فهرست مطالب

توانمندسازی کودکان استثنایی - سال هشتم شماره 3 (پاییز 1396)
  • سال هشتم شماره 3 (پاییز 1396)
  • تاریخ انتشار: 1396/09/30
  • تعداد عناوین: 10
|
  • بهارک بیاتی، سوگند قاسم زاده *، ستوده افروز صفحات 6-16
    : این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی ارتقای کیفیت زندگی بر رضامندی زوجیت والدین دارای کودک مبتلابه دیابت نوع یک و میزان هموگلوبین گلیکوزیله کودک انجام شده است.
    این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی و با بهره گیری از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل است. نمونه آماری بالغ بر 30 خانواده دارای فرزند مبتلابه دیابت و کودکان آن ها بودند که به روش نمونه گیری در دسترس از انجمن دیابت ایران انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی 10 جلسه 2 ساعته تحت آموزش برنامه ارتقای کیفیت زندگی قرار گرفتند. به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه رضامندی زوجیت افروز (1388) و آزمایش خون کودک استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار spss و به روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره صورت پذیرفت.
    یافته ها نشان داد که میانگین پس آزمون نمرات رضامندی زوجیت در دو گروه آزمایش و کنترل با یکدیگر تفاوت معنادار داشته و میانگین نمرات گروه آزمایش به صورت معناداری بیشتر از گروه کنترل بوده که این امر نشان می دهد برنامه ارتقای کیفیت زندگی بر رضامندی زوجیت والدین کودک مبتلا تاثیر مثبت داشته است. بیشترین و کمترین اندازه اثر مربوط به رضایت زناشویی (اندازه اثر= 74) و اوقات فراغت (اندازه اثر= 33) بوده است. میانگین پس آزمون نمرات هموگلوبین گلیکوزیله در دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معنادار نداشت بنابراین این برنامه در کاهش میزان متوسط قند سه ماهه کودک تاثیری نداشته است.
    کلیدواژگان: کیفیت زندگی، رضامندی زوجیت، دیابت نوع یک، هموگلوبین گلیکوزیله
  • جبار صالح، کیوان کاکابرایی *، غلامعلی افروز، مسعود غلامعلی لواسانی صفحات 16-25
    : پژوهش حاضر باهدف برسی مقایسه ای رضایت زناشویی و سبک فرزندپروری والدین کودک خود مانده و کودک عادی انجام شد.
    پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و گردآوری اطلاعات علی- مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه والدین کودکان خودمانده و والدین کودکان عادی که فرزند آن ها در مدارس ابتدایی در سال 1395 در شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند. والدین کودک خودمانده (50 پدر و 50 مادر) به صورت نمونه گیری در دسترس و والدین کودک عادی (50 پدر و 50 مادر) به صورت نمونه گیری تصادفی چندمرحله ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه رضامندی زوجیت افروز و الگوی ارتباط والد- فرزند باقری بود.
    نتایج به دست آمده با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیره، نشان داد دو گروه والدین کودکان عادی و والدین کودکان خودمانده در همه زیر مقیاس ها رضایت زناشویی و سبک های فرزندپروری به استثنا نازپروردگی و مقبولیت مشروط تفاوت معنی دار وجود داشت.
    کلیدواژگان: رضایت زناشویی، سبک فرزندپروری، والدین کودکان خودمانده و والدین کودکان عادی
  • مسعود قاسمی، فریبرز درتاج *، اسماعیل سعدی پور، علی دلاور، صدیقه سرابی صفحات 25-38
    : این مطالعه با هدف بررسی اثربخشی آموزش راهبردهای شمارش و بازشناسی عدد بر مهارت های عدد کودکان در خطر مشکلات ریاضی در سنین پیش از دبستان انجام شده است.
    پژوهش حاضر یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کودکان سنین 3 تا 6 سال تحت آموزش در مهد های کودک و پیش دبستانی های منطقه یک آموزش و پرورش شهر تهران بود. شرکت کننده ها به روش تصادفی خوشه ایاز 4 ناحیه از منطقه 1 آموزش و پرورش شهر تهران، به تعداد 90 نفر انتخاب شدند و در دو گروه آزمایشی و کنترل (سنین 3، 4 و 5 هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. از 3 آزمون دانش عدد ، حس عدد جردن و بازشناسی عدد در تشخیص 90 کودک در خطر مشکلات ریاضی استفاده شد. گروه های آزمایشی به مدت 4 هفته (هفته ای دو جلسه 45 دقیقه ای) تحت آموزش مداخله ای راهبردهای شمارش و بازشناسی عدد قرار گرفتند. نتایج توسط روش تحلیل کوواریانس چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    مقادیرسطح معناداری در خرده مقیاس ها و کل آزمون حس عدد جردن و بازشناسی عدد، 05/0< P شد. بنابراین نتایج تفاوت معنی دار بین پیشرفت دانش آموزان گروه آزمایشی در پس آزمون با گروه کنترل را نشان داد.
    کلیدواژگان: آموزش راهبردهای شمارش و بازشناسی عدد، مهارت های عدد بنیادی، پیش از دبستان، کودکان در خطر مشکلات ریاضی
  • اکرم احمدی براتی *، سعید احمدی براتی، شهلا سلیمی صفحات 38-47
    : پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی مداخلات بازی های حرکتی، ذهنی و ترکیبی بر بهبود ادراک فضایی دانش آموزان کم بینا انجام شد.
    پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه تجربی با طرح سه گروهی است. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانش آموزان کم بینا 9 الی 12 سال مدارس همگانی و استثنائی شهر کرمانشاه تشکیل داد که از میان آن ها، 30 نفر به طور هدفمند با تیزی دید بین 05/0 الی 4/0 دیوپتر برای مطالعه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در سه گروه 10 نفری قرار گرفتند. گروه های مورد مطالعه به مدت 8 هفته، هفته ای 2 جلسه و هر جلسه 60 دقیقه تمرین کردند. برای اندازه گیری قابلیت ادراک فضایی، از آزمون های پرتاب توپ به هدف و تعداد دریبل توپ در 15 ثانیه استفاده شد. عملیات آماری با استفاده از آزمون t همبسته، تحلیل واریانس یک سویه و آزمون LSD انجام شد.
    نتایج نشان دادند که در آزمون پرتاب توپ، هر سه روش بازی موجب پیشرفت معنادار شدند؛ اما تفاوت در بین گروه ها ازلحاظ آماری معنادار نبود. در آزمون دریبل، تنها بازی های ترکیبی موجب توسعه ادراک فضایی شد. به علاوه، مقایسه های بین گروهی بر برتری معنادار این روش نسبت به روش ذهنی و بدنی دلالت داشتند.
    کلیدواژگان: ادراک فضایی، بازی ترکیبی، بازی ذهنی، بازی حرکتی، کودکان کم بینا
  • سیمین بمانا، امیر قمرانی *، فرح نادری، پرویز عسگری، مهناز مهرابی زاده هنرمند صفحات 47-55
    : پژوهش حاضر با هدف تدوین برنامه تقویت ریاضی بر اساس الگوی پاسخ به مداخله و اثربخشی آن بر شناسایی دختران و پسران دانش آموزان با ناتوانی خاص ریاضی پایه دوم ابتدایی شهر شیراز انجام شد.
    روش پژوهش از نوع ترکیبی شامل بخش کیفی از نوع تدوین و اعتباریابی بسته ی آموزشی تقویت ریاضی و بخش کمی از نوع شبه آزمایشی بود. جامعه پژوهش شامل 60 دانش آموزان کم پیشرفت در ریاضی پایه ی دوم ابتدایی مدارس ناحیه ی دو آموزش وپرورش شهر شیراز بود نمونه ی پژوهش شامل 32 دانش آموز (14 دختر و 18 پسر) بود که پس از غربالگری از میان 60 دانش آموز ناتوان در ریاضی به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزارهای اندازه گیری شامل آزمون ریاضی ایران کی مت، آزمون هوش ریون و آزمون رشد دیداری – حرکتی بندرگشتالت بود. داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس و مقایسه میانگین های زوجی در دو گروه مستقل تجزیه وتحلیل شد.
    نتایج نشان داد، میانگین خرده مقیاس های شمارش، جمع، تفریق، اندازه گیری، زمان و پول، هندسه، حل مسئله، تفسیر، تخمین و اعداد گویا در دانش آموزانی که پاسخ به مداخله داشتند در مرحله ی اول و دوم آموزش به طور معناداری افزایش یافته بودند (001/0=p) ؛ و در دانش آموزانی که پاسخ به مداخله نداشتند و به مرحله ی سوم مداخله وارد شدند، افزایش میانگین مشاهده نشد. یافته های تحلیل کوواریانس نشان داد که خرده مقیاس های شمارش (001/0=p) ، زمان و پول (028/0=p) ، تفسیر (017/0=p) و تخمین (01/0=p) تحت تاثیر جنسیت بوده اند.
    کلیدواژگان: الگوی پاسخ به مداخله، تقویت ریاضی و ناتوانی ریاضی
  • ثمینه بهادری جهرمی، زهرا مهدی پور پیله رود، سعیده بهروز سرچشمه، فریده محمودی، المیرا اعزازی بجنوردی * صفحات 55-65
    : این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش رفتارهای اجتماعی بر عزت نفس و مهارت های اجتماعی نوجوانان آهسته گام در استان مازندران بود.
    در این مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل، با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ایچند مرحله ای 40 نوجوان دختر آهسته گام 14 تا 18 ساله انتخاب و به طور تصادفی در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل جایگزین شدند، به طوری که هر گروه 20 نفر بود. به گروه آزمایش رفتارهای اجتماعی در 8 جلسه 90 دقیقه ای آموزش داده شد ولی به گروه کنترل این نوع آموزش ارائه نشد. همه آزمودنی ها در مرحله پیش آزمون و پس آزمون با استفاده از پرسشنامه عزت نفس کوپر اسمیت و مقیاس مهارت های اجتماعی ماتسون ارزیابی شدند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند.
    میانگین نمرات عزت نفس و خرده مقیاس های آن (عزت نفس خود، اجتماعی، خانواده و تحصیلی) و همچنین میانگین نمرات مهارت های اجتماعی و خرده مقیاس های آن (مهارت های اجتماعی مناسب، رفتارهای غیراجتماعی، پرخاشگری و تکانشی، برتری طلبی و اطمینان زیاد به خود داشتن، رابطه با همسالان) در نوجوانان آهسته گام در مرحله پس آزمون به طور معناداری افزایش یافته بود (0005/0P<).
    کلیدواژگان: رفتارهای اجتماعی، عزت نفس، آهسته گام، مهارت های اجتماعی
  • علی صادقی سیاح، غلامعلی افروز *، علی اکبر ارجمندنیا، مسعود غلامعلی لواسانی صفحات 65-73
    : پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی آموزش متون خواندن کاربردی بر دقت، سرعت و درک مطلب خواندن دانش آموزان آهسته گام با نشانگان داون با استفاده از رویکرد برنامه آموزش انفرادی خانواده محور انجام شد.
    روش تحقیق حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری تمام دانش آموزان آهسته گام با نشانگان داون شهرستان همدان بودند که در سال تحصیلی 96- 1395 مشغول به تحصیل بودند. نمونه شامل 20 نفر دانش آموز آهسته گام با نشانگان داون بود که به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه آزمایش (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات موردنیاز، از دو آزمون جداگانه پیشرفت تحصیلی خواندن (پیش آزمون و پس آزمون) محقق ساخته استفاده شد. به گروه آزمایش در 15 جلسه 30 دقیقه ای، متون خواندن کاربردی آموزش داده شد و گروه کنترل تحت چنین آموزشی قرار نگرفت. داده های به دست آمده از طریق انجام آزمون تحلیل کوواریانس با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 21 مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.
    نتایج نشان داد که آموزش متون خواندن کاربردی با رویکرد برنامه آموزش انفرادی خانواده محور بر دقت، سرعت و درک مطلب خواندندانش آموزان آهسته گام با نشانگان داون تاثیر معناداری دارد (001/0p<) و تاثیر آن بر سرعت خواندن نسبت به دقت خواندن و درک مطلب بیشتر است (001/0p<).
    کلیدواژگان: خواندن کاربردی، دانش آموزان آهسته گام با نشانگان داون، درک مطلب خواندن، دقت خواندن و سرعت خواندن
  • عادل محمدزاده، امیر قمرانی *، هدی اکبری صفحات 75-85
    : پژوهش حاضر به منظور بررسی بازی درمانی مبتنی بر خودنظارتی بر مهارت های اجتماعی کودکان آهسته گام خفیف انجام شد.
    این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه ی دانش آموزان 8-5 سال آهسته گام را شامل می شد که به مراکز توان بخشی و مدارس استثنایی شهرستان ایلام مراجعه کرده بودند. از جامعه ی مذکور، با روش تصادفی ساده 20 کودک به عنوان نمونه انتخاب شدند و در دو گروه 10 نفره آزمایش و گواه قرار گرفتند. سپس گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت بازی درمانی مبتنی بر خودنظارتی قرار گرفت. در این زمان، گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزار مورداستفاده در این پژوهش پرسشنامه غربالگری مشکلات تغذیه ای (ماتسون و کان، 2001) بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های به دست آمده از پژوهش، از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده گردید.
    نتایج نشان داد که تاثیر بازی درمانی مبتنی بر خودنظارتی بر مشکلات تغذیه ای و مولفه های آن در مولفه های انتخابی بودن غذا (005/0=P و 660/10=F) ، مهارت های تغذیه ای (002/0=P و 598/12=F) ، امتناع از خوردن (009/0=P و 611/8=F) و مشکلات رفتاری هنگام غذا خوردن (014/0=P و 412/7=F) در سطح 0. 05=α معنی دار بود، اما تاثیر آن بر مولفه ی آسپراسیون (725/0=P و 128/0=F) معنی دار نبود.
    کلیدواژگان: بازی درمانی مبتنی بر خودنظارتی، کودکان آهسته گام، مشکلات تغذیه ای
  • مسعود کریمی، محمد عاشوری *، علیرضا سالمی خامنه صفحات 85-94
    : پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه رشد اجتماعی باهوش هیجانی و سلامت روان در دانش آموزان آهسته گام انجام شد.
    در این مطالعه همبستگی 60 دانش آموز با روش نمونه گیری تصادفی ساده از بین دانش آموزان آهسته گام دبیرستانی شهرستان اسلامشهر انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس رشد اجتماعی واینلند،پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز و پرسشنامه سلامت روانی گلدبرگ و هیلر استفاده شد. داده ها با استفاده از روش تحلیل رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.
    نتایجنشان داد که هوش هیجانی، سلامت روان و خرده مقیاس های آن از جمله علائم جسمانی، اضطراب، نقص در عملکرد اجتماعی و افسردگی با رشد اجتماعی ارتباط معناداری دارند. این متغیرها توانستند 59 درصد از واریانس رشد اجتماعی را پیش بینی کنند و اضطراب بیشترین نقش را در پیش بینی رشد اجتماعی داشت.
    کلیدواژگان: آهسته گام، رشد اجتماعی، سلامت روان، هوش هیجانی
  • علیرضا آقا یوسفی، رضا رنجبران * صفحات 95-103
    : این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی برنامه ایمن سازی روانی بر سلامت عمومی و پرخاشگری مادران کودکان مبتلا اختلال به نقص توجه بیش فعالی انجام شده است.
    پژوهش حاضر، یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش را مادران کودکان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی تشکیل دادند. برای انتخاب آزمودنی ها از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد، به طوری که در این پژوهش 32 نفر از مادران کودکان مبتلا به نقص توجه بیش فعالی شرکت داشتند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به دو گروه 16 نفری تقسیم شدند (یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل). گروه آزمایشی، برنامه ایمن سازی روانی را در ده جلسه دریافت کردند درحالی که به گروه کنترل این آموزش ارائه نشد. ابزار استفاده شده در این پژوهش پرسشنامه سلامت عمومی و پرسشنامه پرخاشگری بود. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شد.
    نتایج نشان داد که بعد از مداخله، میانگین نمرات سلامت عمومی و پرخاشگری گروه آزمایش به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود (001/0P<). در حقیقت، سلامت عمومی گروه آزمایش افزایش و میزان پرخاشگری آن ها کاهش یافت.
    کلیدواژگان: اختلال نقص توجه بیش فعالی، ایمن سازی روانی، پرخاشگری، سلامت عمومی
|
  • Baharak Bayati, Sogand Ghasemzadeh *, Sotodeh Afroz Pages 6-16
    Aim: Families with type one diabetes children have multiple problems and challenges, such as reduced quality of life and marital satisfaction. The aim of this study was evaluating effectiveness of life quality promotion program on marital satisfaction among parents of diabetic children and children’s glycated hemoglobin.
    Methods
    This research method was in semi- experimental methodology with pre- test, post-test plan with control group. statistical sample was 30 parents and their diabetic children that they were selected using random sampling methods from Tehran Diabetes Association and were randomly assigned in experimental and control groups. Experimental group received quality of life training for 10 sessions in 2 hours. The tool used in this research was Afrooz Marital Satisfaction Scale and child blood test. The data was analyzed by multi variate analysis of covariance using software SPSS.
    Results
    The results showed average post-test in both experimental and control groups were significantly different. The experimental group mean scores significantly higher than the control group, which indicated a positive impact of the life quality promotion program in marital satisfaction. The highest and lowest amount of effect was related to marital satisfaction (effect size: 74) and free time (effect size: 33). There was no significant difference between mean score of children’s glycated hemoglobin.
    Conclusion
    Training program on quality of life significantly contributed to raising parental marital satisfaction so to improve the quality of life and marital satisfaction in families of children with diabetes is recommended. However, given the lack of effect of this intervention on child’s blood glucose level, it seems that educational interventions are more effective in this regard.
    Keywords: Quality of life_Marital Satisfaction_glycated hemoglobin Type I diabetes
  • Jabar Saleh, Keyvan Kakabarayi *, G.Ali Afroz, Masoud Gholamali Lavasani Pages 16-25
    Aim: The present study was conducted with the aim of comparing the Marriage satisfaction and parenting style of the Children with autism spectrum disorder and the normal children.
    Methods
    The present study was objectively practical and information gathering was Causal-comparative. The statistical population included all parents of Children with autism spectrum disorder and the parents of normal children whose children were enrolling in elementary schools in Kermanshah in 2016. Parents of Children with autism spectrum disorder (50 fathers and 50 mothers) were selected through Purposive sampling and Parents of normal children (50 fathers and 50 mothers) were selected by multi-stage random sampling. The research instruments were Afrooz Marriage Satisfaction Scale and Bagheri parent-child relation pattern Inventory.
    Results
    The results were obtained from multivariate analysis of variance. They showed that there were significant differences between two groups of parents of normal children and parents of children with autism spectrum in all sub-scales of marriage satisfaction and parenting style Except for over indulge and conditional acceptance.
    Conclusion
    Considering the difference between marriage satisfaction and parenting style in two groups, designing and implementing a parenting style and marriage satisfaction educational program is necessary for young couples to prevent the birth of Children with autism spectrum disorder.
    Keywords: Parenting style, marriage satisfaction, normal children parents, parents of children with autism
  • Masoud Ghasemi, Fariborz Dortaj *, Esmail Sadipor, Ali Delavar, Sedigheh Sarabi Pages 25-38
    Aim: The purpose of this study was to investigate the effectiveness of counting and recognition strategies instruction on the number skill of children at risk of math problems in pre-schoolers.
    Methods
    The research method was a quasi-experimental design with two experimental and control groups with pretest and posttest tests. The statistical population of the study consisted of pre-primary school students aged between 3 and 6 years old, who were trained in kindergartens and preschools in the district of Tehran. The participants were randomly selected from cluster randomly from 4 regions of the region to 90 people and were divided into experimental and control groups (ages 3, 4 and 5 in each group of 15). Of the 3 numerical knowledge tests, the Jordanian sense of number and number recognition were used to identify 90 children at risk for mathematical problems. Experimental groups were subjected to countless counting and number recognition strategies for 4 weeks each week in two 45-minute sessions. The results were analyzed by multivariate analysis of covariance.
    Results
    The total value of the Jordan number sense test, and the number recognition was P
    Conclusion
    Training counting and recognition strategies has been very effective in improving the skills number of children with math problems and will play a proactive role in future math disorders. Strategies instruction of counting and number recognizing of the children with math difficulties will have a preventive role in future math disorders.
    Keywords: Recognition, Counting Strategies Instruction, Foundational Number Skills, Preschool, Children At Risk of Mathematical Difficulties
  • Akram Ahmadi Barati *, Saed Ahmadi Barati, Shahla Salimi Pages 38-47
    Aim: The purpose of this study was to Comparison of the effectiveness of interventions of motion games, mental and combination on spatial perception capability of students of low vision.
    Methods
    The present study is a semi-experimental study with three groups. The statistical population of this study was comprised of all 9-12 year-old students of general and exceptional schools in Kermanshah, of these, 30 subjects were randomly selected into three groups of 10 people, with a sharp visibility of between 0.05 and 0.4 diopters. The groups were trained for 8 weeks, 2 sessions per week and 60 minutes each session. To measure the spatial perception of the subjects, the test throwing the ball to the goal and dribbling the ball for 15 seconds was used. Statistical operations using descriptive statistics, T-test, One- Way Anova and LSD post hoc test was performed.
    Results
    Our data showed that test throwing the ball all three training methods resulted in significant advances in the spatial perception of children. However, the difference observed between the groups was not statistically significant. Test dribbling the ball, the only way to develop the spatial perception were combined training. In addition, between-group comparisons of the significant advantages of this method were compared to the mental and physical practice implications.
    Conclusion
    findings show in complicated physical activity for children with low vision to growspatial capability is better that used than mental practice combined with physical.
    Keywords: spatial perception, combination game, mental game, motor game, children with low vision
  • Simin Bemana, Amir Ghamarani *, Farah Naderi, Parviz Asgari, Mahnaz Mehrabi Pages 47-55
    Aim: The purpose of this study was to develop a mathematical strengthening program based on the response pattern of the intervention and its effectiveness on the identification of girls and boys of students with special mathematics disability in the second elementary school of Shiraz.
    Methods
    The research method was combined with a qualitative component of the form of compilation and validation of the mathematical reinforcement training package and a small part of the quasi-experimental type. The population of the study consisted of 60 low-level students in the second-grade elementary schools of Shiraz-based schools in the two district education schools. The sample consisted of 32 students (14 girls and 18 boys) who were screened from among 60 students with disabilities in mathematics by random sampling were chosen. Measurement tools included Iran Kaymat's mathematical test, Raven's intelligence test, and Visual-Growth Test of Gastrosthal. Data were analyzed using covariance analysis and paired mean comparison in two independent groups.
    Results
    The results showed that the mean of subscales of counting, addition, subtraction, measurement, time and money, geometry, problem solving, interpretation, estimation and rational numbers in the students who responded to intervent on in the first and second stage, respectively, were significantly Increased (p
    Conclusion
    According to the results, the educational package was designed and the designed program was effective in increasing the mathematical skills (application, operations, and concepts), this effect was different in both sexes. Also, education based on an intervention response approach was helpful in identifying students with disabilities in math learning from underdeveloped students.
    Keywords: Response Pattern to Intervention, Math Reinforcement Program, Math Disability
  • Samineh Bahadori Jahromi, Zahra Mehdi Por Pilerod, Saede Behroz Sarcheshme, Farideh Mahmodi, Elmira Ezazi Bojnordi * Pages 55-65
    Aim: This study was aimed to effctiveness of social behaviors training on self-esteem and social skills of adolescents with intellectual disability in Mazandaran province.
    Methods
    In this semi-experimental study with pretest and posttest design with control group, were selected fourty girls adolescents with intellectual disablity of 14-18 years old through multi–stage cluster sampling method. Subjects allocated randomly to two groups (experimental and control) and each group consist of 20 individuals. Experimental group attended in social behaviors training in the 8 sessions lasting for 90 minutes, but control group did not. All the participants were assessed through Cooper Smith’s self-esteem and Matson’s social skills scales. Data were analyzed by MANCOVA test.
    Results
    there was a significantly increase in the mean scores of self-esteem and subscales (self-esteem of self, social, familly & academic) and also social skills and subscales (appropreate social skills, asocial behaviors, impulsive & aggression, superiority & high self-confident and relation with peers) in adolescents with intellectual disability in experimental and control groups in the post interventional stage (P
    Conclusion
    The results indicated that social behaviors training program lead to improve self-esteem, social skills and their subscules on adolescents with intellectual disability.
    Keywords: Intellectual disability, Self, esteem, Social behaviors, social skills
  • Ali Sadeghi Sayah, Gholam Ali Afroz *, Ali Akbar Arjmndnia, Masod Gholam Ali Lavasani Pages 65-73
    Aim: The purpose of this study was to evaluating the effectiveness of Instruction Functional reading texts on Accuracy, speed and reading comprehension of slow paced students with Down syndrome by using Family-based Individualized Education Program approach.
    Methods
    The method of the research is semi-experimental and has taken advantages of pre-test, post-test, and controlled group. The population of the study consisted of all slow-paced students with Down syndrome of Hamedan City in the academic year 2015-2016. The sample size of the study included 20 slow-paced students with Down syndrome selected as participants via the convenience sampling technique and then were divided into two experimental (10) and control (10) groups. The research instruments were the researcher-made reading tests. The experimental group was trained by 15 half-hour sessions of Functional reading texts, while the control group received no training. To analyze the data, SPSS-21 software and MANCOVA were employed.
    Results
    Results showed that Instruction Functional reading texts by using Family- centered Individualized Education Program approach has a significant effective on the accuracy, speed and reading comprehension of in Slow paced students with Down syndrome (p
    Conclusions
    With regard to these results, it can be inferred that the Instruction Functional reading texts by using Family- centered Individualized Education Program approach, is an appropriate method for improving reading performance in slow paced students with Down syndrome and it can be used in educational and rehabilitation centers.
    Keywords: Functional reading, slow paced students with Down syndrome, accuracy, speed, reading comprehension
  • Adel Mohamadzadh, Amir Ghamarani *, Hoda Akbari Pages 75-85
    Aim: The purpose of this study was to evaluate the efficiency of self-monitoring based play therapy on feeding problems in slow paced children.
    Methods
    This study was pre-test/post-test control group design. The population of this study included all children with intellectual disability (ages 5-8) that referred to rehabilitation centers and exceptional schools of Ilam city. The sample included 20 children that were selected by Simple Random Sampling from this population and then assigned in two groups of 10 people (experimental group and control group). The experimental group received the self-monitoring based play therapy in 10 sessions. The study data collected by the screening tool of feeding problems (STEP) (Matson and Kuhn, 2001). MANCOVA analysis was used to analysis of data.
    Results
    The results showed efficiency of self-monitoring based play therapy on feeding problems and components of selectivity(P=0.005 & F=10.660), skills (P=0.002 & F=12.598), refusal (P=0.009 & 8.611) and nutrition(P=0.014 & 7.412) was significant in α=0.05 level, but was not efficacy on aspiration risk (P=0.725 & F=0.128).
    Conclusion
    Therefore the self-monitoring based play therapy can be causes decrease feeding problems in children with mild slow paced.
    Keywords: self, monitoring based play therapy, feeding problems, slow paced children
  • Masoud Karimi, Mohammad Ashori *, Alireza Salemi Khamene Pages 85-94
    Aim: The aim of study was to investigation of relationship social development with emotional intelligence and mental health in slow pacedstudents.
    Methods
    In this correlation study 60 high school slow paced students selected by simple random sampling method from Eslamshahr province. The instruments were Vineland social development scale, Bradberry & Greaves emotional intelligence questionnaire and Goldberg & Hiller general health questionnaire. Data were analyzed by stepwise regression analysis method.
    Results
    The findings showed that emotional intelligence, general health and subscales such as somatic symptoms, anxiety, social dysfunction and depression have a significant relation with social development. These variables predicted 59 percent of variance of social development and anxiety had the most contribution in prediction of social development.
    Conclusion
    The results are due to the importance of emotional intelligence, general health, somatic symptoms, anxiety, social dysfunction and depression variables in predicting social development in slow paced students. Therefore paying attention to the variables such as emotional intelligence and general health have crucial role in predicting social development.
    Keywords: Mental Health, Emotional intelligence
  • Alireza Agha Yosefi, Reza Ranjbaran * Pages 95-103
    Aim: The purpose of the present research was to investigation of the effectiveness of mental immunization program on general health and aggression in mothers of children with attention deficit / hyperactivity disorder.
    Methods
    The present research a quasi-experimental study by pre-test, post-test design with control group. The study population included of mothers of children with attention deficit / hyperactivity disorder. Subjects were selected by convenient sampling method. In this study were participated 32 mothers of children with attention deficit / hyperactivity disorder. Subjects were divided into two groups by randomly (experimental and control group), each of which was consisted of 16 individuals. Experimental group received mental immunization program in 10 sessions while control group did not. The instrument of present research was general health questionnaire (GHQ-28) and aggression questionnaire. The obtained data were analyzed by using multivariate analysis of covariance (MANCOVA).
    Results
    The findings of this research showed that there was significant decrease in general health and aggression scores mean of experimental group in the post intervention in comparison with control group (P
    Conclusion
    The mental immunization program instructional led to improve the general health and aggression in mothers of children with attention deficit / hyperactivity disorder. Therefore, planning for providing of mental immunization program is a particular importance.
    Keywords: Aggression, Attention Deficit, Hyperactivity Disorder, Mental immunization, General health