فهرست مطالب

دانشگاه علوم پزشکی گرگان - سال بیستم شماره 3 (پیاپی 67، پاییز 1397)
  • سال بیستم شماره 3 (پیاپی 67، پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/07/04
  • تعداد عناوین: 16
|
  • فاطمه نقی نسب اردهایی، محمود جاجرمی*، محمد محمدی پور صفحات 1-10
    نابسامانی ازدواج و عدم خشنودی در زندگی زناشویی پیامدهای مهمی برای خانواده به همراه دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر عملکرد ازدواج و بهزیستی روانشناختی زنان دارای تعارضات زناشویی انجام شد.
    این کارآزمایی بالینی روی 53 خانم ساکن گرگان مراجعه کننده با تعارضات زناشویی به مراکز مشاوره بینش، راستین و مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهر گرگان طی سال 1395 انجام شد. زنان دارای تعارضات زناشویی به شیوه تصادفی بلوکی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. مقیاس بهزیستی روانشناختی Ryff و پرسشنامه سنجش عملکرد ازدواج (MFAI) پیش از مداخله، یک هفته و هشت هفته بعد از مداخله به وسیله شرکت کنندگان تکمیل شد. مشاوره با رویکرد زوج درمانی هیجان مدار در 15 جلسه به شیوه گروهی، هفته ای یک بار و به مدت 120-90 دقیقه برای گروه مداخله انجام شد. پیگیری دو ماه بعد انجام گردید. نمره عملکرد ازدواج و بهزیستی روانشناختی در پایان مدت مطالعه و دو ماه پس از پایان مطالعه برای هر شرکت کننده ثبت گردید.
    در پایان 15 جلسه مداخله، میانگین نمره عملکرد ازدواج گروه مداخله (263. 32±22. 15) در مقایسه با گروه کنترل (162. 39±31. 56) افزایش آماری معنی داری نشان داد (p<0. 05). همچنین در انتهای مطالعه، میانگین نمرات بهزیستی روانشناختی گروه مداخله (372. 48±35. 70) در مقایسه با گروه کنترل (237. 57±42. 38) افزایش آماری معنی داری یافت (p<0. 05). دو ماه پس از پایان مطالعه بین میانگین نمرات عملکرد ازدواج گروه مداخله (268. 56±22. 96) در مقایسه با گروه کنترل (145. 32±12. 56) افزایش آماری معنی داری مشاهده شد (p<0. 05). همچنین بین میانگین نمرات بهزیستی روانشناختی گروه مداخله (398. 64±22. 36) در مقایسه با گروه کنترل (201. 50±13. 32) افزایش آماری معنی داری یافت شد (p<0. 05).
    کلیدواژگان: زوج درمانی هیجان مدار، بهزیستی روانشناختی، ازدواج، تعارضات زناشویی
  • الهام شهاب پور، مریم کوشکی جهرمی*، محسن ثالثی، غلامحسین تمدن صفحات 11-18
    آنژیوژنز و بیان عوامل آنژیوژنیک تومور با افزایش خطر متاستاز و کاهش نتایج درمان همراه است. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرین استقامتی بر عامل رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) و گیرنده عامل رشد اندوتلیال عروقی-2 (VEGFR-2) بافت توده سرطان پستان موش های کوچک آزمایشگاهی ماده انجام شد.
    در این مطالعه تجربی 20 سر موش کوچک آزمایشگاهی ماده نژاد BALB/c پس از القای سرطان پستان به طور تصادفی در دو گروه 10 تایی کنترل و تجربی قرار گرفتند. سرطان پستان با تزریق سلول MC4-L2 ایجاد گردید. گروه تجربی به مدت 6 هفته و 5 روز در هفته تمرینات استقامتی را با افزایش تدریجی شدت 12 متر به 20 متر در دقیقه و مدت زمان 25 دقیقه تا 55 دقیقه انجام دادند. حجم توده به صورت هفتگی با کولیس دیجیتالی اندازه گیری شد. برای ارزیابی اثر تمرین استقامتی بر فنوتیپ متابولیکی و آنژیوژنز تومور بیان دو پروتئین آنژیوژنیک VEGFR-2 و VEGF با روش الایزا اندازه گیری شد.
    تمرین استقامتی موجب کاهش آماری معنی دار پروتئین VEGFR-2 در گروه تجربی (1. 524±0. 324 ng ml-1) در مقایسه با گروه کنترل (2. 686±0. 815 ng ml-1) گردید (p<0. 05). درحالی که در میزان پروتئین VEGF گروه تجربی (734. 633±110. 131 ng ml-1) در مقایسه با گروه کنترل (756. 31772. 3272. 32 ng ml-1) اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد. حجم توده در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل کاهش آماری معنی داری نشان داد (p<0. 05).
    کلیدواژگان: سرطان پستان، تمرین استقامتی، آنژیوژنز، VEGFR-2، VEGF، موش آزمایشگاهی
  • فاطمه قاسم زاده، مسعود گلعلی پور، کامران حیدری، زهرا نظری، محمدجعفر گلعلی پور* صفحات 19-23
    دیابت بارداری (gestational diabetes mellitus: GDM) یک بیماری به طور معمول ناشی از تولید ناکافی انسولین در زنان باردار است. GDM سبب رشد غیرطبیعی جنین می گردد. این مطالعه به منظور بیان ژن های BMP2 و BMP4 در تکوین قلب رویان موش های C57BL/6 مبتلا به دیابت بارداری انجام شد.
    در این مطالعه تجربی 8 سر موش 8 هفته ای باردار نژاد C57BL/6 به صورت تصادفی در دو گروه 4 تایی کنترل و تجربی قرار گرفتند. حیوانات گروه تجربی در روز یک بارداری میزان mg/kg/bw 150 استرپتوزوتوسین (STZ) را به صورت تک دوز و داخل صفاقی دریافت نمودند. 72 ساعت پس از تزریق STZ سطح گلوکز سرم سنجیده شد و موش های باردار با گلوکز سرم بالای 250 میلی گرم بر دسی لیتر به عنوان دیابتی در نظر گرفته شدند. بعد از گذشت 11. 5 روز از بارداری رویان های هر دو گروه جراحی و بافت قلب آنها استخراج شد. سپس RNA total بافت قلب توسط ترایزول استخراج و میزان بیان ژن های BMP2 و BMP4 در قلب هر دو گروه توسط Real-time PCR برآورد شد.
    بیان ژن های BMP2 و BMP4 در قلب رویان های 11. 5 روزه گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت آماری معنی داری نشان نداد.
    کلیدواژگان: دیابت بارداری، تکوین قلب، ژن BMP2، ژن BMP4، موش C57BL- 6
  • ناهید ربانی، مریم طهرانی پور*، ناصر مهدوی صفحات 24-30
    زمینه و هدف

    آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی خودایمنی است که می‌تواند منجر به تخریب مفصل و ناتوانی شود. با توجه به ترکیبات بیولوژیکی فعال موجود در گیاه سکبینه به‌نظر می‌رسد که این گیاه دارای قابلیت ضدالتهابی باشد. این مطالعه به منظور تعیین اثر عصاره هیدروالکلی صمغ گیاه سکبینه (Ferula persica) بر آرتریت روماتوئید القاشده توسط ادجوانت کامل فروند در موش صحرایی انجام شد.

    روش بررسی

    در این مطالعه تجربی 36 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با محدوده وزنی 200 تا 250 گرم و با سن 8 هفته به‌طور تصادفی در 6 گروه 6 تایی نرمال، کنترل منفی، کنترل مثبت و گروه‌های تیمارشده با عصاره هیدروالکلی صمغ گیاه سکبینه با دوزهای 25، 50 و 75 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن تقسیم شدند. ابتدا صمغ سکبینه به روش خیساندن عصاره‌گیری شد. آرتریت روماتوئید با تزریق داخل مفصل زانو به میزان 0.2ml ادجوانت کامل فروند (Freund's Complete Adjuvant) در روز اول در حیوانات ایجاد گردید و از روز پانزدهم عصاره هیدروالکلی، روزانه به صورت داخل صفاقی تزریق شد. در روز سی ام از قلب آنها برای اندازه‌گیری عامل روماتوئید خونگیری به‌عمل آمد و از مفصل زانوی آنها برای بررسی‌های هیستوپاتولوژی لام تهیه گردید.

    یافته‌ها

      کاهش آماری معنی دار عامل روماتوئید در سه گروه تیمار شده نسبت به گروه کنترل منفی مشاهده شد (p<0.05). در گروه تیمار با دوز 25 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن در مقایسه با گروه کنترل مثبت و دوزهای 50 و 75 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن تخریب غضروف و همچنین در گروه کنترل منفی هایپرپلازی سینوویال و بافت پانوس و تخریب غضروف مشاهده گردید.

    نتیجه‌گیری

     به‌نظر می‌رسد عصاره هیدروالکلی صمغ گیاه سکبینه به‌صورت وابسته به دوز می‌تواند باعث کاهش التهاب و تخریب غضروفی ناشی از آرتریت روماتوئید القاء شده در موش‌های صحرایی گردد.

    کلیدواژگان: آرتریت روماتوئید، صمغ گیاه سکبینه، التهاب، مفصل زانو
  • کیوان حجازی، سید رضاعطارزاده حسینی*، مهرداد فتحی، محمد مسافری ضیاءالدینی، مهدیه زعیمی صفحات 31-39
    سنتز پروتئین جفت نشده نوع یک (Uncoupling Protein 1: UCP-1) در بافت چربی نقش مهمی در ایجاد مقاومت در برابر تجمع چربی، پیشگیری از افزایش وزن و چاقی دارد. این مطالعه به منظور مقایسه اثر هشت هفته تمرین هوازی با شدت های متوسط و زیاد بر سطح سرمی آیرزین و پروتئین جفت نشده نوع یک بافت (UCP-1) چربی سفید موش های صحرایی نر چاق انجام شد.
    در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر چاق نژاد ویستار (وزن 250 الی 300 گرم، نمایه توده بدن بالای30 گرم برسانتی متر مربع) به سه گروه تمرین هوازی با شدت متوسط، شدت بالا و کنترل تقسیم شدند. تمرین هوازی هشت هفته، 5 جلسه در هفته و هر جلسه 60 دقیقه دویدن بود که به ترتیب گروه های متوسط و بالا آن را با سرعت 28 و 34 متر در دقیقه روی نوار گردان انجام دادند. 48 ساعت پس از دوره تمرین، سطح پروتئین UCP-1 و آیرزین اندازه گیری شد.
    سطح پروتئین UCP-1 بافت چربی و آیرزین سرمی هر دو گروه تمرین هوازی در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت و این افزایش تنها در گروه تمرین هوازی با شدت متوسط نسبت به گروه کنترل از نظر آماری معنی دار بود (p<0. 05).
    کلیدواژگان: تمرین هوازی، آیرزین، پروتئین جفت نشده نوع یک، چربی سفید
  • صدیقه اسدی آهنگر، معصومه حبیبیان* صفحات 40-47
    همزمانی دو بیماری دیابت نوع دو و پرفشاری خون ممکن است؛ التهاب مزمن را تشدید نماید و فعالیت ورزشی منظم به عنوان یک راهکار درمانی مهم برای این بیماران محسوب می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر هشت هفته تمرین هوازی منظم بر سطح آپلین و عامل نکروزدهنده تومور آلفا در زنان یائسه با ابتلا به پرفشاری خون و دیابت نوع دو انجام شد.
    این مطالعه شبه تجربی روی 20 زن یائسه با ابتلا به پرفشاری خون و دیابت نوع دو در دو گروه 10 نفری مداخله و کنترل انجام شد. برنامه تمرینی شامل 25 تا 40 دقیقه تمرین هوازی با شدت 50 تا 70 حداکثر ضربان قلب، 3 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته بود. سپس سطح آپلین، عامل نکروزدهنده تومور آلفا و گلوگز پلاسما گروه ها اندازه گیری و مقایسه شد.
    هشت هفته تمرین هوازی منجر به کاهش معنی دار سطح آپلین، عامل نکروزدهنده تومور و گلوگز زنان یائسه با پرفشاری خون و ابتلا به دیابت نوع دو در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل گردید (p<0. 05).
    کلیدواژگان: پرفشاری خون، دیابت نوع دو، تمرین هوازی، آپلین، عامل نکروزدهنده تومور آلفا، یائسگی
  • زهره امیرخانی، محمدعلی آذربایجانی* صفحات 48-55
    استرس اکسایشی نقش مهمی را در پاتوژنز بسیاری از بیماری ها مانند آترواسکلروز دارد و اجرای فعالیت بدنی شدید منجر به افزایش استرس اکسایشی می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر هشت هفته تمرین مقاومتی بر شاخص های پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، آنزیم های کبدی و نیمرخ لیپیدی زنان دارای اضافه وزن و چاق انجام شد.
    در این مطالعه شبه تجربی 16 زن دارای اضافه وزن و چاق در دو گروه مداخله (9 نفر) و کنترل (7 نفر) به روش نمونه گیری هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. برنامه تمرین مقاومتی شامل تمرینات مقاومتی (با شدت50 تا 80 درصد یک تکرار بیشینه) بود که به مدت هشت هفته، هرهفته سه جلسه یک ساعتی انجام شد. شاخص های پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، آنزیم های کبدی و نیمرخ لیپیدی اندازه گیری و در پیش آزمون و پس آزمون مورد مقایسه قرار گرفت.
    هشت هفته تمرین مقاومتی سبب افزایش آماری معنی دار ظرفیت آنتی اکسیدانی، لیپوپروتئین پرچگال و تری گلیسرید و کاهش آماری معنی دار آلانین آمینو ترانسفراز در مقایسه با گروه کنترل گردید (p<0. 05).
    کلیدواژگان: تمرین مقاومتی، پراکسیداسیون لیپیدی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، آنزیم های کبدی، افزایش وزن، زن
  • سیدعلی اصغر حسینی، امیرحسین حقیقی*، سید علیرضا حسینی کاخک صفحات 56-63
    مصرف مواد مخدر و اعتیاد به آنها می تواند بر عملکرد ریوی و جسمانی افراد اثرات منفی داشته باشد. این مطالعه به منظور تعیین اثر یک دوره تمرین ترکیبی با شدت های مختلف بر عملکرد ریوی و جسمانی مردان معتاد مرکز بازپروری شهر سبزوار انجام شد.
    این مطالعه شبه تجربی روی 30 مرد معتاد با میانگین سنی 37. 56±7. 1 سال تحت مراقبت و مداوا در مرکز بازپروری شهر سبزوار در پاییز 1394 انجام شد. آزمودنی ها به صورت غیرتصادفی در گروه های 10 نفری کنترل و مداخله اول و مداخله دوم قرار گرفتند. گروه کنترل در هیچ برنامه تمرینی شرکت نداشت. دو گروه مداخله در یک برنامه تمرینات هوازی و مقاومتی برای مدت شش هفته (چهار بار در هفته) شرکت کردند. تمرینات گروه های مداخله اول و مداخله دوم به ترتیب با شدت 50-65% و 65-80% یک تکرار بیشینه یا حداکثر ضربان قلب انجام شد. قبل و بعد از دوره تمرینی، آزمون های اسپیرومتری، توان هوازی بیشینه، قدرت و استقامت عضلات بالاتنه و قدرت ویژه عضلات تنفسی از همه آزمودنی ها گرفته شد.
    در دو گروه مداخله بهبود شاخص اوج جریان بازدمی در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (p<0. 05). همچنین این متغیر در گروه مداخله دوم در مقایسه با گروه مداخله اول افزایش آماری معنی داری داشت (p<0. 05). شاخص های قدرت ویژه عضلات تنفسی، توان هوازی بیشینه و حداکثر تهویه ارادی بین سه گروه مورد مطالعه تفاوت آماری معنی داری نشان ندادند. استقامت و قدرت عضلات بالاتنه، حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول و ظرفیت حیاتی با فشار، فقط در گروه مداخله دوم در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری معنی داری یافت (p<0. 05). شاخص نسبت حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول به ظرفیت حیاتی با فشار، بین دو گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری معنی داری نشان داد (p<0. 05) و این متغیر بین دو گروه مداخله تفاوت آماری معنی داری نداشت.
    کلیدواژگان: تمرین ترکیبی، عملکرد ریوی، عملکرد جسمانی، مردان معتاد
  • ادریس باوردی مقدم*، سید صدرالدین شجاع الدین، حسین رادفر صفحات 64-69
    سالمندی به عنوان یکی از مراحل تکاملی زندگانی بوده و یک مرحله اجتناب ناپذیر جامعه بشری است که می تواند سبب ضعف تعادل و در پی آن آسیب، کاهش استقلال و مرگ زودرس شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر یک دوره تمرینات پیلاتس (آمادگی جسمانی روحی) بر تعادل عملکردی مردان سالمند انجام شد.
    این مطالعه شبه تجربی روی 28 مرد سالمند با میانگین سنی 60 سال به بالا با تخصیص غیرتصادفی در دو گروه 14 نفری مداخله و کنترل انجام شد. گروه مداخله به مدت شش هفته سه جلسه در هفته برنامه تمرین پیلاتس را اجرا نمودند. تمرینات پیلاتس شامل حرکات کششی و قدرتی است که در طول دامنه حرکتی مفصل با یک سرعت کنترل شده همراه با تمرکز و تنفس های عمیق انجام می شود. تعادل عملکردی با استفاده از آزمون رفت و برگشت اندازه گیری شد.
    در انتهای مطالعه، نتایج آزمون تعادل عملکردی گروه مداخله (10. 11±0. 53 se) در مقایسه با گروه کنترل (12. 61±1. 14 se) کاهش آماری معنی داری نشان داد (p<0. 05).
    کلیدواژگان: تمرینات پیلاتس، تعادل عملکرد، مردان سالمند
  • ساسان بادی، حامی کابوسی*، حسین عباسپور صفحات 70-75
    عفونت هلیکوباکترپیلوری عامل بیماری زایی بسیاری از بیماری های معده از جمله زخم پپتیک، سرطان معده و لنفوم معده است. دلایل تنوع پیامدهای عفونت ناشی از هلیکوباکترپیلوری ممکن است با اختلاف در ژنوتیپ یا بیان عوامل بیماری زایی وابسته به باکتری و نیز عوامل محیطی و میزبان مرتبط باشند. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی آلل های s1، s2، m1 و m2 ژن vacA هلیکوباکترپیلوری جداشده از نمونه های بالینی انجام شد.
    در این مطالعه مقطعی توصیفی - تحلیلی، نمونه گیری از 183 بیمار دچار اختلالات گوارشی مراجعه کننده به بخش آندوسکوپی بیمارستان امیرالمومنین (ع) کردکوی، استان گلستان در سال 1395 انجام شد. از هر بیمار دو نمونه بیوپسی از ناحیه آنتروم گرفته شد. نمونه اول با تست اوره آز و نمونه دوم با محلول فسفات بافر سالین ارزیابی شد. تست اوره آز 50 نمونه مثبت و استخراج DNA انجام شد. واکنش زنجیره ای پلی مراز (polymerase chain reaction) برای آلل های vacA انجام گردید. سپس ارتباط ترشح توکسین با علایم گوارشی نظیر درد شکم، درد معده، ریفلاکس، حالت تهوع، التهاب معده، خونریزی، زخم معده، سوزش، کم خونی و کاهش وزن ارزیابی شد.
    در سویه های جداشده فراوانی آلل های s1، s2، m1 و m2 ژن vacA هلیکوباکترپیلوری به ترتیب 88 درصد، 6 درصد، 38 درصد و 70 درصد تعیین شدند. همچنین ژنوتیپ های s1/m1، s1/m2، s2/m1 و s2/m2 ژن vacA هلیکوباکترپیلوری به ترتیب 36 درصد، 58 درصد، صفر درصد و 6 درصد تعیین شدند. ترشح توکسین با علایم گوارشی از نظر آماری ارتباط معنی داری نداشت.
    کلیدواژگان: بیماری گوارشی، هلیکوباکترپیلوری، آلل های ژن vacA
  • سید محمد ابوترابزاده بیرجند، فاطمه مصفا، علی قاسمی، راضیه قدسی* صفحات 76-81
    شیوع بالای سرطان در جوامع مختلف و مقاومت داروهای موجود در درمان سرطان، سبب علاقه مندی زیادی برای کشف داروهای جدید ضدسرطان در علم شیمی دارویی شده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر ضدسرطانی دو ترکیب جدید کینولینی روی سلول های سرطانی معده انسان انجام شد.
    در این مطالعه توصیفی ? تحلیلی، اثر ضدسرطانی دو ترکیب کینولینی با نام اختصاری RQ1 و RQ2 با انجام تست سمیت سلولی MTT بررسی شد. این تست روی دو رده سلول های سرطانی معده حساس و مقاوم به دانوروبیسین انجام شد. با انجام تست PI و آنالیز فلوسایتومتری مکانیسم توقف در فاز G2/M چرخه سلولی و القای آپوپتوز توسط ترکیبات کینولی بررسی شد.
    دو ترکیب جدید کینولینی RQ1 و RQ2 با IC50 برابر با 38-25 میکرومولار روی سلول های سرطانی معده حساس و مقاوم به دانوروبیسین اثر سمی داشتند. بهترین اثر ضدسرطانی مربوط به ترکیب RQ2 روی رده سلول های سرطانی معده حساس به دانوروبیسین با IC50 برابر با 25 میکرومولار بود. درصد سلول های سرطانی معده مقاوم به دانوروبیسین در فاز G2/M در غلظت 25 میکرومولار این ترکیبات به ترتیب 35. 95% و 34. 88% و 41. 11% و 42. 89% از این سلول ها، بعد از تیمار با غلظت 50 میکرومولار این ترکیبات دچار توقف در فاز G2/M شدند.
    کلیدواژگان: سرطان، معده، کینولین، سمیت سلولی
  • زهرا آل خمیس، مهدیه مصطفوی، لیلا حسنی*، فخری سادات محمدی، خسرو محمدی صفحات 82-89
    کورکومین، ترکیب پلی فنول فعال از گیاه کورکوما لانگا است که فعالیت های زیستی گسترده ای از جمله اثرات ضدالتهابی، ضدباکتریایی و سمیت سلولی برای سلول های سرطانی متعدد را نشان می دهد. بربرین ایزوکینولین آلکالوئیدی است که در زرشک وجود دارد و باعث سرکوب رشد بسیاری از سلول های توموری می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر ضدباکتریایی بربرین و کمپلکس های ایندیوم کورکومین و ایندیوم دی استیل کورکومین علیه باکتری های اشریشیاکلی و باسیلوس پامیلوس و مقایسه سمیت سلولی آنها بر رده سلول های سرطانی مثانه و معده انجام شد.
    در این مطالعه توصیفی آزمایشگاهی اثر ضدباکتریایی و اثر سمیت سلولی بربرین و کمپلکس های ایندیم کورکومین (In(cur) 3) و ایندیم دی استیل کورکومین (In(DAC) 3) به ترتیب با استفاده از روش MTT (متیل تیازول تترازولیوم) و آزمون رقت ارزیابی شد. باکتری اشریشیاکلی (BL21(DE3) )، باکتری باسیلوس پامیلوس (PTCC 1529) ، رده سلولی مثانه (5637) و رده سلولی سرطانی معده (AGS) مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    حداقل غلظت بازدارندگی بربرین برای باکتری اشریشیا کولی 5 میلی مولار تعیین شد. در غلظت 100 ماکرومولار بربرین تقریبا 100 درصد سلول های سرطانی مثانه از بین رفتند. اثر سمیت سلولی کمپلکس های کورکومین بر دو رده سلولی سرطانی مثانه و معده نشان داد که هر دو کمپلکس به میزان مختلف اثر بازدارندگی بر حیات رده های سلولی دارند. سمیت سلولی 20 میکرو مولار ایندیوم کورمومین و ایندیوم دی استیل کورکومین برای سلول های سرطانی مثانه به ترتیب 58 درصد و 55 درصد و برای سلول های سرطانی معده 61 درصد و 34 درصد به دست آمد. فعالیت ضدباکتریایی کمپلکس ها در برابر باکتری های باسیلوس پامیلوس و اشریشیاکلی نشان داد که هیچیک از کمپلکس ها، اثر ضدباکتریایی در برابر باسیلوس پامیلوس ندارند؛ ولی هر دو کمپلکس مانع رشد باکتری اشریشیاکلی شدند. جمعیت باکتری در حضور ایندیوم کورمومین و ایندیوم دی استیل کورکومین به ترتیب 40 درصد و 24 درصد کاهش یافت.
    کلیدواژگان: کورکومین، بربرین، ضدسرطانی، ضدباکتریایی، سمیت سلولی، اشریشیا کلی، باسیلوس پامیلوس
  • سمیرا نادری نژاد، شهره باباصفری، فاطمه حقیرالسادات* صفحات 90-98
    اسانس آویشن به دلیل دارا بودن موادی نظیر فنلیک تیمول و کارواکرول دارای اثر ضدقارچی، ضدانگلی و ضدباکتریایی قوی است. به منظور افزایش حلالیت، حفاظت در مقابل اکسیداسیون و تبخیر و بهبود اثربخشی اسانس از درونگیری استفاده می شود. این مطالعه به منظور ارزیابی تجربی فرمولاسیون زیست سازگار فسفولیپیدی پگیله حاوی اسانس دو گونه گیاه آویشن شیرازی و دنایی و تعیین خاصیت ضدقارچی سامانه نانویی گونه آویشن شیرازی انجام شد.
    در این مطالعه توصیفی آزمایشگاهی لیپوزوم های حاوی اسانس دو گونه گیاه آویشن با روش هیدراتاسیون فیلم نازک تهیه شدند و بعد از کاهش اندازه، ذرات از نظر مورفولوژی، اندازه، پتانسیل زتا و برهمکنش شیمیایی مشخصه یابی شدند. اثر نوع فسفولیپید، اثر میزان کلسترول و نوع گونه آویشن بر روی بازده بارگذاری بررسی شد. در نهایت خاصیت ضدقارچی سامانه حاوی اسانس گونه آویشن شیرازی از نظر سه شاخص حداقل غلظت کشندگی، حداقل غلظت بازدارندگی و قطر هاله عدم رشد بر روی قارچ تریکوفیتون منتاگروفیتس مورد بررسی قرار گرفت.
    اسانس آویشن با بازده بیش از 80 درصد درون لیپوزوم بارگذاری شد. فرمولاسیون بهینه متشکل از 10 درصد کلسترول و 90درصد فسفولیپید فسفاتیدیل کولین سویا به همراه 3 درصد پلی اتیلن گلیکول و اسانس آویشن با غلظت 0. 5mg/ml بود. ذرات، آنیونی و دارای ساختار کروی با اندازه کمتر از 100 نانومتر بودند. هیچگونه فعل و انفعال شیمیایی بین لیپوزوم و اسانس یافت نشد. فرمولاسیون تهیه شده از نظر شیمیایی پایدار بوده و به طور کلی اسانس ماهیت خود را درون سامانه حفظ نمود. سامانه دارویی- نانویی گونه آویشن شیرازی در مهار رشد قارچ تریکوفیتون منتاگروفیتس موثر بود.
    کلیدواژگان: آویشن، لیپوزوم، فعالیت ضدقارچی، تریکوفیتون منتاگروفیتس، آهسته رهش، پگیله
  • نوید رحیمی، نفیسه عبدالهی، سیما صدیقی، مهرداد آقایی، عاطفه رضایی فر* صفحات 99-103
    لوپوس اریتماتوس سیستمیک یک بیماری خودایمن با تغییراتی در ارگان ها و سلول هاست که باعث تظاهرات بالینی می گردد. آنتی بادی ضدنوتروفیل سیتوپلاسمی (Anti neutrophil cytoplasmic antibody: ANCA) شایع در واسکولیت ها در لوپوس نیز گزارش شده و در مورد ارتباط آن با فعالیت بیماری گزارشات متنوعی وجود دارد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی ANCA در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوس سیستمیک و ارتباط آن با فعالیت بیماری انجام شد.
    در این مطالعه مقطعی توصیفی 80 بیمار مبتلا به لوپوس ارجاعی به کلینیک روماتولوژی که بیماری آنها از سال 1391 لغایت 1394 براساس کرایتریای کالج روماتولوژی آمریکا (ACR) تشخیص داده شده بود؛ براساس فعالیت بیماری به دو گروه فعال و غیرفعال تقسیم شدند. اطلاعات دموگرافیک بیماران از طریق پرسشنامه تکمیل و نمونه خون برای بررسی میزان سرمی ANCA با روش ELISA گرفته شد.
    میانگین سنی بیماران 37. 5±12. 4 سال تعیین شد. از کل بیماران 7 نفر مرد (8. 75%) و مابقی زن بودند. 27 بیمار (33. 75%) دارای بیماری فعال و 53 بیمار (66. 25%) دارای بیماری غیرفعال لوپوس بودند. تنها یک مورد از بیماران مبتلا به لوپوس ANCA مثبت داشت که بیمار فوق خانمی 45 ساله با سابقه 10 ساله نفریت لوپوسی بود که در زمان مطالعه، بیماری فعال داشت.
    کلیدواژگان: لوپوس اریتماتوس سیستمیک، آنتی بادی ضدنوتروفیل سیتوپلاسمی، فعالیت بیماری
  • سارا استوار، علیرضا نوروزی*، الهام مبشری، غلامرضا روشندل، سیما بشارت صفحات 104-109
    معمولا در بارداری های طبیعی، تست های کبدی طبیعی بوده و یا در محدوده طبیعی اندکی افزایش می یابد. تست های کبدی غیرطبیعی در 3 درصد بارداری ها دیده می شود و بایستی سریعا ارزیابی شوند. تشخیص زود هنگام و درمان به موقع کلید موفقیت در درمان است. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی اختلالات آنزیم های کبدی و پیامد بارداری در گرگان انجام شد.
    این مطالعه توصیفی مقطعی روی 73 زن باردار بستری به دلیل اختلال آنزیم های کبدی از 6680 مورد زایمان در مرکز آموزشی درمانی شهیدصیاد شیرازی گرگان طی ششماه اول سال 1394 انجام شد. اطلاعات فردی و نیز اطلاعات بالینی شامل تست های آزمایشگاهی، تشخیص نهایی و عوارض مشاهده شده پس از زایمان جمع آوری و پیامد بارداری تعیین شد.
    شایع ترین علت بستری به خاطر اختلال آنزیم های کبدی، پره اکلامپسی (16 مورد، 21. 9%) بود که در سه ماهه سوم اتفاق افتاده بود. سندرم همولیز همراه با افزایش آنزیم های کبدی و کاهش تعداد پلاکت (HELLP) در 9 مورد (12. 3%) از بیماران در تریمستر سوم و 3 مورد (4. 1%) اکلامپسی در سه ماهه سوم رخ داده بود.
    کلیدواژگان: آنزیم های کبدی، سندرم HELLP، پره اکلامپسی، اکلامپسی
  • سعید کوکلی*، افشین صاحب جمعی صفحات 110-114
    مفصل رادیواولنار فوقانی نقش مهمی در حرکات آرنج و ساعد دارد. شکستگی سر رادیوس حدود 20درصد‏ شکستگی های آرنج را شامل می شود. فرم ایزوله آن حدود 2 درصد‏ و فرم دوطرفه آن نادر است. اکثر شکستگی های سر رادیوس نتیجه ضربات با انرژی کم و زمین خوردن با دست باز رخ می دهد. در این گزارش خانم پرستار 35 ساله که به علت زمین خوردن با هر دو دست باز دچار درد و تورم هر دو آرنج شد؛ معرفی می گردد. در معاینه کلینیکی تورم دوطرفه آرنج و تندرنس دوطرفه سر رادیوس وجود داشت. حرکات آرنج و ساعد دوطرفه کاهش یافته بود. نقص عصبی وجود نداشت. در رادیوگرافی شکستگی سر رادیوس دوطرفه تیپ سه Mason راست و تیپ یک Mason در سمت چپ رویت شد. تیپ یک به صورت کنسرواتیو و تیپ سه با جااندازی باز و فیکساسیون داخلی با مینی پلیت و پیچ درمان گردید. بیمار با تجویز دارویی ایندومتاسین 2 5 میلی گرم 3 بار در روز به مدت 6 هفته و آتل دوطرفه به مدت 7 -5 روز مرخص گردید. سپس آتل باز و حرکات فعال آغاز شد. نیاز به فیزیوتراپی نبود. حرکات کامل مفاصل آرنج طی مدت 4 هفته سمت چپ و 8 هفته سمت راست به دست آمد. گرچه شکستگی سر رادیوس دوطرفه نادر است؛ اما در بیماران با سقوط با دست باز دوطرفه به خصوص در زنان بایستی به این نوع از شکستگی مشکوک شد و به دنبال آن معاینه بالینی و رادیوگرافی مناسب برای تشخیص زودرس این نوع شکستگی انجام گردد. تشخیص زودرس و درمان صحیح و در صورت نیاز انجام فیزیوتراپی منجر به بهبود مناسب و حرکات و عملکرد قابل قبول آرنج خواهد شد.
    کلیدواژگان: شکستگی، سر رادیوس، مفصل رادیواولنار فوقانی
|
  • Fateme Naghinasab Ardehaee, Mahmoud Jajarmi *, Mohammad Mohammadipour Pages 1-10
    Background And Objective
    Marriage disturbance and dissatisfaction in marital life have important consequences for the family. This study was conducted to determine the effectiveness of emotion focused couple therapy (EFCT) on marriage function and psychological well-being of women with marrital conflicts.
    Methods
    This clinical trial study was done on 53 women with marrital conflicts reffered to Binesh, Rastin and Education Counseling Centers in Gorgan, northern Iran during 2016. The participants were randomly divided into intervention and control groups. The Ryff’s psychological well-being scale made and marriage function assessment inventory made were completed before, one week and eight weeks after intervention by the participants. Counselling with EFCT approach was performed for intervention group through 15 group sessions, once a week and lasted for 90-120 minutes. The follow up was done two months later. The marriage function and psychological well-being scores were recorded for each participant at the end of the study and two months after the end of intervention.
    Results
    At the end of 15 intervention sessions, the mean score of marriage function was significantly higher in intervention group (263.32±22.15) Compared to control group (162.39±31.56) (p
    Conclusion
    Emotion focused couple therapy promotes marriage function and psychological well-being of women with marrital conflicts through the de-escalation of negative cycles of interaction, changing interactional positions and facilitating the emergence of new solutions to old problems.
    Keywords: Emotion focused couple therapy (EFCT), Psychological well, being (PWB), Marriage, Marrital conflicts
  • Elham Shahabpour, Maryam Koushkie Jahromi *, Mohsen Salasi, Gholam Hossein Tamadon Pages 11-18
    Background And Objective
    Angiogenesis and expression of angiogenic factors in tumor are associated with increased risk of metastasis and reduction of treatment outcomes. This study was performed to evaluate the effect of endurance training on the angiogenic factors (VEGFR-2, VEGF) of tumor in breast cancer bearing mice.
    Methods
    In this experimental study, 20 BALB/c mice following breast cancer induction were randomly allocated into two groups of experimental (n=10) and control (n=10). Breast cancer tumors were induced by MC4-L2 cell infusion. Animals in the experimental group were received endurance training for 6 weeks, 5 days a week with gradual increase in intensity from 12 to 20 (m.min-1) and duration from 25 to 55 minutes. Tumor volume was measured weekly with digital caliper. Expression of two angiogenic proteins of VEGFR-2 and VEGF were measured by ELISA method.
    Results
    Endurance training significantly reduced VEGFR-2 protein in training group (1.524±0.324 ng ml-1) compared to the control group (2.686±0.815 ng ml-1) (p
    Conclusion
    Regular endurance training induces anti-angiogenic effects in tumor tissue of breast cancer bearing mice.
    Keywords: Breast cancer, Endurance training, Angiogenesis, VEGFR-2, VEGF, Mouse
  • Fatemeh Ghasemzadeh, Masoud Golalipour, Kamran Haidari, Zahra Nazari, Mohammad Jafar Golalipour * Pages 19-23
    Background And Objective
    Gestational diabetes mellitus (GDM) is usually a disease caused by inadequate insulin production in pregnant women. GDM induces abnormal fetal growth.This study was done to evaluate the BMP2 and BMP4 genes expression in the development of the embryos heart in induced gestational diabetes of C57BL/6 mice.
    Methods
    In this experimental study, 8-week old adult C57BL/6 mice were randomly divided into diabetic and control groups. After mating of animals, the dams in diabetic group were received a single dose of 150 mg/kg/bw of streptozotocin on gestational day 1 of pregnancy, intrapereatonally. After 11.5 days of pregnancy, the embryos of both groups were extracted and heart tissue was extracted. RNA total tissue of the heart was extracted by trazole. After extracting RNA, expression of BMP2 and BMP4 genes in the heart of both groups was estimated by Real-time PCR.
    Results
    There was no singnificant diference in expression of BMP2 and BMP4 genes in the heart of 11.5 days of embryos in gestational diabetes mellitus group and control group.
    Conclusion
    Gestational diabetes mellitus had no effect on the expression of BMP2 and BMP4 genes in the development of the embryos heart.
    Keywords: Gestational diabetes mellitus, Heart development, BMP2 gene, BMP4 gene, Mouse
  • Nahid Rabani, Maryam Tehranipour *, Naser Mahdavi Shahri Pages 24-30
    Background And Objective

    Rheumatoid arthritis is an autoimmune-inflammatory disease with possible joint destruction and disability. Persica plant, seems contain anti-inflammatory capabilities. This study was done to determine the effect of hydroalcoholic extract of Ferula persica resin on induced rheumatoid arthritis by Freund's complete adjuvant in rat.

    Methods

    In this experimental study, 36 male Wistar rats (200-250 g) and 8 weeks old were randomly allocated in 6 groups including normal group, positive control, negative control, and groups treated with the hydroalcoholic extract of persica resin with 25, 50 and 75 mg/kg/bw doses. The resin of persica was extracted by Maceration method. On the first day, inflammation was induced with injection of 0.2 ml of Freund's complete adjuvant into the right knee joint of rats and from the fifteenth day hydroalcoholic extract was injected intraperitoneally and daily for 15 days. On the 30th day, blood samples were taken from hearts for rheumatoid factor measurement. Histological slides were prepared from knee joint.

    Results

    The level of RF in the three treatment groups was significantly reduced compared to the negative control group (p

    Conclusion

    It seems that hydroalcoholic extract of Ferula persica resin can causes dose dependent reduction of inflammation and destruction of cartilage result from induced rheumatoid arthritis in the rats.

    Keywords: Rheumatoid arthritis, Ferula persica resin, Inflammation, Knee joint
  • Keyvan Hejazi, Seyyed Reza Attarzadeh Hosseini *, Mehrdad Fathi, Mohammad Mosaferi Ziaaldini, Mahdieh Zaeemi Pages 31-39
    Background And Objective
    The synthesis of uncoupling protein 1 (UCP1) in adipose tissue plays an important role in providing resistance and prevention of fat accumulation, weight gain and obesity. This study was done to evaluate the effect of eight weeks aerobic training with moderate and high intensities on serum levels of Irisin and UCP1 white adipose tissue in obese male rats.
    Methods
    In this experimental study, 24 adult obese male Wistar rats (weight: 250 to 300 gr, BMI>30g/cm2) were randomly assigned into three groups including moderate aerobic training intensity, high intensity aerobic training and control group. The aerobic exercise training was included 8 weeks (5 sessions/per-week for 60 min per session). All training groups carried out aerobic training with 28 m/min (moderate intensity), aerobic training with 34 m/min (high intensity) on treadmill. 48 hours after the training period, the level of UCP1 and Irisin protein was measured.
    Results
    The level of UCP-1 in adipose tissue and serum Irisin in both aerobic training intensities increased compared to control group, but this increase only in aerobic training group with a moderate intensity was singnificant (p
    Conclusion
    Eight weeks aerobic training with moderate intensity leads to increase of UCP-1 in adipose tissue and Irisin levels.
    Keywords: Aerobic training, Irisin, Uncoupling protein 1, White adipose tissue
  • Sedigheh Acadi Ahangar, Masoumeh Habibian * Pages 40-47
    Background And Objective
    The comorbidity of type 2 diabetes mellitus (T2DM) and hypertension may exacerbate chronic inflammation and regular exercise training considered as an important therapeutic approach for such patients. This study was done to evaluate the eight weeks effects of regular exercise training on apelin and tumor necrosis factor alpha (TNF-a) plasma levels in hypertensive postmenopausal women with T2DM.
    Methods
    This quasi-experimental study was conducted on 20 postmenopausal women with hypertension and T2DM. Subjects non-randomlly allocated into intervention and control groups. Training program consisted of 25-40 minutes of aerobic exercise at 50-70 percent of maximal heart rate, 3 sessions per week for 8 weeks. The plasma level of apelin, TNF-a and glucose was measured, subsequently.
    Results
    8 weeks exercise training was significantly reduced apelin, TNF-a, and glucose levels in the intervention group compared to the control group (P
    Conclusion
    Aerobic exercise can mediate some of its favorable effects on hypertension pathological conditions associated with type 2 diabetes mellitus by reducing plasma apelin and TNF-a levels.
    Keywords: Hypertension, Type 2 diabetes mellitus, Aerobic exercise, Apelin, Tumor necrosis factor alpha, Diabetes, Menopause
  • Zohre Amirkhani, Mohammad Ali Azarbayjani * Pages 48-55
    Background And Objective
    Oxidative stress plays an important role in the pathogenesis of some diseases such as atherosclerosis and doing high intensity training may enhance oxidative stress. This study was done to evaluate the effect of eight weeks resistance training on malondialdehyd, total, antioxidant capacity, liver enzymes and lipid profile in overweight and obese women.
    Methods
    In this quasi-experimental study, 16 overweight and obese women were non-randomly divided into intervention (n=9) and control (n=7) groups. The resistance training included the resistance training (with intensity of 50-80% one repetition maximum) that lasted for 8 weeks and 3 sessions per week. Every session lasted for 60 minutes. Malondialdehyd, total antioxidant capacity, liver enzymes and lipid profile for each subject was measured.
    Results
    The eight weeks resistance training significantly increased total antioxidant capacity high density lipoprotein and triglyceride in interventional group in compared to controls (p
    Conclusion
    Eight weeks resistance training by reducing malondialdehyd and increasing total antioxidant capacity may reduce the risk of atherosclerosis disease and improving cardiovascular health.
    Keywords: Resistance training, Lipid peroxidation, Total antioxidant capacity, Liver enzyme, Overweight, Woman
  • Seyed Ali Asghar Hosseini, Amir Hossein Haghighi *, Seyed Alireza Hosseini Kakhk Pages 56-63
    Background And Objective
    Opium consumption and addiction can negatively affect on pulmonary and physical function. This study was done to determine the effect of the combined training with different intensities on pulmonary and physical function in addicted men.
    Methods
    This quesi-experimental study was carried out on 30 addicted men with an average age of 37.6±7.1 years, who were under treatment in Sabzevar city rehabilitation center in north-east of Iran during Fall of 2015. The subjects were non-randomly divided into three equal groups including control, the first intervention group, and the second intervention group. The control group did not participate in any training program. The interventional groups participated in an aerobic and resistance training period for six weeks (four times a week). The training intensities of the first and second intervention groups were 50-65% and 65-80% of HRmax or 1RM, respectively. Preior and after the training period, spirometry tests, maximal oxygen uptake, strength and endurance of upper body muscles and special strength of respiratory muscles were measured from all of the subjects.
    Results
    The both intervention groups improved the peak expiratory flow index compared to control group (p
    Conclusion
    The performance of aerobic and resistance trainings with higher intensity improves indices of the forced vital capacity, the forced expiratory volume in the first second, and upper body muscle's strength and endurance of addicted males.
    Keywords: Combined training, Pulmonary Function, Physical function, Addicted males
  • Edris Bavardi Moghadam *, Seyyed Sadredin Shojaedin, Hossein Radfar Pages 64-69
    Background And Objective
    The phenomenon of aging is one of the evolutionary stages of life and it is an inevitable part of human society that can lead to poor balance and consequent harm, loss of independence and early death. This study was done to determine the effect of Pilates exercise on functional balance of elderly men.
    Methods
    This quasi-experimental study was done on 28 elderly men with an average age of above 60 years. Subjects were non-randomly divided into intervention and control groups. Eldely men in intervention group were received Pilates training for 6 weeks, 3 sessions per week. To measure the functional balance was used of the timed up and go test. Pre-test and post-test of was done for functional balance in intervention and control groups.
    Results
    The functional balance significantly reduced in intervention group (10.11±0.53 sec) in compared to controls (12.61±1.14 sec) (p
    Conclusion
    Pilates training have an important role in improving the performance balance of elderly men.
    Keywords: Pilates training, Functional balance, Elderly men
  • Sasan Badi, Hami Kaboosi *, Hossian Abbaspoor Pages 70-75
    Background And Objective
    Helicobacter pylori infection is a pathogenic agent of many stomach disorders, including peptic ulcer disease, stomach cancer and stomach lymphoma. The reasons for the variety of the outcomes of the infection resulting from Helicobacter pylori may be related to difference in genotype or expression of pathogenic bacterial-related factors, as well as environmental and host factors. This study was conducted to determine the frequency of s1, s2, m1 and m2 alleles of the vacA Helicobacter pylori gene isolated from clinical samples.
    Methods
    This descriptive-analytic study was conducted on 183 patients whom suffering from digestive disorders which referring to the endoscopic department of Kordkuy’s Amiralmomenin hospital in Golestan province, north of Iran during 2016. Two samples of biopsy from antrum region were taken from each patient. The first sample was evaluated by urease test and the second one was done with saline buffer phosphate solution. Urease test of 50 positive samples and DNA extraction was performed. The polymerase chain reaction was performed for vacA alleles and then the relationship between toxin secretion with the symptoms such as abdominal pain, stomachache, reflux, nausea, gastritis, bleeding, stomach ulcers, burning, anemia, and weight loss were evaluated.
    Results
    Frequency of s1, s2, m1, m2 vacA alleles of isolated strains was 88%, 6%, 38% and 70%, respectively. Also, the s1 / m1, s1 / m2, s2 / m1 and s2 / m2 genotypes of vacA Helicobacter pylori gene were determined 36%, 58%, 0% and 6%, respectively. Toxin secretion did not have significant relationship with digestive symptoms.
    Conclusion
    The dominant genotype of the patients with digestive disorders (58%) in this study was s1 / m2 and s2 / m1 genotype did not observe in clinical samples.
    Keywords: Digestive diseases, Helicobacter pylori, vacA gene alleles
  • Sayyed Mohammad Aboutorabzadeh Birjand, Fatemeh Mosaffa, Ali Ghasemi, Razieh Ghodsi * Pages 76-81
    Background And Objective
    Increasing interest has been devoted to the design and discovery of more effective anticancer agents in current medicinal chemistry because of the high prevalence of cancer in different societies and resistance occurrence to existing anticancer drugs. The aim of this study was to evaluate the anticancer activity of two novel quinoline compounds (RQ1 and RQ2) on human gastric cancer cells.
    Methods
    In this descriptive - analytic study, the anticancer effects of the compounds were evaluated by MTT assay. This test was performed on two categories of gastric cancer cells sensitive to Danorubicin (EPG85-257P) and resistant to Danorubicin (EPG85-257RDB). The arresting mechanism in the G2 / M phase of the cell cycle and the induction of apoptosis by the compounds was investigated using the PI test and flow cytometric analysis.
    Results
    Novel quinoline derivatives RQ1 and RQ2 showed good anticancer effects on both sensitive and resistant human gastric cancer cells (IC50=25-38mM). Compound RQ2 showed the most cytotoxic activity on the Danorubicin-sensitive cancer cell line with IC50=25mM. The percentage of Danorubicin resistant gastric cancer cells (EPG85-257RDB) in the G2 / M phase at 25mm concentration of RQ1 and RQ2 was 35.95 and 34.88, respectively, and 41.1% and 42.89% of these cells, after treatment with 50mm concentration of RQ1 and RQ2 arrested at the G2 / M phase respectively.
    Conclusion
    The two novel quinoline compounds, RQ1 and RQ2 showed strong anticancer effect on both sensitive and resistant human gastric cancer cell lines.
    Keywords: Cancer, Stomach, Quinoline, Cytotoxicity
  • Zahra Alkhamis, Mahdiye Mostafavi, Leila Hassani *, Fakhrossadat Mohammadi, Khosro Mohammadi Pages 82-89
    Background And Objective
    Curcumin is a combination of active polyphenol from the Curcuma Langa plant, which has extensive biological activities including effects anti-inflammatory, anti-bacterial and cytotoxic markers for multiple cancer cells. Berberine is an alkaloied isokinolin that is present in berberine and suppresses the growth of many tumor cells. This study was designed to determine the antibacterial effect of berberine and indium curcumin and indium diastile curcumin complexes against E-coli and Bacillus pumilus and comparison of their cytotoxicity on the cell lines of the bladder and stomach cancer cells.
    Methods
    In this descriptive-analytic study, antimicrobial activity and cytotoxicity effect of berberine and indium curcumin and indium diastile curcumin complexes was investigated by MTT and dilution test method respectively. E-coli [BL21 (DE 3)], Bacillus pumilus (PTCC 1529), cell lines of bladder (5637) and stomach (AGS) were evaluated.
    Results
    The minimum inhibitory concentration (MIC) of berberin for E-coli was determined 5 mM. At 100 micromolar concentration of berberine approximately 100% of the bladder cancer cells have disappeared. Cytotoxic effect of curcumin complexes on two bladder and stomach cancer cell lines showed that both complexes have different inhibitory effects on cell line life. Cytotoxicity of 20μM indium curcumin and indium diastile curcumin complexes for bladder cancer cells were 58% and 55%, respectively, and for stomach cancer cells were 61% and 34 %, respectively. Antibacterial activity of complexes against Bacillus pumilus and E-coli showed that none of the complexes has antimicrobial effect against Bacillus Pamilus, but both complexes inhibited the growth of E-coli bacteria. The bacteria population in the presence of indium curcumin and indium diastile curcumin complexes was reduced to 40% and 24%, respectively.
    Conclusion
    This study indicated that indium complexes of curcumin and diacetyl curcumin have a potential for anticancer and antibacterial therapy. Furthermore, berberine as an alkaloid has anticancer and antibacterial activity.
    Keywords: Curcumin, Berberine, Anticancer, Antibacterial, Cytotoxicity, E-coli, Bacillus pumilus
  • Samira Naderinezhad, Shohre Babasafari, Fateme Haghiralsadat* Pages 90-98
    Background And Objective
    Thyme essential oil is strong antifungal, anti-parasitic and antibacterial due to presence phenolic thymol and carvacrol. Encapsulation is used in order to increase the solubility, protection against oxidation and evaporation and also to improve the effectiveness of essential oils. This study was performed in order to loading Thymus essential oil (Thymus daenensis Celak and Zataria multiflora species) into liposomal vesicles and evaluation of antifungal activity of Zataria multiflora specie encapsulated with nano-systems.
    Methods
    In this descriptive – laboratory study, liposomes containing Thymus essential oil- were prepared using thin film hydration method. After size reduction, nano-particle was characterized in term of morphology, size, zeta potential and chemical interactions. Effect of phospholipids types, cholesterol content and species of Thymus were investigated on encapsulation efficiency. Finally, the antifungal activity of essential oil of Zataria multiflora specie loaded liposome was evaluated the minimum fungicidal concentration, minimum inhibitory concentration and zone of inhibition against Trichophyton mentagrophytes.
    Results
    Thymus essential oil loaded into liposome with over 80% efficiency. Optimal formulation contained of 10% cholesterol, 90% soybean phosphatidylcholine phospholipid with 3% of polyethylene glycol and also Thymus essential oil with concentration of 0.5 mg/ml. Nanoparticles were anionic with spherical shape and size less than 100 nm. There was no chemical interaction between liposomes and essential oil. Prepared formulation was chemically stable and the essential oil had not retained during encapsulation. Medicinal-nano system of Zataria multiflora specie was effective in inhibition of the growth of Trichophyton mentagrophytes.
    Conclusion
    The preparation of optimal liposomal formulation containing Thymus essential oil is affected by the type and amount of phospholipid, and it was completely independent of the species of Thymus. Also, Encapsulation increases the anti-fungal activity of essential oil of Zataria multiflora.
    Keywords: Thyme, Liposome, Anti-fungal activity, Trichophyton mentagrophytes, Sustained-release, Pegylated
  • Navid Rahimi, Nafiseh Abdolahi, Sima Sedighi, Mehrdad Aghae, Atefeh Rezaeifar * Pages 99-103
    Background And Objective
    Systemic lupus erythatous (SLE) is an autoimmune disease with clinical symptoms. Anti neutrophil cytoplasmic antibody (ANCA) is common in vasculitis which is reported in SLE. This study was done to determine the frequency of ANCA in patient with SLE and its association with disease activity.
    Methods
    This descriotive study was conducted on 80 patients with SLE whom referred to rheumatology clinic in Gorgan, northern Iran during 2012-15. The patients disorder diagnosed based on the ACR Criteria. According to the disease activity the patients divided to active group and inactive group. Demographic data was completed with questionnaire and blood sample collected in order to evaluate of for serum ANCA by using ELISA method.
    Results
    The average age was 37.5±12.4 year. Seven (8.5%) patients were males. 91.5% of patients was females. 27 patients (33%) had active lupus and 53 (57%) had inactive lupus. Only one patient has been reported as positive for ANCA. The patient was a 45 years woman with history of 10 years of lupus nephritis with active disease.
    Conclusion
    There was no relationship between ANCA and disease activity. The main reason for this finding can be a few numbers of positive cases in this study.
    Keywords: Systemic lupus erythatous, Anti neutrophil cytoplasmic antibody, Disease activity
  • Sarah Ostovar, Alireza Norouzi *, Elham Mobasheri, Gholamreza Roshandel, Sima Besharat Pages 104-109
    Background And Objective
    Liver enzyme tests are usually normal or slightly increased during pregnancy. Abnormal liver enzyme tests are seen in 3% of pregnancies and should be evaluated immediately. Early detection and timely treatment is the key to successful treatment. This study was carried out to determine the prevalence of abnormal liver enzymes and pregnancy outcome in women admitted to Sayyad-e-Shirazi hospital in Gorgan-north of Iran.
    Methods
    This descriptive, cross-sectional study was carried out on 73 hospitalized pregnant women out of 6680 pregnant women in the Sayyad Shirazi hospital, in north of Iran during April to September 2015. Clinical information was including laboratory tests, final diagnosis and complications postpartum of 73 women with impaired liver enzymes.
    Results
    The most common cause of abnormal liver enzymes were pre-eclampsia in pregnant women (16 patients 21.9%) which occured in the third trimester. HELLP syndrome was observed in 9 (12.3%) of patients which occurred in the third trimester. Also in 3 cases (4.1%) eclampsia was reported in the third trimester.
    Conclusion
    Due to the high incidence of pre-eclampsia and HELLP syndrome in women with impaired liver enzymes, careful examination of patients, especially in the third trimester of pregnancy is essential.
    Keywords: Liver enzymes, HELLP syndrome, Pre-eclampsia, Eclampsia, Iran
  • Saeed Kokly *, Afshin Sahebjamee Pages 110-114
    The proximal radioulnar joint plays an important role in elbow and forearm movements. Radial head fracture involves about 20% of the elbow fractures, which is most often accompanied by other damage to the soft or bone tissue. Isolated form is about 2% and bilateral form is rare. Most radial head fractures are the result of low energy and falling down with outstretched hands. Heavy sports injuries, high energy trauma and crashes cause a breakdown with displacement and the possibility of further complications.In this article we reported a woman nurse with 35 years old whom suffered pain and swelling of both elbows due to simple falling down with outstretched hands. In the clinical examination, there was a bilateral tenderness and swelling of the elbows. Movements were decreased in right side. There was no nerve defect. In the Xray radiography, bilateral radial head fractures, Mason-type 3 at right and type 1 at left elbow were observed. Right elbow treated by open reduction and internal fixation by mini plate and screws and left side treated by conservative method. The patient was discharged with indomethacin 25 mg 3 times a day for 6 weeks and bilateral long arm splint for 5 to 7 days, active movements were begun. Subsequently, the patient was not adviced for physiotherapy. Complete movements of elbow joints were obtained in right side and left side after 8 and 4 weeks due to teratment. Precise clinical examinations and correct radiographs are necessary to diagnose the bilateral radial head fractures. Early diagnosis and proper treatment and, if necessary, physiotherapy leads to proper improvement and acceptable movements and function.
    Keywords: Elbow fractures, Radial head, Bilateral, Proximal radioulnar joint