فهرست مطالب

  • Volume:7 Issue:2, 2018
  • تاریخ انتشار: 1397/08/05
  • تعداد عناوین: 10
|
  • ابوالفضل گیکلویی، عادل ریحانی تبار ، نصرت اله نجفی، هژیر هومه ای صفحات 1-9
    تشخیص وضعیت تغذیه ای برای بهبود کیفیت و افزایش عملکرد گندم اهمیت دارد. تشخیص برگی به عنوان ابزار مناسبی برای ارزیابی وضعیت تغذیه ای گیاه می تواند استفاده شود. سیستم تلفیقی تشخیص و توصیه (DRIS) برای این هدف تکوین پیافته است. در این مطالعه نرم های DRIS برای گیاه گندم در منطقه مغان در شمال غربی ایران تعیین شد. بانک اطلاعاتی ایجاد شده برای غلظت عناصر غذایی و عملکرد گندم برای تشکیل دو زیرگروه عملکردی بالا و پایین بر اساس فرمول متوسط عملکرد± انحراف معیار استفاده شد. شاخص DRIS ترتیب نیاز غذایی عناصر را به صورت Zn>Mn=Fe=Cu>N=P>B>K>Ca>Mg نشان داد. روش پاسخ بالقوه به کاربرد عناصر غذایی (NAPR) نشان داد که عناصز غذایی N، P، Ca، Mg وB در کلاس پاسخ منفی و عناصر غذایی Zn، Fe، Cu و Mn در کلاس پاسخ مثبت به افزودن عناصر غذایی در خاک قرار دارند. نتایج تجزیه به مولفه های اصلی نشان داد که غلظت عناصر غذایی در زیر گروه عملکردی پایین و بالا و شاخص DRIS به ترتیب 88/54، 65/68 و 03/63 درصد تغییرات واریانس کل را توضیح می دهند.
    کلیدواژگان: پاسخ بالقوه به کاربرد عناصر غذایی(NAPR)، تجزیه به مولفه های اصلی(PCA)، سیستم تلفیقی تشخیص و توصیه (DRIS)، عدم تعادل عناصر غذایی
  • فرشاد سرخی لله لو* صفحات 11-21
    این تحقیق به منظور بررسی تاثیر تنش خشکی بر خصوصیات آناتومیکی برگ های جو در دانشگاه آزاد اسلامی میاندوآب و با استفاده از چهار رقم جو انجام شد. دو آزمایش جداگانه در شرایط گلدانی و مزرعه ای انجام شدند. در هر دو شرایط، آزمایش به صورت فاکتوریل پیاده شد و تیمارها به صورت کاملا تصادفی در چهار تکرار توزیع شدند. در هر آزمایش، نیمی از واحد های آزمایشی تحت تاثیر تنش خشکی قرار گرفتند و نیمی دیگر به طور عادی آبیاری شدند. برای آزمایش گلدانی، گیاهان در مرحله چهار برگی برای به دست آوردن برگ های زمستانی نمونه برداری شدند. برای آزمایش مزرعه ای، زمانی که گیاهان در مرحله آخر افزایش طول ساقه بودند، برگ های ماقبل آخر برای تهیه اسلاید های میکروسکوپی مورد نمونه برداری قرار گرفتند. قطر آوندهای چوبی و آبکشی و سطح سلول های مزوفیلی، غلاف آوندی و اپیدرمی از قسمت میانی برگ های ارقام مورد آزمایش اندازه گیری شدند. نتایج نشان داد که اختلاف معنی داری بین ژنوتیپ ها در شرایط تنش خشکی از نظر ویژگی های برگی وجود دارد. بر اساس نتایج حاصل، تنش خشکی قطر آوندها و سطح سلول ها را تغییر داد و این تغییرات در برگ های زمستانه و بهاره یکسان نبودند. میزان تغییرات در برخی از خصوصیات اندازه گیری شده مانند قطر آوندی قابل توجه بود. برای نمونه در ارقام صحرا و جنوب، برگ های زمستانه تحت تنش خشکی نسبت به برگ های شرایط عدم تنش خشکی دارای قطر آوند چوبی بیشتری بودند در حالی که برگ های بهاره از قطر آوندی کمتری تحت شرایط مشابه برخوردار بودند.
    کلیدواژگان: برگ، جو، خشکی، خصوصیات آناتومیکی
  • علی گران پایه، کامبیز عزیزپور، لمیا وجودی مهربانی ، رعنا ولی زاده کامران صفحات 23-30
    شوری یکی از مهمترین تنش های محیطی است که اثرات مخرب بر رشد، نمو و عملکرد گیاهان زراعی می گذارد. به دلیل افزایش تدریجی شوری خاک و آب در استان آذربایجان شرقی، کاشت شاهی در این منطقه با مشکلات عدیده ای روبرو است. از این رو، به منظور بررسی تحمل این گیاه به سطوح مختلف شوری از طریق برخی ویژگی های فیزیولوژیک، آزمایش حاضر بر پایه بلوک های کامل تصادفی با پنج تیمار شامل غلظت های صفر، 50، 100، 150 و 200 میلی مولار نمک کلرید سدیم در سه تکرار به اجرا درآمد. با تشدید تنش شوری، مقدار سدیم، پرولین، قندهای محلول و کاروتنوئیدها افزایش ولی مقدار پتاسیم، نسبت پتاسیم به سدیم و مقادیر کلروفیلa و کلروفیلb کاهش یافت. شوری بر مقدار کلروفیل a+b، نسبت کلروفیلa به b و محتوای نسبی آب برگ تاثیر نداشت. طی 21 روز آزمایش، بوته ها در غلظت 200 میلی مولار نمک از بین رفتند. به دلیل کاهش نسبت پتاسیم به سدیم به کمتر از یک در غلظت های 100 و 150 میلی مولار نمک، ادامه مدت تنش شوری می توانست منجر به از بین رفتن بوته ها نیز در این تیمارها شود.
    کلیدواژگان: شاهی، شوری، ویژگی های فیزیولوژیک
  • سهیلا پورحیدر غفار بی* ، حمید رحیمیان مشهدی، حسن علیزاده، سیروس حسن نژاد صفحات 31-40
    فتوسنتز بخش ضروری در کارکرد و متابولیسم گیاه است و تعدادی از علفکش ها مانع برخی فعالیت های فتوسنتزی می شوند. هدف اصلی از این آزمایش، ارزیابی اثر برخی علفکش ها مانند تاپیک، تیتوس، اکوئیپ، مایستر، لوماکس، برومایسید و اولتیما روی کارایی فتوسنتزی سه رقم ذرت (260، 400، 704) در پاسخ به تیمار اسید سالیسیلیک از نظر منحنی های فلورسانس کلروفیل a (OJIP) بود. نتایج نشان داد که علفکش های تاپیک، تیتوس، اکوئیپ، مایستر و اولتیما اثری روی فلورسانس کلروفیل ندارند. در مقابل، برومایسید و لوماکس منحنی های OJIP را در مرحله I تغییر دادند، به طوری که فلورسانس کلروفیل در مرحله I حذف شد و سطح فلورسانس در مرحله J مشابه با مرحله I بود. در حالی که، کاربرد اسید سالیسیلیک شکل منحنی های OJIP را بهبود بخشید و به حالت عادی رساند. کاربرد اسید سالیسیلیک تحت تیمار علفکش های برومایسید و لوماکس منجر به غیر بلوکه شدن انتقال الکترون از کوئینون a (QA) به کوئینون b (QB) در فتوسیستم II شد. این مطالعه به روشنی مشخص کرد که اثر اسید سالیسیلیک روی مرحله I-P از منحنی فلورسانس کلروفیل بیشتر از مراحل دیگر است. بنابراین، اثر اسید سالیسیلیک روی فعالیت فتوسیستم I بیش از فتوسیستم II تحت کاربرد این علفکش ها بود.
    کلیدواژگان: اسید سالیسیلیک، تجزیهJIP، ذرت، علفکش، فلورسانس کلروفیل
  • سهیلا محمدرضا خانی، زهرا پاک کیش ، وحیدرضا صفری صفحات 41-52
    پرتقال والنسیا یکی از مهمترین رقم های پرتقال در ایران می باشد. این آزمایش به منظور تعیین تاثیر پوتریسین و متیل جاسمونات روی پراکسیداسیون لیپیدها و تغییر پراکسید هیدروژن روی پوست و گوشت پرتقال والنسیا انجام شد. میوه های پرتقال با پوتریسین 0، 5/2 و 5 میلی مولار و متیل جاسمونات 0، 10 و 20 میکرومولار تیمار شدند و در دمای 5 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 85 تا 90 درصد برای مدت 4 ماه ذخیره شدند. نتایج نشان دادند که میوه های تیمار شده با پوتریسین 5 میلی‏مولار و متیل جاسمونات 10 میکرومولار به طور معنی داری کمترین میزان پراکسیدهیدروژن، پراکسیداسیون لیپیدها و درصد سرمازدگی نسبت به میوه های تیمار نشده را دارند. فعالیت پلی فنول اکسیداز و پراکسیداز به طور قابل توجهی در میوه های تیمار شده در طی مدت انبارمانی افزایش پیدا کرد. بنابراین، تیمار با پوتریسین 5 میلی مولار و متیل جاسمونات 10 میکرومولار بهترین تاثیر را روی میوه ها داشت.
    کلیدواژگان: پراکسیداسیون لیپیدها، پراکسیدهیدروژن، قهوه ای شدن
  • روح اله جعفری، احمد معینی ، قاسم کریم زاده صفحات 53-64
    لیسیانتوس (Eustoma grandiflorum) گیاه گلداری از خانواده Gentianaceae است که در بین ده گل شاخه بریده برتر دنیا قرار دارد. در حال حاضر، سریع ترین روش تکثیر لیسیانتوس برای تولید گیاهان سالم و عاری از بیماری، روش ریزازدیادی می باشد. با توجه به ارزش بالای اقتصادی این گیاه، تحقیق حاضر جهت ارائه پروتکل مناسبی برای کشت درون شیشه ای آن، از ریز نمونه های گرهی انجام شد. در این تحقیق، اثرات pH (5/5، 6/5، 7/5، 8/5) ، ظرف کشت (ظرف شیشه ای کوچک، ظرف شیشه ای بزرگ و ظروف مکعبی از جنس پلی پروپیلن) ، غلظت های مختلف نمک های پرمصرف شامل NH4NO3 (45/1، 65/1 و 85/1 گرم در لیتر) ، KNO3 (7/1، 9/1 و 1/2 گرم در لیتر) ، CaCl2. 2H2O ، (24/0، 44/0 و 66/0 گرم در لیتر) ،MgSO4. 7H2O (31/0، 37/0 و 43/0 گرم در لیتر) ، KH2PO4 (13/0، 17/0 و 21/0 گرم در لیتر) و اثر غلظت های مختلف ساکارز (25، 30، 35 و 45 گرم در لیتر) در چهار آزمایش جداگانه مورد بررسی قرار گرفت. اثرات عوامل مختلف روی باززایی نوساقه معنی دار بود. بیشترین تعداد نوساقه در هر گیاهچه از محیط کشت MS با pH 7/5 و 35 گرم در لیتر ساکارز به دست آمد. همچنین، افزایش غلظت NH4NO3 در محیط کشت بیشترین تعداد نوساقه به ازای هر ریزنمونه (5/3 نوساقه) را تولید کرد. ظروف مکعبی از جنس پلی پروپیلن نیز برای ریزازدیادی لیسیانتوس با تولید 5/7 نوساقه بهتر از سایر ظروف بودند.
    کلیدواژگان: ظرف کشت، عناصر پرمصرف
  • طیبه جعفریان، محمدجواد زارع* ، عادل سی و سه مرده صفحات 67-79
    در آزمایش انجام گرفته برای اولین بار اثر آزوسپیریلوم بر خصوصیات آناتومی محور سنبله در دو گونه گندم نان و دوروم مورد بررسی قرار گرفت. خصوصیات آناتومی برگ پرچم، محور سنبله و نیز پاسخ عملکرد دو نوع گندم نان و دوروم در تلقیح با باکتری آزوسپیریلوم در آزمایش های مزرعه ای در طول فصل های رشد 1394 و 1395 تحت شرایط دیمکاری مورد مطالعه واقع شد. عملکرد دانه هر دو نوع گندم در تلقیح با باکتری افزایش یافت و بیشترین میزان افزایش در حدود 8 درصد در گندم نان مشاهده شد. تلقیح با آزوسپیریلوم موجب افزایش تعداد دانه در سنبله گردید. افزایش عملکرد دانه به موجب تلقیح با آزوسپیریلوم در مقایسه با گندم دوروم در گندم نان نمود بیشتری داشت. تغییرات آناتومی ایجاد شده در برگ پرچم و محور سنبله تحت تاثیر کاربرد آزوسپیریلوم نتایج یکسانی را برای دو نوع گندم به همراه نداشت. اگرچه تلقیح با آزوسپیریلوم موجب کاهش تعداد روزنه برگ پرچم به میزان 5/11 درصد شد، اما طول روزنه ها را به میزان های 6/3 و 5/11 درصد به ترتیب برای گندم نان و دوروم افزایش داد. آزوسپیریلوم به طور معنی دار موجب افزایش 5/12 و 39/13 درصد در مساحت و طول دستجات آوندهای چوبی و 42/14 و 33/33 درصد در مساحت و طول دستجات آوند آبکش شد. همچنین مساحت غلاف آوندی و لایه های مزوفیل در گندم های تلقیح شده با آزوسپیریلوم به ترتیب به میزان 20 و 5/31 درصد افزایش یافت. تاثیر آزوسپیریلوم بر افزایش مساحت لایه های اپیدرم بالا و پایین برگ در گندم نان بیش از گندم دوروم بود. تغییرات آناتومی ناشی از تاثیر آزوسپیریلوم محدود به برگ پرچم نگردید و چنین تغییراتی در محور سنبله نیز مشاهده شد. گیاهان تلقیح شده با آزوسپیریلوم از مساحت غلاف آوندی و نیز دستجات آوندی چوبی و آبکش بیشتری در محور سنبله برخوردار بودند. به طور کلی تغییرات در عملکرد و نیز خصوصیات آنوتومی به علت کاربرد آزوسپیریلوم در دو نوع گندم یکسان نبود و تاثیر مثبت باکتری در گندم نان بیش از گندم دوروم بود.
    کلیدواژگان: خصوصیات آناتومی، عملکرد، گندم دوروم، گندم نان
  • رعنا شریفی وش، مجید شکرپور صفحات 81-90
    پاسخ های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی سه اکوتیپ افسنطین در شرایط تنش شوری مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارهای شوری متشکل از محلول NaCl با هدایت الکتریکی 0، 5، 10 و 15 دسی زیمنس بر متر بودند. یک ماه پس از اعمال تیمارهای شوری، ویژگی های فیزیولوژیک و بیوشیمیایی اندازه گیری شد. بیشترین کاهش وزن تر اندام هوایی و ریشه در اکوتیپ های آذربایجان شرقی و گیلان در سطوح شوری 10 و 15 دسی زیمنس بر متر مشاهده شد. اکوتیپ سمنان در شرایط شوری در مقایسه با شاهد کمتر تحت تاثیر قرار گرفت. کاهش معنی دار کلروفیل کل در کلیه سطوح شوری و در همه اکوتیپ ها مشاهده شد. با وجود این، اکوتیپ آذربایجان شرقی کاهش بیشتری در سطوح 10 و 15 دسی زیمنس بر متر داشت. افزایش غلظت نمک خروجی (دفع شده از گیاه) منجر به افزایش غلظت یون های سدیم و کلر در سطح برگ، ساقه و ریشه شد. بیشترین تجمع سدیم در ساقه های اکوتیپ آذربایجان شرقی در شوری 10 و 15 دسی زیمنس بر متر به دست آمد. اکوتیپ سمنان دارای بیشترین مقدار پرولین بود. نتایج این مطالعه حاکی از پاسخ های متفاوت شوری در بین اکوتیپ های افسنطین بود. به طوری که اکوتیپ های سمنان و گیلان به شوری متحمل تر از اکوتیپ آذربایجان شرقی بودند. تحمل نسبی اکوتیپ سمنان به واسطه میزان زیاد پرولین و ظرفیت خروج یون های سدیم و کلر بود.
    کلیدواژگان: افسنطین، پرولین، شوری، محتوای یونی
  • محمدرضا شیری *، وحید رهجو، لاله ابراهیمی صفحات 91-97
    بیماری پوسیدگی دانه سورگوم ناشی از Fusarium verticillioides یکی از بزرگترین مخاطرات تولید سورگوم و چالش های ایمنی غذای انسان و خوراک دام و طیور به شمار می رود و یکی از کارآمدترین راه کارهای کاهش خطرات این بیماری، یافتن ارقام مقاوم است. در همین راستا واکنش نه واریته سورگوم دانه ای (کیمیا، سپیده، KGS11، KGS12، KGS15، KGS17، KGS23، KGS27، KGS32) بهF. verticillioides و تجمع فومونسین در آن ها تحت شرایط مزرعه در ایستگاه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی مغان (39° 41' N 47° 32' E با 40 تا 50 متر ارتفاع از سطح دریا)، در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. برای تلقیح مصنوعی، سوسپانسیون اسپور قارچ در مرحله 50 درصد گل دهی به خوشه های سورگوم پاشیده شد. دو ماه بعد از مایه زنی، شدت بیماری بر اساس درصد آلودگی خوشه یادداشت شد. علاوه بر این، میزان کل فومونسین تولیدی در دانه سورگوم با کیت الایزا تعیین گردید. در میان ارقام مورد مطالعه، تنها دو واریته KGS12 و KGS15 مقاومت نسبی به بیماری پوسیدگی دانه سورگوم داشتند در حالی که سایر ارقام به این بیماری حساس یا بسیار حساس بودند. به طور متوسط تحت شرایط آلودگی مصنوعی، عملکرد دانه سورگوم به میزان 2/46 درصد نسبت به شرایط آلودگی طبیعی (شاهد) با کاهش روبرو شد. تجمع فومونسین در دانه ارقام مورد مطالعه از 35/0 (در رقم KGS11) تا 83/1 پی پی ام (در رقم سپیده) در شرایط آلودگی مصنوعی و از صفر (در رقم کیمیا) تا 16/. پی پی ام (در رقم KGS15) در شرایط آلودگی طبیعی متغیر بود. میانگین تجمع فومونسین تحت شرایط آلودگی طبیعی 07/0 پی پی ام بود در حالی که میانگین تجمع آن تحت شرایط آلودگی مصنوعی برابر با 1 پی پی ام بود که این امر حاکی از افزایش 1328 درصد در مقایسه با شرایط آلودگی طبیعی است. در حالت کلی، بر اساس شدت آلودگی واریته های مورد مطالعه به بیماری پوسیدگی دانه سورگوم، تجمع فومونسین و عملکرد دانه، ارقام KGS12 و KGS15 به عنوان واریته های برتر شناسایی شدند.
    کلیدواژگان: مقاومت، Fusarium verticillioides، Sorghum bicolor
  • سلیمان محمدی *، بهزاد سرخی لله لو صفحات 99-110
    به منظور ارزیابی پاسخ ژنوتیپ های مختلف جو به آبیاری کامل و تنش آبی انتهایی، آزمایشی بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار طی دو سال انجام شد. نتایج نشان داد که تفاوت های ژنتیکی زیادی بین ژنوتیپ های جو در پاسخ به کم آبی وجود دارد که می تواند در برنامه های اصلاحی مورد استفاده قرار گیرد. پرولین، ساکارز، گلوگوز، فروکتوز، سوپر اکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتامین پراکسیداز، اکسین، ژیبرلین و اسید آبسیزیک به طور معنی داری تحت تاثیر شرایط متفاوت آبیاری و نوع ژنوتیپ قرار گرفتند. کمبود آب سبب افزایش معنی دار پرولین، تجمع کربوهیدرات ها و فعالیت آنزیم های سوپر اکسید دیسموتاز، کاتالاز، گلوتامین پراکسیداز و غلظت اسید آبسیزیک در ژنوتیپ های جو شد، در صورتی که مقدار اکسین و اسید ژیبرلیک تحت تنش آبی انتهایی کاهش یافت. ژنوتیپ های 11، 18 و 19 دارای مقادیر بیشتری از پرولین، فروکتوز، گلوگز، اکسین، ژیبرلین، گلوتامین پرواکسیداز، کاتالاز و سوپر اکسید دسموتاز بودند. این ژنوتیپ ها را می توان به عنوان ژنوتیپ های متحمل به تنش خشکی در نظر گرفت که با تولید بیشتر برخی اسمولیت ها، هورمون های گیاهی موثر در سیگنال دهی و فعالیت بهتر آنزیم های آنتی اکسیدان برای مقابله با گونه های اکسیژن فعال، شرایط نامساعد محیطی را بهتر از سایر ژنوتیپ ها تحمل کرده و دارای پتانسیل عملکرد دانه بیشتری هستند. بنابراین، به نظر می رسد که پاسخ های بیوشیمیایی و هورمون های گیاهی را می توان به عنوان نشانگرهای مناسب در غربال و انتخاب ژنوتیپ های جو با پتانسیل بهتر تحت شرایط محدودیت آب معرفی کرد.
    کلیدواژگان: آنزیم های آنتی اکسیدان، جو، قندهای محلول، هورمون های گیاهی
|
  • Abolfazl Geiklooi, Adel Reyhanitabar , Nosratollah Najafi, Haji Homei Pages 1-9
    The foliar diagnosis can be considered as a useful tool to assess the nutritional status of plants. The diagnosis and recommendation integrated system (DRIS) has been developed for this purpose. In this study DRIS norms were determined for wheat plant (Triticum aestivum L.) in the Moghan region, northwest of Iran. A data bank created from nutrients concentrations of flag leaf and yield was used to subdivide data into low and high yielding subgroups based on average yield ± SD. Calculated DRIS indices showed the nutrients requirement order as fallow: Zn>Mn=Fe=Cu>N=P>B>K>Ca>Mg. Based on nutrient application potential response (NAPR) method, N, P, K, Ca, Mg and B were placed in the negative response class and Fe, Zn, Cu and Mn were placed in the positive response class. The result of principal component analysis revealed that nutrient concentration in the low and high yielding subgroups and whole data set explained 54.88%, 68.65% and 63.03% of the total variance, respectively. The involvement of several nutrients in a single PC indicated that the diagnosis of any nutrient imbalance is not possible in isolation. This study showed that in this region, macronutrients and micronutrients are in the adequate status (positive DRIS indices) and deficiency state (negative DRIS indices), respectively. Furthermore, NAPR method indicated the positive response of crops if micronutrients were added to the soil.
    Keywords: Diagnosis, Recommendation Integrated System (DRIS), Nutrient Application Potential Response (NAPR), Nutrient imbalance, Principal Component Analysis (PCA)
  • Farshad Sorkhi* Pages 11-21

    In this research, effect of drought stress on leaf characteristics was investigated in the experimental field of Miandoab Azad University, Iran using four facultative barley cultivars. Two separate experiments were conducted in pot and field conditions. In both experiments a factorial arrangement was used and the treatments were completely randomized in four replications. In each experiment half of the experimental units were drought stressed and the other half were irrigated normally. For the pot experiment, plants were sampled at fourth leaf stage in order to obtain winter leaves. For the field experiment, when plants reached at late stem elongation stage, penultimate leaves were sampled and used for preparing microscopic slides.
    Xylem and phloem diameter and mesophyll, bundle sheath and epidermal cells area were measured in the transverse sections prepared from middle parts of the leaves. Significant differences were observed among genotypes under drought stress in terms of leaf characteristics. Results also showed that drought stress changes the diameter and the surface area of the cells. However, the changes were not the same in the winter and spring leaves. The changes in some cases such as diameter of xylem vessels were considerable. For example, in the cultivars Sahra and Jonob, the winter leaves had bigger xylem vessels under drought stress as compared to the normal condition while in the spring leaves the xylem diameter was smaller under the same condition
    Keywords: Anatomical characteristics, Barley, Drought, Leaf
  • Ali Geranpayeh, Kambiz Azizpour, Lamia Vojodi Mehrabani , Rana Valizadeh Kamran Pages 23-30
    Salinity is one of the major environmental stresses, which has deleterious effect on growth, development and yield of crops. Due to the gradual increase in soil and water salinity in the East Azarbaijan province of Iran, the garden cress cultivation in this region has always been associated with many problems. In order to evaluate the tolerance of this plant to different levels of salinity through some physiological characteristics, the present experiment was conducted using randomized complete block design with five treatments consisting of 0, 50, 100, 150 and 200 mM NaCl concentrations and three replications. The results showed that with enhancement in salinity levels, sodium, proline, soluble sugars and carotenoids content increased but potassium content, potassium to sodium ratio and amounts of chlorophyll a and b declined. Salinity had no significant effect on chlorophyll a+b content, chlorophyll a/b ratio and relative water content. Plants were destroyed at 200 mM concentration after 21 days. Since potassium to sodium ratio was lower than 1 at 100 and 150 mM concentrations, continuing of salinity would has presumably led to the destruction of plants in these treatments
    Keywords: Lepidium sativum L, Physiological characteristics, Salinity
  • Soheila Porheidar Ghafarbi* , Hamid Rahimian Mashhadi, Hasan Alizadeh, Sirous Hassannejad Pages 31-40
    Photosynthesis is an essential part of the plant function and metabolism and a number of herbicides inhibit certain photosynthetic activities. The aim of this study was to evaluate the effect of some herbicides including Topik, Titos, Equip, Mister, Lumax, Bromicide and Oltima on the photosynthetic efficiency of three corn cultivars (CC-260, 400, 704) in response to salicylic acid (SA) treatment via chlorophyll a fluorescence (ChlF) transient curve (OJIP) analysis. Result showed that Topik, Titos, Equip, Mister and Oltima herbicides had no effect on the ChlF. In contrast, Bromicide and Lumax changed the shape of the ChlF curve as I phase of the OJIP curve was lost and the fluorescence level in the J step was close to I stape. However, application of SA improved the shape of the OJIP curve similar to normal samples. SA application under Bromicide and Lumax treatments un-blocked the electron transfer between QA and QB of PSII. Our study clearly indicated that the effect of SA on the I-P part of the ChlF curve was more than other parts. Thus, the effect of SA on the PSI activity was more than that of PSII under these herbicide treatments.
    Keywords: Chlorophyll a fluorescence, Corn, Herbicide, JIP analysis, Salicylic acid
  • Soheila Mohammadrezakhani, Zahra Pakkish , Vahid Reza Saffari Pages 41-52
    This experiment was carried out to determine the effects of putrescine and methyl jasmonate on lipid peroxidation and altering the peroxide hydrogen of peel and pulp of Valencia orange fruit. Orange fruits were treated with 0 (control), 2.5 and 5 mM putrescine, and 0 (control), 10 and 20 µM methyl jasmonate, then stored at 5±1 °C, 85-90% relative humidity for four months. Oranges treated with 5 mM putrescine and 10 µM methyl jasmonate had significantly lower lipid peroxidation and peroxide hydrogen of peel and pulp and lower chilling injury percentage than the non-treated fruits. Polyphenol oxidase (PPO) activity was considerably increased in the treated and non-treated fruits but, the treated fruits exhibited significantly lower activity of PPO. Peroxidase (POD) activity increased at first and then decreased. However, the treated fruits exhibited significantly higher activity of POD than the control fruits during the storage period. In conclusion, fruits treated with 5 mM putrescine combined with 10 µM methyl jasmonate showed the best effect.
    Keywords: Browning, Lipid peroxidation, Peroxide hydrogen
  • Rooholah Jafari, Ahmad Moieni , Ghasem Karimzadeh, Zahra Movahedi Pages 53-64
    Nowadays, the most rapid method for producing healthy and disease-free Lisiantus is micropropagation. With respect to high economic value of this plant which is regarded among the 10 top cutting flowers in the world, this research was carried out to suggest a suitable protocol for its in vitro propagation, using nodal sections as an explant. To carry out this object, the effects of the pH (5.5, 5.6, 5.7, 5.8), culture vessel (small glass bottle, large glass bottle, polypropylene container), the concentration of macro elements, including NH4NO3 (1.45, 1.65, 1.85 g L-1), KNO3 (1.7, 1.9, 2.1 g L-1), CaCl2.2H2O (0.66, 0.44, 0.24 g L-1), MgSO4.7H2O (0.43, 0.37, 0.31 g L-1), KH2PO4 (0.13, 0.17, 0.21 g L-1), and the concentration of sucrose (25, 30, 35, 40 g L-1) were investigated in four independent experiments. The effects of the different studied factors were significant on the shoot regeneration. Results showed that pH 5.7 and the use of 35 g L-1 sucrose in MS medium were the best treatments for improving the number of shoots per explants (2.25 and 2 shoots, respectively). Moreover, increasing KH2PO4 concentration in MS medium produced the highest number of shoots per explant (3.5 shoots). The polypropylene container was also the best culture container for the lisianthus micropropagation (7.5 shoots per explant).
    Keywords: Culture container, Lisianthus, Macro elements, Micropropagation, pH
  • Taiebeh Jafarian, Mohammad Javad Zarea* , Adel Siosemardeh Pages 67-79
    In this experiment the effect of inoculation with Azospirillum on the flag leaf and spike rachis anatomical features and also on grain yield and grain weight was investigated for the first time in bread and durum wheats during 2015-2016 growing season under semi-arid condition. The crop yield increased due to the inoculation with Azospirillum with a maximum yield increase of about 8.0 per cent for bread wheat. Azospirillum led to an increase in grain weight per spike. Yield increase due to Azospirillum inoculation was higher for bread wheat than durum wheat. The two wheat species exhibited differences in flag leaf and spike axis anatomic features. Although Azospirillum inoculation decreased the number of flag leaf stomata by 11.5% irrespective of the wheat type, stomatal length of the inoculated plants increased by about 3.6 and 11.5% for bread wheat and durum wheat, respectively. Azospirillum inoculation significantly enhanced the area and length of xylem and phloem vessels by about 12.5 and 12.39% and 14.42 and 33.33%, respectively. Area of the bundle sheath and mesophyll layers of inoculated plants was increased by 20 and 31.5%, respectively. Azospirillum inoculation enhanced the area of upper and lower epidermis of the bread wheat much more than the durum wheat. Anatomic changes due to Azospirillum was not limited to the flag leaf but also extended to the spike rachis and, therefore the inoculated plants had higher area of vascular bundle, xylem vessel and phloem vessel. Overall,the effect of Azospirillum on anatomical features and grain yield of wheat was slightly species specific and it was more pronounced in the bread wheat as compared to the durum wheat.
    Keywords: Anatomical features, Bread wheat, Durum wheat, Grain Yield
  • Raana Sharifivash, Majid Shokrpour orcid Pages 81-90
    The physiological and biochemical responses of three ecotypes of Artemisia absinthium L. from Iran were evaluated under salinity conditions. Salinity treatments were made by NaCl with EC of 0, 5, 10 and 15 dS/m. Physiological and biochemical attributes were measured 30 days after the salt treatments imposed. Highest reduction in the shoot and root fresh weights was observed in the ecotypes of East Azarbaijan and Guilan at 10 and 15 dS/m salinity levels. The ecotype of Semnan was affected lesser by the same salinity levels than the control. Total chlorophyll showed a significant decrease at all salinity levels in all ecotypes. But the ecotype of East Azarbaijan showed a higher reduction at 10 and 15 dS/m salinity. Increasing the concentration of exterior salt led to increase the Na+ and Cl− concentrations in leaves, stems and roots. The highest Na accumulation in stems was found in the ecotype of East Azarbaijan at 10 and 15 dS/m. The highest proline was detected in the ecotype of Semnan. The results indicated that there was different responses to salinity among the studied Artemisia absinthium ecotypes. The ecotypes of Semnan and Guilan were more salt tolerant than the East Azarbaijan ecotype. The relative tolerance of the ecotype of Semnan was due to the high amount of output capacity of Na+, Ca2+ concentration, as well as its proline content.
    Keywords: Artemisia absinthium, Ion content, Proline, Salinity
  • Mohammadreza Shiri *, Vahid Rahjoo, Laleh Ebrahimi Pages 91-97
    Grain mold caused by Fusarium verticillioides is one of the most dangerous food and feed safety challenges in sorghum production. The most efficient solution for reducing the hazards of the disease is breeding resistant varieties. In order to find the resistant sorghum varieties, nine sorghum varieties were evaluated for their reaction to F. verticillioides and fumonisin accumulation in their kernels under field conditions in Ardabil Agricultural Research Station, Moghan region, Iran (39° 41' N 47° 32' E, with 40-50 m above sea level), using a randomized complete block design with three replications. For artificial inoculation, sorghum panicles were sprayed with the mixture of spore suspension at 50% flowering stage. Two months after inoculation, disease severity was evaluated based on disease progress in each panicle. In addition, total fumonisin produced on sorghum kernels was measured using ELISA kits. The results showed that among studied varieties, KGS12 and KGS15 were moderately resistant and the other eight varieties were highly susceptible or susceptible to grain mold. The mean grain yield under artificial infection showed a reduction of 46.2% in comparison to the natural infection condition (control). The fumonisin accumulation in grains varied from 0.35 ppm (in KGS11 variety) to 1.83 ppm (in Sepideh variety) at the artificial infection condition, while the range was from 0 ppm (in the Kimia variety) to 0.16 (in the KGS15 variety) at the natural infection condition. The mean fumonisin accumulation under natural and artificial infection conditions was 0.07 and 1.00 ppm, respectively, which showed an increase of 1328% in comparison to the control treatment. In general, KGS12 and KGS15 were identified as superior varieties due to their lower disease severity and fumonisin accumulation and acceptable grain yield as compared with other varieties.
    Keywords: Grain mold, Fumonisin, Fusarium verticillioides, Resistance, Sorghum
  • Soleiman Mohammadi *, Behzad Sorkhi Pages 99-110
    With the aim of understanding and identifying the traits which can be used as the suitable criteria for quick screening of the water deficit tolerant barley genotypes, an experiment based on randomized complete blocks design with three replications was conducted during two years to evaluate the biochemical responses of 20 barley genotypes to full irrigation and terminal water stress in the field condition. Results showed large genetic differences among barley genotypes in response to water deficit, which could be utilized in breeding programs. Proline, sucrose, glucose, fructose, superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT), glutathione peroxidase (GPX), auxin, gibberellin and abscisic acid (ABA) content were significantly affected by different irrigation conditions and genotypes. Water deficit significantly increased proline, carbohydrates accumulation and activities of CAT, SOD, GPX and ABA concentration in the barley genotypes. However, indole acetic acid (IAA) and gibberellic acid (GA3) contents decreased under the terminal water stress. Cluster analysis showed that genotypes 11, 18 and 19 had higher values of proline, fructose, glucose, IAA, GA3, GPX, CAT and SOD. These genotypes could be considered as drought tolerant genotypes which can tolerate unfavorable environmental conditions as compared to other genotypes through overproduction of some osmolytes, effective phyto-hormone signaling and better antioxidant enzymes activity for scavenging reactive oxygen species and consequently enhanced potential for production of higher grain yield. Thus, it seems that biochemical and phyto-hormonal responses could be introduced as desirable and suitable indicators for screening genotypes with better potential under water deficit stress condition.
    Keywords: Antioxidant enzymes, Barley, Phyto-hormones, Proline, Soluble sugars