فهرست مطالب

  • پیاپی 31 (بهار 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/03/02
  • تعداد عناوین: 9
|
  • پروانه شمسی پور دهکردی*، بهروز عبدلی، مهدی نمازی زاده، حسن عشایری صفحات 1-21
    هدف تحقیق حاضر مقایسه تاثیر فواصل زمانی ایجاد تداخل و آزمون یادداری بر تثبیت حافظه حرکتی پنهان بود. آزمودنی ها 60 دانشجوی دختر راست دست، سالم از نظر شناختی، روانی، جسمانی و مبتدی در اجرای تکالیف زمان واکنش زنجیره ای متناوب (ASRTT) و تطبیق رنگ زنجیره ای (SCMT) با میانگین سنی 95/1±95/21 سال بودند، که به طور تصادفی در سه گروه ایجاد تداخل با فاصله های 6، 24 و 72 ساعت بعد از جلسه تمرین، تقسیم شدند. در مرحله اکتساب هر سه گروه به اجرای تکلیف (ASRTT) در 25 بلوک 80 کوششی در یک روز پرداختند. 6، 24 و 72 ساعت پس از جلسه تمرین تکلیف مداخله گر دوم (SCMT) را اجرا و 24 ساعت بعد در آزمون یادداری شرکت کردند. در جلسه اکتساب، روند عملکرد آزمودنی ها طی افزایش کوشش های تمرینی، پیشرفت کرد و آزمودنی ها در بسته تمرینی پنجم عملکرد بهتری داشتند (001/0< P). در آزمون یادداری، بین میانگین زمان واکنش در بسته تمرینی پنجم و آزمون یادداری در گروه اول (تداخل با فاصله 6 ساعت) تفاوت معنادار نبود. بین میانگین زمان واکنش در بسته تمرینی پنجم و آزمون یادداری در گروه دوم (تداخل با فاصله 24 ساعت) و گروه سوم (تداخل با فاصله 72ساعت) تفاوت معنادار بود. گروه تمرینی سوم با فاصله تداخل 72 ساعت بهترین و گروه تمرینی اول با فاصله تداخل 6 ساعت ضعیف ترین عملکرد را داشتند. بنابراین فواصل ایجاد تداخل 24 و 72 ساعت بعد از جلسه اکتساب، به تثبیت حافظه منجر شده است.
    کلیدواژگان: بی تمرینی، تداخل، تثبیت، یادداری، خواب
  • سمیه جوکار تنگ کرمی*، محمود شیخ، فضل الله باقرزاده صفحات 23-36
    اختلال هماهنگی رشدی یک اختلال حرکتی است که مهارت های حرکتی درشت، مهارت های حرکتی ظریف و هماهنگی حرکتی را درگیر می کند. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر یک دوره فعالیت بدنی منتخب بر بهبود مهارت های حرکتی درشت کودکان دختر مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی است. روش انجام تحقیق نیمه تجربی بود. نمونه آماری شامل 30 نفر از دانش آموزان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی بودند که براساس پرسشنامه محقق ساخته و آزمون MABC از بین 400 دانش آموزان دختر پایه دوم ابتدایی شهرستان شیراز انتخاب شدند. آزمودنی ها به طور تصادفی پس از انجام پیش آزمون با استفاده از آزمون مهارت های حرکتی درشت اولریخ ویرایش دوم (TGMD 2) به دو گروه همگن 15 نفری به عنوان گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند. آزمودنی های گروه تجربی به مدت 12 جلسه (3 روز در هفته و هر روز به مدت 45 دقیقه ) برنامه حرکتی منتخب را انجام دادند؛ در این مدت آزمودنی های گروه کنترل به فعالیت های معمول خود در مدرسه می پرداختند. سپس از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 2 استفاده شد (05/0 P≤). یافته های تحقیق نشان داد که اجرای فعالیت بدنی منتخب تاثیر معناداری در بهبود مهارت های حرکتی درشت کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی داشته است (001/0P = )، بنابراین پیشنهاد می شود برای رشد مهارت های حرکتی درشت و در نتیجه بهبود اختلال هماهنگی رشدی کودکان، در ساعات تربیت بدنی مدارس، فعالیت بدنی منتخب در اختیار معلمان تربیت بدنی قرار گیرد و اجرا شود.
    کلیدواژگان: اختلال رشدی، برنامه اسپارک، مهارت درشت
  • مینا امامی آرندی*، علی اکبر جابری مقدم، احمد فرخی صفحات 37-59
    هدف از پژوهش حاضر مقایسه تاثیر خودگفتاری، بازخورد و تعامل آن دو بر اکتساب و یادداری مهارت پاس سینه بسکتبال بود. 120 دانش آموز دختر نوجوان انتخاب شدند و به شکل جایگزینی تصادفی در چهار گروه بازخورد، خودگفتاری، خودگفتاری توام با بازخورد و کنترل جای گرفتند. روش تحقیق از نوع نیمه تجربی و طرح پژوهشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. نوع خودگفتاری به کاررفته آموزشی و بازخورد از نوع آگاهی از اجرا بود. هر گروه پس از پیش آزمون، طی چهار جلسه تمرینی مرحله اکتساب را گذراندند، تحت پس آزمون و 72 ساعت بعد تحت آزمون یادداری قرار گرفتند. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس یکراهه و آزمون توکی استفاده شد. نتایج نشان داد آزمودنی هایی که از خودگفتاری استفاده کرده بودند، نمره های اکتساب و یادداری بالاتری نسبت به گروه های دیگر داشتند (05/0 P<). براساس نتایج این تحقیق خودگفتاری در اکتساب مهارت پاس سینه موثرتر از بازخورد است و استفاده از بازخورد در کنار خودگفتاری می تواند به پیشرفت بهتر یا سریع تر در مراحل ابتدایی یادگیری منجر شود.
    کلیدواژگان: بازخورد KP، پاس سینه، خودگفتاری آموزشی، خودگفتاری همراه بازخورد، مهارت ظریف
  • فرانک پورحسینی، شهزاد طهماسبی بروجنی* صفحات 61-77
    هدف از این پژوهش بررسی تاثیر انواع موزیک بر ادراک عمق در شرایط خستگی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر دانشجویان دختر دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تهران بودند که 45 نفر از آنها (میانگین سنی 16/2± 3/23 سال) داوطلبانه در این تحقیق شرکت داشتند. شرکت کننده ها به سه گروه موزیک کند، موزیک تند و گروه کنترل تقسیم شدند. در ابتدا از هر سه گروه پیش آزمون ادراک عمق به وسیله دستگاه ادراک عمق به عمل آمد، سپس به آنها فعالیت بدنی مشابه داده شد تا به آستانه خستگی برسند. پس از بروز خستگی مجددا خطای ادراک عمق آزمودنی ها اندازه گیری شد. سپس به منظور ارزیابی تاثیر موزیک بر ادراک عمق ورزشکاران در شرایط خستگی از آزمودنی ها خواسته شد به مدت 3 دقیقه به موسیقی مختص به هر گروه گوش دهند و بلافاصله ادراک عمق آنها به عنوان پس آزمون اندازه گیری شد. برای بررسی و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و تحلیل واریانس یکطرفه استفاده شد. یافته های تحقیق حاضر نشان داد که موزیک تند، تغییر معنا داری در خطای ادراک عمق ایجاد نکرد (602/0P=)، اما موزیک کند این خطا را به طرز معنا داری کاهش داد (006/0 P=).
    کلیدواژگان: ادراک عمق، خستگی، محرک روانی، موزیک تند، موزیک کند
  • حمید صالحی*، سمیه شاهدوستی، مهدی رافعی بروجنی، مریم نزاکت الحسینی صفحات 79-89
    برای ایجاد محیط های یادگیری کارآمدتر، نقش یادگیرنده و تاثیر او بر فرایند یادگیری باید مدنظر قرار گیرد. هدف اصلی پژوهش حاضر تعیین نحوه اثرگذاری تمرین خودکنترل بر اجرا و یادگیری الگوهای حرکتی بود. درمجموع60 دانشجوی کارشناسی دختر (میانگین سن: 73/20 سال، انحراف استاندارد: 98/2) به روش تصادفی در چهار گروه با نظم تمرین خودکنترل یا سه گروه جفت شده با گروه خودکنترل جایگزین شدند. در مرحله اکتساب به گروه خودکنترل گفته شد پیش از تمرین هر کوشش می توانند هر یک از سه الگوی حرکتی را که می خواهند انتخاب کنند. برنامه تمرین هر عضو گروه خودکنترل مبنایی شد برای برنامه ریزی تمرین از پیش تعیین شده شرکت کنندگان متناظر در گروه های کنترل جفت شده. گروه های کنترل جفت شده تکالیف را با تغییرپذیری زیاد، کم، یا بدون تغییرپذیری (گروه جفت شده کلاسیک) تمرین کردند. نتایج نشان داد گروه خودکنترل هم در مرحله اکتساب و هم در آزمون های یادداری تکالیف را سریع تر از دیگر گروه های کنترل جفت شده اجرا کرد. یافته ها بیانگر این است که اگر در تمرین چند مهارت حرکتی به فراگیر اجازه انتخاب داده شود، آثار تسهیل کننده ای در اجرا و یادگیری حرکتی دارد.
    کلیدواژگان: تداخل زمینه ای، تغییرپذیری تمرین، خودتنظیمی، گروه های کنترل جفت شده، یادگیری حرکتی
  • ولی الله کاشانی*، مهشید بابایی، بهروز گل محمدی صفحات 91-106
    هدف از پژوهش حاضر تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسشنامه اجرای روان در کاربران بازی های کامپیوتری بود تا بتوان اجرای روان را در کاربران بازی های کامپیوتری ارزیابی نمود. بدین منظور 400 کاربر بازی کامپیوتری (237 مرد و 163 زن) به صورت تصادفی خوشه ایانتخاب شدند و نسخه فارسی پرسشنامه اجرای روان را تکمیل کردند. روش اجرا بدین شکل بود که ابتدا با استفاده از روش باز ترجمه صحت ترجمه نسخه فارسی پرسشنامه تایید شد. در ادامه برای تعیین روایی سازه عاملی پرسشنامه از تحلیل عامل تاییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری، برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ و برای پایایی زمانی سوالات، از همبستگی درون طبقه ای در روش آزمون- آزمون مجدد استفاده شد. نتایج پژوهش نشان دهنده برازش مطلوب نسخه فارسی پرسشنامه اجرای روان بود و شاخص های برازندگی (062/0RMSEA=، 92/0CFI= و 75/0TLI=)، همسانی درونی 75/0 و پایایی زمانی 85/0 از مقادیر قابل قبولی برخوردار بودند. لذا نتایج از ساختار چند عاملی و 23 سوالی پریشنامه اجرای روان در بازی های کامپیوتری حمایت می کند. نسخه فارسی پرسشنامه اجرای روان در بازی های کامپیوتری از روایی و پایایی قابل قبولی در بین کاربران بازی های کامپیوتری برخوردار است و می توان از آن به عنوان ابزاری روا و پایا جهت ارزیابی اجرای روان بازیکنان بازی های کامپیوتری در ایران استفاده نمود.
    کلیدواژگان: بازخورد روشن، تجربه درون زا، تمرکز، تناقض کنترل، غرق شدن
  • منصوره مکبریان*، شمس الله نوری پور صفحات 107-119
    بازتاب ها، پاسخ های غیرارادی و خودکار بدن به انواع محرک ها مثل فشار، صدا و تحریک لمسی هستند که به عنوان ابزارهایی برای تعیین سطح بالیدگی عصبی و تشخیص اختلالات دستگاه اعصاب مرکزی مورد استفاده قرار می گیرند. بنا بر این مهم، هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تحریکات لمسی حرکتی توسط مادر بر وضعیت بازتابی نوزادان زودرس بود. به همین منظور از میان نوزادان زودرس بستری در بخش نوزادان بیمارستان امیرالمومنین(ع) شهرستان سمنان در بازه زمانی یک الی دو ماهه، 40 نوزاد و مادر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. سپس، مادران گروه تجربی تا تکمیل دوره جنینی(40 هفته بارداری)، تحریکات لمسی حرکتی را روزی سه بار و هر بار به مدت 20 دقیقه بر روی نوزادان زودرس شان اعمال نمودند. در حالیکه گروه کنترل، تنها مراقبت های معمول را دریافت می کردند. از مقیاس ارزیابی رفتاری نوزادان به منظور بررسی وضعیت بازتابی نوزادان، در قبل از شروع مداخله و پس از آن، استفاده شد. نتایج حاصل از تحلیل واریانس مختلط نشان داد که با وجود بهبود بیشتر در بازتاب های نوزادان زودرس گروه تجربی نسبت به گروه کنترل، این افزایش معنادار نبود (05/ 0p≥). با این حال، با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که تحریکات لمسی حرکتی می تواند راهکاری برای بهبود وضعیت بازتابی نوزادان زودرس باشد و احتمالا بازه زمانی بیشتری برای بروز اثرات سودمند مداخله، مورد نیاز است.
    کلیدواژگان: بازتاب، ماساژ، نوزاد زودرس
  • حسام رمضان زاده*، مرضیه دروانه کرد صفحات 121-138
    هدف مطالعه حاضر بررسی اثر تعاملی نوع دستورالعمل کانون توجه و دو شیوه یادگیری (کم خطا و پرخطا) بر عملکرد و یادگیری مهارت پرتاب دارت بود. این احتمال وجود دارد که با تغییر دشواری کارکردی تکلیف، نوع دستورالعمل کانون توجه اثر متفاوتی بر عملکرد داشته باشد. تعداد60 دانشجوی دختر به طور تصادفی در شش گروه درونی-کم خطا، بیرونی -کم خطا، کنترل-کم خطا، درونی-پرخطا، بیرونی-پرخطا و کنترل-پرخطا قرار گرفتند. گروه کم خطا تمرین خود را از فاصله کم نسبت به هدف آغاز و به تدریج فاصله را بیشتر می کردند. در گروه پرخطا عکس این قضیه اجرا می شد. گروه توجه درونی، توجه خود را به آرنج و مچ دست پرتاب و گروه بیرونی توجه خود را به صفحه دارت معطوف می کردند. افراد پس از پیش آزمون 5 بلوک 60 کوششی را اجرا کردند و 48 ساعت بعد در آزمون یادداری شرکت نمودند. از آزمون تحلیل واریانس عاملی جهت تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که در گروه کم خطا بین کانون توجه درونی و بیرونی تفاوت معنی داری وجود ندارد (p>0.05) اگرچه در شرایط یادگیری پرخطا، بین گروه ها تفاوت معنی داری مشاهده شد (p=0.043). همچنین نتایج نشان داد در گروه توجه درونی بین شرایط تمرینی کم خطا و پرخطا تفاوت معنی داری به نفع گروه کم خطا وجود دارد (p= 0.012). بر اساس نتایج این پژوهش، به نظر می رسد، نقش چالش برانگیزی شرایط تمرین در اثرگذاری نوع دستورالعمل کانون توجه، بسیار حائز اهمیت است و پیشنهاد می شود در شروع تمرین، در هنگام استفاده از دستورالعمل کانون توجه درونی از یادگیری به شیوه کم خطا استفاده شود.
    کلیدواژگان: کانون توجه بیرونی، کانون توجه درونی، مهارت پرتاب دارت، یادگیری پرخطا، یادگیری کم خطا
  • ابراهیم نوروزی سیدحسنی*، فاطمه سادات حسینی، محمد کاظم واعظ موسوی صفحات 139-157
    به کارگیری نوروفیدبک در ارتقا عملکرد ورزشی به سرعت روبه رشد است. هدف پژوهش حاضر اثر تمرین نوروفیدبک بر عملکرد حرکتی و فرایند حرکتی هشیار بازیکنان ماهر دارت بود. آزمودنی ها 20 بازیکن مرد ماهر دارت بودند. اجرای این پژوهش شامل 5 مرحله پیش آزمون، تمرینات نوروفیدبک و پس آزمون اول، آزمون تحت فشار و پس آزمون دوم بود. دوره تمرینات نوروفیدبک شامل تمرین بازداری باند فرکانسی آلفا(8 تا 12 هرتز) در جایگاه اف 4 بود. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی و روش آماری آزمون تحلیل واریانس مرکب استفاده شد. نتایج نشان داد مقادیر فرایند حرکتی هشیار برای گروه تمرین نوروفیدبک در مرحله پس آزمون اول(001/0=p) و آزمون تحت فشار(001/0=p)کاهش یافته است، اما در گروه کنترل این کاهش مشاهده نشد(83/0=(P. امتیازات پرتاب دارت برای گروه نوروفیدبک و کنترل در مرحله پس آزمون اول به نسبت پیش آزمون افزایش یافته بود(001/0=p)، اما تنها گروه نوروفیدبک(001/0=(P توانست این افزایش را در آزمون تحت فشار حفظ کند. یافته ها نشان می دهد تاثیری بین تمرینات نوروفیدبک، فرایند حرکتی هشیار و عملکرد ورزشی وجود دارد. به عبارت دیگر، تمرینات نوروفیدبک از طریق کاهش فرایند حرکتی هشیار منجر به عملکرد حرکتی مطلوب می شود و حس خودکاری را در ورزشکار ایجاد می کند.
    کلیدواژگان: پردازش هشیار، ذهن ساکن، نوروفیدبک، پرتاب دارت، تحت فشار
|
  • Behrouz Abdoli, Parvane Shamsipour * Pages 1-21
    The aim of this study was to compare the effect of time courses of interference and retention test on implicit motor memory consolidation. 60 right-handed female students who had cognitive, mental and physical health and novice at performing alternating serial reaction time task (ASRTT) and serial color matching task (SCMT) (mean age=21.95.95 years) were randomly divided into three groups of interference with distances of 6, 24 and 72 hours after the practice session. In the acquisition phase, all groups practiced the ASRTT in 25 blocks of 80 trials in one day. Then, they participated in the second interference task (SCMT) 6, 24 and 72 hours after the practice session and participated in the retention test 24 hours later. In the acquisition phase, subjects’ performance improved with an increase in the practice trials and they had better performance in the 5th practice block (P
    Keywords: consolidation, interference, reaction, sleep, unpracticed
  • Somayeh Jokar Tang Karami *, Mahmood Sheikh, Fazlollah Bagherzadeh Pages 23-36
    Developmental coordination disorder (DCD) is a motor disorder which involves gross and fine motor skills and coordination. The aim of this study was to investigate the effect of a period of selected physical activity on improving gross motor skills in female children with developmental coordination disorder (DCD). In this semi-experimental study, the sample consisted of 30 students with DCD who were selected from 400 female children in second grade of elementary school in Shiraz city by a researcher-made questionnaire and the Movement Assessment Battery for Children (MABC). The subjects were divided randomly into control (n=15) and experimental (n=15) groups after the pretest using Ulrich test for gross motor skills version 2000 (TGMD2). The experimental group performed the selected motor program for 12 sessions (3 days a week, 45 minutes per day) while the control group had their normal daily activities. Then, a posttest was held for both groups. The analysis of variance 2´2 was used for data analysis (P≤0.05). The results showed that selected physical activity had a significant effect on improving gross motor skills in children with DCD (P=0.001). Therefore, it is suggested that selected physical activities should be available for teachers and should be performed in physical education courses at schools in order to improve gross motor skills and consequently improve developmental coordination disorder in children
    Keywords: developmental disorder, gross skill, Spark program
  • Mina Emami Arandi *, Ali Akbar Jaberi Moghaddam, Ahmad Farokhi Pages 37-59
    The aim of this study was to compare the effect of self-talk (ST), feedback (KP) and their interaction (STF) on acquisition and retention of basketball chest pass. 120 adolescent girls were selected and randomly assigned to 4 groups: KP, ST, ST KP and control. This study was semi-experimental and pretest-posttest design with a control group. Instructional self-talk and knowledge of performance feedback were used in this study. After the pretest, each group had 4 practice sessions in the acquisition phase; then, they had posttest and 72 hours later they had retention test. One-way ANOVA and Tukey post hoc test were used to analyze data. Results indicated those subjects who used ST achieved better acquisition and retention scores than the other groups (P
    Keywords: chest pass, fine skill, instructional self-talk, knowledge of performance feedback, self-talk, feedback
  • Faranak Poorhosseini, Shahzad Tahmasebi Boroujeni * Pages 61-77
    The aim of this study was to investigate the effect of music types on depth perception during fatigue. Statistical population consisted of female students of Faculty of Physical Education at University of Tehran. 45 subjects (mean age 23.3 ± 2.16 years) voluntarily participated in this study. Participants were divided into three groups: slow music, fast music and control. Initially, all subjects participated in the pretest of depth perception using depth perception apparatus. Then, they received a similar exercise until reaching the threshold of exhaustion. After reaching fatigue, their error of depth perception was reassessed. Then, participants were asked to listen to the music specific to each group for 3 minutes in order to assess the effect of music on their depth perception during fatigue. Their depth perception was immediately measured as the posttest. Analysis of variance with repeated measures and one-way analysis of variance were used to analyze the data. The results showed that fast music did not significantly change depth perception error (P=0.602), but slow music significantly reduced this error (P=0.006).
    Keywords: Depth perception, fast music, fatigue, psychological stimulant, slow music
  • Hamid Salehi *, Somayeh Shahdousti, Mehdi Rafaei Boroujeni, Maryam Nezakatalhosaini Pages 79-89
    To create more efficient learning environments, the learner’s role and his/her influence on the learning process should be considered. The aim of this study was to determine the way self-controlled practice affected performance and learning of motor patterns. 60 female undergraduate students (mean age = 20.73 yr., SD = 2.98) were randomly assigned to four groups that ordered self-controlled practice or three yoked-to-self-controlled. In the acquisition phase, the self-controlled group was told they could choose whichever of three motor patterns they wanted before they practiced each trial. Each self-controlled participant’s practice schedule was served as the predetermined practice schedule for each corresponding participant in the yoked control groups. The yoked control participants practiced the tasks with high, low, or no (classic yoked-control) variability. The results showed that the self-controlled group performed the tasks faster than the other yoked control groups in both the acquisition phase and the retention tests. The findings suggest that if the learners are allowed to choose the sequence of practice in multiple motor skills, this would have facilitating effects on their performance and motor learning.
    Keywords: contextual interference, motor learning, practice variability, self-regulation, yoked controls
  • Vali Ollah Kashani *, Mahshid Babaei, Behrouz Gol Mohammadi Pages 91-106
    The purpose of this study was to determine factorial validity and reliability of the Persian version of the Flow Questionnaire. For this purpose, 400 gamers (237 male; 163 female) were chosen by random cluster sampling to complete the Persian version of the Flow in Computer Game Questionnaire for Gamers. In the first step translation accuracy of the Persian version was confirmed through back translation. Next, we examined construct validity using confirmatory factor analysis based on structural equations model, while internal consistency and temporal reliability were assessed using Cronbach alpha and test-retest intra-class correlation coefficient, respectively. The results indicated acceptable fit indices (X2/DF=2.51, CFI=0.94, TLI=0.92, RMSEA=0.062) for the Persian version of the Flow in Computer Game Questionnaire. The values obtained for internal consistency (ɑ=0.75) and temporal reliability (ICC=0.85) were also acceptable. The results support the factor structure of the Questionnaire and its 23 items. Therefore, the Persian version of the Flow in Computer Game Questionnaireis characterized as a valid and reliable tool to study and evaluate the processes of change in psychological skills training for Iranian gamers at different levels of skills (novice, sub-elite and elite).
    Keywords: Clear feedback, Concentration, Immersion, Endogenous experience, The paradox of control
  • Mansoureh Mokaberian *, Shamsollah Nooripour Pages 107-119
    Reflexes are body automatic and involuntary responses to a variety of stimuli such as pressure, sound and touch to use as means for determining the level of neurological and central nervous system disorders diagnosis. So this important, the aim of this study was to investigate the effect of tactile kinetic stimulations on reflex state of preterm neonates. For this purpose, among all infants of Amiralmomenin hospital neonatal unit of Semnan city during one to two months, 40 infants and mother’s selected purposefully and divided to experimental and control groups. Then, mothers of experimental group conducted tactile kinetic stimulations on infants to completion of fetal period (40 weeks gestation) for 20 minutes and three times a day whereas, control group received only usual care. Neonatal Behavioral Assessment Scale was used to evaluate reflex state of neonates, before and after the intervention. The results of mixed ANOVA showed that despite the more improvement in reflexes of premature neonates in the experimental group compared to the control group, was not significant (P≥0.05). tactile kinetic stimulation can be solution to improve the reflex state of preterm neonates and likely more time frames is required to reveal the beneficial effects of intervention.
    Keywords: massage, preterm neonate, reflex
  • Hesam Ramezanzade *, Marziyeh Doraneh Kord Pages 121-138
    The aim of this study was to investigate the effect of interaction between attention focus and two methods of learning (errorless and errorfull) on performance and learning in throwing darts. It's likely that to change functional difficulty of task, attention focus instruction type has a different effect on performance. 60 female students were randomly selected and they were divided in six groups: internal focus-errorless practice, external focus-errorless practice, control-errorless practice, internal focus-errorfull practice, external focus- errorfull practice, control- errorfull practice. Errorless groups begun the practice with low distance from the target (1.5 m) then they gradually increased the distance (2, 2.37, 3 and 3.5 m). Errorfull groups begun the practice with distance away from the target (3.5 m) then they gradually decreased the distance (3, 2.37, 2 and 1.5 m). Internal attention group focused on elbow and wrist. External attention group focused on dart board. After pretest, subjects performed 5 blocks (60 try in each blocks). They participated in retention test after 48 hours. The results showed that in errorless group there was not significant different between internal and external focus (p>0.05), but in errorfull learning conditions, there was significant different between groups (p=0.043). There was also significant difference between groups (in favor of errorless group) in internal group (p=0.012). It seems practice challenge have important role in attention focus effectiveness. We recommend using errorless learning at the start of practice when they using internal attention focus.
    Keywords: dart throwing skill, errorful learning, errorless learning, external attention focus, internal attention focus
  • Ebrahim Norouzi *, Fatemeh Hosseini, Mohammad Kazem Vaezmousavi Pages 139-157
    The employment of neurofeedback is growing rapidly in sport performance enhancement. The aim of this study was to investigate the effect of neurofeedback training on motor performance and conscious motor processing of skilled dart players. The subjects were 20 male skilled dart players. The research was conducted in five phases: pretest, neurofeedback training, posttest 1, under pressure test and posttest 2. Neurofeedback training consisted of prevention training of the alpha frequency band (8 to 12 Hz) in F4. To analyze data, descriptive statistics and mixed ANOVA were used. The results of mixed ANOVA showed that the main effect of the test sessions was significant (p = 0.001). In other words, the effects of training have been to improve performance and to reduce errors in all groups. In addition, the main effect of the group is significant (p = 0.001). Therefore, the type of intervention had a different effect on the dart throwing performance, and the groups had different progress. Also, the interactive effect between the test sessions and the group was significant (p = 0.001). Results indicate the amount of conscious motor processing for neurofeedback training group decreased at post-test 1(p=0.001) and, under pressure test (p=0.001) but this reduction was not observed in the control group (p=0.83). The findings indicated an effect among neurofeedback training, conscious motor processing and sport performance. In other words, the neurofeedback training leads to the desired motor performance and creates automatic sense in the athlete by reducing the conscious motor processing
    Keywords: conscious processing, Quiet mind, Neurofeedback, Dart throw, under pressure