فهرست مطالب

  • سال ششم شماره 3 (پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/08/08
  • تعداد عناوین: 9
|
  • رسول قربانی*، محمد امینی صفحات 1-18
    این پژوهش با هدف ارزیابی کارآیی روش ریخت سنجی هندسی برای تعیین شکل لارو ماهی و شناسایی آنها در سطح گونه انجام شد. گونه های خانواده شورت ماهیان (Perciformes: Sillaginidae) به دلیل سخت بودن شناسایی مراحل لاروی به عنوان مدل انتخاب شدند. تعداد 47 عدد لارو ماهی از اردیبهشت 1392 تا فروردین 1393 از خورهای مرکزی استان بوشهر توسط تور بونگو جمع آوری شد. در ابتدا نمونه ها بر اساس مرحله رشد و نمو به سه گروه پیش خمیدگی، خمیدگی و پس خمیدگی تقسیم شده و سپس لاروهای مرحله خمیدگی و پس خمیدگی بر اساس تعداد میومر به سه دسته 34، احتمالا 34 و 38 میومری تفکیک شد. لاروهای دارای 34 میومر گونه sihama Sillago شناسایی شدند. پس از شمارش میومرها، از نیمرخ چپ ماهیان عکس برداری به‎عمل آمده و تعداد 8 لندمارک روی تصاویر دو بعدی انتخاب و رقومی سازی شد. صفات شمارشی و داده های شکلی حاصله، پس از آنالیز پروکراست (روی هم گذاری)، با استفاده از روش های آماری چند متغیره PCA و DFA مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. از نظر شکلی، بویژه بین گروه 34 میومری با دو گروه دیگر تفاوت معنی داری بین گروه ها مشاهده شد. در گروه 34 میومری فاصله نوک پوزه تا انتهای لوله گوارش کوتاه تر بود. گروه 38 میومری، ارتفاع بدن بیشتری نسبت به گروه احتمالا 34 میومری داشت. به طورکلی، روش ریخت سنجی هندسی می تواند به طور موثری برای شناسایی لارو ماهی در سطح گونه استفاده شود.
    کلیدواژگان: شورت ماهیان، گونه ها، شناسایی، ریخت سنجی هندسی، بوشهر
  • لیلا عبدلی*، احمد سواری، محمدتقی رونق، اصغر عبدلی، احسان کامرانی صفحات 19-34
    این پژوهش با هدف بررسی پویایی شناسی جمعیت گونه (P. waltoni) با استفاده از بررسی فراوانی طولی 1225 نمونه ماهی از گونه مورد مطالعه از جنگل های حرای بندر خمیر در استان هرمزگان از شهریور 1394 تا خرداد 1395 به صورت فصلی صید شده اند انجام شد. جهت انجام آنالیز داده های مربوط به فراوانی طولی به منظور محاسبه پارامترهای رشد از نرم افزار (ELEFAN 1) FiSAT II استفاده شد. برای تخمین پارامترهای رشد از برنامه ELEFAN 1 موجود در نرم افزار FiSAT II استفاده شد. این مقادیر برای نرها و ماده ها به ترتیب L∞، 75/13 سانتی متر، K، 68/0 در سال و t0، 29/0- سال و L∞، 75/13 سانتی متر، K ، 51/0 در سال و t0، 39/0- سال تخمین زده شد. مقدار میانگین طول برای نرها و ماده ها در منطقه مورد بررسی در طول مدت نمونه برداری05/0± 92/8 و 06/0±05/9 سانتی متر و همین مقادیر برای وزن نرها و ماده ها به ترتیب 13/0±27/7 و 17/0± 68/7 گرم محاسبه شد. مقدار عددی b 91/2 برای نرها و 04/3 برای ماده ها محاسبه شد. روابط طول کل – وزن برای نرها و ماده ها W=0.0114 L2.911 و W=0.00877L3.041 محاسبه شد. حداکثر سن برای ماهیان مورد بررسی 6 سال بود. با بکارگیری روش باتاچاریا و ترسیم منحنی گروه های همزاد تفکیک شده، دو گروه همزاد شناسایی شد. بیشترین میزان بازگشت شیلاتی برای نرها در فروردین ماه (33/22( و برای ماده ها در تیرماه (97/13) بدست آمد. ضریب مرگ و میر طبیعی، اعداد 58/1 و 4/1 برای ماهیان ماده و نر محاسبه شد.
    کلیدواژگان: P. waltoni، سن و رشد، خلیج فارس، استان هرمزگان
  • مهرداد حسن خانی، یزدان کیوانی*، احمدرضا جبله، مجتبی پولادی، نصرالله محبوبی صوفیانی صفحات 35-50
    در این مطالعه تنوع گونه ای ماهیان حوضه سیروان در دو فصل بهار و تابستان 1390 مورد بررسی قرار گرفت. 12 ایستگاه بر اساس میزان شباهت، محل تلاقی سرشاخه و میزان دخالت بشر انتخاب شد. از 1454 قطعه ماهی نمونه برداری شده در مجموع 17 گونه ماهی شناسایی شد که متعلق به چهار خانواده کپورماهیان، آزادماهیان، لوچ ماهیان و گاوماهیان بودند. فراوانی گونه ها بین فصول مختلف دارای تفاوت معنی داری نبود (P>0.05)، ولی تنوع گونه ها بین فصول، تنوع و فراوانی گونه ها در ایستگاه های مختلف در هر فصل، دارای تفاوت معنی داری بود (P<0.05). خانواده کپورماهیان 98% از فراوانی کل نمونه ها و خانواده آزادماهیان کم ترین فراوانی (07/0٪) را به خود اختصاص داده بود. به علاوه از مجموع گونه های شناسایی شده 97% بومی بودند. از خانواده Mastacembelidae گونه Mastacembelus mastacembelusدر ایستگاه پالنگان مشاهده شد. بیشترین فراوانی مربوط به Alburnus mossulensis و کم ترین آن مربوط به Carassius auratus, Luciobarbus pectoralis و Oncorhynchus mykiss بود. شش گونه غیربومی Ctenopharyngodon idella, Carassius auratus, Hemiculter leucisculus, Pseudorasbora parva، Oncorhynchus mykiss و Rhinogobius sp. نیز صید شد. بالاترین شاخص تنوع گونه ای (48/2)، غنای گونه ای (72/1) و غالبیت گونه ای (79/0) در فصل تابستان مشاهده گردید.
    کلیدواژگان: تنوع گونه ای، ماهیان آب شیرین، سیروان، کردستان، ایران
  • زینب حنایی کاشانی*، محمدرضا ایمانپور، وحید زادمجید، محمد مازندرانی صفحات 51-62
    در بررسی حاضر اثرات مواجهه کشنده و تحت کشنده سم مالاتیون در ماهی قرمز نر مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور در ابتدا ماهیان با سطوح مختلف غلضت کشنده مالاتیون (15 تا 25 میلی گرم/لیتر) مورد مواجهه قرار گرفتند و مقدار LC50 مالاتیون برابر با 5/23 میلی گرم برای این ماهی محاسبه گردید. سپس ماهیان با غلضت های تحت کشنده 1/0 LC50 (23/0 میلی گرم در لیتر) و 01/0 LC50 (023/0 میلی گرم در لیتر) به مدت 7 ماه مورد مواجهه قرار گرفتند. بعد از اتمام آزمایش تاثیر این سم بر میزان هماتوکریت، هموگلوبین، تعداد گلبول های سفید و قرمز، متوسط هموگلوبین گلبولی (MCH)، متوسط حجم گلبولی (MCV)، غلظت متوسط هموگلوبین گلبولی (MCHC)، آلانین ترانسفراز (ALT)، آلکالین فسفاتاز (ALP)، آسپارات آمینو ترانسفراز (AST)، تستسترون، پروتئین کل و گلوکز خون بررسی شد. درصد هماتوکریت، هموگلوبین، تعداد گلبول های سفید و قرمز، متوسط هموگلوبین گلبولی (MCH)، متوسط حجم گلبولی (MCV) و غلظت متوسط هموگلوبین گلبولی (MCHC) در بین گروه های آزمایشی معنی دار بود (05/0p<) بطوری که ماهیانی که تحت غلظت 1/0 LC50 از سم مالاتیون بودند کمترین میزان هماتوکریت، هموگلوبین، تعداد گلبول های سفید و قرمز، MCH و MCHC نسبت به تیمار شاهد داشتند. کمترین میزان آلانین آمینوترانسفراز، پروتئین کل، تستسترون و گلوکز در تیمار 1/0 LC50 مالاتیون مشاهده شد و حداقل میزان آلکالین فسفاتاز و آسپارات آمینوترانسفراز در گروه شاهد بدست آمد. در بررسی های بافت شناسی عوارضی از قبیل دژنره شدن سلول های هپاتوسیت، واکوئلیزاسیون گسترده سلول ای هپاتوسیت کبد، تجمع ملانوماکروفاژها و نکروز موضعی کبد در ماهیانی که با غلظت 1/0 LC50 مواجهه داده شده بودند مشاهده گردید در عین حال در ماهیانی که با غلظت 01/0 LC50 مواجه شده بودند عوارض کبدی ملایم تری ثبت گردید.
    کلیدواژگان: مالاتیون، پارامترهای خون شناسی، ماهی قرمز
  • محمد مازندرانی*، فاطمه خدادادی آرپناهی، ولیاللهجعفری، کوروش امینی صفحات 75-84
    در بررسی حاضر بیماری زایی یرسینیا راکری (Yersinia ruckeri) در بچه ماهیان کپور معمولی مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا تعداد 120 عدد ماهی کپور 2 ± 13 گرمی در 10 آکواریوم تقسیم شدند (12 ماهی به ازای هر آکواریوم) و به منظور سازگاری با شرایط محیطی به مدت 28 روز مورد پرورش قرار گرفتند. به منظور انجام آزمایش در این بررسی یک گروه شاهد و 4 گروه تیمار (هر کدام با دو تکرار) در نظر گرفته شدند. ماهیان گروه های تیمار به ترتیب با غلظلت های 108 × 4 /5 ، 107× 4 /5 ، 106 × 4 /5 ، 105 × 4 /5 ، 104 × 4 /5 باکتری به ازای هر ماهی از طریق تزریق داخل صفاقی مواجهه داده شدند. به ماهیان گروه شاهد نیز از طریق داخل صفاقی سرم تنها فیزیولوژی (Nacl , 09/0%) تزریق گردید. بر اساس نتایج دوز میانه کشنده (LC50) این باکتری برای این ماهی بعد از 7 روز و تا زمان 21 بعد از تزریق 108 × 5/2 (باکتری/ماهی) محاسبه گردید. عمده ترین علایم کلینیکی ماهیان بیمار شامل، پرخونی و تجمع مایعات خونی در اندام داخلی از جمله کلیه ها بود. در بررسی هیستوپاتولوژی ، هایپرپلازی لاملاهای ثانویه و جداشدگی اپیتلوم پوششی لاملاهای ثانویه در آبشش ها، پرخونی در عروق و بافت بینابینی کلیه، تجمع مایعات در لومن برخی از توبول های کلیوی و نکروز توبول های کلیوی و نیز پرخونی شدید در بافت کبد و نکروز هپاتوسیت های کبدی از عمده ترین علایم بافت شناسی بودند.
    کلیدواژگان: یرسینیا راکری، بیماری زایی، هیستوپاتولوژی، LC50
  • کامران عقیلی، سکینه یگانه*، کورش امینی صفحات 85-98
    در تحقیق حاضر، تغییرات شاخص های متابولیکی سرم خون شامل کورتیزول، گلوکز، ویتلوژنین خون، تستوسترون، پروژسترون، 17- بتا استرادیول در جنس ماده و 11- کتوتستوسترون و کورتیزول در ماهیان جنس نر ماهی کپور دریایی و دریایی پرورشی (Cyprinus carpio) در بندر ترکمن (جنوب دریای خزر) بررسی گردید. نتایج حاصل از مقایسه سطح هورمون های رسیدگی جنسی میان مولدین ماده دریایی و دریایی پرورشی (آزمون independent t-test) در تحقیق حاضر نشان داد که در ماهیان دریایی ماده سطوح هورمون کورتیزول و هورمون پروژسترون بطور معنی داری بیشتر از مولدین دریایی پرورشی بود (0.05p<). همچنین سطح وتیلوژنین در ماهیان دریایی بطور معنی داری بیشتر از ماهیان دریایی پرورشی بود. (0.05p<).ولیکن سطح هورمون 17- بتا استرادیول، هورمون تستوسترون، گلوکز و کلسیم در بین مولدین ماده دریایی و دریایی پرورشی تفاوت معنی داری نداشت (0.05p<). همچنین نتایج تحقیق حاضر نشان داد که سطح هورمون 11- کتوتستوسترون در ماهیان نر دریایی بطور معنی داری بیشتر از ماهیان نر دریایی پرورشی بود (0.05p<) و سطح هورمون کورتیزول در ماهیان نر دریایی پرورشی بطور معنی داری بالاتر از ماهیان نر دریایی بود (0.05p<).
    کلیدواژگان: کپور دریایی، شاخص های متابولیکی، هورمون های رسیدگی جنسی، ویتلوژنین
  • حمیدرضا احمدنیای مطلق*، امید صفری صفحات 99-114
    مطالعه حاضر به منظور بررسی پتانسیل استفاده از پودر بذر گیاه استبرق (Calotropis procera) در جیره غذایی ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) در پنج سطح 1، 2، 3، 4 و 5 درصد به علاوه شاهد (صفر درصد) در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. جهت انجام آزمایش 3600 قطعه بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان (64/3 ± 5/11 گرم) در 18 عدد حوضچه تقسیم شدند و پس از یک دوره سازگاری دو هفته ای به مدت 56 روز با شش جیره آزمایشی تغذیه شدند. شاخص های رشد، کبدی، امعاء و احشاء کارایی تغذیه به همراه ترکیب شیمیایی لاشه، بقا و ضریب تبدیل غذایی و میکروبیوتای روده مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد افزایش میزان پودر بذر استبرق در جیره غذایی ماهیان تا سطح 4 درصد موجب افزایش معنی دار رشد ویژه و تعداد باکتری های اسیدلاکتیک روده نسبت به تیمار شاهد گردید (05/0P<). نسبت کارآئی پروتئین با افزایش سطح پودر بذر استبرق به میزان 3 تا 5 درصد تفاوت آماری معنی داری را با تیمار شاهد نشان داد ولی تفاوت معنی داری بین گروه های آزمایشی وجود نداشت. همچنین میزان بقا، ضریب تبدیل غذایی، شاخص کبدی و شاخص امعا و احشا به ترتیب در تیمارهای دارای سطوح 2، 3، 4 و 5 درصد پودر بذر استبرق در بهترین وضعیت خود قرار گرفتند (05/0P<). نتایج نشان داد که استفاده از حداکثر 3 درصد پودر بذر استبرق به عنوان یک افزودنی غذایی گیاهی می تواند گزینه مناسبی جهت استفاده در جیره قزل آلای رنگین کمان باشد.
    کلیدواژگان: قزل آلای رنگین کمان، پودر بذر استبرق، رشد، میکروبیوتای روده
  • مهدی خارکن قمصری، رضا اکرمی*، زید احمدی صفحات 115-128
    این مطالعه با هدف تعیین اثر تراکم های مختلف ذخیره سازی شامل 1، 5/1 و 2 کیلوگرم بر متر مربع و درصدهای مختلف غذادهی شامل 1%، 2% و 3% وزن بدن در روز بر شاخص رشد ، فاکتورهای خونی و برخی پارامترهای کیفی آب در فیل ماهی(Huso huso) جوان پرورشی برای مدت 7 هفته انجام گرفت. وزن ماهیان در ابتدای آزمایش 5/1±25 گرم بود. ماهیان در قالب طرح فاکتوریل و با دو تکرار در 18 ونیرو توزیع شدند و با جیره تجاری (44% پرونئین، 20% چربی و 7% خاکستر) به صورت دستی و دو بار در روز تغذیه شدند. در انتهای پرورش مشخص گردید نرخ اپتیمم تغذیه و عملکرد رشد در تراکم 1 کیلوگرم بر متربع و غذادهی 3% وزن بدن در روز بود و اثر متقابل دو عامل تراکم و درصد غذادهی معنی دار بود (05/0>P). مقایسه پارامترهای خونی در تیمارهای مختلف اختلاف معنی داری را نشان ندادند (05/0P) ولی تاثیری روی درجه حرارت و میزان اسیدیته نداشت (05/0
    کلیدواژگان: تراکم، درصد غذادهی، رشد، خون، کیفیت آب، فیل ماهی (Huso huso)
  • فاطمه محمدی نافچی، حمید محمدی آذرم*، وحید یاوری، امیرپرویز سلاطی، نسیم زنگویی صفحات 129-142
    در این تحقیق اثر جایگزینی پودر ماهی با پروتئین گیاهی سویا و مخمر نانوایی در جیره غذایی بر فعالیت آنزیم گوارشی، ترکیبات بیوشیمیایی بدن و شاخص های بیوشیمیایی خون ماهیان جوان بنی (Mesopotamoichthys sharpeyi) مورد مطالعه قرار گرفت. پنج تیمار غذایی شامل تیمار شاهد (فاقد پودر سویا و مخمر نانوایی) و تیمارهای حاوی 25%، 50% ، 75% و 100% جایگزینی پودر ماهی با کنجاله سویا و مخمر نانوایی با نسبت برابر1:1 در سه تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. در هر تکرار 40 عدد ماهی با میانگین وزن اولیه 29/0±40/4 گرم در مخازن 300 لیتری با حجم آبگیری 250 لیتر ذخیره سازی گردید. ماهیان مورد آزمایش به روش سیری و سه بار در روز به مدت 56 روز تغذیه شدند. در پایان دوره ی آزمایشی اختلاف معنی داری در میزان فعالیت آنزیم های گوارشی در مقایسه با شاهد وجود نداشت (05/0P>). ترکیبات بیوشیمیایی لاشه ماهیان در تیمارهای مختلف آزمایشی تفاوت معنی داری در مقایسه با شاهد نداشت(05/0P>). مقدار تری گلیسیرید پلاسما به طور معنی داری کاهش و کلسترول کل به طور معنی داری در پلاسمای خون ماهیان، با افزایش نسبت جایگزینی پودر ماهی در جیره های غذایی در مقایسه با شاهد افزایش یافت(05/0P<). بنابراین می توان از ترکیب برابر پودر سویا و مخمر نانوایی در جیره غذایی ماهیان جوان بنی تا سطح 100 درصد جایگزینی بدون اثر گذاری منفی استفاده کرد.
    کلیدواژگان: پودر ماهی، سویا، مخمر نانوایی، جایگزینی، بنی
|
  • Rasul Ghorbani Dr*., Mohammad Amini Dr. Pages 1-18
    The aim of this study was to evaluate the efficiency of geometric morphometrics for describing the body shape of fish larvae, and identifying them to speciess. Species of sillaginid fishes (Perciformes: Sillaginidae) were chosen as the model group, as the larval stages in this family are particularly difficult to identify. 47 individuals collected from the central creeks of Bushehr province between June 2013 and April 2014 using bongo net. The individuals were first divided to three developmental stages, preflexion, flexion and postflexion. Then flexion and postflexion larvae were divided into three groups, depending on 34, probably 34 and 38 myomers. The larvae with 34 myomeres were identified as Sillago sihama. After counting myomers, 8 landmarks were digitized on pictures taken from left side of specimens. Data were analyzed using PCA and DFA after procrustes superimposition and data standardization. There are some meaningful shape differences between three groups (P<0.001), especially between 34 myomers group and other two groups. The preanal length in 34 myomers group was shorter than that of 38 and probably 34 myomers groups. The body height in 38 myomers group was higher than probably 34 myomers group. Therefore, geometric morphometrics is a promising tool for identifying fish larvae to species level.
    Keywords: Sillaginids, Species, Identification, Geometric Morphometric, Bushehr
  • Leila Abdoli MISS *, Ahmad Savari Mr, Mohammad taghi Rounagh Mr, Asghar Abdoli Mr, Ehsan Kamrani Mr Pages 19-34
    This study was conducted on population dynamic of Periophthalmus waltoni by using length frequency data of 1225 specimens of this species that were collected by hand and dip net from mangrove forest khamir port in the hormozgan province during September 2015 to June 2016. Growth of parameters were estimated using ELEFAN programmer of FiSAT II software. The growth parameters of von Bertalanffy equation were estimated as: L∞: 13.75 cm and K: 0.68 year -1 t0: -0.29 for males and 13.75 cm and 0.51 year -1 t0: -0.39 for females. The mean length of P. waltoni specimens caught in the study area 8.92±0.05 cm for males and 9.05±0.06 for females. The weight means for males and females were 7.27±0.13 gr and 7.68±0.17respectively. The b was 2.91 and 3.04 for male and female. The length-weight relationship for males and female were W=0.0114 L2.911(r2=0.957) and W=0.0087L3.041 (r2=0.955) respectively. Maximum age was estimated to be 6+ years. Tow chohorts were distinguished. The maximum recruitment was in April at 22.33% for males and in July at 13.97 for females. The natural mortality coefficient was 1.58 and 1.4 in female and male.
    Keywords: Age, growth, Periophthalmus waltoni, Persian Gulf, Hormozgan province.
  • Mehrdad Hasankhani Eng, Yazdan Keivany Dr *, Ahmadreza Jabaleh Eng, Mojtaba Pouladi Eng, Nasrollah Mahboobi Soofiani Dr Pages 35-50
    The diversity of fish in Sirvan basin was studied in spring and summer of 2011. Twelve stations were selected on the basis of similarity, the confluence of tributaries and human intervention. Some 1454 fish specimens were collected and analyzed among which a total of 17 species belonging to four families Cyprinidae, Salmonidae, Nemacheilidae and Gobiidae were identified. Species richness was not significantly different in the seasons (P> 0.05), but there were significant differences between the seasons species diversity and species diversity in different stations in any season (P <0.05). About 98% of the specimens were in the family Cyprinidae. The lowest frequencies was in Salmonidae (0.07%). About 97% of the species were native. The Mastacembelidae species, Mastacembelus mastacembelus, was observed in Palangan station. The most frequent species was Alburnus mossulensis and the less frequent ones were Carassius auratus, Lucius pectoralis and Oncorhynchus mykiss. In this study, six exotic species, Ctenopharyngodon idella, Carassius auratus, Rhinogobius cf. similis, Hemiculter leucisculus, Pseudorasbora parva and Oncorhynchus mykiss were captured. The highest diversity index (2.48), species richness (1.72) and dominance (0.79) were observed in summer.
    Keywords: Diversity, freshwater fish, Sirvan, Kordestan, Iran
  • zeinab hanee kashani*, mohammadreza imanpour, vahid zadmajid, mohammad mazandarani Pages 51-62
    In the present study the effects of lethal and sub- lethal levels of malation in male gold fish, Crasius auratus, have been studied. In this regard, first of all, fish were exposed with lethal concentration levels of malation (15-23 mg/l) and 96 h median lethal concentration, LC50, calculated as 12.5 mg/l for this fish. Then fish were exposed to sub-lethal levels including 0.1 LC50 ( 2.35 mg/l ) and 0.01 LC50 (0.235 mg/l) of malation for 7 months. Then effects of this toxicant on hematocrit, hemoglobin, the number of red blood cell and white blood cell, MCH, MCHC, MCV, alanin amino taransferas, alkalin phosphatase, asparat amino transferas, total protein, testestron and glucose of blood were evaluated. hematocrit, hemoglobin, the number of red blood cell and white blood cell, MCH, MCHC and MCV were significant (p<0.05) between experiment treatments as fish which were exposed to the concentration of 0.1 LC50 of malathion toxicant had lower hematocrit, hemoglobin, the number of red blood cell and white blood cell, MCH and MCHC compare to control group. The lowest levels of alanin amino taransferas, total protein, testestron and glucose were observed in 0.1 mg/liter and minimum levels of alkalin phosphatase and asparat amino transferas found in control group. Histopathological study were characterized by hepatocyte degeneration, defuse hepatocyte vacuolization, accumulation of melanomacrophage and focal necrosis in the liver of fish that exposed with concentration of 0.1 LC50. On the other hand this fish that exposed with concentration of 0.01 LC50 showed moderate pathologic signs in the liver.
    Keywords: Malathion, Histopathology, hematological parameters, gold fish.
  • mohammad mazandarani*, fatemeh khodadi arpanahi, valiallah jafari, korosh amini Pages 75-84
    In the present study pathogenicity of Yersinia ruckeri have been studied in common carp, Cyprinus carpio, fingerlings. In this regard, 120 common carp fingerlings with average weight of 13 ± 2 divided into 10 aquariums (12 fish per aquaria) and were reared for 28 for acclimatization. In this study one control and 4 treatment groups (with two replicates for each one) were considered. Fish of treatment groups were challenged with Yersinia ruckeri via intra peritoneal injections at dosage of 5.4×108, 5.4×107 , 5.4×106, 5.4×105cells/fish. Control fish just received sterile normal saline (0.9% NaCl) via intra peritoneal injection. According to the results mean lethal concentration (LC50) of this bacterium after 7 days and until 21 days post challenge calculated as 2.8 ×108 cell/fish. Congestion in internal organs especially in kidney and accumulation of bloody fluid in the abdominal cavity were the most clinical signs in sick fish. Gill histopathology was characterized by hyperplasia and epithelial lifting in secondary lamella, kidney histopathology was characterized by congestion and bleeding in interstitial tissue, accumulation of fluid in tubular lumens and tubule necrosis and so in the liver congestion and hepatocyte necrosis were recorded as the most histological signs
    Keywords: Yersinia ruckeri, pathogenicity, histopathology, LC50
  • Kamran Aghili, Sakineh Yeganeh *, Kourosh Amini Pages 85-98
    In this trial, changes of metabolically indices such as cortisol, glucose, vitellogenin in blood, testosterone, progesterone, 17-β estradiol in females and 11-ketotestosteron and cortisol in males carp (Cyprinus carpio) in Bandar Turkmen (South of the Caspian Sea) were investigated. The results (independent t-test) indicated that the amount of cortisol and progesterone in wild females were significantly higher than wild cultivated females (P<0.05). Also, the level of vitellogenin was significantly higher in wild females than wild cultivated females (P<0.05). However, the levels of 17-β estradiol, testosterone, glucose and calcium had no significant difference between wild and wild cultivated females (P>0.05). Also, the results of this study showed that the level of 11-ketotestosteron in wild male was significantly higher than wild cultivated male (P<0.05), and the level of cortisol in wild cultivated male was significantly higher than wild male (P<0.05).
    Keywords: wild carp, metabolic parameters, Sexual Maturity Hormones, Vitellogenin
  • Hamidreza Ahmadnia Motlagh Dr *, Omid Safari Dr Pages 99-114
    This study was conducted to investigate the potential of milkweed seed powder (Calotropis procera) to be included in the diet of rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) in five levels 1, 2, 3, 4 and 5 percent plus control (zero percent) in a completely randomized design triplicated. To perform the test, 3,600 rainbow trout fries (11.5±3.64 g) were distributed in 18 raceways. After two weeks of acclimatization, the fish were fed with six experimental diets for 56 days. Growth indices, hepatosomatic index, gastro somatic index, feed efficiency ratio as well as whole body chemical composition, survival and feed conversion ratio were studied. The results showed that an increase in milkweed seed powder up to 4%, resulted in a significant increase in specific growth rate and intestinal Lactic acid bacteria count compared to control (P<0.05). The increase of Protein efficiency ratio by increasing milkweed seed powder at the rate of 3 to 5% showed a significant difference with control, but there was no significant difference between experimental groups. The best results of survival rate, feed conversion ratio, hepatosomatic index and gastro somatic index were achieved in the treatments receiving 2, 3, 4, and 5% milkweed seed powder (P<0.05). The results showed that an inclusion of maximum 3% milkweed seed powder as an herbal feed additive could be an appropriate candidate in the diet of rainbow trout.
    Keywords: Rainbow trout, milkweed seed powder, Growh, intestinal microbiota
  • Mehdi Kharkan Ghamsari Mr, Reza Akrami Dr*, Zeid Ahmadi Dr Pages 115-128
    Growth, hematological parameters and water quality for great sturgeon (Huso huso), were determined at three different stocking densities and three feeding rates. Stocking density were 1, 1.5 and 2 kg m-2 and feeding rates were 1, 2, and 3% body weight day-1. Sturgeon were offered to 18 tanks and 3×3 experimental design was used with two replicates per treatment. Initial average body weights of the fish were 25 ± 1.5g and were hand-fed a pelleted commercial feed (44 % protein, 20% fat, and 7% ash) twice daily throughout the experiment period. After about 7 weeks of feeding, optimal feeding rate and growth performance was observed in 1 kg m-2 and 3% of body weight day-1 and there were significant difference interaction in stocking density and feeding rate between treatments (P<0.05). The results demonstrated that hematological parameters were not significantly different in all groups (P>0.05). No mortality was abserved during the experiment. Water quality including ammonia (NH3) and dissolved oxygen (DO) showed significant differences (P<0.05) among the treatments affected by different densites and feeding rates, while temperature and pH showed no significant difference (P>0.05). Results show that the optimum feeding rate and stocking density for fishes weighing 25 to 155 would appear at a feeding rate at 3% body weight day-1 with the stocking density 1 kg m-2.
    Keywords: stocking density, feeding rate, growth, hematological parameters, water quality, Bluga (Huso huso)
  • fatemeh mohammadi naghchi, hamid mohammadi azarm*, vahid yavari, amirparviz salati, nasim zangoee Pages 129-142
    In this study, the effect of replacement of fish meal with soybean meal and baker's yeast on activity of digestive enzymes, body composition and biochemical blood factor of juveniles (Mesopotamichthys sharpeyi) were studied. Five treatments consisted of a control treatment (no Soybean meal and yeast) and treatments containing 25%, 50%, 75% and 100% replacement of fish meal with soybean meal and baker's yeast with ratio of 1:1 in triplicates were examined. Each replicate were stocked with 40 fish with initial average weight of 4.40 ± 0.29 g in 300 liter tank with a volume of 250 liter of water. Experimental fish were fed to satiation triple daily for 56 days. At the end of the period, the activity of digestive enzymes were not significantly different compared with control group (P>0.05). The carcass biochemical composition of fish in different treatments were not significantly different compared with the control group (P>0.05). Triglycerides value of plasma were significantly decreased and total cholesterol were significantly increased with replacement of fishmeal in diet compared with the control group (P <0.05). So, soybean meal and baker's yeast with same ratio can be used up to 100% instead of fish meal without negative effect in the diet of juveniles Mesopotamichthys sharpeyi.
    Keywords: Fish meal, Soybean meal, Baker's yeast, Replacement, Mesopotamichthys sharpeyi