فهرست مطالب

توسعه آموزش در علوم پزشکی - سال یازدهم شماره 32 (زمستان 1397)
  • سال یازدهم شماره 32 (زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • ندا جوادی*، مهدیه رحمانیان، احمد علیپور صفحات 1-12
    زمینه و هدف
    رویکردهای نظری مرتبط با وقوع یادگیری بیشتر از آنکه مبتنی بر عینیت باشند، مبتنی بر مشاهدات محققان هستند. یکی از رویکردهای مطالعه ی اثرات تحولات در آموزش مجازی، بر اساس رویکرد فیزیولوژیک است. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ی اثربخشی نحوه ی ارائه ی تصاویر در آموزش های دیداری بر عملکرد مغز دانشجویان می باشد.
    روش بررسی
    پژوهش حاضر، یک طرح تحقیق آزمایشی عاملی 2 × 2 × 2 برای مقایسه اثرات سه متغیر مستقل، هوش فضایی (پایین ، بالا)، عمق (دو، سه بعدی) و حرکت (ثابت، پویا) روی دو متغیر وابسته قدرت آلفا و یادآوری بود. جامعه ی آماری، کلیه ی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه بقیه الله تهران بودند که با روش نمونه گیری هدفمند، انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه های آزمایشی قرار گرفتند، آزمون چرخش ذهنی وندنبرگ و کیوز به منظور دسته بندی به دو گروه با هوش فضایی بالا و پایین، آزمون محقق ساخته برای سنجش یادآوری و الکتروآنسفالوگرام برای ضبط امواج مغزی استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج تحلیل واریانس نشان داد، تفاوت معناداری در دامنه ی آلفا بین سبک های ارائه ی دیداری وجود ندارد، اثرات تعاملی هوش فضایی و حرکت بر قدرت امواج آلفا معنادار است.
    نتیجه گیری
    میانگین نمرات موج آلفا، در حالت تصاویر ایستا، برای گروه با هوش فضایی بالا کمتر از هوش فضایی پایین است، و نیز در حالت انیمیشن، امواج آلفا در افراد با هوش فضایی بالا، بیشتر از افراد با هوش فضایی پایین است. بر این اساس نتیجه گرفته می شود برای افراد با هوش فضایی پایین تصاویر دو بعدی متحرک و برای افراد با هوش فضایی بالا تصاویر متحرک سه بعدی در یادآوری موثرتر و مناسب تراند.
    کلیدواژگان: نحوه ارائه تصاویر، آموزش دیداری، عملکرد مغز
  • ساحل خاکپور برازجانی، آرزو حشمتی جدا، مجید محمدی، زهرا کوثری، سعیده زنوزیان* صفحات 13-21
    زمینه و هدف
    اختلال های روانی گروه های مختلفی از قبیل کودکان، جوانان و بزرگ سالان را تحت تاثیر قرار می دهند و هزینه های سنگین اجتماعی و اقتصادی بر دوش جوامع می گذارند. ازاین رو می توان پویایی و کارآمدی کشورها را با ارتقای سطح سلامت روان و به دنبال آن ارتقای سطوح تحصیلی دانشجویان تضمین کرد. هدف مطالعه ی حاضر بررسی شاخص های آسیب شناسی روانی (psychopathological indices ) در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان است.
    روش بررسی
    مطالعه ی حاضر از نوع توصیفی است. نمونه این مطالعه 400 نفر از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی زنجان در سال تحصیلی 95-96 است که با روش نمونه گیری در دسترس (available sampling method) انتخاب شده اند. پرسشنامه سلامت روان (Symptom Checklist 90 Revised) (SCL-90-R) در اختیار دانشجویان قرار گرفت و بعد از تکمیل از آن ها تحویل گرفته شد. داده های پرسشنامه با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند.
    یافته ها
    نتایج نشان داد 79 درصد از دانشجویان، مشکوک به اختلال های روانی (5/61 درصد خفیف، 3/15 درصد متوسط و 3/2 درصد شدید) بودند. شکایت های جسمانی و ترس مرضی در دانشجویان زن به طور معناداری بیشتر از مردان بود (05/0P<).
    نتیجه گیری
    این مطالعه نشان داد اختلال های روانی در بین دانشجویان از شیوع قابل توجهی برخوردار است. بنابراین توجه به برنامه های پیشگیرانه و درمانی در این اختلال ها ضرورت دارد.
    کلیدواژگان: آسیب شناسی روانی، SCL 90، دانشجویان علوم پزشکی زنجان
  • منیژه شمسی، ناصر ناستی زایی* صفحات 22-33
    زمینه و هدف
    هوش معنوی، سرمایه ی اجتماعی و سرمایه ی روان شناختی، رویکردهایی هستند که به فرد در جهت هماهنگی با محیط، سلامت و بهبود عملکرد یاری می رسانند. لذا هدف مطالعه حاضر بررسی نقش واسطه ای هوش معنوی در رابطه بین سرمایه اجتماعی و سرمایه روان شناختی دانشجویان تحصیلات تکمیلی دانشگاه سیستان و بلوچستان بود.
    روش بررسی
    این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر روش پژوهشی تحلیلی و همبستگی است. به شیوه ی نمونه گیری طبقه ای متناسب با حجم و به شیوه ی تصادفی و بر اساس فرمول نمونه گیری کوکران تعداد 341 دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه سیستان و بلوچستان در سال تحصیلی 98-1397مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع آوری اطلاعات از سه پرسشنامه ی هوش معنوی (کینگ)، سرمایه اجتماعی () و سرمایه روان شناختی (لوتانز و همکاران) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون، مدل معادلات ساختاری با کمک نرم افزارspss16 و لیزرل استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین سنی دانشجویان 79/3±42/27 سال بود. میانگین سرمایه اجتماعی24/11±68/52 (از 90)، سرمایه روان شناختی 79/12±77/88 (از 120) و هوش معنوی 87/11 ± 61/63 (از 92) بود. مقدار ضریب همبستگی سرمایه ی اجتماعی با سرمایه ی روان شناختی (01/0p< 335/0r=)، سرمایه ی اجتماعی با هوش معنوی (01/0, p<359/0r=)، هوش معنوی با سرمایه ی روان شناختی (01/0, p<585/0r=) مثبت و معنی دار بود. اثر مستقیم سرمایه ی اجتماعی بر سرمایه ی روان شناختی (11/2, t= 12/0β=)، اثر مستقیم سرمایه ی اجتماعی بر هوش معنوی (78/6t= ،42/0β=) و اثر مستقیم هوش معنوی بر سرمایه ی روان شناختی (25/9, t=64/0β=) مثبت و معنی دار بود. اثر غیرمستقیم سرمایه ی اجتماعی بر سرمایه ی روان شناختی با نقش میانجی هوش معنوی (268/0β=) نیز مثبت و معنی دار بود.
    نتیجه گیری
    طبق یافته ها، هوش معنوی و سرمایه ی اجتماعی با سرمایه ی روان شناختی دانشجویان رابطه مثبت داشتند. بنابراین از طریق توجه به رشد ابعاد هوش معنوی و سرمایه ی اجتماعی، می توان زمینه های بهبود سرمایه ی روان شناختی در دانشجویان را فراهم آورد.
    کلیدواژگان: سرمایه اجتماعی، سرمایه روان شناختی، هوش معنوی، دانشجویان
  • رضا شامی، داود کیاکجوری، علیرضا بیگلری، محمدرضا مهراسبی، علیرضا شغلی، حمید قره باغی* صفحات 34-42
    زمینه و هدف
    هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین آگاهی از حقوق شهروندی اسلامی و منسانی (similar-to-me) سازمانی مدیران گروه های آموزشی در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی استان زنجان می باشد.
    روش بررسی
    پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی است. جامعه ی آماری این پژوهش شامل تمام مدیران گروه های آموزشی و اعضای هیات علمی دارای سابقه ی مدیریت گروه آموزشی بود. نمونه های پژوهش مشتمل بر 117 مدیر گروه های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی زنجان بودند که دوره های آنلاین حقوق را سپری کرده بودند. نمونه ها با استفاده از روش در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه محقق ساخته در قالب لیکرت 5 گزینه ای بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ( 5/8 lisrel ) انجام شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد در مسیر مستقیم آموزش اصل کرامت (با ضریب مسیر = 20/0- ) بیشترین تاثیر را بر روی متغیر وابسته داشته است. در مسیر غیر مستقیم به ترتیب متغیرهای آزادی بیان (17/0-) ، حق سیاسی-اجتماعی(15/0-) آزادی عقیده (04/0-) بیشترین تاثیر را به واسطه ی متغیر میانجی (حق امنیت) بر روی متغیر وابسته تحقیق یعنی منسانی سازمانی مدیران گروه های آموزشی داشته است.
    نتیجه گیری
    تمامی متغیرهای پژوهش، تاثیر خود را به واسطه ی متغیر حق امنیت در مسیر غیر مستقیم داشته اند ، توصیه می شود جهت تحقق هر چه بیشتر حقوق شهروندی اسلامی و مضامین مرتبط با آن پیش از هر چیز حق امنیت (شغلی-روانی) مهیا شود تا شاهد تاثیر مثبت آن همانند کاهش منسانی سازمانی در مدیران گروه های آموزشی باشیم.
    کلیدواژگان: حقوق شهروندی اسلامی، منسانی سازمانی، مدیران گروه های آموزشی
  • افسانه صفایی کوچکسرایی، معصومه ایمانی پور*، مهرناز گرانمایه، شیما حقانی صفحات 43-53
    زمینه و هدف
    هدف اصلی هر سیستم آموزشی، انجام موفق فرآیند یادگیری است و یکی از ابزار های دستیابی به این هدف، ارائه ی بازخورد موثر به دانشجویان درطول دوره ی یادگیری می باشد. از آنجا که آموزش بالینی بخش اعظمی از آموزش رشته های علوم پزشکی از جمله پرستاری و مامایی را تشکیل می دهد ارائه ی بازخورد به دانشجویان درحین آموزش بالینی اهمیت بسیار می یابد. لذا هدف مطالعه ی حاضر بررسی وضعیت ارائه ی بازخورد در آموزش بالینی پرستاری و مامایی و تعیین برخی عوامل مرتبط با آن از دیدگاه اساتید و دانشجویان است.
    روش بررسی
    دراین مطالعه توصیفی تحلیلی که در نیم سال دوم 96 -95 انجام شد، تمام دانشجویان کارشناسی پرستاری و مامایی ترم 3 به بالا و کلیه ی اساتید بالینی به عنوان نمونه وارد مطالعه شدند. در مجموع 198 دانشجو و 50 استاد بالینی در مطالعه شرکت کردند. جمع آوری داده در مورد وضعیت بازخورد به کمک پرسشنامه محقق ساخته انجام گرفت. روایی پرسشنامه به روش محتوایی و صوری و پایایی آن به روش آزمون مجدد تایید شد. در نهایت، داده ها با نرم افزار SPSS و به کمک شاخص های آمار توصیفی و آزمون آماری تی مستقل تحلیل شدند.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد 2/73% دانشجویان و 74% اساتید وضعیت ارائه ی بازخورد در آموزش بالینی را در حد متوسط ارزیابی کردند و اختلاف معناداری بین دیدگاه آنان وجود نداشت (38/0p=). بیشترین نوع بازخورد مورد استفاده، بازخورد شفاهی و فردی بود. مهم ترین عوامل مرتبط با عدم ارائه ی بازخورد موثر از دید اساتید و دانشجویان عبارت بودند از تسلط علمی ناکافی استاد، عدم آگاهی و نداشتن مهارت ارائه ی بازخورد توسط استاد، تعداد زیاد دانشجو و طول مدت کوتاه کارآموزی با یک استاد.
    نتیجه گیری
    باوجود نقش بازخورد در اثربخشی آموزش و بهبود فرایند یاددهی-یادگیری، این مطالعه نشان دادکه وضعیت ارائه ی بازخورد درآموزش بالینی ایده آل نبوده و درسطح متوسط است و عوامل مختلفی با این مسئله مرتبط هستند. لذا لازم است راهکارهایی نظیر توانمندسازی اساتید در زمینه ی اصول ارائه ی بازخورد و تلاش برای بهبود شرایط آموزش بالینی مدنظر مسئولین آموزشی قرار گیرد.
    کلیدواژگان: بازخورد، آموزش بالینی، پرستاری، مامایی
  • وجیهه ظهورپرونده*، شهلا کریمی صفحات 54-67
    زمینه و هدف
    پاسخ گو‏یی اجتماعی در آموزش پزشکی به معنای خواستن و توانایی تطابق با نیازهای بیماران و سیستم مراقبت از بیمار به صورت ملی و جهانی است. سرعت تغییرات در نظام سلامت و نیازهای جامعه، بازنگری در آموزش پزشکی، به نحوی که پزشکانی متناسب و آماده رویارویی با مشکلات قرن بیست و یکم تربیت کند، ضروری می‏ نماید.از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نیازهای آموزشی پزشکان عمومی برای پاسخگویی اجتماعی می باشد.
    روش بررسی
    روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه ی گردآوری داده ها توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه ی آماری شامل صاحب نظران دانشگاه علوم پزشکی مشهد، اساتید دانشکده ی پزشکی، و پزشکان شاغل در سیستم بهداشتی درمانی بودند. با توجه به اهداف تحقیق از روش نمونه گیری، غیر تصادفی مبتنی بر هدف بود. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی پرسشنامه با استفاده از روایی محتوایی و تحلیل عاملی تایید و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ 85/0 محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و Amos تحلیل شدند.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد بین مولفه ی بالینی و مولفه ی پژوهش رابطه وجود دارد. بین مولفه ی آموزشی و مولفه ی بالینی رابطه وجود دارد. بین مولفه ی حمایتی و مولفه ی آموزشی رابطه وجود دارد. بین مولفه ی حمایتی و مولفه ی بالینی رابطه وجود دارد ولی بین مولفه ی آموزش و مولفه ی پژوهش و همچنین بین مولفه ی حمایتی و مولفه ی پژوهش رابطه معناداری یافت نشد. در نهایت این که بین پاسخگویی اجتماعی و حوزه های آموزشی، بالینی و پژوهشی رابطه ی معناداری وجود دارد.
    نتیجه گیری
    نتایج تحقیق بیان گر اهمیت پرداختن به پاسخگویی اجتماعی در برنامه های آموزشی پزشکان عمومی بر اساس مدل CARE به عنوان یک ابزار راهنما برای اجرای برنامه پاسخ گویی است.
    کلیدواژگان: برنامه آموزشی، پزشکان عمومی، پاسخگو یی اجتماعی
  • سمیه مومنیان، اکرم عابدینی پور*، طاهره صدیقیان، لیلا طاهری صفحات 68-78
    زمینه و هدف
    با توجه به اهمیت نگرش دانشجو و تاثیر آن در پیشرفت و افت تحصیلی و با توجه به اینکه نگرش نسبت به رشته ی تحصیلی یکی از عوامل موثر بر وضعیت تحصیلی دانشجویان است. مطالعه ی حاضر با هدف تعیین نگرش دانشجویان نسبت به رشته ی تحصیلی خود و رابطه آن با افت تحصیلی انجام گرفت.
    روش بررسی
    نوع این مطالعه توصیفی-تحلیلی بود. تعداد 313 دانشجو با روش نمونه گیری آسان وارد مطالعه شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آماری کای اسکوئر، تی مستقل و آنوا و رگرسیون خطی انجام شد سطح معناداری 05/0 در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    تعداد 313 دانشجو در مطالعه شرکت کردند. معدل وسال دریافت دیپلم با نگرش رابطه ی معنادار داشت (05/0p<). اختلاف نگرش بین رشته های مختلف معنادار بود به طوری که مثبت ترین نگرش مربوط به رشته ی پزشکی و دندان پزشکی و منفی ترین نگرش مربوط به رشته های بهداشت بود (001/0p<). میزان تحصیلات پدر و واحدهای گذرانده شده نیز با نگرش ارتباط داشت (03/0=P). درکل برخی از عوامل افت تحصیلی با نمره ی کل نگرش ارتباط داشت به طوری که هرچه نگرش مثبت تر، افت تحصیلی کمتر بود (001/0p<،33/0- r=)
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش مثبت ترین نگرش مربوط به رشته ی پزشکی و دندان پزشکی و منفی ترین نگرش مربوط به رشته های بهداشت می باشد و ارتباط نگرش نیز با برخی از عوامل افت تحصیلی معنا دار شده است، لذا ضروری است که برنامه های مدونی برای تقویت نگرش نسبت به رشته و عواملی که باعث موفقیت تحصیلی می شود تدوین و اجرا گردد.
    کلیدواژگان: نگرش، رشته ی تحصیلی، افت تحصیلی
  • مریم صفرنواده، سمیرا ابراهیم پور کومله، سوده جعفری* صفحات 99-125
    زمینه و هدف
    هدف پژوهش حاضر، تعیین وضعیت مطلوب برنامه درسی رشته دندانپزشکی براساس ضرورت های بومی ایران و تجارب بین المللی است.
    روش بررسی
    در این پژوهش از روش کیفی استفاده شده است. ابتدا با مطالعات کتابخانه ای و تحلیل و تفسیر اطلاعات حاصل از آن، برنامه درسی دندانپزشکی و تجارب واقعی برخی از دانشگاه های معتبر ایران و جهان بررسی شد. سپس بر بنیاد استدلال های نظری و دستاوردهای تجربی دانشگاه های معتبر، به ارائه وضعیت مطلوب برنامه درسی رشته دندانپزشکی براساس ضرورت های بومی ایران و تجارب بین المللی پرداخته شد.
    یافته ها
    کمبود جامعه نگری و کم توجهی به جنبه های پیشگیری، جدا بودن آموزش علوم پایه از دروس بالینی و کلینیکی، عدم ایجاد انگیزه یادگیری در فراگیران و ضعف در تربیت فراگیرانی مستقل، بازنگری در برنامه درسی دندانپزشکی را ضروری ساخته اند و تلفیق برنامه های درسی دندانپزشکی به صورت تلفیق افقی و عمودی می تواند وضعیت مطلوب برنامه درسی رشته دندانپزشکی را رقم بزند. بنابراین، محور فعالیت های تغییر و اصلاح برنامه درسی شامل تمرکز بر رویکردهای تلفیقی با محوریت «آموزش توام با پژوهش»، «دندانپزشکی مبتنی بر شواهد» و «ورود دانش های جدید» در برنامه ریزی درسی دندانپزشکی بوده است.
    نتیجه گیری
    برنامه درسی تلفیقی مطلوب آموزش دندانپزشکی، برنامه ای است که در سه سطح (سطح حوزه علمی، سطح رشته تحصیلی، سطح برنامه موضوعی یا محتوای درس)؛ با تصمیم گیری درباره چهار عنصر (اهداف، محتوا، روش و ارزشیابی) و با رعایت چهار اصل (تلفیق هم زمان در سطح خرد و کلان؛ تنوع روش ها و چند بعدی بودن؛ تعادل بین محتوا فرایندمحوری برنامه تلفیق؛ و مکمل بودن تلفیق از درون تلفیق از بیرون) به تولید برنامه های درسی دندانپزشکی می پردازد.
    کلیدواژگان: برنامه درسی، دندانپزشکی، برنامه درسی تلفیقی، تجارب بین المللی
|
  • Neda Javadi*, Mahdieh Rahmanian, Ahmad Alipour Pages 1-12
    Background & Aim
    Instead of being based on reality, theoretical approaches related to the occurrence of learning are more based on the observations by researchers. One of the approaches is the study of the effect of changes in virtual education based on the physiological approach. This study aimed to compare the effectiveness of presentation of images in visual education on the brain function of students.
    Materials and Methods
    This study had a 2x2x2 factorial experiment design to compare the effects of three independent variables of spatial intelligence (low and high), depth (2D and 3D), and motion (statistic, dynamic) on two dependent variables of alpha power and recall. Statistical population included all students of Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran, who were selected by purposive sampling and were randomly divided into two test groups. The mental rotation test by Vandenberg and Kuse was applied to classify the two groups into high and low spatial intelligence groups while a research-made test and an electroencephalogram were exploited to measure recall and record brain waves, respectively.
    Results
    According to the results of the analysis of variance, no significant difference was observed among visual educational styles in terms of the range of alpha. However, the interaction effects of spatial intelligence and motion on the power of alpha waves were significant.
    Conclusion
    According to the results of the study, the mean scores of the alpha wave was lower in the group of high spatial intelligence, compared to the other group, during a teaching by static images. Through education with animated images, the alpha waves were higher in the subjects with high spatial intelligence, compared to the other participants. It could be concluded that 2D animated images and 3D animated imaged were more effective for individuals with low and high spatial intelligence, respectively.
    Keywords: Image Presentation Method, Visual Learning, Brain Function
  • Sahel Khakpoor Borazjani, Arezoo Heshmati Joda, Majid Mohammadi, Zahra Kosari, Saede Zenoozian* Pages 13-21
    Background & Object: Mental disorders affect various groups, including children, adolescents, and adults, imposing heavy socioeconomic costs on communities. Therefore, the dynamism and efficiency of countries could be guaranteed by improving the mental health level, which leads to enhanced academic levels of students. This study aimed to evaluate the psychopathological indices in students of Zanjan University of Medical Sciences.
    Materials and Methods
    This descriptive study was performed on 400 students of Zanjan University of Medical Sciences during the academic year of 2016-2017. After selecting the subjects by available sampling method, the symptoms checklists 90 revised (SCL-90-R) were provided to students and recollected after completion. Data analysis was performed using descriptive and inferential statistics.
    Results
    In this study, 79% of students were suspected of mental disorders (61.5% mild, 15.3% moderate, and 2.3% severe). Physical complaints and phobic anxiety were significantly higher in female students, compared to male students (P<0.05).
    Conclusion
    According to the results of the study, mental disorders are considerably common among students. Therefore, it is necessary to consider these disorders in the design of prevention and treatment programs.
    Keywords: Psychopathology, SCL 90, Students of Zanjan University of Medical Sciences
  • Manijeh Shamsi, Naser Nastiezaie* Pages 22-33
    Background and Objective
    Spiritual intelligence, social capital, and psychological capital are approaches that help the individual to coordinate with the environment, health and performance improvement. This study aimed to evaluate the role of spiritual intelligence in the relationship between social capital and psychological capital of postgraduate students of the University of Sistan and Baluchestan, Zahedan, Iran in the academic year of 2018-2019.
    Materials and Methods
    This was an applied research in terms of goal and an analytical and correlational study in terms of methodology. In total, 341 postgraduate students were selected using proportionate stratified random sampling and according to the Cochran sampling formula. Data were collected employing spiritual intelligence questionnaire (King), social capital (Gaiani) and psychological capital inventory (Luthans et al.). Data analysis was performed in SPSS version 16 and LISREL using Pearson’s correlation coefficient and the structural equation model.
    Results
    In this study, the mean age of the students was 27.42±3.79 years. In addition, the mean social capital was 52.68±11.24 (out of 90), the psychological capital was 88.77±12.79 (out of 120), and the spiritual intelligence was 63.61±11.87 (out of 92). According to the results, the coefficient value of correlation of social capital with psychological capital (r=0.335, P<0.01), social capital with spiritual intelligence (r=0.359, P<0.01), and spiritual intelligence with psychological capital (r=0.585, P<0.01) was positive and significant. Furthermore, the direct effect of social capital on psychological capital (β=0.12, t=2.11), the direct impact of social capital on spiritual intelligence (β=0.42, t=6.78), and direct effect of spiritual intelligence on psychological capital (β=0.64, t=9.25) were positive and significant. The indirect effect of social capital on psychological capital was also significant and positive with the mediating role of spiritual intelligence (β=0.268).
    Conclusion
    According to the results of the study, spiritual intelligence and social capital were positively correlated with the psychological capital of students. Therefore, the psychological capital of students could be improved by focusing on the growth of spiritual intelligence and social support.
    Keywords: Social Capital, Psychological Capital, Spiritual Intelligence, Students.
  • Reza Shami, Davood Kia Kojouri, Alireza Biglari, Mohamdreza Mehrasbi, Alireza Shoghli, Hamid Gharehbaghi* Pages 34-42
    Background & Objectives
    This research aimed to determine the relationship between awareness of Islamic citizenship rights and organizational similar-to-me of education managers of Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran.
    Materials and Methods
    This descriptive and correlational research was performed on all education department managers and faculty members with a history of education department management. Convenience sampling was applied to select 117 subjects who had passed online courses on citizenship rights. Moreover, data were collected using a researcher-made questionnaire in the form of a five-point Likert scale. In addition, data analysis was performed applying Lisrel 8.5.
    Results
    In this study, the results demonstrated that in the direct path, the principle of dignity (path coefficient=-0.20) had the most effect on the dependent variable. However, in the indirect path, the variables of freedom of expression (-0.17), social-political right (-0.15), and freedom of thought (-0.04) had the most impact on the dependent variable of the research (organizational similar-to-me of education department managers) due to the mediating variable of the right to security.
    Conclusion
    According to the results of the study, all variables exerted impacts on the indirect path through the mediating role of the right to security. In order to better realize Islamic citizenship rights, it is recommended that the right to security (occupational-psychological) be provided so that a decrease could occur in the organizational similar-to-me effect in education department managers.
    Keywords: Islamic citizenship right, Organizational Similar-to-me, Education Department Manager
  • Afsaneh Safaei Koochaksaraei, Masoomeh Imanipour*, Mehrnaz Geranmayeh, Shima Haghani Pages 43-53
    Background & Aim
    The main goal of each educational system is successful implementation of the learning process. One of the tools used to achieve this goal is providing effective feedback to students during the learning process. Since clinical education forms majority of medical sciences education (e.g., nursing and midwifery), providing feedback to students during clinical education is of paramount importance. Therefore, this study aimed to evaluate the status of feedback provision in clinical education from the viewpoint of nursing and midwifery professors and students and to determine its relevant factors.
    Materials and Methods
    This descriptive and analytical research was performed on all BSc nursing and midwifery students (third-semester upward) and all clinical professors in 2016-2017. In total, 198 students and 50 professors were enrolled in the study. Data were collected using a researcher-made questionnaire, validity, and reliability of which were confirmed using content and face validity and test-retest, respectively. In addition, data analysis was performed in SPSS using descriptive statistics and independent t-test.
    Results
    In this study, 73.2% of students and 74% of professors considered the status of feedback provision in clinical education as moderate, and no significant difference was in the viewpoint of them in this regard (P=0.38). According to the results, the most used type of feedback was oral and individual feedback, and the most important cause of lack of provision of effective feedback included inadequate scientific mastery in the relevant subject, lack of knowledge and skill of professors regarding feedback provision principles, high number of students, and short duration of internship.
    Conclusion
    Despite the impact of feedback on the effectiveness of education and improvement of the teaching-learning process, the present study demonstrated the status of feedback provision in clinical education is not desirable and different factors are related to this issue. Therefore, it is necessary to design some solutions to improve the abilities of professors in the areas of providing feedback and helping the improvement of clinical education.
    Keywords: Feedback, Clinical Education, Nursing, Midwifery
  • Vajiheh Zohoorparvandeh*, Shahla Karimi Pages 54-67
    Background & Objectives
    Social accountability in medical education is interpreted as the willingness and ability to adapt to the needs of patients and the healthcare system both nationally and globally. The speed of changes in the health system and the community’s needs has necessitated the training of physicians who are ready to face the problems of the 21st century. Therefore, this study aimed to evaluate the requirements of social accountability in the curriculum of general practitioners.
    Materials and Methods
    This was an applied (in terms of goal) and descriptive and correlational (regarding data collection technique) research. The statistical population included experts of Mashhad University of Medical Sciences, professors of the school of medicine, and physicians working in the healthcare system. Subjects were selected through non-random purposive sampling. In addition, data were collected applying a researcher-made questionnaire, the validity of which was confirmed by content validity and factor analysis methods. Moreover, its reliability was estimated at Cronbach’s alpha of 0.85. Furthermore, data analysis was performed in SPSS and AMOS.
    Results
    In this study, there was a relationship between the clinical and research components. In addition, an association was found between educational and clinical components, as well as between advocacy and educational components. On the other hand, while a relationship existed between the advocacy and clinical components, there was no significant association between educational and research components, as well as between advocacy and research components. In the end, a significant relationship was observed between social accountability and educational, clinical, and research fields.
    Conclusion
    According to the results of this study, it is vital to focus on social accountability in the curriculum of general practitioners based on CARE model as a guide tool for the implementation of the accountability program.
    Keywords: Educational program, general practitioners, social responsibility
  • Somayeh Momenyan, Akram Abedinipoor*, Tahereh Seddighian, Leila Taheri Pages 68-78
    Background & Objectives
    Given the importance of attitude of students and its impact on their academic success or failure and with regard to the fact that attitude toward discipline is one of the factors affecting the academic status of students, this study aimed to determine the attitude of students toward their discipline and its association with academic failure.
    Materials and Methods
    This descriptive and analytical research was performed on 313 students selected via simple sampling. Data analysis was performed using Chi-square, independent t-test, ANOVA, and linear regression. In addition, P-value of 0.05 was considered.
    Results
    In this study, there was a significant relationship between GPA and year of receiving a diploma (P<0.05). In addition, the difference of attitude between various disciplines was significant, in a way that the most positive attitude was toward medical sciences and dentistry while the most negative attitude was related to health (P<0.001). On the other hand, there was an association between paternal level of education and units passed (P=0.03). Overall, some factors of academic failure had a relationship with the total score of attitude, in a way that the more positive the attitude, the less the academic failure (r=-0.33, P<0.001).
    Conclusion
    According to the results of the study, the most positive attitude was related to the disciplines of medical sciences and dentistry, whereas the most negative attitude was toward the field of health. In this regard, there was a significant association between attitude and some factors of academic failure. Therefore, it is necessary to design and implement programs to improve the attitude of students toward their discipline and factors involved in academic success.
    Keywords: Attitude, medical science, academic failure
  • Maryamn Safarnavadeh, Samira Ebrahimpour Koumleh, Soudeh Jafari* Pages 99-125
    Background & Objective
    Dentistry is one of the branches of medical sciences, which should change in response to the needs of the community in the third millennium. The present study aimed to determine the desirable status of the dental curriculum based on the domestic requirements of Iran and international experiences.
    Materials and Methods
    This was a qualitative, historical research. Using library studies and the analysis and interpretation of the obtained data, the dental curriculum and actual experiences of reputable universities were examined in Iran and some other countries. Following that, based on the theoretical arguments and empirical achievements of some reputable universities, the favorable status of the dental curriculum was investigated considering the domestic needs of Iran and international experiences.
    Results
    Through evaluation of the experiences of various universities in Iran and other universities across the world regarding the reform of the dental curriculum, it was concluded that the lack of a holistic approach, insufficient attention to the preventative aspects, separation of basic sciences education from clinical courses, lack of learning motivation in learners, and poor training of independent learners have urged the thorough review of the dental curriculum. The horizontal and vertical integration of the dental curriculum could enhance the current status of dentistry. Therefore, curriculum modification and reform should be focused on integrated approaches based on education combined with research, evidence-based dentistry, and introduction of new knowledge in the planning of the dental curriculum.
    Conclusion
    A favorable integrated curriculum for dental education is a program that develops the dental curriculum based on the academic field level, field of study level, and thematic program or course content level through deciding on the four elements of objectives, contents, methodology, and evaluation, as well as adherence to the four principles of simultaneous integration at the micro and macro levels, diversity of methods and multi-dimensionality, balance between the contents, and supplemented integration from within.
    Keywords: Curriculum, Dentistry, Integrated Curriculum, International Experiences