فهرست مطالب

تحقیقات دامپزشکی - سال هفتاد و سوم شماره 4 (پیاپی 296، پاییز 1397)
  • سال هفتاد و سوم شماره 4 (پیاپی 296، پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/11/29
  • تعداد عناوین: 15
|
  • سونیا ساهویه، محمود احمدی همدانی ، عباس جواهری وایقان * صفحات 383-391
    زمینه مطالعه
    با توجه به گسترش روز افزون ابتلا به دیابت و وجود آثارجانبی نامطلوب در استفاده گسترده از داروهای سنتتیک، تحقیقات زیادی در جهت جایگزینی ترکیبات طبیعی با آثار بیولوژیک مشابه انجام می گیرد.
    هدف
    هدف از این تحقیق مطالعه تغییرات هیستوپاتولوژیک در پانکراس رت های دیابتی شده با آلوکسان و مقایسه اثر عصاره آبی منتا اسپیکاتا و گلی بنکلامید بر این تغییرات در جزایر لانگرهانس در این حیوانات است.
    روش کار
    تعداد 24 قطعه رت نر نژاد ویستار در چهار گروه شامل گروه های سالم (کنترل منفی) ، دیابتی (کنترل مثبت) ، دیابتی تیمار شده با2mg/kg گلی بنکلامید (داروی استاندارد ضد دیابت) و دیابتی تیمار شده با 300mg/kg عصاره آبی برگ منتا اسپیکاتا توزیع شدند. القاء دیابت از طریق تزریق داخل صفاقی آلوکسان مونوهیدرات (150mg/kg) انجام گرفت. کلیه تیمارها روزانه و از طریق گاواژ به مدت 21 روز بر روی رت های دیابتی انجام شد. پس از دوره تیمار از بافت پانکراس همه رت ها مقاطع میکروسکوپی تهیه شده و رنگ آمیزی های هماتوکسیلین _ ائوزین و گوموری انجام گرفت. پس از بررسی های کیفی و ثبت تغییرات بوجود آمده در جزایر لانگرهانس، تراکم کل سلول ها و تراکم سلول های بتا در واحد سطح جزایر و نسبت مساحت جزایر به مساحت زمینه میکروسکوپی مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با آزمون های آنالیز واریانس یک طرفه و تست تعقیبی توکی با نرم افزار آماری SPSS تحلیل شدند.
    نتایج
    یافته های آماری نشان دادند که عصاره آبی منتا اسپیکاتا در حیوانات دیابتی باعث کاهش گلوکز خون شده و از نظر ممانعت از تخریب سلول های بتا در جزایرلانگرهانس تفاوت معنی داری با گلی بنکلامید ندارد.
    نتیجه گیری نهایی: عصاره آبی منتا اسپیکاتا به علت داشتن خواص آنتی اکسیدانی قوی می تواند مانع اثر تخریبی شدید رادیکال های آزاد بر روی سلول های بتا جزایر لانگرهانس شود. بر این اساس در صورت تایید در تحقیقات تکمیلی در مورد مصرف دراز مدت این عصاره، می توان از آن به عنوان جایگزینی برای داروهای شیمیایی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: آلوکسان، منتا اسپیکاتا، سلول بتا، پانکراس، گلی بنکلامید
  • حسین آدینه*، محمد هرسیج صفحات 393-401
    زمینه مطالعه
    در سال های اخیر، استفاده از بیوفلاک به عنوان یک روش پرورشی برای حفظ کیفیت آب و کاهش هزینه غذای مصرفی در محیط پرورش میگو قابل توجه است.
    هدف
    هدف از این مطالعه بررسی اثرات استفاده از سطوح مختلف بیوفلاک بر کیفیت آب، عملکرد رشد و بازماندگی پست لارو میگوی وانامی پرورش یافته بدون تعویض آب است.
    روش کار
    پست لاروها با میانگین وزنی و طولی به ترتیب mg 85/0± 48/7 و mm 49/0± 23/9 در 15 تانک با حجم L 40 و تراکم 10 پست لارو در لیتر ذخیره سازی شدند. سطوح مختلف بیوفلاک به عنوان منبع غذایی به آب مخازن آزمایشی اضافه شد: تیمار 0B (100% کنسانتره) ، تیمار 75B (75 % بیوفلاک+ 25% کنسانتره) ، تیمار 50B (50% بیوفلاک+ 50% کنسانتره) ، تیمار 25B (25% بیوفلاک+ 75% کنسانتره) و تیمار 100B (100% بیوفلاک). طول انجام دوره آزمایش 28 روز بود.
    نتایج
    سطح آمونیاک کل در تیمار 25B نسبت به دیگر تیمارها کاهش نشان داد (05/0>P). سطح نیترات بطور معنی داری در تیمار 25B و 50B نسبت به دیگر تیمارهای در روز 28 آزمایش کاهش یافت (05/0>P). در پایان آزمایش، نتایج نشان داد که رشد و بازماندگی میگو در تیمار 25B (بترتیبmg 20/32± 23/301 و 56/81%) نسبت به دیگر تیمارها افزایش داشت (05/0>P). غلظت کل مواد جامد معلق در تیمارها در طول دوره آزمایشی افزایش داشت.
    نتیجه گیری نهایی: نتایج این مطالعه نشان داد که جایگزینی 25 % بیوفلاک (25B) با غذای کنسانتره می تواند عملکرد رشد و کیفیت آب محیط پرورش میگو را بهبود بخشد.
    کلیدواژگان: میگوی پاسفید، سیستم بیوفلاک، پارامترهای رشد، بهره وری تغذیه، کیفیت آب محیط پرورش
  • علی محمد هوشمندی، محمد بوجارپور، سمیه سالاری ، اکبر یعقوبفر * صفحات 403-418
    زمینه مطالعه
    رقام جو دارای مقادیر متفاوتی از مواد ضد تغذیه ای بوده که اثرات منفی بر اکوسیستم روده طیور دارند و غلظت کلسترول خون را کاهش می دهند.
    هدف
    مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر فرآوری جیره های غذایی حاوی ارقام جو بر برخی خصوصیات مورفولوژیکی، فعالیت آنزیمی ، غلظت اسیدهای چرب فرار دستگاه گوارش و غلظت لیپیدهای سرم خون جوجه های گوشتی صورت گرفت.
    روش کار
    آزمایش به روش فاکتوریل 2×2×3 و در قالب طرح پایه کاملا تصادفی اجرا گردید. فاکتورهای مورد بررسی شامل ارقام جو (فجر، ریحانه و یوسف) ، شکل فیزیکی خوراک (آردی و پلت) و سطح آنزیم (g/kg 0 و 05/0 ماده خشک) بودند. از تعداد 972 قطعه جوجه گوشتی سویه راس درقالب12 تیمار، 3 تکرار و 27 قطعه جوجه به ازای هر تکرار استفاده گردید.
    نتایج
    میزان فعالیت آنزیم های آمیلاز ژژونوم، لیپاز پانکراس وpH تحت تاثیر اثرات اصلی (به استثنای واریته) و اثرات متقابل قرار گرفت (0. 05>P). فرآوری (پلت نمودن، افزودن آنزیم و یا ترکیبی از پلت و آنزیم) جیره های حاوی واریته های مختلف جو، بویژه جیره های حاوی جو واریته ریحانه سبب کاهش میزان ویسکوزیته محتویات گوارشی (0. 05>P) و افزایش غلظت اسیدهای چرب فرار و درصد نسبی اسید استیک و اسید بوتیریک شد (0. 05>P). تغذیه پرندگان با جیره های حاوی جو واریته فجر، جیره های پلت و یا جیره های حاوی آنزیم، میزان گلوگز ، کلسترول و HDL خون را کاهش داد (0. 05>P).
    نتیجه گیری نهایی: با توجه به اینکه جو واریته ریحانه در مقایسه با سایر واریته ها میزان پلی ساکاریدهای غیر نشاسته ای محلول پایین تری داشت، لذا این واریته به فرآوری و افزودن آنزیم پاسخ مناسبتری نشان داد و سبب بهبود خصوصیات مورفولوژیکی روده باریک گردید.
    کلیدواژگان: فرآوری، ارقام جو، جوجه های گوشتی، فعالیت آنزیمی، مورفولوژی روده باریک
  • مجتبی افشین *، نظر افضلی، محسن مجتهدی، عباس محمدی صفحات 419-425
    زمینه مطالعه
    آفلاتوکسین ها سموم قارچی طبیعی هستند که سبب تضعیف سیستم ایمنی و آسیب به کبد می گردند.
    هدف
    اثر پودر بذر، عصاره و پودر گیاه کامل خارمریم در کاهش اثرات منفی تغذیه جیره آلوده به آفلاتوکسین بر فراسنجه های خونی و پاسخ ایمنی جوجه های گوشتی بررسی شد.
    روش کار
    از 192 قطعه خروس یک روزه سویه راس 308 به مدت 35 روز در قالب یک طرح کاملا تصادفی با شش تیمار، چهار تکرار و هشت قطعه پرنده در هر تکرار استفاده گردید. تیمارهای آزمایشی عبارت بودند از: 1) تیمار شاهد سالم، 2) شاهد آلوده به آفلاتوکسین، 3) شاهد آلوده + 5/0% پودر بذر خارمریم، 4) شاهد آلوده + 1% پودر گیاه خارمریم، 5) شاهد آلوده + ppm 600 عصاره گیاه خارمریم، 6) شاهد آلوده + ppm 1000 عصاره گیاه خارمریم.
    نتایج
    تیمارهای آزمایشی اثر معنی داری بر کلسترول، لیپوپروتئین با چگالی بالا، لیپوپروتئین با چگالی پایین، آلکالین فسفاتاز، لاکتات دهیدروژناز، آسپارتات آمینوترانسفراز و ایمنوگلوبولین های M و G خون جوجه های گوشتی نداشتند. تیمار شاهد آلوده موجب افزایش معنی دار غلظت پلاسمایی آلانین آمینوترانسفراز در مقایسه با تیمار شاهد سالم گردید (05/0≥P). افزودن 5/0% پودر بذر خارمریم، 1% پودر گیاه خارمریم و ppm 1000 عصاره گیاه خارمریم به جیره آلوده سبب کاهش معنی دار غلظت پلاسمایی آلانین آمینوترانسفراز در مقایسه با شاهد آلوده شد (05/0≥P). جیره آلوده حاوی 1% پودر خارمریم موجب افزایش معنی دار عیار پادتن علیه چالش SRBC در مقایسه با شاهد سالم و شاهد آلوده گردید (05/0≥P).
    نتیجه گیری نهایی: براساس نتایج این پژوهش، پودر گیاه خارمریم به میزان یک درصد در مقایسه با دیگر افزودنی های مورد آزمایش به منظور کاهش و یا حذف عوارض منفی آفلاتوکسین بر فراسنجه های خونی و پاسخ ایمنی جوجه های گوشتی قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: آفلاتوکسین، آلانین آمینو ترانسفراز، جوجه گوشتی، خارمریم، فراسنجه های خونی
  • هومن خان بابایی*، محمد خضری، حمیدرضا بهمنی، صالح صالحی صفحات 427-434
    زمینه مطالعه
    عسل یک محصول غذایی فوق العاده و دارای خواص درمانی است. از سوی دیگر کیفیت عسل می تواند در اثر عوامل مختلف دچار تغییر شود.
    هدف
    هدف از انجام این تحقیق آزمایش خصوصیات فیزیکوشیمیایی عسل تولیدی در چهار جهت جغرافیایی استان کردستان در دوره های مختلف نگهداری و ظروف مختلف نگهداری بود.
    روش کار
    در این تحقیق کلا 96 نمونه عسل از 4 زنبورستان در مناطق مختلف استان تهیه شد و در ظروف مختلف و دوره های مختلف زمانی در دمای C°5/3±5/25 نگهداری گردید. پس از آماده سازی نمونه ها، ویژگی های رطوبت، قندهای احیاء کننده، ساکارز، pH، اسیدیته، نسبت فروکتوز به گلوکز، خاکستر، دیاستاز و هیدروکسی متیل فورفورال مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    نتایج
    نتایج به دست آمده نشان داد که میانگین کل رطوبت، قندهای احیاء کننده، ساکارز، pH، اسیدیته، نسبت فروکتوز به گلوکز و خاکستر، به ترتیب 79/13% ، 67/77 %، 22/2%، 86/3 ، meq/kg 39/21، 09/1% و 13/0% بود. بررسی کیفی نشان داد دیاستاز در نمونه ها وجود داشت ولی هیدرو کسی متیل فورفورال وجود نداشت. با افزایش زمان نگهداری، نسبت فرکتوز به گلوکز و اسیدیته به طور معنی داری افزایش یافتند، لیکن رطوبت و pH به طور معنی داری کاهش پیدا کردند (05/0>P). ظروف مختلف اثر معنی داری بر خواص فیزیک وشیمیایی عسل تولیدی نداشتند.
    نتیجه گیری نهایی: به طورکلی می توان اعلام نمود که مقایسه مقادیر به دست آمده با استانداردهای موجود نشان داد که کیفیت نمونه های عسل مورد بررسی مطلوب و در حد استاندارد بود. همچنین بر اساس نتایج این تحقیق، عسل تولیدی استان را می توان به مدت 9 ماه در حد کیفیت قابل قبول در دمای اتاق و ظروف مختلف نگهداری کرد.
    کلیدواژگان: خواص فیزیکوشیمیایی، ظرف، عسل، زمان، نگهداری
  • محمد ریحانی، زلیخا شیروانی ، فهیمه توریان * صفحات 435-446
    زمینه مطالعه
    امروزه به منظور افزایش مدت زمان ماندگاری مواد غذایی پیش پخته، از اسانس های گیاهی با خاصیت آنتی اکسیدانی استفاده می گردد.
    هدف
    این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر اسانس زیره سبز و سه روش سرخ کردن، پخت در فر و بخارپز بر روی تغییرات اکسیداتیو فیله های پیش پخته ماهی قزل آلای رنگین کمان در دمای انجماد انجام گرفت. بدین منظور شاخص های شیمیایی (picryl hydrazin-2-Diphenyl-1, 1) (DPPH) برای اسانس زیره سبز و اندیس های (Free fatty acid) اFFAا، (Peroxide value) اPVا، (Thiobarbituric acid reactive substances) اTBARS و حسی طی 4 ماه نگهداری در دمای انجماد ارزیابی شد.
    روش کار
    نمونه های فیله با اسانس زیره سبز و BHT تیمار شدند. روش های پخت به صورت سرخ کردن در دمای C° 180 بمدت 4 دقیقه در روغن آفتابگردان، پخت در فر در دمای C° 200 بمدت 22 دقیقه و روش بخار پز نیز در دمای C° 200 بمدت 22 دقیقه به کار گرفته شد و تغییرات اکسیداتیو فیله ها در طول دوره نگهداری بصورت انجماد، ارزیابی گردید.
    نتایج
    نتایج نشان داد که میزان تشکیل FFA در همه نمونه ها روند افزایشی داشته و بیشترین میزان افزایش در فیله پخت شده در فر (05/0>P) و بالاترین مقدار شاخص PV برای فیله سرخ شده حاوی اسانس زیره سبز، meq/kg 23/0 ± 92/4 بدست آمد. بعد از فرآیند پخت اندیس TBARS در نمونه های کنترلی تفاوت معنی داری با نمونه خام نداشتند (05/0<P) اما نمونه های پخت شده حاوی اسانس تغییرات اکسیداتیو کمتری نسبت به نمونه های کنترلی داشتند. از لحاظ مقبولیت حسی نمونه های سرخ شده مناسب تر بودند و همچنین افزودن اسانس زیره سبز تاثیر مفیدی روی خواص حسی فیله پخت شده قزل آلای رنگین کمان داشت.
    نتیجه گیری نهایی: تفاوت در روش های سرخ کردن، پخت در فر و بخارپز نشان داد که فیله ماهی قزل آلای رنگین کمان تیمار شده با اسانس زیره سبز تحت روش سرخ کردن نسبت به سایر گروه های تیمار از نظر تغییرات شیمیایی و ارزیابی حسی مطلوب تر می باشد
  • عباس علیپناه، پرویز فرهومند، محسن دانشیار*، غلامرضا نجفی صفحات 447-456
    زمینه مطالعه
    آسیت یکی از بیماری های متابولیک است که اثرات مضری بر جوجه های گوشتی دارد.
    هدف
    این آزمایش به منظور بررسی اثرات آسیت القایی با سرما بر عملکرد، پارامترهای کمی و کیفی گوشت و برخی فراسنجه های خونی جوجه های گوشتی انجام شد.
    روش کار
    برای این منظور، از 300 قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس در دو تیمار شاهد (تحت دمای معمولی) و آسیتی (تحت تنش سرمایی) با 5 تکرار (30 قطعه در هر تکرار) استفاده گردید.
    نتایج
    آسیت القاشده با سرما باعث کاهش عملکرد، وزن لاشه و گوشت سینه و ران گردید (05/0>P). بعلاوه آسیت باعث افزایش دمای مقعد و روشنی (L) و قرمزی (a) گوشت ران در سن 42 روزگی گردید (05/0>P). آسیت سرمایی باعث کاهش آنزیم های خونی گلوتاتیون پراکسیداز و سوپراکسید دیسوموتاز، اسید اوریک و آلبومن خون ومالون دی الدئید در سن 42 روزگی شد (05/0>P). افزایش میزان هماتوکریت و هموگلوبین خون نیز در جوجه های آسیتی مشاهده شد (05/0>P).
    نتیجه گیری نهایی: به طورکلی، آسیت القایی ناشی از سرما از طریق افزایش پراکسیداسیون و کاهش آنتی اکسیدان های خون سبب افزایش روشنی گوشت در جوجه های گوشتی می گردد. همچنین آسیت از طریق افزایش متابولیسم پایه سبب افزایش دمای مقعد می گردد.
    کلیدواژگان: آسیت، آلبومین، آنتیاکسیدانهای بدن، رنگ گوشت، ضریب تبدیل خوراک
  • محمد خانی، فاطمه عرب خزائلی*، سید داوود حسینی، پرویز شایان صفحات 457-463
    زمینه مطالعه
    نئوسپورا کانینوم تک یاخته انگلی بیماریزاست که به عنوان یکی از عوامل مهم ایجاد کننده سقط جنین عفونی گاو در سراسر جهان مطرح می باشد.
    هدف
    هدف از این مطالعه بررسی و ردیابی حضور انگل نئوسپورا کانینوم در مغز، مخچه و بصل النخاع جنین های سقط شده در گاوداری های شهرستان اراک به روش ملکولی می باشد.
    روش کار
    تعداد 38 نمونه مغز، مخچه و بصل النخاع جنین های سقط شده با روش ملکولی از نظر وجود انگل نئوسپورا مورد آزمایش قرار گرفت.
    نتایج
    بررسی آماری یافته های مطالعه نشان دهنده این است که در 3/26 ٪ از مغز جنین های سقط شده DNA نئوسپورا کانینوموجود دارد و در مخچه و بصل النخاع جنین های سقط شده حضورDNA نئوسپورا کانینوم مشاهده نگردید. ارتباط آماری معنی داری بین آلودگی به انگل نئوسپورا کانینوم باسن مادر (تعداد زایش) ، سابقه سقط و حضور سگ در گله وجود دارد.
    نتیجه گیری نهایی: نتایج تحقیق حاضر ارتباط معنی داری را بین آلودگی به نئوسپوروزیس و تعداد سقط های انجام شده در گاو های مورد بررسی نشان داد؛ به همین دلیل به نظر می رسد این تک یاخته را می توان از عوامل مهم همه گیری های سقط جنین در گله گاوهای مزرعه شیری شهرستان اراک به شمار آورد که لزوم نظارت مستمر در تشخیص و پیشگیری در صنعت گاوداری را گوشزد می نماید
    کلیدواژگان: نئوسپورا کانینوم، گاو، گوساله، سقط، PCR
  • آریا رسولی*، محمد نوری، مسعود رضا صیفی آبادشاپوری، الهام خلفی، مریم داغری صفحات 465-473
    زمینه مطالعه
    طاعون نشخوار کنندگان کوچک یک بیماری حاد و به شدت واگیردار نشخوارکنندگان کوچک می باشد. این بیماری با تب بالا، ترشحات چشم و بینی، پنومونی، نکروز و اولسر غشاهای مخاطی و التهاب دستگاه گوارش که به اسهال شدید ختم می شود، مشخص می گردد.
    هدف
    هدف از انجام این مطالعه بررسی شیوع سرمی آلودگی به ویروس طاعون نشخوارکنندگان کوچک درگوسفندان و گاوهای شهرستان اهواز بود.
    روش کار
    از 100راس گوسفند و 100 راس گاو که در مجاور هم نگه داری می شدند، از مناطق مختلف شهرستان اهواز خون گیری به عمل آمد. همچنین از 16 راس گوسفند که واکسن طاعون نشخوار کنندگان کوچک را دریافت کرده بودند به عنوان کنترل مثبت خون گیری شد. سرم ها توسط سانتریفیوژ با دور 3000 به مدت 10 دقیقه جدا ساز ی شدند و ml 3 از سرم ها تا زمان جداسازی آنتی بادی ضد ویروسPPR به روش آزمون خنثی سازی ویروس، در دمای C° 20- ذخیره گردید.
    نتایج
    شیوع سرمی آنتی بادی PPR در گوسفند 58 ٪ و در گاو 23 ٪ بود و تمام نمونه های گوسفند جمع آوری شده برای کنترل، مثبت بودند.
    نتیجه گیری نهایی: آنتی بادی های جدا شده درگاو و گوسفند، انتقال طبیعی ویروس را تحت شرایط فیلد تایید کرد و اطلاعاتی پایه در خصوص شیوع سرمی آنتی بادی های ویروس PPR در جمعیت گاو و گوسفند در شهرستان اهواز فراهم نمود.
    کلیدواژگان: طاعون نشخوارکنندگان کوچک، گاو، گوسفند، شیوع سرمی، ویروس
  • پدرام معیری*، غلامعلی کجوری، افشین جعفری دهکردی، علی محمد احدی صفحات 475-482
    زمینه مطالعه
    لپتین به عنوان یکی از هورمون های شبه سیتوکینی، حاصل از ژن ob (یکی از ژن های بزرگ اثر بر وزن تولد و صفات رشد) بوده و عمدتا توسط بافت چربی ترشح می شود. این هورمون با اتصال به گیرنده های خود در هیپوتالاموس، جذب غذا را مهار و مصرف انرژی را افزایش می دهد.
    هدف
    در حال حاضر گزارشی در خصوص بیان ژن لپتین در پاسخ به تجویز خوراکی سلنیم در دام های اهلی در دسترس نمی باشد. در این مطالعه برای اولین بار، تاثیر نانوذره سلنیم و سلنیت سدیم بر میزان نسخه برداری ژن لپتین در دوره انتقالی در بافت جفت مورد مطالعه قرار گرفت.
    روش کار
    20 راس میش 4 ماه آبستن، به صورت تصادفی انتخاب گردید و در زمان 21 روز منتهی به زایمان، هر روز تجویز خوراکی مکمل های سلنیت سدیم (به میزان mg 1/0 به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و نانوذره سلنیوم (در دو دوز 05/0 و mg 1 /0 به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) صورت گرفت و در دوره زمانی مذکور نیز به گروه شاهد آب مقطر با حجم مشابه خورانده شد. پس از زایمان با نمونه برداری از جفت میزان نسخه برداری از ژن لپتین به روش Real-time RT-PCR و بر اساس روش مقایسه ای ΔΔCt-2 تعیین شد.
    نتایج
    تجویز خوراکی مکمل های سلنیت سدیم و نانوذره سلنیم نسبت به تیمار شاهد، موجب افزایش معنی دار بیان ژن مذکور شد. اختلاف معنی داری نیز بین مکمل های مورد مطالعه مشاهده شد؛ به گونه ای که بالاترین بیان ژن لپتین در جفت، در تیمار نانوذره سلنیوم با دوز mg 1/0 مشاهده شد و پس از آن مکمل نانوذره سلنیوم با دوز mg 05/0 قرار داشت.
    نتیجه گیری نهایی: سلنیم موجب افزایش بیان ژن لپتین در بافت جفت می شود.
    کلیدواژگان: تجویز خوراکی، لپتین، میشهای آبستن، نانوذره سلنیم
  • آرش تازیکه، افشین رئوفی *l ، امید مددگار، حسام الدین اکبرین، علیرضا قدردان مشهدی صفحات 483-490
    زمینه مطالعه
    عفونت های حاصل از هرپس ویروس ها در جمعیت تک سمیان در تمامی مناطق دنیا پراکنده بوده و از میان آن ها، هرپس ویروس های تیپ 4 تک سمیان یکی از مهمترین علل خسارت های اقتصادی در صنعت پرورش اسب هستند. آلودگی با هرپس ویروس تیپ 4 تک سمیان عمدتا منجر به بیماری تنفسی می شود.
    هدف
    هدف از این مطالعه ارزیابی شیوع هرپس ویروس تیپ 4 تک سمیان در میان اسب های با نشانه های بالینی یا سابقه بالینی مرتبط با این ویروس در 4 استان کشور با حساس ترین روش موجود یعنی روش Real Time PCR تکنیک Taqman می باشد.
    روش کار
    نمونه های خون و سواب بینی از تعداد 150 راس اسب با نشانه های بالینی یا سابقه بالینی مرتبط با این ویروس از 4 استان گلستان، خوزستان، تهران و آذربایجان غربی اخذ گردید. DNA نمونه ها استخراج شد و سپس با روش Real Time PCR Taqman پیشنهادی سازمان OIE از جهت وجود این ویروس مورد ارزیابی قرار گرفت.
    نتایج
    از مجموع 150 راس اسب نمونه گیری شده، 18 راس (12%) از نظر هرپس ویروس تیپ 4 تک سمیان مثبت بودند. از نمونه های خون 7 مورد (6/4%) و از نمونه های سواب بینی 11 مورد (3/7%) از نظر هرپس ویروس تیپ 4 تک سمیان مثبت بودند. از 47 راس اسب نمونه گیری شده از استان گلستان، 45 راس اسب نمونه گیری شده از استان خوزستان، 37 راس اسب نمونه گیری شده از استان تهران و 21 راس اسب نمونه گیری شده از استان آذربایجان غربی به ترتیب 6 راس (76/12%) ، 3 راس (6/6%) ، 5 راس (5/13%) و 4 راس (04/19%) از نظر هرپس ویروس تیپ 4 تک سمیان مثبت بودند.
    نتیجه گیری نهایی: مطالعه حاضر وجود این ویروس را در اسب های 4 استان کشور با روشی حساس و ویژه تایید نمود و بنابراین توجه به برنامه های کنترل و پیشگیری در مورد انتشار این ویروس باید مد نظر قرار گیرد.
    کلیدواژگان: اسب، هرپس ویروس تیپ 4، Real Time PCR، Taqman
  • سارنگ سروری *، محمد ملازم، امیر رستمی، محمدرضا اسماعیلی نژاد، مرضیه خواجویی نژاد صفحات 491-498
    زمینه مطالعه
    بیماری های تولید مثلی از مهمترین و مخاطره برانگیزترین مشکلات ایگواناهای ماده می باشند. تخم ماندگی یکی از بیماری تولید مثلی می باشد که در این بیماری ایگوانای ماده در گذاشتن یک یاچند تخم دچار مشکل می شود،که اغلب نگهداری نامناسب این حیوانات در شرایط خانه علت اصلی این عارضه می باشد. تمایز حالات فیزیولوژی و پاتولوژی تولید تخم، نظیر تخم ماندگی در ایگوانا بسیار دشوار است و نیاز به مطالعات گسترده دارد.
    هدف
    در مطالعه حاضر ارزش تشخیصی دو تکنیک تصویربرداری رادیوگرافی و اولتراسونوگرافی در عارضه تخم ماندگی در ایگوانای سبز مقایسه شده اند.
    روش کار
    از دو روش تصویربرداری تشخیصی رادیوگرافی دیجیتال و اولتراسونوگرافی به عنوان روش های غیر تهاجمی و به منظور ارزیابی تخم ماندگی در ایگوانای ماده استفاده شد. اولتراسونوگرافی با رهیافت شکمی و در نماهای استاندارد صورت گرفت. حالت گماری های رادیوگرافی نیز به صورت پشتی-شکمی و جانبی بود.
    نتایج
    اولتراسونوگرافی اطلاعات بیشتر و دقیق تری نسبت به رادیوگرافی که شاید تنها در تشخیص حضور تخم های با پوسته کلسیفیه و بارداری ایگوانا مفید باشد، دراختیار می گذارد. تخم ها و فولیکول هایی با اکوژنیسیته و اندازه متفاوت، حاشیه های نامنظم تخم ها و مایع آزاد اکوژن درمحوطه شکمی نشانه هایی می باشد که در اولتراسونوگرافی ایگواناهای ماده متعاقب تخم ماندگی مشاهده می شود. از میان نشانه های اولتراسونوگرافی، مهم ترین و قابل اعتمادترین نشانه بیماری تخم ماندگی، وجود مایع آزاد اکوژن در حفره سلومی می باشد، در حالیکه رادیوگرافی قادر به نشان دادن این مایع در حفره سلومی ایگواناهای سبز تخم مانده نمی باشد. از بین دو نمای رادیوگرافی نیز، نمای پشتی-شکمی نسبت به نمای جانبی اطلاعات بیشتری در مورد وضعیت تخم ها و فولیکول ها ارائه می دهد.
    نتیجه گیری نهایی: در مجموع در صورت مشکوک بودن به بیماری تخم ماندگی در ایگوانای سبز، اولتراسونوگرافی نسبت به رادیوگرافی قابل اعتمادتر است و محکم ترین نشانه نیز مشاهده مایع آزاد اکوژن در محوطه شکمی می باشد. درنهایت هردو روش اولتراسونوگرافی و رادیوگرافی دیجیتال به عنوان مکمل در تشخیص بیماری تخم ماندگی در ایگوانای ماده سبز توصیه می شود.
    کلیدواژگان: رادیوگرافی، اولتراسونوگرافی، ایگوانای سبز، تخم ماندگی، اکوژنیسیته
  • علیرضا غدیری، میثم مودبی ، فریدون صابری افشار * صفحات 499-506
    زمینه مطالعه
    یک مطالعه تجربی با طرح تصادفی، دوسر کور و متقاطع در مورد اروگرافی ترشحی با دو داروی آیودیکسانول (mgI/ml 320) و سدیم مگلومین دیاتریزوئیت (mgI/ml 760) در سگ ها.
    هدف
    مقایسه کیفیت تصاویر رادیوگرافی حاصل از دو داروی آیودیکسانول و سدیم مگلومین دیاتریزوئیت پس از آناستوموز میزنای.
    روش کار
    در این بررسی شش قلاده سگ سالم دورگ با وزنی بین 30-15 کیلوگرم استفاده شد. قبل از جراحی، تمامی سگ ها هر دو دارو را در فاصله زمانی سه روزه به طور تصادفی دریافت کرده و در همه حیوانات تصاویر کنترل اروگرافی ترشحی پس از تززیق آیودیکسانول (mgI/kg 500) و سدیم مگلومین دیاتریزوئیت (mgI/kg 850) در دقایق 1، 5، 10، 15، 30 و 45 اخذ گردید. پس از جراحی با باز کردن محوطه شکمی، میزنای چپ نزدیک به ناحیه تریگون بریده شد و بلافاصله آناستوموز انتها به انتها با یخیه های ساده تکی توسط نخ 0/6 پلی دیاکسانون انجام گرفت. پس از جراحی در روز 90 رادیوگراف های مشابه در تمامی حیوانات گرفته شد. در پایان مطالعه، رادیوگراف های گرفته شده توسط یک رادیولوژیست که از نوع ماده حاجب به کار رفته بی اطلاع بود، به طور مستقل مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفتند. برای ارزیابی آماری، رادیوگراف ها به چهار درجه از رایوگراف های فاقد اپسیتی (درجه صفر) تا رادیوگراف های با کیفیت عالی (درجه سه) طبقه بندی شدند.
    نتایج
    در دقایق 1، 5 و 15 پس از تزریق آیودیکسانول نفروگرام های بهتری در کلیه راست در مقایسه با سدیم مگلومین دیاتریزوئیت بدست آمد و در کلیه چپ نفروگرام حاصله در دقیقه 1 در تزریق آیودیکسانول بهتر بود (05/0<P). در ارتباط با پیلوگرام ها در میزنای راست، آیودیکسانول در دقایق 1، 10 و 15 کیفیت بهتری داشت (05/0<P) اما در کیفیت پیلوگرام ها در میزنای چپ از نظر آماری تفاوت معنی داری را نشان ندادند.
    نتیجه گیری نهایی: بر اساس این نتایج در مورد کیفیت تصاویر رادیوگرافی حاصل از آیودیکسانول و با توجه به منابع موجود که نفروتاکسیسیتی کمتری را در مورد مواد حاجب غیریونی و ایزوتونیک گزارش کرده است، می توان نتیجه گرفت که آیودیکسانول داروی بهتری برای اروگرافی ترشحی پس از آناستوموز میزنای در سگ می باشد.
    کلیدواژگان: اروگرافی ترشحی، آیودیکسانول، سدیم مگلومین دیاتریزوئیت، آناستوموز میزنای، سگ
  • سارا فلاح، مهزاد مصباح، زهرا مینوش سیاوش حقیقی، آمینه عارفی ، حسن مروتی * صفحات 507-514
    زمینه مطالعه
    آبشش یکی از اندام های مهم ماهی ها است که در ماهیان مختلف دارای عملکرد های مختلفی به خصوص تبادل گازهای تنفسی و فرایند های فیزیولوژیکی مهمی مانند تنظیم اسمزی، تنظیم یونی، دفع فرآورده های نیتروژنی و تعادل اسید و باز می باشد.
    هدف
    مطالعه حاضر با هدف تعیین و شناسایی ساختار بافت شناسی و هیستومتری آبشش ماهی کپور نقره ای بالغ و نالغ انجام گرفت.
    روش کار
    جهت مطالعه هیستومتریک، از آبشش ماهیان بالغ و نابالغ نمونه هایی به ضخامت حداکثر cm 5/0 برداشته و پس از ثبوت در فرمالین 10% و طی مراحل معمول تهیه مقاطع بافتی، برش هایی به ضخامت μ 5 تا μ 6 تهیه و مورد رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و پریودیک اسید شیف قرار گرفتند.
    نتایج
    در این پژوهش آبشش 10 قطعه ماهی کپور نقره ای نابالغ با میانگین طول کل بدن cm 36/0 ± 95/10 و میانگین وزنی g 08/1 ± 02/12 و 10 قطعه ماهی کپور نقره ای بالغ با میانگین طول کل بدن cm 07/1 ± 40/41 و میانگین وزنی g 6/66 ± 1050 با حدود سنی 7 ماه مورد مطالعه قرار گرفتند. آبشش ماهیان در حالت ماکروسکوپی از 4 جفت کمان آبششی تشکیل شده که در محفظه آبششی و در طرفین سر ماهی قرار دارد و در حالت تازه به رنگ قرمز روشن می باشد. براساس نتایج میکرومتریک ضخامت بافت پوششی لاملای اولیه و خارهای آبششی در سمت راست و چپ در همه قسمتهایی که مورد مطالعه قرار گرفت در بالغین و نابالغین دارای تفاوت معنی داری نبود، تنها ضخامت بافت پوششی خار آبششی در قسمت نوک خار در بالغین بیشتر از نابالغین بود. تعداد منافذ خار آبششی با افزایش وزن ماهی کاهش یافته و اندازه آن ها بزرگتر می شود. همچنین در ماهیان بالغ تعداد سلول های موکوسی در قسمت چماقی شکل و در نابالغین در بدنه لاملای اولیه بیشتر از سایر قسمت ها مشاهده گردید، که نشان دهنده ترشح موکوس بیشتری در این ناحیه می باشد.
    نتیجه گیری نهایی: بافت پوششی و لاملاهای این ماهی تفاوتی با سایر ماهیان هم خانواده خود نداشت تنها تفاوت در اندازه و شکل خارهای آبششی می باشد.
    کلیدواژگان: هیستومتریک، ماهی کپور نقره ای، آبشش، بالغ، نابالغ
  • سمانه جورابلو، حمید استاجی *، مریم رسولی صفحات 515-523
    زمینه مطالعه: باکتری اشریشیا کلی گونه پیچیده ای است که به طور کلی به دو گروه پاتوتیپ بیماریزای روده ای و خارج روده ای (ExPEC) تقسیم می شود و سویه های موجود در گروه بیماریزای خارج روده ای بیماری های متفاوتی را در میزبان های مختلف ایجاد می نمایند و ممکن است به علت خصوصیات ژنتیکی مشترک، احتمال انتقال آن ها از یک گونه به گونه ای دیگر محتمل تر باشد.
    هدف
    گزارش های اخیر در مورد شیوع عفونت های ادراری در انسان مشخص نموده این باکتری از منابع دامی به ویژه از طریق مواد غذایی مانند لاشه طیور می تواند به انسان منتقل شده، موضعی و تکثیر گردد، لذا هدف از مطالعه حاضر تعیین قرابت ژنتیکی سویه های مربوط به این دو میزبان می باشد.
    روش کار
    در مجموع 260 جدایه باکتری اشریشیا کلی از موارد عفونت ادراری در انسان (160 جدایه) و کلی باسیلوز طیور (100جدایه) از شهر سمنان جمع آوری شدند و گروه های فیلوژنی با استفاده از تکنیک Triplex-PCR و همچنین تعیین ژنوتیپ حدت سویه های فوق با استفاده از یک تکنیک Tetraplex-PCR اصلاح شده که در آن ژن های hly ،iucD ،sfa/focDE و papEF ردیابی شدند، انجام شد.
    نتایج
    آنالیز نتایج نشان داد که 77 % جدایه های مربوط به عفونت ادراری در گروه های B2 و D قرار داشته و در مورد جدایه های طیور 66 % آن ها متعلق به گروه های D و A هستند. آنالیز آماری مشخص نمود که شیوع گروه A در جدایه های طیور نسبت به موارد انسانی و شیوع گروه B2 در جدایه های انسانی نسبت به طیور به طور معنی داری بیشتر می باشد. نتایج تعیین ژنوتیپ حدت و آنالیز آن ها در دو میزبان مشخص نمود که ژن iucD در جدایه های مربوط به طیور نسبت انسان به طور معنی داری شیوع بیشتری دارد. همچنین ژن sfa/focDE در جدایه های انسانی به طور معنی داری بیش تر از سویه های طیور است.
    نتیجه گیری نهایی: در مجموع به جز تفاوت های معنی دار اندکی که مشاهده شد، شباهت های ژنتیکی عمده ای در جدایه های اشریشیا کلی مربوط به عفونت ادراری انسان و کلی باسیلوز طیور در منطقه مشاهده شده و احتمالا این دو میزبان می توانند به عنوان مخزن برای یکدیگر مطرح باشند.
    کلیدواژگان: اشریشیاکلی، گروه فیلوژنی، ژ ن های حدت، عفونت ادراری، کلی باسیلوز طیور
|
  • Sonia Sahvieh, Mahmoud Ahmadi Hamedani , Abbas Javaheri Vayeghan* Pages 383-391
    BACKGROUND
    Due to the globally increasing diabetes and widespread side effects after using the synthetic drugs, a lot of researches are being undertaken in order to replace chemicals with natural substances with similar biological effects.
    OBJECTIVES
    The aim of this study was to compare pancreatic histopathological changes between Glibenclamide and Mentha spicata extract consumed in diabetic Wistar rats.
    METHODS
    24 male Wistar rats were randomly divided to four groups (six rats per group) including healthy group (negative control), diabetics (positive control). Group 2 included diabetic rats treated with 2mg/kg Glibenclamide (standard anti-diabetic drug), Group 3 were diabetic rats treated with 300mg/kg aqueous extract of menthe spicata. Group 4 included positive control. Diabetes was induced through intraperitoneal injection (150mg/kg) in groups 2,3 and 4. All treatments were carried out daily by gavage for 21 days. After the treatment period, and euthanizing rats, pancreatic tissues were fixed and prepared for staining with H & E and Gomori methods to differentiate α and β cells and other changes of Langerhans islets. Average area of islets and (total islets area/total pancreas) was calculated. Total cells average count per mm2 of islets and beta cells density were examined in random selected microscopic fields. Changes in shape of cells and their nucleis were considered. Data were analyzed by ANOVA and Tukey test in SPSS software.
    RESULTS
    The results showed that alloxan can induce severe damage on beta cells and Glibenclamide and aqueous extracts of Mentha spicata can be taken to prevent further destruction of these cells. Statistical results showed that although Glibenclamide has effects but there is no significant difference between aqueous extracts of Mentha spicata and Glibenclamide in their effects on the pancreas islets of diabetic rats.
    CONCLUSIONS
    Because the aqueous extract of Mentha spicata has strong antioxidant properties, It may prevent the damaging effects of free radicals on the beta cells of Langerhans islets. As a result, due to side effects of chemical drugs, compared to the use of this extract, it can be more useful and prevent further destruction of pancreatic beta cells rather than chemical drugs used in diabetics.
    Keywords: Alloxan, Mentha spicata, Beta cells, Pancreases, Glibenclamide
  • Mohammad Harsij, Hossein Adineh* Pages 393-401
    BACKGROUND
    In recent years, the use of biofloc has been considerable as a culture method to protect water quality and reduce the cost of food in the environment cultured shrimp.
    OBJECTIVES
    The purpose of this study was to evaluate the effects of different levels of biofloc on water quality, growth performance and survival of Litopenaeus vannamei post larvae reared with no water exchange.
    METHODS
    Post larvae with weight of 7.48 ± 0.85 mg and length of 9.23 ± 0.49 mm were reared in fifteen tanks with volume of 40-L and stocking density of 10 PL/L. Different levels of biofloc were added to tanks’ water as food sources: B0 (100% concentrate); B75 (75% biofloc +25% concentrate); B50 (50% biofloc +50% concentrate); B25 (25% biofloc +75% concentrate) and B100 (100% biofloc). The experiment was carried out for twenty=eight days.
    Results
    Total ammonia nitrogen (TAN) level was lower in B25 than other treatments (P<0.05). The levels of Nitrate (mg NO3–N L−1) were significantly lower in B25 and B50 in 28 days of the experiment than in other treatments (P<0.05). At the end of the experiment, results showed that shrimp growth and survival were higher in B25 (301.23± 32.20 g and 81.56%, respectively) than in other treatments (P<0.05). The concentration of TSS tended to increase in the treatments during the experiment.
    CONCLUSIONS
    The results from this study suggest that replacement of 25% biofloc (B25) with food concentrate can improve growth performance and water quality of the cultured shrimp.
    Keywords: Litopenaeus vannamei, biofloc system, growth performance, feed efficiency, culture water quality
  • Ali Mohammad Hoshmandi, Mohammad Bojarpour, Somayeh Salari , Akbar yaghobfar* Pages 403-418
    BACKGROUND
    Barley cultivars contain different anti-nutritional factors that have negative effects on the intestinal ecosystem and reduce blood cholesterol concentration.
    Objectives
    This study aimed to determine the effect of processing barley cultivars on the intestinal morphology, enzyme activity and volatile fatty acids of the small intestine and serum lipid levels of broiler chickens.
    Methods
    The experiment was carried out using a factorial experiment with a completely randomized design. Factors were barley cultivars (Fajr, Reyhaneh, and Yosef), diet form (mash or pellet) and enzyme level (0 and 0.05 g/kg dry matter). Around 927 one day of old Ross 308 broiler chickens were assigned into 12 treatments, 3 replicates and 27 chickens in each replicate.
    Results
    Pancreatic amylase, lipase enzyme activity and digesta pH are affected by main (except for cultivar) and interaction effects (P< 0.05). Feed Processing (pelleting, adding enzyme or combination of pelleting and enzyme) of barley cultivars, especially diets containing Ryhaneh barley cultivar reduced digesta viscosity and increased the concentration of volatile fatty acids and relative percentage of acetic acid and butyric acid (P<0.05). Diets containing Fajr barley cultivars, enzyme or pelleted diets significantly decreased blood glucose, cholesterol and HDL concentration (P<0.05).
    Conclusions
    Due to lower amount of soluble NSP compared with the other barley cultivars, Ryhaneh cultivar resulted in a better response to processing as well as enzyme addition, and improved the morphological characteristics of the small intestine
    Keywords: Processing, Barley cultivars, Broiler chickens, Enzyme activity, Intestinal morphology
  • Mojtaba Afshin*, Nazar Afzali, Mohsen Mojtahedi, Abbas Mojtahedi Pages 419-425
    BACKGROUND
    Aflatoxins are natural fungal toxins that weaken the immune system and damage the liver.
    OBJECTIVES
    The effects of seeds and whole plant powder and extract of Milk thistle (MT) plant in reducing the negative effects of feeding aflatoxin (AF) on broiler chickens blood parameters and immune response were examined.
    METHODS
    192 one-day old chicks (Ross 308) for 35 days in a completely randomized design with six treatments, four replicates and eight birds per repetition were used. The experimental treatments included: 1) control, 2) contaminated control (CC), 3) CC + 0.5 percent of MT seed powder, 4) CC + 1 percent MT plant powder, 5) CC + 600mg/kg MT plant extract, 6) CC + 1000mg/kg MT plant extract.
    RESULTS
    The treatments had no significant effect on plasma concentrations CHOL, HDL, LDL, ALP, LDH, AST, ImG and ImM. Feeding contaminated diet increased alanine aminotransferase enzyme compared with healthy control (P≤0.05). The addition of 0.5 percent MT seed powder, 1 percent MT plant powder and 1000mg/kg MT plant extract to the contaminated diets decreased alanine aminotransferase enzyme compared to the contaminated control (P≤0.05). Inclusion of 1 percent MT plant powder to AF infected diet significantly increased the antibody titer compared with healthy control and contaminated control (P≤0.05).
    CONCLUSIONS
    It was concluded that compared to other treatments, 1 percent MT plant powder was more effective in reducing the negative effects of feeding AF in broiler
    Keywords: Aflatoxin, Alanine aminotransferase, Broiler chicken, Milk thistle, Blood parameters
  • Mohammad Khezri, Hamid Reza Bahmani, Saleh Salehi, hooman Khanbabaie* Pages 427-434
    BACKGROUND
    Honey is an excellent food product with health-giving characteristics. On the other hand, the honey quality can change based on various factors.
    OBJECTIVES
    Physicochemical experiments intend to investigate the honey quality in four geographic directions of Kurdistan province shelf-life and the containers the honey is placed in.
    METHODS
    In this research, totally 96 samples from 4 apiaries in various parts of the province were prepared and maintained in various dishes/containers and various (time) periods at 25.5±3.5 °C. After preparing the samples, some factors including moisture, reducing sugars, sucrose, pH, acidity, the ratio of fructose to glucose, ash, diastase, hydroxyl methyl furfural were evaluated.
    RESULTS
    The result showed the moisture total average, reducing sugars, sucrose, pH, acidity, the ratio of fructose to glucose, and ash were 13.79%, 77.67%, 2.22%, 3.86, and 21.39 of meq/kg, 1.09% and 0.13%, respectively. Qualitative examinations showed, there was the distance in all samples but no HME. With the increase in shelf-life time, metabolites in the ratio of fructose to glucose and acidity increased significantly, but the factors, moisture, pH were reduced significantly (P<0.05). Various containers had no significant impact on physicochemical characteristics of honey.
    CONCLUSIONS
    Generally, one can say that the comparison between the obtained amounts with the current standards, quality of the honey samples were standard and favorable. According to the results of this study, honey can remain at room temperature in different containers for 9 months and maintain anacceptable quality.
    Keywords: physicochemical properties, Container, honey, time, Storage
  • Mohammad Reihani, Zolaikha Shiravani , Fahimeh Tooryan* Pages 435-446
    BACKGROUND
    Nowadays essential oils with antioxidant properties are used in order to increase the shelf life of pre-cooked food.
    Objectives
    This study was carried out to compare the effect of Cumin and three methods of cooking, frying, oven baking and steaming on oxidative changes of pre-cooked fillet of rainbow trout. Chemical (DPPH(1, 1- Diphenyl- 2- picryl hydrazine) for Cumin and FFA (Free Fatty Acid), PV (Peroxide value), TBARS) ، Thiobarbituric acid reactive substances) and sensory indicators, were evaluated during 4 months storage at freezing temperatures.
    Methods
    Fillet samples were treated with Cuminum cyminum EOs and BHT. The study was based on application of cooking methods, frying at 180° C for 4 min in sunflower oil, baked in the oven at 200 °C for 22 min and steamed at 200 °C for 22 min and oxidative changes were evaluated during the period of storage as frozen fillets.
    Results
    The FFA formation showed increase in all groups, oven baked rainbow trout fillets gave the highest increase (P<0. 05). The highest value of PV was obtained from fried fillets treated with C. cyminum EOs (4. 92 ± 0. 23 meq/kg). The TBARS values were not significantly different with fresh-raw fillet after cooking (P>0. 05), but the treated samples with EOs generally showed slower oxidative changes than those of the untreated samples. Based on the sensory evaluation, fillet fried was found as a preferred cooking method and also, the additions of C. cyminum EOs have positive effect on sensory quality of baked rainbow trout.
    Conclusions
    Differences in cooking methods includin frying, oven baking and steaming showed that rainbow trout fillet treated with C. cyminum EOs under the frying method are more desirable in terms of chemical changes and sensory analysis compared with the other treatments.
    Keywords: Rainbow trout, oxidation, pre- cooked, fillets, Cumin
  • Abbas Alipanah, Parviz Farhoomand, Mohsen Daneshyar*, Gholamreza Najafi Pages 447-456
    BACKGROUND
    Ascites is a metabolic disease that has negative effects on broiler chickens.
    OBJECTIVES
    This study was performed to investigate the effect of cold induced ascites on performance, meat quality and quantity indices and some blood indices of broiler chickens with cold induced ascites.
    METHODS
    Three hundred one-day-old female chicks (Ross 308) were used in a completely randomized design with two treatments of control (under normal temperature) and ascitic (under cold stress) with five replicates and 30 birds per each replicate.
    RESULTS
    The results showed that cold-induced ascites caused the lower performance, carcass weight and thigh and breast meat (P<0.05). Furthermore, ascites caused the increased anus temperature and thigh lightness (L) and redness (a) at day 42 of age (P<0.05). Cold induced ascites decreased the enzymes of glutathione peroxidase and superoxide dismutase, uric acid, albumen and malondihaldehyde in blood at day 42 of age (P<0.05). The higher blood hematocrit and hemoglobin were observed in ascetic birds (P<0.05).
    CONLUSIONS: In conclusion, cold induced ascites increase the meat lightness through the increased peroxidation and decreased antioxidants of the body. Moreover, ascites cause the higher anus temperature by increasing the body basal metabolism.
    Keywords: ascites, albumin, body antioxidants, meat color, Feed conversion ratio
  • Mohammad Khani, Fatemeh Arabkhazaeli*, Seyed Davood Hosseini, Parviz Shayan Pages 457-463
    BACKGROUND
    Neospora caninum is one of the most important pathogenic protozoan parasites causing bovine abortion around the world.
    Objectives
    The aim of this study was to detect the presence of Neospora caninum in the brain, cerebellum and medulla oblongata of aborted fetuses in cattle in Arak by means of molecular method.
    Methods
    38 samples of brain, cerebellum and medulla oblongata from aborted fetuses in dairy cattle of Arak were tested for the presence of Neospora with nested-PCR.
    Results
    Survey findings indicated the presence of DNA in 26.3 % of aborted fetal brains. In the cerebellum and medulla oblongata samples no Neospora caninum DNA was detected. There was a significant relationship between neosporosis and maternal age (number of calvings), abortion history and the presence of dogs in the herd.
    Conclusions
    The results showed a significant association between the infection and the number of abortions in the examined cows; As a result it seems that neosporosis could be an important factor in epidemic abortions in Arak city’s dairy farms which requires continuous monitoring and implementation of prevention programs in the dairy industry.
    Keywords: Neospora caninum, Dairy cattle, Foetus, PCR, Abortion
  • Mohammad Nouri, Masoud, Reza Seyfi Abadshapouri, Elham Khalafi, Maryam Daghari , Aria Rasooli* Pages 465-473
    BACKGROUND
    Peste des petits ruminants (PPR) is an acute and highly contagious viral disease of small ruminants that is characterized by high fever, ocular and nasal discharge, pneumonia, necrosis, ulceration of the mucous membranes and inflammation of the gastro-intestinal tract leading to severe diarrhea.
    OBJECTIVES
    The aim of this study was to investigate the seroprevalence of peste des petits ruminants (PPR) virus infection in sheep and cattle in Ahvaz.
    METHODS
    Blood samples were taken from 100 cattle and 100 sheep that were kept together from different parts of Ahvaz. Blood samples were also taken from 16 vaccinated sheep against PPR for positive control. The sera were separated by centrifuge at 3000 ×g for 10 minutes and 3 mL of serum was harvested and stored at -20 °C until determination of antibody against PPR using VN method.
    RESULTS
    The peste des petits ruminants (PPR) antibody seroprevalence was 23% in cattle and 58% in sheep and all the sheep samples collected for control were positive for PPR antibody.
    CONCLUSIONS
    The present study indicates serological evidence for the natural transmission of PPRV from sheep to cattle under natural conditions and provides baseline information on prevalence of PPRV antibodies in cattle and sheep population in Ahvaz.
    Keywords: Cattle, Sheep, PPR, Seroprevalence, virus
  • Gholamali Kojouri, Afshin Jafari dehkordi, Ali Mohammad Ahadi , Pedram Moayeri* Pages 475-482
    BACKGROUND
    Leptin as a cytokine-like hormone is derived from ob gene (one of the major effect genes on birth weight and growth traits) and is secreted by adipose tissue. This hormone with binding to its receptors in the hypothalamus, inhibits food intake and increases energy consumption.
    OBJECTIVES
    There is not any report about expression of leptin gene in response to oral administration of selenium in livestock. In the present study, the effects of selenium nanoparticle and sodium selenite on the transcription of leptin gene in placenta were studied.
    METHODS
    Twenty, four-month pregnant ewes within the same age were selected randomly. During the 21 days leading up to birth, oral administration of selenium nanoparticles (Se NPs) with dosages of 0.05 and 0.10 mg/kg B.W. and sodium selenite with dosage of 0.1 mg/kg B.W. was carried out. At the same time the control group was fed distilled water in equal volume. With sampling of the placenta during childbirth, transcription amount of leptin gene was determined by RT PCR Real Time based on a comparison assay of 2-ΔΔCt.
    Results
    The results of this study showed that leptin gene is expressed in placental tissue. The oral administration of selenium nanoparticle and sodium selenite caused a significant increment in terms of expression of mentioned gene in comparison to the control treatment. Also, there was a significant difference between the supplements, so that the highest leptin gene expression in placenta was observed in selenium nanoparticle treatment with dose of 0.1 mg and then supplement with selenium nanoparticles with dose of 0.05 mg.
    CONCLUSIONS
    Selenium causes an increment of leptin gene expression in placental tissue.
    Keywords: leptin, oral administration, pregnant ewes, selenium nanoparticles, sodium selenite
  • Arash Tazikeh, omid madadgar, Hesam Akbarein, Alireza Ghadrdan, Mashhadi , Afshin Raoofi* Pages 483-490
    BACKGROUND
    Herpes virus infections are ubiquitous in equine populations worldwide, among them equine herpes virus 4 (EHV-4) is one of the major cause of economic losses in equine industry. Infection with equine herpes virus 4 (EHV4) is well recognized as a cause of respiratory disease.
    OBJECTIVES
    Evaluation of prevalence of the EHV4 in horses with clinical signs or history associated with these viruses from four provinces of Iran using the most sensitive method, Real Time PCR Taqman assay. METHODES: Blood samples and nasal swabs were taken from 150 horses with clinical signs or history associated with these viruses from four provinces (Tehran, Golestan, West Azarbaijan and Khuzestan) of Iran. DNA of samples extracted then were used for detection by Real Time PCR.
    RESULTS
    From 150 sampled horses, a total of 18 (12%) were found to be positive for EHV-4. A total of 7 (4.6%) blood samples and 11 (7.3%) nasal swab samples were found to be positive for EHV-4. Out of 47 sampled horses from Golestan province, 45 sampled horses from Khuzestan province, 37 sampled horses from Tehran province and 21 sampled horses from West Azarbaijan, 6 (12.76%), 3 (6.6%), 5 (13.5%) and 4 (19.04%) were positive for EHV-4, respectively.
    CONCLUSIONS
    This survey confirm the presence of EHV-4 in these provinces of Iran thus consideration should be given to preventive and control programs to dissemination of these viruses.
    Keywords: equine, herpes virus 4, Real Time PCR, Taqman
  • Mohammad Molazem, Amir Rostami, Mohammad Reza Esmaili Nejad, Marziyeh Khajooei Nejad , Sarang Soroori* Pages 491-498
    BACKGROUND
    Reproductive diseases are among the most important life threatening problems in captive female iguanas. Egg binding is a reproductive disorder in which female iguana cannot lay one or more of its eggs, mainly caused by improper husbandry. Physiological and pathological process of egg production such as egg binding in iguanas has to be assessed more.
    Objectives
    In this study, diagnostic value of two modalities, radiography and ultrasonography, have been compared for evaluation of egg binding in green iguana.
    Methods
    In this study ultrasonography and digital radiography were used as non-invasive methods to evaluate and describe dystocia in captive female green iguanas. Ultrasonography was performed in ventral aspect of abdomen in two sagittal and transverse planes. While radiographic images were taken in both dorso-ventral (DV) and lateral projections.
    Results
    Ultrasonography provided more accurate and informative results than digital radiology. Radiography can be used to detect gravidity and presence of large eggs or follicles. Heterogeneous echogenic eggs or follicles, with different egg size, irregularity in egg borders and echogenic free fluid in celomic cavity were detected in egg-bound green iguanas. Among these ultrasongraphic evidences, the strongest sign was presence of echogenic free fluid in celomic cavity. However digital radiography is unable to delineate fluids in celomic cavity following egg binding in green female iguanas. Among two radiographic positioning, dorso-ventral view provides more information than lateral images.
    Conclusions
    In conclusion, when we encounter a female green iguana with clinical signs of egg binding, ultrasonography has more advantages than radiography, however both modalities can be informative
    Keywords: Radiography, Ultrasonography, Green iguana, Egg binding, Echogenicity
  • Fereidoon Saberi Afshar*, Alireza Ghadiri, Meisam Moadabi Pages 499-506
    BACKGROUND
    An experimental study with randomized, double-blind crossover trial in excretory urography with Iodixanol (320 mgI/ml) and Na- Meglumine Diatrizoate (760 mgI/ml) in dogs.
    OBJECTIVES
    To compare images quality between Iodixanol and Na- Meglumine Diatrizoate after ureteral anastomosis.
    METHODS
    In this study six healthy mongrel dogs weighing between 15-30 kg were used. Before surgery, all dogs randomly received both drugs in 3 day intervals and control excretory radiography with Iodixanol (500 mgI/kg) and Na- Meglumine Diatrizoate (850 mgI/kg) were taken in all of them at 1, 5, 10, 15,30 and 45 minutes after contrast media injection. After midline celiotomy, left ureter near trigon area was incised and immediately end to end anastomosis was performed in simple interrupted pattern by using polydiaxanon 6/0. After operation at day 90 the same radiographs were taken in all animals. After completion of the study, the obtained radiographs were evaluated and compared independently by a radiologist who was unaware of the used contrast media. The urograms were scored in four categories from lack of opacity (grade zero) to excellent image quality (grade 3) for statistical analysis.
    RESULTS
    Better nephrograms were obtained in right kidneys at 1, 5 and 15 minutes after injection of Iodixanol compared to Na- Meglumine Diatrizoate and in left kidneys the nephrograms were better with Iodixanol injection at 1 minute (P<0.05). With respect to pyelograms in right ureters, Iodixanol had better quality at 1, 10 and 15 minutes (P<0.05), but there were no statistically significant differences in pyelograms quality in left ureters.
    CONCLUSIONS
    On the basis of these results about better images quality of iodixanol and with regard to the literature that have reported less nephrotoxicity in non-ionic and isotonic iodinated X-ray contrast medium, it can be concluded, Iodixanol is the better drug for excretory urography after ureteral anastomosis in dogs
    Keywords: Excretoty urography, Iodixanol, Na- Meglumine Diatrizoate, Ureteral anastomosis, Dog
  • Sara Fallah, Mehrzad Mesbah, Zahra Minoosh Siavash Haghighi, Amineh Arefi , Hassan Morovvati* Pages 507-514
    BACKGROUND
    Fish gill is one of the important organs of fish which in different fish perform a variety of functions including respiratory gas exchange and important physiological processes such as osmoregulation, ion regulation, nitrogen wastes excretion and acid-base balance maintenance.
    Objectives
    The present study was performed to determine and recognize the histological and histometrical in Gills Silver Carp Immature and Mature.
    Methods
    Samples of gills were harvested as 0.5cm in diameter and fixed in Formalin 10% solution, then the routine tissue processing steps were performed and samples were cut into 5 to 6 µm in diameter and finally were stained with hematoxylene & eosin and acid Schiff solutions.
    Results
    This study was conducted on 10 immature silver carps with mean body length and weight about 10.95± 0.36 cm and 12.02 ± 1.08 g and 10 mature silver carps with mean body length and weight about 41.4±1.07 cm and 1.5± 66.6 g, respectively to evaluate the morphology and morphometric measurements of gills in this species. Gills consist of four gill arches within operculum which is located on either side of the pharynx. Freshly this organ appears to be bright red in color. Micrometric studies on the thickness of epithelial tissue covering the primary lamellae and gill rakers at both right and left sides in both mature and immature fishes, does not show significant differences. In mature fishes, the epithelial covering of gill rakers was measured thicker in apical area comparing to other parts. The results also revealed that the number of orifices of gill raker gap decreased with fish’s weight but was larger in diameters in both mature and immature fishes. The number of mucous cells in club-shape of primary lamellae was much greater in number than in the other parts which reflects more mucous secretion in these areas.
    Conclusions
    The covering epithelium of lamella in this specific species, does not show any difference with other fishes in the family. The only difference was in the shape and length of the gill rakers.
    Keywords: Histometric, Silver carp, Gill, Immature, Mature
  • Samaneh Joorablou, Maryam Rassouli , Hamid Estaji* Pages 515-523
    BACKGROUND
    Escherichia coli is a particularly complex species that is grouped into pathotypes of partly zoonotic intestinal pathogenic E. coli and extraintestinal pathogenic E. coli (ExPEC). Strains belonging to ExPEC are able to cause various clinical signs in hosts and due to similar genetic determinants, these hosts may act as a source of infection for each other.
    OBJECTIVES
    Recent reports of outbreaks of human urinary tract infections (UTIs) have stimulated interest in the potential that E. coli from animals has to cause human UTIs via the food supply especially poultry meat, so we aimed to assess the genetic relationships between strains from these two hosts.
    METHODS
    A total of 260 E. coli isolates were obtained from human UTI’s (160 strains) and poultry colibacillosis cases (100 strains) and phylogenetic grouping was done based on the Triplex-PCR method and virulence genotyping was carried out using a modified Tetraplex-PCR detecting hly, iucD, papEF and sfa/focDE genes.
    RESULTS
    Statistical analysis of results demonstrated that prevalence of B2 & D phylogroups in human UTI’s (77%) and D & A groups in poultry strains (66%) are higher than others, considerably. Statistical analysis showed that distribution of A phylogroup within poultry isolates versus human and B2 phylogroup within human isolates versus poultry ones were higher, significantly. It was shown that iucD is noticeablymore prevalent in poultry strains rather than human isolates,. Also, sfa/focDE gene was significantly more distributed in human strains than poultry isolates.
    CONCLUSIONS
    In sum, despite the minor genetic differences between isolates from both hosts, our results showed that there are major genetic similarities in E. coli isolates from human UTI and poultry colibacillosis cases in the region and these two hosts can play an important role as infection source for the other one.
    Keywords: Escherichia coli, Phylogroup, Virulotype, Human UTI, Poultry colibacillosis