فهرست مطالب

نثر پژوهی ادب فارسی - سال بیست و یکم شماره 44 (پاییز و زمستان 1397)
  • سال بیست و یکم شماره 44 (پاییز و زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • حوریه اسدی حبیب*، فاطمه کوپا، علی پدرام میرزایی، مصطفی گرجی صفحات 1-16
    گستردگی و پیچیدگی دیوان ها و تشکیلات درباری درزمان حکومت های نیمه مستقل سامانی، غزنوی و سلجوقی در ایران پس از اسلام، تاثیر فراوانی در تحول و تطورسبک نثر منشیانه گذاشته است؛ با گسترش دربارها و دیوان ها علی -الخصوص دیوان رسالت بر اهمیت و جایگاه دبیران افزوده شد؛ به نسبت افزایش قدر و منزلت دبیران و منشیان، نثر منشیانه و مترسلانه نیز جایگاه ویژه ای یافت. به نظر می-رسد نثر ساده و مرسل در ادوار قبل با گسترش دربارها و دیوان ها به نثر مصنوع و متکلف تبدیل شده است و این رابطه از علل مهمی چون عوامل سیاسی، اجتماعی - فرهنگی و روان شناختی متاثر شده است که هر یک از این عوامل به نحوی از انحا در تصنع و تکلف نثر کاتبان و منشیان موثر بوده اند.دراین مقاله، علاوه بر آشنایی با دبیران، به تحول و تطور سبک نثر منشیانه و هم چنین، ارتباط آن با توسعه و گسترش تشکیلات درباری و دیوانی پرداخته شده است.
    کلیدواژگان: دبیران و منشیان، دیوان رسالت، نثر منشیانه، ترسل و انشا، تشکیلات دیوانی و درباری
  • نجمه دری*، حسن ذوالفقاری، زهرا بحرینیان صفحات 17-36
    «نقالی های مکتوب»، داستان های بلند عامیانه ای هستند که در طی سنت نقالی و داستان گزاری از شکل شفاهی - با حفظ برخی ویژگی های زبان مردم- به شکل مکتوب درآمده اند. سنت داستان گزاری، سنتی دیرپا در ایران بزرگ است که همواره منابع لازم برای آفرینش آثار ادبی ارزشمند را فراهم نموده است. داستان-هایی که از قلمرو ادبیات شفاهی به قلمرو ادبیات مکتوب وارد شده اند، دارای ویژگی ها و خصلت های منحصر به فرد محتوایی و ساختاری، تاریخی و فرهنگی هستند و هویت جداگانه ای دارند. این هویت جداگانه ما را ترغیب می کند تا این داستان ها را ذیل یک نوع یا ژانر ادبی خاص قرار دهیم. دانش انواع ادبی، زمینه را برای پژوهشگران فراهم می کند تا در یک چارچوب منظم، آثار ادبی را مطالعه کنند. پیش تر برخی محققان، «نقالی های مکتوب» را زیر انواع ادبی «رمانس»، «حماسه منثور»، «رمان شهسواری- قهرمانی» و «افسانه» قرار داده اند. در این مقاله سعی شده است با استفاده از سه متغیر درون متنی «محتوا، فرم و وجه» و چهار متغیر برون متنی «کارکرد، بافت، مخاطب، روابط بینامتنی»، «نقالی های مکتوب» به عنوان یک ژانر ادبی جداگانه با ویژگی های خاص معرفی شود.
    کلیدواژگان: نقالی های مکتوب، سنت نقالی، ژانر یا نوع ادبی، ادبیات عامه، نثر فارسی
  • سلمان ساکت*، ملیحه گزی مارشک صفحات 37-63
    زاد آخرت یکی از آثار فارسی ابوحامد محمد غزالی (م: 505 ق.) و ترجمه کتاب دیگری از او به نام بدایه الهدایه است که فصولی درباره برخی از مباحث کلامی بدان افزوده شده است. این کتاب که گزیده ای از قسمت های مختلف کیمیای سعادت است، در سال های 1268ق. و 1276ق. در هند به شیوه چاپ سنگی به طبع رسیده است. در سال 1352ش. مراد اورنگ زاد آخرت را از روی نسخه ای بی تاریخ به شماره 5552 متعلق به کتابخانه مجلس شورای اسلامی به چاپ رساند. این چاپ به دو دلیل عمده «علمی و یکسان نبودن شیوه تصحیح» و «معتبر نبودن نسخه مورد استفاده» با کاستی های فراوان همراه است و تصحیحی علمی و انتقادی به شمار نمی رود. این جستار به معرفی کامل اثر، چاپ اورنگ و اشکالات و نواقص آن پرداخته است تا خوانندگان و پژوهشگران به روشنی دریابند که با وجود اشکالات و ابهامات فراوان در چاپ اورنگ و نیز با توجه به اهمیت اثر و نویسنده آن و دستیابی به نسخ دیگری از زاد آخرت، تصحیح دوباره این اثر ضروری و اجتناب ناپذیر است.
    کلیدواژگان: ابوحامد محمد غزالی، زاد آخرت، بدایه الهدایه، تصحیح انتقادی، نسخه شناسی
  • احمد سنچولی*، عبدالله واثق عباسی صفحات 65-84
    رومن یاکوبسن (1982-1896) زبان شناس و نظریه پرداز روسی با پذیرفتن دیدگاه سوسور (1913-1857) درخصوص دو محور جانشینی و هم نشینی، زبان را به دو قطب استعاری و مجازی تقسیم کرده و بر این باور است که قطب استعاری مخصوص شعر و بر مبنای رابطه شباهت در محور جانشینی است و قطب مجازی مخصوص نثر و بر پایه رابطه مجاورت در محور هم نشینی شکل می گیرد. بر اساس این دیدگاه در تاریخ بیهقی که غلبه زبان با قطب مجازی است، در میان کارکردهای مختلف زبان، کنایه به عنوان یک ویژگی سبکی و متعلق به قطب مجازی زبان از اهمیت خاصی برخوردار است. بیهقی با تصرف در ساختار نحوی جمله ها که غالبا در محور هم نشینی زبان صورت می گیرد، از کنایه برای تجسم و عینیت بخشی به مفاهیم ذهنی بیشترین بهره را برده است. کنایات تاریخ بیهقی را می توان به دو دسته زبانی و ادبی تقسیم کرد که اغلب آن ها در معنای اولیه خود دارای مصداق عینی هستند و به عبارتی لازم معنای آن ها قابلیت تحقق در واقعیت بیرونی را دارد و این مساله با آنچه یاکوبسن می گوید که قطب مجازی زبان از ویژگی های بارز نثر مخصوصا ادبیات رئالیستی است، هم خوانی و هماهنگی بسیار دارد.
    کلیدواژگان: تاریخ بیهقی، کنایه، یاکوبسن، قطب مجازی زبان
  • الهام سیدان* صفحات 85-106
    در این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی شیوه های اثرپذیری روزبهان از آیات و احادیث و رویکرد تاویلی او در مشرب الارواح بررسی می شود. روزبهان بقلی در مشرب الارواح مشهور به هزارویک مقام ضمن تبیین مبانی سلوک طرح منسجمی درباب مقام های عرفانی ارائه می دهد. هر یک از این مقام ها با استناد به تعبیری قرآنی یا لفظی از احادیث ساخته وپرداخته می شوند. هنجارگریزی ها و قاعده ستیزی های بسیاری در طرح مقام های عرفانی در این اثر مشاهده می شود. شیوه بهره گیری روزبهان از آیات قرآن و احادیث نیز در این اثر با نوآوری های بسیاری همراه است که در این پژوهش به بررسی آنها پرداخته می شود. نتایج این بررسی نشان می دهد گرایش روزبهان به تاویل آیات و احادیث با اقتباس لفظی و معنایی به ساخت اصطلاح واره های جدیدی در عرفان اسلامی منجر می شود. علاوه بر این، بی توجهی به بافت همراه و بافت موقعیتی زمینه بافت گردانی و ارائه تفسیری اشاری از آیات را فراهم می کند. از دیگر ویژگی های درخور توجه اقتباس های روزبهان رعایت تناسب های لفظی و هم آوایی ها در طرح مقام های عرفانی است که غالبا در فرایند ناخودآگاه تجربه بر زبان ظاهر می شوند.
    کلیدواژگان: اقتباس، بافت گردانی، روزبهان بقلی، قرآن، مشرب الارواح
  • ریحانه کریمایی*، مهدی ماحوزی، شهین اوجاق علیزاده صفحات 107-127
    کتاب قصص الخاقانی، شامل تاریخ مختصر صفویان تا پایان روزگار شاه عباس دوم است ، بویژه تاریخ مفصل این پادشاه تا تفصیل فراوان در زمینه فتح قندهار و پایداری بعد از فتح در برابر سپاه شاه جهان گورکانی؛ همچنین این کتاب، شرح حال برخی از دانشمندان، حکیمان و بسیاری از فرمانها و مکاتبات سیاسی را در بردارد. پژوهش حاضر، با روش توضیحی- تحلیلی به بررسی سبکی نوشته یاد شده میپردازد و میکوشد از رهگذر کاوش، در سه سطح زبانی، ادبی و فکری اثر به ارزیابی و نقد سبک شناسانه، اقدام کند. از جمله ویژگی ها و جلوه های سبکی این کتاب در سطح زبانی، فراوانی افعال پیشوندی، مرکب، ماضی استمراری و استفاده از فعل «نمود» و در سطح ادبی، فراوانی تنسیق الصفات ،تتابع اضافات، بکاربردن سجع، نمود بیشتری دارد. در سطح فکری نیز توجه ویژه به وقایع تاریخی مهم، مبحث قوانین دربار شاهان و تفکرات شخصی ولی قلی بیگ، نمایان است، همچنین وی با استفاده از استعداد خویش و جانبداری از شاه عباس دوم در پی آن است که افتخارات و امتیازاتی حصول کند.
    کلیدواژگان: سبک، سبک شناسی، تاریخ، قصص الخاقانی، ولی قلی بیگ شاملو
  • فاطمه منتظری، حسین رضویان*، محمد رضایی، حسین کیا صفحات 129-149
    تحلیل گفتمان انتقادی روشی برای تحلیل متن است و جامع ترین الگو را در این زمینه، نورمن فرکلاف (1989) ارائه کرده است که در سه سطح توصیف، تفسیر و تبیین، رابطه متن را با بافت موقعیتی آن آشکار می سازد. با گسترش شیوه های جدید در تحلیل متون، بررسی متون کهن از این افق های تازه ضروری می نماید. هرچند متون عرفانی بیشتر با انگیزه های درونی و به دور از مبارزه با سیاست و اجتماع نگاشته می شدند؛ اما از تاثیر اجتماع و دوران خود مصون نبوده اند و گفتمان های مسلط بر آن ها، متاثر از شرایط دوران آن هاست. قرن پنجم یکی از دوره های مهم در تصوف است و رساله قشیریه یکی از متون برجسته ایست که در همین دوران به وسیله ابوالقاسم قشیری در پی ایجاد انحراف در تصوف، برای تبیین اصول و عقاید صوفیه نگاشته شده است. در این پژوهش باب آخر از این اثر را که دربرگیرنده سفارش به مریدان است؛ بر اساس نظریه فرکلاف تحلیل نموده ایم. نتایج بررسی نشان می دهد که ایدئولوژی قشیری در شیوه استفاده از عبارات و کلمات آشکار می شود. گفتمان های مسلط بر این باب شامل تعظیم صوفیه، تسلیم مرید در برابر پیر و زهد هستند که علاوه بر بازنمایی اوضاع اجتماعی و فرهنگی و سیاسی، به بازتولید شرایط جدید و بهبود وضع موجود نیز کمک نموده اند.
    کلیدواژگان: تحلیل گفتمان انتقادی، فرکلاف، قرن پنجم، رساله قشیریه، مرید
  • سید شاهرخ موسویان* صفحات 151-169
    کتاب مستطاب نفثه المصدور، یکی از کتب بسیار مهم و معتبر در حوزه ادبیات و تاریخ است. متن بسیار دشوار و مصنوع این کتاب باعث شده که علی رغم کوشش تحسین برانگیز استاد امیر حسن یزدگردی در تصحیح و شرح آن، پاره ای از مطالب همچنان مبهم بماند و یا برخی از توضیحات ایشان صحیح نباشد. این متن دشوار همواره از جهات گوناگون مورد بحث بوده است. نگارنده در این مقاله بر آن بوده است تا به برخی از این ابهامات و خطاها پرداخته و از برخی مشکلات و دشواری های متنی این اثر مهم گره گشایی کند. برای این منظور پس از مقدمه ای کوتاه درباره معرفی نفثه المصدور و نیز اهداف و پیشینه این پژوهش، بلافاصله سراغ اشکالات مورد بحث رفته و به توضیح و تشریح آنها همت گماشته ایم. هدف این است که علاقه مندان به این کتاب مهم، به گونه ای روشن تر و روان تر از این اثر تمتع جویند.
    کلیدواژگان: نفثه المصدور، یزدگردی، شرح، مشکلات، نقد
  • فاطمه نوفلی*، زرین تاج واردی صفحات 171-202
    طنز و مطایبه یکی از گونه های ادب غنایی است که همواره از سوی نویسندگان و شاعران ادب رسمی مورد توجه بوده است. همان طور که طنز در ارزش گذاری هنر رسمی، در پوشش خنده و مضحکه، هدف های جدی را دنبال می کند و افق ها و قلمروهای آن در مسائل اجتماعی بسیار گسترده است، در فرهنگ عامه و به خصوص افسانه های عامیانه نیز قابل تامل است. طنز در افسانه ها مانند سایر متون نوعی نقد به مقولات زندگی و به گونه ای سخن جدی در قالب شوخی است که می تواند به تمام عرصه های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی منتقدانه نگاه کند. این پژوهش با رویکرد تحلیل محتوا از نوع کیفی و استقرای تام به تحلیل شیوه های پرداخت طنز و مطایبه در مجموعه ی «فرهنگ افسانه های مردم ایران» از علی اشرف درویشیان و رضا خندان پرداخته است. از اهداف این پژوهش نشان دادن شگردهای طنز و مطایبه در افسانه های عامیانه ایرانی و بررسی بسامد آنها در کنار کارکردهای مختلف طنز در افسانه ها بوده است. براساس نتایج تحقیق، از جمله شگردهای طنزپردازی در افسانه های عامیانه؛ بلاهت، رندی، ناهماهنگی و ناسازگاری اجزا، آدم نمایی، نام طنزآمیز، عنوان طنزآمیز و دیگر شگردها است. از کارکردهای مختلف طنز در افسانه های عامیانه می توان به کارکرد سرگرمی، خاصیت انتقادی و روح اصلاح گری و ترویج ارزش های اخلاقی و تربیتی اشاره کرد. بسیاری از شگردهای ذکر شده در افسانه های عامیانه با بیان تابوها و مسایل جنسی مطرح می شود؛ زیرا فرهنگ عامه بر خلاف فرهنگ رسمی با سانسور کمتری همراه است و آزادسازی تنش های درونی نیز از دیگر کارکردهای طنز عامه محسوب می شود.
    کلیدواژگان: طنز، مطایبه، افسانه های عامیانه، شگردها
  • عبدالله ولی پور*، رقیه همتی صفحات 203-225
    بستان السیاحه اثر حاج میرزا زین العابدین شیروانی، یکی از مهمترین آثار عصر قاجار است. این اثر دایره المعارف مانند، علی رغم ارزشهای زیادی که دارد، چندان که باید و شاید شناخته و شناسانده نشده است. این جستار در پی آن است که این اثر را با رویکرد سبک شناسی مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد؛ بر این اساس، اثر مذکور به شیوه توصیفی و تحلیل در سه سطح فکری، زبانی و ادبی مورد مطالعه قرار گرفته است. دستاورد پژوهش نشان میدهد که موضوع غالب در این اثر از منظر اندیشگانی، فلسفه و عرفان، تاریخ و جغرافیا، طب، نجوم، موسیقی، مذهب و نحله های مختلف فکری و مذهبی، جامعه شناسی، مردم شناسی و... است. از نظر زبانی، مقوله هایی چون ترکیبات بدیعی، واژه های هندی، نوادر لغات، حذف، کاربرد صورت قدیمی ماضی استمراری و... بسامد بالایی دارد و حضور انواع تجنیس و تسجیع و بهره گیری از انواع تشبی هات خیال انگیز و تناسب های گسترده و... شاخصه های اصلی سطح ادبی آن محسوب میشود.
    کلیدواژگان: میرزا زین العابدین شیروانی، بستان السیاحه، سفرنامه و تحلیل سبکی
|
  • hoorieh asadihabib*, fatemeh koppa, alipedram mirzaei, mostafa gorji Pages 1-16
    Abstract The extent and complexity of tribunals and court structures during the semi-autonomous states of Samanid, Ghaznavi, and Seljuk in post-Islamic Iran has had a great influence on the evolution of the secular prose prose; With the expansion in bars and courts, especially the Divan of the mission, the importance and position of teachers was added; As a result of the increased prestige of secretaries and secretaries, prose and mediator prose also found a special place. It seems that simple and prose prose has become an artifact and prose prose in the past, with the expansion of courts and courts, and this relationship has been affected by important causes such as political, socio-cultural and psychological factors. Each of these factors has been effective in some way in the perfection of the prose of the scribes and secretaries. In this article, in addition to getting acquainted with the teachers, the evolution of the style of prose prose and also its relationship with development And the expansion of the court and court.
    Keywords: Secretaries, secretaries, Divan of Mission, Prose of the clerk, Tersl, Creation, Divan, court
  • hasan zolfaghari, ZAHRA BAHREINIAN, Najme Dorri * Pages 17-36
    Written narrations” are folk long stories that in narrative convention had been changed from oral form to written form by maintaining some folk language features. Narrative convention is an enduring tradition in great Persia that consistently provided needful resources for creating valuable literary works. The long stories that have entered from oral literary realms to written literary realms, have special content and structure, historical and cultural features and they have an individual identity. This individual identity encourages us to put this long story as a particular literary genre. Knowledge of literary genre prepares domains for researchers to study literary works in a methodical frameworks. Formerly, some researchers have put written narration in “Romance”, “Prose epics”, “Heroic novels” and “Legend” genres. In this essay we are trying to introduce written narration as a literary genre with individual feathers. In this way we are using three inside text variable “content, form/structure, aspect” and four outside text variable “function, context, addressee, intertextuality”
    Keywords: Written narrations, Narrative convention, Literary genre, Folk مliterature, Persian prose
  • Salman Saket*, Malihe Gazimareshk Pages 37-63
    Zad-e Akherat is one of the Persian work of Abu Hamed Mohammad Ghazzali (death: 505 A.H.) and it is the translation of his other book named Bedayat-al Hedayat (which some theological chapters is added to it). This work is the abstract of some parts of Kimiya-ye Saadat and published in India in 1268 H. and 1276 H. in lithographic method. Morad Orang has edited and published Zad-e Akherat based on undated and erroneous manuscript (number 5552) which belongs to library of Islamic Iranian Parliment. This edition is not a critical and scientific edition because of two reasons: "unspecified and vague editing method" and "invalid manuscript". This essay introduces this work and Orang`s edition and its obvious mistakes and deficits. This article also notes that the re-editing of this work is necessary and inevitable due to importance of Zad-e Akherat`s author (Abu Hamed Ghazzali) and finding new and ancient manuscripts of it.
    Keywords: Abu Hamed Mohammad Ghazzali, Zad-e Akherat, Bedayat al-Hedayat, critical edition, codicology
  • ahmad sanchooli*, abdollah vasegh abbasi Pages 65-84
    Roman Jakobson (1982-1896), The Russian linguist and theorist, accepting the view of Saussure (1857-1913) on two axes of succession and affiliation, divides the language into two metaphorical and figurative poles, believing that the metaphorical pole is for poetry and based on the resemblance in the succession axis, the figurative pole is for prose based on the proximity relation in the affiliation axis. Based on this view in the history of Beihaghi, that the figurative pole has special importance in language, among the different functions of language, allusion is of particular importance as a stylistic property belonging to the figurative pole of the language. By interfering in the syntactic structure of the sentences, which is often in the synchronic axis of the language, Beihaghi has made the greatest use of the allusion for visualization and objectification of mental concepts. The allusions of Beihaghi's history can be divided into two linguistic and literary groups, most of them in their original sense are objective, and in the sense of what they mean, they are capable of realizing in the external reality, and this has a lot of consistency and harmony with what Jakobson says that the figurative pole of the language is the prominent features of the prose especially the realist literature.
    Keywords: History of Beihaghi, Allusion, Jakobson, the figurative pole of the language
  • Elham Sayyedan* Pages 85-106
    The present research paper investigates and analyzes the methods by which Rouzbehan was impressed by the Holy Quran’s verses and hadiths and tries elaborating his interpretational approach in Mashrab Al-Arwah. In Mashrab Al-Arwah, also known as one thousand and one ranks, Rouzbehan Baqli, meanwhile elucidating the basics of wayfaring, offers a coherent plan about theosophical and gnostic ranks. Each of these ranks has been constructed and dealt with based on Quranic interpretations. Deviation and non-conventionalism are seen in the proposition of the gnostic ranks in this work in such a way that he breaks the usual and normal frameworks of wayfaring. Rouzbehan’s method of enjoying the holy Quran’s verses and hadiths, as well, is accompanies by many innovations in this work and the present study deals with an investigation of them. The results of this examination show that Rouzbehan’s attitudes towards the rendering of the verses and hadiths based on a verbal and semantic excerption leads to the construction of new phrasal forms in Islamic Gnosticism. Moreover, negligence of the accompanying and situational context sets the ground for a sort of context variegation and offering of demonstrative interpretation of the holy Quran’s verses. Another notable characteristic of Rouzbehan’s excerptions is the verbal proportion and homophony in presenting the gnostic ranks that are predominantly found appeared in the subconscious process of experiencing the language.
    Keywords: excerption, context variegation, Rouzbehan Baqli, holy Quran, Mashrab Al-Arwah
  • reihaneh karimaei*, mehdi mahoozi, shahin ojagh alizadeh Pages 107-127
    The “Qesasol khaghani”(Stories of Khaghani) contains the brief history of Safavid till the end of king Abbas the second, especially it speaks in detail about conquering Kandehar and resisting after, against Shah Jahan Gurkani’s army. This book also describes the biography of some scholars and scientists and includes many political orders and correspondences. This study tries to examine the written style through an explanatory-analytical method and achieve evaluation in critical stylistic by three levels: Linguistic, literary, intellectual. At the level of linguistic , the usage of prefix verbs , compound verbs, post continuous tense and at the level of literary, the usage of frequent adjective, genitive, rhyme are mostly observed. At the level of the intellectual, there are specific attention on important historical events, the rules of kings’ courts and the personal thoughts of Vali Gholi Beik. Also we can see this person by his talent and siding Shah Abbas the second is trying to achieve glory and privilege
    Keywords: Style, Stylistics, history, Khaghani, Vali Gholi Beig Shamloo
  • Fatemeh Montazeri, Hossein Razavian*, mohammad rezayi, Hossein kia Pages 129-149
    Critical discourse analysis is a way for text analysis and Norman Fairclough has presented the most comprehensive approach in this field that discovers the relationship between the text and the context in three layers: description, interpretation and explanation. Expanding the new methods of the text analysis, makes necessary to analysis the ancient texts by these methods. Although the mystical texts often have written by the personal (and inner) motivations and apart from the politics and the society, they have not been protected from the society's effects and their dominant discourses are influenced by the social conditions. Fifth century is one of the important periods of the mysticism and “Qushayri Risala” is one of the prominent texts of this period, which has been written by Abū al-Qāsim al-Qushayrī for explaining the principles and ideas of Sufism because, it had been appeared some deviancies in mysticism. In this essay, it is analyzed according to the Fairclough’s theory the last part of this book which contains some orders to the disciples. The results shows that Qushayri's ideology has been discovered along his way of using the words and the phrases. The dominant discourses of this part are obeisance to the Sufism, ascetic and surrendering the disciples to the Sufis. These discourses in addition to the representing the social, political and cultural conditions, make it easy to reproduce the new conditions and to improve the existing conditions.
    Keywords: critical discourse analysis, Fairclough, fifth century, Qushayri Risala, disciple
  • seyyed shahrokh mousaviyan* Pages 151-169
    The admirable book “Nafsat ol-Masdour” isone of the most important and authoritative books in the realm of literature and history. Despite the praiseworthy efforts of Professor Amir Hassan Yazdgerdi to correct and describe this book, the extremely difficult and artistic text of the book has led some of the content remains obscure and/or some of the explanations soundsto be not correct.This difficult text has always been discussed in various ways. In this paper, the author has been focused on some of these ambiguities and errors to uncover some of the difficulties and complexities of this seminal work. To this end, in the preface, a brief introduction of Nafsat ol-Masdour was given, as well as the goals and background of the research. Thenthe discussed issues have been immediately addressed and an attempt was to analyze and explain them.The goal is to make the enthusiasts of this important book safer and smoother than this book.
    Keywords: : Nafsat ol-Masdour, Yazdgerdi, Descriptions, Problems, Review
  • Fatemeh Noofeli*, Zarin taj Varedi Pages 171-202
    Satire and humor are forms of lyric literature that have always drawn attention from official authors and poets. As satire in valuation of official art tries to follow serious objective in the form of laughter and mockery and its horizons and territories in social affairs are quite wide, its role is also considerable in the folklore and especially in folk legends. Satire in the legends, similar to other texts, is a form of criticism of life issues and is a serious speech in the form of humor, which can criticize all political, economic, cultural and social arenas. By a content analysis approach of qualitative and induction type, this study tries to analyze satire and humor methods from Iranian Legends and Fairy Tales Encyclopedia by ‘Ali Ashraf Darvishiyan and Reza Khandan. Among the objectives of this research is to show satire methods in two fields of content and language. Based on the research results, satire techniques in folk legends include stupidity, obscurity, inconsistency and incompatibility of components and position, personification, humorous name, humorous title and other techniques. Among the various applications of satire in the folklore legends could be referred to entertainment, criticism, correction and promotion of ethical and educational values. Many of the mentioned techniques in folklore legends include sexual and taboo issues, since, unlike official culture, the folklore culture contains lesser censorship and also, releasing internal tensions is one of the applications of folklore satire.
    Keywords: Satire, Humor, Folklore Legends, techniques