فهرست مطالب

مطالعات آسیای جنوب غربی - پیاپی 3 (پاییز 1397)
  • پیاپی 3 (پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/09/03
  • تعداد عناوین: 6
|
  • احسان جعفری فر *، محمدرضا مجیدی صفحات 1-34
    بروز بحران امنیتی در غرب آسیا و سرریز شدن آوارگان و پناه جویان به اروپا موجب بروز مشکلات مختلفی برای کشورهای اروپایی شده است. احزاب راست افراطی معتقدند که حضور پناه جویان در کشورهای اروپایی چالش ها و خطرات امنیتی، هویتی و اقتصادی برای جوامع آن ها ایجاد می کند. مخالفت آن ها منجر به سردادن شعارهای ضد مهاجرتی و تحریک احساسات ملی گرایانه و امنیتی شدن حضور مهاجران شده است. ازاین رو، احزاب راست افراطی به هر فرد خارجی که بخواهد در کشورشان مقیم شود یا به کشورشان مهاجرت کند، به عنوان یک تهدید می نگرند و تلاش می کنند با بزرگ نمایی و انتساب هر مشکل کشور به شهروندان خارجی ترس، دلهره و تنفر را در مردم کشورشان بوجود آورند. اگرچه سابقه شکل گیری احزاب راست با یکدیگر متفاوت است، ولی جریان راست افراطی در اروپا توانسته است تا از یک روش مشابه و از طریق امنیتی سازی مهاجران، در انتخابات ملی و انتخابات پارلمانی آرا قابل توجهی را کسب کند. پرسش اصلی مقاله، روش تحلیلی– توصیفی، این است که بحران امنیتی در غرب آسیا چه تاثیری بر قدرت گیری احزاب راست افراطی در اروپا داشته است. در پاسخ به پرسش مطرح شده این فرضیه مطرح شده است که با بحران امنیتی در خاورمیانه و سرریز شدن مهاجران به کشورهای اروپایی مشکلات امنیتی، هویتی و اقتصادی باعث شده است که باامنیتی کردن مهاجران به عنوان تهدید امنیتی، در انتخابات به موفقیت های قابل توجهی برسند.
    کلیدواژگان: احزاب دست راستی، مهاجرت، مکتب کپنهاگ، بحران امنیتی، پوپولیسم
  • نرگس قاسمی *، ریحانه عالم، نجمه آقا ملایی صفحات 35-54
    پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، منطقه آسیای مرکزی به عرصه ای نو برای رقابت کشورها با انگیزه های مختلف، تبدیل شد. موقعیت حساس و ویژه آسیای مرکزی، وجود ذخایر عظیم انرژی و فرصت حضور در حیاط خلوت شوروی سابق شرایطی فراهم نمود که قدرت های منطقه ای و فرا منطقه ای توجه ویژه ای به آسیای مرکزی داشته باشند. کشورهای این منطقه به عنوان دنباله های تاریخی- تمدنی ایران دارای پیوندهای مشترک بسیاری در زمینه های دینی، زبانی، فرهنگی، تاریخی و جغرافیایی هستند که این پیوندها در کنار موقعیت استراتژیک ایران و کشورهای آسیای مرکزی در معادلات جهانی، شرایطی استثنایی از نظر پتانسیل همکاری برای هر دو طرف فراهم می کند. علی رغم وجود این شرایط، سطح روابط و همکاری های متقابل در موقعیت مطلوبی قرار ندارد. مسئله ای که هم ایران و هم آسیای مرکزی را از نقش آفرینی و جایگاه مطلوب خود دور می سازد. در پژوهش حاضر، ضمن بررسی علایق و زمینه های حضور قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای در آسیای مرکزی، سعی خواهد شد به موانع و چالش های همگرایی میان ایران و کشورهای آسیای مرکزی بپردازیم. نتایج این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی انجام گرفته است نشان می دهد، علی رغم وجود زمینه های مناسب همگرایی چالش هایی بر سر راه این امر وجود دارد که عمده ترین آن ها را می توان در حضور قدرت های فرا منطقه ای، تضاد منافع قدرت های منطقه ای و فرا منطقه ای حاضر در آسیای مرکزی، تبلیغات منفی علیه جمهوری اسلامی ایران، نبود استراتژی بلند مدت ایران در این منطقه و محور قرار ندادن مشترکات در روابط دو جانبه، نام برد.
    کلیدواژگان: آسیای مرکزی، ایران، موانع همگرایی
  • روح الله اسدی * صفحات 55-77
    جمهوری اسلامی ایران با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی ویژه ای که دارد، محور ارتباطات منطقه ای و بین المللی، خصوصا به عنوان مرکز ترانزیت کالا و از همه مهم تر انرژی، محسوب می شود. این پتانسیل ها علاوه بر منطقه خلیج فارس در ارتباط با کشورهای آسیای مرکزی نیز وجود دارند. از میان بازیگران سطوح مختلف قدرت در این منطقه شامل ایران، روسیه، ترکیه، پاکستان و هند، ایران دارای پیشینه غنی فرهنگی و تاریخی و دارای پتانسیل های فراوان و محورهای تعاملی گوناگونی برای تبدیل شدن به بازیگری قوی در منطقه است. چشم انداز بیست ساله کشور، تبدیل شدن به جایگاه اول منطقه را در زمینه های اقتصادی و علمی و فناوری را برای 1404 در نظر گرفته است. داشتن دیپلماسی اقتصادی در کنار دیپلماسی سیاسی، برای رسیدن به این هدف الزامی است. در این میان آسیای مرکزی پتانسیل های فراوانی در زمینه های مختلف دارد و در بین پنج کشور این منطقه، کشور ترکمنستان و اشتراکات آن با ایران در این زمینه قابل تامل است. در صورت استفاده از ظرفیت های این منطقه، با گذشت حدود دو دهه از موجودیت این کشورها، ایران باید دارای موقعیتی تثبیت شده و ممتاز، خصوصا در عرصه اقتصادی می بود، اما وضعیت موجود نشان از ضرورت بازنگری استراتژیک و حرکت توام با عقلانیت و آینده نگری در این زمینه دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی– تحلیلی به بررسی الزامات مورد نیاز در راستای رسیدن به اهداف چشم انداز با تاکید بر سیاست های اقتصادی می پردازد.
    کلیدواژگان: آسیای مرکزی، سیاست خارجی، ایران، چشم انداز بیست ساله
  • محمد تقی آذرشب * صفحات 79-101
    جمهوری اسلامی ایران با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی ویژه ای که دارد، محور ارتباطات منطقه ای و بین المللی، خصوصا به عنوان مرکز ترانزیت کالا و از همه مهم تر انرژی، محسوب می شود. این پتانسیل ها علاوه بر منطقه خلیج فارس در ارتباط با کشورهای آسیای مرکزی نیز وجود دارند. از میان بازیگران سطوح مختلف قدرت در این منطقه شامل ایران، روسیه، ترکیه، پاکستان و هند، ایران دارای پیشینه غنی فرهنگی و تاریخی و دارای پتانسیل های فراوان و محورهای تعاملی گوناگونی برای تبدیل شدن به بازیگری قوی در منطقه است. چشم انداز بیست ساله کشور، تبدیل شدن به جایگاه اول منطقه را در زمینه های اقتصادی و علمی و فناوری را برای 1404 در نظر گرفته است. داشتن دیپلماسی اقتصادی در کنار دیپلماسی سیاسی، برای رسیدن به این هدف الزامی است. در این میان آسیای مرکزی پتانسیل های فراوانی در زمینه های مختلف دارد و در بین پنج کشور این منطقه، کشور ترکمنستان و اشتراکات آن با ایران در این زمینه قابل تامل است. در صورت استفاده از ظرفیت های این منطقه، با گذشت حدود دو دهه از موجودیت این کشورها، ایران باید دارای موقعیتی تثبیت شده و ممتاز، خصوصا در عرصه اقتصادی می بود، اما وضعیت موجود نشان از ضرورت بازنگری استراتژیک و حرکت توام با عقلانیت و آینده نگری در این زمینه دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی– تحلیلی به بررسی الزامات مورد نیاز در راستای رسیدن به اهداف چشم انداز با تاکید بر سیاست های اقتصادی می پردازد.
    کلیدواژگان: سند چشم انداز، کشورهای منطقه آسیای جنوب غربی، بلوک های منطقه ای، پیش نیازهای اقتصاد ایران
  • حسین آگهی *، فارس عبدی صفحات 103-138
    تاسیس سازمان همکاری های منطقه ای (اقتصادی، سیاسی و امنیتی، فرهنگی، علمی و...) تشکیل سازمان کشورهای تولیدکننده گاز، شورای امنیت منطقه ای، دادگاه عدالت اسلامی منطقه ای، تاسیس پارلمان بین المجالس، تاسیس دانشگاه های منطقه ای، جرح وتعدیل تعرفه ها در امر تجارت آزاد، ایجادواحدپول مشترک و...توسط کشورهای منطقه می تواند راهگشای برپائی وایجاد کنفدراسیون منطقه ای باشد. هدف از نگارش این مقاله، بررسی شرایط، ویژگی ها و مختصات کشورهای منطقه با درنظر گرفتن اشتراکات تمدنی، زبان، دین، شاخص توسعه انسانی (H.D.I)، جایگاه ژئوپلتیتکی، قابلیت های تولیدونقش آفرینی منطقه ای در عرصه تحولات سیاسی، علمی وفرهنگی، واقتصادی می باشد. این تحقیق بصورت تحقیق کتابخانه ای (Library Research) وبا تکیه بر مستندات واسناد انجام گرفته است. در این نگارش تحقیقی، ازرویکردپراتیک منطقه گرائی (Regionalism) که زمینه سازظهور همگرائی Integration)) منطقه ای و فرا منطقه ای است، استفاده می گرددکه جزو راهکارهای مناسب، برای بسط و توسعه مناسبات سیاسی و اقتصادی، تجاری و فرهنگی کشورهای منطقه است.
    کلیدواژگان: توسعه، سند چشم انداز بیست ساله، ژئوپلیتیک، جهانی سازی، اکو، همگرائی، آسیای جنوب غربی
  • سید هادی ساداتی *، عبدالرضا فرجی راد صفحات 139-157
    پیروزی انقلاب اسلامی، فروپاشی شوروی، شکل گیری کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز، جنگ در افغانستان، حمله آمریکا به افغانستان و عراق، ناآرامی در خاورمیانه عربی در کنار دیگر عوامل متغیر ژئوپلتیک همچون انرژی، امنیت، تروریسم، مسائل هسته ای، سپر دفاع موشکی موجب شد تا نقش ژئوپلتیک ایران در خاورمیانه به طور فزاینده ای اهمیت یابد لذا ایران در این زمان به دنبال نقشی فراخور موقعیتش در این عرصه بوده که یکی از این عرصه ها منطقه مهم آسیای مرکزی است که ایران به دلیل مشترکات فرهنگی، تاریخی، اجتماعی و سیاسی در کنار عوامل جغرافیایی خواستار ایفای نقشی فعال از سویی در آن منطقه می باشد. در میان کشورهای آسیای مرکزی، ترکمنستان به دلیل دارا بودن حجم زیادی از منابع گازی، مرز مشترک طولانی با ایران و این کشور به درآمد حاصله از فروش گاز جهت توسعه خود از سویی و از سوی دیگر نیاز جمهوری اسلامی ایران به تامین گاز مناطق شمالی خود نیازمند بود و در کنار آن تلاش برای استفاده از منافع ترانزیتی نیز بوده است. ضمن اینکه ترکمنستان نیم نگاهی به صدور گاز خود به بازارهای جهانی از طریق ایران و ترکیه نیز دارد. ترکمنستان در کنار مسائل اقتصادی و افزایش فروش گاز سیاست افزایش خطوط لوله را به نوعی دنبال کرده که اهداف آن کاهش انحصار گازی روسیه در کشور بوده و به همین علت ایران جایگاه مهمی را در سیاست گازی ترکمنستان علی رغم تنش های موجود دارا است. هدف این نوشتار تبیین جایگاه ایران در ترانزیت گاز ترکمنستان به دنبال توصیف و تحلیل منطقه ای و بین المللی شرایط کنونی منطقه و سپس ارائه راهکارهایی برای بهبود وضعیت همگرایی دو کشور ایران و ترکمنستان در عرصه مناسبات گازی بوده است.
    کلیدواژگان: ترکمنستان، گاز طبیعی، ترکیه، ترانزیت گاز، روسیه، خطوط لوله گاز
|
  • Ehsan Jafarifar *, Mohammad Reza Majidi Pages 1-34
    The emergence of a security crisis in West Asia and the overflow of refugees and asylum seekers in Europe have caused various problems for European countries. The issue of immigration to European countries has long been the subject of European right-wing parties and has strengthened the anti-immigration positions of these parties. Extremist right-wingers believe that the presence of asylum seekers in European countries creates challenges and security risks, identities and economies for their communities. Their opposition has led to slamming anti-immigration slogans and provoking nationalist sentiment and security of the presence of immigrants. Consequently, extremist right parties see any foreign citizen who wants to reside in their country or emigrate to their country as a threat, and they try to create fears, anxiety and hatred in their people by magnifying and assigning foreign citizens to each other. Although the history of the formation of right-wing parties is different, the right-wing extremist movement in Europe has managed to gain a significant vote in a similar way through the security of the immigrants, in the national elections and in the parliamentary elections. The main question of the article, the analytical method-descriptive, is how the security crisis in Western Asia has had an impact on the power of the extreme right-wing parties in Europe. In response to the question raised, the hypothesis is that the security crisis in the Middle East has led to the overthrow of immigrants to European countries and, as a result, to security, identity and economic problems, and extremist have been able to secure the presence of immigrant and asylum seekers While introducing these immigrants as a security threat, they have achieved remarkable success elections.
    Keywords: Right-wing parties, Immigration, Copenhagen School, Security Crisis, Populism
  • Narges Ghasemi *, Reyhaneh Alem, Najmeh Agha Molaee Pages 35-54
    After the collapse of the Soviet Union, the Central Asian region became a new field for rival countries with various motives. The special position of Central Asia, the existence of huge energy reserves and the opportunity to be present in the former Soviet backyard provided the regional and subregional powers with special attention to Central Asia. The countries of this region, as the historical-civilization sequences of Iran, have many common ties in the fields of religion, linguistic, cultural, historical and geographical, which together with the strategic position of Iran and the countries of Central Asia in the global equations, have exceptional circumstances in terms of Provides the potential for cooperation on both sides. Despite these conditions, the level of mutual relations and cooperation is not in a good position. A problem that disrupts both Iran and Central Asia from its role and desirability. In the present study, while investigating the interests and preconditions of the presence of regional and trans-regional powers in Central Asia, we will try to address the barriers and challenges of convergence between Iran and Central Asian countries. The results of this research, which have been done by descriptive-analytic method, show that, despite the existence of suitable fields of convergence, there are challenges in the way that most of them can be in the presence of transregional powers The contradiction between the interests of the regional and sub-regional powers in Central Asia, the negative propaganda against the Islamic Republic of Iran, the lack of a long-term strategy of Iran in this region, and the lack of commonalities in bilateral relations.
    Keywords: Central Asia, Iran, convergence barriers
  • Rohallah Asadi * Pages 55-77
    Considering its special geopolitical position, the Islamic Republic of Iran is the focus of regional and international communication, especially as the transit point of goods and, most importantly, on energy. These potentials are in addition to the Gulf region in relation to Central Asian countries. Among the cast of various levels of power in the region include Iran, Russia, Turkey, Pakistan and India, Iran has a rich cultural and historical background and has many potential and various interactive axes to become a strong player in the region. The 20-year-old vision of the country has become the first place in the region in the economic, scientific and technological fields for 1404. Economic diplomacy along with political diplomacy is imperative to achieve this goal. In the meantime, Central Asia has a lot of potential in different fields, and it is possible to consider the Turkmenistan's country and its shared interests with the five countries of the region. If the region's capacities are used, after about two decades of existence of these countries, Iran should have a well-established and privileged position, especially in the economic arena, but the status quo reflects the need for strategic review and the movement with rationality and prospects. This field is. The present study uses a descriptive-analytical method to examine the requirements for achieving the goals of the vision with emphasis on economic policies.
    Keywords: Central Asia, foreign policy, Iran, twenty years perspective
  • Mohammad Taghi Azarshab * Pages 79-101
    Considering its special geopolitical position, the Islamic Republic of Iran is the focus of regional and international communication, especially as the transit point of goods and, most importantly, on energy. These potentials are in addition to the Gulf region in relation to Central Asian countries. Among the cast of various levels of power in the region include Iran, Russia, Turkey, Pakistan and India, Iran has a rich cultural and historical background and has many potential and various interactive axes to become a strong player in the region. The 20-year-old vision of the country has become the first place in the region in the economic, scientific and technological fields for 1404. Economic diplomacy along with political diplomacy is imperative to achieve this goal. In the meantime, Central Asia has a lot of potential in different fields, and it is possible to consider the Turkmenistan's country and its shared interests with the five countries of the region. If the region's capacities are used, after about two decades of existence of these countries, Iran should have a well-established and privileged position, especially in the economic arena, but the status quo reflects the need for strategic review and the movement with rationality and prospects. This field is. The present study uses a descriptive-analytical method to examine the requirements for achieving the goals of the vision with emphasis on economic policies.
    Keywords: Landscape document, countries of Southwest Asia, regional blocs, prerequisites for Iran's economy
  • Hossein Aghahi *, Fares Abdi Pages 103-138
    Establishment of the Regional Cooperation Organization (Economic, Political and Security, Cultural, Scientific, etc.), Organization of the Organization of Gas Producer Countries, Regional Security Council, Islamic Regional Court, establishment of the Inter-Parliamentary Assembly, establishment of regional universities, , Creating a joint venture and ... by the countries of the region can pave the way for the establishment of a regional confederation. The purpose of this article is to investigate the conditions, characteristics and coordinates of the countries of the region, taking into account civilization, language, religion, human development index (H.D.I), geopolitical position, regional production potential in the field of political, scientific and cultural developments and economics. This research was conducted in a library research and based on documentation and documentation. In this research paper, the regionalist regionalist approach is used which is the basis for the convergence of regional and trans-regional integration, which is an appropriate solution for expanding the political, economic, commercial and cultural relations of the countries of the region.
    Keywords: Development, Document of the Twenty Years Perspective, Geopolitics, Globalization, ECO, Convergence, Southwest Asia
  • Sayed Hadi Sadaty *, Abdolreza Faraji Rad Pages 139-157
    The victory of the Islamic Revolution, the collapse of the Soviet Union, the formation of the Central Asian and Caucasian countries, the war in Afghanistan, the US invasion of Afghanistan and Iraq, the unrest in the Arab Middle East, along with other geopolitical factors such as energy, security, terrorism, nuclear issues, missile defense shields The role of Iran's geopolitics in the Middle East has become increasingly important, so Iran at this time is looking for a role in its position in this field, one of which is an important region of Central Asia, which Iran, with its common cultural, historical, social and political ties, Geographic agents are calling for an active role In that area. Among the Central Asian countries, Turkmenistan, due to its large volume of gas resources, has a long common border with Iran and the country with the proceeds from the sale of gas for its development, and, on the other hand, the need of the Islamic Republic of Iran to supply its northern gas And in addition to trying to use transit benefits. In addition, Turkmenistan has a half-look at exporting its gas to the world markets through Iran and Turkey. In addition to economic issues and increased gas sales, Turkmenistan has pursued an increase in pipelines in a way that aimed at reducing the Russian gas monopoly in the country, which is why Iran plays an important role in Turkmenistan's gas policy despite the tensions. The purpose of this paper is to explain the position of Iran in the transit of Turkmen gas, following regional and international description and analysis of the current situation in the region, and then providing solutions to improve the state of convergence of both Iran and Turkmenistan in the field of gas relations.
    Keywords: Turkmenistan, Natural Gas, Turkey, Gas Transit, Russia, Gas Pipelines