فهرست مطالب

تحقیقات حمایت و حفاظت جنگل ها و مراتع ایران - سال شانزدهم شماره 1 (پیاپی 31، بهار و تابستان 1397)
  • سال شانزدهم شماره 1 (پیاپی 31، بهار و تابستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/07/02
  • تعداد عناوین: 10
|
  • جواد اشرفی*، احمد حسینی، جعفر حسین زاده، منصوره میرابوالفتحی صفحات 1-12
    در سال های گذشته خشکیدگی های درختان بلوط به طور گسترده ای در جنگل های زاگرس و به ویژه در استان ایلام روی داده است و بیماری زغالی بلوط طغیان کرده و موجب آسیب به درختان بلوط شده است. این تحقیق به منظور شناسایی قارچ های بیماری زا، اثبات بیماری زایی و بررسی رفتار بیماری زایی آنها طی سال های 1394-1391 در سطح جنگل های استان ایلام اجرا شد. پس از جنگل گردشی و بازدیدهای میدانی متعدد در سطح جنگل های استان، نمونه های متعددی از نسوج آلوده درختان بلوط ایرانی جمع آوری و به آزمایشگاه منتقل شد. سپس نمونه ها کشت شده و عوامل بیماری زا با استفاده از صفات مورفولوژیک و کلیدهای معتبر قارچ شناسی شناسایی شد. به منظور اثبات بیماری زایی قارچ های شناسایی شده، اقدام به مایه زنی آنها به نهال های دوساله بلوط گردید. در مرحله نهایی رفتار بیماری زایی قارچ ها بررسی شد. نتایج نشان داد که قارچ های عامل بیماری زغالی در جنگل های استان ایلام شامل Biscogniauxia mediterranea و Obolarina persica می باشند. قارچ های مذکور سبب بیماری نهال های بلوط مورد آزمایش و خشکیدگی قسمت های بالاتر از محل مایه زنی شدند. بررسی رفتار بیماری زایی این قارچ ها نشان داد که آلودگی آنها از محل مایه زنی شروع شده و انتشار آنها در چوب علاوه بر گسترش طولی، به صورت عرضی و شعاعی به سمت مغز چوب است، به طوری که آوندهای چوبی و آبکش را درگیر می کند. با توجه به اثبات بیماری زایی این قارچ ها و تاثیر آنها در ضعف و خشکیدگی درختان بلوط ایرانی، می توان با انجام عملیات آبخیزداری از وقوع تنش خشکی که زمینه ساز تهاجم این قارچ هاست، جلوگیری کرد و با حذف درختان کاملا آلوده و خشک مانع گسترش عامل بیماری در منطقه شد.
    کلیدواژگان: بیماری زغالی، جنگل های ایلام، زوال بلوط
  • حسنعلی واحدی*، حدیث نهرنگی صفحات 13-34
    شپشک Kermes quercus (L.) به طور اختصاصی از درختان بلوط تغذیه و خسارت وارد می کند. این شپشک درطی سال های 94-1393 در جنگل های بلوط شهرستان گیلان غرب بر روی بلوط ایرانی، Quercus branti مطالعه شد. مراحل زیستی آفت از روی سرشاخه ها جمع آوری شد و در آزمایشگاه، در زیر استریومیکروسکوپ به تفکیک شمارش، ثبت و نوسانات جمعیت آن به صورت منحنی ترسیم گردید. همچنین توزیع فضایی و نوسانات جمعیت آفت با استفاده از مدل های قانون توان تیلور و شاخص آیوائو محاسبه شد. نتایج نشان داد که این حشره با توجه به میانگین دما و رطوبت نسبی منطقه دارای یک نسل در سال و دو سن پورگی است. زمستان‏گذرانی آن به صورت پوره سن دوم بر روی سرشاخه و تنه بلوط است. ماده های جوان اوایل فروردین ظاهر شده و بعد از سه هفته رشد تخمدان ها، دارای بدن حجیم و گال مانند می شوند. دوره تخم? ریزی به مدت 20 تا 30 روز از 22 فروردین تا 22 اردیبهشت است. حشرات بالغ 20 روز پس از تخم ریزی می میرند. تخم ها در حفره زیر بدن بتدریج تفریخ و پوره های سن اول اواخر اردیبهشت و اوایل خرداد از معبر انتهای بدن خارج می شوند و پوسته های تخم در زیر بدن حشره مادر باقی می ماند. طول دوره پوره های سن دوم زمستان? گذران تقریبا 10-11 ماه، از اواخر اردیبهشت تا اوایل فروردین سال بعد می باشد.
    کلیدواژگان: شپشک گیاهی، بلوط ایرانی، چرخه ی زندگی، نوسانات جمعیت، توزیع فضایی
  • مازیار حیدری*، محمود بیات صفحات 35-47
    یکی از عوامل آسیب رسان به جنگل های زاگرس گیاهان نیمه انگل لورانتوس یا موخور است. عامل اصلی پراکنش و تکثیر این گیاه، بذر بوده که توسط پرندگان انجام می شود. برای بررسی شرایط آلودگی در درختان بلوط با ابعاد مختلف، این پژوهش در جنگل های سامان عرفی روستای حیدر بیگی گیلان غرب، در استان کرمانشاه انتخاب شد. تعداد 100 قطعه نمونه 10 آری دایره ای به روش منظم- تصادفی در شبکه آماربرداری به ابعاد 200×100 متر در 200 هکتار جنگل فوق پیاده و اطلاعات شامل نوع گونه درختی، قطر برابر سینه، ارتفاع کل و قطر بزرگ و کوچک تاج و شدت آلودگی به گیاه نیمه انگل موخور به روش DMR در سه قسمت تاج برداشت شد. نتایج نشان داد که در میان نه گونه درختی، بلوط ایرانی به تنهایی 6/77 درصد درختان منطقه را شامل شد و بر این اساس کل گونه های مشاهده شده در منطقه ارزیابی گردید. نتایج آزمون تجزیه واریانس نشان داد که بین شدت آلودگی به موخور در طبقات قطر برابر سینه، ارتفاع و سطح تاج درختان اختلاف معنی دار در سطح یک درصد وجود دارد و آزمون دانکن تایید کننده اختلاف گروهی میانگین شدت آلودگی درختان در کلاسه های پارامترهای کمی درختان بود. با افزایش مقدار مشخصه های کمی درختان ، شدت آلودگی به موخور افزایش می یابد. در کل کلاسه های قطری 45 و 50 سانتی متری، کلاسه ارتفاع درخت 9 متری و کلاسه 15 مترمربعی سطح تاج دارای بیشترین مقدار آلودگی به موخور بودند بنابراین برای مبارزه فیزیکی و کنترل توسعه موخور در جنگل های مورد پژوهش، پیشنهاد می شود درختان با مشخصات کمی بزرگ تر در اولویت قرار گیرند.
    کلیدواژگان: موخور، قطر برابر سینه، سطح تاج، گیلان غرب، جنگل زاگرس، روش DMR
  • کرم سپه وند، مصطفی درویش نیا*، سید اکبر خداپرست، عیدی بازگیر صفحات 48-71
    قارچ های راسته Erysiphales گروهی از قارچ ها ی بیوتروف بوده و روی طیف وسیعی از گیاهان تک لپه و دولپه بیماری زا هستند. این قارچ ها گسترش جهانی دارند اما پراکنش گونه ها و میزبان های آن ها در نقاط مختلف جهان متفاوت است. در این تحقیق گروهی از گیاهان آلوده به این قارچ ها از منطقه حفاظت شده اشترانکوه از استان لرستان جمع آوری و 6 گونه قارچ از روی 12 میزبان گیاهی از این منطقه شناسایی شد، گونه Leveillula taurica (Lev.) G. Arnaud از میزبان های Silene cholorifolia Sm. ، Dianthus macranthoides Hausskn. ex Bornm، Silene caesarea Boiss. & Bal. ،Achillea tenuifolia Lam. ، Serratula cerinthifolia (Sm.) Boiss. وScariola orientalis (Boiss) Sojak ، گونه Leveillula braunii Simonyan & Heluta از گیاه Eryngium noeanum Boiss. ، گونه Leveillula duriaei (Lev.) U. Braun از گیاهEuphorbia virgata Waldest. & Kit. ، گونه Leveillula lanata (Magnus) Golovin از گیاهانTeucrium orientale L. وSalvia multicaulis (Vahl) Pobed. ، گونه Golovinomyces cynoglossi (Wallr.) V. P. Heluta از گیاه (L.) Nathh. Myosotis palustris و گونه Podosphaera dipsacacearum (Tul. & C. Tul.) U. Braun & S. Takam از میزبان گیاهی Pterocephalus plumosus (L.) Coult. شناسایی شد. که گزارش قارچ های مذکور از گیاهان S. cholorifolia Sm. ،Hausskn. ex Bornm. D. macranthoides، S. caesarea Boiss. & Bal. ، A. tenuifolia Lam. ، S. cerinthifolia (Sm.) Boiss. ، S. orientalis (Boiss) Sojak، T. orientale L. ، S. multicaulis (Vahl) Pobed. ،Boiss noeanumE. و E. virgata Waldest. & Kit، اولین گزارش از دنیا و گزارش قارچ ذکر شده از میزبان (L.) Coult. P. plumosus دومین گزارش از دنیا و گزارش قارچ ذکر شده از میزبانNath. M. palustrisاولین گزارش ازآسیا و ایران می باشد.
    کلیدواژگان: Erysiphales، ایران، میزبان جدید
  • عفت سهرابی، زهرا تنهامعافی*، پریسا پناهی، شاپور باروتی صفحات 72-87
    باغ گیاه شناسی ملی ایران شامل مجموعه ای از گیاهان بومی و غیر بومی است که علاوه بر ذخیره گاه ژنتیکی گیاهان، از منابع غنی تحقیقات علوم گیاهی، باغبانی و نیز آموزشی کشور محسوب می شود. نماتدهای انگل گیاهی در تعدادی از مجموعه های این باغ شامل هیرکانی، زاگرس و گیاهان دارویی و معطر با نمونه برداری از خاک اطراف ریشه درختان، درختچه ها و بوته های مختلف مطالعه شد. بر اساسصفات ریخت شناسی و ریخت سنجی، 34 گونه متعلق به 19 جنس شناسایی شدند. جنس Pratylenchus با چهار گونه و هر یک از جنس های Helicotylenchus، Meloidogyneو Paratylenchus با سه گونه دارای بیشترین فراوانی بودند. نماتدهای متعلق به خانواده Tylenchidae در مجموعه گیاهان دارویی و معطر از تنوع گونه ای بیشتری برخوردار بودند. باتوجه به آلودگی مازودار و برودار و تعدادی از گیاهان دارویی به گونه هایی از نماتدهای خسارت زا شامل ریشه گرهی، مولد زخم ریشه، حلقوی و خنجری، اطمینان از سالم بودن قطعات کاشت و نهال ها در زمان کاشت مورد تاکید است. گونه های Cephalenchus daisuce، و Coslenchus capsici از مجموعه هیرکانی و Paratylenchus ciccaronei از گیاهان دارویی و معطربرای اولین بار از ایران گزارش می شوند.
    کلیدواژگان: فراوانی، نماتد مولد زخم ریشه، نماتد ریشه گرهی، Cephalenchus، Coslenchus، . Paratylenchus
  • کامبیز طاهری آبکنار *، ابوذر حیدری صفری کوچی، سلما دهقان زاد، سمیه مستحسن پور، فرشته مرادیان فرد صفحات 88-101
    آتش سوزی از عوامل اصلی انتشار کربن از توده های جنگلی به شمار می رود. از این رو مطالعه حاضر به منظور بررسی میزان انتشار کربن در اثر آتش سوزی صورت گرفته در جنگل کاری های کاج تدا (Pinus taeda L.) در منطقه تخسم از توابع لاکان شهر در استان گیلان انجام گرفت. بدین منظور، منطقه آتش سوزی شده به وسعت 5 هکتار و یک قطعه هم سطح با منطقه آتش سوزی شده نیز به عنوان شاهد در قسمت مصون مانده در کنار لکه آتش سوزی، انتخاب و در هر منطقه 5 قطعه نمونه 4 آری (400 متر مربعی) به صورت سیستماتیک تصادفی اجرا و قطر برابر سینه و ارتفاع کل درختان در آن برداشت شد. سپس با بررسی مطالعات انجام شده، در نهایت 5 مدل جهت محاسبه زی توده درختان در دو توده انتخاب شد. با توجه به نتایج این مطالعه، میانگین زی توده درختان در توده شاهد بین 98/93086 (مدلP) تا 9/105362 کیلوگرم در هکتار (مدلM) برآورد شد و میانگین زی توده درختان در توده آتش سوزی شده بین73/67829 (مدلP) تا 04/83509 کیلوگرم در هکتار (مدلM) برآورد شد. همچنین نتایج این مطالعه نشان داد که مقدار اندوخته کربن در توده شاهد و توده آتش سوزی شده به ترتیب 853/48 و 357/38 تن در هکتار می باشد که آزمون t این اختلاف را معنی دار نشان داد. میزان انتشار کربن در اثر آتش سوزی495/10 تن در هکتار و مجموع انتشار کربن در سطح لکه آتش سوزی نیز 478/52 تن برآورد گردید. در میان مدل های انتخاب شده مدل P (BD = ? 0 ? 1(DBH? 2) ) کمترین انحراف معیار را در محاسبات ارائه داد.
    کلیدواژگان: دی اکسید کربن، گرمایش زمین، گازهای گلخانه ای، کاج تدا، زی توده
  • سمیرا فراهانی*، منصور صالحی، محمد ابراهیم فراشیانی، ابراهیم گیلاسیان، سید نقی خالقی تروجنی، یزدانفر آهنگران صفحات 102-106
    در بررسی های انجام شده در خصوص شناسایی عوامل کنترل کننده طبیعی شب پره شمشاد در جنگل های هیرکانی در بهار 1397، مگس Compsilura concinnata (Meigen) ، از خانواده Tachinidae به عنوان پارازیتویید آفت از ذخیره گاه شمشاد چشمه? بلبل منطقه بندرگز واقع در استان گلستان، جمع آوری شد. این گونه به عنوان اولین گزارش پارازیتیسمی شب پره شمشاد از ایران می باشد.
    کلیدواژگان: مگس پارازیتویید، شب پره شمشاد، Cydalima perspectalis، Compsilura concinnata، جنگل های هیرکانی
  • مهدی پارسا، حمید عادلی منش*، سید ابراهیم صادقی، حسین لطفعلی زاده، ایاد السندی، علی محمد پور، مارینا زرووا، ویکتور فورسف صفحات 107-117
    گونه های متعددی از زنبور های جنس Bruchophagus Ashmaed، 1888 (Hym. : Chalcidoidea، Eurytomidae) از بذور گیاهان مرتعی و گیاهان دارویی تغذیه نموده و موجب خسارت و عدم استقرار این گیاهان در مراتع می شوند. در این مطالعه که طی سال های 89 تا 96 در مراتع استان قم انجام شد، بذور گیاهی از تیره های Asteracae، Apiaceae، Campanulaceae، Caryophyllaceae، Ephedraceae، Fabaceae (Leguminosae) ، Lamiaceae، Scrophulariaceae و Zygophyllaceae جمع آوری شدند. زنبور های خارج شده از بذور این گیاهان جمع آوری و شناسایی شدند. این گونه ها از بذور 15 گونه گیاهی پرورش داده شدند که 10 گونه از آن ها میزبان جدید برای زنبور های زیر هستند. گیاهانی که به عنوان گزارش جدید می باشند با علامت ستاره مشخص شده اند:B. astragali Fedoseeva، 1954: *Astragalus compylorrhynchus Fisch. & C. Mey. ، *A. brachyodontus L. ، *A. iranicus Bunge، *A. oxyglottis Bunge; B. dahuricus Zerova، 1992: Dorema ammoniacum (D. Don.); B. gibbus (Boheman، 1836): Trifolium pratense L. ، D. ammoniacum (D. Don.); B. kononovae Zerova، 1994: *A. brachyodontus L. ، *A. compylorrhynchus Fisch & C. Mey. ; B. medicaginis Zerova، 1992: *Medicago lupulina L. ، *M. sativa L. ; B. mutabilis Nikolskaja، 1952: *A. oxyglottis Bunge; B. roddi Gussakovsky، 1933: M. sativa L. ; B. trigonellae Zerova، 1970: *Trigonella monantha Boiss & Hohen; B. turkestanicus Zerova، 1994: D. ammoniacum (D. Don.).
    کلیدواژگان: مراتع، زنبور بذر خوار، Bruchophagus، استان قم
  • فرشاد حقیقیان*، اونال زیبوکولگو، حسن جهانبازی صفحات 118-121
    گونه های بادام وحشی با دامنه اکولوژیک وسیع و تنوع ژنتیک بالا از مهم ترین گونه های مناسب برای احیا و غنی سازی جنگل های زاگرس محسوب می شوند. در تحقیقی که طی سال های 1394-1393 برای شناسایی آفات بادام های وحشی در استان چهارمحال و بختیاری انجام گرفت مشاهده شد که زنجرک Megophthalmus scabripennis سبب خسارت روی گونهAmygdalus haussknechtii (C. K. Schneider) Bornm. شده بود. برای بررسی جمعیت و تغییرات آن در منطقه تومانک بن بازدیدهای منظمی از ابتدای فصل رویش تا انتهای آن انجام گرفت. در هر تاریخ نمونه برداری چهار بار تورزنی روی دوازده درختچه انجام شد و تعداد پوره های سنین مختلف و حشرات کامل درون تور شمارش و ثبت شد. برای بررسی بیولوژی زنجرک در منطقه تومانک بن سه هفته قبل از ظهور زنجرک های کامل زمستان گذران و استقرار بر روی درختان میزبان اقدام به نصب تورهای آستینی مطالعاتی بر روی درختان آلوده شد. نتایج به دست آمده نشان داد این حشره دارای پنج سن پورگی است و سه نسل متوالی را روی haussknechtii. Aایجاد می کند. نقطه اوج فراوانی حشرات کامل در نیمه اول خرداد، نیمه اول تیر و اواسط مهر به ترتیب برای نسل اول، نسل دوم و نسل سوم بود. زمستان گذرانی به صورت حشره کامل انجام می شود.
    کلیدواژگان: زنجرک، بیولوژی، بادام وحشی، تغییرات جمعیت
  • سمیرا افضلی، حسنعلی واحدی * صفحات 122-127
    شپشک آبله ای بلوط Asterodiaspis quercicolaBouché، 1851 (Hem: Asterolecaniidae) به طور اختصاصی از درختان بلوط تغذیه می کند و در حال حاضر در جنگل های منطقه زاگرس شیوع دارد. زیست شناسی این آفت در شرایط طبیعی طی سال های 1395-1394 بر رویQuercus brantii (Fagaceae) ، برای اولین بار در ایران (جنگل های قلاجه، اسلام آبادغرب) بررسی شد. با نمونه برداری از قسمت های آلوده درختان بلوط و انتقال به آزمایشگاه مراحل زیستی آفت بر روی نمونه ها و در زیر استریومیکروسکوپ به تفکیک، شمارش و ثبت شد. نتایج این پژوهش نشان داد که این شپشک از طریق بکرزایی تولید مثل می کند و دارای یک نسل در سال و دو سن پورگی است. زمستان گذرانی آن به صورت حشرات ماده بالغ جوان، روی سرشاخه های میزبان است. تخم ها در اواخر اردیبهشت تفریخ و پس از حدود ده روز پوره های سن یک انتشار می یابند. تخم گذاری در نیمه اول اردیبهشت، اوج تخم ریزی دهه اول تیر و در دهه اول مرداد به کمترین مقدار می رسند. میانگین دوره تخم ریزی 23 روز، طول دوره پورگی2 92، طول دوره تخم تا پورگی1 115روز و طول دوره زندگی ماده بالغ 53 روز است. این شپشک از اوایل مهر تا اواسط فروردین سال بعد، هفت تا هشت ماه به صورت ماده های جوان باقی می ماند. حشرات ماده بارور اواسط فروردین ظاهر و حدود یک ماه بعد شروع به تخم گذاری می کنند. پوره های سن یک و دو به ترتیب از اواخر اردیبهشت و اواخر خرداد ظاهر شده و تا اواخر شهریور دوره پورگی طول می کشد. همچنین زمان اوج پوره سن یک، پوره سن دو، افراد بالغ قبل و بعد از تخم ریزی به ترتیب، اواسط تیر، اواخر مرداد، اوایل آبان ماه و دهه دوم اردیبهشت است.
    کلیدواژگان: بلوط، زیست شناسی، شپشک، اسلام آبادغرب
|
  • Javad Ashrafi *, A. Hosseini, J. Hosseinzadeh, M. Mirabolfathi Pages 1-12
    In recent years, widespread tree dieback simultaneously with charcoal oak disease have occurred in Zagros forest especially in Ilam province. They dramatically caused damage to oak trees. This research was carried out to identify pathogenic fungi, to prove the pathogenicity and to investigate their pathogenic behavior during 2012-2015 in the forests of Ilam province. After several field observations across the forests of Ilam province, several samples were collected from infected parts of Persian Oak trees and transferred to the laboratory. Then, the samples were cultured to screen the pathogenic agents identified using morphological traits and validated by fungi keys. In order to prove the pathogenicity of the identified fungi, they were inoculated on two-year-old oak seedlings. In the final stage, the pathogenic behavior of fungi was studied. The results showed that fungi causing charcoal diseases in the forests of Ilam province were Biscogniauxia mediterranea and Obolarina persica. Furthermore, the fungi caused the disease on oak seedlings with dieback symptoms on the sections areas above the inoculum site. The study of the pathogenicity behavior of these fungi showed that their contamination began from inoculation site and developed in the wood, in addition to longitudinal extension, the hyphae colonized in transverse and radial directions towards the heartwood, so that it affects the xylem and phloem vessels. Considering the pathogenicity prove of these fungi and their contribution to the weakness and dieback of Persian oak trees, it would be possible to reduce the oak losses by eradicating the dead trees to prevent fungal spore spreading in the region.
    Keywords: Charcoal Disease, Ilam forests, oak decline
  • Hassan Ali Vahedi *, H. Nehrangi Pages 13-34
    The scale insect, Kermes quercus (L.) specifically feeds and damages oak trees. This pest was studied during 2015-16 in the forests of Gilan-e-Gharb, west of Iran on the Persian oak (Quercus brantii). The biological stages of the pest were collected from the infected branches and in the laboratory, under a stereomicroscope, the counting was recorded and the population fluctuations were plotted as a curve. Also, spatial distribution and population fluctuation were calculated using Taylor's power law models and the Iowa’ Index. The results showed that this insect, with respect to the average temperature and relative humidity of the region, has one generation per year and two nymphal stages. It overwinters as second instar nymph stage on the trunk and branches of oak trees. Young females appear in early April, and after three weeks of the growth of the ovaries, the females become bulky and glabrous. The oviposition period lasts from late April to late May for 20-30 days. The adult insects die 20 days after oviposition. The eggs in the sub-body cavity gradually become hatched and the first instar nymphs exit from the end of the body in late May and early June, and the egg shells remain in the body of the female's insect. The length of the overwintering second instar nymphs is approximately 10-11 months, from late April to early May of the following year.
    Keywords: Kermes quercus, Persian oak, Life cycle, population fluctuations, spatial distribution
  • M. Heidari *, M. Bayat Pages 35-47
    Loranthus europaeus, a semi-parasite plant, is one of the main factors in depredating Zagros forests. It is distributed and grown by seed via birds. In order to study the oak infection induced by L. europaeus, the present study was conducted in the forest of Heydarbaighi village, Gilan-e Gharb, Kermanshah. For this purpose, 100 plots with 10 Ar area were applied based on systematic-random method in a 100*200 m survey network for 200 ha. The species type, DBH, tree height, crown diameters, and infectious rate induced by L. europaeus were measured based on DMR in three parts of tree crown. The results revealed that among nine tree species, Quercus brantii covered 77.5% of all trees. The results of ANOVA showed a significant effect of L. europaeus on classes of DBH, height, and crown area (P≤0.01). Duncan test confirmed the significant difference of infectious rate of L. europaeus in quantitative parameters. The infectious rate of L. europaeus increased by enhancing tree quantitative parameters such as DBH, height, and crown area. The highest infectious rate was observed in 45 and 50 cm DBH, 9 m height, and 15 m2 crown area. Our study suggests that the infected trees with high quantitative parameters should be first considered to control the L. europaeus than others.
    Keywords: Loranthus europaeus, DBH, Crown area, DMR, Gilan-e Gharb, Zagros forest
  • K. Sepahvand, M. Darvishnia *, Seyed Akbar Khodaparast, E. Bazgir Pages 48-71
    Erysiphales are a group of biotrophic fungi, affecting a wide range of monocotyledonous and dicotyledonous plants. These Fungi have a global distribution, the fungi and their hosts’ distribution varies in different regions of the world. In this research, a group of infected plants was collected from Oshtran Kouh protected area in Lorestan province. After microscopic studies, six species of fungi were identified from 12 plant hosts.The fungus of Leveillula taurica on Silene chlorifolia, Dianthus macranthoides, Silene casarea, Achilea tenuifolia, Seratula cerintifolia and Scariola orientalis; Leveillula brauni on Eryngium noeanum; Leveillula duriaei on Euphorbia virgate; Leveillula lanata on Teuchrium orientale and salvia multicaulism; Golovinomyces cynoglossi on Myositis palustris and Podosphaera dipsacacearum on Pterocephalus plumosus were identified. The report of these fungi from the plants of Silene cholorifolia, Dianthus macranthoides, Silene casarea, Achilea tenuifolia, Seratula cerintifolia, Scariola orientalis, Teuchrium orientale, Salvia multicaulis, Eryngium noeanum and Euphorbia virgata, the first report of the world, and the reported fungus from Pterocephalus plumosus is the second report from the world and the reported fungus on Myositis palustris host is the first report from Asia and Iran.
    Keywords: Erysiphales, Iran, New hosts
  • E. Sohrabi, Z. Tanha Maafi *, P. Panahi, Sh. Barooti Pages 72-87
    National Botanical Garden of Iran (NBGI) includes endemic and exotic plants that besides a source of plant genetics, it is considered as a wealthy source for research and education of botany in Iran. The plant parasitic nematodes in some collections including Hyrcanian habitat, Zagros habitat and Medicinal and aromatic garden were studied by collecting soil and root samples from trees, shrubs and annual plants. The nematodes were identified based on morphological and morphometric characters and based on these characters 34 species belonging to 19 genera were identified. Pratylenchus spp. with four species, followed by Helicotylenchus, Meloidogyne and Paratylenchus each one with three species were the more frequent genera. The species of Tylenchidae family showed higher frequency and multiplicity in Medicinal and aromatic collection. Due to infection of Brant’s oak (Quercus brantii Lindl.), oak manna (Q. infectoria Oliv.), Pistacia atlantica and a few of medicinal plants to some species of plant parasitic nematodes i.e. Root Knot Nematodes, Root Lesion Nematodes, Ring and Dagger Nematodes, establishment of new plots with the seedlings free from the plant parasitic nematodes is emphasised. Cephalenchus daisuce, Coslenchus capsici from Hyrcanian habitat and Paratylenchus ciccaronei from Medicinal and aromatic garden are new records from Iran.
    Keywords: Cephalenchus, Coslenchus, Frequency, Root KnotNematodes, Root Lesion Nematodes, Paratylenchus
  • K. Taheri Abkenar *, A. Heidari Safari Kouchi, S. Dehghanzad, S. Mostahsanpour, F. Moradianfard Pages 88-101
    Fire is one of the main causes of carbon emission from forest stands. Therefore, the present study was conducted to investigate the amount of carbon emission caused by fire in the loblolly pine plantations in the Takhsam region that located in area of Lakan city of Guilan province. For this purpose, a burned region with 5 hectares’ area and a control region next to burned stand were selected and 5 circle sample plots with 4r­ (400 square meters) areas were accomplished in two stands by random-systematic method and trees diameter at breast height and total height in sample plots were taken. Then, by investigating the conducted studies Finally, 5 models selected to calculate the trees biomass in two stands. According to the results of this study, the average of trees biomass in the control stand was estimated between 93086.98 (P model) to 10536.9 kg/ha (model M) and the average of trees biomass in the burnt stand was estimated from 67829.73 (P model) to 83509.04 kg /ha (model M). The results of this study also showed that the carbon stock content in the control and fired stands was 48.853 and 38.357 tons per hectare respectively which showed significant difference in t-test. The amount of carbon emissions from the fire was 10495.69 tons per hectare and the total carbon emission at the surface of the fire spot was about 52.478 tons. Among the selected models, P model (BD = β0 β1(DBH­β2)) provided the least standard deviation in the calculations.
    Keywords: Carbon dioxide, Global warming, Greenhouse gases, Loblolly pine, Biomass
  • S. Farahani *, M. Salehi, M.E. Farashiani, E. Gilasian, S.N. Khaleghi Terujeni, Y. Ahangaran Pages 102-106
    During the studies on identification of biological control agents for box tree moth (Cydalima perspectalis Walker, 1859) in Hyrcanian forests, a fly, Compsilura concinnata (Meigen) (Diptera: Tachinidae) was collected from Cheshmeh- Bolbol Box reservoir, located in Golestan province, in spring of 2017. This is the first report of fly parasitoids (Compsilura concinnata) of Box tree moth from Iran.
    Keywords: Parasitoid fly, Box tree moth, Cydalima perspectalis, Compsilura concinnata, Hyrcanian forests
  • M. Parsa, Hamid Adeli Manesh*, S. E. Sadeghi, H. Lotfalizadeh, A. Al-Sendi, A. Mohammadpour, M. Zerova, V. Fursov Pages 107-117
    Several species of the genus Bruchophagus Ashmaed, 1888 (Hym.: Chalcidoidea, Eurytomidae) feed on seeds of pasture and medical plants and cause damage to these plants in rangelands. During 2011-2017, seeds of different plant families (Asteracae, Apiaceae, Campanulaceae, Caryophyllaceae, Ephedraceae, Fabaceae (Leguminosae), Lamiaceae, Scrophulariaceae and Zygophyllaceae) were collected from rangelands of Qom province, central Iran. Emerged wasps from seeds were collected and identified. These species were obtained from 15 host plant species among which 10 are new host plants for these Bruchophagous species. Plants that appear as new reports are marked with an asterisk: B. astragali Fedoseeva, 1954: *Astragalus compylorrhynchus Fisch. & C. Mey., *A. brachyodontus L., *A. iranicus Bunge, *A. oxyglottis Bunge; B. dahuricus Zerova, 1992: Dorema ammoniacum (D. Don.); B. gibbus (Boheman, 1836): Trifolium pratense L., D. ammoniacum (D. Don.); B. kononovae Zerova, 1994: *A. brachyodontus L., *A. compylorrhynchus Fisch & C. Mey.; B. medicaginis Zerova, 1992: *Medicago lupulina L., *M. sativa L.; B. mutabilis Nikolskaja, 1952: *A. oxyglottis Bunge; B. roddi Gussakovsky, 1933: M. sativa L.; B. trigonellae Zerova, 1970: *Trigonella monantha Boiss & Hohen; B. turkestanicus Zerova, 1994: D. ammoniacum (D. Don.).
    Keywords: rangelands, seed-feeding wasp, Bruchophagus, Qom province
  • Farshad Haghighian *, U. Zeybekoglu, H. Jahanbazi Pages 118-121
    Wild almonds are valuable species with broad ecological ranges and high genetic diversities for reforestation in Zagros forest. Therefore, for identification pests affecting these valuable species, the current research carried out between 2014 -2015 in Chahar Mahal and Bakhtiyari province. Megophthalmus scabripennis species had severe damage on Amygdalus haussknechti shrubs. To study the population dynamics of the pest, twelve shrubs were randomly selected. In each sampling date, the number of leafhopper at each stage was counted in four netting. For study the leafhopper biology in Tomanak - Ben region, three weeks prior to emergence of overwintered adults, sampling nets were placed on infested trees. The results indicated that pest overwintered as adults. These adults oviposited in spring and their nymphs hatch out of the eggs and go through five instars. This leafhopper had three generations in a year in this region. The abundance peak points of adult insects were in the end of May, early of July and October for all three generations, respectively.
    Keywords: Leafhopper, pest biology, Wild almond, population dynamics
  • S. Afzali, Hassan Ali Vahedi * Pages 122-127
    The pit scale insect, Asterodiaspis quercicola (Hem: Asterolecaniidae) is restricted to oak tree, Quercus brantii and it is now prevalent in Zagros oak forest region. The biology of this pest in natural conditions was investigated on Quercus brantii (Fagaceae) during 2015-2016, for the first time in Iran (Ghalajah forests, West Islamabad). The results of this study showed that this insect is a univoltine species and overwintered as pre-reproductive female. Eggs begin to hatch in the middle of May. After one week, the crawler dispersal takes place. The egg population pick is in early July and declines in late July. The incubation and nymphal period take 23±1 and 92±2 days in average, respectively. Egg incubation time plus nymphal period take 115±1 days and the adult longevity is 53±2 days. The reproductive female starts to egg laying early April, and ends on the early August. The adult females develop through two nymphal stages; the first and second nymphals stages emerge in the late May and late June, respectively; this period lasts to the end of September. Meanwhile, the population pick of egg, first instar, second instar, pre- and post-reproductive female appears on early July, mid-July, mid-August, end of September and mid-May, respectively.
    Keywords: Oak, Biology, Scale insect, Eslam Abad