فهرست مطالب

ادبیات عرفانی و اسطوره شناختی - سال چهاردهم شماره 53 (زمستان 1397)
  • سال چهاردهم شماره 53 (زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/19
  • تعداد عناوین: 10
|
  • منا احمدی *، احمد خاتمی صفحات 13-40
    خواجوی کرمانی از نام آورترین شاعران ادب فارسی که لحن زیبا و کلام دلنشین او گیرایی و جاذبه فراوانی دارد. از زیباترین آثار وی مثنوی همای و همایون است که شاعر در سرودن آن از شیوه نظامی گنجویپیروی کرده است. وی تلاش کرده است تا در خلال ذکر داستانی عاشقانه، با پرداختن به اسطوره ها به عنوان عوامل تمدن ساز و پشتوانه فرهنگی یک قوم در حفظ و بقای فرهنگ و تمدن ایرانی گامی موثر بردارد. در این مقاله با روش تحلیلی تطبیقی برآنیم تا با بررسی تطبیقی پاره ای از نکات اساطیری موجود در این اثر با اساطیر بین النهرین، هند، چین و یونان به میزان توجه خواجو به نکات اساطیری در این منظومه بپرداریم، و همچنین از میان انواع گوناگون اسطوره ها، دریابیم خواجو از کدام یک بهره بیشتری برده است. آنچه مسلم است این است که خواجوی کرمانی پس از نظامی گنجوی، بیشتر از شاعران ادب غنایی در آثارش به ویژه در همای و همایون از اسطوره ها بهره برده است؛ و در بین انواع گوناگون اسطوره ها، به اساطیر مرتبط با نیروها و موجودات فراطبیعی، آیین ها و رسومات اساطیری، مکان های اساطیری، آفرینش کی هانی و آفرینش اهریمنی بیشترین سهم را به خود اختصاص داده اند.
    کلیدواژگان: اسطوره، ادبیات غنایی، خواجوی کرمانی، همای و همایون، عناصر اساطیری
  • سعید اخوانی، فتانه محمودی * صفحات 41-82

    تلقی امروزی انسان نسبت به اساطیر حاکی از این است که اسطوره، امری فراتر از افسانه است. پاسخ انسان به سوال هایی که در دوران پیش از علم و فلسفه با آن مواجه شده است را می توان در اسطوره ها باز یافت. از مسائل مطرح شده در خصوص اسطوره ، شباهت آن ها در میان اقوام و تمدن های مختلف است. حال این سوال مطرح می شود که علت تشابه اسطوره های اقوام غیرمرتبط با هم چیست؟
    این مقاله با روش تحلیلی تطبیقی برای نشان دادن این موضوع، اسطوره سیاوش ایران و حماسه کوتان اوتونای، متعلق به قوم آینو (ساکنین دوران سنگی جزایر ژاپن) را بررسی کرده است. الگوی سفر قهرمان جوزف کمبل، به عنوان رویکرد نظری و مراحل سه گانه آن به عنوان متغیر این مطالعه تطبیقی به کار گرفته شده است. این پژوهش نشان می دهد که انسان دوران اسطوره ای صرف نظر از بستر مکانی زبانی متمایز دارای بنیان های معرفت شناسی و هستی شناسی مشترکی بوده اند که در اسطوره ها بازنمایی شده است.

    کلیدواژگان: اسطوره، سیاوش، حماسه کوتان اوتونای، جوزف کمبل، سفر قهرمان
  • سبیکه اسفندیار *، محمود حسن آبادی، مریم شعبان زاده صفحات 83-119
    تقابل های دوگانه به عنوان یکی از مولفه های اساسی در نقد متون معاصر مطرح شده است؛ اما کاربرد آن را می توان در آثار کلاسیک زبان فارسی نیز مشاهده کرد. عطار در مثنوی الهی نامه معتقد است هیچ معنایی در مسیر طریقت بدون عنصر متقابل به کمال و حقیقت نمی رسد؛ به همین دلیل از آغاز تا انجام طریقت، سالک را در دریایی از تقابل های دوگانه سرگشته می کند و راه رهایی در رساندن همه تقابل ها به سرمنشا وحدت را نیروی «تبدل» و «تساوی» می داند. بیشتر تقابل هایی که عطار به کار می گیرد، با تبدل پیوند می خورند تا با تغییر ماهیت عناصر متقابل، با یکدیگر یکی شوند یا از مثبت به منفی و بالعکس بدل یابند. عطار در این گردش تبدلی، تکاملی را می جوید که محتاج ژرف نگری و فراتر رفتن از سطح جهان مادی است. از این رو در این مقاله با رویکرد تحلیلی توصیفی سعی شده است که فارغ از برداشت های غربی، در پرتو تقابل های دوگانه با رویکرد «تبدل» و «تساوی»، اندیشه های وحدانی عطار در جهت اتحاد عناصر تبیین گردد؛ این تحقیق در صدد یافتن واژه های متضاد و طبقه بندی کمی تقابل های دوگانه نیست، بلکه مفاهیم و عناصری را می جوید که در ورای تضاد ظاهری، در مسیر تکامل انسان به سوی وحدت حرکت می کنند و سبب تعالی انسان می شوند.
    کلیدواژگان: الهی نامه، تقابل های دوگانه، تبدل، تساوی، وحدت
  • مریم حقی * صفحات 121-154
    کرامت، خرق عادتی است که از اولیاءالله سر می زند و در عرفان و تصوف جایگاه ویژه ای دارد. انواع گوناگون کرامات به سه گونه اصلی اخبار از غیب، اشراف بر ضمایر و تصرف در عالم هستی تقسیم بندی می شوند و هر کدام شامل چندین گونه فرعی می باشند. از گونه های فرعی کرامات، تصرف در عالم هستی و شفا دادن بیماران است که گاه در زمان حیات صاحب کرامت و گاه پس از وفات او اتفاق می افتاد. بیماری هایی که در این گونه کرامت وارد شده است اغلب بیماری های مادرزاد و یا بیماری های مزمنی بود که همه طبیبان از علاج آن عاجز شده و یا بر اثر نفرین شیخ به وجود می آمد. شیوه های شفابخشی بسیار متنوع است که از میان آن می توان به سوره حمد خواندن، دعا خواندن، دست کشیدن، دمیدن، آب دهان مالیدن، استفاده از وسایل صاحب کرامت همچون لباس، کفش، کلاه و خلال دندان او، پانیذ دادن، شعر خواندن، برگرفتن بیماری، توبه کردن بیمار و... اشاره کرد. در اغلب این کرامات، بیمار شفای کامل می یابد به گونه ای که گاه تا پایان عمر به آن بیماری دچار نمی شود. در این مقاله با روش توصیفی تحلیلی سعی شده است شیوه های مختلف کرامت شفابخشی که در کتب منثور عرفانی متقدم آمده است، دسته بندی و تحلیل شوند.
    کلیدواژگان: عرفان و تصوف، کرامت، شفابخشی، کتب نثر عرفانی، پدیدارشناسی
  • علی حیدری *، محمدرضا حسنی جلیلیان، علی نوری، مریم یاراحمدی صفحات 155-186
    عصا از عناصر مهم اساطیری و فرهنگی است که علاوه بر کارکردهای طبیعی و اولیه، در اسطوره ها و ادیان مختلف حضور گسترده ای داشته است. روزگاری ابزاری ساده برای انجام کارهای روزمره بود؛ اما به مرور زمان، کارکردهای اساسی و بنیادینی در زندگی مردم یافته است و در دوره های بعد، متناسب با رشد عقلی بشر، به شکلی نمادین ظهور پیدا کرده است. نقش های نمادین عصا در ادوار مختلف اساطیری و دینی تغییر شکل داده، گاه بر اثر این دگرگونی ها، ارتباط و پیوند ظاهری خود را با فلسفه وجودی خویش قطع کرده، به شکل و شیوه ای متفاوت جلوه گر شده است. از طرف دیگر، همگام با پیشرفت های مادی بشر، بخشی از کارکردهای عصا به ابزارهای به نسبت پیشرفته تری مانند نیزه، کمان، شمشیر و سلاح های نوین واگذار شده است. در این مقاله با روش تحلیلی توصیفی حضور عصا و اشکال گوناگون آن در دوران اساطیری و حماسی، در پیوند با خدایان، پادشاهان و پهلوانان، همراه با بازتاب آن در ادیان بررسی و نقش های مختلف نمادین عصا و علل تغییرات تدریجی آن تبیین شده است.
    کلیدواژگان: عصا، چوبدستی، اساطیر، ادیان، نماد
  • ویدا دستمال چی * صفحات 187-206
    هانری کوربن دین پژوه، شیعه شناس و فیلسوف برجسته فرانسوی در مطالعات تطبیقی متعددش توانست ارتباط فلسفی و عرفانی بین فلسفه خسروانی ایران باستان با روایات اسلام شیعی و فلسفه اشراق مطرح کند. وی با بررسی بر روی آثار سهروردی و ابن سینا نه تنها به بن مایه های فلسفه خسروانی دست پیدا کرد، بلکه به سرچشمه های اصلی فلسفه خسروانی، حکمت مزدایی، روایات اساطیری و متون مربوط یه آیین زردشتی نیز توجه داشت، و همچنین مساله شباهت و انطباق این تعالیم را با روایات اسلام ایرانی به طور جدی پیگیری کرد. در این پژوهش آن بخش از مطالعات و پژوهش های هانری کوربن که حکایت های نمادین عرفانی یا روایات شیعی، معادلی مشابه در فلسفه خسروانی یا روایات اساطیری و آیین مزدایی دارد، مورد نظر است. از میان موارد ارزشمندی که کوربن به تطبیق آن در دو تفکر اسلام شیعی و حکمت باستانی پرداخته است، جای دارد به دو مورد فراموش شده؛ یکی ماجرای ادامه نسل و پادشاهی فریدون و ایرج از طریق فرزند دخترش، منوچهر، و دیگری در اختیار داشتن بانویی آسمانی، اسپندارمذ، آب و زمین بپردازیم؛ اولی مشابه ادامه نسل و امامت و ولایت پیامبر اسلام(ص) از طریق فرزند دخترش، و دومی مشابه مهریه شفاهی حضرت فاطمه(س) (آب در کابین داشتن) اوست.
    کلیدواژگان: هانری کوربن، اساطیر ایرانی و مزدایی، اسلام شیعی، آیین زردشتی، حضرت فاطمه(س)
  • پری چهره شاه سوند بغدادی *، حامد عمویی، الهام حسین خانی صفحات 207-242
    اندیشه سیاسی یونان باستان ریشه در اسطوره های این تمدن دارد. حرکت فیلسوفان یونانی، به ویژه در آتن، از جهان اسطوره به عقل گرایی به دنبال دگرگونی ها و تحولات این جامعه به وجود آمده است. در برخی دولت شهرهای یونان (در همین دوره)، حکومت پادشاهی و اشرافی به دموکراسی تبدیل و در برخی دیگر، مبدل به دیکتاتوری شده است. با توجه به این تحولات، اسطوره ها به ویژه در زمینه سیاسی تحول اساسی یافته و نوع تراژدی اسطوره سیاسی، در شکل تئاتر سیاسی در همین دوره تحول جامعه یونانی، به وجود آمده است. اسطوره سیاسی آنتیگونه، از مهم ترین این تراژدی ها است که نبرد میان آزادی و خودکامگی را نشان می دهد و پیامدهای تراژیک آن را برای بقای دولت شهر، مردم و شخص حاکم روشن می سازد. این مقاله با روش تحلیلی توصیفی، تلاش می کند این نبرد را بر اساس تحولات سیاسی و اجتماعی دولت شهر آتن و جهان یونانی بررسی نماید.
    کلیدواژگان: اسطوره سیاسی، اندیشه سیاسی، آزادی، خودکامه، آنتیگونه
  • محمد علی جانی *، محمد آهی صفحات 243-280
    اسطوره و اسطوره پردازی از تمهیداتی اساسی است که مناسبت قابل توجهی با پدیده جنگ دارد و نویسندگان جنگ با توسل بدان می توانند آثار ادبی ماندگاری خلق کنند. در این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی، ظرفیت ها و محدودیت های اسطوره پردازی در رمان های جنگ بررسی شده است. نگارندگان با تامل در ساختارهای سیاسی، اجتماعی، روان شناختی، فرهنگی و... مسلط در دوران جنگ، به کشف و واکاوی بسترها و موانع اسطوره پردازی در رمان های جنگ پرداخته اند. مطالعات انجام شده نشان می دهد، ظرفیت هایی مانند تاثیرپذیری و الگوبرداری جنگ از انقلاب اسلامی و تاثیر انقلاب در به کارگیری اسطوره ، تاثیر دین در خلق و بازپیدایی اسطوره ها، شباهت ساختار روایت انقلاب و جنگ با ساختار کلان پایه اسطوره ایرانی؛ یعنی تقابل خیر و شر و...، می توانستند محل توجه نویسندگان برای خلق رمان های اسطوره ای ماندگار باشند؛ از سوی دیگر، محدودیت هایی مثل نگاه تک ساحتی و احساس استغنای بسیاری از نویسندگان نسبت به شناخت اساطیر ایران و اساطیر دیگر ملل، و همچنین عواملی از این دست، در گرایش نویسندگان جنگ به اسطوره موانعی به وجود آورده است.
    کلیدواژگان: اسطوره، انقلاب، جنگ، دفاع مقدس، رمان
  • امیرحسین مدنی * صفحات 281-320

    کهن الگوها مجموعه ای از تصاویر، صور مثالی و تجربیات زیستی روانی آدمیان را تشکیل می دهد که در قالب نماد و مضامین مشترک در اساطیر، ادیان و آیین ها، عرفان و قصه ها، نمود پیدا کرده است. از مهم ترین این کهن الگوها، تصویر دایره است که از دیرباز، نمادها و کارکردهای مشترکی در اسطوره و عرفان داشته است. از جمله نمادهای مربوط به کهن الگوی دایره می توان به وحدت و تمامیت، روح، خود، کمال، جلال و قدرت، قداست و تبرک، بخت و طالع، دوستی و صمیمیت، زمان و ابدیت و کارکردهایی چون حفاظت و نگهبانی، تمایز دو فضای ناهمگون، درمان بخشی و تحرک، خودشناسی، تجلی حق، تمثل معارف الهی و حقایق ربانی و اطوار هفت گانه قلب، اشاره کرد.
    این مقاله با رویکرد تطبیقی تحلیلی، به برشمردن مهم ترین نمادها و کارکردهای کهن الگوی دایره در اسطوره و عرفان و بیان خاستگاه ها و وجوه مشترک آن کوشیده است اهمیت «دایره، مرکز و حرکت دوری» را در تفکر اسطوره ای و باورهای دینی عرفانی بیان کند همچنین وضوح نقش محوری این طرح واره تصویری را در بیان موتیف هایی چون تجلی، روند تکاملی عالم، قوس نزولی و صعودی، خلق مدام و هفت گانه های نمادین و مقدس در حوزه عرفان و تصوف آشکار تر کند.
    کلیدواژگان: کهن الگو، دایره، نمادها و کارکردها، اسطوره، عرفان
  • نرجس خاتون میرزایی، لیلا نوروزپور * صفحات 321-354
    تمهیدات نوشته عین القضات همدانی سرشار از آیاتی قرآنی است که تعدادی از این آیات مکررا در جایگاه استشهاد قرار گرفته اند. عین القضات به دلیل انس با قرآن و تامل ژرف و عمیق در معانی آن، در مواردی تاویل های خلاقانه و منحصر به فردی از آیات قرآن داشته است. این پژوهش در پی پاسخ به این پرسش است که شیوه های تاویل آیات قرآن در تمهیدات چگونه است. پس از بررسی این نتیجه حاصل شد که عین القضات با توجه به شیوه های زیر از لفظ آیه، به معنا رسیده است: تاویل بر اساس اشتراک لفظی، تاویل استعاری الفاظ قرآن، ترادف در حوزه واژگانی یکسان، خوشه تاویلی، تاویل بر پایه تداعی، قیاس مساوات، فرارفتن از شان تاریخی آیه، تاویل آیه بر مبنای حدیث و تاویل بر مبنای صبغه عرفانی. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی در ذیل هر عنوان، روش تاویل و سپس شواهدی از متن تمهیدات با ارائه توضیحی آمده است. همچنین در مواردی آیه مد نظر با تفاسیر عرفانی دیگری که با تمهیدات قرابت زمانی نزدیکی داشته، مقایسه شده است. با توجه به تمثیل آینه که عین القضات درباره شعر به کار برده، می توان چنین برداشت کرد که از دیدگاه او، قرآن به مثابه متن با توجه به جهان ذهنی خواننده، عوالم کثیری در خود دارد.
    کلیدواژگان: عین القضات، تمهیدات، قرآن، تاویل، تاویل های خلاقانه
|
  • Mon? Ahmadi *, Ahmad Kh?tami Pages 13-40
    Khajuye Kermani is one of the most prominent poets of Persian literature whose beautiful tone and his delightful words have a great deal of attraction. One of his charming books is Homāy o Homāyun that in its composing, the poet follows the style of Nizami Ganjavi. During composing any romantic story, Khajuye Kermani refers to myths, as the cultural backbone of a nation, and in this way, takes an effective step in preserving Iranian culture and civilization. By using the analytic-comparative method, in the present article, the attempt is made to compare some mythological points in Homāy o Homāyun with the myths of Mesopotamia, India, China and Greece. Thus, it becomes clear which myths have been mostly used by Khajuye Kermani. The results of the research show that among the lyrical poets, Khajuye Kermani, after Nizami Ganjavi, gets the most use from myths, especially in Homāy o Homāyun. Also, among the various types of myths, myths related to supernatural forces and creatures, mythical rituals, mythical places, cosmic creation and diabolical creation are most commonly used.
    Keywords: myth, Lyric Literature, Khajuye Kermani, Hom?y o Hom?yun
  • Saeed Akhav?ni, Fatt?neh Mahmoudi * Pages 41-82
    Today's human interpretation of mythology suggests that myth is more than fiction. In the age of pre-science and pre-philosophy, the answers to questions of human beings could be found in myths. One of the issues raised about myth, is the similarity of the myths of various tribes and civilizations. Thus, the question arises: what is the reason of the similarity of myths among the unrelated tribes? By using the analytic-comparative method, the present article tries to compare the myth of "Siavash" in Iran with Kotan Utunnai, an epic belonged to Ainu (the indigenous people of Japan). In the research, the archetype of hero's journey, proposed by Joseph Campbell, as the theoretical basis, and the triple steps of hero's journey, as the variable of the study, are considered. The results show that the people who lived in the age of myth, regardless of their different languages and cultures, had common epistemological and ontological foundations that are represented in myths.
    Keywords: myth, Siavash, Kotan Utunnai Epic, Joseph Campbell, The Archetype of Hero's Journey
  • Sabikeh Esfandiy?r *, Mahmood Hasan?b?di, Maryam Shab?nz?deh Pages 83-119
    Binary oppositions are considered as one of the main components of the critique of modern texts; but they can also be used in the critique of Persian classical texts. In Ilāhī-Nāmeh, Attār Neishapouri suggests that on the path of the Truth, nobody can reach the perfection without binary oppositions. Thus, he faces the sālek (holy traveler) with much binary oppositions from the beginning to the end of suluk (spiritual journey). Attār believes that the only method for converting oppositions to unity is to use the force of "transformation" and "equation". Most of the oppositions employed by Attār are linked to "transformation"; in this way, the opposites change their nature and unite with each other. In this "transformation", he seeks a kind of "transcendence" that needs contemplation and going beyond the corporal world. By using descriptive and analytic method, in the present article, the attempt is made to explain Attār's Divine thoughts based on concepts of "binary oppositions", "transformation" and "equation". This research does not seek to find the opposite terms and to classify the binary oppositions quantitatively, but it attempts to find the concepts that beyond apparent oppositions may conduce to the perfection of man.
    Keywords: Archetype, Matriarchy, Mahsa Mohebali, myth, Psychoanalysis
  • Maryam Haghi* Pages 121-154
    Karāmat (Divine grace), as an extra-ordinary event, is used by awliya Allah (saints of God) and has a special place in Islamic mysticism. Karāmat is divided into three main species: 1. Predictions of the future, 2. Interpretation of the secrets of hearts 3. Miraculous happenings in the corporeal world (or breaking of the natural order of things) Each of them has several subtypes. One of the subtypes of the third kind is healing patients that occur during the lifetime or after the death of the possessor of karāmat. The diseases usually include congenital and chronic illnesses that all the doctors are unable to cure them. Sometimes, the disease is caused by the curse of a spiritual person (sheikh). The treatment methods are very diverse, among which are the following: reading Surah al-Hamd, praying, hand touching, blowing, rubbing saliva, reading a poem, hugging patient, repenting patient, touching and using the personal belongings of the possessor of karāmat such as clothes, shoes, hat and toothpick. In most of these cases, the patient is treated in such a way that he/she won't catch the disease until the end of his/her life. By using descriptive-analytical method, in the present article, the attempt is made to categorize and analyze the methods of healing as mentioned in the early mystical prose texts.
    Keywords: Mysticism, Sufism, Karāmat, Healing, The Mystical Prose Texts, Phenomenology
  • Ali Heidary *, Mohammadrez? Hasani Jalili?n, Ali Noori, Maryam Y?rahmadi Pages 155-186
    In addition to its natural and initial functions, walking stick or cane, as an important cultural and mythical symbol, has a great presence in myths and religions. Once upon a time, it was used as a simple tool in routine tasks; but gradually it acquired new functions in the life of people. In subsequent periods and in close relation with the intellectual development of man, it emerged in symbolic form. Symbolic functions of cane have been changed in different mythical and religious periods. Sometimes due to these changes, its connection with its roots is cut away and appears in a different form. On the other hand, along with technological advances, the functions of cane are assigned to more advanced instruments such as spear, bow, sword and modern weapons. In the present article the attempt is made to explain the role of cane and its various functions in myths and epics in conjunction with the gods, kings and heroes. Also, its presence in different religions and its symbolic roles as well as gradual change of these roles are considered.
    Keywords: Walking Stick, Cane, Myths, Religions, symbol
  • Vidā Dastmālchī* Pages 187-206
    Henry Corbin (1903 – 1978), prominent French Shia scholar and philosopher, introduces the philosophical and mystical relationship between Hekmat Khosravani (the philosophy of ancient Iran) and Shia Islamic narrations and philosophy of Illustration (Falsafeh Eshraq). By reviewing the works of Suhrawardi and Ibn Sina, Corbin not only recognized the essence of Hekmat Khosravani, but also focused on the main sources of the Khosravan Wisdom, the wisdom of Mazdayasna, the mythological narratives, and the related texts of the Zoroastrian religion; also, he pursued the subject of similarity and adaptation of these doctrines with the traditions of Iranian Islam. In the present article, Corbin's studies are examined that address the symbolic mystical tales or Shia Islamic narrations and their similar correspondences in Hekmat Khosravani or the Mazda religion. In Shi'ite and Iranian ancient thoughts, there are two valuable forgotten subjects that Corbin has discussed them. One of them is the issue of continuity of generation and kingdom of Fereydun and Iraj through the son of his daughter, Manūchehr; the other is the introduction of Spendārmad (Sepandarmaz) as goddess of water and Earth. The former is similar to the continuity of the generation of the Prophet through his daughter, Fatimah; and the latter is similar to “Mehrieh” or Fatimah's dowry.
    Keywords: Henry Corbin, Iranian, Mazda Myths, Shia Islam, Zoroastrian Religion, Spendārmad (Sepandarmaz), Fatimah
  • Parichehreh Shāhsavan Bagdādi*, Hāmed Amouee, Elhām Hosseinkhāni Pages 207-242
    The political thought of the ancient Greeks is rooted in the myths of Greek civilization. It was due to changes in the society of Greece, especially in Athens, that Greek philosophers shifted from myth to rationalism. In some Greek city-states, aristocracy became democracy and in some other city-states, dictatorship replaced it. Due to these developments, all myths, especially the myths related to politics, made a fundamental change and the tragedy of political myth was created in the form of political theater. Antigone, as a political myth and one of the most important tragedies, shows the battle between freedom and autocracy; it explains the tragic results of autocracy on the city-state, the people and the ruler. By using descriptive-analytic method, the present article attempts to study this battle based on the political and social changes of the city-state of Athens and the Greek world.
    Keywords: Political Myth, Political Thought, Freedom, Dictator, Antigone
  • Mohammad Alij?ni *, Mohammad ?hi Pages 243-280
    Myths have a close connection with the phenomenon of war. The war writers can create lasting literary works by using myths. By using descriptive and analytic method, the present article attempts to consider the capacities and constraints of using myths in novels of the Imposed War of Iraq against Iran. The authors of the article have focused on political, social, psychological and cultural problems of the imposed war of Iraq against Iran and have analyzed the contexts and constraints of using myths in the war novels. The results show that influence of the Islamic Revolution of Iran on the imposed war, the influence of the Revolution in applying myths, the influence of religion on recreation of myths, the resemblance of the styles of narration of the Islamic Revolution and the imposed war with styles of narration of Iranian myths (the opposition of good and evil) can be the sources of writers for creating lasting literary works. But, some writers have one-dimensional views and do not feel the need to know the ancient Iranian mythology and mythology of the other nations, so they cannot use myths in their works.
    Keywords: the Imposed War of Iraq against Iran, the Islamic Revolution of Iran, novel, myth
  • Amir Hossein Madani* Pages 281-320
    Archetypes are a set of images, ideal forms and biological and psychological experiences that are manifested in the form of common symbols and themes in myths, religions, rites, mysticism and tales. One of the most important archetypes is "the circle" that has common symbols and functions in mythology and mysticism from way back. The symbols associated with the archetype of circle are as follows: unity and integrity, soul, the self, perfection, glory and power, sanctity and blessing, chance and omen, friendship and intimacy, time and eternity. The functions associated with it are protection and guarding, diversity of two heterogeneous spaces, treatment and mobility, self-knowledge, divine epiphany, representation of the divine science and lordly realities, seven modes of heart. By employing comparative-analytical method, the present article tries to show the most important symbols and functions of the archetype of circle in mythology and mysticism. Also, the attempt is made to show the role of "circle, center and circular movement" in mythological thoughts and religious-mystical beliefs. By this way, the central role of image schema of circle is shown in motifs like manifestation, the process of perfection of the universe, the arc of descent and ascent, creatio continua and the seven sacred and symbolic things.
    Keywords: Archetype, Circle, Symbols, Functions, Mysticism, Mythology
  • Narjes Kh?toon Mirz?ee, Leil? Nouroozpour * Pages 321-354
    In Tamhīdāt, (Preludes) written by Ayn-al-Quzāt Hamadānī, many Qor’ānic verses have been quoted. Some of these verses have widely been cited. Due to his familiarity with Qor’ān and deep reflection on its verses, Ayn-al-Quzāt presents unique and brilliant interpretations of the Holy Qor’ān. The present research seeks to answer the question: What methods of interpretation have been used in Tamhīdāt? The results show that Ayn-al-Quzāt gets from expression to meaning by using these
    methods
    interpretation based on homonymy; metaphorical interpretation of the Qor’ānic expressions; finding synonyms in the same semantic field; interpretive cluster, associative interpretation, syllogism by equation, going beyond the historical meaning of a Qor’ānic verse, the interpretation of a verse based on Hadith; and the interpretation based on the mystical concepts. With a descriptive-analytical approach, the present research studies the method of interpretation in Tamhīdāt along citing the examples. Also, in some cases, an interpretation is compared with other mystical interpretations of Ayn-al-Quzāt's contemporaries. Ayn-al-Quzāt uses the mirror allegory in analyzing poems, so it can be said that according to him, Qor’ān, as a text, refers to various worlds reflecting the views of its reader.
    Keywords: Tamh?d?t, Ayn-al-Quz?t, Interpretation, Creative Interpretation, Qor’?n