فهرست مطالب

  • سال سی و دوم شماره 3 (پیاپی 127، پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/08/01
  • تعداد عناوین: 6
|
  • موسی الرضا وحیدی* صفحات 5-38
    عصر اطلاعات که مشخصه آن انقلاب در فناوری های ارتباطی - اطلاعاتی است، باعث تغییرات بنیادین در نحوه ارتباطات، میزان دسترسی و مشارکت عمومی در مباحث سیاست خارجی و نحوه ارتباط و انتقال پیام توسط دولت ها به شهروندان خارجی شده است. شکل گیری جوامع پسادرست، باعث تشدید رقابت برای جلب توجه و تخصصی تر شدن فرایند اقناع سازی و مدیریت افکار عمومی شده و این بر اهمیت زبان دیپلماتیک به عنوان زبان منطق، قانون، تدبیر، آرامش، ادب، احترام، استدلال و اقناع در چارچوب دیپلماسی عمومی جدید افزوده است. این نوشتار به دنبال بررسی رابطه بین زبان و دیپلماسی و نقش زبان دیپلماتیک در تامین منافع ملی است. در پاسخ به این سوال که چگونه می توان از زبان به بهترین نحو در خدمت دیپلماسی و توسعه قدرت نرم استفاده کرد؟ مدعای تحقیق این است که زبان دیپلماتیک به عنوان آئینه تبلور هویت، فرهنگ و ارزش های یک ملت، می تواند نقش تاثیرگذاری درانتقال پیام های معتبر، ایجاد اعتماد و شکل دهی برداشت ها، هنجارها و کنش های بازیگران عرصه عمومی ایفا نماید. موفقیت آن درعصرسیاست پسادرستی، منوط به توانائی ایجاد جریان مستمر از پیام های صحیح، فریم سازی، استفاده از پیام رسانان معتبر، تعامل با مخاطب، پیوند گفتار با عمل و مهارت استفاده از شبکه های جدید اجتماعی است. در این تحقیق، رابطه زبان با فرهنگ ملی، نقش آن در ارتباطات فرافرهنگی، شاخص ها و مهارت های مربوط به زبان دیپلماتیک، اهمیت آن به عنوان ابزار مهم قدرت نرم و دیپلماسی عمومی جدید و عوامل موفقیت آن در عصر جوامع پسادرستی بررسی شده است.
    کلیدواژگان: زبان دیپلماتیک، ارتباطات فرافرهنگی، شبکه های جدید اجتماعی، افکارعمومی، قدرت نرم، دیپلماسی عمومی جدید، قالب بندی، سیاست پسادرستی
  • دانیال رضاپور، رضا سیم بر صفحات 39-66
    آسیای مرکزی از لحاظ امنیتی مفهومی در حال تغییر بوده است. بدان معنا که در زمان های مختلف و با تغییر معادلات امنیتی سیاسی، این منطقه دستخوش دگرگونی شده است. از این رو، پس از فروپاشی شوروی، این منطقه عرصه تهدیدها و چالش های امنیتی متعدد بوده است. مناقشه های قومی- سرزمینی، بی ثباتی سیاسی، نداشتن توسعه اقتصادی- اجتماعی، تهدیدهای فراملیتی و جرایم سازمان یافته بخشی از مهم ترین چالش های امنیتی منطقه آسیای مرکزی بوده است؛ به طوری که وجود این چالش ها و مسائل حاد امنیتی، مشکلات امنیتی متعددی برای آسیای مرکزی به ارمغان آورده و مانع از استقرار کامل صلح و ثبات در این منطقه شده است. با توجه به مباحث مذکور، سوالات مقاله را این گونه مطرح می کنیم که: پس از فروپاشی شوروری، دلایل شکل گیری بحران امنیتی در آسیای مرکزی چه بوده است؟ و ایران چگونه می تواند محیط امنیتی خود را از بحران ایجاد شده در این منطقه حفظ کند؟ مهمترین یافته های پژوهش حاکی از این است که در آسیای مرکزی ترکیب پیچیده و چند لایه ای از عوامل اقتصادی، ساختار اجتماعی- مذهبی و عوامل سیاسی و بحران مشروعیت باعث شکل گیری بحران امنیتی شده است. جمهوری اسلامی ایران می تواند برای هم سویی راهبردی با آسیای مرکزی و امن نگاه داشتن محیط امنیتی خود رویکردی اقتصادی-فرهنگی در مناسبات با کشورهای این منطقه اتخاذ کند که ضمن پرهیز از مسائل اختلافی، اشتراکات فرهنگی و نیازمندی های اقتصادی طرفین مورد لحاظ قرار گیرند. روش این نوشتار توصیفی- تحلیلی می باشد و بر مبنای تئوری امنیتی جهان سوم تدوین گردیده است.
    کلیدواژگان: آسیای مرکزی، جهان سوم، بحران امنیتی، ایران، منطقه گرایی
  • حسین شاه مرادی، محمدحسین شیخ الاسلامی* صفحات 67-100
    شبه جزیره کره به عنوان سرزمینی کهن و استراتژیک، جایگاه یکی از پیچیده ترین و دشوارترین معماهای صحنه بین الملل است و تقسیم شبه جزیره کره را می توان بزرگترین میراث باقی مانده از جنگ جهانی دوم در شمال شرقی آسیا دانست. شبه جزیره کره برای قرون متمادی، صحنه نبرد استراتژیک و منفعت طلبانه قدرت های جهانی و منطقه ای بوده است و این سرزمین به سبب موقعیت ژئوپلتیک خود، کماکان محل تضاد منافع و رقابت قدرت هاست. برنامه هسته ای کره شمالی و دوپارگی شبه جزیره نه تنها مردمان آن سرزمین، بلکه کل منطقه را تحت تاثیر خود قرار داده است. به شکلی که انتظار می رود، وقوع وحدت در شبه جزیره کره، چهره منطقه و مناسبات قدرت در شمال شرق آسیا را با تحولاتی شگرف روبرو کند. در این راستا، سوال پژوهش حاضر این است که پیامدهای راهبردی وحدت احتمالی دو کره چه مواردی خواهند بود؟ فرضیه مقاله مدعای آن است که وحدت دو کره، ضمن به چالش کشیدن مناسبات امنیتی حاضر در منطقه، موجبات افزایش تنش میان قدرت ها و افزایش نقش آفرینی کره متحد در زمینه های سیاسی و اقتصادی را فراهم خواهد آورد. روش پژوهش مقاله توصیفی- تحلیلی بوده و برای گردآوری اطلاعات مورد نیاز آن نیز از روش اسنادی و منابع معتبر اینترنتی استفاده شده است.
    کلیدواژگان: شبه جزیره کره، وحدت، امنیت، اقتصاد، قدرت های بزرگ، تضاد منافع
  • محمدرضا ده شیری*، محمدحسین نشاسته سازان صفحات 101-132
    برزیل از قدرت های نوظهور است که در سال های پس از جنگ جهانی دوم توانسته روند رشد علمی و فناوری خود را علی رغم بی ثباتی های سیاسی حاصل از انتقال پی درپی قدرت از سیاست مداران به نظامیان و برعکس حفظ نماید. سیاست های علمی و فناوری برزیل اگرچه در دوران پیش از دموکراسی سازی در سال 1985 ، ناشی از اندیشه های ترقی خواه حکومت های نظامی و ملی ای بود که سرکار می آمدند، ولی پس از 1985 برزیل سیاست های علمی و فناورانه خود را با ثبات و با برنامه ادامه داده است و حتی المقدور اجازه نداده نوسانات اقتصادی بر این روند موثر واقع گردد. سوال اصلی پژوهش: چگونه دیپلماسی علم و فناوری موجب پویایی سیاست خارجی برزیل شده است؟ چگونگی استفاده برزیل از دیپلماسی علم و فناوری و بررسی ابزارها، بازیگران و سیاست گذاری ها در اولویت بررسی قرار دارند. به نظر می رسد برزیل علاوه بر تقویت نهادها و برنامه های ملی در جهت تعیین راهبردهای علمی و فناوری چهار رویکرد اصلی در دیپلماسی را دنبال می کند: اول چندجانبه گرایی تجاری، دوم تخصص گرایی(مثلا ابداع دیپلماسی سوخت های زیستی در قاره آفریقا که سال ها است فناوری تولید این نوع سوخت را در دست دارد)، سوم استفاده از نهادهای ملی مستقل از دولت مخصوصا در جهت جذب بودجه و تبادلات دانشگاهی است مانند فاپسپ. تبادل اساتید، صاحب نظران، صاحبان صنایع و دانشجویان بین دول مختلف، چه آن هایی که فناوری برتر دارند که باعث ارتقای اندیشمندان بومی می شود و چه آن هایی که فناوری ضعیف تری دارند که باعث ایجاد بستر جهت تامین منافع برزیل می گردد. چهارم غیرامنیتی سازی و تاکید بر وابستگی تجاری و اقتصادی مخصوصا در منطقه آمریکای لاتین. این تحقیق به روش کتابخانه ای و اسنادی با رویکردی تبیینی_تحلیلی نگاشته شده است.
    کلیدواژگان: دیپلماسی علم و فناوری، برزیل، آمریکای لاتین و فاپسپ (آژانس تحقیقاتی ایالت سائوپائولو)
  • غلامعلی قاسمی*، محمد ستایش پور صفحات 133-152
    دزدی دریایی پس از دوره ای رکود نسبی در جامعه بین المللی و به طور خاص، سواحل سومالی و خلیج عدن ظهور یافته است؛ دزدی دریایی به نحوی در اساس خود تغییر یافته است که به حق می توان آن را مرحله ای کاملا نوین از دزدی دریایی دانست. تحول در مفهوم دزدی دریایی (اقدامات دزدان دریایی نوین)، تدقیق در سازکارهای حقوقی در محاکمه آنان را مقتضی می دارد. مقاله حاضر، پس از تبیین مولفه «نوین» در مورد دزدان دریایی که حکایت از تحول در مفهوم دزدی دریایی دارد، به فراخور این تحول و ارکانی که دارد، به چند و چون احراز مسئولیت دزدان دریایی نوین از منظر حقوق مسئولیت بین المللی پرداخته و متعاقب آن، بر صلاحیت دادگاه ها در محاکمه آن ها نظر دوخته است. نوشتار پیش رو نشان داده است که مضاف بر مسئولیت مستقل، مسئولیت اشتقاقی (مشترک) در مورد چنین دزدانی مطرح است. نیز در راه محاکمه دزدان دریایی نوین باید میان نظام های حقوقی داخلی و حقوق بین الملل تعامل باشد و مادامی که این همسویی و اراده واقعی در محاکمه چنین دزدانی صورت نگیرد، احقاق حق، عملا و منطقا، میسور نخواهد بود.
    کلیدواژگان: دزدان دریایی، دزدی دریایی نوین، محاکمه، عدن، سومالی، همکاری بین المللی
  • مهدی حیدری فرد، علی امیری* صفحات 153-182
    منشور سازمان ملل متحد تمامی اعضای جامعه بین المللی را از تهدید یا توسل به زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال اقتصادی سایر کشورها، یا هر اقدامی که در تعارض با اهداف ملل متحد باشد، نهی نموده است. البته، اصولی مثل اصل توسل به دفاع مشروع و یا توسل کشورها به مکانیزم تامین امنیت دسته جمعی در مقابل کشور خاطی، به عنوان استثنای این اصل، در قالب ماده حقوقی دیگری در منشور مورد تاکید قرار گرفته است. در عین حال، واقعیت این است که اصول سنتی مذکور در مواجهه و تطبیق با تحولات معاصر جامعه بین الملل از جمله پیدایش پدیده نوظهور فضای سایبری ناتوان است.فضای سایبری شبکه ای به هم پیوسته از زیرساختهای فن آوری اطلاعات، اینترنت، شبکه های مخابراتی، سیستم های رایانه ای، کنترل کننده ها، پردازشگرها، کابل های فیبر نوری، مسیریابها[1] است که عملکرد اکثر سازوکارهای اقتصادی جوامع امروزی را به خود متکی ساخته و از طرف دیگر، امکان مورد هدف قرار گرفتن آنها در قالب حملات و عملیات سایبری هشداربرانگیز است. اینگونه عملیات می تواند تاثیرات بسیار جدی، نه تنها بر داده های سیستم کامپیوتری، بلکه اختلال و ازکار افتادگی زیرساخت های متکی بر سیستم های رایانه ای را به دنبال داشته باشد. البته دامنه یک جنگ سایبری می تواند از خشونت های شبکه ای ظاهرا بی ضرر تا حملات شدید به زیرساختهای زیربنایی در نوسان باشد. متاسفانه در حالی که بیشتر نگرانی کشورها در برخورد با این پدیده بعد حفاظتی امنیتی داشته و تاکید آنها حفاظت از زیرساخت های رایانه ای در برابر فیلترینگ، ایجاد اختلال و آسیب به آنها بوده، چالش های حقوقی این حوزه و نحوه اعمال و تفسیر قواعد حقوق جنگ به ویژه مقررات توسل به زور با توجه به ویژگی های ذاتی فضای سایبری کمتر بدان پرداخته شده و قابلیت اعمال مقررات مذکور در فضای مجازی در هاله ای از ابهام قراردارد. [1] . Routers
    کلیدواژگان: حقوق مخاصمات مسلحانه، توسل به زور، عملیات سایبری، حمله سایبری، حمله نظامی در فضای سایبری، دفاع مشروع
|
  • Mousalreza Vahidi* Pages 5-38
    The digital age has brought about fundamental changes in methods of communication, and participation of citizens in foreign policy decision making, as well as the way a government access foreign publics and convey its massages.The creation of post-factual societies have intensifies competition between state and non-state actors to attract more attention. This development has also complicated the practical process of persuasion and public opinion management.  Accordingly, the diplomatic language as the language of logic, law, peace, respect, politeness, reasoning and persuasion has gained an outstanding room in the agenda of new public diplomacy.This essay seeks to investigate the relationship between language and diplomacy and its role in strengthening national interest. In response to the question “how language can best be utilized as an efficient tool to serve national interest and extend soft power?” the claim of this research is that the diplomatic language, as a mirror reflects identity, culture and values of a nation, could play a vital role to convey credible messages, build trust and shape the perceptions, norms and actions of different actors in the public sphere. The success of diplomatic language in the post-truth societies is related to the factors such as: establishing an efficient mechanism for constant stream of authentic massages, using credible messengers, boosting skill of framing via new social networks, creating two-way conversation with audiences and proving worlds with honest actions. In the first part of the essay, the relationship between language and national culture and its role in cross-cultural communication has been examined. In the second section, component and skills of diplomatic language have been discussed.
    Keywords: Diplomatic language, Cross Cultural Communication, New Social Networks, public opinion, soft power, Framing, New Public Diplomacy, Post- Truth Politics
  • Danial Rezapour, Reza Simbar* Pages 39-66
    Central Asia has been changing concept in terms of security. This means that this region has undergone a transformation at different times and with changing political security equivalents.  Hence, after the collapse of the Soviet Union, this region has been the subject of numerous security threats and challenges. Ethnic-territorial conflicts, political instability, lack of socio-economic development, transnational threats and organized crime have been part of the most important security challenges in the Central Asian region. So that the existence of these acute security challenges and problems has brought various security problems to Central Asia and has prevented the full establishment of peace and stability in this region. Accordingly, the article's question is: what have been the reasons for the emergence of the security crisis in Central Asia After the collapse of the Soviet Union? And how can Iran protect its security environment from the crisis created in the region? The main findings of this research indicate that in Central Asia, a complex and multi-layered combination of economic factors, socio-religious structure and political factors and the legitimacy crisis has led to the formation of a security crisis. The Islamic Republic of Iran can adopt an economic-cultural approach in its relations with the countries of the region in order to strategic alignment with Central Asia and secure its security environment and emphasizes on the cultural commonalities and economic aspects and avoid conflicting issues. The method of this article is descriptive-analytical and is based on Third World Security Theory.
    Keywords: Central Asia, Third World, Security Crisis, Regionalism, Iran
  • Hossein Shahmoradi, Mohammad Hossein Sheikholeslami* Pages 67-100
    Korean Peninsula as an ancient and strategic land, is the place of one of the most complex and difficult riddles of the international scene and the division of Korean Peninsula can be considered the largest remaining legacy of World War II in northeastern Asia. Korean Peninsula have been the strategic battlefield of self-interested global and regional powers for centuries, and due to its geopolitical position still hosts the conflict of regional and global powers’ interests and their competitions. North Korea’s nuclear issue and the division of the peninsula not only has affected the people of this land, but also the whole region of Northeast Asia. Hence, it is expected that the Korean Reunification would cause dramatic changes in the visage of Northeast Asia as well as the regional balance of power. In this regard, the question of present research would be: What are the strategic implications of the probable Korean Reunification? The hypothesis of the paper is that the Korean Reunification, while challenging the current security situation of the region, will increase the tensions among the powers and raise the role of Unified Korea in the political and economic fields
    Keywords: Korean Peninsula, Unification, Security, Economy, Great Powers, Conflict of Interests.
  • Mohammad Hossein Neshastesazan, Mohammadreza Dehshiri* Pages 101-132
    Brazil is counted among emerging powers now which has kept on its improvement after Second World War consistentetly. Despite of political instabilities throughtout these years (before 1985) Brazil kept on its way although the route of progress especially in the field of science and Technology compeletely tied up with the prevailed government, whether officers of politicians. After 1985 Brazil has saved stability of the state despite of economic instabilities. The main question is how Brazil leveraged Science Diplomacy to its national interests and which instruments and plans are preferred? It seems Brazil at the first step has strengthened its national institutions and national programs and outlooks. Overally its policy could be categorized in four main scopes. First Commercial Multilateralism, second Specialization (for example initiative of Biofuels Diplomacy and expanding its influence throughout the Africa), third is leveraging Independent National institutions for academic exchanges and subsidy granting. The most significant Brazilian Independent National institution is the State of São Paulo Funding Agency (Fapesp), and finally Desecuritizing its relations with other Latin American countries.
    Keywords: Science, Technology Diplomacy, Brazil, Latin America, the State of São Paulo Funding Agency (Fapesp)
  • Mohammad Setayeshpour, Gholamali Ghasemi* Pages 133-152
    Maritime Piracy has been emerged in the international community and in particular, the coast of Somalia and the Gulf of Aden, after the period of recession and silence. Piracy has been altered in some ways, which can rightfully be considered as the completely new step of piracy. The evolution of the piracy (modern pirate actions and ommissions) has made it necessary to clarify the legal mechanisms to know how to adjudicating them. Following the explanation of the “Modern” facor of modern piracy which shows the evolution in conception of piracy, the present paper, scrutinized the indication of international responsibility in respect of the international law of international responsibility and considered the jurisdiction of tribunals to clarify what is (are) the propriate way(s) to adjudicating them. The paper in hands, showed that, independent, individual and derivative responsibility (shared responsibility), should and must be considered in respect of the issue in question. Contribution of national legal systems and international law to dealing with modern pirates is considered as the keypoint to achieving the said goal. Logically, not occurring this contribution as a whole in combatting such pirates, dealing with this issue will not be fruitful.
    Keywords: Maritime Pirates, Modern Piracy, Adjudiaction, Aden, Somalia, International Contribution
  • Mehdi Heidarifard, Ali Amiri* Pages 153-182
    Cyber-operation is one of the major implications of rapid development of warfare tools and Methods. Such a big change in warfare is the result of stunning technological breakthroughs in Information and Technology (IT) industry.  IT evolution has increased the level of reliance of the economic and social infrastructures on IT devices, tools and networks. Consequently, it has increased their vulnerability and the possibility of such infrastructures to be targeted by terrorism and cyber-attacks, as major methods of asymmetrical war. Throughout recent decade, the issue of countering "cyber warfare" has always been on top of international security agendas. Certain governments have established new units within their own administrations or militaries in order to monitor legal, political and military aspects of cyber warfare and develop their own Cyber Armies.Regarding International law and particularly International Humanitarian Law (IHL), Since its Prime objective is to protect the lives of civilians and civilian objects in times of International Armed Conflicts (IACs), Any discussion of applicability of IHL rules and regulations, especially  the rules of Conduct of hostilities (i.e., Distinction, proportionality and adoption of precautionary measures) as well as the existing interpretations of such rules to cyber warfare, are of utmost importance given the specific characteristics of cyberspace. IHL is based on objective situations of traditional and classical wars, but cyber-operations happen in a virtual environment. Therefore, there is an essential challenge to apply IHL rules of conflict management to cyber-operations. However, lack of applicable rules of IHL in case of cyber-operations may lead states to codify a new body of IHL applicable to cyber-space. Due to lack of any international legal arrangements designed for conduct of cyber-operations, the article strives to take into account the unique features of cyberspace, the way to interpret and apply the main rules of conduct of hostilities in IHL in the context of cyber-warfare and suggest certain solutions.
    Keywords: International humanitarian law, conduct of hostilities, cyber-operation, Cyber security, Cyber-attack, cyber weapons