فهرست مطالب

پزشکی بالینی ابن سینا - سال بیست و پنجم شماره 1 (پیاپی 87، بهار 1397)
  • سال بیست و پنجم شماره 1 (پیاپی 87، بهار 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/02/10
  • تعداد عناوین: 10
|
  • محمود فرشچیان، محمدرضا سبحان، الهام خانلرزاده، عباسعلی حصاری* صفحات 5-11
    سابقه و هدف
    زگیل پرولیفراسیون خوش خیم یا تومور پوستی مخاطی بر اثر گونه های مختلف ویروس پاپیلومای انسانی (HPV: Human Papilloma Viruses) ایجاد می شود و می تواند در نواحی مختلف پوست و مخاط ایجاد بیماری کند. برخی از زگیل ها خود به خود و بدون درمان موثر بهبود می یابند؛ اما برخی اوقات به دلیل ایجاد درد و سایر مشکلات به ویژه مشکلات زیبایی نیاز به درمان دارند. در این ارتباط، مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر درمانی محلول سالیسیلیک اسید و کرایوتراپی در درمان زگیل های پوستی انجام شد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه به روش کارآزمایی بالینی تصادفی شده در ارتباط با بیمارانی که با تشخیص Wart به درمانگاه و بخش پوست بیمارستان فرشچیان همدان مراجعه کرده بودند، صورت گرفت. در صورت داشتن معیارهای ورود به مطالعه و پس از اخذ رضایت نامه کتبی و آگاهانه، یک تا سه زگیل در هر بیمار به طور تصادفی به روش کرایوتراپی و یک تا سه عدد دیگر با اسید سالیسیلیک 40 درصد درمان شدند. پس از پایان دوره درمان، میزان بهبود و عوارض در هر دو گروه بررسی گردید. در ادامه، داده های گردآوری شده وارد نرم افزار SPSS 16 گردید و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    در این مطالعه در مجموع 160 زگیل مورد بررسی قرار گرفت. 80 زگیل به روش کرایوتراپی درمان شدند و در ارتباط با درمان 80 مورد دیگر از محلول اسید سالیسیلیک 40 درصد استفاده شد. از نظر اثربخشی درمان، عدم بهبودی، رنگ طبیعی پوست، خطوط طبیعی و رنگ و خطوط طبیعی پوست در گروه درمانی کرایوتراپی به ترتیب معادل 2/6، 6/27 و 2/66 درصد و در گروه اسید سالیسیلیک 40 درصد به ترتیب برابر با 2/16، 8/38 و 0/42 درصد بود (016/0P=). از سوی دیگر، میزان بروز عوارض درد و تاول به طور معناداری در گروه کرایوتراپی بیشتر از گروه محلول سالیسیلیک اسید 40 درصد بود (001/0P<). شایان ذکر است که بین اثربخشی درمان با سن، جنس و نوع زگیل تفاوت آماری معناداری مشاهده نشد.
    نتیجه گیری
    درمان زگیل های پوستی به شیوه کرایوتراپی نسبت به محلول اسید سالیسیلیک 40 درصد موفق تر بوده و عوارض خارش و هیپرپیگمانتاسیون کمتری دارد؛ اگرچه عوارض درد و تاول به دنبال کرایوتراپی به طور معناداری بیشتر از درمان با اسید سالیسیلیک 40 درصد بود.
    کلیدواژگان: زگیل، سالیسیلیک اسید، کرایوتراپی
  • آرش موسی الرضایی، محمد امین ولیزاد حسنلویی*، عذرا کهوریان صفحات 12-19
    سابقه و هدف
    خونریزی داخل مغزی (ICH: Intra Cerebral Hemorrhage) در نتیجه خونریزی داخل پارانشیم مغز و تشکیل هماتوم منطقه ای ایجاد می شود. در این راستا مطالعه حاضر با هدف مقایسه اثر انفوزیون نیتروگلیسرین و لابتالول در کنترل فشار خون افزایش یافته شریانی در بیماران با خونریزی داخل مغزی بستری در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان امام ارومیه انجام شد.
    مواد و روش ها
    در این کارآزمایی بالینی 54 بیمار طی شش ماه (نیمسال اول 1396) وارد مطالعه شدند که 20 بیمار با استفاده از لابتالول (درمان برگزیده) و 34 بیمار توسط سرم TNG تحت درمان قرار گرفتند. پس از ثبت مشخصات دموگرافیک بیماران، شدت بیماری توسط ICH Score ، APACHE II Score (Acute Physiologic Assessment and Chronic Health Evaluation) و GCS (Glasgow Coma Scale) ، سایز اولیه هماتوم (به وسیله تصویربرداری سی تی اسکن)، فشار خون سیستولیک و دیاستولیک هر یک ساعت به مدت 24 ساعت اندازه گیری شدند. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS 20 و با استفاده از آزمون های آماری مناسب آنالیز گردیدند.
    یافته ها
    متوسط GCS در گروه لابتالول 11/4±45/10 و در گروه TNG 44/4±17/10 بود (82/0P=). میانگین میزان هماتوم در زمان تشخیص گروه لابتالول 2/24±15/60 سی سی و در گروه TNG1/28±16/63 سی سی به دست آمد (66/0P=). همچنین میانگین کاهش میزان هماتوم پس از 24 ساعت گروه لابتالول 16±3/41 سی سی و برای گروه TNG 4/17±45 سی سی بود (95/0P=). هیپوتنشن نیز در بیماران گروه لابتالول 10 درصد و در گروه TNG4/17 درصد به دست آمد (01/0P=). شایان ذکر است که تغییرات میانگین و انحراف معیار فشار خون سیستولی و دیاستولی در طول 24 ساعت تفاوت معناداری در دو گروه مورد مطالعه نداشت (99/0=P، 83/0P=).
    نتیجه گیری
    بر مبنای نتایج مشخص شد که هر دو دارو در کاهش فشار خون موثر هستند؛ اما تفاوت معناداری بین کاهش فشار خون توسط این دو دارو مشاهده نگردید.
    کلیدواژگان: پرفشاری خون، خونریزی داخل مغزی، لابتالول، نیتروگلیسیرین
  • شهیر مظاهری، مهسا درویش*، جلال پورالعجعل، محمد فریادرس صفحات 20-27
    سابقه و هدف
    برخی از مطالعات نشان داده‏اند که مصرف سیتی‏کولین توسط بیماران استروک نتایج سودمندی را به همراه داشته است؛ با این حال هنوز اختلاف نظر در این زمینه وجود دارد. در این ارتباط، هدف از انجام مطالعه حاضر مقایسه اثربخشی سیتی‏کولین با دارونما در بیماران سکته مغزی حاد می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه کارآزمایی بالینی- تصادفی 160 بیمار با تشخیص استروک هموراژیک و ایسکمیک حاد به طور تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله علاوه بر درمان استاندارد، یک گرم سیتی‏کولین تزریقی روزانه را به مدت 10 روز دریافت کردند. شدت بیماری در زمان شروع با استفاده از روش NIHSS (National Institutes of Health Stroke Scale) و پیامد بیماری از طریق روش های mRS (Modified Rankin Scale) و BI (Barthel Index) در روزهای اول، دهم و نودم ارزیابی گردیدند. در نهایت، نتایج با استفاده از نرم افزار stata تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    هر دو گروه از نظر جنسیت، میانگین سنی، افزایش فشار خون، ابتلا به دیابت، مصرف سیگار، هایپرلیپیدیمی و میزان مرگ و میر پس از سکته اختلاف معناداری نداشتند (05/0P>). صرف نظر از نوع استروک، شدت بیماری با گذشت زمان در هر دو گروه کاهش پیدا کرد؛ اما در پایان مطالعه (در روز نودم) گروه مداخله شدت بیماری کمتری داشت (05/0> P) . لازم به ذکر است که در بیماران استروک ایسکمیک در روز نودم شدت بیماری با اختلاف معناداری در گروه مداخله کمتر بود (05/0> P).
    نتیجه گیری
    با وجود اینکه مصرف سیتی‏کولین در کوتاه مدت اثرات قابل توجهی در سیر بیماری نداشته است؛ اما در درازمدت اثرات سودمندی در بهبود بیماران و افزایش کارایی آن ها به ویژه در بیماران استروک ایسکمیک را نشان می دهد.
    کلیدواژگان: سکته مغزی ایسکمیک، سکته مغزی هموراژیک، سیتی کولین
  • افسون شریعت*، سجاد علیزاده، مهدی جهانگیری حسین آبادی، محمد موقرنژاد صفحات 28-34
    سابقه و هدف
    سودوموناس آئروژینوزا رایج ترین پاتوژن مرتبط با عفونت های بیمارستانی است که دارای فاکتورهای بیماری زایی نظیر آلژینات، اگزوآنزیم S، اگزوتوکسین A و الاستاز که در تهاجم و سمیت باکتری مشارکت دارند می باشد. در این ارتباط، هدف از مطالعه حاضر شناسایی شیوع ژن های ‏algD، exoS، toxA و lasB در سویه های سودوموناس آئروژینوزای ‏جداشده از بیماران با روش ملکولی ‏Multiplex PCR‏ (Multiplex Polymerase Chain Reaction) می باشد.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه مقطعی 60 نمونه بالینی سودوموناس آئروژینوزا از بیمارستان های دی و مطهری تهران جمع آوری گردید. پس از تایید ایزوله ها با روش های بیوشیمیایی، آزمون آنتی بیوگرام به روش دیسک دیفیوژن (Disk Diffusion) با آنتی بیوتیک های مختلف انجام شد. علاوه براین، واکنش ‏Multiplex PCR‏ جهت شناسایی ژن های مورد نظر ‏به کار رفت.
    یافته ها
    از 60 نمونه جمع آوری شده، 37 بیمار مرد (66/61 درصد) و 23 بیمار ‏زن (34/38 درصد) دارای عفونت سودوموناس آئروژینوزا بودند. بیشترین سطح مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله های سودوموناس آئروژینوزا علیه ‏سفتریاکسون (33/93 درصد) مشاهده شد. میزان شیوع ژن های بیماری زا در ایزوله ها نیز عبارت بود از: lasB (7/61 درصد)، toxA (60 درصد)، algD (3/43 درصد) و exoS (5 درصد).
    نتیجه گیری
    الاستاز، اگزوتوکسین A و آلژینات فاکتورهای مهم بیماری زای سودوموناس آئروژینوزا هستند و نقش اصلی را در ایجاد بیماری ها و آسیب های بافتی و پوستی ایفا می کنند. ‏
    کلیدواژگان: ژن ها، سودوموناس آئروژینوزا، واکنش زنجیره پلیمراز
  • غلامرضا قربانی امجد، سجاد دانشیار*، الهام خانلرزاده، احمد حدادیان صفحات 35-40
    سابقه و هدف
    زانو یکی از بزرگ ترین مفاصل بدن است که با توجه به موقعیت خاص آن در معرض ضربات مستقیم و کندگی رباط متقاطع خلفی قرار دارد. با توجه به اهمیت این ضایعه، مطالعه حاضر با هدف تعیین نتایج ثابت کردن کندگی رباط متقاطع خلفی به دنبال تروما در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بعثت شهر همدان طی سال های 1392 تا 1394 صورت گرفت.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه توصیفی- مقطعی 15 بیمار با علائم آسیب حاد زانو که تحت ثابت کردن PCL (Posterior Cruciate Ligament) بودند مورد مطالعه قرار گرفتند. تمام بیماران توسط یک جراح عمل شدند. موارد بررسی شده شامل: اطلاعات دموگرافیک، سمت زانوی آسیب دیده، درد زانو، لنگش، تورم، وجود ناپایداری خلفی، قفل شدگی، تغییرات استئوآرتریت و میانگین Lysholm Score بود.
    یافته ها
    در این مطالعه 13 مرد (87 درصد) و 2 زن (13 درصد) با میانگین سنی به ترتیب 3/4±2/27 و 5/0±5/24 سال شرکت نمودند (526/0P=). 47 درصد از آسیب ها در زانوی راست و 53 درصد در زانوی چپ بود. پس از یک سال از عمل درد زانو در 3 نفر (20 درصد)، لنگش در 5 نفر (33 درصد)، تورم در 3 نفر (20 درصد) و ناپایداری خلفی در 10 نفر (67 درصد) مشاهده شد؛ اما قفل شدن در هیچ بیماری مشاهده نگردید. 5 نفر از بیماران (33 درصد) تا مدت ها از عصا استفاده می کردند. میانگین Lysholm Score بیماران 5/87 بود که بازده در شش نفر عالی، در چهار نفر خوب و در پنج نفر متوسط بود.
    نتیجه گیری
    به جز ناپایداری خلفی مختصر، عملکرد زانو یک سال پس از عمل ثابت کردن کندگی رباط متقاطع خلفی به دنبال تروما متوسط تا عالی بود.
    کلیدواژگان: رباط متقاطع خلفی، زخم ها و آسیب ها، کندگی
  • محمد مهدی مجذوبی، آذر پیردهقان، زهرا رشیدیان، علی سعادتمند* صفحات 41-48
    سابقه و هدف
    درمان تجربی عفونت های اکتسابی از جامعه و بیمارستان با آنتی بیوتیک ها بدون آگاهی از علل شایع و الگوی مقاومت آن ها باعث افزایش مقاومت آنتی بیوتیکی می شود. در این راستا مطالعه حاضر با هدف تعیین علل شایع و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در عفونت های بیمارستانی و اکتسابی از جامعه انجام شد.
    مواد و روش ها
    مطالعه توصیفی- تحلیلی حاضر طی سال های 95-1392 در دو بیمارستان شهر همدان انجام شد. تمامی بیماران بستری با کشت میکروبی مثبت در دو گروه اکتسابی از جامعه و بیمارستان پس از انطباق با تظاهرات بالینی بیمار وارد مطالعه شدند. علاوه بر پاتوژن های شایع و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی، نوع مداخلات و بیماری های زمینه ای نیز بررسی گردیدند. داده های به دست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS 20 و آزمون های آماری لازم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
    یافته ها
    از 818 نمونه مثبت به دست آمده، 2/13 درصد عفونت ها اکتسابی از جامعه و 8/86 درصد اکتسابی از بیمارستان بودند. بیشترین کشت مثبت به ترتیب از تراشه (7/62 درصد)، ادرار (7/23 درصد) و خون (9 درصد) به دست آمد و بیشترین مداخلات پزشکی به ترتیب کاتتر محیطی (9/71)، ساکشن (3/64 درصد)، ونتیلاتور (6/59 درصد) و کاتتر ادراری (5/16 درصد) بود. شایع ترین عامل عفونت بیمارستانی اشریشیا کلی (3/19 درصد)، سودوموناس آئروژینوزا (9/18 درصد) و آسینتو باکتر بومانی (6/16 درصد) و در عفونت اکتسابی از جامعه اشریشیا کلی (4/19 درصد)، استافیلوکوک کواگولاز منفی (5/18 درصد) و سودوموناس آئروژینوزا (8/14 درصد) بودند. علاوه براین، بالاترین مقاومت در عفونت های بیمارستانی نسبت به آنتی بیوتیک های اگزاسیلین و سیپروفلوکساسین و در عفونت های اکتسابی از جامعه به وانکومایسین و سیپروفلوکساسین به دست آمد.
    نتیجه گیری
    در هر دو گروه عفونت های اکتسابی از جامعه و بیمارستان، باکتری های گرم منفی شایع تر هستند و مقاومت های آنتی بیوتیکی نسبت به گذشته افزایش یافته است.
    کلیدواژگان: عفونت اکتسابی، عفونت بیمارستانی، مقاومت باکتریایی، مقاومت دارویی
  • نوشین بزازی، انسیه پیری، محمد علی سیف ربیعی، فاطمه اسلامی، سیامک اکبرزاده* صفحات 49-55
    سابقه و هدف
    تصادفات رانندگی دومین عامل مرگ و میر در ایران می باشد. برای رانندگی بی خطر لازم است رانندگان از حداقل دید قابل قبول برخوردار باشند. در حال حاضر در کشور ما اساس معاینات بینایی چارت اسنلن است. با توجه به اینکه این آزمون برای ارزیابی بینایی در محیط واقعی و طبیعی مناسب نمی باشد، استفاده از یک آزمون غربالگری که حساسیت و جنبه اختصاصی بودن بالایی داشته باشد ضروری به نظر می رسد. برای این منظور مطالعه حاضر با هدف تعیین ارزش افزودن آزمون حساسیت کنتراست و ارزیابی آن به عنوان یک آزمون غربالگری در کشور انجام شد.
    مواد و روش ها
    این مطالعه مقطعی در ارتباط با 200 راننده مراجعه کننده به درمانگاه چشم پزشکی بیمارستان فرشچیان همدان در سال 95-1393 صورت گرفت. نمونه ها با استفاده از روش سرشماری وارد مطالعه شدند. در این مطالعه معاینات کامل چشمی، اندازه گیری حدت بینایی و آزمون حساسیت کنتراست انجام شد. اطلاعات حاصل از معاینه بیماران وارد چک لیست گردید و اطلاعات چک لیست توسط شاخص های آماری توصیفی و نرم افزار SPSS آنالیز شد.
    یافته ها
    میانگین سنی افراد شرکت کننده در مطالعه 6/39 سال بود. بیماران به دو گروه با دید اصلاح نشده نرمال و دید اصلاح شده نرمال (Log MAR 0.0) تقسیم شدند. شایع ترین عیوب انکساری در هر دو چشم، نزدیک بینی و آستیگماتیسم بود. درصد اختلال حساسیت کنتراست در چشم راست و چپ با حدت بینایی نرمال و شرایط نوری مطلوب به ترتیب افزایش فرکانس (0، 3/8، 8/13 و 2/22) و (0، 8/10، 21/16 و 91/18) و در شرایط نوری کاهش یافته (0، 8/13، 38/26، 3/33، 3/33 و 6/41) و (0، 62/21، 62/21، 02/27 و 02/27) بود. درصد اختلال حساسیت کنتراست در چشم راست و چپ با حدت بینایی غیر نرمال و شرایط نوری مطلوب نیز به ترتیب افزایش فرکانس (0، 28/14، 71/35، 28/64 و 28/64) و (0، 69/7، 15/46، 84/53 و 61/84) و در شرایط نوری کاهش یافته (0، 50، 71/85، 85/92 و 85/92) و (0، 53/61، 92/76، 92/76 و 61/84) به دست آمد.
    نتیجه گیری
    آزمون حساسیت کنتراست در مقایسه با حدت بینایی، فاکتور پیش بینی کننده مناسب تری جهت ارزیابی دید افراد می باشد؛ از این رو توصیه می شود که به آزمون های چشمی رانندگان در زمان اخذ گواهینامه رانندگی اضافه شود.
    کلیدواژگان: حدت بینایی، حساسیت کنتراست، رانندگان
  • ناصر قره باغی، محمد امین ولیزاد حسنلویی*، علیرضا مهدیزاده خلیفانی، ناصر مشیری، فائزه حجازی فر صفحات 56-62
    سابقه و هدف
    نشانگان تغذیه مجدد (RFS: Re-feeding Syndrome) شامل: اختلال الکترولیتی شدید و ناهنجاری های متابولیکی پس از شروع تغذیه مجدد در افرادی است که یک دوره طولانی را بدون غذا گذرانده اند.
    مواد و روش ها
    در این مطالعه آینده نگر طی نیمسال اول سال 1396 سطح سرمی فسفر، منیزیم و پتاسیم بیماران بالای 18 سالی که به مدت بیش از 48 ساعت در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان های طالقانی و امام ارومیه بستری شده و NPO (Nil per Os) بودند و تحت حمایت تغذیه ای قرار گرفتند در روز اول، سوم و هفتم بستری اندازه گیری و ثبت شد و در نهایت فراوانی نشانگان تغذیه مجدد و هیپوفسفاتمی، هیپومنیزیمی و هیپوکالمی و پیامد کوتاه مدت بیماران مورد مقایسه قرار گرفت. بیماران با نارسایی حاد و مزمن کلیه، سرطان، مشکلات قبلی گوارشی، کبدی و اختلالات الکترولیتی به هنگام پذیرش از مطالعه کنار گذاشته شدند.
    یافته ها
    میانگین طول مدت بستری بیماران در ICU (Intensive Care Unit) 35 روز و میانگین طول مدت تهویه مکانیکی 5/28 روز به دست آمد. فراوانی مرگ و میر بیماران نیز 96/36 درصد (95 نفر) بود. همچنین فراوانی نشانگان تغذیه مجدد 23/13 درصد، هیپوفسفاتمی 7/25 درصد، هیپوکالمی 4/21 درصد و هیپومنیزیمی 7/37 درصد به دست آمد. شایان ذکر است که بین شاخص توده بدنی، طول مدت تهویه مکانیکی و بستری در بخش مراقبت های ویژه و مرگ و میر بیماران با نشانگان تغذیه مجدد و بدون آن تفاوت آماری معناداری وجود داشت (05/0P<).
    نتیجه گیری
    فراوانی به دست آمده برای اختلالات الکترولیتی در دوره شروع تغذیه مجدد در مقایسه با مطالعات مشابه با وجود تفاوت های موجود و پیامدهای ناشی از RFS در بازه قابل قبولی قرار داشت.
    کلیدواژگان: اختلال الکترولیتی، حمایت تغذیه ای، نشانگان تغذیه مجدد
  • ناهید منوچهریان، مسعود تربیت* صفحات 63-66
    سابقه
    ایست قلبی در حین بیهوشی پدیده ای بالقوه کشنده و نادر است که امروزه علیرغم وجود داروها، تجهیزات و مانیتورینگ های پیشرفته هنوز به عنوان یک مساله مهم برای متخصصان بیهوشی مطرح می باشد.
    معرفی بیمار: بیمار مردی 38 ساله، گچ کار و معتاد به مواد مخدر بود که برای انجام جراحی لامینکتومی بستری شده بود. در شرح حال بیمار سابقه هیچ گونه بیماری و مصرف دارو ثبت نگشته بود. اینداکشن بیهوشی با تجویز وریدی 2 میلی گرم میدازولام، 10 میکروگرم سوفنتانیل و 300 میلی گرم تیوپنتال سدیم همراه با 30 میلی گرم آتراکوریوم به صورت آهسته انجام شد. پس از اینداکشن، بیمار به طور ناگهانی دچار تنگی نفس، برادیکاردی شدید و ایست قلبی گردید. در ادامه، بلافاصله عملیات احیای قلبی- ریوی آغاز گشت و بیمار اینتوبه شد. سرانجام، بیمار ثبات همودینامیک یافت و به طور کامل بیدار و هوشیار گردید. لوله تراشه بیمار در اتاق عمل خارج گشت و بیمار به CCU منتقل شد. شایان ذکر است که تمام آزمایشات بیمار پس از ایست قلبی نرمال بود؛ از این رو با حال عمومی خوب مرخص شد. با توجه به اعتیاد و تجویز داروهای آتراکوریم و تیوپنتال سدیم به نظر می رسد که محتمل ترین علت ایست قلبی در حین بیهوشی ناشی از واکنش های آلرژیک (آنافیلاکسی) بوده باشد.
    نتیجه گیری
    گزارش حاضر بر این نکته تاکید دارد که همیشه متخصصان بیهوشی باید از مانیتورینگ مداوم بیمار و دردسترس بودن داروها و تجهیزات احیای قلبی- ریوی اطمینان حاصل نموده و آمادگی لازم برای تشخیص و برخورد مناسب با ایست قلبی ناگهانی حین بیهوشی را داشته باشند.
    کلیدواژگان: آنافیلاکسی، ایست قلبی، بیهوشی عمومی
  • وحید ملاباشی، علیرضا نورانی* صفحات 67-71
    سابقه
    چرخش شدید تک دندانی یکی از انواع مالپوزیشن های دندانی است که سبب ایجاد ظاهری نازیبا و گاهی همراه با تداخلات اکلوزالی می شود.
    معرفی بیمار: دختر 13 ساله ای با چرخش شدید 90 درجه ای ثنایای میانی سمت راست فک بالا و کمبود فضا به دانشکده دندانپزشکی همدان ارجاع داده شده بود. ابتدا از یک فنر جهت ایجاد فضای کافی بین ثنایای میانی چپ و ثنایای کناری راست استفاده شد. سپس به کمک دستگاه ارتودنسی ثابت، چرخش دندان اصلاح گردید.
    نتیجه گیری
    ترکیبی از فنر طراحی شده و دستگاه ارتودنسی ثابت می تواند به طور موفقیت آمیزی در درمان دندان های چرخیده استفاده گردد.
    کلیدواژگان: ارتودنسی، دندان چرخیده، دوره دندانی دائمی
|
  • Mahmmoud Farshchian, Mohammad Reza Sobhan, Elham Khanlarzadeh, Abbas Ali Hesari * Pages 5-11
    Background And Objective
    Warts are benign proliferations or mucosal tumors due to infection with various types of human papillomavirus that can affect the skin and mucous membranes. Some warts recover on their own without any effective treatments, but sometimes they need treatment because of pain and other problems, especially beauty issues. We aimed to compare the therapeutic effect of salicylic acid solution (40%) and cryotherapy for the treatment of skin warts.
    Materials And Methods
    This randomized clinical trial was carried out on patients presenting to clinics and Dermatology Department of Farshchian Hospital in Hamadan, Iran. All the patients were diagnosed with wart. Patients who met the inclusion criteria provided written informed consent. In each patient, one to three warts were randomly treated with cryotherapy and one to three others with salicylic acid solution (40%). After completion of the treatment period, we evaluated improvements and complications in the subjects. Then, the collected data were analyzed using SPSS software.
    Results
    Overall, we studied 160 warts, which were randomly assigned to cryotherapy and salicylic acid solution (40%) groups (n=80 per group). Regarding the efficacy of treatment, the rates of non-healing, normal skin color, normal lines and both in the cryotherapy group were 6.2%, 27.6%, and 66.2%, respectively, and in the acid salicylic 40% group, these rates were 16.2%, 38.8%, and 42.0%, respectively (P=0.016). The incidence rates of pain, and blistering complications were significantly higher in the cryotherapy group than in the salicylic acid solution (40%) group (P
    Conclusion
    The treatment of extra-genital warts with cryotherapy was more successful than treatment with salicylic acid solution (40%), and there were fewer cases of itching and hyperpigmentation in this group. However, pain and blister complications following cryotherapy were significantly higher than those in the salicylic acid solution (40%) group.
    Keywords: Cryotherapy, Salicylic Acid, Warts
  • Arash Mosalrezaei, Mohammad Amin Valizade Hasanloei *, Azra Kahoorian Pages 12-19
    Background And Objective
    Intracerebral hemorrhage (ICH) is caused by bleeding within brain parenchyma and the formation of regional hematoma. In this study, we compared the effects of trinitroglycerin (TNG) and labetalol in controlling arterial hypertension in patients with ICH admitted to the intensive care unit (ICU) of Imam Hospital in Urmia city, Iran.
    Materials And Methods
    We selected 54 patients, 20 of whom were treated with labetalol (preferred treatment) and 34 received TNG serum infusion. Demographic information, disease severity (using ICH score, Acute Physiologic Assessment and Chronic Health Evaluation II [APACHEII] score, and Glasgow Coma Scale [GCS]), and the initial size of the hematoma (by computed tomography scan imaging) were recorded. Systolic and diastolic blood pressure were measured every one hour for 24 hours. The data were analyzed using the appropriate statistical tests in SPSS, version 20.
    Results
    The mean GCS scores in the labetalol and TNG groups were 10.45±4.11 and 10.17±4.44, respectively (P=0.82). At the time of detection, the mean amount of hematoma in the labetalol group was 65.15±24.2 cc, and in TNG group, it was 63.16±28.1 cc (P=0.66). The mean reduction in the size of hematoma after 24 hours in the labetalol and TNG groups was 41.3±16 cc and 45±17.4 cc, respectively (P=0.95). Hypotension was observed in 10% of the labetalol group and in 17.4% of the TNG group (P=0.01). Changes in mean systolic and diastolic blood pressure were not significantly different between the two groups during 24 hours (P=0.83 and P=0.99, respectively).
    Conclusion
    Both drugs are effective in reducing blood pressure and no significant differences were observed between the two drugs in this regard.
    Keywords: Hypertension, Intracerebral Hemorrhage, Labetalol, Nitroglycerin
  • Shahir Mazaheri, Mahsa Darvish *, Jalal Pooroalajal, Mohammad Fariadras Pages 20-27
    Background And Objective
    Evidence is indicative of the positive effect of citicoline administration in stroke patients; however, there are controversies over this issue. Regarding this, the present study was conducted to investigate the efficacy of citicoline in acute stroke patients.
    Materials And Methods
    This randomized clinical trial was conducted on 160 patients with hemorrhagic and ischemic stroke. The participants were randomly assigned into two groups of intervention and control. The intervention group daily received 1 g citicoline injections for 10 days, in addition to the standard therapy. The baseline severity of the disease was determined by the National Institutes of Health Stroke Scale, and the outcome of the disease was assessed using the Modified Rankin Scale and Barthel Index on the 1st, 10th, and 90th days post-intervention. Statistical analysis was performed using Stata software (version 11.1). P-value less than 0.05 was considered statistically significant.
    Results
    According to the results, there was no significant difference between the two groups in terms of gender, mean age, hypertension, diabetes, smoking, hyperlipidemia, and mortality after stroke (P>0.05). Regardless of the type of stroke, the severity of the disease decreased over time in both groups. However, at the end of the study (the 90th day), the intervention group had lower disease severity, compared to the control group (P
    Conclusion
    Based on the findings of this study, the use of citincoline in acute stroke patients exerted no significant effect in the disease treatment in the short term. However, the long-term administration of this medication could result in significant impacts on the treatment of the patients, especially those with ischemic stroke, and improvement of their efficacy.
    Keywords: Citicoline, Hemorrhagic Stroke, Ischemic Stroke
  • Afsoon Shariat *, Sajad Alizadeh, Mehdi Jahangiri Hoseinabadi, Mohammad Movagharnejad Pages 28-34
    Background And Objective
    Pseudomonas aeroginosa is the most common pathogen associated with nosocomial infections and possesses virulence factors which contribute to the bacterial invasion and toxicity such as alginate, exoenzyme S, exotoxin A and elastase. The aim of this study was to determine the prevalence of algD, exoS, toxA and lasB genes in Pseudomonas aeruginosa samples isolated from patients by Multiplex PCR.
    Materials And Methods
    In this cross sectional study, sixty clinical samples were collected from Dey and Motahhari Hospitals, Tehran, Iran. Following identification of isolates by biochemical methods, Antibiogram test was performed using disc diffusion method with different antibiotics. Multiplex PCR method was performed to identify the desired genes.
    Results
    37 out of 60 (61.66%) male and 23 out of 60 (38.34%) female specimens were positive for pseudomonas aeruginosa. The highest level of antibiotic resistance of the Pseudomonas aeroginosa isolates was observed against ceftriaxone (93.33%). The prevalence rate of virulence genes among all isolates was as follows; lasB (61.7%), toxA (60%), algD (43.3%) and exoS (5%).
    Conclusion
    Elastase, exotoxin A and alginate are considered important virulence factors of pseudomonas aeruginosa and they play a major role in causing diseases and tissue and skin lesions.
    Keywords: Genes, Multiplex PCR, Pseudomonas aeruginosa
  • Gholamreza Ghorbani Amjad, Sajjad Daneshyar *, Elham Khanlarzadeh, Ahmad Haddadian Pages 35-40
    Background And Objective
    The knee is one of the largest joints in the body that, given its specific position, is directly exposed to blunt and posterior cruciate ligament avulsion. Considering the importance of this lesion, this study was conducted with the aim of investigating the results of posterior cruciate ligament (PCL) avulsion fixation in patients presenting to Besat Hospital of Hamadan, Iran, during 2013-2015.
    Materials And Methods
    In this descriptive cross-sectional study, 15 patients with acute knee injery symptoms treated with PCL fixation were studied. All the patients were operated by one surgeon. The following factors were considered in data analysis: demographic data, side of the injured knee, knee pain, lameness, swelling, posterior instability, locking, osteoarthritis changes, and mean Lysholm score.
    Results
    This study was conducted on 13 (87%) male and 2 (13%) female patients with the mean ages of 27.2±4.3 and 24.5±0.5 years, respectively (P=0.526). Overall, 47% of the lesions were in the right knee and 53% in the left knee. After one year, we observed knee pain in 3 (20%), lameness in 5 (33%), swelling in 3 (20%), and posterior instability in 10 (67%) patients. Locking was not detected in any of the cases. Five patients (33%) were using a cane for a long time. The mean Lysholm score was 87.5. Outcome was good in six patients, satisfactory in four, and moderate in five patients.
    Conclusion
    One year after traumatic posterior cruciate ligament avulsion fixation, knee function was moderate to excellent.
    Keywords: Avulsion, Posterior Cruciate Ligament, Wounds, Injuries
  • Mohammad Mahdi Majzoobi, Azar Pirdehghan, Zahra Rashidian, Ali Saadatmand * Pages 41-48
    Background And Objective
    Empirical antibiotic therapy of community- and hospital-acquired infections without the knowledge of the common causes and resistance patterns of the infections can lead to the enhancement of antibiotic resistance. Regarding this, the aim of this study was to determine the etiologic agents and antibiotic resistance pattern of community- and hospital-acquired infections.
    Materials And Methods
    This descriptive-analytical study was conducted on hospitalized patients with positive microbial cultures in two hospitals of Hamadan city, Iran, during 2012-2015. The participants were assigned into two groups of community- and hospital-acquired infections after their examination in terms of clinical manifestations. In addition to the common pathogens and their resistance patterns, the patients were examined for the type of interventions and underlying diseases. The data were analyzed in SPSS software (version 20) using the statistical tests.
    Results
    Out of the 818 documented infections, 108 (13.2%) and 710 (86.8%) cases were community- and hospital-acquired infections, respectively. The majority of the positive cultures were respectively observed in the tracheal (62.7%), urinary (23.7%), and blood (9%) samples. Furthermore, the most frequent medical interventions included peripheral venous catheter (71.9%), suction (64.3%), ventilator (59.6%), and urinary catheter (16.5%). The most common etiologic agents of nosocomial infections were Escherichia coli (19.3%), Pseudomonas aeruginosa (18.9%), and Acinetobacter baumannii (16.6%). Regarding the community-acquired infections, the most common etiologic agents included E. coli (19.4%), coagulase-negative staphylococci (18.5%), and Pseudomonas aeruginosa (14.8%). The highest reported resistance among nosocomial infections was related to oxacillin and ciprofloxacin. On the other hand, community-acquired infection showed the highest resistance to vancomycin and ciprofloxacin.
    Conclusion
    As the findings indicated, Gram-negative bacteria are more common in both community- and hospital-acquired infections. In addition, the results were indicative of the enhancement of antibiotic resistance over time.
    Keywords: Acquired Infections, Bacterial Resistance, Drug Resistance, Nosocomial Infections
  • Nooshin Bazzazi, Ensieh Piri, Mohammad Ali Seif Rabiei, Siamak Akbarzadeh * Pages 49-55
    Background And Objective
    Car accidents are the second leading cause of mortality in Iran. For safe driving, drivers require minimum acceptable visual acuity. In Iran, the accepted routine test to take driving license is Snellen vision chart, which is not adequate for visual acuity determination in real and natural environment. It seems that introducing a more sensitive and specific screening test is necessary. In this survey, we studied whether adding contrast sensitivity test to the present screening protocol is valuable or not.
    Materials And Methods
    A cross-sectional study of 200 drivers presenting to the ophthalmologic clinic of Farshchian Hospital in Hamadan, Iran, was performed during 2014-2016. The participants were chosen using the census sampling method. Complete ophthalmologic examination, visual acuity evaluation, and contrast sensitivity test were carried out. Data were analyzed using SPSS, version 20.
    Results
    The mean age of the participants was 39.6 years. The patients were allocated to a group with normal visual acuity and a normal corrected visual acuity group. The most common refractive errors were concurrent myopia and astigmatism. In normal visual acuity group, the percentages of abnormal contrast sensitivity (in increasing order of frequency) in appropriate lighting condition were 0, 8.3, 13.8, and 22.2 in the right eye and 0, 10.8, 16.21, and 18.91 in the left eye, and in reduced lighting condition, they were 0, 13.8, 33.3, 33.3, and 41.6 in the right eye and 0, 21.62, 21.62, 27.02, and 27.02 in the left eye. With normal corrected visual acuity, the percentages of abnormal contrast sensitivity test in normal lighting condition were 0, 14.28, 35.71, 64.28, and 64.28 in the right eye and 0, 7.69, 46.15, 53.84, and 84.61 in the left eye and 0, 50, 85.71, 92.85, and 92.85 and 0, 61.53, 76.92, 76.92, and 84.61, respectively, in low light condition.
    Conclusion
    It seems that contrast sensitivity test is a better predictor of visual ability in comparison with visual acuity, thus, it is recommended to be added to the vision-related driving license requirements.
    Keywords: Contrast Sensitivity, Drivers, Visual Acuity
  • Naser Gharebaghi, Mohammad Amin Valizade Hasanloei *, Alireza Mehdizade Khalifani, Naser Moshiri, Faiezeh Hejazifar Pages 56-62
    Background And Objective
    Refeeding syndrome (RFS) is comprised of severe electrolyte disturbances and metabolic abnormalities that occur after the reinstitution of nutrition to starved patients.
    Materials And Methods
    This prospective study was conducted on patients aged over 18 years who were admitted to the Intensive Care Unit (ICU) of Taleghani and Emam hospitals in Urmia, Iran, during the first half of 2017. The included participants had the ICU stay of more than 48 h, were kept on nil per os, and were under nutritional support. The patients’ serum levels of phosphorus, magnesium, and potassium were measured on the 1st, 3rd, and 7th days of hospital stay. The frequency of RFS, hypophosphatemia, hypomagnesemia, hypokalemia, and the short-term outcomes of patients were obtained and compared. The patients with acute and chronic renal failure, cancer, previous gastrointestinal and hepatic diseases, and electrolyte disorder were excluded from the study.
    Results
    The mean length of ICU stay and duration of mechanical ventilation were 35 and 28.5 days, respectively. The frequency of mortality among the patients was 36.96% (n=95). Furthermore, RFS, hypophosphatemia, hypokalemia, and hypomagnesemia had the frequencies of 13.23%, 25.7%, 21.4%, and 37.7%, respectively. There were significant differences between the patients with RFS and those without RFS in terms of the body mass index, duration of mechanical ventilation, ICU length of stay, and mortality (P
    Conclusion
    In this study, despite the differences of our findings with those of the literature, the frequency of electrolyte disturbances during the onset of re-feeding was within an acceptable range.
    Keywords: Electrolyte Disturbances, Nutritional Support, Refeeding Syndrome
  • Nahid Manouchehrian, Masoud Tarbiat* Pages 63-66
    Background
    Cardiac arrest during general anesthesia is a rare and potentially fatal condition. Despite the progression of monitoring equipments and anesthetic mediations, this phenomenon is still an important problem for the anesthesiologists.
    Case Presentation
    Herein, we reported a 38-year-old opium addict plasterer male scheduled for laminectomy. He had no previous medical history and took no regular medication. Anesthesia was slowly induced with the intravenous administration of midazolam 2 mg, sufentanil 10 μg, sodium thiopental 300 mg, and atracurium 30 mg. The patient suddenly experienced respiratory distress, severe bradycardia, and cardiac arrest. Therefore, he was immediately subjected to cardiopulmonary resuscitation and intubation. Finally, the patient became hemodynamically stable and fully conscious and alert. He was extubated in operating room and transferred to the Coronary Care Unit. All laboratory tests were normal after cardiac arrest. Therefore, he was discharged in a good general condition. With regard to patient’s addiction and administration of atracorum and sodium thiopental, allergic reactions (anaphylaxis) seem to be the most likely cause of cardiac arrest during anesthesia.
    Conclusion
    This report emphasizes that anesthetists must always make sure of continuous monitoring and availability of resuscitation equipment and drugs. Moreover, they should be prepared to appropriately diagnose and manage sudden cardiac arrest during anesthesia.
    Keywords: Anaphylaxis, Cardiac Arrest, General Anesthesia
  • Vahid Mollabashi, Alireza Noorani * Pages 67-71
    Background
    The severe individual rotation is a kind of malposition of tooth that interferes with smile esthetics and may cause occlusal interferences.
    Case Presentation
    A 13-year-old girl with 90° rotation of the right central maxillary incisor and lack of space was referred to Faculty of Dentistry, Hamadan University of Medical Sciences, Hamadan, Iran. Firstly, a spring-designed appliance was used between the left central and right lateral incisors to make enough space. Thereafter, a fixed orthodontic appliance was utilized to correct the rotation of the tooth.
    Conclusion
    The combination uses of fixed orthodontic and spring-designed appliances can successfully treat rotation of teeth.
    Keywords: Orthodontics, Permanent Dentition Period, Rotated Tooth