فهرست مطالب

  • پیاپی 18 (بهار و تابستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/02/05
  • تعداد عناوین: 14
|
  • علی دهقان، کاوس روحی*، احمد پاکت چی، خلیل پروینی صفحات 7-30

    واژه حکمت از دیرباز به عنوان یکی از معناهای محوری حوزه معرفت در قرآن مورد توجه عالمان اسلامی بوده است. از سوی دیگر می توان حکمت را به مثابه مفهومی جهانی در نظر گرفت که در دوره جدید در غرب ادبیات وسیعی حول آن به وجود آمده و این مفهوم از جهات مختلف فلسفی، دینی، اخلاقی، روان شناختی مورد مطالعه قرار گرفته است. در این مقاله، مفهوم قرآنی حکمت در تطبیقی نامتوازن با مفهوم جهانی حکمت و با استفاده از شواهد زبان شناختی اعم از ریشه شناسی واژه و بررسی روابط همنشینی و سیاقی آن در قرآن تحلیل شده و این نتیجه حاصل شده است که مفهوم قرآنی حکمت در ادامه مفهوم سامی آن، یک مفهوم ساخت یافته و دارای بار معنایی غنی دانشی است که با مفهوم جهانی تعریف شده در قالب نظریه تقابل انسان محوری با کلام محوری تناظر دارد و بر رابطه ای پررنگ بین علم و عمل و بر دانشی عملی (مثل مهارت) دلالت دارد. حکمت در قرآن به دو مفهوم الف) یک سجیه اخلاقی و توانایی انسان شناختی در مواجهه کلی با زندگی و ب) مجموعه تعالیمی که حاصل ممارست در این توانایی هستند، به کار رفته است. مفهوم نخست، گوهر نایابی است که خدای متعال تنها به بندگان خاصی عطا می کند اما مفهوم دوم مجموعه آموزه هایی است که از سوی خدای حکیم و انسان های حکیم برای هدایت مردم صادر می شود. حجم عمده این تعالیم را توصیه هایی اخلاقی تشکیل می دهد که بر معرفتی نظری متکی است که به اختصار بازگویی می شود.

    کلیدواژگان: حکمت، ریشه شناسی، فرهنگ سامی، انسان محوری، کلام محوری
  • حسین ترکمانی، مجتبی شکوری *، مازیار مهیمنی صفحات 31-62

    تفسیر ساختاری سوره محور قرآن، با آنکه افق های جدیدی پیش روی مفسران قرآن گشوده، اما هنوز از نظر روشی، دارای خلاها و کمبودهای متعددی است. یکی از این کمبودها، فقدان مدل نظام مند مشخص در تفسیر ساختاری سوره است. این خلا را می توان با الگوگیری از نظریاتی که در حوزه های دیگر علوم انسانی مطرح شده برطرف ساخت. روایت شناسی که یکی از علوم جدید در حوزه زبان شناسی است، علمی است که به منظور الگوبرداری در این مقاله انتخاب شده است. مطالعه حاضر با هدف الگوگیری از نظریات مطرح در حوزه روایت شناسی، بومی سازی آن ها در حوزه قرآن شناسی و طراحی مدل سوره شناسی ساختاری انجام شده است. در این تحقیق که به روش تحلیلی انجام شده، ابتدا با استفاده از برخی نظریات روایت شناسانه، یک مدل پیش فرض برای سوره شناسی طراحی گشته و سپس این مدل در سوره نوح که سراسر آن به بیان داستان پرداخته، به بوته آزمون نهاده شده است. نتیجه این مطالعه نشان می دهد مدلی که با الگوبرداری از روایت شناسی طراحی شده، می تواند نقشه ای دقیق و جامع از مفاهیم و ساختار سوره را ترسیم نماید.

    کلیدواژگان: تفسیر ساختاری قرآن، سوره شناسی، مدل سازی، سوره نوح، روایت شناسی، رولان بارت، ژرار ژنت
  • مژگان کاظمی بویینی *، سوسن آل رسول، محمدعلی لسانی فشارکی صفحات 63-100

    سوره شناسی یا روش تحقیق ساختاری در قرآن کریم رشته‏ای از علوم قرآنی است که زمینه تدبر و تحقیق در قرآن را به نوعی فراهم می آورد که باعث ایجاد و افزایش انس با قرآن می شود. بنابر توصیه معصومین (ع) به ارتباط و انس سوره ای با قرآن و همچنین با توجه به اهمیت سوره یس که در روایات متعددی از ایشان تبیین شده است، خلا پژوهش در سوره شناسی این سوره احساس شد. بنابراین جایگاه، اهداف، محور موضوعی و ویژگی‏های خاص سوره‏ یس مورد بررسی قرار گرفت. با بررسی آیات مربوط به توحید، نبوت و معاد، که در این سوره وجود دارد، حکمت قلب نامیدن سوره یس آشکارتر شد. در همین راستا، با بررسی ارتباط سوره یس با سوره های مجاور و هم گروه، نکته کلیدی سوره «یافتن صراط مستقیم و طی طریق در آن» معرفی شد که همانا پیروی از قرآن و عترتپیامبر اکرم (ص) است.

    کلیدواژگان: سوره شناسی، تفسیر، سوره یس، قلب قرآن، صراط مستقیم، ائمه اطهار
  • محمدکاظم رحمان ستایش، محمدعلی مهدوی راد، عذرا میثاقی * صفحات 101-136

    روش شناسی تفسیر، به معنی کشف روش مفسر برای رسیدن به مراد خداوند در قرآن است. به دلیل لزوم بررسی جزئی نگر در روایات تفسیری، اهمیت تاریخی و روش شناختی روایات تفسیری هر یک از معصومان (ع) و نیز اهمیت نمایاندن تفاوت روایات بیان ظاهر و باطن قرآن، در مقاله حاضر دامنه پژوهش به روایات تفسیری امام سجاد (ع) در حیطه بیان معنا محدود شده است. نگارنده معتقد است دسته بندی دقیق این روایات، نسبت سنجی میان آن ها و مجموع روایات تفسیری امام سجاد (ع) و ارائه آمار مستند می تواند روشنگر زوایایی از اهداف و شیوه های تفسیری حضرت باشد. در این پژوهش، روایات بیانگر معنا در دو دسته تبیین ظاهر و باطن، بر اساس چارچوبی متقن به گونه هایی تقسیم شده است. از میان 536 روایت تفسیری، 175 روایت در تفسیر ظاهری 210 آیه کاربرد دارد و 12 مورد بیان معنا و مصداق باطنی را شاهدیم. اهداف امام سجاد (ع) در پرداختن به آیات قرآن ناظر به این امور بوده است: شرح و تبیین مفاهیم ظاهری کلام؛ زنده کردن آیات قرآن و روح بخشیدن به مضامین قرآنی در آن عصر؛ آموزش روش تفسیر صحیح؛ رشد اخلاقی و دینی جامعه؛ پاسخ به سوالات تفسیری مخاطبان و رفع اشکالات واضح؛ بیان تفاصیل تاریخی، اعتقادی، فقهی و… ذیل آیات.

    کلیدواژگان: تفسیر امام سجاد(ع)، روایات تفسیری، روش های تفسیری، ظاهر و باطن قرآن
  • عاطفه اسمعیلی روزبهانی *، شادی نفیسی صفحات 137-164

    بخش مهمی از داستان پردازی امروز، وام دار مجموعه ای از عناصر است که داستان نویس به فراخور اثر مورد نظرش از آن بهره می گیرد. قرآن نیز برای پند دهی و عبرت آموزی از داستان و عناصر داستان استفاده می کند. در طی ماجراهای داستان مخاطب در متن حوادث قرار می گیرد و جریان ها برای او عینیت پیدا می کند. داستان نبرد طالوت یکی از داستان های قرآن که از اهمیت هنری برخوردار است. در این داستان، سایر عناصر به گونه ای هنرمندانه، زیر چتر عنصری به نام پیرنگ با هم تلفیق می شود. پیرنگ این داستان از الگویی پیروی می کند که امروزه نیز در عرصه داستان پردازی مطرح است. این داستان به طرز نمایشی نقل می شود تا خواننده در جریان فراز و فرودهای یک جنگ قرار گیرد و لحظات تلخ و شیرین داستان را با شخصیت های داستان تجربه کند. در این مجال، سعی شد پیرنگ کلی داستان استخراج شود و آنگاه با کمک عناصر داستان، جلوه های هنری قصه برای مخاطب شرح داده شود.

    کلیدواژگان: داستان، عناصر داستان، پیرنگ، طالوت، جالوت
  • محمد بهرامی* صفحات 165-184

    ابوزید، قرآن پژوه مصری در بحث معنا و مغزی، وامدار نظریه هرش در بحث معنا و معناداری است. چنان که هرش برای هر متن یک معنا و یک معناداری به رسمیت می شناسد، ابوزید نیز برای متن یک معنا و یک مغزی در نظر می گیرد. هرچند ابوزید در اصل طرح معنا و مغزی خود را وامدار هرش می داند، اما تفاوت های درخور توجهی نیز میان دیدگاه ایشان وجود دارد که در این نوشتار به شش مورد از همانندی ها میان دو نظریه و سه مورد از تفاوت ها اشاره می شود. مقاله پیش رو، به روش کتابخانه ای و با تحلیل و بررسی نظریه هرش و ابوزید به سامان رسیده است و هدف و نتیجه آن، بیان همانندی ها و تفاوت های موجود میان نظریه هرش و ابوزید در بحث معنا و مغزی است.

    کلیدواژگان: هرمنوتیک، معنا، معناداری، ابوزید، هرش
  • احمد قرایی سلطان آبادی * صفحات 185-208

    بنا بر یافته های روان شناسان و متخصصان علوم مغز و اعصاب، تخیل نیروی پیش برنده تعقل آدمی است که امکان خلق تصاویر جدید و ایده های نو را در ذهن ایجاد می کند. تفسیرگر انسانی قرآن می تواند با استفاده از این نیروی خلاق در کنار نیروی تفکر و تذکر مسبب طرح مسایل جدید و کشف اطلاعات مفید فراگرد فهم آیات مختلف باشد؛ مشروط به این که مفسر بتواند مرزهای مفهومی بین تفکر، توهم، تخیل خلاق و خیالات و اوهام باطل را به درستی بازشناسد و با استفاده از همه منابع معرفتی در دسترس، تفسیری به دور از رای شخصی، پیش داوری و خیال زدگی ارائه دهد. آنچه در این گفتار آمده است اجمالا نتیجه تحلیل و تطبیق داده های علمی موجود در دو حوزه تخیل خلاق و فهم و تفسیر آیات است که به طور مشخص از ظرفیت بالای کاربرد آن نیروی خلاق و منبع الهام بخش در حوزه فهم و تفسیر آیات خبر می دهد؛ مواردی چون کاربرد تخیل مفسر در تفسیر بیشتر آیات از قبیل آیات مربوط به آفرینش انسان، مرگ و عالم پس از مرگ؛ نقش تخیل در ترسیم ذهنی روابط همنشینی و جانشینی واژگان قرآن؛ تجسم هر آیه در شبکه آیات خویشاوند و هم موضوع؛ تصویرسازی ذهنی مفسر از حوادث گذشته با تکیه بر منابع معتبر تاریخی و نقلی از نتایج مهم این تحقیق اند.

    کلیدواژگان: تخیل، معرفت شناختی، تعقل، فهم، آیات قرآن
  • سید مهدی موسوی *، سید علی اکبر ربیع نتاج، زینب سادات حسینی صفحات 209-226

    مترجمان معاصر، واژه «موقوتا» در آیه 103 سوره نساء ﴿… إن الصلاه کانت علی المومنین کتابا موقوتا﴾ را به نحوی متفاوت از همدیگر ترجمه کرده اند. این کلمه در برخی ترجمه ها به معنای «وقت های معین نماز» و در دیگر ترجمه ها به معنای «واجب یا لازم و ثابت بودن نماز» آمده است. برخی از این ترجمه ها، بر مبنای ظاهر الفاظ آیه و بدون توجه به قرائن دیگر مانند سیاق و روایات معتبر انجام گرفته و مراد اصلی خداوند به طور دقیق منتقل نشده است؛ چنانکه روایات قابل توجهی از معصومان (ع) نیز معنای دیگری برای آیه شریفه بیان نموده اند. در نوشتار حاضر که به روش توصیفی تحلیلی سامان یافته، میزان تطابق ترجمه های معاصر در ترجمه این واژه با بیان اهل بیت (ع) ، یعنی آگاهان به مراد واقعی خداوند، ارزیابی شده و در نهایت، ترجمه دوم سازگارتر با روایات تشخیص داده می شود. در همین راستا، نقش کلام معصومان (ع) در تشیخص ترجمه صحیح قرآن مجید نمایان می گردد.

    کلیدواژگان: ترجمه قرآن، نقد ترجمه، واژگان قرآن، روایات معصومان، موقوتا
  • محمد سوری *، طاهره فیضی صفحات 227-246

    هرچند از حکیم ترمذی اثری مستقل در تفسیر قرآن به جای نمانده است، اما آنچه در جای جای آثارش برجای مانده، نوعی تفسیر آیات مربوط به نفس به شمار می آید. چنین به نظر می رسد که مستند حکیم ترمذی در نظراتش فقط آیات قرآن کریم باشد، چرا که وی به هیچ منبع دیگری استناد نکرده است. با این حال، شواهدی وجود دارد که حکیم ترمذی، تفسیر خود از آیات مربوط به نفس را از برخی منابع تفسیری شیعه برگرفته است، اما به دلیل مخالفت شدیدش با تشیع، احتمالا تلاش کرده این مطلب را پنهان نگاه دارد. به نظر می رسد تفسیر حکیم ترمذی از نفس نه تنها تا زمان خودش کاملا تازه و منحصربه فرد بوده است، بلکه این تفسیر تا امروز نیز تازگی خود را حفظ کرده و کمتر مورد توجه دیگران واقع شده است. به نظر حکیم ترمذی، نفس بر دو قسم است: نفس باطن و نفس ظاهر. نفس باطن از خاک آلوده زمین که قدمگاه و محل رفت وآمد ابلیس بوده، بوجود آمده و تابع ابلیس است؛ لذا انسان برای رسیدن به رستگاری باید با نفس باطن مبارزه کند. نفس ظاهر برخلاف نفس باطن، به خودی خود گرایشی ندارد و تابع کسی است که بر او غلبه کند. اگر بر نفس ظاهر، «معرفت» یعنی همان نور و عقل، غلبه کند، تابع آن دو می شود و اگر نفس باطن بر آن پیروز آید، تابع نفس باطن می شود.

    کلیدواژگان: حکیم ترمذی، قرآن، نفس باطن، نفس ظاهر، قدمگاه ابلیس
  • محمدرضا عزتی فردویی*، محمد هادی مفتح صفحات 247-274


    زبان دین از جمله مباحث فلسفه دین و خاستگاه آن، نگاه نقادانه متفکران جهان غرب به متون مقدس است که با راه یافتن به جهان اسلام باعث پیدایش بحث زبان قرآن شد. با توجه به راه یافتن این نگاه نقادانه به جوامع اسلامی و قرآن، بحث از حقیقت زبان قرآن و دیدگاه متفکران اسلامی در این زمینه اهمیت پیدا می کند.
    در این مقاله پس از طرح سوالات اساسی زبان قرآن و بررسی مولفه های آن در آثار مولوی جلال الدین بلخی، مشخص می شود که زبان قرآن از دیدگاه او «زبانی تالیفی، معنادار، معرفت بخش و قاعده مند» است؛ هر چند در برخی از تاویلات معرفت شناسانه خود، رویکردی ساختارشکن دارد. وی مفردات الفاظ قرآن را موضوع برای معانی عامه می داند؛ از همین رو با استفاده از نظریه روح معنا، به تبیین آیات متشابه قرآن پرداخته و با گسترش این نظریه به دیگر آیات، به توسعه معانی و مصادیق آیات قرآن می پردازد.

    کلیدواژگان: زبان قرآن، روح معنا، معرفت بخشی، زبان تالیفی، حقیقت و مجاز، زبان نمادین
  • مرتضی شجاری* صفحات 275-296

    امام رضا (ع) در حدیث «سلسله الذهب» خود را از شرایط کلمه اخلاص دانسته است؛ کلمه ای که دژ الهی است و هر که در آن داخل شود، از عذاب الهی ایمن می ماند. با در نظر گرفتن مبانی عارفان می توان این حدیث شریف را اینگونه توضیح داد که هر یک از امامان معصوم، انسان کامل یعنی جلوه تام الهی در این عالم است که از نظر وجود شناسی و معرفت شناسی، واسطه بین حق و خلق می باشد. بنا بر آیات قرآن کریم، خداوند، ظاهر و باطن است. ظهور کامل خداوند، انسان کامل است که بدون او، مرتبه شهادت ناقص می ماند. در واقع، حقیقت انسان کامل در مرتبه غیب است و ظهورش، امانتی از مرتبه غیب در مرتبه شهادت است. از آنجا که ذات خداوند، غیب مطلق است، او را فقط از طریق امام معصوم می توان شناخت و چون امامان معصوم، نوری واحد و متحد با حقیقت محمدیه هستند، شناخت امام زمان، در واقع معرفت به توحید خداوند است. آدمی بعد از صفای نفس و آراسته شدن به کمال علمی و عملی می تواند امام معصوم را درک کند و به بهشت الهی وارد شود.

    کلیدواژگان: سلسله الذهب، امام معصوم، ولایت، انسان کامل، حجت خداوند، بهشت معنوی
  • سید محمد موسوی بفرویی *، مریم عمویی صفحات 297-318

    یکی از مهم ترین ویژگی های ساختاری نهج البلاغه، تناسب و انسجام حاصل از ارتباط معنایی واژه با واژگان دیگر است. این ارتباط معنایی با استفاده از تناسب معنایی، قابل تبیین است و از این جهت، مناسبت دارد از محور هم نشینی که یکی از راهکارهای عمده در انتقال پیام گفتاری است، بهره برد. ارزش چینش واژگان و گزینش آنها توسط گوینده، با توجه به ارتباط معنایی واژگان هم نشین، آشکار می شود. در این میان، واژه «عقل» از کلماتی است که در کتاب ارزشمند نهج البلاغه، جزء واژگان چند معنایی محسوب می شود. از این رو، پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با بهره جویی از منابع کتابخانه ای اسنادی به بررسی محور هم نشینی واژه «عقل» در آن کتاب پرداخته و به این نتیجه رسیده است که هم نشینی «عقل» با واژگان «شهادت، دفاین، تحصین، تکلم، سهو، تدبیر، موعظه، رعایه و روایه» بیان کننده نوعی از تناسب معنایی در گفتار است.

    کلیدواژگان: نهج البلاغه، عقل، ارتباط معنایی، هم نشینی معنایی
  • سید محمد جواد صداقت کشفی *، عباس همامی صفحات 319-338


    در روایات و ادعیه مربوط به امام زمان (عج) ، «رغبت به دولت کریمه» یکی از درخواست های پرتکرار است. رغبت، به عنوان مولفه مهم پیوند مردم و دولت متعالی مهدوی، با عللی افزایش یا کاهش می یابد. بعضی از این علل، نقش زیربنایی دارند و علت های دیگری را نیز برای تاثیر بر رغبت پدید می آورند.
    مقاله حاضر که به روش اسنادی و توصیفی تحلیلی تدوین شده، پس از بررسی معنا و مفهوم عقل و رغبت در روایات، پیوند آن دو را تشریح می نماید. اصلی ترین عامل افزایش رغبت به دولت کریمه مهدوی، بویژه در زمان غیبت، عقلانیت مردم و جامعه در ابعاد مختلف است و بر عکس، عناصر مخالف آن از قبیل جهل، سبب کاهش رغبت خواهد شد. بنابراین یکی از این راهکارهای گسترش عقلانیت در جامعه، تبیین صحیح معارف و مواهب مهدوی از جمله تشریح دقیق اکمال عقول و احیای قلوب در دولت کریمه است که دل های مخاطبین را با توجه به معرفت ایشان نسبت به آن دولت متعالی مشتاق خواهد کرد. در مقاله حاضر، اساس تشریح روابط بین عقل و رغبت، مبتنی بر روایات معصومین علیهم السلام است.

    کلیدواژگان: دولت کریمه، رغبت، عقل، عقلانیت، اکمال عقول، احیای قلوب
  • کمیل راجانی، سید رضا مودب * صفحات 339-365

    برخی از اخباریان با استناد به حدیث «انما یعرف القرآن من خوطب به» قائل به عدم حجیت ظواهر قرآن و انحصار حق تفسیر قرآن برای ائمه علیهم السلام شده اند. این جمله ذیل روایتی وارد شده که امام باقر (ع) با محدث مشهور اهل سنت قتاده بن دعامه، پیرامون تفسیر برخی از آیات قرآنی گفتگوی می کنند. بنابراین برای فهم آن جمله، نیاز به بررسی آن گفتگوست. این پژوهش در بررسی تحلیلی آن گفتگو، قصد دارد لایه های فهم قرآن و گونه های روایات تفسیری را تبیین نموده و آسیب های این حدیث را بررسی نماید. در نوشتار حاضر، تلاش شده است بین ترجمه، تفسیر و تاویل تفاوت گذاشته شود و بیان امام (ع) مبنی بر حق انحصاری فهم قرآن برای اهل خطاب را به بیان تاویلی توجیه نماید. آسیب سقط در مورد حدیث هم مردود شمرده شده است.

    کلیدواژگان: قرآن، فهم، معرفت، حدیث، خطاب
|
  • Ali Dehqan, Kavoos Roohi, Ahmad Pakatchi, Khalil Parvini Pages 7-30

    From a long time ago, the word "wisdom" has been considered by Islamic scholars as one of the primary meanings in the field of cognition in Quran. On the other hand, wisdom can be considered as a universal concept which broad literature has been done around it in contemporary time in west. In this era, this concept has been studied from various dimensions of philosophy, religion, morality, and psychology. In this essay, the Qur'anic concept of wisdom has been analyzed in an asymmetric comparison to the universal concept of wisdom by usage of linguistic evidences, including etymology of wisdom and its syntagmatic and contextual relations in Quran. The results indicate that the Qur'anic concept of wisdom continuing its Semitic conception is a constructed concept with a great sense of knowledge which corresponds to the universal concept defined in the form of the theory of “confrontation between human-oriented and speech-oriented”. This constructed concept implies a great relationship between science and practice and practical knowledge such as skill. In the Qur'an, wisdom has been used in two different concepts: a) a moral character and an anthropological ability in dealing with life in general; and b) the collection of teachings that are result of this ability. The first concept is a scarce gem that the Almighty God gives merely to his special servants, however the second concept is set of teachings issued by the wise God and wise human for guidance of people. Most of these teachings are moral advises that relies on theoretical cognition stated in brief.

    Keywords: Wisdom, Etymology, Semitic Culture, Human-oriented Speech-oriented
  • Hossein-ali Torkamani, Mojtaba Shokouri, Maziyar Bahmani Pages 31-62

    Although structural surah-oriented interpretation of Quran has opened new horizons for interpreters, it still has several imperfections and deficiencies in terms of the method. One of these defects is the lack of a clear systematic model in the structural interpretation of surah which can be corrected by modeling theories from humanities. Narratology as a branch of linguistics is the science chosen for modeling in this article. The present study has been done with the purpose of modeling theories from narratology, their localization in the field of comprehension of Quran and designing a structural model for cognition of surahs. In this analytical research by using some of the narratological theories, a predefined model for cognition of surahs has firstly been designed, and then this model has been examined in the Noah chapter which whole of it is narration. The result of this study indicate that the model designed with a modeling of narratology can draw accurate and comprehensive roles of surah’s concepts and structure.

    Keywords: Structural interpretation of Quran, Cognition of Surah, Modeling, Surah Noah, Narratology, Roland Barthes, Gerard Genette
  • Mojgan Kazemi Boeini, Susan Al Rasoul, Mohammad Ali Lesani Fesharaki Pages 63-100

    Cognition of surah or the method of structural research in Holy Quran is a branch of Quranic sciences that provides ground for ponder (tadabbor) and study of the Quran in a way that forge a relationship with Quran. According to advice of the Innocents (pbuh) to form relationship with surahs and due to the importance of surah Yasin which explained in several hadiths, a painstaking research has not been done about cognition of this surah. Therefore, status, purposes, thematic axis, and particular features of Surah Yasin has been examined. By examining verses related to monotheism, prophecy, and resurrection in this surah, the cause of calling this surah as “heart” became more evident. In this regard, by examining the relation between surah Yasin and contiguous and similar surahs, the key point of surah recognized as "to find out the direct path and passing this way" which is following Quran and the Prophet's households (pbuh).

    Keywords: Cognition of Surah, Interpretation, Surah Yasin, Heart of the Quran, Direct Path, the Imams
  • mohamad kazem rahman setayesh, mohammad ali mahdavi rad, ozra misaghi Pages 101-136

    The methodology of interpretation means discovery of the interpreter's method for the sake of achieving the intention of Allah in Quran. Due to the necessity of a detailed examination of interpretative traditions, the historical and methodological importance of the interpretive traditions of each of the innocents (a.s), and the importance of distinguishing the traditions of inward and outward expression of Quran, the range of this research has been restricted to interpretative traditions of Imam Sajjad (a.s) which are about explanation of meaning. The author believes that the precise categorization of these traditions, ratio measurement between them and whole of interpretive traditions of Imam Sajjad (a.s) and the presentation of documentary statistics can be an illustrative of his interpretative purposes and methods. In this essay, according to a firm framework, illustrative traditions of meaning have been divided in two categories of inward and outward explanation. Among 536 interpretative traditions, 175 cases are used in the apparent interpretation of 210 verses, and 12 items are expressions of inward meaning and instance. The purpose of Imam Sajjad (a.s) in dealing with Quranic verses have been related to the following affairs: explanation and illustration of apparent concepts of speech; revival of the Quranic verses and enliven of the Quranic themes in that era; teaching of the correct method of interpretation; the moral and religious development of society; Answering the interpretive questions of the audiences and solve simple minor problems; expressing the historical, religious, jurisprudential, etc points around verses.

    Keywords: Interpretation of Imam Sajjad (a.s), Interpretative Traditions Interpretative Methods, Inward & Outward of Quran
  • atefeh esmaiili roozbahany, shadi nafisi Pages 137-164

    An important part of nowadays story is depend on a collection of elements that the story writer uses for his work. The Quran also uses stories and its elements to advice and giving examples. During the adventures of story, the addressee is placed in the context of the events and the incidents become apparent to him. The story of Talot’s battle is one of the Quran's stories which have considerable artistic importance. In this story, other story’s elements are artistically combined under the umbrella of an element called Plot. Plot of this story follows a pattern that is currently being discussed in the field of story writing. This story is narrated in a dramatic way that allows the reader to go through the battle of a war and experience bitter and sweet moments of the story with different characters. This article tried to extract the general Plot of story and then, through the help of story elements, explain the artistic displays of story to the addressees.

    Keywords: Story, Story Elements, Plot, Talot, Goliath
  • mohamad bahrami Pages 165-184

    Abu Zayd, the Egyptian Quranic scholar, in the discussion of meaning and content, lends to Hirsh's theory in the discussion of meaning and meaningfulness. As Hirsch recognizes a meaning and a meaningfulness for each text, Abu Zayd also considers a meaning and a content for texts. Although Abu Zayd state this borrowing from Hersh, but there are crucial differences between their view, in which six similarities and three differences will be mentioned. by a library method, this article has analyzed Hirsh and Abu Zayd's theory, and its purpose and outcome is to express similarities and differences between their theory in the discussion of meaning and content.

    Keywords: Hermeneutics, meaning, meaningfulness, Abu Zaid, Hirsch
  • Ahmad Qaraei Soltan-abadi Pages 185-208

    According to psychologists and neuroscientists findings, imagination is a promoter force in human reasoning that create the possibility of creating new images and innovative ideas in mind. Human interpreter of Quran can use this creative force, along with the power of thought and admonition, to bring up new subjects and discover useful information in the process of understanding various verses, provided that the interpreter can distinguish conceptual boundaries of thought, hallucination, creative imagination and false delusion and illusion and provide an interpretation away from personal vote, prejudice and fantasy by using all available cognitive sources. What is expressed in this article is the brief result of analysis and adaptation of existing scientific data in two areas of creative imagination and the understanding and interpretation of verses which particularly demonstrate high capacity of that creative force and the inspirational source in the field of understanding and interpreting of verses; cases such as utilization of interpreter's imagination in the interpretation of most verses like verses related to creation of human, death and the afterlife, the role of imagination in mental drawing of paradigmatic and syntagmatic relations Quranic words; the visualization of each verse in the network of relative verses; interpreters mental illustration of past events relying on authentic historical and traditional sources are of the main results of this research.

    Keywords: Imagination, Epistemological, Reasoning, Understanding, Quranic verses
  • sayed mehdi mosavi, seyed ali akbar rabinataj, zeynad sadat hoseini Pages 209-226

    Contemporary translators have translated the word "maqutā" in the verse “…Surely prayer is a timed ordinance for the believers” (4:103) in a different way. In some translations, this word is translated as "certain times of prayer" and in some others it is translated into "obligatory or necessary and constant prayer". Some of these translations are based on the apparent meaning of the words regardless of other indications, such as the context and authentic traditions, and the original intention of God has not been accurately transmitted; as significant traditions of the Innocents (a.s) also have expressed another meaning for the verse. By a descriptive-analytical method, in this paper, the degree of agreement of contemporary translations in the translation of this term with expression of the Innocents (a.s), who are aware of true intention of God, has been evaluated, and ultimately, researches revealed that the second translation is more consistent with traditions. In this regard, role of word of the Imams (a.s) is shown in the correct translation of the Holy Quran.

    Keywords: Translation of Quran, Translation Criticism, Quranic Words, Traditions of Innocents, Maqutā
  • MOHAMMAD SOORI, TAHEREH FEYZI Pages 227-246

    Although there is no independent inscription left by Hakim Tirmidhi about interpretation of the Qur'an, but what has remained of his works is a kind of interpretation of verses related to the soul. It seems that documents of Hakim Tirmidhi is merely the Holy Quran, because he did not refer to any other source. There are, however, evidences that Hakim Tarmazi has taken his interpretation of Quranic verses from some of Shiite interpretive sources, but because of his intense opposition to Shi'ism, he has probably attempted to conceal this fact. In addition to that Hakim Tirmidhi’s interpretation of soul was a unique one in his own time, it has retained its freshness up to the present, although less attention nowadays is paid to it. In his opinion, the soul is divided into two parts: the inward soul and the outward soul. The inward soul is created from infected dust of the earth, which was the passageway of Iblis and is subordinated to him; therefore, human must struggle with the inward soul to achieve salvation. The outward soul, unlike the inward one, is neutral by itself and is subjected to whom overcomes it. If cognition, light and intellect, overcomes outward soul, human becomes obedient to both of cognition and outward soul, and if the inward soul overcomes it, human becomes obedient to inward soul.

    Keywords: Hakim Tarmazi, Quran, Inward Soul, Outward Soul, passageway of Iblis
  • Mohammad Reza Ezzati Fordouei, mohammad hadi mofaeh Pages 247-274

    The language of religion is among topics of the philosophy of religion and its origin is the critical thought of the western world thinkers on sacred texts that led to advent of the language of Quran through its entry to Islamic world. Considering the entrance of this critical viewpoint to Islamic societies and the Quran, discussion about the truth of language of Quran and the views of Islamic thinkers in this field become significant.
    In this article, after designing basic questions about language of Quran and examining its components in the works of Rumi, it becomes clear that language of Quran is, from his point of view, a “combinatory, meaningful, cognitive and normative language”; though in some of his epistemological interpretations, he has a deconstructive approach. Rumi describes the Quranic words as created words for general meanings; hence, using the theory of spirit of meaning, he explains similar verses of Quran and by extending this theory to other verses, he develops the meanings and examples of Quranic verses.

    Keywords: Language of Quran, Spirit of Meaning, Cognitive, Combinatory Language, Truth, Metonymy, Symbolic language
  • Morteza Shajari Pages 275-296

    Imam Reza (a.s) has introduced himself as a condition for the word sincerity in the tradition of “Chain of Gold”, a word that is the divine fortress and everyone enters in it secure against the punishment of God. By considering foundations of mystics, it is possible to explain this hadith that each of the innocent Imams is a perfect human, i.e. divine complete manifestation, in this universe who are intermediary between Allah and human in terms of ontology and epistemology. According to the verses of the Holy Quran, God is the outward and the inward. The complete manifestation of God is the perfect human who, without him, the position of testimony would be imperfect. Indeed, the reality of perfect human is in the unseen position and its emergence is a trusteeship of unseen position in the position of testimony. Since the essence of God is the absolute unseen, he can only be recognized through the innocent Imams, and since they are a united light with the Muhammadan Truth, recognition of Imam of the time is in fact the cognition of God's monotheism. After soul’s burnishing and adornment to theoretical and practical perfection, human can understand the innocent Imam and enter divine paradise.

    Keywords: Silsilah al-Zahab (Chain of Gold), Innocent Imam, Wilayah, Perfect Human, God's Proof, Spiritual Paradise
  • sayed mohammad mosavi bafroee, maryam amooei Pages 297-318

    One of the most important structural features of Nahj al-Balaghah is the harmony and coherence of semantic relation between the word and other words. This semantic relation can be explained by semantic harmony and it is therefore appropriate to utilize syntagmatic axis, which is one of the major strategies for transmitting speech. The value of word ordering and their selection by speaker become obvious through semantic relation between syntagmatic words. Meanwhile, the word “reason” is one of the polysemous words in the valuable book of Nahj al-Balaghah. Therefore, by descriptive-analytical method and through the usage of library resources, the present research has examined the syntagmatic axis of the word “reason” in that book and has concluded that syntagmatic position between “reason” and other words such as “testimony, treasury, strengthen, speaking, mistake, devising, admonishment, observance, and tradition” expresses a kind of semantic harmony in speech.

    Keywords: Nahj al-Balaghah, Reason, Semantic Relation, Semantic Syntagmaticity
  • seyed mohammad javad sedaghat kashfi, abbas homaee Pages 319-338

    In narrative texts attributed to the Imam of the time (a.s), “the incentive to generous government” is one of frequent requests. As an important component of connection between people and the supreme Mahdavi government, incentive increases or decreases with several causes. Some of these causes play a fundamental role and create other causes to affect the incentive.
    By a descriptive-analytical method, after examining the meaning and concept of reason and incentive in traditions, the present paper explains the relationship between reason and incentive. The main factor in increasing the incentive to the Mahdavi generous government, particularly in time of absence, is the rationality of the people and society in various aspects and conversely, its opposite elements such as ignorance will diminish the incentive. Therefore, one of strategies of expanding rationality in society is the proper explanation of the Mahdavi teachings, including a satisfactory and accurate explanation of perfection of reasons and revival of hearts in this government, which will provide the hearts of audiences with an incentive in the light of their cognition of that supreme state. In the present article, the basis for explaining the relationship between reason and incentive is based on traditions of the Innocents (a.s)

    Keywords: Generous Government, Incentive, Reason, Rationality, Perfection of Reasons, Revival of Hearts
  • Komeil Rajani, Sayed reza moadab Pages 339-365

    Some Akhbaris, referring to the hadith “Quran can be understood just by those who have been addressed”, believe that the Quran's apparent meaning is not valid and the right of interpret the Quran is restricted to the Imams (a.s). This expression follows a tradition that Imam Baqir (a.s) speaks about interpreting some of the Quranic verses with the famous Sunni narrator “Qatādah bin Daᵓāmah”. Therefore, to understand this hadith, it is necessary to examine the conversation. By an analytical study, this research intends to explain the layers of understanding of Quran and the types of interpretive hadiths and to provide pathology of this hadith. The present paper attempts to differentiate between translation, outward interpretation (Tafsir) and inward interpretation (Tawil), and to justify the expression of Imam (a.s) regarding the exclusive right to understand the Quran for the people of address. damage of text’s omission in the hadith has also been rejected.

    Keywords: Quran, Understanding, cognition, Hadith, address