فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 483 (هفته سوم مرداد 1397)
  • پیاپی 483 (هفته سوم مرداد 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/05/17
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مهرداد مسعودی فر، شیرین شمس خرم آبادی صفحات 629-636
    مقدمه
    افزایش فشار درون جمجمه، یک وضعیت تهدید کننده ی حیات حین اعمال جراحی کرانیوتومی است و سبب افزایش بروز عوارض و مرگ و میر در بیماران می شود. از این رو، یافتن راه درمان این عارضه، امری ضروری است. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر افزودن فوروزماید به سالین هایپرتونیک 5 درصد بر تغییرات فشار داخل جمجمه در بیماران کاندیدای کرانیوتومی جهت رزکسیون تومورهای مغزی فوق چادرینه ای بود.
    روش ها
    این مطالعه، بر روی 65 بیمار کاندیدای کرانیوتومی شامل 33 نفر در گروه مورد و 32 نفر در گروه شاهد انجام گرفت. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه قرار گرفتند و در گروه مورد، 5 میلی لیتر/کیلوگرم سالین هایپرتونیک 5 درصد به اضافه ی 05/0 میلی لیتر/کیلوگرم فوروزماید و در گروه شاهد، سالین هایپرتونیک به اضافه ی 05/0 میلی لیتر/کیلوگرم آب مقطر تجویز شد و علایم حیاتی و فشار جمجمه در بیماران ثبت گردید.
    یافته ها
    حالت آرامش (Relaxation) بعد از باز کردن جمجمه در گروه مورد (66/1) به صورت معنی داری کمتر از گروه شاهد (37/2) بود (001/0 = P) و همچنین، حالت آرامش قبل از باز کردن دورا نیز در گروه مورد (33/1) به صورت معنی داری کمتر از گروه شاهد (81/1) بود (009/0 = P)، اما در خصوص پارامترهای همودینامیک و مدت اقامت در بیمارستان تفاوتی بین دو گروه دیده نشد (050/0 < P).
    نتیجه گیری
    افزودن فوروزماید به سالین هایپرتونیک 5 درصد، سبب بهبود و کاهش فشار داخل جمجمه در بیماران کاندیدای کرانیوتومی جهت رزکسیون تومورهای مغزی فوق چادرینه ای می شود.
    کلیدواژگان: سالین هایپرتونیک، فوروزماید، فشار داخل جمجمه
  • سجاد سعادتی راد، علیرضا مهری دهنوی، نوید نجات بخش، رضا حاجیان صفحات 637-643
    مقدمه
    هدف اساسی استفاده از شبیه ساز Computed tomography، همانندسازی نحوه ی وضعیت دهی بیمار در هنگام تصویربرداری و درمان می باشد. خطا در علامت گذاری، می تواند باعث ایجاد خطا در وضعیت دهی بیمار و ایجاد خطاهای بزرگ تر در تعیین محل تومور و طراحی درمان گردد. هدف از اجرای این مطالعه، طراحی و ساخت سامانه ی لیزری بود تا با استفاده از آن، میزان این خطاها به میزان زیادی کاهش یابد.
    روش ها
    سامانه ی لیزری از سه بازوی مجزا تشکیل شده بود که هر کدام دارای یک لیزر ثابت و یک لیزر متحرک بودند. در بخش فوقانی هر بازو یک لیزر خطی ثابت با خط عمودی قرار داشت. در بخش دیگر بازو نیز لیزر خطی متحرک با خط افقی قرار داشت. این لیزر، بر روی یک ساختار مکانیکی ریلی داخل بازو به حرکت در می آمد. جابه جایی و موقعیت لیزر متحرک با استفاده از سیستم الکترونیکی کنترل شد. سیستم الکترونیکی نیز از نرم افزار بر پایه ی ویندوز فرمان می گرفت.
    یافته ها
    در آزمایش انجام شده برای ارزیابی کارکرد، میزان صحت جابه جایی لیزرهای متحرک، 7/98 درصد و میزان دقت جابه جایی برای آن ها، 12/0 میلی متر به دست آمد.
    نتیجه گیری
    در مطالعه ی حاضر، با استفاده از امکانات موجود، طراحی، ساخت و ارزیابی نمونه ی اولیه ی سامانه ی لیزری شبیه ساز CT محقق گردید. با توجه به بررسی های انجام شده، صحت تعیین نقطه ی ایزوسنتر در این سامانه 5/0 میلی متر می باشد که این مقدار، با توجه به استانداردهای موجود و نمونه های دیگر و کاربرد دستگاه، مقدار قابل قبولی می باشد.
    کلیدواژگان: پرتودرمانی، لیزرها، توموگرافی اشعه ی ایکس، تضمین کیفیت مراقبت های درمانی، وضعیت دهی بیمار
  • اعظم سلیمانی، نازگل آقازاده تبریزی، علی پورمقدس صفحات 644-650
    مقدمه
    بیماری های قلبی- عروقی، یکی از دلایل اصلی مرگ و میر در ایران و جهان می باشد. با توجه به این که التهاب نقش اساسی در فرایند آترواسکلروز بازی می کند، بررسی عوامل التهابی به عنوان عامل ایجاد کننده ی وقایع قلبی- عروقی، می تواند مفید باشد. بنابراین، هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط نسبت نوتروفیل به لنفوسیت با وسعت تنگی عروق کرونر در بیماران تحت آنژیوگرافی عروق کرونر بود.
    روش ها
    این مطالعه، به صورت مقطعی بر روی 372 بیمار تحت آنژیوگرافی عروق کرونر در سال 1395 به علت سندرم کرونری حاد بدون افزایش قطعه ی ST انجام گرفت. پس از اخذ رضایت از بیماران و ثبت اطلاعات دموگرافیک، نوتروفیل به لنفوسیت و وسعت درگیری عروق کرونری در بیماران ثبت شد. آزمون های 2χ و ANOVA جهت مقایسه ی داده ها استفاده شد.
    یافته ها
    ارتباط مستقیم و معنی داری میان نوتروفیل به لنفوسیت خونی و وسعت درگیری عروق کرونر دیده شد (125/0 = r و 016/0 = P). همچنین، با بررسی دقت تشخیصی نوتروفیل به لنفوسیت در تشخیص بیماری های عروق کرونر، مشخص شد که بهترین نقطه ی برش برابر با 4/2 و سطح زیر منحنی Receiver operating characteristic (ROC) برابر با 669/0 بود که حساسیت در این نقطه ی برش برابر با 4/72 درصد و ویژگی برابر با 3/58 درصد به دست آمد.
    نتیجه گیری
    با توجه به ارتباط مستقیم و معنی دار میان نوتروفیل به لنفوسیت با درگیری عروق کرونر، می توان از این عامل در جهت پیش بینی درگیری و وسعت درگیری عروق کرونر استفاده کرد.
    کلیدواژگان: نوتروفیل، لنفوسیت، آنژیوگرافی عروق کرونر، تنگی عروق کرونر
  • حسین اکبری اقدم، حمیدرضا حاجی هاشمی، داود کاظمی، هادی روانبد صفحات 651-657
    مقدمه
    شکستگی هیپ در سالمندان به دنبال استئوپروز (Osteoporosis)، از جمله دغدغه های مهم بهداشتی جامعه است. هایپوویتامینوز D از عوامل ایجاد استئوپروز و از عوامل زمینه ساز شکستگی های هیپ می باشد. در مطالعه ی حاضر، برای اولین بار اثر تک دز عضلانی ویتامین D بر مرگ و میر افراد با شکستگی اینترتروکانتریک مورد بررسی قرار گرفت.
    روش ها
    مطالعه ی حاضر، از نوع کارآزمایی بالینی بود که بر روی 55 بیمار با شکستگی اینترتروکانتریک (Intertrochanteric) انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو دسته ی 31 نفری تحت درمان با ویتامین D عضلانی (گروه مورد) و 24 نفری بدون دریافت دارو به عنوان گروه شاهد تقسیم شدند. سطح ویتامین D به عنوان اطلاعات پایه چک گردید. سپس، بیماران گروه مورد یک ویال 300000 واحدی ویتامین D به صورت عضلانی دریافت نمودند. سن، جنس و بیماری زمینه ای در چک لیست ثبت گردید.
    یافته ها
    میانگین سنی بیماران گروه مورد 1/11 ± 3/77 سال و در گروه شاهد 2/10 ± 5/78 سال بود (69/0 = P). توزیع جنسی (55/0 = P) و معیار شکستگی Evans (63/0 = P)، سطح پایه ی ویتامین D (50/0 = P) در دو گروه متفاوت نبود. میزان مرگ و میر در گروه مورد، 5/35 درصد و در گروه شاهد معادل 0/25 درصد بود که از لحاظ آماری، تفاوت معنی داری نداشت (40/0 = P). سن، مدت زمان بستری، ابتلا به دیابت و تیپ شکستگی پیش بینی کننده های معنی داری برای مرگ و میر ناشی از شکستگی اینترتروکانتریک بودند (05/0 > P برای همه).
    نتیجه گیری
    استفاده ی تک دز از ویتامین D عضلانی، تاثیری بر مرگ و میر یک ساله ی بیماران با شکستگی اینترتروکانتریک استخوان هیپ ندارد. عواملی شامل سن، مدت زمان بستری، دیابت و نوع شکستگی Unstable رابطه ی مستقیمی با مرگ و میر یک ساله ی ناشی از شکستگی اینترترتروکانتریک دارد.
    کلیدواژگان: شکستگی هیپ، ویتامین D، استئوپروز
  • مقایسه ی میزان خونریزی پس از جراحی و بروز تاخیر در تخلیه ی معده در طی بستری بیماران تحت جراحی Whipple در روش کلاسیک و حفظ پیلوروس؛ یک بررسی 5 ساله
    بهنام صانعی، عسل طیبی صفحات 658-665
    مقدمه
    در زمینه ی عمل پانکراتیکودئودنکتومی، با وجود استفاده ی بالا در درمان کارسینوم سر پانکراس و معرفی روش های مختلف جراحی، تا کنون مطالعات اندکی در خصوص بررسی عوارض و پیامد جراحی های نوین به خصوص حفظ پیلوروس (Pylorus-preserving pancreaticoduodenectomy یا PPPD) وجود دارد. این مطالعه با هدف مقایسه ی میزان خونریزی پس از جراحی و بروز تاخیر در تخلیه ی معده در طی بستری بیماران تحت جراحی Whipple در روش کلاسیک و حفظ پیلوروس به انجام رسید.
    روش ها
    این مطالعه ی هم گروهی آینده نگر، بر روی 94 بیمار تحت جراحی پانکراتیکودئودنکتومی (53 بیمار به روش کلاسیک و 41 بیمار به روش PPPD) انجام گرفت. اطلاعات لازم نظیر نوع جراحی و عوارض آن از پرونده ی بیماران و تماس با بیماران جمع آوری شد. آزمون های 2χ و t جهت مقایسه ی داده ها استفاده شد.
    یافته ها
    خونریزی حین جراحی در روش PPPD (510 سی سی)، کمتر از روش کلاسیک (801 سی سی) بود (001/0 > P) و مدت بستری نیز کمتر بود (027/0 = P)، اما در خصوص خونریزی پس از جراحی، تفاوتی در دو نوع جراحی دیده نشد (050/0 < P). بروز تاخیر در تخلیه ی معده در طی بستری، در گروه PPPD کمتر بود، اما این تفاوت از لحاظ آماری معنی دار نبود (255/0 = P).
    نتیجه گیری
    در بیماران با اندیکاسیون جراحی به علت کارسینوم های سر پانکراس که کاندیدای جراحی Whipple می باشند، جراحی PPPD برای بیماران در اولویت می باشد؛ چرا که سبب کاهش نیاز به خون حین جراحی و مدت بستری می شود.
    کلیدواژگان: پانکراتیکودئودنکتومی، جراحی Whipple، پیلوروس، تخلیه ی معده، عوارض
|
  • Mehrdad Masoudifar, Shirin Shams-Khoramabadi Pages 629-636
    Background
    Increasing in intracranial pressure is a life-threatening condition during craniotomy surgery, which increases the incidence of complications and mortality in patients. Therefore, it is necessary to find a way to cure this complication. The purpose of this study was to evaluate the effect of adding furosemide to hypertonic saline 5% on intracranial pressure changes in patients with craniotomy surgery for resection of supratentorial tumors.
    Methods
    This study was performed on 65 candidate for craniotomy surgery (33 patients in the intervention group and 32 in the control group). Patients were randomly divided into two groups; the intervention group received 5 ml/kg saline hypertonic 5% plus 0.05 cc/kg furosemide, and the control group received 5 ml/kg saline hypertonic 5% plus 0.05 cc/kg distilled water. Vital signs and intracranial pressure were recorded in patients.
    Findings: The relaxation after cranial openings in the intervention group was significantly lower (1.66 versus 2.37) (P = 0.001), and also relaxation before the opening of the dura (1.33 versus 1.81) (P = 0.009). However, there was no difference in the hemodynamic parameters and the length of stay in the hospital (P > 0.050 for all).
    Conclusion
    Adding furosemide to hypertonic saline 5% improves and decreases intracranial pressure in patients with craniotomy surgery for resection of supratentorial tumors.
    Keywords: Hypertonic saline solution, Furosemide, Intracranial pressure
  • Sajjad Saadati-Rad, Alireza Mehri Mehri-Dehnavi, Navid Nejatbakhsh, Reza Hajian Pages 637-643
    Background
    The main goal of using the computed tomography (CT) simulator is to assimilate the patient's positioning during imaging and treatment. Error in marking can lead to error in patient positioning, and create greater errors in determining the location of the tumor and the treatment planning. The purpose of this study was to design and develop laser system that can greatly reduce these errors.
    Methods
    The laser system consisted of three separate arms that each of them had a fixed laser and a movable laser. In the upper part of each arm, there was a fixed linear laser with a vertical line. In the other part of the arm, there was also a moving linear laser with a horizontal line; this laser moved on the mechanical rail structure inside the arm. Movement and position of the laser was controlled by the electronic system; the electronic system also took order of the Windows-based software.
    Findings: In this trial for the performance evaluation, displacement accuracy of the movable lasers was 98.7%, and the displacement precision of them was 0.12 mm.
    Conclusion
    In this study, using the available facilities, the goal of the study which was design, development, and evaluation the prototype of the CT simulator laser system was achieved. According to the results of this study, the accuracy of the isocentre point determination in this system was 0.5 mm, which is acceptable according to the existing standards, other similar devices, and device usage.
    Keywords: Radiotherapy, Lasers, Computed X-ray tomography, Health care quality assurance, Patient positioning
  • Azam Soleimani, Nazgol Aghazadeh-Tabrizi, Ali Pourmoghadas Pages 644-650
    Background
    Cardiovascular diseases are the leading cause of mortality in Iran and in the world. Considering the importance of inflammation in atherosclerosis, studying inflammatory factors and their contribution to cardiovascular diseases is essential. Accordingly, this study evaluated the link between neutrophil to lymphocyte ratio (NLR) and coronary artery stenosis in patients undergoing coronary angiography.
    Methods
    This cross-sectional study was performed on 372 patients under coronary angiography due to non-ST elevation-acute coronary syndrome (NSTE-ACS). In addition to demographic characteristics, neutrophil to lymphocyte ratio and the extent of coronary artery disease (CAD) were measured in patients. Chi-square and ANOVA tests were used to compare the data.
    Findings: There was a direct and significant association between neutrophil to lymphocyte ratio and the extent of coronary artery disease involvement (r = 0.125, P = 0.016). Moreover, by examining the diagnosis accuracy of the neutrophil to lymphocyte ratio in coronary artery disease, it was found that the best cut-off point was 2.4, the area under curve (ROC) was 0.69, with sensitivity of 72.4% and specificity of 58.3%.
    Conclusion
    Neutrophil to lymphocyte ratio is directly and significantly associated to the extent of involvement of coronary arteries, and it can be used to predict the involvement and extent of coronary artery disease.
    Keywords: Neutrophils, Lymphocytes, Coronary angiography, Coronary artery disease
  • Hossein Akbari-Aghdam, Hamid Reza Hajihashemi, Davood Kazemi, Hadi Ravanbod Pages 651-657
    Background
    Hip fractures due to osteoporosis in elderly are an important health-related concern of community. Hypovitaminosis D is an underlying reason of osteoporosis that can cause hip fracture. In the current study, the effect of single-dose of intramuscular vitamin D on mortality due to intertrochanteric fracture was assessed.
    Methods
    This was a clinical-trial study on 55 patients with intertrochanteric fracture. Patients were randomly divided to two groups of 31 cases under intramuscular vitamin D therapy (Case), and 24 cases without any remedy (Control). Basal vitamin D level was checked. Then, cases were treated with single dose of intramuscular vitamin D (300000 units). Age, gender, and comorbidities were recorded in a checklist.
    Findings: Cases had mean age of 77.3 ± 11.1 years and controls 78.5 ± 10.2 years (P = 0.69). Gender distribution (P = 0.55), type of fracture based on Evans fracture criteria (P = 0.63), and basal vitamin D (P = 0.50) were not significantly different between the two groups. The mortality rate was 35% in cases and 25% in controls, that was not statistically different (P = 0.40). Age, duration of hospitalization, diabetes mellitus, and type of fracture were predictive factors of mortality due to intertrochantric fracture (P
    Conclusion
    Single dose of intramuscular vitamin D was not effective on one-year mortality of patients with intertrochantric fracture. Age, duration of hospitalization, diabetes mellitus, and unstable fracture were directly in association with one-year mortality of intertrochantric fracture.
    Keywords: Hip fractures, Vitamin D, Osteoporosis
  • Comparison of Postoperative Bleeding and Delayed Gastric Emptying after the Whipple Surgery in Two Methods of Classic and Pylorus-Preserving in Patients Undergone Pancreaticoduodenectomy; A 5-Year Survey
    Behnam Sanei, Asal Tayebi Pages 658-665
    Background
    Despite the high use of pancreaticoduodenectomy in the treatment of pancreatic cancers of the head, and the introduction of various surgical techniques, few studies have been done to investigate the complications and consequences of new surgery methods, especially pylorus-preserving pancreaticoduodenectomy (PPPD). Therefore, the aim of this study was to compare postoperative bleeding and delayed gastric emptying in patients undergoing Whipple surgery in classical and pylorus-preserving methods.
    Methods
    In a prospective cohort study, 94 patients undergoing pancreaticoduodenectomy were studied, 53 patients with classical and 41 patients with PPPD method. The required information, including the type of surgery and its complications, were collected from patient's files, and contact with patients. Chi-square and t tests were used to compare the data.
    Findings: PPPD surgery had lower bleeding during surgery (801.34 versus 510.00 cc) (P
    Conclusion
    In patients with surgical indication due to pancreatic cancers of the head, who are candidates for Whipple surgery, priority should be given to PPPD surgery, which reduces the need for blood during surgery, and the duration of hospitalization.
    Keywords: Pancreaticoduodenectomy, Surgery, Pylorus, Gastric emptying, Complications