فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 490 (هفته دوم مهر ماه 1397)
  • پیاپی 490 (هفته دوم مهر ماه 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/07/14
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مقاله پژوهشی
  • فاطمه محمدی ، رضا مصدق، سمیرا وزیری، الهام زاهدی * صفحات 872-876
    مقدمه
    آسیب های نافذ مفاصل در صورت عدم تشخیص و درمان مناسب، باعث آلودگی داخل مفصلی و آرتریت سپتیک می شود. در حال حاضر، در اورژانس از روش سالین تست (Saline test) برای تشخیص راه یابی زخم به داخل مفصل استفاده می گردد که روش تهاجمی و دردناک و مستعد کننده ی عوارض عفونی به خصوص در اورژانس شلوغ و پر تردد می باشد. از این رو، در مطالعه ی حاضر، این روش با Computed tomography scan (CT scan) جهت تعیین راه یابی زخم به داخل مفصل مقایسه شد.
    روش ها
    این مطالعه، از نوع مطالعات مقطعی- تحلیلی بود که در سال 1396 در اورژانس بیمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران انجام شد. 62 بیمار با ترومای نافذ زانو با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، به روش های سالین تست و CT scan زانو مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها
    از 62 نمونه ی مورد بررسی، 19 بیمار سالین تست مثبت و 43 بیمار سالین تست منفی داشتند. میزان ضریب تطابق کاپا بین نتایج سالین تست با تفسیر CT scan توسط رایولوژیست 5/54 درصد و با تفسیر CT scan توسط متخصص طب اورژانس 9/43 درصد به دست آمد.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج مطالعه، تطابق قابل قبولی بین نتایج سالین تست و CT scan وجود نداشت و CT scan نمی تواند جایگزین مناسبی برای سالین تست باشد، اما انجام هم زمان این دو روش، می تواند کمک کننده باشد؛ چرا که با وجود نتایج منفی سالین تست، در مواردی آرتریت سپتیک گزارش شد که CT scan مثبت بود.
    کلیدواژگان: Computed X ray tomography، زانو، تروما، عفونت، عوارض
  • فرزین غیاثی ، محمد فتاحی می آبادی * صفحات 877-883
    مقدمه
    سرفه ی مزمن، یک چالش تشخیصی و درمانی در جامعه ی امروز است. این بیماری، به راحتی کیفیت زندگی بیماران را تحت تاثیر قرار می دهد. به تازگی، تاثیر گاباپنتین در درمان سرفه ی مزمن در برخی مطالعات بررسی شده است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر گاباپنتین بر تعداد و شدت سرفه ی روزانه در بیماران مبتلا به سرفه ی مزمن مقاوم بود.
    روش ها
    در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی ، تعداد 100 بیمار با سرفه ی مزمن (بیش از 8 هفته) و بدون علت خاصی مانند عفونت، وارد مطالعه شدند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه مورد (تحت درمان با گاباپنتین با دز بیشینه ی 900 میلی گرم در روز به مدت 4 هفته) و شاهد (دارونما) قرار گرفتند. شدت سرفه در بیماران در هفته های دوم و چهارم بعد از درمان مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین تعداد حملات در روز و تعداد سرفه ها در هر نوبت و نمره ی Visual analog scale (VAS) در هفته های دوم و چهارم بعد از درمان در مورد به صورت معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (050/0 > P). همچنین، فراوانی ظهور سرفه با فعالیت و بیدار شدن از خواب به علت سرفه در هفته های دوم و چهارم در گروه مورد به صورت معنی داری پایین تر از گروه شاهد بود (050/0 > P).
    نتیجه گیری
    شروع درمان با گاباپنتین با بیشینه ی دز 900 میلی گرم در روز برای چهار هفته، باعث کاهش علایم مانند بیدار شدن از خواب به علت سرفه یا ایجاد سرفه با فعالیت، شدت و حملات سرفه ی مزمن می شود.
    کلیدواژگان: سرفه، درمان، گاباپنتین
  • سید محمدحسن امامی ، محمد عمادالدین حبیبی، فرزانه حبیبی، صادق برادران مهدوی، عبدالمهدی بقایی، علی غروی نیا * صفحات 884-889
    مقدمه
    آنمی، یک عارضه ی معمول سیستمیک در بیماری التهابی روده (Inflammatory bowel disease یا IBD) است و می تواند به صورت ترکیبی از آنمی فقر آهن (Iron deficiency anemia یا IDA) ، آنمی بیماری مزمن (Anemia of chronic disease یا ACD) ، آنمی ناشی از سوء جذب ویتامین B12 و کمبود فولات بروز کند. در مطالعه ی حاضر، به ارزیابی آنمی در بیماران مبتلا به IBD پرداخته شد.
    روش ها
    مطالعه ی حاضر، از نوع مقطعی بود که بر روی تعداد 25 بیمار مبتلا به بیماری کرون (Crohn’s disease یا CD) ، 49 بیمار با کولیت اولسرو (Ulcerative colitis یا UC) و 14 بیمار با Undetermined colitis طی سال های 96-1395 انجام گرفت. شاخص های خونی شامل فریتین، اشباع ترانسفرین، هموگلوبین، Mean corpuscular volume (MCV) ، ویتامین B12 و فولات اندازه گیری شد. اطلاعات دموگرافیک و محل درگیری لوله ی گوارش نیز مورد مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    آنمی از لحاظ جنسیت در بیماری های کرون، کولیت اولسرو و Undetermined colitis تفاوت معنی داری نداشت (89/0 = P). همچنین، از نظر نوع آنمی فقر آهن، بیماری مزمن و ماکروسیتیک تفاوت معنی داری یافت نشد (98/0 = P). به علاوه، آنمی از لحاظ محل درگیری روده نیز تفاوت معنی داری در انواع IBD نداشت (89/0 = P).
    نتیجه گیری
    طبق یافته های مطالعه ی حاضر، آنمی با نوع بیماری التهابی روده و محل درگیری روده ارتباط آماری معنی داری نداشت. مطالعات وسیع تری در این زمینه توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: بیماری التهابی روده، آنمی، آنمی فقر آهن، بیماری مزمن، آنمی ماکروسیتیک
  • میترا جبل عاملی ، حمیدرضا لاریجانی * صفحات 890-896
    مقدمه
    استفاده از مخدرهای اینتراتکال در اعمال جراحی، موجب ایجاد بی دردی مطلوبی می شود، اما یکی از عوارض استفاده از این داروها، ایجاد خارش و به دنبال آن، نارضایتی در بیماران می باشد. از این رو، مطالعه ی حاضر، با هدف بررسی تاثیر تجویز داخل وریدی داروی پروپوفول یا پنتازوسین در پیش گیری خارش ناشی از تجویز فنتانیل انجام شد.
    روش ها
    مطالعه ی حاضر، یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده ی دو سو کور شاهددار بود که بر روی 150 فرد بزرگ سال 65-18 ساله ی کاندیدای عمل جراحی اندام تحتانی تحت بی حسی نخاعی به روش تصادفی ساده، انجام شد. در پژوهش حاضر، 10 دقیقه پس از القای بی حسی به 50 نفر اول، 20 میلی گرم پروپوفول،50 نفر دوم 15 میلی گرم پنتازوسین و 50 نفر سوم، دارونما به صورت وریدی (Intravenous یا IV) تزریق گردید و در صورت ایجاد عوارض ناشی از تزریق دارو، عوارض ثبت گردید. کلیه ی بیماران تحت بیهوشی نخاعی با 3 میلی لیتر مارکائین 5/0 درصد و 25 میکروگرم فنتانیل قرار گرفتند. قبل، حین و پس از انجام جراحی، وضعیت همودینامیک بیماران در فواصل معین و منظم ثبت شد.
    یافته ها
    در سه گروه مورد مطالعه، تغییرات فشار متوسط شریانی و ضربان قلب معنی دار گزارش شد (050/0 > P) ، اما تغییرات درصد اشباع اکسیژن خون غیر معنی دار بود (050/0 < P). بروز خارش در بیماران دریافت کننده ی پروپوفول، از لحاظ آماری تغییرات معنی داری نداشت (050/0 < P) ، اما در دو گروه پنتازوسین و شاهد، افزایش معنی دار خارش در بیماران مشاهده شد (050/0 > P).
    نتیجه گیری
    استفاده از پروپوفول در کنار فنتانیل در مقایسه با پنتازوسین و یا دارونما، در کاهش خارش مؤثرتر است، اگر چه پنتازوسین نیز می تواند بهبود دهنده ی مؤثری در کاهش خارش در کنار مخدرهای اینتراتکال باشد.
    کلیدواژگان: پنتازوسین، پروپوفول، خارش، تزریق اینتراتکال، مخدرها، فنتانیل، بیهوشی نخاعی
  • گزارش مورد
  • کتانه کاظمی ، سید حسن سید شریفی، محبوبه قربانی، محسن رخشا * صفحات 897-901
    مقدمه
    حاملگی تخمدانی، یک نوع نادر حاملگی خارج رحمی می باشد که اغلب، بعد از علامت دار شدن، تشخیص داده می شود. مهم ترین عامل خطر آن استفاده از وسایل داخل رحمی پیش گیری کننده از بارداری می باشد. گزارش مورد: بیمار خانم 20 ساله با سابقه ی سالپنژکتومی راست به دنبال حاملگی خارج رحمی -دومین بارداری- بود که با درد شکم با شروع از یک هفته قبل، تهوع، استفراغ و افت فشار خون ارتواستاتیک مراجعه کرده بود. در آزمایش های انجام شده، Beta-human chorionic gonadotropin (βHCG) با تیتر mIU/ml 105000 مثبت بود. در سونوگرافی، یک ناحیه ی اکوژن به ابعاد 32 × 44 میلی متر مربع در آدنکس راست، به همراه مایع آزاد در شکم دیده شده که به نفع حاملگی خارج رحمی گزارش شد و بیمار با تشخیص حاملگی نابه جا تحت لاپاراتومی قرار گرفت.
    نتیجه گیری
    در خانم هایی که با تاخیر قاعدگی، درد شکم و شکایت خون ریزی مراجعه می کنند، یکی از اولین تشخیص ها حاملگی نابه جا می باشد و بیمار باید تحت ارزیابی βHCG و سونوگرافی قرار گیرد و بر اساس معاینه ی بالینی و شواهد پیرابالینی با بیمار برخورد می شود.
    کلیدواژگان: حاملگی نابه جا، حاملگی تخمدانی، لاپاراتومی
|
  • Fatemeh Mohammadi , Reza Mosaddegh, Samira Vaziri, Elham Zahedi * Pages 872-876
    Background
    Penetrating traumas to joints if not detected and properly treated, will be damaged, and causes intra-articular contamination and septic arthritis. At present, saline test is used to detect penetrating wound into the joint. Considering that it is invasive and painful, and is prone to infectious complications especially in busy emergency wards, the purpose of this study was to determine the consensus of computed tomography (CT) scan with saline test to increase the detection rate of penetrating knee trauma cases.
    Methods
    This cross-sectional diagnostic study was done in the year 2017 in an emergency hospitals of the Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. 62 patients with knee trauma were selected using convenience sampling method, and were evaluated using saline test and CT scan. Findings: Saline test was positive in 19 cases of 62 patients. Kappa agreement rate was 54.5% between the results of saline test with CT scan reported by radiologist and 43.9% with CT scan reported by emergency medicine specialist.
    Conclusion
    According to the results of the study, there was no acceptable agreement between the results of saline test and CT scan, and CT scan could not be a good alternative to saline testing. However, concurrent testing and CT scan can be helpful; as there were negative results of saline test in cases of septic arthritis, which had positive CT scan results.
    Keywords: Computed X ray tomography, Knee, Trauma, Infection, Complications
  • Farzin Ghiasi , Mohammad Fatahi Meiabadi * Pages 877-883
    Background
    Chronic cough is a diagnostic and therapeutic challenge in today's society. This disease easily affects patients’ quality of life. Recently, the effect of gabapentin on the treatment of a chronic cough has been studied in some researches. This study aimed to evaluate the effect of gabapentin on the number and severity of daily cough in patients with a chronic cough.
    Methods
    In this clinical trial study, 100 patients with chronic cough (more than 8 weeks) and without any specific cause, such as infection, were included. Patients were randomized to receive gabapentin (up to a dose of 900 mg/day) and placebo for up to 4 weeks. The severity of cough was evaluated in patients after 2 and 4 weeks of treatment. Findings: The mean number of attacks per day, the number of coughs per turn, and the visual analog scale (VAS) in the 2nd and 4th weeks after treatment in the group treated with gabapentin was significantly lower than the placebo group (P < 0.05). Moreover, the prevalence of cough with activity and wakefulness due to coughing in the second and fourth weeks was significantly lower in the group treated with gabapentin than in the placebo group (P < 0.05).
    Conclusion
    The initiation of gabapentin treatment up to a maximum of 900 mg per day for 4 weeks reduces symptoms such as waking up from sleep due to coughing or coughing with activity, as well as cough severity and chronic cough attacks.
    Keywords: Cough, Therapeutics, Gabapentin
  • Seyed Mohammad Hassan Emami , Mohammad Emadoddin Habibi, Farzaneh Habibi, Sadegh Baradaran, Mahdavi, Abdalmahdi Baghaei, Ali Gharavinia * Pages 884-889
    Background
    Anemia is a usual systemic complication of inflammatory bowel disease (IBD) and can be presented in combination of iron deficiency anemia (IDA) and anemia of chronic disease (ACD). In the present study, anemia in IBD was assessed.
    Methods
    This was a cross-sectional study conducted on 25 patients with Crohn’s disease (CD), 49 patients with ulcerative colitis (US), and 14 patients with undetermined colitis in years 2016-17. Hematological indices including ferritin, transferring saturation, hemoglobin, mean corpuscular volume (MCV), vitamin B12, and folate were measured. Demographic information and region of intestinal involvement were compared as well. Findings: Based on gender distribution, anemia was not significantly different between Crohn’s disease, ulcerative colitis, or undetermined colitis (P = 0.89). In addition, type of anemia including iron deficiency anemia, anemia of chronic disease, and macrocytic anemia was not different (P = 0.97) between the colitis types. Anemia was not in association with site of intestinal involvement (P = 0.89).
    Conclusion
    Based on the findings of the current study, anemia is not statistically associated with type of bowel involvement, and site of bowel involvement. Further studies are recommended.
    Keywords: Inflammatory bowel disease, Anemia, Iron-deficiency anemia, Chronic disease, Macrocytic
  • Mitra Jabalameli , Hamid Reza Larijani * Pages 890-896
    Background
    Using intrathecal opioid in surgery operation causes a desirable analgesic. But one of its side effects is pruritus and then, patients’ dissatisfaction. Therefore, the present study investigated the effect of intravenous propofol or pentazocine in preventing pruritus resulted from prescribed fentanyl.
    Methods
    This was a controlled randomized double-blinded clinical trial study carried out on 150, 18-65-year-old adults, candidate for lower limb surgery under spinal analgesia, who were selected using simple random sampling method. The first 50 patients received 20 milligrams of intravenous propofol, the second 50 patients received 15 milligrams of intravenous pentazocine, and the third 50 patients received placebo, 10 minutes after analgesia. The side effects resulted from drug injection were recorded if any occurred. All the patients were under spinal anesthesia by 3 milliliters of 0.5% Marcaine, and 25 microgram fentanyl. The hemodynamic situation of patients was recorded at regular intervals before, during, and after surgery. Findings: Meaningful modifications in heart rate (HR) and mean arterial pressure (MAP) were reported in all three groups (P < 0.05), but the modifications in oxygen saturation (SaO2) were meaningless (P > 0.05). Pruritus in patients receiving propofol was relatively constant, but in control and pentazocine group, meaningful increase in pruritus was reported (P < 0.05).
    Conclusion
    Propofol beside fentanyl in comparison to pentazocine or placebo plays more significant role in decreasing pruritus; however, pentazocine can be effective too with intrathecal opioid.
    Keywords: Pentazocine, Propofol, Pruritus, Intrathecal injections, Opioids, Fentanyl, Anesthesia, Spinal
  • Kataneh Kazemi , Seyed Hassan Seyed Sharifi, Mahboobeh Ghorbani, Mohsen Rakhsha * Pages 897-901
    Background
    Ovarian pregnancy is a rare form of ectopic pregnancy, and usually is diagnosed after complication. The most common risk factor for ovarian pregnancy is the use of the intrauterine devices (IUD). Case Report: Our patient was a 20-year-old woman with a history of salpingectomy, gravid 2, with one previous ectopic pregnancy presented with abdominal pain for one week, nausea, vomiting, and orthostatic hypotension. Beta-human chorionic gonadotropin (βhCG) was positive with a titer of 105000 mIU/ml. Sonography showed a uterus of normal size with no gestational sac, but an echogenic mass with size of 44 × 32 mm at the right adnexa, and with free fluid in abdomen was detected, ectopic pregnancy was suggested, and laparotomy was performed.
    Conclusion
    In women that present with history of menstrual retard, abdominal pain, and spotting, ectopic pregnancy is the first differential diagnosis. Patient should be evaluated by checking βhCG and sonography, and be treated based on clinical examination and paraclinical evidence.
    Keywords: Ectopic pregnancy, Ovarian pregnancy, Laparotomy