فهرست مطالب

بیومکانیک ورزشی - سال چهارم شماره 2 (تابستان 1397)
  • سال چهارم شماره 2 (تابستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/06/09
  • تعداد عناوین: 6
|
  • هیمن محمدی* ، سعید قائینی، غزال محمدی صفحات 5-16
    هدف
    اغلب شروع تمرینات با شدت و بار زیاد در اوایل سنین نوجوانی است و این امر موجب افزایش خطر بروز عوارض عضلانی اسکلتی و آسیب های ناشی از پرکاری در میان ورزشکاران جوان اکثر رشته های ورزشی به ویژه آسیب ستون فقرات ورزشکاران جوان رشته های پرتابی و دست بالای سر می شود. هدف از تحقیق حاضر مروری بر کینزیوپاتولوژی آسیب ستون فقرات کمری پشتی در ورزشکاران جوان رشته های پرتابی دست بالای سر بود.
    روش ها
    برای انجام پژوهش حاضر، جستجوی پیشینه تحقیق از طریق موتورهای جستجوگر الکترونیک در سایت های Science Direct و PubMed Medline با محدوده پوشش مقالات در زمینه های آسیب پرتاب کننده های دست بالای سر، آسیب ضربه زن ها، ستون فقرات پرتاب کننده ها و ستون فقرات ضربه زن ها انجام شد. در نهایت از بین 134 مقاله موجود، 24 مقاله واجد معیارهای ورود به تحقیق ، انتخاب شدند.
    یافته ها
    اغلب صدمات ناشی از پرکاری پرتاب، در آرنج و شانه در طی دو فاز آماده سازی و کاهش شتاب رخ می دهد. در ورزشکاران جوان رشته های دست بالای سر و پرتابی آسیب های عضلانی اغلب شامل استرین حاد عضلات ناحیه مرکزی بدن از جمله مورب داخلی و خارجی، عرضی و راست شکمی است و میزان آسیب مجدد استرین عضلات ناحیه مرکزی بدن نسبتا زیاد است. آسیب عناصر خلفی ستون فقرات کمری ناشی از چرخش، هایپراکستنشن، و فلکشن در طی فعالیت های تکراری ضربه زدن و نوسان چوب می باشد. بروز اسکولیوزیس در ورزش های دست بالای سر/پرتابی که دارای توزیع بار نامتقارن بر روی تنه و شانه هستند بیشتر است. این ورزشکاران به دلیل بارگذاری محوری، نیروهای هایپراکستنشن/ فلکشن و چرخشی در طی تمرینات آماده سازی و نیز به دلیل بیومکانیک پرتاب، نوسان و سرویس، مستعد ابتلا به آسیب دیدگی دیسک هستند.
    نتیجه گیری
    مهارت پرتاب کل زنجیره حرکتی را تحت تاثیر قرار می دهد. تولید نیرو در هر یک از سگمنت های بدن موجب افزایش بار وارده بر روی سگمنت مجاور خود و در نهایت وقوع آسیب در مفاصل و سگمنت های ضعیف تر بدن می شود. بر همین اساس توصیه می شود در ارزیابی آسیب ستون فقرات کمری-پشتی و گسترش برنامه های درمانی مناسب برای ورزشکاران رشته های دست بالای سر/ پرتابی ثبات پویای لگن، کمر و ناحیه مرکزی بدن ارزیابی شود و پس از دست یابی به دامنه حرکتی بدون درد ، ثبات مجموعه کمری لگنی رانی، و پیشروی در فاز توان بخشی به انجام ورزش های تخصصی، اجازه بازگشت به بازی پس از آسیب ستون فقرات کمری-پشتی در این ورزشکاران داده شود.
    کلیدواژگان: ستون فقرات ضربه زن ها، ستون فقرات پرتاب کننده ها، آسیب ضربه زن ها، آسیب پرتاب کننده های دست بالای سر
  • الهام سرخه، مهدی مجلسی* ، امیر علی جعفرنژادگرو صفحات 17-27
    هدف
    ارتباط بین محتوای فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی راه رفتن و ناشنوایی به خوبی شناخته نشده است. هدف این مطالعه بررسی اثر ناشنوایی بر محتوای فرکانس نیروهای عکس العمل زمین طی راه رفتن است.
    روش ها
    تعداد 30 کودک پسر به طور مساوی به دو گروه سالم و گروه با مشکلات ناشنوایی (گروه ناشنوا) تقسیم شدند. محتوای فرکانسی نیروهای عکس العمل در طی راه رفتن با پای برهنه تحلیل گردید. آزمون t مستقل برای مقایسه بین گروهی مورد استفاده قرار گرفت. سطح معناداری در همه تحلیل ها برابر 05/ 0˂p بود.
    یافته ها
    ناشنوایی باعث افزایش پهنای باند فرکانس مولفه ی قدامی-خلفی در پای راست (حدود 53 درصد، 0/020 = p) و تعداد هارمونی های ضروری در راستای قدامی-خلفی در پای چپ (حدود 37 درصد، 0/000 = p) شده بود. محتوای فرکانسی راستای عمودی و داخلی-خارجی در دو گروه مشابه بود (0/05 < p).
    نتیجه گیری
    نتایج نشان داد محتوای فرکانس نیروی عکس العمل زمین در کودکان ناشنوا می توانند ارزش کلینیکی را برای توان بخشی این افراد داشته باشد.
    کلیدواژگان: ناشنوا، راه رفتن، نیروی عکس العمل زمین، محتوای فرکانس
  • محمدامین محمدیان* ، حیدر صادقی، مهدی خالقی تازجی صفحات 29-38
    هدف
    سفتی از خواص مکانیکی ساختارهای ویسکوالاستیک و تاثیرگذار بر بیومکانیک حرکات ورزشی است که عاملی مهم در تولید حرکت و کنترل نورومکانیکی بدن انسان شناخته می شود. هدف از انجام این تحقیق، تعیین ارتباط سفتی اندام تحتانی با متغیرهای منتخب بیومکانیکی در اجرای پرش های عمودی بود.
    روش ها
    20 دانشجوی پسر فعال و سالم رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها هاپینگ عمودی به سه شیوه دوطرفه، یک طرفه روی پای برتر و یک طرفه روی پای غیر برتر و با سه استراتژی ترجیحی، کنترلی (فرکانس 2/2 هرتز) و بیشینه را برای تعیین متغیرهای سفتی اندام تحتانی و آزمون های عملکردی پرش اسکات و پرش کانترموومنت را برای تعیین متغیرهای توان مکانیکی، سرعت مرکز جرم در لحظه تیک آف و کارایی چرخه کشش-انقباض، اجرا کردند. ارتباط سفتی اندام تحتانی با متغیرهای منتخب بیومکانیکی در اجرای پرش های عمودی از طریق آزمون همبستگی پیرسون با سطح معناداری 0/05 تعیین شد.
    یافته ها
    از بین متغیرهای سفتی اندام تحتانی حین اجرای هاپینگ با استراتژی های مختلف (استراتژی کنترلی،ترجیحی و بیشینه) ، فقط سفتی اندام تحتانی حین اجرای هاپینگ ترجیحی با متغیر سرعت مرکز جرم رابطه معنادار و منفی نشان داد (0/05p<).
    نتیجه گیری
    با توجه به یافته های تحقیق، می توان بیان کرد که سفتی اندام تحتانی با عملکرد پرش های عمودی رابطه معکوس دارد، اما در مورد کارایی چرخه کشش-انقباض مقدار بیشتر یا کمتر سفتی مزیت محسوب نمی شود بلکه احتمالا مقداری بهینه برای آن وجود دارد.
    کلیدواژگان: سفتی اندام تحتانی، متغیرهای منتخب بیومکانیکی، پر ش های عمودی
  • حسین تاجدینی کاکاوندی* ، حیدر صادقی، علی عباسی صفحات 39-48
    هدف
    دفورمیتی ژنوواروم به عنوان عاملی برای برهم زدن خط جاذبه و الگوی نیرو در اندام تحتانی معرفی شده است که ممکن است افراد مبتلا را به ویژه در فعالیت های تکراری مانند دویدن، بیش ازپیش در معرض آسیب های اندام تحتانی قرار دهد. هدف از پژوهش حاضر بررسی مولفه های نیروی عکس العمل زمین در افراد با و بدون دفورمیتی ژنوواروم حین دویدن بود.
    روش ها
    تعداد 30 دانشجوی مرد فعال برحسب وضعیت زانویشان در دو گروه ژنوواروم (15 نفر) و نرمال (15 نفر) قرار گرفتند. نیروهای عکس العمل زمین در سه جهت قدامی- خلفی، داخلی- خارجی و عمودی با استفاده از دو دستگاه صفحه نیرو ثبت و محاسبه شد. از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری (مانوا) برای بررسی اختلافات بین گروهی و آزمون تی وابسته برای بررسی اختلافات درون گروهی در سطح معناداری 05/0>p استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج آزمون آماری نشان داد که اختلاف معنا داری در اوج نیروی پیش برنده راستای قدامی خلفی (0/044P=) و اوج نیروی راستای داخلی خارجی (0/048=P) نیروی عکس العمل زمین در اندام برتر بین دو گروه ژنوواروم و نرمال حین دویدن وجود دارد؛ اما در راستای عمودی نیروی عکس العمل زمین بین دو گروه تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0<P). همچنین بین اندام برتر و غیر برتر در هیچ کدام از راستاها در هر دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0<P).
    نتیجه گیری
    اگرچه انحراف مکانیکی ناشی از دفورمیتی ژنوواروم در صفحه فرونتال اتفاق می افتد، نتایج مطالعه ی حاضر نشان داد که این عارضه ممکن است نیروی عکس العمل زمین در سایر صفحات حرکتی را تحت تاثیر قرار دهد، بنابراین پیشنهاد می شود در طراحی برنامه های تعادلی و فعالیت های ورزشی این افراد، کلیه صفحات حرکتی مورد توجه قرار گیرد.
    کلیدواژگان: ژنوواروم، نیروی عکس العمل زمین، دویدن، مردان فعال
  • میثم رضایی، مهدی نجفیان رضوی* ، الهه مازندرانی صفحات 49-57
    هدف
    در دنیای امروزی چاقی می تواند علت برخی از مشکلات از قبیل بیماری های قلبی و عروقی، دیابت، ناتوانی های حرکتی و قامتی باشد. راه رفتن که در این زمینه تاثیرگذار است، اهمیت زیادی در رشد حرکتی انسان دارد. لذا هدف از این تحقیق، مطالعه تاثیر چاقی و لاغری بر عوامل کینماتیکی راه رفتن در کودکان است.
    روش
    تعداد 30 دانش آموز پسر 7 تا 9 ساله بر اساس چارت صدک وزنی و شاخص توده بدنی به سه گروه عادی و چاق و لاغر تقسیم شدند. تمام کودکان سالم بودند و فاقد نقص حرکتی بودند. از دستگاه آنالیز حرکت برای اندازه گیری متغیرهای کینماتیکی راه رفتن از قبیل سرعت گام، طول گام، عرض گام، مدت زمان مرحله ایستایش، مدت زمان مرحله نوسان و حمایت دوگانه استفاده شد. از تحلیل واریانس برای تحلیل داده ها در سطح معنی داری 0/05برای تحلیل آماری استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان می دهد که تفاوت معنی داری بین سرعت، طول و عرض گام کودکان عادی، چاق و لاغر وجود ندارد، اما تفاوت معنی داری بین مدت زمان مرحله نوسان، ایستایش و حمایت دوگانه کودکان عادی، چاق و لاغر وجود دارد (0/05>p).
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان می دهد که با بیشتر شدن فشار وزن بر سیستم حرکتی، ممکن است برخی ویژگی های کینماتیکی راه رفتن که می توانند به کنترل حرکتی بهتر کمک کنند، تغییر کنند.
    کلیدواژگان: آنالیز حرکت، راه رفتن، کودکان، چاقی، لاغری
  • افسانه کیانی، محسن برغمدی *، محمد عبداله پور درویشانی صفحات 59-69
    مقدمه
    هدف از این تحقیق بررسی و مقایسه تاثیر روش کنزیوتیپ و حرکات اصلاحی بر زانوی پرانتزی و کینماتیک زانوی فوتبالیست ها ی نوجوان بود.
    روش ها
    پژوهش حاضر به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون بود. در این پژوهش 30 نفر از فوتبالیست های نوجوان با میانگین سنی 32/2 ± 66/16 دارای زانوی پرانتزی شرکت کردند. که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی در سه گروه مساوی 10 نفره شامل: برنامه حرکات اصلاحی، تیپینگ و کنترل قرار گرفتند. برای تعیین زانوی پرانتزی از کولیس و گونیامتر (برای تعیین زاویه Q) استفاده شد. برای آنالیز حرکت و ثبت تصاویر از دو دوربین دیجیتال با سرعت تصویربرداری 50 فریم بر ثانیه استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد روش کنزیوتیپ باعث کاهش فاصله دو اپی کندیل داخلی (0/001=p) و افزایش زاویه Q (0/001>p) ، زاویه زانو در مرحله ایستا (0/008=p) ، برخورد پاشنه (001/0>p) ، جدا شدن پنجه پا (0/001>p) شد. همچنین تمرینات اصلاحی باعث کاهش فاصله دو اپی کندیل داخلی (0/001>p) و افزایش زاویه Q (003/0p=) ، زاویه زانو در مرحله ایستا (0/019=p) ، برخورد پاشنه (0/045=p) شد.
    نتیجه گیری
    تمرینات اصلاحی و تیپینگ باعث کاهش فاصله اپی کندیل داخلی ران و افزایش زاویه Q شد. بدین جهت گنجاندن یک دوره حرکات اصلاحی منتخب و تیپینگ برای افزایش زاویه Qافرادی که دچار ناهنجاری زانوی پرانتزی هستند بسیار مفید و موثر خواهد بود.
    کلیدواژگان: کنزیوتیپینگ، حرکات اصلاحی منتخب، زانوی پرانتزی، زاویه Q، فوتبالیست ها
|
  • Hemn Mohammadi*, Saeed Ghaeeni , Ghazal Mohammadi Pages 5-16
    Objective
    High load and intensity exercises often begin in the early teenage years and therefore the risk of musculoskeletal and overuse injuries sush as spine injuries among young athletes increases in most sports fields, especially in young athletes at overhead and throwing sports. The purpose of this study was to review the kinesiopathology of thoracolumbar spine injuries in throwing and overhead young athletes.
    Methods
    Articles on the topic in the past two decades were searched in sush databasesas in PubMed Medline and Science Direct and articles with keywords like “Pitchers Spine”, “Throwers Spine”, “Pitchers Injuries”, and “Overhead Throwers Injuries”. Finally 24 papers were selected from among 134 papers.
    Results
    Most of elbow and shoulder overuse injuries in throwing occur at preparation phase and deceleration phase. Muscle injuries in throwing and overhead young athletes, often include core muscle strain which includes internal and external oblique, transverse abdominal and in relatively high rates rectus abdominis and the core muscle strain rein jury. The damage to the posterior elements of the spine occur due to the rotation, hyperextension, and flexion during repetitive activities such as swing the bat and hitting. The incidence of scoliosis in throwing and overhead young athletes with asymmetric load distribution on the trunk and shoulders is very common. The discs of these athletes are prone to injury due to axial loading, hyperextension / flexion and rotation during the preparation exercises and also due to biomechanics of throwing, swing and services.
    Conclusion
    Throwing skills can affect the entire kinetic chain. Force production in each segment of the body increases the load on the adjacent segments and ultimately injuries occurred in the weaker segments and joints of the body. Accordingly, it is recommended in assessing thoracolumbar injuries and development treatment plans for throwing and overhead athletes, dynamic stability of pelvis, lower back and core be evaluated. Following thoracolumbar spine injuries, the athletes should be allowed to return to play after achieving the free pain range of motion, and stability of lumbopelvic-hip complex, and progress in the rehabilitation plane to special sport exercise phase.
    Keywords: Pitchers spine, Throwers spine, Pitchers injuries, Overhead throwers injuries
  • Elham Sorkheh , Mahdi Majlesi*, Amir Ali Jafarnezhadgero Pages 17-27
    Objective
    The link between frequency content of gait ground reaction forces and hearing loss is not well understood. The objective of this study was to investigate the effects of hearing loss on gait ground reaction force frequency content.
    Methods
    Thirty male children were equally divided into a healthy group and a group with hearing loss problems (Deaf group). Frequency content of ground reaction forces were analyzed during barefoot walking. Independent samples t-test was used for between group comparisons. The significance level was set at p<0.05 for all analyses.
    Results
    The results indicated that hearing loss was associated with increased anterior-posterior frequency band amplitude in right limb (by 53%; p=0.020) and number of anterior-posterior essential harmonics in left limb (by 37%; p=0.000). Similar vertical and medio-lateral frequency content were observed in both groups (p>0.05).
    Conclusion
    The results reveal that gait ground reaction force frequency content in deaf children may have clinical values for rehabilitation of these subjects.
    Keywords: Deaf, walking, Ground reaction force, Frequency content
  • Mohamad Amin Mohamadian*, Heidar Sadeghi , Mehdi Khaleghi Tazji Pages 29-38
    Objective
    Stiffness is a characteristic of viscoelastic structures and is an effective factor in sports movement biomechanics, which is an important factor in motion production and neuromechanical control of human body. The purpose of this study is to determine the relationship between lower extremity stiffness and selected biomechanical variables during vertical jumps.
    Methods
    20 male physical education students participated voluntarily in this study. They performed Vertical hopping tests in three styles, bilateral, unilateral on dominant leg and unilateral on non-dominant leg, with three strategies, preferred, controlled (frequency 2.2 Hz) and maximal to determine the stiffness of the lower extremity. They also performed Squat jump and Countermovement jump tests to determine the mechanical power, take-off velocity and the efficiency of the stretch-shortening cycle.
    Results
    Among the stiffness variables with different strategies, only the preferential lower extremity stiffness showed a significant and negative correlation with the velocity of the center of mass (p< 0.05).
    Conclusion
    Bases on the research findings, it can be argued that lower extremity stiffness is not mush effective in vertical jumps. It is not effective in stretch-shortening cycle either but there may probably be some optimal value for it.
    Keywords: Lower extremity stiffness, Selected biomechanical variables, Vertical jumps
  • Hosein Tajdini Kakavandi*, Heydar Sadeghi , Ali Abbasi Pages 39-48
    Objectives
    Genu Varum deformity is known as a factor disrupting gravity line and force patterns in lower limb and may make the individual more exposed to lower extremity injuries especially in repeated activities like running. The aim of this study was to investigate Ground Reaction Forces in subjects with and without genu varum deformity during running.
    Methods
    Thirty active men were divided into two groups of genu varum (15) and normal (15) based on their knee posture. Ground Reaction Forces in three directions of anterior – posterior and medial-lateral and vertical using force plate was recorded and analyzed. Data were analyzed utilizing MANOVA for between-group differences and paired samples t-test for within-group differences at a .05 level of significance.
    Results
    The findings indicated that there was a statistically significant difference in peak of propelling anterior-posterior direction (p=0/044) and peak of medial-lateral ground reaction force (p=0/048) in dominant between normal and Genu varum groups during running. But the vertical directions of ground reaction force were not significantly different between the two groups (p>0/05). In addition, regarding the dominant and non-dominant limb, no significant difference was observed in any of the directions (p>0.05).
    Conclusion
    Although mechanical departure resulting from genu varum deformity, will occure in frontal plate, the results showed that this complication might affect ground reaction force in other motion planes. Therefore, it is suggested that when designing balance schedules and exercising activities for those suffering from genu varum deformity, all motion planes be considered.
    Keywords: Genu varum, Ground reaction force, Running, Active male
  • Meysam Rezaei , Mahdi Najafian Razavi*, Elaheh Mazandarani Pages 49-57
    Objective
    Obesity is associated with numerous health problems such as dyslipidemia, hypertension, type II diabetes, cerebrovascular diseases, and coronary heart diseases. Gait as an effective factor in controlling obesity is very important in human motor development. Thus, the purpose of this study was to examine the effects of obesity and slimming on the gait kinematics in children.
    Methods
    Thirty student boys with the age of 7-9, based on weight –age percentile and body mass index were divided to three normal, thin and overweight groups. All the children were healthy and had no physical abnormality. The 3D motion analysis was used for measuring gait parameters such as walking speed, stride length, stride width, single support phase duration, double support and swing phase duration. ANOVA was run for the purpose of data analysis.
    Result
    The findings indicated that there not significant differences between walking speed (0/056), stride length (0/164) and stride width (0/126) in normal, thin and obese children, but there were significant differences in swing phase (0/004), single support (0/001) and double support (0/008) phases duration, between normal, thin and obese children and that obesity can affect some of the spatiotemporal parameters in children’s gait which can cause changes in obese children’s gait patterns.
    Conclusion
    The results of this study have shown that when the movement system is under pressure, some kinematics gait factors may change which can help better movement control.
    Keywords: Children, Gait, Motion Analysis, Obesity, Thin
  • Mohammad Abdollahpour Darvishani , Mohsen Barghamadi *, Afsaneh Kiani Pages 59-69
    Objective
    The purpose of this study was to investigate the effect of Kinesio Taping method and corrective exercise on Genu Varum and knee kinematics in adolescent soccer players.
    Methods
    The present study was a quasi-experimental study with pretest-posttest design. The sample consisted of 30 soccer players with mean age of 16.66 ± 2.32 years with genu varum. Participants took part in this study voluntarity and were randomly divided into three groups including: corrective exercise, tapping and control groups. Q-angle and knee deformity were measured by caliper and universal goniometer. Gait analysis was measured by two cameras with 50 fps. The distance between internal epicondyl and Q angle was measured before and after 8 weeks of taping.
    Results
    The results showed that in Kinesio Taping group there was significant decrease on distance of internal epicondyl (p=0.001) and a significant increase on Q angle (p<0.001), knee angle in mid stance (p=0.008), heel contact (p<0.001), and toe off (p<0.001). Also, in corrective exercise group there was a significant decrease on distance of internal epicondyl (p<0.001) and a significant increase on Q angle (p=0.003), knee angle in mid stance (p=0.003) and heel contact (p=0.045).
    Conclusion
    The finding suggest that both corrective exercise and kinesio taping will significantly affect effect of distance of internal epicondyl and can increase the Q angle. Therefore, it can be concluded that taping and corrective exercises help increase the Q –angle in players who have Genu Varum.
    Keywords: Kinesio taping, Corrective exercise, Genu varum, Q angle, Soccer players