فهرست مطالب

رستنیها - سال نوزدهم شماره 2 (سال 1397)
  • سال نوزدهم شماره 2 (سال 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/22
  • تعداد عناوین: 12
|
  • امین علیدادی، محمد جوان نیکخواه*، مژگان کوثری، سعدی کرمی، مرتضی ابراهیم رستاقی صفحات 75-91
    ناحیه رویشی زاگرس به عنوان یکی از مهم ترین مناطق جنگلی ایران، در بردارنده گونه های درختی مختلفی به ویژه گونه های بلوط (Quercus spp.) می باشد. استان ایلام که در حوزه رویشی زاگرس قرار می گیرد دارای جنگل های وسیعی بوده که گونه غالب جنگل های این ناحیه را بلوط ایرانی (Q. brantii) تشکیل می دهد. زوال بلوط پدیده ای است که می تواند در اثر عوامل مختلفی از جمله قارچ ها ایجاد شود. به این ترتیب در این مطالعه، به منظور جمع آوری و بررسی عوامل قارچی همراه با علایم زوال درختان بلوط در استان ایلام، نمونه برداری از مناطق مختلف جنگلی استان ایلام و از اندام های مختلف درختان بلوط طی تابستان و پاییز سال های 1393 و 1394 انجام پذیرفت. شناسایی گونه های قارچی براساس خصوصیات ریخت شناختی و اطلاعات توالی حاصل از نواحی ITS از DNA ریبوزومی صورت پذیرفت. به این ترتیب، تعداد 11 گونه قارچی از هشت جنس مختلف قارچی شناسایی شد. گزارش وجود گونه های Immersidiscosia eucalypti، Petriella sordida وNeocamarosporium obiones برای فلور قارچی ایران جدید می باشد. علاوه براین، تمامی گونه های قارچی شناسایی شده در این مطالعه، برای نخستین بار از درختان بلوط ایرانی جداسازی و گزارش می شوند.
    کلیدواژگان: دی.ان.ای ریبوزومی، ریخت شناسی، فیلوژنی، مناطق جنگلی، ناحیه رویشی زاگرس
  • مونس بخشی صفحات 92-112
    جنس Ramularia بیمارگرهای گیاهی مهمی را شامل می شود که در سراسر جهان پراکنده اند و اغلب با علایم لکه برگی در دامنه گسترده ای از میزبان های گیاهی همراه هستند. با وجود پراکنش گسترده این قارچ ها در ایران، تاکنون بیشتر گونه ها براساس صفات ریخت شناختی شناسایی شده اند و توالی DNA برای تعداد بسیار اندکی از آن ها وجود دارد. طی مطالعه عوامل ایجاد لکه برگی روی گیاهان مختلف در نواحی شمال و شمال غرب کشور، جدایه هایی از جنس رامولاریا از برگ های دارای علایم لکه برگی میزبان های چوبی و علفی در تیره های Asteraceae، Apiaceae و Vitaceae به دست آمد. براساس ترکیب داده های توالی پنج ناحیه ژنی (ITS، actA، tef1، rpb2 و gapdh)، اطلاعات میزبان و صفات ریخت شناختی، چهار گونه شامل: R. cynarae روی کنگر صحرایی (Cirsium arvense)، R. heraclei روی گیاه Heracleum sp.، R. hydrangeae-macrophyllae روی انگور (Vitis vinifera) و R. inaequalis روی گیاه گل قاصد (Taraxacum campylodes) شناسایی شدند. این نخستین گزارش از وجود آرایه R. hydrangeae-macrophyllae برای میکوبیوتای ایران و همچنین قاره آسیا بوده و انگور به عنوان میزبان جدیدی برای این گونه در دنیا گزارش می شود. همچنین، کنگر صحرایی و گل قاصد به ترتیب به عنوان میزبان های جدیدی در ایران برای دو گونه R. cynarae و R. inaequalis هستند.
    علاوه بر این، در این پژوهش، فهرست کاملی از 50 گونه رامولاریا و جنس های مشابه که روی میزبان های مختلف در ایران گزارش شده اند، ارایه گردیده است. این فهرست دربردارنده 41 گونه از جنس رامولاریا، دو گونه از جنس Cercosporella، دو گونه از جنس Neoovularia، دو گونه Neoramularia، یک گونه Microcyclosporella، یک گونه Neopseudocercosporella و یک گونه Ramulariopsis می باشد.    
  • الهام امینی، فاطمه نصرالهی، علی ستاریان*، سهیلا کر، سهراب بوذرپور صفحات 113-129
    سس (Cuscuta) تنها جنس انگلی در تیره پیچکیان است. این جنس پراکنش جهانی داشته و اکثر گونه های آن در مناطق گرمسیری، نیمه گرمسیری و بعضی در مناطق معتدل پراکندگی دارند. در این مطالعه، ویژگی های ریزریخت شناختی و مولکولی 12 جمعیت از سه گونه سس (C. australis، C. campestris و C. chinensis) مورد بررسی قرار گرفت تا ارزش تشخیصی آن ها ارزیابی شود. در کل، هفت ویژگی کمی و دو ویژگی کیفی در گرده انتخاب شده و مورد اندازه گیری قرار گرفتند. مهمترین ویژگی ها شامل شکل، تزیینات تکتوم، ضخامت اگزین و طول شیار گرده هستند. براساس این تحقیق، شکل و سطح دانه، جدایی C. australis را از دو گونه دیگر مورد تایید قرار داد. همچنین در این تحقیق، با استفاده از نشانگر هسته ای (nrDNA ITS)، روابط فیلوژنتیکی در سه گونه از این آرایه بازسازی گردید. داده ها توسط آنالیزهای فیلوژنتیکی شامل بیزین، بیشینه درست نمایی و بیشینه صرفه جویی مورد بررسی قرار گرفتند. در آنالیزهای فیلوژنتیکی همه اعضای این سه گونه یک شاخه با حمایت بسیار بالا (PP=1, ML/BS=100/100) تشکیل دادند و به دو گروه اصلی تفکیک شدند (A و B). شاخه A از نمونه های گونه C. australis تشکیل شده و دو گونه C. campestrisو C. chinensis در شاخه B قرار گرفتند. روش شبکه-همسایه، جدایی جمعیت های مورد مطالعه را ثابت کرد و نتایج نشان داد که داده های ریزریخت شناختی و مولکولی، جدایی این گونه ها را از هم تایید می کنند.
  • الهام نوری، علیرضا مشکی، محمد متینی زاده، علی اصغر ذوالفقاری، سعیده رجایی صفحات 130-137
    هدف از این مطالعه، بررسی همزیستی برخی قارچ میکوریزی آربوسکولار (AMF) با گونهSalsola laricina (اسفناجیان) از یک تیره گیاهی غیرمیکوریزی و تاثیر آن بر بهبود پارامترهای رشد گیاهان بوده است. در ابتدا، میزان کلونیزاسیون میکوریزی ریشه های گیاهی و تراکم AMFدر خاک منطقه تحت مطالعه مورد ارزیابی و اندازه گیری قرار گرفتند. پس از شمارش هاگ ها در خاک اطراف ریزوسفر گیاه سالسولا، چهار مورفوتایپ که دارای بیشترین فراوانی بودند، به منظور تشخیص مورفولوژیکی جداسازی و برای تهیه مایه تلقیح کشت شدند. شناسایی هاگ ها براساس تحلیل ساختار میکوریزا با استفاده از میکروسکوپ ترکیبی در× 100–1000 انجام شد. بذور گیاه S. laricinaدر گلدان هایی در گلخانه با چهار تیمار مایه تلقیح میکوریزی شامل:Archaeospora schenckii, Glomus deserticola, Scutellospora erythropa, Septoglomus constrictum و یک تیمار بدون تلقیح میکوریزی کاشته شده و مورد آزمایش قرار گرفتند. بیشترین کلونیزاسیون ریشه گیاه توسط قارچ ها در اوایل پاییز (46٪) و بیشترین تعداد مورفوتایپ ها مربوط به تیمار قارچی S. constrictum (تعداد بر 20 گرم خاک) بود. پارامترهای رشدی S. laricina به طور معنی داری در تیمارهای میکوریزی نسبت به غیرمیکوریزی افزایش یافت. با توجه به نتایج این تحقیق، می توان اظهار داشت که شناسایی تعاملات بین گیاهان، خصوصیات خاک و کلونیزاسیون AMF منجر به بهبود مدیریت در اکوسیستم ها می شود.

    کلیدواژگان: اسفناجیان، تاکسونومی، شناسایی مورفولوژیکی، کلونیزاسیون، AMF
  • فرخ قهرمانی نژاد، رویا سیف، مصطفی اسدی، عطیه نژادفلاطوری صفحات 138-153
    تیره میخکیان پنجمین تیره بزرگ ایران از نظر تعداد گونه است که غالب گونه های آن پراکنش ایرانو-تورانی دارند. حدود 30% گونه های این تیره انحصاری کشور ایران هستند. پیوسته ابهاماتی در تعیین حدود جنس های میخکیان وجود داشته و به خصوص براساس مطالعات مولکولی و تبارشناختی جدید که در بسیاری موارد حدود سنتی جنس ها را تایید نمی کنند، لزوم یافتن صفات ملموسی برای تشخیص جنس ها از یکدیگر احساس می شود. بر این اساس در این پژوهش، خصوصیات تشریحی برگ برخی گونه های ایرانی زیرتیره کاریوفیلوییده شرح داده شده است. چهل و نه صفت (شامل 16 صفت کیفی و 33 صفت کمی) برش عرضی و اپیدرم برگ ها مورد مطالعه قرار گرفته است. همه صفات تشریحی در بین گونه های بررسی شده یک جنس ثابت نیستند، ولی بعضی از آن ها مانند الگوی روزنه ها، تقارن پهنک، وجود بافت کلانشیم و وجود لایه های فیبر در اطراف دسته آوندی مرکزی، می توانند در جدایی برخی جنس ها مفید باشند. با توجه به صفات ریخت شناختی و تشریحی، دو ترکیب جدید آرایه شناختی و کلید شناسایی برای جنس های این زیرتیره در ایران تهیه شده و جنس Psammophiliella برای نخستین بار از ایران گزارش شده است.

    کلیدواژگان: پتروراژیا، پساموفیلیلا، ترکیب جدید، صفات کیفی و کمی، میخکیان
  • مرضیه بیگم فقیر، شیما پورابراهیم، فریده عطار صفحات 154-164
    در این تحقیق روابط فیلوژنتیکی دو جنس Fragaria و Duchesnea، چهار گونه) Fragaria viridis، F. vesca، Duchesnea indica و D. chrysantha ) و 2 گونه خویشاوند نزدیک آنها (P. micrantha و Potentilla reptans ) و 2 گونه Fillipendulla ( به عنوان برون گروه)، با استفاده از صفات مورفولوژیکی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا صفات ریخت شناسی 30 تاکسون به دقت مورد ارزیابی قرار گرفت.سپس تحلیل فیلوژنتیک در دو مرحله 1) با استفاده از 38 صفت کمی و کیفی و سپس 10 صفت انتخابی انجام شد. برای این کار صفات ریخت شناسی کدگذاری شدند و داده ها را به روش بیشینه پارسییمون (MP) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.تحلیل داده ها از طریق جستجوی ابتکاری تعبیه شده در نرم افزار PAUP انجام شد. نتیجه این تحقیق بر جدایی دو زیرطایفه Potentillinae و Fragariinae تاکید دارد. مچنین بیانگر تک نیا یی Fragaria و Duchesnea می باشد. بعلاوه بر اساس یافته های این بررسیPotentilla نزدیکترین خویشاوند Duchesnea می باشد. از میان صفات مورد مطالعه بررسی در مجموع 14 صفت ( شامل 9 صفت از تحلیل اول و 5 صفت از تجزیه دوم) موجب جداسازی Fragaria از Duchesnea و 6 صفت ( 4 صفت از اولین تحلیل و2 صفت از تجزیه دوم) سبب تفکیک Duchesnea از Potentilla شدند. با این حال، روابط درون گونه ایی دو گونه ی Fragaria ( به غیر از 4 تاکسون) حل نشده باقی ماند.

    کلیدواژگان: تحلیل کلادیستیک، توت فرنگی، توت فرنگی کاذب، گونه های خویشاوند، بیشینه پارسیمونی
  • سمیه قاسم زاده برکی، صدیقه نیک ذات سیاهکلایی، امیر موسوی صفحات 165-175
    در خزه گیان (بریوفیت ها)، به علت حضور ترکیبات آلی و متابولیت های ثانویه بسیار زیاد از قبیل پلی ساکاریدها و ترکیبات فنولی، استخراج DNA و در پی آن واکنشPCR با مشکلات متعددی مواجه است. با این حال، روش های متعددی جهت استخراج ژنوم در گیاهان غیرآوندی (بی گل) از جمله روش سیلیکاژل و همچنین کیت های مختلف تجاری توسط محققان مورد استفاده قرار گرفته است که از یک سو، پرهزینه و از سوی دیگر، ممکن است از لحاظ زیست محیطی دارای مواد خطرناکی باشند. با توجه به استفاده از مواد خطرناک همچون فنول، نیتروژن مایع و همچنین مقرون به صرفه نبودن موادی همچون پروتیینازK و کیت های استخراج، یافتن روشی مناسب برای کاهش این گونه ترکیبات  و کاهش هزینه ها بسیار ضروری به نظر می رسد. این مطالعه، با هدف معرفی روش استخراج بهینه شده CTAB در نه گونه خزه در ایران شامل: Homalothecium sericeum، Neckera complanata،Anomodon viticulosus،Trichostomum brachydontium، Dicranum scoparium، Tortula sp.،Plagiomnium cuspidatum،Eurhynchium sp. و Neckera crispaو مقایسه این روش با سه کیت استخراجDNA Vivantus، Biobasic و Rana انجام شد. کمیت DNA های استخراج شده توسط روش نانومتری مشخص و جهت بررسی کیفیتDNA ی استخراج شده علاوه بر الکتروفورز ژل آگارز 1%، از دو نشانگر مولکولی SCoT وISSR نیز استفاده گردید. نتایج نشان داد کهDNA ی ژنومی استخراج شده با وجود آلودگی نمونه ها به متابولیت های ثانویه، نسبتا دارای خلوص و کیفیت مطلوب تری می باشد و حذف مواد پرهزینه مانند نیتروژن مایع و پروتیینازK و نیز استفاده از ترکیباتی همچون SDS، Triton X-100 و آمونیوم استات در جهت بهینه کردن کیفیتDNA ژنومی از کارآیی مناسب تری برخوردار می باشد.

    کلیدواژگان: پروتییناز K، گیاهان بی گل، مواد خطرناک، هزینه بر، Triton X-100
  • حمیده حسن نژاد دیوکلایی، فاطمه فدائی، آرمان محمودی اطاقوری، سید کمال کاظمی تبار صفحات 176-183
    تنوع قابل ملاحظه در صفات ریختی متعددی در جنس شیرین بیان (باقلاییان) مشاهده گردید. جهت بررسی چگونگی این تغییرات، دو آرایه مربوط به منطقه هیرکانی شامل: G. echinataوGlycyrrhiza glabra var. glabra از مجموع سه آرایه شناخته شده از این جنس در ایران (گونه سوم G. aspera در غرب و مرکز کشور، در منطقه رویشی ایرانو-تورانی پراکنش دارد)، در هر سه استان گلستان، مازندران و گیلان مورد مطالعه ریخت شناسی به روش تاکسونومی عددی قرار گرفتند. در مجموع، 15 جمعیت از لحاظ 60 صفت کمی و کیفی مربوط به اندام های رویشی و زایشی مورد مطالعه دقیق قرار گرفته و داده های به دست آمده، پس از کدبندی با استفاده از آنالیزهای آماری توسط نرم افزار SPSS ارزیابی شدند. براساس آنالیز PCA، تعداد 11 مولفه حدود 98 درصد تنوع را ایجاد کردند که نشان دهنده قدرت تفکیکی صفات نسبتا متعددی برای این آرایه هاست. از میان این صفات، بهترین صفت طول دمگل بوده است. براساس نتایج، وضعیت رده بندی دو آرایه مطالعه شده در فلورا ایرانیکا تایید شد. در آنالیز خوشه بندی به روش WARD، جمعیت های هر آرایه در خوشه جداگانه قرار گرفته و جایگاه آن ها در هر خوشه نیز
    به طور معنی داری در راستای طول جغرافیایی مرتب شده است و این می تواند مربوط به تاثیر قابل توجه شرایط اقلیمی از جمله میزان رطوبت نسبی از غرب تا شرق روی تنوع ویژگی های ریختی در این آرایه ها باشد. براساس نتایج مطالعات متعدد، تفاوت های ریختی در این آرایه ها به طور معنی داری با تفاوت در مواد موثره گیاهی همراه است و از این نظر مطالعات تنوع ریختی در بررسی های آنالیز مواد موثره دارویی جایگاه ویژه می یابد.

    کلیدواژگان: ایران، باقلاییان، تاکسونومی عددی، شیرین بیان، مورفومتری
  • زینب شریعتمداری، مائده داوری، حسین ریاحی، زکیه مدرسی صفحات 184-188
    سیانوباکتری ها گروهی از موجودات زنده فتوسنتز کننده دارای ساختار سلولی پروکاریوت هستند که برخی از آن ها از قابلیت تثبیت نیتروژن و توانایی تولید طیف وسیعی از متابولیت های ثانویه تحریک کننده رشد گیاه برخوردارند. تا آنجا که برخی نمونه ها، بویژه گونه های دارای سلول های اختصاصی هتروسیست، قادرند شرایط رشد گیاهان عالی را بهبود بخشند. با توجه به اهمیت کاربردی این گروه از موجودات زنده فتوسنتز کننده و نیز با توجه به اهمیت مطالعه فلورستیک جلبک های موجود در اکوسیستم های خشکی ایران، سیانوباکتری های خاکزی موجود در بستر رویشی برخی از جمعیت های گیاه دارویی Tanacetum parthenium واقع در استان لرستان جداسازی و شناسایی شدند. از میان گونه های شناسایی شده، دو گونه Cylindrospermum voukii Pevalek وWollea saccata Bornet & Flahault از تیره نوستوکاسه به عنوان گونه هایی جدید برای فلور جلبکی ایران گزارش می شوند. همچنین در این مطالعه، موقعیت جغرافیایی دقیق، ترسیم و نیز شرح گونه های معرفی شده ارایه می گردد.

    کلیدواژگان: اکوسیستم خشکی، تنوع، جلبک سبز-آبی، سیانوباکتری، نوستوکاسه
  • زهرا میرسلیمانی، رضا مستوفی زاده قلمفرسا صفحات 189-191
    جدایه هایی از یک بازیدیومیست از نارون های آلوده به پوسیدگی قهوه ای عمق چوب در استان فارس به دست آمد. مشاهدات ریخت‏شناختی نشان داد که جدایه‏ها دارای پرگنه‏هایی با رنگ زرد و حاشیه‏ سفید بوده و رنگدانه‏ها‏یی با طیف رنگی قرمز-قهوه‏ای روی هر دو محیط‏ کشت تولید کردند. میانگین عرض ریسه‏های قارچی 8/3-4/2 میکرومتر، دیواره سلولی قهو‏ه‏ای رنگ و ریسه‏ها فاقد پل ارتباط بودند. ریسه‏های هوایی در هیچ‏ یک از جدایه‏ها ملاحظه نگردید و میانگین رشد روزانه در 25 درجه سلسیوس 35/1 میلی‏متر در روز بود. هیچ‏ گونه اندام جنسی پس از شش ماه نگهداری در 25 درجه سلسیوس مشاهده نشد. علاوه بر مشاهدات اولیه‏ ریخت‏شناختی، پس از فزون سازی، خالص سازی و توالی سنجی جدایه‏های به دست آمده، واکاوی‏های فیلوژنتیک توالی‏های فاصله ترانویسی شده داخلی دی.‏ان.‏ای ریبوزومی (آی.‏تی.‏اس) به روش پیوست همسایه ها نشان داد که جدایه‏ها مربوط به بازیدیومیست مولد پوسیدگی چوبFomitiporiamediterranea هستند. این نخستین گزارش از وجود قارچ مذکور برای میکوبیوتای ایران است.
    نمونه بررسی شده: استان فارس، شیراز، باجگاه، جدایه EN1 ازFomitiporiamediterranea، جدا شده از نارون، موجود در مجموعه قارچ های بخش گیاه پزشکی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز (FT01.15.01).


    کلیدواژگان: Fomitiporia mediterranea، Basidiomycota، آی تی اس، شناسایی، فیلوژنی
  • الهام صیدمحمدی، سعید عباسی، محمدرضا آصف صفحات 192-195
    طی نمونه برداری های مستمری که از سال 1393 تا 1396 در مناطق مختلف شهرستان اسلام آباد غرب به عمل آمد، دو نمونه متعلق به جنس Pluteusجمع آوری گردید. در محل نمونه برداری، ضمن ثبت مختصات جغرافیایی، مشخصات زیستگاه، نحوه رویش و ویژگی های ریخت شناختی ماکروسکوپی ثبت گردید. این ویژگی های شامل بازیدیوسپور، بازیدیوم، سیستیدیوم و یاخته های سطح کلاهک با استفاده از میکروسکوپ نوری مدل BX51 مشاهده، اندازه گیری و عکس برداری شد. همچنین، توالی DNA مربوط به ناحیه ترانویسی شونده داخلی ریبوزومی (rDNA-ITS) با استفاده از آغازگرهای ITS1 و ITS4 تکثیر و تعیین توالی شد. تجزیه و تحلیل تبار شناختی و تعیین روابط گونه ها به روش Maximum Likelihood با 1000 تکرار بوت استراپ و با استفاده از نرم افزار MEGA6 صورت گرفت. براساس نتایج مطالعات ریخت شناختی در کنار داده های حاصل از توالی های ناحیه rDNA-ITS، دو گونه شامل P. cinereofuscusو P. nanus شناسایی شد. گونه P. nanusپیش از این از ایران گزارش شده است، ولی گونه P. cinereofuscus برای نخستین بار برای بیوتای قارچی ایران گزارش می‏شود. مشخصات ریخت شناختی گونه مذکور به شرح زیر است: کلاهک به قطر تقریبی چهار سانتی‏متر، نخست محدب و سپس مسطح و در مرکز دارای برآمدگی جزیی، با حاشیه به شدت شیاردار؛ به رنگ خاکستری مایل به زیتونی و در حاشیه قهوه ای مایل به خاکستری. در ابتدای رشد و در شرایط مرطوب، کلاهک حالت خیس خورده. تیغه ها نسبتا متراکم و نحوه اتصال آن ها به پایه به صورت آزاد. رنگ تیغه ها، در ابتدا سفید و سپس صورتی. نقش هاگ صورتی مایل به قهوه ای. پایه بلند، استوانه ای، به ارتفاع تا پنج سانتی متر و قطر کمتر از یک سانتی متر، به رنگ سفید و در قاعده خاکستری کم رنگ. حلقه غایب. یاخته های سطح کلاهککروی. بازیدیوسپور ها کروی تا بیضوی، با سطح صاف و به ابعاد 9-8 × 9/6-3/6 میکرومتر. بازیدیوم ها گرزی شکل و دارای چهار استریگما. سیستیدیوم ها در سطح تیغه ها به شکل های مختلف استوانه ای، گرزی، کیسه ای یا فلاسکی شکل. نمونه بررسی شده: استان کرمانشاه، اسلام آباد غرب، داربادام، به صورت انفرادی روی بقایای شاخ و برگ بلوط، E46o 25 54 ،N34o 01 08 ، 1700 متر، 23/2/95، الهام صیدمحمدی (IRAN 16960 F).

    کلیدواژگان: Agaric، Eslamabad-e Gharb، Kermanshah، Macrofungi، Pluteaceae
  • شیما سعیدی، صمد جمالی صفحات 196-199
    در تابستان سال 1396، طی یک بررسی به منظور شناسایی گونه های قارچی از خاک های بکر استان کرمانشاه، نمونه های خاک از عمق 20-0 سانتی متری جمع آوری و از خاک جداسازی و سپس با روش تهیه رقت با استفاده از محیط کشت سیب زمینی دکستروز آگار صورت گرفت. در این بررسی، یک جدایه از خاک بکر (دامنه کوه) سومار واقع در منطقه قصر شیرین به دست آمد. میسلیوم در این جدایه به رنگ سفید مایل به کرم بود (شکل 1A). پریتسیوم نارنجی رنگ تا قرمز تیره، کروی تا گلابی شکل با گردن کوتاه، روزنه دار، دارای پریفیز و به ابعاد 240 تا 350 میکرومتر بود (شکل 1B). آسک ها سیلندری، دارای هشت آسکوسپور، دیواره نازک، غیرآمیلوییدی، با انتهای صاف و پدیسل کوتاه و به ابعاد 12–10 × 100–80 میکرومتر بود (شکل 1C). آسکوسپورها یک جداره، دارای دیواره مضرس، کروی تا بیضوی، شفاف و در زمان بلوغ قهوه ای و گاهی اوقات دارای قطره روغن و به ابعاد 63/9 × 23/11 میکرومتر بود (شکل 1D).براساس خصوصیات مورفولوژیکی، این جدایه Neocosmospora شناسایی شد.برای شناسایی گونه، اسخراج دی.ان.ای. به روش سی تب صورت گرفت و نواحی نسخه برداری شده داخلی دی.ان.ای. ریبوزومی هسته (ITS) و قسمتی از فاکتور طویل کننده ترجمه (TEF1) با واکنش زنجیره ای پلیمراز و جفت آغازگرهای ITS1/ITS4 و EF1F/EF1R تکثیر شدند. آنالیز فیلوژتیکی به روش بیشینه درست نمایی (Maximum likelihood) و با استفاده از نسخه 5 نرم افزار مگا صورت گرفت. در توالی یابی ناحیه نسخه برداری شده داخلی دی.ان.ای. ریبوزومی هسته و قسمتی از فاکتور طویل کننده ترجمه برای این جدایهتعداد 550 و 650 جفت باز به ترتیب به دست آمد که ناحیه نسخه برداری شده داخلی دی.ان.ای. ریبوزومی هسته 99 درصد با گونه Neocosmosporavasinfecta با شماره دسترسی KM231804 از کشور هند و فاکتور طویل کننده ترجمه 100 درصد با گونه ای به همین نام با شماره دسترسی JX997934 از فرانسه شباهت داشت. این جدایه با شماره دسترسی MG811579 برای ناحیه نسخه برداری شده داخلی دی.ان.ای. ریبوزومی هسته و با شماره دسترسی MH976665 برای فاکتور طویل کننده ترجمه در پایگاه اطلاعاتی بانک ژن ثبت گردید.آنالیز فیلوژنتیکی ناحیه نسخه برداری شده داخلی دی.ان.ای. ریبوزومی هسته با بیشینه درست نمایی صحت شناسایی گونه را تایید کرد و نمونه ما با ضریب اطمینان بالا همراه با نمونه های معتبر از کشورهای دیگر در یک گروه قرار گرفت (شکل 2). جدایه قارچ فوق در مجموعه قارچ های زنده وزارت جهاد کشاورزی در موسسه تحقیقات گیاه پزشکی کشور (تهران) نگهداری می شود. این گونه برای فلور قارچی ایران برای نخستین بار از ایران گزارش می شود. نمونه بررسی شده: استان کرمانشاه، قصر شیرین، سومار، 45° 95 E, 33° 96 N، 5/4/1396، جداسازی شده از خاک بکر، شیما سعیدی (IRAN 3320 C).

    کلیدواژگان: Neocosmospora، Uncultivated soil، EF1، ITS، Iran
|
  • Amin Alidadi, Mohammad Javan, Nikkhah, Mojegan Kowsari, Saadi Karami, Morteza Ebrahimi Rastaghi Pages 75-91
    Zagros vegetation zone is one of the most important forest regions in Iran, which consists of a diverse group of arboreal species, especially oaks (Quercus spp.). Ilam province located in west of Iran and in Zagros vegetation zone which has 641000 ha of oak forests that its dominant species is Persian oak (Q. brantii). Oak trees decline is a complicated phenomenon that may result from different kinds of agents such as fungi. In order to study on fungi associated with oak trees decline, different parts of symptomatic Persian oak trees were sampled in different regions of Ilam province during the summer and autumn of 2014–15. Fungal species were identified according to either morphological or molecular characteristics obtained from ITS of ribosomal DNA. Eleven species of eight fungal genera were identified that all of them are reported for the first time as Persian oak-associated species. Also three species including Immersidiscosia eucalypti, Petriella sordida, and Neocamarosporium obiones are reported and fully described here as new records to mycobiota of Iran.
    Keywords: Morphology, Phylogeny, Quercus spp, ribosomal DNA, Zagros vegetation zone
  • Mounes Bakhshi Pages 92-112
    The genus Ramularia includes important plant pathogens with worldwide distribution, commonly associated with leaf spot diseases on a broad range of plant hosts. Although these fungi are common in Iran, most of the species found to date have been identified on the basis of morphological characteristics, and DNA data are available for limited number of them. During our investigation of fungi associated with leaf spot diseases in north and northwest of Iran, Ramularia isolates were recovered from leaves with leaf spots on different herbaceous and woody plants in the Asteraceae, Apiaceae, and Vitaceae families. Based on sequence data of five genomic loci (ITS, actA, tef1, rpb2 and gapdh), host, cultural and morphological data; four species including R. cynarae on Cirsium arvense,R. heraclei on Heracleum sp.,R. hydrangeae-macrophyllae on Vitis vinifera,and R. inaequalis on Taraxacum campylodes, were identified. Ramularia hydrangeae-macrophyllae represents a new record for the mycobiota of Iran as well as Asia, and V. vinifera is a new host for this species in the world. Moreover, C. arvense and T. campylodes are new hosts for R. cynarae and R. inaequalis in Iran,respectively. Additionally, a comprehensive literature-based checklist for 50 ramularia-like species known to occur on different plant species in Iran was provided. The complete annotated list covers 41 Ramularia species, two Cercosporella, two Neoovularia, two Neoramularia,one Microcyclosporella, one Neopseudocercosporella, and one Ramulariopsis.
    Keywords: Hyphomycetes, leaf spotting fungi, Mycosphaerella, Phylogeny, systematic
  • Elham Amini, Fatemeh Nasrollahi, Ali Sattarian, Soheila kor, Sohrab Boozarpour Pages 113-129
    Cuscuta is the only parasitic genus in Convolvulaceae family. This genus is globally distributed, with most species in the tropics, subtropics, and some in the temperate regions. In this study, the micro-morphological features and molecular evidencesof 12 populations from three species of Cuscuta (C. australis, C. campestris,and C. chinensis) have been considered. In total, seven quantitative and two qualitative characters of pollen were selected and measured. The most important characters include: shape, ornamentation of tectum, exine thickness and colpus length of the pollen. Based on this study, the seed shape and surface support at least for separation of C. australis from other two species. Using nuclear (nrDNA ITS) marker, we reconstructed phylogenetic relationships within three species of Cuscuta. This data set was analyzed by phylogenetic methods including Bayesian, Maximum likelihood, and Maximum parsimony. In phylogenetic analyses, all members of three species formed a well-supported clade (PP=1, ML/BS=100/100) and divided into two major clades (A and B). Clade A is composed of specimens of C. australis. Two species of C. campestris and C. chinensis are nested in clade B. Neighbor-Net diagram demonstrated separation of the studied populations.
    The results showed that, micro-morphological and molecular data provide reliable evidence for separation of these species.
    Keywords: Convolvulaceae, Neighbor-Net, nrDNA ITS, pollen, seed
  • Elham Nouri, Alireza Moshki, Mohammad Matinizadeh, Aliasghar Zolfaghari, Saeede Rajaei Pages 130-137
    The aim of this study was to examine the symbiosis relationshipbetween some arbuscular mycorrhizal fungi (AMF) and Salsola laricina (Chenopodiaceae), a non-mycotrophic plant speciesand its effect on improving plant growth parameters. Initially, the development of AMF density was monitored through two parameters including evaluation of mycorrhizal colonization of plant roots and density measurement in the soil under field conditions. Then, the spores were counted and the highest four morphotypes were isolated for morphological identification and preparation of inoculum to culture. The seeds of S. laricana were planted inside pots under greenhouse conditions and were inoculated by four isolates of AMF including Archaeospora schenckii, Glomus deserticola, Scutellospora erythropa, and Septoglomus constrictum and one treatment remained non-inoculated as control. High root colonization of the plants was found at six months after inoculation (46%) where the highest morphotypes density belonged to S. constrictum (No./20 g soil-1), suggesting the importance of AMF for plant growth efficiency. The AMF symbiosis generally improved the growth related to the height and weight of shoot and root of S. laricana that were significantly increased. The results led to the conclusion that, identification of interactions between plants, soil properties, and AMF colonization can contribute to improve management of ecosystems.
    Keywords: AMF, colonization, Chenopodiaceae, morphological recognition, taxonomy
  • Farrokh Ghahremaninejad, Roya Seif, Mostafa Assadi, Atiye Nejad Falatoury Pages 138-153
    Caryophyllaceae is the fifth largest Iranian plant family in terms of number of species where most of its species are Irano-Turanian. About 30% of these species are endemic of Iran. There are continuously uncertainties regarding the circumscription of genera, and especially because of new molecular and phylogenetic studies that in many cases do not confirm the traditional generic circumscription, the need for tangible traits to distinguish between the genera is felt. Accordingly, in this study, leaves’ anatomical characteristics of some species of Caryophylloideae from Iran have been described. Forty-nine characters (including 16 qualitative and 33 quantitative characters) of leaves’ transverse sections and epidermis have been considered. No anatomical characteristics are constant in all species of the genera, but some of them such as stomatal patterns, limb symmetry, collenchymatous tissue and layers of fiber around the central vascular bundles may be useful to separate some genera. Contemplating morphological and anatomical features, two new combinations and a key for the genera of this subfamily in Iran have been provided. Psammophiliella has been recorded for the first time from Iran.
    Keywords: Caryophyllaceae, new combination, Petrorhagia, Psammophiliella, qualitative, quantitative characters
  • Marzieh Beygom Faghir, Shima Pourebrahim, Farideh Attar Pages 154-164
    In this research phylogenetic relationships of the two genera Fragaria and Duchesnea, including four species ( Fragaria viridis, F. vesca, Duchesnea indica and D. chrysantha) and 2 of their closely related species (Potentilla reptans and P. micrantha) plus 2 Fillipendulla species ( representing outgroups) were carried out using morphological traits. Primarily, morphological evidences of 30 taxa were carefully examined. Then, phylogenetic analysis was conducted in two steps, 1) using 38 quantitative and qualitative characters 2) using 10 selected evidences. For this, all studied morphological characters were coded and analyzed by Maximum parsimony method (MP). Data analysis was carried out through the heuristic search embedded in the PAUP software. The result emphasizes the separation of the two subtribe Potentillinae and Fragariinae. It also shows monophyly of Fragaria and Duchesnea. Furthermore, based on the current findings, Potentilla is a closest relative of Duchesnea. Among the studied morphological characters14 (9 from the first and 5 from second analysis) isolates Fragaria from Duchesnea; and 6 (4 from the first analysis and 2 from the second analysis) separates Duchesnea from Potentilla. However, intra-species relationships between the Fragaria species) except for 4 taxa) remained unresolved.

    Keywords: Cladistics analysis, Strawberry, Mock strawberry, related species, Maximum parsimony
  • Somayeh Ghasemzadeh Baraki, Sedighe Nikzat Siahkolaee, Amir Mousavi Pages 165-175
    The presence of organic compounds and high amount of secondary metabolites (polysaccharides, phenolic component, etc.) in mosses cause difficulties in DNA extraction that are followed by problems in PCR reactions. In lower plants, various methods have been used for DNA extraction including silica gel and different commercial kits. These methods mostly use hazardous (like phenol or liquid nitrogen) or costly (proteinase K) materials. Commercial kits are high cost. In order to develop an appropriate and cost effective procedure for DNA extraction in lower plants, the CTAB protocol was modified. Triton X-100, SDS, activated charcoal and ammonium acetate were used for the elution of the contaminations instead of the hazardous and risky materials. The method was compared with three extraction kits (Vivantus, Biobasic, and Rana), and tested on nine species of mosses including Neckera complanata, Anomodon viticulosus,Trichostomum brachydontium,Dicranum scoparium, Tortula sp., Plagiomnium cuspidatum,Homalothecium sericeum,Eurhynchium sp., and Neckera crispa from Iran. The quality and quantity of the extracted DNA was examined with spectrophotometer and agarose gel electrophoresis. The lack of expensive proteinase K in this procedure had no unfavorable effect on the final results and helped to decrease the costs.

    Keywords: Expensive, non-flowering plants, proteinase K, risky materials, Triton X-100
  • Hamideh Hassannejad Div, Kolaei, Fatemeh Fadaie, Arman Mahmoudi Otaghvari, Seyed Kamal Kazemitabar Pages 176-183
    Noticeable variation was observed in a number of morphological characters in the Glycyrrhiza specimens in various habitats in north of Iran. To study these variations, two taxa related to the Hyrcanian region from all four known taxa of this genus in Iran, including Glycyrrhiza echinata, and G. glabra var. glabra were studied by numerical taxonomy using morphological characters in three provinces, Golestan, Mazandaran, and Gilan. A total of 15 populations were studied in terms of 60 quantitative and qualitative characters of vegetative and reproductive organs, and the obtained data were analyzed by SPSS software after encoding. Based on the PCA analysis, 11 components created about 98% of diversity, indicating the separation of relatively numerous characters for these taxa. Among these traits, the best one was the length of the pedicle. In the WARD cluster analysis, the populations of each taxon are located in a separate cluster and their position in each cluster is also significantly aligned with the longitude, which can be attributed to the significant influence of climate conditions, including relative humidity from west to east on the variety of peculiarities in these taxa. Based on the results of this study, taxonomic treatment of the studied taxa in Flora Iranica confirmed.
    Keywords: Fabaceae, Glycyrrhiza, Iran, morphometric, numerical taxonomy
  • Zeinab Shariatmadari, Maedeh Davary, Hossein Riahi, Zakie Modarresi Pages 184-188
    Cyanobacteria represent a small taxonomic group of photosynthetic prokaryotes which some of them are capable of N2 fixation and also possess a tremendous potential for producing a wide range of secondary metabolites. It has been suggested that, some of these microorganisms, especially heterocystous cyanobacteria, assist higher plant growth by supplying growth stimulating substances. During a floristic study of algae in the terrestrial habitats of Iran, cyanobacterial taxa presented in natural habitats of a medicinal plant (Tanacetum parthenium), located in Lorestan province (Iran) is isolated and identified. Among identified taxa, two species, Cylindrospermum voukii, and Wollea saccata are reported as new records from Nostocaceae family in Iran. Beside description of the new taxa, general distribution, as well as camera lucida images are included herewith.
    Keywords: Blue-green algae, cyanobacteria, diversity, Nostocaceae, terrestrial habitat
  • Zahra Mirsoleymani, Reza Mostowfizadeh, Ghalamfarsa Pages 189-191
    During last decade, the decline of elm trees was observed in Fars province (Iran) due to a wood decaying agent in heartwood of the trees. Unknown basidiomycete isolates were frequently isolated from such trees. The objective of the present study was to identify the basidiomycete isolates by molecular phylogenetic analysis of the internal transcribed spacers of ribosomal DNA. For this purpose, isolates of a basidiomycete were recovered from infected elm trees with brown rot in heartwood in Fars province. The isolates developed buff-colored colonies with white margins which produced red-brownish pigments in both PDA and MEA media. Mycelial width was average 2.4–3.8 µm, with brown cell wall without clamp connections. No aerial mycelia were observed in any isolates and average growth rate of colonies was 1.35mm-1 at 25 °C. No sexual organs were observed after six months of incubation at 25°C. Neighbor-joining phylogenetic analysis of internal transcribed spacers of rDNA (ITS) of sequences showed that the isolates belong to Fomitiporia mediterranea. This is the first report of F. mediterranea for Iran mycobiota. Small pieces of decaying wood from infected elm trees were placed on PDA and MEA at 25 °C and recovered isolates were purified on WA by hyphal tip method. Isolates were grown in 50 ml still culture of potato broth at 25 ºC. Freeze-dried mycelia were homogenized using sea sand (Fluka, Germany) and a plastic disposable pestle. Freeze-dried plant materials were also homogenized using mortars and pestles. DNA was extracted from homogenized preparation using a Genomic DNA Purification kit, (Fermentas, UK) according to the manufacturer’s instructions. DNA of the internal transcribed spacer regions (ITS) were amplified using the universal primers ITS1:5'- TCC GTA GGT GAA CCT GCG G -3' and ITS4:5'- TCC TCC GCT TAT TGA TAT GC -3'. Amplifications were performed in a CG1-96 thermocycler (Korbett Research, Australia). The PCR mixture contained: 10–20 ng of template DNA, 1 μM of each primer, 100 μM of dNTPs, 0.4 U Taq DNApolymerase (CinnaGen, Iran), 1.5 mM of Mg Cl2, 2.5 μl of 10× PCR buffer, 100 mM BSA, in a reaction volume of 25 μl. All PCRs consisted of 1 cycle of 94 °C for 3 min; 30 cycles of 95 °C for 30 s, 50 °C for 30 s, 72 °C for 60 s; and a final cycle of 72 °C for 10 min. PCR products were sequenced. Sequences of the internal transcribed spacer regions including the 5.8S gene of rDNA were used to study phylogenetic relationships of the studied taxa. The internal transcribed spacers sequences of rDNA generated in this study were compared to those of other taxa obtained from GenBank. A preliminary alignment of sequences was made using ClustalX with subsequent visual adjustment. Neighbor-joining phylogenetic analysis of internal transcribed spacers of rDNA (ITS) of sequences showed that the isolates belong to Fomitiporia mediterranea M. Fisch. (Fig. 1). The 780 bp sequence of isolate EN1 (GenBank Accession No.: HM582097) was 99% similar to ITS sequence from fruit body of F. mediterranea (Pilotti et al. 2005, GenBank Accession No.: AY620997) with some differences in 260 (T to C substitution) and 774 (A to gap substitution) nucleotide sites. Fomitiporia mediterranea was distinct by the sequences of the ribosomal DNA (ITS) region and growth rates at temperatures between 15 °C and 35 °C (Elena et al. 2006). The isolates developed buff colored colonies with white margins which produced red-brownish pigments in both PDA and MEA media (Fig. 2). Average mycelia width was 2.4–3.8 µm, with brown cell wall without clamp connections. No aerial mycelia were observed in any isolates and average growth rate of colonies was 1.35mm d-1 at 25 °C. No sexual organs were observed after six months of incubation at 25 °C. The isolates were able to grow at all temperatures tested between 15 °C and 35 °C. This is the first report of F. mediterranea for Iran.
    Specimen examined: Iran: Fars province, Shiraz, Bajgah, isolate EN1, recovered from elm trees, deposited at the Fungal Culture Collection of the Department of Plant Protection, Shiraz University, Shiraz, Iran (FT01.15.01).

    Keywords: Fomitiporia mediterranea, Basidiomycota, ITS, identification, Phylogeny
  • Elham Seidmohammadi, Saeed Abbasi, Mohammad Reza Asef Pages 192-195
    Through continuous sampling of agaric fungi conducted from 2014–17 at different locations of Eslamabad-e Gharb (Iran), two specimens belonging to the genus Pluteuswere collected. At the collection site, GPS coordinates; habit, habitat and macro-morphological characters were recorded and photographed. Microscopic features including basidiospores, basidia, cystidia and pileipellis were observed, measured and illustrated using a light microscope, OLYMPUS BX51. Primer pairs ITS1/ITS4 were used to amplify and sequencing of ITS rDNA. Phylogenetic analyses of ITS-rDNA sequence data using Maximum Likelihood approaches with 1000 bootstrap replicates were performed using the MEGA6 software (Tamura et al. 2013). Based on the morphological characteristics along with data obtained from ITS rDNA sequences, two species including Pluteuscinereofuscus and P. nanus were identified. Pluteusnanus has been previously reported from Iran (Saber 1991, Saber & Mehravaran 2004), but P. cinereofuscus is reported here as a new record for the mycobiota of Iran. Morphological characteristics of this species are as follows:Pileus up to 4.0 cm in diameter, when young hemispherical, then expanding to plano-convex with low umbo, hardly striate at margin; at first hygrophanous and olive-brown in color, later olivaceous grey at centre and brown-grey at margin (Fig. 1a). Gills free, moderately crowded, at first white, then turns to pink (Fig. 1b). Spore print brownish pink. Stipe tall, cylindrical, up to 5.0 cm high and less than 1.0 cm in diameter, white in color and pale grey at base. Ring absent. Pileipellis consisted of globose elements (Fig. 1c). Basidiospors smooth, subglobose to ellipsoid and 8–9 × 6.3–6.9 μm (Fig. 1h). Basidia clavate, four-spored (Fig. 1d). Pleurocystidia in various shapes of cylindrical, clavate, utriform or lageniform (Fig. 1e-g). Comparing the sequence of this specimen with the sequences of P. cinereofuscus available in the GenBank database using Basic Local Alignment Search Tool (BLAST) algorithm, represented only 94% similarity. This may be attributed to the complex nature of P. cinereofuscus.Nevertheless, clear morphological characteristics along with the results of phylogenetic analyses represented in figure 2, confirmed the identity of specimens. Pluteus is a species-rich genus belonging to the family Pluteaceae with more than 300 species worldwide (Kirk et al. 2008). The genus is characterized by pink spore prints, free gills and the absence of ring and volva. These fungi are saprophytic and grow mainly on wood or wood remains (Hansen & Knudsen 1992). According to the literature, prior to this study, 16 species of Pleuteus have been reported from Iran (Saber 1991, 1993, 2000, Saber & Esmaeili Taheri 2002, 2004, Saber & Mehravaran 2004, Ershad 1995, Arefipour et al. 2006, Asef 2007). Most of these reports have been related to the identification of macrofungi in the north of the country. Indeed, other regions including Kermanshah province have poorly studied. Therefore, greater attention to identifying macrofungi in this region and other poorly investigated areas in the country is needed.
    Specimen examined: Iran: Kermanshah province, Islamabad-e Gharb, Darbadam, solitary on the remains of the leaves and twigs of oak trees, E46º 25´ 54˝, N34º 01´08˝, 1700 m, 12 May 2016, E. Seidmohammadi (IRAN 16960 F).
    Keywords: Agaric, Eslamabad-e Gharb, Kermanshah, Macrofungi, Pluteaceae
  • Shima Saeedi, Samad Jamali Pages 196-199
    Neocosmospora E.F. Smith is a filamentous ascomycete fungal genus belong to Hypocreales order and contains several species mainly pathogenic for plants (Cannon & Hawksworth 1982). Species of Neocosmospora are known to live in the soil of tropical or subtropical areas and often in association with plant roots. During summer 2017, for isolation of Fusarium species from uncultivated soil (foothill) in Qasr-e Shirin (Kermanshah province, Iran), we recovered one isolate of Neocosmospora. Soil samples were collected from 0–20 cm depth. The isolates were recovered using a soil dilution plate method directly from uncultivated soil. Isolation was performed from soil using komada and potato dextrose agar. Genomic DNA was extracted using CTAB method (Garde et al. 1991). The internal transcribed spacers (ITS) of nuclear ribosomal DNA and apart of the Ef1-α translation elongation factor (TEF1) gene were amplified by PCR using the primer pair ITS1 (5-TCCGTAGGT-GAACCTGCGG-3)/ITS4
    (5-TCCTCCGCTTATTGATATGC-3) (White et al. 1990) and EF1F (5-ATGGGTAAGGAGGACAAGACTC-3)/EF1R
    (5-TGGAGATACCAGCCTCGAAC-3) (O’Donnell et al. 2008) in a final volume of 25 μM reaction containing 20 ng genomic DNA, 1 μM of each primer, 100 μM of each dNTP, 0.5 U Taq DNA polymerase (CinnaGen, Iran), 1.5 mM of MgCl2, 2.5 μM of 10 × PCR buffer (CinnaGen, Iran), and 14.5 μM H2O. Amplifications were conducted in a T-Personal thermocycler (Biometra, Germany) for 30 cycles of denaturation at 94 °C for 30 s, annealing at 55 °C for 30 s and extension at 72 °C for 60 s, with initial denaturation of 3 min at 94 °C before cycling and a final extension of 10 min at 72 °C after cycling. A portion (5 μM) of the amplified product was run on 1% TBE-agarose gel and the presence of a single band (ca. 540 bp) was a check for successful amplification. Phylogenetic analyses were conducted with maximum likelihood (ML) in the Molecular Evolutionary Genetic Analysis (MEGA) Ver. 5 program (Tamura et al. 2011). The best fit nucleotide substitution model (Jukes-Cantor) was based on the bayesian information criterion and was implemented in MEGA 5. Sequence produced in this study is deposited in GenBank under accession numbers MG811579 (ITS region), and MH976665 (Ef1-α). Mycelium white to creamish (Fig. 1A). Perithecia orange to pinkish red, globose to subpyriform with small neck, ostiolate, 240–350 µm tall and periphyses present (Fig. 1B). Asci cylindrical,
    8-spored, thin-walled, not amyloid, with truncated apex with a short pedicel, and 80–100 × 10–12 μm (Fig. 1C). Ascospores were uniseriate, rugose ornamentation, globose to ellipsoidal, hyaline when immature and brown at maturity, sometimes with oil droplets, and 11.23(10–12.58) × 9.63(8.03–10.45) µm (Fig. 1D). The fungal isolate was identified as N. vasinfecta using morphological characteristics and sequence analysis of ITS region and apart of the Ef1-α translation elongation factor. Based on a BLASTn search of NCBI GenBank nucleotide database, the closest sequence to our fungus (GenBank Accession Nos: MG811579 for ITS, and MH976665 for Ef1-α translation elongation factor) was N. vasinfecta isolated from soil from India (GenBank KM231804; identities = 99%) and France (GenBank JX997934; identities = 100%). The phylogenetic analysis of the sequenced ITS fragment positioned the our isolate within the N. vasinfecta clade (94 %) (Fig. 2). Neocosmospora vasinfecta has been reported from soil in South Africa and India (Lombard et al. 2015), clinical materials in France and Senegal (Ben Hamida et al. 1993, Dromer et al. 1997, Kac et al. 1999, Gabriel et al. 2013), and animal dungs (Doveri 2011). This species have been also reported as phytopathogenic fungus from peanuts in Vietnam, Australia, South Africa and Taiwan (Dau et al. 2010, Fuhlbohm et al. 2007, Huang et al. 1992, Baard & van Wyk 1985), Arachis hypogaea plant in Guinea (Lombard et al. 2015), and other plants (Manikandan et al. 2011). A culture of the fungus is deposited at the Iranian Fungal Culture Collection, Iranian Research Institute of Plant Protection, Tehran, Iran. To our knowledge, this is the first report of N. vasinfecta from Iran.
    Specimen examined: Iran: Kermanshah province, Qasr-e Shirin, 45° 95΄ E, 33° 96΄ N, 26.06.2017, from uncultivated soil, Sh. Saeedi (IRAN 3320 C).
    Keywords: Neocosmospora, Uncultivated soil, EF1, ITS, Iran