین پهلوانی و حماسی بوده، اطلاق شده است. خالقان آثار تعلیمی و غنایی نیز هرگاه خواسته اند مفهومی را برجسته جلوه دهند، آن را هنر نامیده اند. به نظر می رسد مفاهیمی که از این واژه برداشت می شود، ناشی از خود واژه نیست، بلکه گوناگونی معنایی آن، نتیجه بافت موضوعی است.
    در عرفان هم واژه هنر علاوه بر معانی رسمی و عامی که در غیر عرفان نیز وجود دارد، برای معانی خاصی که شاعران عارف مدنظر داشته اند، به کار رفته است. در شعر حافظ هنر در چند معنا به کار گرفته شده است: عشق، رندی، نظربازی، توکل، غم و دیگر مفاهیمی که در عرفان مهم اند و هنر دانسته شده اند. اما مهم ترین نکته مورد بحث در شعر حافظ، اطلاق هنر به عمل سیر و سلوک و اشاره به عارفان با عنوان «اهل هنر» است. در این نوشتار نخست به واژه هنر در متون کهن اشاره می کنیم، سپس به معنای خاص آن در شعر حافظ می پردازیم.
    کلیدواژگان: هنر، عرفان، بافت، حافظ، شعر
  • شهاب کاظمیان، شروین خمسه * صفحات 205-235
    شمس تبریزی از مشایخ بزرگ تصوف و از تاثیرگذارترین چهره ها بر مولانا به شمار می رود، در عین حال از قبل روایات موجود، ابعاد مبهم بسیاری در مورد احوال و خصوصیات وی به چشم می خورد. در متن مقالات شمس به منزله اثری که بازتاب دهنده بخش هایی از زندگی و عقاید مولف خود است، با مجموعه عباراتی مواجهیم که متضمن مفاهیمی نظیر انانیت و تفاخر بوده، نمایانگر جایگاه و اعتبار مفهوم «من» نزد مولف هستند. این عبارات عمدتا به ایراد وجوه تحسین برانگیز «خود» اختصاص داشته، یا دیگر مشایخ را به باد نقد و تقبیح گرفته است. نظر به اینکه در مبانی تصوف، خودپسندی همواره به مثابه مانعی در راه وصول به مطلوب تلقی شده است، با مسئله ای متناقض نما روبه روایم که به حتم واجد ریشه های گسترده ای در شخصیت مولف است. بنابر رویکرد روان کاوانه، آثار ادبی به منزله مفاهیمی برخاسته از دستگاه نفسانی و بازتابی از ناخودآگاه مولف بررسی می شوند. بدین ترتیب، با روش نقد روان شناسانه مولف از مجرای متن اثر ادبی، به تحلیل مسئله مذکور مبادرت شده، با محوریت مفهوم «من نفسانی» به بررسی زوایای فکری مولف در بستر «ساحت خیال» وی و کارکردهای نمادین آن پرداخته شده است. این امر در قالب شکلی تحقق یافته از کارگزاری فرایند استعاری «مرحله آینه» ترسیم شده و در نهایت به صورت بروز مفهوم «نارسیسیسم» و نمودهای رفتاری آن تبیین شده است.
    کلیدواژگان: مقالات شمس، نارسیسیسم، من نفسانی، مرحله آینه، ساحت خیال
  • صدیقه موسوی قومی *، محمود عباسی، عبدالعلی اویسی کهخا صفحات 237-265
    به نظر الیاده برای انسان مذهبی همیشه یک واقعیت مطلق و مقدس وجود دارد که فراتر از این جهان است و خود را در این جهان متجلی می سازد و به آن تقدس و واقعیت می بخشد. این واقعیت و تقدس همان است که در رفتار و گفتار شیخ بوسعید در حکایاتاسرارالتوحید بیان می شود. در این مقاله با روش تحلیلی توصیفی و با مراجعه به منابع نظری تحقیق تلاش شده است تا مشخصه های انسان مذهبی الیاده به تفکیک بر روی اشخاص اصلی حکایات، راستی آزمایی شود تا میزان سنخیت این دیدگاه با حکایت های اسرارالتوحید مورد بررسی قرار گیرد. نتایج نشان می دهد که شیخ بوسعید به عنوان یک انسان مذهبی، زمان تاریخی را برانداخته و به زمان مقدس دست یافته است. هم از این روست که هر یک از اطرافیانش که مصداق انسان تاریخی هستند، به نسبت ارتباطی که از طریق بوسعید با زمان مقدس برقرار می کنند، می توانند شمه ا ی از جاودانگی و کاستی ناپذیری را دریابند. با تحلیل حکایات اسرارالتوحید مطابق با الگوی پیشنهادی الیاده، شیخ بوسعید مصداق انسان مذهبی است و کرامات وی و اتفاقات و رخدادهای پیرامون وی انکار جهان واقعی و گریز به جهان رویا و تخیل نیستند.
    کلیدواژگان: انسان مذهبی، زمان مقدس، الیاده، اسرارالتوحید، کرامات
  • مریم نجفی، حسین یزدانی *، علی اصغر میرباقری فرد، فاطمه کوپا صفحات 267-293
    در تفکر دینی و عرفانی، ارتباط گفتاری بین انسان و خالق جایگاه ویژه ای دارد. خداوند در ایجاد این ارتباط پیش قدم است. هر دو سوی رابطه، گاهی نقش فرستنده و گاهی نقش گیرنده را دارند. در این تحقیق به بررسی راه های ارتباط گفتاری انسان با خدا در قالب نماز، دعا، مناجات و آداب مرتبط با آن پرداختیم. ابزارهای لازم برای برقراری ارتباط کلامی همچون شنیدن و نقش حرکات بدن در تکمیل و تقویت ارتباط گفتاری؛ شیوه های ارتباط گفتاری خدا با بندگان در قالب وحی و الهام و جز آنها در عرفان و تصوف از موضوعات این مقاله است. در ارتباط گفتاری انسان با خدا در نماز خواندن، شیوه گفت وگو و نوع حرکات از سوی خدا برای انسان تعیین شده است، اما در دعا و مناجات، انسان شیوه گفت وگو را با تکیه به آیات و احادیث و حال درونی خود انتخاب می کند. در این پژوهش، برای تحلیل ارتباط کلامی انسان با خدا از نظریه های جدید درباره ارتباط گفتاری مانند نظریه یاکوبسن و مدل ارتباطی دیوید برلو استفاده کردیم.
    کلیدواژگان: گفت وگو، انسان، خدا، دیوید برلو، یاکوبسن
  • وحید نژادمحمد *، مرضیه بلیغی صفحات 295-329
    قوه خیال و داستان پردازی یکی از ابزارهای بیان معماهای تاریخی و زیستی بشر است. ارتباط ادبیات و اسطوره از بدو خیال پردازی انسان بی وقفه خود را از لحظه آفرینش های ادبی نشان داده است. نوشته های مستند و داستانی، پدیده های تاریخی و اسطوره ای را بازسازی می کنند و بررسی مفاهیم روان شناختی را در خود به تحلیل می طلبند. بسترهای تخیلی و واقع گرای نویسندگان قرن بیستم از جمله گوستاو لوکلزیو حامل اشکال ادراکی و تاریخی بوده که به گونه ای جمعی قابل دستیابی هستند. لوکلزیو با بازخوانی برخی از کهن الگوهای مطروحه توسط یونگ همچون پرسونا، آنیما، آنیموس، بازگشت به خویشتن، تولد، پیر دانا، سایه و گریز بخش زیادی از نوشته های خود را بر روی ناخودآگاه جمعی و اسطوره ها قرار داد. او توانست عمیق ترین لایه های دیرین و اسطوره های نهفته روان بشری را در کنار عناصر فردی و طبیعی در عالم داستانی و تخیلی به تصویر بکشد. فرآیند فردیت و حرکت شخصیت های داستانی وی نیز در کنار همین تصاویر ابتدایی و اسطوره ای شکل می گیرد. از این رو ساختار روایی و داستانی وی، نمود یک نظام نمادین روانی است که در بطن تاریخ و اسطوره تعریف می شود. شناسایی همین صور ارثی و بی زمان در سازه های داستانی مولف مذکور همراه با آراء یونگ از اهداف این مقاله خواهد بود.
    کلیدواژگان: داستان، اسطوره، کهن الگو، لوکلزیو، ناخودآگاه جمعی
|
  • Masood ?l?gooneh Jounaq?ni, Leil? Mir Mojarrabiy?n * Pages 13-47
    Ferdowsi has encountered an important issue during the narration of Shāhnāmeh, and that is the dominant viewpoint of his era about myths. It seems that the age in which Ferdowsi lives is one of the flourishing periods of rationality in Iranian history. Accordingly, how could Ferdowsi’s attitude towards myths be configured? Due to the fact that some myths are completely free of the principles of ration, and Ferdowsi has to reconcile the external world of his intellectual age (the fourth century AH) and the internal irrational world of myths, intermingling such different worlds is possibly a huge task for Ferdowsi to perform. This article aims to explore through what methods and techniques Shāhnāmeh faces the mythological systems. Thus, after dividing the forms of myth interpretation to allegorical, nominal, Euhemeristic, and physical ones, and finding cases of these forms in Shāhnāmeh by using imperfect induction, we try to provide an optimal answer for this question.
    Keywords: Mythical thought, Allegorical interpretation, Nominal Interpretation, Euhemeristic Interpretation, Physical Interpretation
  • Mohammad Behn?mfar, Ardashir Sanchooli Jadid * Pages 49-73
    Pouranamardian is one of the prominent critics and scholars of Iranian literary society, whose poetic aspect has been underestimated. Indeed, under the influence of Nima and his followers, like Shamloo, as well as his own studies on mysticism and symbolic stories, Pouranamardian has a particular tendency to symbolic expression in his poems. Many of these symbols can be placed in the domains of mystical symbols and social or epic ones. The present article tries to study the mystical and social symbolism in the poems of Pournamdarian, considering the context of his detailed research in this field as well as the political and social conditions prevailing at the time of composing his poems. The methodology of the research is based on content analysis; it contains an introduction about symbolism and biography of Pournamdarian. Then, his poetry book, Rahrovan Bi-Bargh (Leafless followers) and the mystical and social symbols in his poems are analyzed and discussed. The results show that the poet's studies on mysticism and thinking about Muslim mystics have been very effective in creating the mystical symbols of his poems. Also, the results show that due to the specific political and social circumstances of the era of the imperial regime and the ruling tyranny (the second Pahlavi era), Pournamdarian turns inevitably to symbolism, and he portrays the crisis-ridden society of his age with a symbolic expression.
    Keywords: Taqi Pournamdarian, Rahrovan Bi-Barg (Leafless followers), Mystical Symbolism, Social Symbolism, contemporary poetry
  • Sadegh Joghataie * Pages 75-107
    Torture is one of the oldest phenomena in human social and political life .The history of nations has witnessed the heinous acts of humans, atrocious acts such as mutilation, deflagrate, skinning and so on, which often led to a painful death of the others. It is very wonderful that, aligning with the powerful rulers, sometimes the men of religion have also approved these acts. By using descriptive and analytical method, the author of the present article tries to allude briefly to the quality and quantity of torture in ancient Iran and to investigate it in some Persian epics in general and in the Shāhnāmeh in particular. The results, as the Shāhnāmeh testifies, show that types of torture, with different motives, were used in pre-Islamic Iran, and Ferdowsi, with all his attachment to Iranian culture, has reported these obscure points of the Iranian history. After the unification of the powerful and religious men and to suppress the oppositions and to gain legitimacy and power, the hardest tortures were used to apply.
    Keywords: cruelty, Torture, Ancient Iran, Sh?hn?meh, religion
  • Hasan Haidari, Hamid Ghol?mi * Pages 109-136
    One of the considerable themes in mythology and epic is filicide. In the present article and according to a mythical reading, filicide is considered as the main factor of tragedy in several stories. Shāhnāmeh and some other mythical epics have carried out this Eastern ritual in their stories. In the stories of 'Rostam and Sohrab', 'Rostam and Esfandiar' and 'Siavash' we see the theme of filicide. Many critics have classified these stories as tragedies. But in this article another factor has been raised which can be the main reason for the formation of a tragedy in these stories. According to the myths of fertility and creation, the original mission of fathers or parents is reproduction. Through killing his own son, the father brings about the extinction of his own offspring and becomes unable to fulfill his original mission. As a result, a tragedy is created. The title of tragedy is less used about the stories with the topic of patricide, because the father has already fulfilled his mythical mission and his death is not much touched upon from a mythical point of view. By using the textual-analytical method, the present article tries to study the common structures that lead to the emergence of the tragedy of filicide, and the connection of filicide with the myth of fertility. Also, the article examines the myth of fertility as the most important factor in the formation of tragedy in these stories.
    Keywords: Filicide, Tragedy, the Myth of Fertility, the Myth of Creation, Sh?hn?me
  • Zahr? Asgari, Farideh Davoodi Moqadam * Pages 137-168
    The designs on Persian carpets include symbolic narratives, which have been beautifully depicted on the carpets by inspiration from the national myths. The fight between the dragon and Simorgh is one of these designs that are displayed in the form of "gereft-o-gir" (literally “captured and pinned,”). Each of these two myths has symbolic reflections; they refer to symbols of Ahura and Ahreman, good and evil, earth and heaven, life and death, and soul. The present article examines Iranian native myths by considering factors such as repetition, frequency, and originality. The findings of the research show the fight between the dragon and Simorgh which refers to the concepts of good and evil and the fight of Ahura and Ahreman. Also, the ritualistic approach is involved in the formation of this fight that in which the snake and the dragon (as the symbols of Ahreman) are in conflict with the Simorgh (as the symbol of Ahura).
    Keywords: Myth, Persian Carpets, Simorgh, Dragon, Mehr
  • Heidar Qoliz?deh *, Farh?d Mohammadi Pages 169-203
    In Persian classic texts, the word of honar (art and techne) has been used in various meanings, and in all literary texts every trait and concept that has a positive side is expressed in the title of honar. In epics and in different positions and textures, this term refers to any act and attribute that is of value and is associated with heroic rites. Also in lyric and didactic works, whenever poets and writers wanted to highlight a concept, called it honar. In any case, what does the term honar means in classic texts (techne, virtue), or in the modern sense of it, the concepts derive from this term are not derived from the word itself; and the semantic variation of it is the result of the context. The capacity and nature of the word is such that it is used in different meanings. In Islamic mysticism, in addition to formal and general meanings, honar has been used in certain meanings by poet mystics. In Hafez's poetry honar has been used in several meanings: love, libertinism (rendi), ocular flirtation (nazarbazi), quietism, and sorrow. But the important point is that in the poetry of Hafez, honar also means spiritual journey (seir o suluk) and the Muslim mystics are referred to as "the people of honar". In the present article, first, the term of "honar" is studied in Persian classic texts and then its specific meanings are analyzed in Hafez's poetry.
    Keywords: Honar, Islamic Mysticism, Texture, Hafez, Persian Poetry
  • Shah?b K?zemiy?n, Shervin Khamse * Pages 205-235
    Shams-e Tabrizi is an eminent figure in Sufism and also is one of the most influential characters on Jalāl al-Din Rūmi, however based on existing sources some aspects of his character is ambiguous. In Maqalat, written by Shams-e Tabrizi and reflecting its author’s life and beliefs, we encounter some phrases referring to concepts of self-assertion and boastfulness which represent the position of the concept of "ego" in the author’s mind. These phrases mainly refer to admirable aspects of "self" or criticize and denounce some Sufis. But on the other hand, in Islamic mysticism and Sufism, self-assertion and boastfulness are obstacles to attain the Truth. So, we are faced with a paradox in Maqalat that is mainly rooted in the author's personality. According to the psychoanalytical approach, literary works are examined as the mentality of the author and reflections of his/her unconscious. In the present article, based on method of psychological criticism, we attempt to study Maqalat, and to examine the "realm of imagination" of the author regarding to the concept of ego. This is done by mapping the metaphorical process of "the mirror stage" and showing the emergence of narcissism and its behavioral appearances.
    Keywords: Maq?l?t-e Shams, Narcissism, the Mirror Stage, Ego, the Realm of Imagination
  • Sadighe Moosavi Ghomi *, Mahmood Ab?ssi, Abdolali Oveisi Kahkha Pages 237-265
    According to Mircea Eliade, there is always an absolute and sacred reality for "homo religious" which is beyond this world, manifests itself in the world and sanctifies it. This absolute and sacred reality is the same as that expressed in Sheikh Boo Saied's behavior and speech in anecdotes of Asrar al-Tawhid (The Mysteries of Unification). By studying the sources and using the analytical and descriptive method, in the present article has been attempted to evaluate the characteristics of the "homo religious" of Eliade on the main characters of the anecdotes in order to adapt his view to the stories of Asrar al-Tawhid. The results show that Sheikh Boo Saied, as the homo religious, has set aside the historical time and has reached the sacred time. That is why each of his followers who are the samples of "homo historicus" can feel the sense of eternity and inescapability, regarding to their connections with the sacred time. Eliade's "sacred action" is the same as that which has been mentioned in mysticism of Sheikh Boo Saied as unity. By analyzing the anecdotes of Asrar al-Tawhid in accordance with the proposed model of Eliade, Sheikh Boo Saied is a sample of "homo religious", and his supernatural deeds and the events surrounding him do not mean denying the real world and escaping into the dream world.
    Keywords: Homo Religious, the Sacred Time, Mircea Eliade, Asrar al-Tawhid, Ker?m?t
  • Maryam Najafi, Hosein Yazd?ni *, Seyyed Aliasghar Mirb?gherifard, Fatemeh Koup? Pages 267-293
    In religious and mystical thought, verbal communication between man and the Creator has a special place. God is the first to make this connection. Both sides of the communication sometimes have the role of the sender and sometimes the role of the receiver. In the present article, we examine 1.the methods of verbal communication with God in the form of praying Namāz and prayer (doā) and related customs 2. The role of necessary tools, such as hearing, for verbal communication 3. The role of body movements in completing and enhancing verbal communication 4. The ways in which God communicates with his people through revelation and inspiration. In praying Namāz, the way of speaking and the type of gesture is determined by God for man, but in praying man selects the method of communication regarding Quranic verses, Hadith (the statements of the Prophet) and his/her mental states. We have used new theories, such as the theory of Jakobson and David Berlo’s communication model, to analyze the verbal communication of man with God.
    Keywords: Verbal Communication, Man, God, David Berlo, Roman Jakobson
  • Vahid Nej?d Mohammad *, Marzieh Balighi Pages 295-329
    The power of imagination and storytelling is one of the means for expressing man's historical and biological riddles. Since the beginning of human imagination and the moment of literary creation, the relationship between literature and myth has always existed. Documentaries and fictional records provide the opportunity to reconstruct historical and mythical phenomena and to analyze psychological concepts. The twentieth-century writers, including Gustave Le Clézio, put forward their ideas in imaginative and realistic contexts; these contexts carry the perceptual and historical features that are collectively achievable. By re-reading some Jungian archetypes, such as persona, anima, animus, sage, shadow, back to oneself and birth, Le Clézio relied a large part of his writing on the collective conscious and myths, and could depict the deepest layers and latent myths of human psyche along with individual and natural elements in the fictional and imaginative world. The process of individuality and the movement of his fictional characters are also formed alongside this fictional world. Hence, the narrative structure of his stories presents a symbolic psychological system that is defined in the context of history and myth. The aim of the present article is to identify this psychological system along with Jungian archetypes in three works of Le Clézio, Desert, The Prospector and The Book of Flights.
    Keywords: Novel, Myth, Archetype, Le Clézio, Collective Unconscious