فهرست مطالب

  • سال ششم شماره 2 (تابستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/04/06
  • تعداد عناوین: 8
|
  • نغمه جعفری پستکی، بهرام فلاحتکار ، ، میر مسعود سجادی صفحات 1-22
    این مطالعه با هدف بررسی اثرات استراتژی های مختلف غذایی بر عملکرد رشد و شاخص های هماتولوژیک تاسماهیان سیبری در دو اندازه متفاوت طی 45 روز انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار اندازه بزرگ با غذادهی در حد سیری (LA) ، تیمار اندازه کوچک با غذادهی در حد سیری (SA) ، تیمار اندازه بزرگ با غذادهی محدود (LR) ، تیمار اندازه کوچک با غذادهی محدود (SR) ، تیمار اندازه بزرگ گرسنه (LS) و تیمار اندازه کوچک گرسنه (SS) بودند. میانگین وزن ماهیان بزرگ 18/11 ± 75/465 گرم و ماهیان کوچک 12 ±40/250 گرم بود. وزن نهایی در تیمار LS و SS به طور معناداری پایین تر از دیگر تیمارهای آزمایشی بود (05/0>P). اثر متقابلی بین اندازه و استراتژی غذایی در شاخص های هماتولوژیک دیده نشد (05/0<P) ، اما مقدار مونوسیت در تیمار LA نسبت به LR به طور معناداری بالاتر بود (05/0>P). نتایج این مطالعه نشان داد که محرومیت غذایی اثرات منفی شدیدی در ماهیان کوچک دارد؛ در حالی که این اثرات منفی در تیمارهای با غذادهی محدود کمتر بوده و این ماهیان با دوره های محدودیت غذایی سازش پیدا می کنند. همچنین نتایج نشان داد که استراتژی های مختلف غذایی در هر دو اندازه اثرات نامطلوبی روی شاخص های هماتولوژیک تاسماهی سیبری ندارد.
    کلیدواژگان: گرسنگی، غذادهی محدود، شاخص های هماتولوژیک، اندازه، تاس ماهی سیبری
  • محمدمنصور توتونی ، احمد سواری، بابک دوست شناس، نسرین سخایی، دانیال اژدری صفحات 23-44
    به منظور ارزیابی اثر تغییرات محیطی بر جانوران، غالبا استفاده از جانوران بی مهره کفزی توصیه می شوند. زیرا قادر به گریز از عوامل مخرب محیطی نیستند. به علاوه، توانایی در ایجاد پاسخ فیزیولوژیکی به منظور سازش با تغییرات محیطی، حفظ توان تولیدمثلی و بقای جاندار را تامین می کند. از این رو، توانایی سازش جاندار می تواند به عنوان شاخص استرس تلقی و بر اساس ظرفیت تطبیق فیزیولوژیکی آن تعیین شود. شاخص هایی که در این مقوله برای Azumapecten ruschenbergerii، در خلیج چابهار و در دو زمان قبل و بعد از مانسون مورد بررسی قرار گرفتند شامل نسبت اکسیژن مصرفی به نیتروژن دفعی و شاخص وضعیت بدن بودند. از شاخص اول به طور گسترده برای مطالعه متابولیسم جانور استفاده می شود. شاخص دوم عبارت است از سهم اشغال شده حجم داخلی پوسته توسط بدن. بر این اساس، شاخص های استرس تعیین و از نظر آماری بررسی شدند. میانگین هر دو شاخص در دوره قبل از مانسون نسبت به بعد از مانسون با تغییر معنی دار همراه بود (افزایش شاخص اول و کاهش شاخص دوم؛ 05/0>P). وضعیت هر دو شاخص حاکی از کاهش استرس محیط در دوره بعد از مانسون برای دوکفه ای مذکور در ایستگاه های نمونه برداری بود.
    کلیدواژگان: استرس، فیزیولوژی، Azumapecten ruschenbergerii، خلیج چابهار
  • افشین عاشوری، حسین خارا ، محدثه احمدنژاد صفحات 45-64
    ماهی آزاد دریای خزر (Kessler, 1877) Salmo trutta caspius از ماهیان مهاجر رودرو است که از ارزش اقتصادی و مقبولیت برخوردار است. در این مطالعه اثر ویتامین های B2 و E بر رشد، شاخص های خونی و ایمنی 750 قطعه ماهی بررسی شد. ماهیان با وزن اولیه 3±20 گرم با 9 تیمار با سطوح مختلف ویتامین B2 و ویتامین E تغذیه شدند که شامل ویتامین B2 با غلظت های 15 (T1) ، 20 (T2) و 25 (T3) ، ویتامین E با غلظت های 100 (T4) ، 200 (T5) و 300 (T6) ، ترکیب ویتامین های B2+E با مقادیر 100+15 (T7) ، 200+20 (T8) و 300+25 (T9) میلی گرم در کیلوگرم بودند. همچنین یک تیمار شاهد نیز وجود داشت. نتایج نشان داد که وزن و طول بدن در بین تیمارها دارای اختلاف معنی دار آماری بود (05/0>P). ماهیان تیمار شاهد کمترین افزایش وزن و طول را داشتند. کمترین FCR و بیشترین SGR،BWI ،GR و CF در تیمار 8، بیشترین WBC،RBC ، لیزوزیم و IgM در تیمار 9 و بیشترین MCH, MCHC، MCV، هموگلوبین و ایمونوگلوبولین کل در تیمار شاهد وجود داشت. تیمار 8 (ویتامین های B2+E: mg/Kg20+200) دارای بهترین عملکرد بود. در نتیجه افزودن توام این دو ویتامین به جیره باعث تقویت عملکرد رشد و سیستم ایمنی بدن شد.
    کلیدواژگان: ماهی آزاد، ویتامین، رشد، شاخص های خونی
  • قاسم رشیدیان ، غلامرضا رفیعی، محمد علی نعمت الهی، کامران رضایی توابع صفحات 65-86
    مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر سطوح مختلف آستاگزانتین مصنوعی روی کارایی تولید مثلی میگوی بزرگ آب شیرین (Macrobrachium rosenbergii) انجام شد. در این پژوهش 24 قطعه مولد با نسبت جنسی 1:3 ماده به نر در سه تیمار و دو تکرار استفاده شد. جیره های غذایی حاوی 0 (شاهد) ، 50 و 100 میلی گرم آستاگزانتین بر کیلو گرم جیره به عنوان تیمار های آزمایشی در نظر گرفته شدند. مولدین در طی یک دوره 45 روزه به میزان دو درصد وزن بیومس غذا دهی شدند. اندازه گیری میزان کاروتنوئید کل با روش اسپکتوفوتومتری انجام شد. محتوای کاروتنوئیدی، تعداد تخم در هر گرم، قطر تخم ها، و تعداد لارو ها پس از رهاسازی به عنوان شاخص های کارایی تولیدمثلی مولدین و شاخص های تکوین لاروی (LSI) و طول لارو ها به منظور ارزیابی کیفیت لاروها در نظر گرفته شدند. نتایج نشان دادند با افزودن آستاگزانتین مصنوعی به جیره غذایی مولدین در هر دو سطح 50 و 100 میلی گرم در کیلو گرم افزایش معنی داری در تعداد تخم در هر گرم و تعداد لارو های رها شده ایجاد شد (P<0. 05). همچنین افزایش معنی دار تجمع کاروتنوئید، قطر تخم ها، شاخص تکوین لاروی (LSI) و طول لارو های رها شده مشاهده شد (P<0. 05). با توجه به نتایج این مطالعه و مقرون به صرفه تر بودن، آستاگزانتین در سطح 50 میلی گرم در کیلو گرم به منظور بهبود عملکرد تولیدمثلی میگوی بزرگ آب شیرین پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: آستاگزانتین، میگوی بزرگ آب شیرین، Macrobrachium rosenbergii، LSI، کارایی
  • فاطمه حکمت پور، پریتا کوچنین ، جاسم غفله مرمضی، محمد ذاکری، سید محمد موسوی صفحات 87-114
    به منظور حفظ پایداری صنعت رو به رشد آبزی پروری، یافتن منابع پروتئین با مزایای اقتصادی و زیست محیطی جهت جایگزینی پودر ماهی در جیره غذایی آبزیان گوشتخوار ضروری است. در مطالعه حاضر جایگزینی پودر ماهی در سطوح 0 (شاهد) ، 15، 25، 35، 45 و 55 درصد با پودر ضایعات مرغ در جیره غذایی ماهی صبیتی (Sparidentex hasta) جوان صورت گرفت. ماهیان جوان صبیتی با میانگین وزن اولیه 06/0±27/29 گرم و طول استاندارد 36/0±7/8 سانتی متر با تراکم 20 قطعه به صورت تصادفی در 18 وان 300 لیتری توزیع و به مدت 60 روز با جیره های آزمایشی تغذیه شدند (شش تیمار با سه تکرار). در پایان دوره شاخص های رشد و تغذیه، شاخص های خونی و ترکیب بیوشیمیایی سرم اندازه گیری و محاسبه شد. بر اساس نتایج، کارایی رشد تا سطح %55 جایگزینی کاهش معنی داری نسبت به تیمار شاهد نشان نداد. سطوح هماتوکریت، هموگلوبین، MCHC و ترکیبات سرم شامل آلبومین، گلوبولین، پروتئین کل، گلوکز، اوره، اسیداوریک و آنزیم آسپارتات آمینوترانسفراز، بین تیمارهای حاوی پودر ضایعات مرغ با تیمار شاهد اختلاف معنی دار نشان نداد. اما سطح آنزیم آلکالین فسفاتاز، کلسترول و کلسیم در تیمارهای حاوی پودر ضایعات مرغ بیشتر از تیمار شاهد ثبت شد، در حالی که تری گلیسرید در تیمار شاهد بیشتر بود. نتایج حاکی از امکان جایگزینی پودر ماهی تا سطح %45 با پودر ضایعات مرغ بدون اثر منفی بر ترکیب بیوشیمیایی سرم خون ماهی صبیتی جوان بود.
    کلیدواژگان: جایگزینی پودر ماهی، پودر ضایعات مرغ، شاخص های خونی، ترکیب بیوشیمیایی سرم، Sparidentex hasta
  • محمدرضا نوروزفشخامی ، بهرام کاظمی، لیلا عزیززاده پرمهر، حامد وزیری نسب، محمد پورکاظمی، مهتاب یارمحمدی، محمدحسن زاده صابر صفحات 115-134
    در این پژوهش یکDNA ماهواره ای (bp168) از خانواده HindIII Satellite DNA، از تاس ماهی روسی جدا و به عنوان پروب برای انجام دو رگه گیری فلورسان درجا (FISH) با کروموزوم های تاس ماهی ایرانی و تاس ماهی روسی استفاده شد. پس از تهیه گسترش های کروموزومی مناسب با روش کشت لکوسیت های خون و نشاندار کردن پروب با رنگ Spectrum Orange (Orange-dUTP) به روشNick Translation، دو رگه گیری پروب با کروموزوم ها بر روی لام انجام شد. در گسترش های کروموزومی بررسی شده نقاط دو رگه (نقاط رنگی) به وضوح قابل رویت بود. با شمارش نقاط رنگی تولید شده در 12 گسترش کروموزومی متعلق به سه عدد ماهی از هر گونه، میانگین تعداد نقاط رنگی موجود در گسترش های کروموزومی تاس ماهی ایرانی و تاس ماهی روسی به ترتیب 4±66 و 3±68 تعیین شد. در مطالعه حاضر تعیین دقیق نوع کروموزوم ها و محل قرارگرفتن HindIII SatDNA بر روی کروموزوم ها احتمالا به علت وجود میکروکروموزوم ها و ناهمگن بودن شکل و اندازه نقاط رنگی تولید شده، غیرممکن بود.
    کلیدواژگان: تاس ماهی ایرانی، تاس ماهی روسی، FISH، HindIII SatDNA
  • نیلوفر ماهیگیر ، محمد سوداگر، عباسعلی حاجی بگلو، شهرام دادگر صفحات 135-150
    آلوئه ورا (Aloe vera) ترکیبی غنی از آنتی اکسیدان ها، ویتامین ها، موادمعدنی، اسید های معدنی و آنزیم ها است. مطالعات نشان داده اند که عصاره آلوئه ورا می تواند عملکرد های فیزیولوژی تولید مثلی جانوران را تحت تاثیر قرار دهد. در مطالعه حاضر اثر سطوح مختلف عصاره اتانولی گیاه آلوئه ورا بر عملکرد تولیدمثلی و برخی شاخص های رشد در ماهی دم شمشیری مورد بررسی قرار گرفت. پودر عصاره آلوئه ورا با سطوح 0 (تیمار 1، شاهد) ، 200 (تیمار 2) ، 400 (تیمار 3) ، 800 (تیمار 4) و 1600 (تیمار 5) میلی گرم بر کیلو گرم جیره غذایی افزوده شد و ماهیان به مدت 14 هفته با جیره های آزمایشی غذا دهی شدند. در پایان آزمایش نتایج نشان داد که اضافه کردن 800 میلی گرم عصاره پودری آلوئه ورا باعث افزایش معنا داری در وزن نهایی، طول نهایی، شاخص افزایش وزن، درصد افزایش وزن و نرخ رشد ویژه نسبت به تیمار شاهد شد (0. 05>P). کم ترین میزان هم آوری نسبی در تیمار 2 و بیشترین میزان آن مربوط به تیمار 4 بود. شاخص گنادوسوماتیک در تیمار های 4 و 5 با تیمار های 1، 2 و 3 اختلاف معنا داری داشت (0. 05>P). به عنوان یک نتیجه گیری کلی می توان بیان کرد که استفاده از پودر عصاره آلوئه ورا در جیره غذایی ماهی دم شمشیری می تواند باعث افزایش و بهبود شاخص های رشد و هماوری نسبی و شاخص گنادوسوماتیک در ماهی دم شمشیری شود.
    کلیدواژگان: آلوئه ورا، رشد، تولید مثل، ماهی دم شمشیری، Xiphophorus helleri
  • پروین صادقی ، امید کوهکن، فاطمه خنیاگر صفحات 151-175
    هدف از انجام این مطالعه بررسی میزان تجمع فلزات سنگین سرب و کروم در بافت کبد و آبشش ماهی شوریده (Otolithes ruber) و استفاده از آسیب شناسی بافتی آبشش و کبد برای ارزیابی اثرات آلاینده های دریای عمان بر این گونه است. از این رو، ماهی شوریده از چهار ایستگاه آب شیرین کن کنارک، بریس، پسابندر و گواتر جمع آوری شد (میانگین وزن 93/1±5/382 گرم). نمونه های کبد و آبشش توسط روش های مرسوم بافت شناسی مورد مطالعه قرار گرفتند. سنجش میزان فلزات سرب و کروم در بافت کبد و آبشش ماهی شوریده توسط دستگاه جذب اتمی انجام شد. بیشترین تغییرات مشاهده شده در بافت کبد تخریب بافتی، واکوئوله شدن هپاتوسیت، اتساع فضای دیسک، رکود صفرا، پرخونی و خونریزی، افزایش تجمعات ملانوماکروفاژی، تجمع چربی، پیکنوز و نکروز بود. در آبشش نیز لیفتینگ اپیتلیوم، چماقی شدن، هیپرپلازی و هیپرتروفی سلول های کلراید، ترشح موکوس، کوتاه شدن تیغه‎ها و نکروز به ثبت رسید. نتایج نشان داد که ایستگاه پسابندر بیشترین شدت آسیب های بافتی و بیشترین میزان تجمع زیستی فلزات در بافت های کبد و آبشش را داشت. آسیب شناسی بافتی در ماهی شوریده می تواند به عنوان یک شاخص زیستی مناسب جهت نشان دادن اثرات منفی آلودگی در منطقه مورد مطالعه در نظر گرفته شود.
    کلیدواژگان: آبشش، کبد، ماهی شوریده، تجمع زیستی
|
  • Naqme Jafary Pastaky, Bahram Falahatkar , , Mir Masoud Sajjadi Pages 1-22

    This study was conducted to investigate the effect of feeding strategies on growth performance and hematological parameters of Siberian sturgeon (Acipenser baerii) at different sizes for 45 days. Experimental treatments were including large fish with satiation feeding (LA); small fish with satiation feeding (SA); large fish with restricted feeding (LR); small fish with restricted feeding (SR); large starved fish (LS) and small starved fish (SS). Mean weights in large and small fish were 465.75±11.18g and 250.40±12g, respectively. Final weight in the LS and SS groups were significantly lower than the other groups (P<0.05). Hematological indices showed no interaction between feeding strategy and fish size (P>0.05), but monocyte values were significantly higher in LA treatment compared to the LR treatment (P<0.05). The present study revealed that feed deprivation has severe negative impacts on small fish while in restricted feeding treatments, these negative impacts were lower and the fish adapted to feed restriction period. Furthermore, the result of the present study indicated that various feeding strategies in both sizes had no adverse impact on hematological indices in Siberian sturgeon
    Keywords: Starvation, Restricted Feeding, Hematological Indices, Size, Siberian Sturgeon
  • Mohammad Mansour Toutouni , Ahmad Savari, Babak Doustshenas, Nasrin Sakhaei, Danial Azhdari Pages 23-44
    Environmental quality assessments recommend use of sessile invertebrates. Because, they are unable to escape from environmental deterioration. In addition, the ability of adaptive responses to such environmental change, would determine its survival and reproduction potential. The organism adaptability may therefore be defined by its capacity to adjust the physiology to operate with optimal efficiency in a variable environment. Indicators that are discussed in this field for Azumapecten ruschenbergerii, at the Chabahar Bay and in the time before and after the monsoon, include: the ratio of consumed oxygen to excreted nitrogen and body condition index. The first is widely used to study the metabolism of animals. The second is the occupied space of internal volume of the shell by the body. Accordingly, stress indices were determined and statistically evaluated. The average of both indices was associated with significant changes (increase for the first and decrease for the second one) in relation to pre- and post-monsoon period (P<0.05). Evaluating both indicators suggests less environmental stress in the post-monsoon period to this bivalve living in sampling sites
    Keywords: Stress, Physiology, Azumapecten ruschenbergerii, Chabahar Bay
  • Afshin Ashouri, Hossein Khara , Mohaddeseh Ahmadnezhad Pages 45-64
    The Caspian Sea salmon (Salmo trutta caspius) is anadromous fish which has economic value and high popularity. In this study, the effects of vitamin E and B2 were investigated on growth performance, hematological and immunology parameters. This study does on 750 fish. Fishes with an initial weight of 20±3g were divided into 10 groups, one was the control group and other groups received different doses of vitamin E and B2. 15, 20, 25 mg/Kg vitamin B2, 100, 200 300 mg/Kg vitamin E and 15+100, 20+200 and 25+300 mg/Kg mixture of vitamin B2+E in T1 to T9, respectively. Significant differences were observed in final weight and length of different treatments (P<0.05). The lowest weight and length increment was seen in the control group. Also, the best FCR and the highest SGR, GR, BWI, and CF were observed in T8, the largest WBC, RBC, IgM, and lysozyme were measured in T9 and the largest MCHC, MCH, MCV, Hb and total immunoglobulin were recorded in control group. The best performance was obtained in T8 (20B2+200E). Overall results showed that adding the mixture of 2 vitamins improve growth and performances of the immune system and has larger effects on growth
    Keywords: Salmon, Vitamin, Growth, Hematological Indexes
  • Ghasem Rashidiyan , Gholamreza Rafiee, Mohammad Ali Nematollahi, Kamran Rezaei Tavabeorcid Pages 65-86
    The present study was carried out to investigate the dietary effects of different levels of synthetic astaxanthin on reproductive performance of giant freshwater prawn (Macrobrachium rosenbergii). 24 broodstock prawns were randomly distributed into 3 treatments considering male to female ratio as 1:3 in duplicates. Experimental diets were supplemented with an amount of 0 (as control), 50 and 100 mg.Kg-1 astaxanthin. Prawns were fed on experimental diets in a ratio of 2% biomass for a period of 45 days. Total carotenoid, number of eggs per gram, eggs diameter, hatching rate and number of larvae after hatching as broodstock reproductive performance indices while larval somatic index (LSI) and larval length were measured to assess larval quality. Results showed that diet supplementation with synthetic astaxanthin significantly affects the number of eggs and number of larvae after hatch (P<0.05). Also, a significant difference was observed in total carotenoid, eggs diameter, LSI and larval length (P<0.05). Thus, based on these results and being more cost-effective 50 mg.Kg-1 supplementation level is recommended to improve giant freshwater prawn reproductive performance.
    Keywords: Astaxanthin, Giant Freshwater Prawn, Macrobrachium rosenbergii, LSI, Reproductive Performance
  • Fetemeh Hekmatpour, Preeta Kochanian , Jasem Ghafle Marammazi, Mohammad Zakeri, Seyed Mohammad Mousavi Pages 87-114
    Finding economically viable and environmentally friendly protein sources to fish meal (FM) replacement in carnivorous fish feeds is one of the main challenges for the sustainability of the aquaculture industry. In this study, FM was replaced by Poultry by-product meal (PBM) levels of 0 (control), 15, 25, 35, 45 and 55% in Sparidentex hasta formulated diets. Sobaity sea-bream with an average initial weight of 29.27±0.06g and standard length of 8.7±0.36cm were randomly assigned to 18 tanks (300L) at stocking density of 20 fish per tank (6 treatments, triplicate) and were fed with experimental diets for 60 days. At the end of feeding trial, no significant reduction were observed in growth indices between the control and the fish fed up to 55% replacement. Hematocrit, hemoglobin, MCHC and serum albumin, globulin, total protein, glucose, urea and acid uric, aspartate aminotransferase had no significant differences between fish fed the PBM based diets and control diet (P>0.05). Serum alkaline phosphatase, cholesterol and calcium showed higher value in PBM diets than control, although triglyceride was higher in control diet than PBM diets. The results indicated that FM can be substituted successfully by PBM in the diet of S. hasta juveniles up to 45% without adverse effects on serum biochemical parameters
    Keywords: Fish Meal Replacement, Poultry By-product Meal, Hematological Indices, Serum Biochemical Parameters, Sparidentex hasta
  • Mohammad Reza Nowruzfashkhami , Bahram Kazemi, Lila Azizzadeh pormehr, Hamed Vazirinasab, Mohammad Pourkazemi, Mahtab Yarmohhammadi, Mohammad Hassanzadeh Saber Pages 115-134
    In this study, a HindIII Satellite DNA (168bp) was isolated from Russian sturgeon, Acipenser gueldenstaedtii and was used as a probe for fluorescent in situ hybridization (FISH) with the chromosomes of Persian sturgeon, Acipenser persicus and Russian sturgeon. After obtaining suitable chromosomal preparations from the fishes through leukocyte culture and labeling the probe with Spectrum orange (Orange-dUTP) through Nick translation method, the probe was hybridized with chromosomes of the fishes on the microscopic slide. In the studied chromosomal preparations, the hybridization colored signals were clearly visible. Counting the produced signals in twelve chromosomal preparations of three fishes from each species showed that the mean number of the signals in the chromosomal preparations of the Persian sturgeon and Russian sturgeon were 66±4 and 68±3 respectively. In this study, accurate kind determining of chromosomes and HindIII SatDNA site on the chromosomes were impossible due to the presence of microchromosomes and heterogeneity of shapes and sizes of colored signals
    Keywords: Acipenser persicus, Acipenser gueldenstaedtii, FISH, HindIII SatDNA
  • Niloufar Mahigir , Mohammad Sudagar, Abbasali Hajibeglo, Shahram Dadgar Pages 135-150
    Aloe vera is a rich resource of antioxidants, vitamins, minerals, mineral acids and enzymes. Studies showed that Aloe vera can affect the physiology of reproduction in animals. The aim of this trial was to evaluate the effect of different levels of the ethanol extract of the Aloe vera plant on reproduction and growth performance in Xiphophorus helleri. Powder extract was added to the diet in 4 levels: 200, 400, 800 and 1600 mg/Kg and control group without any extract. At the end of the experiment the results showed that there were significant differences in final weight, final length, weight gain, weight gain percentage and SGR in fish fed 800 mg/Kg compare to control group. Also, there were remarkable differences in the gonadosomatic index in treatment 4 and 5 than 1, 2 and 3. In conclusion, Aloe vera extract can improve the growth performance, fecundity and gonadosomatic index in Xiphophorus helleri
    Keywords: Aloe vera, Growth Performance, Reproduction, Swordtail, Xiphophorus helleri
  • Parvin Sadeghi , Omid Koohkan, Fatemeh Khonyagar Pages 151-175
    The aim of this study was investigated the accumulation of lead and chromium in liver and gills of tigertooth croaker (Otolithes ruber) and use of histopathological changes of gills and liver to evaluate the effects of Oman Sea pollutants. Tigertooth croakers with an average weight of 382.5±1.93g were collected from four stations include: Konarak desalination, Beris, Pasabandar and Gowatr and samples of liver and gill tissues were studied based on the routine histological methods. Chromium and lead concentrations in liver and gill tissues were measured by atomic absorption spectrophotometer. Most of the observed changes in liver tissue were destruction, vacuolation of hepatocytes, expansion of disk space, recession bile, hyperemia and hemorrhage, melanomacrophage centers, fat accumulation, pyknosis and necrosis. Also, in the gills, lifting epithelium, clubbing, hyperplasia and hypertrophy of chloride cells, mucus secretion, shorter blade and necrosis were recorded. The results showed that the Pasabandar station had the highest severity of tissue lesions and the highest bioaccumulation of metals in liver and gill tissues. Histopathological lesions of the tissue in tigertooth croaker can be considered as a bioindicator of the negative effects of contamination in the studied area.
    Keywords: Gill, Liver, Otolithes ruber, Bioaccumulation