فهرست مطالب

سالمند - پیاپی 51 (زمستان 1397)
  • پیاپی 51 (زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/25
  • تعداد عناوین: 10
|
  • مهدی عباسیان، مهدی ناخدایی زاده، شمس الدین نامجو، زهرا خلیلی، لیلا جهانگیری، رضا فدای وطن، حسین مطلبی * صفحات 406-417
    اهداف
    با رشد جمعیت سالمندی در جهان بار بیماری های مزمن افزایش یافته است که به دنبال آن، نیاز به مراقبت های طولانی مدت را افزایش می دهد. در بیشتر نقاط جهان جمیعت زنان سالمند بیشتر از مردان است و سپردن آنان به سراهای سالمندی هم بیشتر از مردان گزارش شده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین علل اقامت سالمندان زن در سرای سالمندان تبریز انجام گرفت.
    مواد و روش ها
     در این مطالعه کیفی 13 سالمند زن به شکل مبتنی بر هدف انتخاب شدند و با آنان مصاحبه نیمه ساختاری و چهره به چهره انجام شد. برای تحلیل داده ها از رویکرد تحلیل محتوا استفاده شد.
    یافته ها
     دو مفهوم اصلی به عنوان عوامل کلیدی مرتبط بر علل اقامت زنان سالمند در سرای سالمندان شناسایی شد که عبارت بودند از: علل زمینه ای و علل موقعیتی. نتایج حاکی از آن بود که علل موقعیتی نقش عمده ای در اقامت سالمندان در سراهای سالمندی دارند. زنان سالمند چندین مشکل را دلیل دوری آنها از جامعه و منزل ذکر کردند که از آن جمله می توان به مشکلات مالی، ازدواج ناخواسته، آزار و غفلت اشاره کرد. درنهایت عواملی مثل سقوط، تصادف، تنهایی و مشکلات عاطفی از موارد عمده علل موقعیتی بودند.
    نتیجه گیری
     با افزایش جمعیت زنان سالمند، نیاز مراقبتی از این گروه سنی بیشترین توجه خانواده ها به خود را صرف می کند که با ضعف و افت وضعیت اقتصادی، مواردی از قبیل آزار نسبت به این گروه جمعیتی بیشتر می شود. از تبعات این موضوع می توان سپردن به سراهای سالمندی را نام برد. فراهم آوردن خدمات مبتنی بر جامعه تا حدود زیادی می تواند از این عوامل جلوگیری کند و شرایطی را فراهم سازد که سالمندان در محیط دلخواه خود زندگی کنند.
    کلیدواژگان: سالمند، سرای سالمندی، مطالعه کیفی، تبریز، تحلیل محتوا
  • پیمان حاتمیان *، مجتبی احمدی فارسانی، جهانگیر کرمی، پرستو حاتمیان صفحات 418-427
    اهداف
    بررسی منابع مرتبط با رضایت شغلی می تواند سبب پیشرفت فردی و شغلی میانسالان و سالمندان شاغل شود و موفقیت بیشتر آن ها را در آینده پیش بینی کند. در پژوهش حاضر با هدف پیش بینی رضایت شغلی بر اساس ویژگی های شخصیتی و توانمندسازی روان شناختی در بین میانسالان و سالمندان شاغل انجام شد.
    مواد و روش ها
     به منظور انجام این مطالعه از بین تمام میانسالان و سالمندان شاغل شهر کرمانشاه، نمونه ای با حجم 240 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. داده ها از طریق مقیاس پنج عامل بزرگ شخصیت نئو، پرسش نامه توانمندسازی روان شناختی و پرسش نامه رضایت شغلی جمع آوری شد.
    یافته ها
     برای تحلیل داده ها از روش های آماری همبستگی پیرسون و روش تحلیل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد ویژگی های شخصیتی برون گرایی، مسئولیت پذیری و انعطاف پذیری به ترتیب با ضریب همبستگی 0/42، 0/34 و 0/07 با رضایت شغلی رابطه مثبت دارند. همچنین بین توانمندسازی و رضایت شغلی با ضریب همبستگی 0/43 رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، اما بین روان نژندی و دلپذیر بودن با رضایت شغلی رابطه معنادار یافت نشد.
    نتیجه گیری
     با توجه به یافته های این مطالعه می توان نتیجه گرفت ویژگی های شخصیتی و توانمندسازی روان شناختی، توان پیش بینی رضایت شغلی میانسالان و سالمندان را دارند.
    کلیدواژگان: ویژگی های شخصیت، توانمند سازی، رضایت شغلی، میانسالان و سالمندان
  • وحید ولی پور ده نو *، رضا معتمدی صفحات 428-439
    اهداف
    فعالیت جسمانی به عنوان محرکی موثر برای بهبود عملکرد شناختی در سالمندان، ممکن است با تنظیم افزایشی عوامل رشد مغذی عصبی مانند عامل مغذی عصبی مشتق از مغز و عامل رشد شبه انسولین-1 وساطت شود. هدف از این پژوهش بررسی و مقایسه اثر یک جلسه تمرین دایره ای بر سطوح سرمی BDNFو IGF-1 در مردان و زنان سالمند خرم آباد است.48
    مواد و روش ها
     در این مطالعه نیمه تجربی که در سال 1395 در شهر خرم آباد انجام شد، 5 مرد (سن: 6/69±64/40 سال، وزن: 5/63±74/80 کیلوگرم و قد: 4/16±174/40 سانتی متر) و 5 زن (سن: 5/55±64/60 سال، وزن: 5/43±65/00 کیلوگرم و قد: 5/48±167/00 سانتی متر) به طور داوطلبانه شرکت کردند. سه روز پیش از انجام برنامه تمرینی، همه آزمودنی ها در منزلشان با نحوه اجرای حرکات آشنا شدند. سپس، در روز تمرین، ابتدا نمونه خونی از آزمودنی ها گرفته شد و تقریبا یک ساعت تمرین دایره ای را انجام دادند و 3 دقیقه پس از جلسه تمرین، نمونه خونی بعدی از آن ها گرفته شد. برای اندازه گیری سطوح BDNF و IGF-1 سرمی از روش الایزا استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های تی وابسته و تحلیل کوواریانس استفاده شد و سطح معنی داری 0/05در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    این مطالعه روی 10 نفر از سالمندان مرد و زن انجام شد. یافته ها نشان داد به طور معناداری غلظت سرمی BDNF 0/05>P افزایش و IGF-1 کاهش (0/05.>P) یافته است. همچنین، اختلاف بین زنان و مردان در غلظت های سرمی BDNF (05/0
    نتیجه گیری
     تمرین دایره ای تقریبا به مدت یک ساعت در مردان و زنان سالمند، غلظت سرمی BDNFرا افزایش و IGF-1 را کاهش می دهد؛ بنابراین، انجام تمرین دایره ای با وزن بدن در زنان و مردان سالمند برای بهبود وضعیت شناختی پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: جنس، سالمند، شناخت، BDNF، IGF-1
  • محمد محمدی مهر، فرشته زمانی علویجه *، اکبر حسن زاده، طیبه فصیحی هرندی صفحات 440-451
    اهداف
    جمعیت جهان و نیز ایران به سرعت در حال سالخورده شدن است و نیاز به برنامه هایی که جمعیت سالخورده را شاداب و سالم نگه دارد بیشتر احساس می شود. این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش مبتنی بر سبک زندگی سالم، بر شادکامی و رضایت از زندگی سالمندان طراحی و اجرا شده است.
    مواد و روش ها
    در این کارآزمایی کنترل شده تصادفی، 96 نفر از سالمندان 60 تا70 ساله مراجعه کننده به یکی از مراکز جامع سلامت در شهر اصفهان با رضایت خویش، انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. در پیش آزمون، پرسش نامه های رضایت از زندگی و شادکامی سالمندان با روش مصاحبه در دو گروه تکمیل شد. سپس افراد گروه مداخله به طور فعال در چهار جلسه دو ساعته آموزشی مبتنی بر شیوه زندگی سالم شرکت کردند. بعد از دو ماه، پس آزمون در هر دو گروه انجام شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و با آزمون های تی مستقل، تی زوجی، ضریب همبستگی پیرسون، کای اسکویر، من ویتنی و ویلکاکسون تجزیه و تحلیل شد.
    یافته ها
     نتایج نشان داد در گروه مداخله، میانگین نمره شادکامی بعد از مداخله، افزایش معنی داری داشت و از 14/61 تا 36/8 قبل از مداخله، به 11/38 تا 43/11 تغییر یافت (001/0>P). میانگین نمره رضایت از زندگی نیز از 5/42 تا 12/96 به 4/32 تا 16/02 افزایش پیدا کرد (0/001>P). همچنین ضریب همبستگی اسپیرمن نشان داد بین شادکامی و رضایت از زندگی همبستگی زیاد و معنی داری وجود دارد (r =0/719 ، 0/001>P)
    نتیجه گیری
     با وجود آنکه شادکامی و رضایت از زندگی در سالمندان به عوامل گوناگونی بستگی دارد، اما با مشارکت فعال آن ها در برنامه های آموزش و بهبود سبک زندگی، می توان شادکامی و رضایت از زندگی را در آن ها افزایش داد. 0/001
    کلیدواژگان: رضایت از زندگی، سالمندان، آموزش، سبک زندگی سالم
  • امیر احمدی* ، رباب صحاف، وحید راشدی، احمدعلی اکبری کامرانی، محسن شتی، احمد دلبری صفحات 452-463
    اهداف
    هدف از این مطالعه، تعیین ارتباط سلامت دهان با مشخصات جمعیت شناختی سالمندان بازنشسته بود.
    مواد و روش ها
     این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی بر روی 158 نفر سالمند بالای 60 سال تحت پوشش سازمان بازنشستگی شهرداری تهران به روش نمونه گیری تصادفی انجام شد. داده ها به صورت مستقیم و با مصاحبه مستقیم گردآوری شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه مشخصات جمعیت شناختی و پرسش نامه شاخص سنجش سلامت دهان سالمندان بود.
    یافته ها
     90 نفر (57 درصد) از پاسخگویان سالمندان مرد و 68 نفر (43 درصد) سالمندان زن بودند. میانگین سن سالمندان مورد مطالعه 68/78 سال بود. سلامت دهان با سن (P=0/004)، جنس (P=0/034)، و تحصیلات (P=0/0001) رابطه معنی دار داشت. وضعیت سلامت دهان و دندان سالمندان مرد بهتر از سالمندان زن بود.
    نتیجه گیری
     با توجه به اهمیت فراوان سلامت دهان و دندان در افزایش کیفیت زندگی سالمندان، در هنگام طراحی مداخلات برای ارتقای سلامت دهان سالمندان، توجه به ویژگی های جمعیت شناختی آن ها ضروری به نظر می رسد.68
    کلیدواژگان: سلامت دهان و دندان، سالمندان، عوامل جمعیت شناختی
  • عین الله نادری *، محمد حسین رضوانی، فاطمه شعبانی، شهاب الدین باقری صفحات 464-479
    اهداف
    در این تحقیق سعی بر آن بود تاثیر یک دوره برنامه اصلاحی کایفوز روی عملکرد جسمانی، تعادل و کیفیت زندگی مردان سالمند مبتلا به هایپرکایفوز بررسی شود.
    مواد و روش ها
    شرکت کننده های تحقیق را 24 مرد سالمند مبتلا به کایفوز ≥50 درجه تشکیل می دادند که به صورت تصادفی در یک گروه 12 نفری آزمایش (با میانگین سنی 2 /67±68/75، قد 3/75±173/66 و وزن 4 / 75± 73/5) و یک گروه 12 نفری کنترل (میانگین سنی 2 /64± 69/50، قد 7/78± 174/41 و وزن 5/21± 75/41) طبقه بندی شدند. شرکت کننده های گروه آزمایش در یک برنامه تمرین اصلاحی که شامل شش تمرین بود، شرکت کردند. این برنامه به مدت 12 هفته و هر هفته سه جلسه اجرا شد. میزان کایفوز سینه ای با استفاده از خط کش منعطف و در فاصله مهره های T2 تا T12 اندازه گیری شد. عملکرد جسمانی با تست راه رفتن 6 دقیقه ای، تعادل ایستا با آزمون شارپندرمبرگ در دو وضعیت چشمان باز و بسته و کیفیت زندگی با پرسش نامه SF-36 ارزیابی شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری 0/05>P استفاده شد.
    یافته ها
     نتایج تحقیق نشان داد برنامه اصلاحی کایفوز تاثیر مثبت معنی داری بر عملکرد جسمانی و تعادل مردان سالمند مبتلابه کایفوز ≥50 درجه دارد (P>0/05). علاوه براین، شاخص های درد جسمانی، عملکرد جسمانی، محدودیت جسمانی، سلامت عمومی و سلامت روانی مربوط به کیفیت زندگی نیز بعد از اجرای برنامه تمرینی اصلاحی، بهبود معنی داری نشان دادند(0/05>P) در حالی که دیگر ابعاد کیفیت زندگی بهبود معنی داری پیدا نکردند (P>0/05).
    نتیجه گیری
     بر اساس نتایج این تحقیق می توان گفت برنامه تمرینات اصلاحی این تحقیق می تواند در بهبود عملکرد جسمانی، تعادل و کیفیت زندگی مردان سالمند و کاهش بار اقتصادی ناشی از بیماری ها، مشکلات و عوارض مربوط به سالمندی موثر باشد؛ بنابراین، توصیه می شود از این برنامه تمرین اصلاحی برای بهبود کیفیت زندگی سالمندان و زمینه سازی برای دوران سالمندی رضایت بخش استفاده شود.
    کلیدواژگان: کایفوز، کیفیت زندگی، تعادل پاسچر، تمرین درمانی، آمادگی جسمانی
  • نسیم السادات حسینی زاده *، محمدحسین عبداللهی، مهناز شاهقلیان صفحات 480-493
    اهداف
    هدف این پژوهش مقایسه کارکردهای اجرایی و تفکر خلاق در دوزبانه ها و یک زبانه های سالمند بود.
    مواد و روش ها
     روش پژوهش این تحقیق از نوع مطالعات توصیفی و علی و مقایسه ای است. جامعه آماری در این پژوهش همه سالمندانی بودند که برای گذراندن اوقات فراغت در پارک های سطح شهر تهران حضور پیدا می کنند. در این پژوهش 100 نفر سالمند (50 نفر تک زبانه فارسی و 50 نفر دو زبانه آذری فارسی) در دامنه سنی 60 تا 80 سال به روش نمونه گیری دردسترس با درنظرگرفتن ملاک های ورودی و خروجی و همچنین متغیرهای مدنظر پژوهش همچون سن، وضعیت تاهل، میزان تحصیلات، تک زبانه و دو زبانه بودن، وضعیت اقتصادی انتخاب و مطالعه شدند. همه سالمندان مطالعه شده ساکن شهر تهران، کاملا هوشیار و قادر به پاسخگویی به آزمون ها و دردسترس بودند. برای گردآوری اطلاعات از ابزارهای اندازه گیری خرده مقیاس فراخنای ارقام آزمون هوش وکسلر بزرگسالان، آزمون دی 2، آزمون عملکرد مداوم و آزمون تفکر خلاق تورنس استفاده شد.
    یافته ها
     روش تحلیل داده ها، آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری و آزمون مقایسه های زوجی بود. طبق نتایج پژوهش بین میانگین دو گروه سالمندان تک زبانه و دوزبانه در حافظه ارقام مستقیم، حافظه ارقام معکوس و کل حافظه کاری، همچنین در ابعاد توجه انتخابی در ابعاد بازداری شناختی در خلاقیت کل و ابعاد آن، تفاوت معنی داری از نظر آماری وجود دارد و این معنی داری به نفع میانگین گروه سالمندان دوزبانه است.
    نتیجه گیری
     نتایج این مطالعه نشان داد دوزبانگی در طول زندگی می تواند باعث بهبود عملکرد شناختی شود. در این راستا پیشنهاد می شود در تحقیقات آتی ضمن بررسی اثر دوزبانگی در پیشگیری از دمانس، با توجه به پیامدهای مثبت دوزبانگی، افراد ترغیب به یادگیری زبان دوم شوند.
    کلیدواژگان: کارکردهای اجرایی، تفکر خلاق، دو زبانگی، سالمندان
  • سیدمهدی احمدی، مهرداد فتحی *، امیر رشیدلمیر، فرناز امینیان صفحات 494-505
    اهداف
    گرلین نوعی پپتید است که از سلول های غدد مترشحه معده ترشح می شود که می تواند تحت تاثیر رفتارهای غذایی، اشتها، انرژی مصرفی و تغییرات وزنی بدن قرار بگیرد. هدف از این پژوهش تاثیر 8 هفته تمرین هوازی بر سطح گرلین پلاسما و بیان ژن گرلین لنفوسیت مردان سالمند بود.
    مواد و روش ها
     در این مطالعه نیمه تجربی، 30 آزمودنی به روش نمونه گیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه مساوی 15نفری، گروه آزمایش (تمرین هوازی) و کنترل، تقسیم شدند. گروه تمرین هوازی به مدت 8 هفته، هر هفته 4 جلسه به مدت 50 تا 60 دقیقه با شدت معادل 60 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب در فعالیت تمرین هوازی شرکت کردند. پس از ارزیابی اولیه (ترکیب بدن و بیان ژن گرلین) و 8 هفته تمرین هوازی، 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، ارزیابی دوباره تکرار شد. برای مقایسه میانگین های درون و بین گروهی از روش تحلیل واریانس با اندازه های تکراری استفاده شد و نتایج در سطح معنی داری 0/05>P آزمایش شدند.
    یافته ها
     دامنه سنی آزمودنی ها در گروه آزمایش 13/68±69/3 و در گروه کنترل 20/31±69/4 بود. 8 هفته برنامه تمرین هوازی منجر به کاهش معنی داری در مقادیر نمایه توده بدن از 27/57 به 26/90 کیلوگرم بر متر مربع (0/001=P)، کاهش درصد چربی بدن از 24/31 به 21/43 درصد (0/001=P) و افزایش بیان ژن گرلین لنفوسیت از 16/87 به 24/92 درصد شده است که در گروه آزمایش معنی دار بوده است. تغییر معنی داری در سطح گرلین پلاسما دیده نشد.
    نتیجه گیری
     تمرین هوازی با افزایش بیان ژن گرلین لنفوسیت و کاهش معنی دار در نمایه توده بدن در مردان سالمند می تواند از بروز چاقی و اضافه وزن جلوگیری کند. همچنین می توان از نقش فعالیت ورزشی به عنوان درمانی غیردارویی در تنظیم و تعادل هورمون های پپتیدی موثر در شیوع چاقی حمایت کرد؛ از این رو، به سالمندان پیشنهاد می شود از تمرین های هوازی به عنوان روشی پیشگیرانه برای کاهش چاقی و بروز بیماری های مرتبط با آن استفاده کنند.
    کلیدواژگان: تمرین هوازی، گرلین، مردان سالمند
  • کیوان حجازی* ، مهدی قهرمانی مقدم، تیمور درزابی صفحات 506-517
    اهداف
    استرس اکسیداتیو نقشی مهم در پاتوژنز بیماری هایی مثل بیماری قلبی عروقی، سرطان، دیابت و پیری دارد. هدف این تحقیق بررسی اثر هشت هفته تمرینات هوازی بر سطوح 8-هیدروکسی 2-دی اکسی گوانوزین (OHdG-8) و ترکیب بدن زنان سالمند غیرفعال بود.
    مواد و روش ها
    دراین مطالعه نیمه تجربی، 21 آزمودنی در دو گروه آزمایش (11نفر) و کنترل (10 نفر) با دامنه سنی بین60 تا70 سال به روش نمونه گیری در دسترس و هدفمند انتخاب شدند. برنامه تمرین هوازی شامل هشت هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت 45 تا 60 دقیقه با شدتی معادل 50 تا 70 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره بود. 24 ساعت پس از مداخلات نمونه خونی برای اندازه گیری سطوح سرمی OHdG-8 جمع آوری شد. برای مقایسه میانگین های درون گروهی و بین گروهی به ترتیب از روش آماری تی همبسته و مستقل استفاده شد.
    یافته ها
    هشت هفته تمرین هوازی منجر به کاهش معنی دار متغیرهای وزن، نمایه توده بدن و درصد چربی زنان سالمند فعال شد. همچنین سطوح OHdG-8 سرمی در پایان دوره کاهش معنی دار یافت. با وجود کاهش سطوح OHdG-8 ادراری در پایان دوره این تغییرات از لحاظ آماری معنی دار نبود. تفاوت معنی داری بین متغیر وزن و OHdG-8 سرمی در بین زنان سالمند فعال و غیرفعال مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    این نتایج حاکی از آن است که تمرین هوازی منجربه کاهش OHdG-8 سرمی می شود. به نظر می رسد، فعالیت بدنی هوازی منظم با شدت متوسط منجربه بهبود ظرفیت های ضداکسایشی بدن می شود و این فعالیت ها می توانند از بروز بیماری آترواسکلروز جلوگیری کند.
    کلیدواژگان: تمرین، 8- هیدروکسی 2- دی اکسی گوانوزین، سالمند
  • معصومه آسیدعلی *، کیان نوروزی صفحات 518-529
    اهداف
    در کشورهای توسعه یافته، سرویس های خدمات مراقبت روزانه بیش از سه ده قبل به عنوان جایگزینی در مراقبت های سازمانی و رسمی پدید آمد و نقش مهمی در مراقبت های مبتنی بر جامعه را بر عهده گرفت. هدف این مطالعه مقایسه انواع مراکز ارائه مراقبت روزانه در جهان و بررسی این مراکز در ایران است.
    مواد و روش ها
     برای انجام مطالعه پیش رو، اطلاعات از مراکز مراقبت روزانه، در سال 1394 جمع آوری شد. طی مطالعه این مراکز سعی شد مراکز ارائه خدمات از کشورهای مختلفی ازجمله آمریکا، انگلیس، چین، ژاپن، بحرین و ایران به صورت هدفمند انتخاب و مطالعه و مقایسه شوند. جامعه پژوهش شامل مراکز مراقبت روزانه سالمندان درکشور های آمریکا، انگلیس، چین، ژاپن، بحرین و ایران بود. ابزار استفاده شده درپژوهش، چک لسیت ارزیابی ارائه خدمات بود که پژوهشگر آن را قبل از مرور مراکز مراقبت روزانه تهیه کرد و هنگام مطالعه، مراکز ارزیابی شوند. پژوهشگر سعی کرد مراکزی را ارزیابی کند که به صورت آنلاین ثبت شده باشند و خدمات مراقبت روزانه به سالمندان را ارائه می دهند. سپس داده های گردآوری شده در جدول مقایسه شدند.
    یافته ها
     مراکز روزانه در آمریکا بیشتر خصوصی هستند؛ در حالی که این خدمات در کشورهایی مانند بحرین و انگلیس بیشتر دولتی هستند. از طرفی دیگر، سیستم های انگلیسی سیستم هایی یکپارچه هستند و از حمایت های خیریه و داوطلبانه استفاده می کنند. از نظر مالی، بحرین کاملا وابسته به دولت است. در ایران از مدل ترکیبی بیشتر استقبال شده و تامین هزینه ها نیز ترکیبی از تعرفه های خصوصی و دولتی است. سازمان های دولتی مانند سازمان بهزیستی از این مراکز حمایت می کند. از مهم ترین مشکلات این مراکز در ایران می توان به سیستم حمل ونقل آن اشاره کرد.
    نتیجه گیری
    با توجه به تغییر ساختار هرم سنی جمعیت، سالمند شدن سریع و روزافزون کشور و تبدیل خانواده گسترده به هسته ای، سالمندان در معرض تنهایی، انزوا، محدودیت در روابط بین فردی و طرد اجتماعی هستند. در این راستا رویکرد برنامه های اجتماع محور ازجمله مراکز مراقبت روزانه، با تمرکز بر خانواده و گسترش آن ها راه حل مناسبی برای کمک به سالمندان برای جلوگیری از انزوا و طرد اجتماعی آنان است.
    کلیدواژگان: مراکز مراقبت روزانه، سالمندان، سیستم های مراقبتی مبتنی بر جامعه
|
  • Mehdi Abbasian , Mehdi Nakhodaeezah , Shamsedin Namjoo , Zahra Khalili , Leila Jahangiry , Reza Fadayevatan , Hossein Matlabi * Pages 406-417
    Objectives
    In consistent with the growing rate of elderly population, the burden of chronic diseases has dramatically increased, and subsequently, the need for long-term care has increased, too. The population rate of elderly women is higher than men, and their admission rate to nursing homes is more than men. The present study explained different reasons for the admission of the elderly women to nursing homes.
    Methods & Materials
     In total, 13 participants were recruited through purposive sampling method. Semi-structured face-to-face interviews were applied in this qualitative research. Content analysis was used for data analysis.
    Results
    Two key factors were the causes of elderly women living in nursing homes. These factors included ‘underlying reasons’ and ‘situational reasons’. The obtained results indicate that the situational reasons played a dominant role in choosing nursing home care. Older women noted several barriers for the lack of participation in the community and at home. Such factors included financial problems, unwanted marriage, abuse, and neglect. Moreover, falls, accidents, loneliness, and emotional problems were classified as major situational reasons.
    Conclusion
    In consistent with the growing rate of elderly women, their burden of care continues to rise. Moreover, elderly abuse will increase in this population due to declining financial resources. This could lead to the sending the elderly people to nursing homes. To prevent these factors and facilitate conditions for families and elderly people to live in their desired place, providing community-based services can be useful.
    Keywords: Elderly, Nursing homes, Qualitative research, Tabriz, Content analysis
  • Peyman Hatamian *, Mojtaba Ahmadi Farsani Pages 418-427
    Objectives
    The associated factors with job satisfaction can predict the personal and professional progress of middle-aged and elderly people, as well as their future success. The present study aimed to predict job satisfaction based on personality traits and psychological empowerment among middle-aged and elderly working people.
    Methods & Materials
    Of all middle-aged and elderly employed people in Kermanshah City, Iran, a sample of 240 people were selected by the convenience sampling method. The study data were collected using NEO five-factor inventory, short form, psychological empowerment questionnaire and job satisfaction survey. For data analysis, the Pearson correlation coefficient and regression analysis methods were used.
    Results
    The results revealed that personality characteristics of extrovertism, accountability and flexibility were positively associated with job satisfaction with correlation coefficients of 0.42, 0.34, and 0.07, respectively. In addition, there was a positive and significant relationship between psychological empowerment and job satisfaction with correlation coefficient of 0.43. However, no significant relationship was found between mental health and pleasure with job satisfaction.
    Conclusion
    According to the findings of this study, personality traits and psychological empowerment can predict job satisfaction in middle-aged and elderly people.
    Keywords: Personality Traits, Empowerment, Job Satisfaction, Elderly
  • Vahid Valipour Dehnou *, Reza Motamedi Pages 428-439
    Objectives
    Physical activity is effective in improving cognitive function in older adults. Such function may be mediated by the upregulation of neurotrophic growth factors like Brain-Derived Neurotrophic Factor (BDNF) and Insulin-like Growth Factor-1 (IGF-1). The present study aimed to assess and compare the effect of 1 session of circuit training on the serum levels of BDNF and IGF-1 in elderly males and females.
    Methods & Materials
     This quasi-experimental study was carried out in Khorramabad City, Iran in 2017. Five men (Mean±SD age=64.40±6.69 years, Mean±SD weight=74.8±5.63 kg, Mean±SD height=174.4±4.16 cm), and 5 women (Mean±SD age=64.5±60.55 years, Mean±SD weight=65±5.43 kg, Mean±SD height=167±5.Micipated voluntarily in this study. Three days before performing the training protocol, all subjects became familiarized with the methods of performing exercises at their homes. On the training day, at first, their blood samples were obtained; then, the subjects performed circuit training for approximately 1 hour. Second blood samples were obtained 3 minutes after the training session. The Paired sample t test and analysis of covariance were used to identify any significant differences. The statistical significance level was set at P<0.05.
    Results
    This study was carried out on 10 elderly males and females. Results suggested that the serum concentration of BDNF (P<0.05) significantly increased and IGF-1 (P<0.05) significantly decreased. However, the differences between males and females in BDNF (P>0.05) and IGF-1 (P>0.05) were not significant. However, the percent changes of BDNF (22.78 vs. 27.91) and IGF-1 (-10.55 vs. -12.37) were lower in males than females.
    Conclusion
    Circuit training for approximately 1 hour increases the serum concentration of BDNF and decreases IGF-1 in elderly males and females. Therefore, it is recommended that a body weight circuit training be performed in elderly males and females to improve their cognitive status.
    Keywords: Sex, Elderly, Cognition, BDNF, IGF-1
  • Mohammad Mohammadi Mehr , Fereshteh Zamani, Alavijeh *, Akbar Hasanzadeh, Tayebeh Fasihi Pages 440-451
    Objectives
    Like the global population, the Iranian population is aging rapidly. Measures should be taken to maintain aging population healthy and happy. The present study evaluated the effects of active education of healthy lifestyle on happiness and life satisfaction of the elderly people.
    Methods & Materials
     In this randomized controlled trial, 96 elderly people aged 60-70 were conveniently recruited from a health center in Isfahan Province, Iran. The subjects were randomly allocated to an intervention and a control group. Participants in the intervention group were provided with lifestyle educations in 4 two-hour sessions. Happiness and life satisfaction were assessed before and 2 months after the intervention. Study data were analyzed by SPSS using the Independent samples t-test and Paired t-test, Mann Whitney U test, Wilcoxon signed-rank test, Chi-squared test and Pearson correlation analysis.
    Results
    The lifestyle education program significantly improved happiness scores from 36.80 to 43.11 and life satisfaction scores from 12.96 to 16.02 (P<0.001). Happiness was positively correlated with life satisfaction (r=0.719; P<0.001).
    Conclusion
    Active participation in healthy lifestyle education programs can improve happiness and life satisfaction among elderly people.
    Keywords: Life satisfaction, Elderly, Training, Healthy lifestyle
  • Amir Ahmadi *, Robab Sahaf , Vahid Rashedi , Ahmad Ali Akbari Kamrani , Mohsen Shati , Ahmad Delbari Pages 452-463
    Objectives
    The current study aimed to determine the relationship between oral health and demographic characteristics of retired elderly people.
    Methods & Materials
     This cross-sectional study was conducted on 158 older adults aged ≥60 years. The subjects were selected using random sampling method and personnel codes. All the elderly participants were retired members of the Tehran Municipality Administration. The study data were collected by direct visit to the subjects’ place of residence and conducting interviews. The data collection tool was a questionnaire that included 2 sections. The first section consisted of demographic, socioeconomic, and health profiles, while the second section consisted of Geriatric Oral Health Assessment Index (GOHAI).
    Results
    We collected data from 158 participants (90 men, 68 women). The mean age of the participants was 68.78 years. The obtained data suggested that 38 (24.05%) participants had a poor state of oral health. About 50% of the participants mentioned high dental care costs as a reason for not referring to the dentist. According to the findings of this study, there is a direct relationship between educational level and oral health status in the elderly (P<0.05).
    Conclusion
    Oral and dental health increase the quality of life in the elderly and reduce the high prevalence of dental problems among them. Therefore, designing and implementing practical policies to reduce oral and dental infections in the elderly and promote their health is necessary.
    Keywords: Oral health, Elderly, Demographic characteristics
  • Aynollah Naderi *, Mohammad Hossain Rezvani , Fatemeh Shaabani , Shahabeddin Bagheri Pages 464-479
    Objectives
    The present study investigated the effect of kyphosis correction exercise program on physical function, balance, and the quality of life in older men with hyperkyphosis.
    Methods & Materials
     Twenty-four men with kyphosis of ≥50° were randomly assigned into an intervention group (n=12, with Mean±SD age=68.75±2.67 years, Mean±SD height=173.66±3.75 cm, Mean±SD weight=73.5±4.75 kg), and a control group (n=12, with Mean±SD age=69.5±2.64 years, Mean±SD height=174.4±7.78 cm, Mean±SD weight= 75.41±5.21 kg). The intervention group attended the corrective exercises program, consisting of 6 exercises that were conducted in 3 sessions per week for 12 weeks. Thoracic kyphosis was assessed using flexible ruler and measuring distance between T2-T12 vertebras. Quality of life, static balance on both the eyes open and eyes closed and physical performance were assessed using 36-item Short Form Health Survey, sharpened Romberg test, and 6-minute walk test, respectively. Analysis of Covariance (ANCOVA) was used to analyze the obtained data, at the significance level of P<0.05.
    Results
    The obtained results suggest that kyphosis corrective exercises program have significant positive effects on physical function, balance, and movement confidence in the elderly people (P<0.05). In addition, after implementing 12 weeks of kyphosis corrective exercises, physical pain, physical function/ limitations, public and mental health were significantly improved (P<0.05). While other dimensions of the quality of life, showed no significant changes (P>0.05).
    Conclusion
    Based on the study results, kyphosis corrective protocol can improve physical function, balance and the quality of life. It could also reduce the economic burden of the disease, and complications related to aging in older men with kyphosis ≤50°. Therefore, we can recommended this corrective exercise program to improve the quality of life and their satisfaction in the elderly.
    Keywords: Kyphosis, Quality of Life, Postural control, Exercise therapy, Physical readiness
  • Nasim Sadat Hosseinizadeh *, Mohammad Hossein Abdollahi , Mahnaz Shahgholian Pages 480-493
    Objectives
    The present study compared executive functions and creative thinking in older monolingual and bilingual adults.
    Methods & Materials
    This was a descriptive study with a causal-comparative design. Study population consisted of all elderly people enjoying parks in Tehran City, Iran to spend their leisure time. Of whom, 100 elderlies, including 50 monolinguals (Persian), and 50 bilinguals (Azeri-Persian) aged 60-80 years were selected using convenience sampling method and based on the inclusion criteria. The subjects were fully conscious, able to answer the questions, and accessible. The data collection tools were digit span memory test, Wechsler adult intelligence scale, D2 test of attention, continuous performance test, and Torrance tests of creative thinking. For analyzing the obtained data, multivariate analysis of variance and pairwise comparison tests were used.
    Results
    There was a significant difference between bilinguals and monolinguals in terms of forward span memory, backward span memory, and total working memory. Also, bilinguals reported a higher performance in the dimensions of selective attention and the dimensions of cognitive inhibition.
    Conclusion
    Bilingualism can improve cognitive function in the elderly. It is suggested that in future studies, while assessing the effect of bilingualism on the prevention of dementia, people be encouraged to learn a second language.
    Keywords: Executive functioning, Creative thinking, Bilingualism, Elderly
  • Seyyed Mahdi Ahmadi , Mehrdad Fathi *, Amir RashidLamir , Farnaz Aminian Pages 494-505
    Objectives
    Ghrelin is a peptide hormone secreted from the endocrine cells of stomach, affecting feeding behavior, appetite, energy consumption, and body weight. The present study compared the effect of 8 weeks of aerobic training on plasma ghrelin and lymphocyte ghrelin gene expression in elderly men.
    Methods & Materials
     In this quasi-experimental study, 30 subjects were selected by convenience sampling method. They were randomly divided into 2 equal groups of aerobic training (n=15) and control (n=15). Aerobic training program included aerobic trainings up to 50-60 minutes at 60-85% of the maximum heart rate, 4 sessions per week which lasted for 8 weeks. After initial assessments (body composition and ghrelin gene expression), followed by 8 weeks of exercise training, post-intervention assessments were completed 48 hours after the last training session. To make intra- and between-group comparisons, repeated measures Analysis of Variance (ANOVA) was used. For all statistical comparisons, the level of significance was set at P<0.05.
    Results
    The Mean±SD age ranges of the study participants were 69.13±3.68 years in the training group and 69.20±4.31 in the control group. Eight weeks of aerobic training significantly reduced BMI from 27.57 to 26.90 kg/m2 (P=0.001), and body fat percentage from 24.31% to 21.43% (P=0.001) in the training group. In addition, lymphocyte ghrelin gene expression significantly increased from 16.87% to 24.92% in the aerobic training group. There was no significant changes in plasma ghrelin levels.
    Conclusion
    Aerobic training through increasing the lymphocyte ghrelin gene expression level and decreasing the values of BMI in middle-aged men, can prevent the incidence of obesity and overweight. It is reasonable to support the role of physical activity as a non-prescriptive therapy in regulating balance and effective peptide hormones in the prevalence of obesity. Therefore, aerobic exercises can be used as a preventive method for the reduction of obesity and the incidence of related diseases.
    Keywords: Aerobic training, Ghrelin, Elderly men
  • Keyvan Hejazi *, Mahdi Ghahremani Moghaddam , Teimour Darzabi Pages 506-517
    Objectives
    Oxidative stress has an important role in the pathogenesis of diseases such as cardiovascular disease, cancer, diabetes and aging. The present study investigated the effects of 8 weeks of aerobic training on 8-hydroxy-2′-deoxyguanosine and body composition in elderly women.
    Methods & Materials
     This was a quasi-experimental study. The study participants were selected by convenience sampling method. In total, 21 subjects with the age range of 60-70 years were assigned into 2 groups (experimental [n=11] and control [n=10]). The 8-week aerobic training program were demonstrated 3 sessions a week, for 45-60 minutes per session, with the intensity of 50% to 70% of maximum heart rate. The blood samples were obtained 24 hours after the intervention to measure the serum levels of 8-OHdG. For comparison of within and between group mean scores, Paired t test and Independent samples t test were used, respectively.
    Results
    Eight weeks aerobic training significantly reduced the weight, BMI and body fat percentage in elderly women. Moreover, the levels of serum 8-OHdG after an 8 weeks aerobic training significantly reduced. However, the levels of 8-OHdG urine reduced at the end of the training, but it was non-significant. There were significant differences between active and inactive elderly woman in terms of weight and serum 8-OHdG variables.
    Conclusion
    This study suggests that aerobic training decreases serum 8-OHdG. Regular aerobic physical activity with moderate intensity improves the body anti-oxidative capacity and can prevent the incidence of atherosclerosis disease.
    Keywords: Aerobic exercise, 8-Hydroxy-2?-deoxyguanosine, Elderly
  • Masoume Aseyedali *, Kian Norouzi Tabrizi Pages 518-529
    Objectives
    In developed countries, daycare services have started to replace institutional care services since 3 decades ago, and played a major role in community-based care. The present study aimed to compare the daycare centers around the world and explore these centers in Iran.
    Methods & Materials
     The study was conducted using library research method on daycare centers in 2015. These centers were selected from the USA, the UK, China, Japan, Bahrain and Iran, using purposeful sampling method. Then, they were compared with each other. The data collection tool was a researcher-designed checklist assessing the provided services before reviewing daycare centers and completed after the review. The researcher evaluated the online registered centers which provided daycare services to the elderly.
    Results
    Most of the elderly daycare centers in the USA are privately owned, while in countries like Bahrain and the UK, they are governmental centers. On the other hand, centers in the UK have integrated care systems that use charity and voluntary supports from NGOs as their financial resources. Financially, elderly care centers in Bahrain are completely dependent on the government. In Iran, the hybrid model is more frequently used with the private-public source of financing. Governmental organizations such as the Welfare Organization support these centers. One of the most important problems of these centers in Iran is their transportation system.
    Conclusion
    Because of the rapid aging process in Iran and transformation from a joint family to nuclear family, Iranian elderly are exposed to loneliness, isolation, and social exclusion. In this regard, community-based programs, such as daycare centers, by focusing on families and supporting them, seem appropriate programs to help prevent social isolation and exclusion of elderly people.
    Keywords: Daycare centers, Elderly, Community-based programs