فهرست مطالب

دانش گیاه پزشکی ایران - سال چهل و نهم شماره 2 (پاییز و زمستان 1397)
  • سال چهل و نهم شماره 2 (پاییز و زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/01
  • تعداد عناوین: 15
|
  • مجید جعفری، احمد معینی، مسعود شمس بخش* صفحات 165-175
    ویروس موزاییک شلغم (Turnip mosaic virus, TuMV) متعلق به جنس Potyvirus و خانواده Potyviridae، یکی از ویروس های‏ شایع مزرعه‏های کلزا در ایران است و تاکنون لاین یا رقم تجاری مقاومی به آن در کشور گزارش نشده است. در این پژوهش، امکان ایجاد مقاومت به TuMV در لاین کلزای تراریخته حاوی قطعه کوتاهی از ژن رمزکننده‏ پروتئین پوششی ویروس بررسی شد. بدین منظور توالی 130 نوکلئوتیدی از ژن رمزکننده‏ پروتئین پوششی در حامل pFGC5941 در جهت‏های سنس و آنتی سنس‏ به طور مستقل همسانه سازی‏ شد و با استفاده از Agrobacterium tumefaciens سویه LBA4404 به دم‏برگ کوتیلدونی لاین کلزای Hayola R-Line 401 منتقل شد. گزینش و تایید گیاهان تراریخته T0 و T1 با استفاده از آزمون های‏ PCR و مقاومت به علف کش‏ گلوفوسینت آمونیوم (نشانگر) در شرایط گلخانه انجام شد. پس از مایه زنی‏ ویروس به گیاهان لاین T1 ارزیابی واکنش با استفاده از سامانه نمره دهی‏ انجام شد. نتایج نشان داد که تمام گیاهان تراریخته حاوی سازه سنس هیچ گونه مقاومتی را نشان ندادند درحالی که تعدادی از گیاهان تراریخته حاوی سازه آنتی‏سنس سطوح متفاوتی از مقاومت شامل تاخیر در ظهور علائم به همراه کاهش شدت علائم (0 تا 30 درصد نتاج نسل T1) و یا بهبودی (10 تا 66 درصد نتاج نسل T1) را نشان دادند. این اولین گزارش از افزایش مقاومت به TuMV از راه انتقال یک توالی کوتاه ویروسی در جهت آنتی سنس‏ در کلزا است.
    کلیدواژگان: بهبودی، پوتی ویروس، توالی کوتاه، سامانه نمره دهی
  • مهرناز جنیدی جعفری، سعید محمد زاده نمین*، معصومه مهدوی ارتاکند صفحات 177-185
    خانواده Anthomyiidae با داشتن حدود 1560 گونه یکی از بزرگ ترین خانواده های راسته دوبالان است که بیشترین گونه های آفت از راسته دوبالان را در منطقه پالئارکتیک به خود اختصاص داده است. در پژوهشی که روی فون مگس های خانواده Anthomyiidae در قسمت مرکزی استان اردبیل در سال 1395 صورت گرفت درمجموع 11گونه از 7 جنس از مگس های خانواده Anthomyiidae جمع آوری شد که از میان آن ها دو جنس‏ (Botanophila Lioy, 1864 و Calythea Schnabl & Dziedzicki, 1911) و شش گونه (Anthomyia confusanea Michelsen, 1985، Botanophila discrete (Meigen 1826)، Calythea dedecorata (Rondani 1866)، Delia megatricha (Kertesz, 1901)، Hylemya urbica (Wulp, 1896) و Hylemya variata (Fallén, 1823)) برای اولین بار از ایران گزارش می شود.
    کلیدواژگان: استان اردبیل، گزارش جدید، فونستیک، Anthomyiidae
  • فاطمه سلیمی، محمد جوان نیک خواه*، فریدون پاداشت دهکایی، علی رضا علی زاده، حسن سلطان لو، ساره یوسفی راد صفحات 187-201

    به منظور ارزیابی پویایی قارچ Pyricularia oryzaeدر دو مرحله بلاست برگی و گردن خوشه برنج، ساختار ژنتیکی جمعیت ها برای 142 جدایه در یک مزرعه و در سه سطح با استفاده از نشانگر مولکولی SSR و پنج ترکیب آغازگر موردبررسی قرار گرفت. جدایه های موردپژوهش از دو مرحله بلاست برگی و بلاست گردن خوشه و در سه سطح جمع آوری شدند. در سطح اول جدایه های به دست آمده از دو مرحله بلاست برگی و بلاست گردن خوشه از یک مزرعه، مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. سطح دوم به جدایه های دو جمعیت برگ و گردن خوشه که از پنجه های یک بوته برنج به دست آمده بودند، تعلق داشتند و سطح سوم بررسی را نیز جدایه های سه جمعیت جداشده از سه لکه مجزا در سطح یک برگ از یک بوته برنج به خود اختصاص دادند. بر اساس فنوگرام تنوع ژنتیکی رسم شده، تمامی 142 جدایه بررسی شده تشابه ژنتیکی 89 تا 100درصد را نشان دادند. برآوردهای ژنتیکی در سه سطح موردبررسی به ترتیب میانگین جریان ژنی 62/57، 68/10 و 783/4 را بین جدایه های بررسی شده نشان دادند. ردیابی ایدیومورف های تیپ آمیزشی 142 جدایه با روش Multiplex PCR نشان داد که همه جدایه ها دارای ایدیومورف MAT1-1 هستند. این برآمدنشان دهنده عدم رخداد تولیدمثل جنسی و بیان کننده این است که تکثیر جمعیت های قارچ در سطح مزارع برنج در استان گیلان فقط به صورت غیرجنسی رخ می دهد. تنوع ژنتیکی کم و شباهت ژنتیکی زیاد جمعیت های عامل بیماری بلاست برنج در استان گیلان نیز این استنتاج را تایید می کنند.

    کلیدواژگان: بلاست برنج، تیپ آمیزشی، جریان ژنی، نشانگر مولکولی
  • نصیر وظیفه، غلام رضا نیک نام، حبیبه جباری* صفحات 203-215

    به منظور‏ شناسایی نماتدهای خاک زی‏ منطقه رودقات صوفیان- استان آذربایجان شرقی‏، طی سال های‏ 1396-1395، تعداد 80 نمونه خاک از این منطقه جمع آوری‏ شد. نماتدها با استفاده از روش های‏ معمول استخراج، بعد از تثبیت به گلیسیرین خالص منتقل شده و از آن ها‏ اسلایدهای میکروسکوپی دائمی تهیه شد. سپس به وسیله میکروسکوپ نوری و لوله ترسیم، ویژگی‏های ریخت شناختی‏ و ریخت سنجی‏ آن ها‏ بررسی شد. در این بررسی تعداد 35 گونه متعلق به 25 جنس (انگل و غیرانگل گیاهی) شناسایی شدند که از میان آن ها گونه های‏ Axodorylaimellus deviatus (Baqri & Jairajpuri, 1969) Jairajpuri & Ahmad, 1980،Kochinema tenue Argo & Van Den Berg 1971، Laevides laevis (Thorne,1939) Thorne, 1974، Metaporcelaimus labiatus (de Man, 1880) Andrássy, 2001 و Metaxonchium bihariense (Popovici, 1990) Andrássy, 1996 برای فون نماتدهای ایران جدید هستند و در اینجا شرح داده می شوند.

    کلیدواژگان: ریخت سنجی‏، ریخت شناسی‏، صوفیان و فون
  • مسعود حکیمی تبار*، سید رضا حجازی، علی رضا شعبانی نژاد، پریسا قرآنی، الناز فدائی صفحات 217-225

    این پژوهش به منظور برآورد پراکندگی مکانی کنه های خانواده Laelapidae در منطقه شاهرود با به کارگیری شبکه عصبی مصنوعی انجام شد. داده های مربوط به تراکم جمعیت این کنه از زیستگاه های گوناگون منطقه شاهرود در سال 1394 به دست آمدند. در این پژوهش از متغیرهای طول و عرض جغرافیایی به عنوان متغیرهای ورودی و از دگرگونی های جمعیت کنه های خانواده Laelapidae به عنوان متغیر خروجی استفاده شد. شبکه مورداستفاده از نوع GMDH بهینه شده با الگوریتم ژنتیک بود. برای ارزیابی توانایی شبکه های عصبی مورداستفاده در پیش بینی توزیع از سنجش آماری مولفه‏هایی مانند واریانس، توزیع آماری و میانگین میان اندازه های پیش بینی شده مکانی به وسیله شبکه عصبی و اندازه های واقعی آن ها استفاده شد. نتیجه‏ها نشان دادند که در فازهای آموزش و آزمایش میان اندازه های ویژگی های آماری واریانس، توزیع آماری و میانگین مجموعه داده های واقعی و پیش بینی شده مکانی این خانواده به وسیله شبکه عصبی GMDH، تفاوت معنی داری وجود نداشت. نقشه های ترسیم شده نشان داد که توزیع کنه های این خانواده تجمعی است. نقشه های به دست آمده از شبکه های عصبی مصنوعی می توانند به برنامه ریزان جهت به کارگیری برنامه های مهار آفت ها یاری کنند به ویژه اگر نقشه ها با مختصات جغرافیایی هر مکان همانندی داشته باشند. به طوری که تمرکز بیشتر مهار به منطقه‏هایی معطوف شود که تراکم این کنه های شکارگر کمتر است.

    کلیدواژگان: توزیع مکانی، شبکه عصبی مصنوعی GMDH، پراکندگی تجمعی
  • بهرام شریف نبی، فریبا قادری*، ناهید جوادی صفحات 227-241
    بادام یکی از درختان میوه تیره Rosaceae است که در استان های‏‏‏ اصفهان و چهارمحال و بختیاری برای استفاده از دانه خوراکی آن نسبت به سایر درختان میوه هسته دار‏‏‏ بیشتر کشت می شود. در این پژوهش، برخی از عامل‏های پوسیدگی ریشه و طوقه درختان بادام مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس خصوصیات مورفولوژیکی 53 جدایه Phytophthora cactorum (19 جدایه) و Phytophthora cryptogea (21 جدایه) و Phytopythium litorale (13 جدایه) جداسازی و شناسایی شدند. به منظور تایید مولکولی گونه های‏‏‏ شناسایی شده، تعداد 25 جدایه از بین 53 جدایه کل به طور تصادفی جهت تعیین توالی، محصول حاصل از تکثیر ناحیه‏های ITS انتخاب شدند. همچنین از جفت آغازگرهای اختصاصی BPhycacL87FRG(F) /BPhycacR87RRG و Cryp1(F)/ Cryp2 برای شناسایی اختصاصی گونه ها‏‏‏ استفاده شد. واکنش نهال های هشت ماهه رقم‏های بادام سنگی، ربیع، شاهرود 12 و پایه GF677 به سه جدایه (cactorum P) P1، (P. cryptogea) P32 و (Pp. litorale) P41 در شرایط گلخانه نشان داد که گونه های‏‏‏ P. cactorum و P. cryptogea و Pp. litorale به لحاظ بیماری زایی‏‏‏ تفاوت معنی داری‏‏‏ با یکدیگر دارند. گونه های‏‏‏ Pp. litoraleوP. cactorum به ترتیب بیشترین و کمترین بیماری زایی را در مقابل همه رقم‏های بادام داشتند و رقم‏های سنگی و GF677 به ترتیب بیشترین و کمترین حساسیت را در برابر هر سه گونه از خود نشان دادند. برای پژوهش های فیلوژنتیکی، تعداد 9 جدایه (سه جدایه از هر گونه P. cactorum، P. cryptogea و Pp. litorale)بر اساس توالی‏یابی‏‏‏ ناحیه ITS-rDNA بررسی شدند. این پژوهش اولین گزارش از بیماری زایی Pp. litorale روی بادام در ایران است.
    کلیدواژگان: بیماری زایی، رده‏بندی، تبارزایشی، Phytophthora، Phytopythium
  • محبوب قمری، وحید حسینی نوه*، خلیل طالبی جهرمی، جاماسب نوذری، حسین الله یاری صفحات 243-254

    پسیل معمولی پسته (Agonoscena pistaciae) آفت کلیدی باغ های پسته در ایران به شمار می رود. در حال حاضر ترکیب‏های حشره کش علیرغم تاثیرات منفی خود بر سلامت انسان و محیط زیست، بیشتر تنها و واپسین گزینه ممکن در مهار پسیل معمولی پسته هستند. بااین حال فشار گزینشی آفت‏کش‏ها باعث به وجود آمدن جمعیت های بسیار مقاوم از پسیل معمولی پسته شده است. امروزه ترکیب‏های آلی فرار گیاهان امیدواری هایی را در گسترش روش های پایدار مدیریت آفت ها ایجاد کرده اند. در این راستا، ترکیب‏های آلی فرار از برگ درختان پسته رقم‏های اوحدی (Ohadi) و کله قوچی (Kale ghoochi) جمع آوری شده و با روش کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (GC-MS) شناسایی شدند. به ترتیب 43 و 37 ترکیب آلی فرار ازجمله ترکیب‏های مونوترپن، استری، اسیدی، الکلی، آلدهیدی و آروماتیک در دو رقم اوحدی و کله قوچی شناسایی شدند. در میان ترکیب‏های، سه ترکیب (E)- β-Ocimene، Limonene و Methyl benzoate به ترتیب با 5/32، 8/14 و 1/12 درصد در رقم اوحدی و سه ترکیب (E)- β-Ocimene، Limonene و α-Thujene به ترتیب با 2/29، 1/20 و 6/6 درصد در رقم کله قوچی بیشترین مقدار را به خود اختصاص دادند. بررسی پاسخ بویایی حشره‏های بالغ پسیل معمولی پسته در بو سنج (Olfactometer) Y شکل نشان داد که حشره‏های نر (03/0>P) و ماده (001/0>P) به طور معنی داری به بوی برگ درختان پسته (رقم اوحدی) جلب می شوند. نتیجه‏های برآمده از این پژوهش می تواند در گسترش روش های مهاری بر پایه به کارگیری مواد رابط شیمایی همانند شکار انبوه و یا دور کردن پسیل معمولی پسته و یا جلب دشمنان طبیعی آن مورد استفاده قرار گیرد.

    کلیدواژگان: استر، بویایی سنجی، پسته، ترکیب‏های آلی فرار، مونوترپن
  • فهیمه نظری، ناصر صفایی*، بهرام محمد سلطانی، مسعود شمس بخش، محسن شریفی صفحات 255-262
    بیماری گال طوقه یکی از خسارت‏زاترین بیماری های باکتریایی است. کنترل زیستی بیماری های گیاهی به لحاظ خطرهای ناشی از کاربرد آفت‏کش‏ها امروزه جایگاه ویژه ای دارد. این پژوهش برای درک دقیق تر‏‏ سازوکار مولکولی سورفکتین روی آگروباکتریوم مولد گال طوقه به عنوان پیش نیاز امکان استفاده از عامل کنترل زیستی باسیلوس تولیدکننده سورفکتین علیه این بیماری انجام شد. بدین منظور از گیاه توتون، سویه آگروباکتریوم IBRC-M10701 و سورفکتین خالص تجاری (25 میکرومولار) استفاده شد. به دلیل اهمیت اثر miRNAها در مسیر سیگنال‏دهی اکسین و ژن lox در مسیر القای مقاومت، سطح بیان miRNA167‏‏‏nta- و ژن lox در برهمکنش باکتریایی IBRC-M10701 و سورفکتین در روزهای اول، سوم و ششم بعد از تیمار با روش qRT-PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. سطح بیان ژن lox پس از تیمار با آگروباکتریوم در زمان های‏‏ فوق به ترتیب افزایش بیانی 47/0، 9/22 و 8/61 برابری، در تیمار با سورفکتین افزایش بیانی 6/4، 6/3 و 6/11 برابری و در تیمار تلفیقی سورفکتین-آگروباکتریوم افزایش بیانی 2/4، 8/38 و کاهش بیانی 3/20 برابری داشت. همچنین سطح بیانی nta-miR167 در تیمار آگروباکتریوم بیانگر روند افزایشی 4/3، 4/214 برابری (روز اول و سوم) سپس روند کاهشی 5/2 برابری (روز ششم)، در تیمار با سورفکتین افزایش بیانی 12/3، 2/13 برابری (روز اول و سوم) و کاهش بیانی 5/4 برابری (روز ششم) و همچنین در تیمار تلفیقی سورفکتین-آگروباکتریوم بیانگر افزایش بیانی 6/1، 2/2 و 6/9 برابری نسبت به شاهد بود. به طورکلی مقایسه الگوی تغییرهای بیانی در ژن lox و nta-miR167 بیانگر اثر مثبت بیوکنترلی سورفکتین علیه آگروباکتریوم به واسطه کاهش اثر تهاجمی آن بود. این مطلب بیانگر ارزشمندی این ترکیب و سویه های‏‏ باکتریایی باسیلوس تولیدکننده سورفکتین به عنوان عوامل کنترل زیستی است.
    کلیدواژگان: ژن lox، سورفکتین، miRNA
  • ثمانه ملک شاه کویی، جاماسب نوذری*، وحید حسینی نوه، سیدحسین گلدان ساز صفحات 263-273

    کرم گلوگاه انار، Ectomyelois ceratoniae، مهم ترین آفت انار در ایران و از موثر ترین عامل‏های تهدیدکننده صادرات این محصول محسوب می شود ولی پژوهش های کمی روی تنوع و ساختار ژنتیکی جمعیت های آن در کشور انجام شده است. ازاین روی به منظور افزایش آگاهی از ساختار و تنوع ژنتیکی جمعیت های این آفت، انارهای آلوده رقم‏های مختلف از دوازده استان کشور طی سال های 1395 و 1396 جمع آوری و با استفاده از بخشی از ژن DNA میتوکندریایی، سیتوکروم اکسیداز I ((COI مولفه های تنوع ژنتیکی بررسی شد. همچنین شبکه هاپلوتیپی و درخت تبارزایی با روش بیشینه درست نمایی (Maximum Likelihood) ترسیم شد. در این پژوهش، تعداد شش هاپلوتیپ به دست آمد. هاپلوتیپ یک که در بین تمام جمعیت ها مشترک بود، می تواند به عنوان هاپلوتیپ اجدادی معرفی شود که سایر هاپلوتیپ ها از آن تکامل یافته اند. این هاپلوتیپ با یک جهش به سایر هاپلوتیپ ها متصل و شکل ستاره ای را در شبکه هاپلوتیپی تشکیل داده است. نتیجه‏های گروه بندی جمعیت های جغرافیایی نشان می دهند ناحیه مرکزی کشور، تنوع هاپلوتیپی کمتری نسبت به ناحیه‏های شمال و جنوب ایران دارد. تنوع ژنتیکی درون جمعیتی بالا (15/99 درصد) در مقابل تنوع کم ژنتیکی بین جمعیت ها (05/0P>، 13/2- درصد) حاصل از آزمون AMOVA و سطح بالای اشتراک هاپلوتیپی در شبکه، نشان می دهد که ساختار ژنتیکی مشخصی بین جمعیت ها وجود ندارد. در آزمون منتل ارتباطی بین فاصله ژنتیکی و جغرافیایی و در آزمون منتل جزئی اثر معنی دار رقم بر بروز اختلاف‏های ژنتیکی به دست نیامد.چنین ساختار ژنتیکی می تواند حاصل سازگاری انار با خرداقلیم های مختلف، کشت رقم‏های متداول تجاری و برقراری اکوسیستم زراعی یکنواخت و انتقال محصول توسط انسان باشد که منجر به برقراری جریان ژنی زیاد و کاهش اختلاف‏های ژنتیکی حتی در فاصله‏های جغرافیایی گسترده می شود.

    کلیدواژگان: جمعیت، سیتوکروم اکسیداز I، هاپلوتیپ
  • فهیمه مروی، پریسا طاهری*، مجتبی ممرآبادی صفحات 275-287
    در این پژوهش، برای تعیین سطوح مقاومت رقم‏های لوبیا به Rhizoctonia solani عامل پوسیدگی طوقه و ریشه آزمون بیماری زایی به دو روش دیسک برگی در شرایط آزمایشگاه و مایه زنی گیاه‏چه ها در گلخانه انجام شد. سپس حساس ترین رقم لوبیا (رقم ناز، به دلیل دارا بودن توجیه اقتصادی) برای ارزیابی امکان القای مقاومت با فلاونوئیدهایی نظیر کوئرستین (Quercetin) نارینجنین (Naringenin) و بررسی برخی سازوکار های دخیل در القای مقاومت استفاده شد. جهت بررسی تاثیر غلظت های مختلف (100 تا 400 میکروگرم بر میلی لیتر) این فلاونوئیدها در القاء مقاومت در لوبیا علیه R. solani، گیاه‏چه‏ها با غلظت های مختلف فلاونوئیدها تیمار شدند. گیاهان تیمارشده و شاهد با قارچ بیمارگر مایه زنی شدند و شاخص بیماری یک هفته بعد از مایه زنی محاسبه شد. نتیجه‏ها نشان دادند که غلظت های مختلف کوئرستین و نارینجنین در کاهش شاخص بیماری تاثیر متفاوتی داشتند. کوئرستین در غلظت های 200 تا 400 میکروگرم در میلی لیتر موجب کاهش معنی دار پیشرفت بیماری شد و بهترین فاصله زمانی بین تیمار و مایه زنی سه روز بود. غلظت های 100 و 200 میکروگرم بر میلی لیتر نارینجنین و 100 میکروگرم بر میلی لیتر کوئرستین باعث کاهش معنی دار پیشرفت بیماری نشد. ارزیابی سطوح کالوز، سوپراکسید و هیدروژن پراکسید در گیاه‏چه های تیمارشده با کوئرستین در زمان های مختلف پس از مایه زنی توسط R. solani نشان داد که کوئرستین با افزایش سرعت و شدت تولید این ترکیب‏های دفاعی موجب القای مقاومت در لوبیا علیه بیمارگر می شود.
    کلیدواژگان: سازوکار های دفاعی، کالوز، کوئرستین، مقاومت القایی، نارنجنین
  • ابوالقاسم توکلی زاده، محمدرضا حسنی*، زهرا شیبانی تذرجی صفحات 289-298
    پسیل معمولی پسته Agonoscena pistaciae ‎Burckhardt & Lauterer (Hemiptera: Aphalaridae)‎، یکی از مهم ترین آفات درختان پسته در کشور ایران است. به منظور بررسی الگوی پراکنش‎ ‎فضایی تخم و پوره این آفت، نمونه‎برداری‎های هفتگی و منظم از باغ پسته، رقم کله قوچی انجام شد. برگچه انتهایی درختا ن به عنوان واحد نمونه‎برداری انتخاب و تراکم جمعیت تخم و پوره‎ در سه ارتفاع بالا، میانی و پایین درخت شمارش شد. الگوی پراکنش فضایی تخم و پوره‎ پسیل معمولی پسته با استفاده از روش واریانس به میانگین، ‏مدل‎های‎ رگرسیونی ‏تیلور و ‏آیوائو و شاخص لوید تعیین شد. با توجه به نتایج به دست آمده از روش واریانس به میانگین و شاخص لوید الگوی پراکنش فضایی تخم و پوره‎ این آفت در هر سه ارتفاع از نوع تجمعی به دست آمد. شیب خط رگرسیون در هر دو مدل رگرسیونی تیلور و آیوائو برای تخم در ارتفاع میانی به طور معنی داری بزرگ تر از یک به دست آمد، که نشان دهنده تجمعی بودن الگوی پراکنش فضایی، و در ارتفاع بالا و پایین درخت کوچک تر از یک بود که نشان دهنده تصادفی بودن الگوی پراکنش فضایی این مرحله رشدی است. شیب خط رگرسیون در هر دو مدل رگرسیونی تیلور و آیوائو برای پوره پسیل معمولی پسته در هر سه ارتفاع به طور معنی داری بزرگ تر از 1 به دست آمد، که نشان دهنده تجمعی بودن پراکنش فضایی پوره در هر سه ارتفاع است. نتایج ‏به دست آمده از این تحقیق در توسعه برنامه های نمونه برداری پسیل معمولی پسته اهمیت دارد.‏
    کلیدواژگان: پسیل معمولی پسته، نمونه برداری، اندازه نمونه، Agonoscena pistaciae
  • بدر السادات محمودی میمند، روح اله صابری ریسه*، محمد مرادی قهدریجانی، حسین علایی، امیر حسین محمدی صفحات 299-307
    بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه (گموز) ناشی از گونه های مختلف فیتوفترا یکی از مهم ترین بیماری های پسته است که هرساله باعث از بین رفتن تعداد فراوانی از درختان بارور و غیر بارور می گردد. گرچه روش های مختلفی برای مدیریت این بیماری پیشنهاد شده ولی کنترل زیستی به عنوان یک روش سازگار با محیط زیست مورد توجه ویژه قرار گرفته است. در این پژوهش تاثیر ضدیت اثر (آنتاگونیستی) فرمولاسیون بر پایه پودر تالک و سبوس گندم، پنج سویه باکتری Pseudomonas جداسازی شده از خاک های منطقه‏های مختلف (سویه های T17-4،VUPF760 ، VUPF5، VUPF506 و CHA0) روی Phytophthora drechsleri عامل پوسیدگی طوقه و ریشه پسته در شرایط گلخانه ای بررسی شد. سویه های VUPF760 و VUPF506 به ترتیب با 55 و 11 درصد بیشترین و کمترین تاثیر را در کاهش شدت بیماری زایی داشتند. نتیجه‏های حاصل از بررسی شاخص های رشدی (ارتفاع نهال و همچنین وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه) نشان دهنده افزایش این شاخص ها در سویه باکتری VUPF5 نسبت به شاهد سالم بود که به عنوان سویه برتر در این پژوهش مطرح شد.
    کلیدواژگان: پسته، سودوموناس فلورسنت، گموز، فرمولاسیون
  • مهدی مهرابی کوشکی*، رضا فرخی نژاد صفحات 309-320
    در این پژوهش، 12 سویه بومی و 80 سویه از گونه های شناخته شده سه جنس Allophoma،Didymella و Neodidymelliopsis گزینش شدند و در یک تجزیه‏و‏تحلیل تبارزایشی جهت هم سنجی ناحیه‏های ژنی ITS، دومین D1 و D2 از زیرواحد بزرگ ژن ریبوزومی (D1/D2 LSU rDNA)، بتاتوبولین و RNA پلی مراز در جداسازی گونه ها استفاده شدند. ناحیه‏های ژنی سویه های بومی با به کارگیری DNA استخراج شده از زیست توده میسیلیومی خشک انجمادی شده تکثیر و توالی یابی شدند. تجزیه‏و‏تحلیل تبارزایشی با به کارگیری الگوریتم درست نمائی بیشینه انجام شد. ناحیه‏های D1/D2 LSU rDNA، ITS، rpb2 و tub2 به ترتیب 0، 20، 43 و 46 گونه از 61 گونه مربوط به سه جنس موردبررسی را جداسازی کردند. در تجزیه‏و‏تحلیل تبارزایشی ترکیب ناحیه‏های ژنی، همه توالی های ترکیبی (ITS-tub2، ITS-rpb2، tub2-rpb2، ITS-tub2-rpb2 و ITS-28S-tub2-rpb2) توانستند، نزدیک به 49 گونه از 61 گونه موردبررسی را جدا کنند. نتیجه‏ها نشان دادند که برای شناسایی و جداسازی دقیق گونه های Allophoma، Didymella و Neodidymelliopsis، توالی یابی و تجزیه‏و‏تحلیل تبارزایشی سه ناحیه ITS، tub2 و rpb2 در کنار بررسی های ریخت شناسی نیازین است. چنانچه به خاطر محدودیت های مالی یا زمانی در یک پژوهش، تنها تکثیر و توالی یابی یک ناحیه دلخواه باشد، ژنtub2 یا rpb2 بهترین نتایج را ارائه می کنند.
    کلیدواژگان: تجزیه‏و‏تحلیل تبارزایشی، شناسایی گونه، فیلوژنی تک ژنی و چندژنی
  • خشنود نوراللهی*، فرهاد غلامی صفحات 321-332

    بیماری پوسیدگی طوقه و ریشه گندم برآمده از Fusarium culmorum یکی از مهم ترین بیماری های گندم در استان ایلام است. برای تعیین گوناگونی ژنتیکی بیمارگر در مزرعه‏های گندم استان ایلام، شمار 66 نمونه آلوده از مزرعه‏های شهرستان های گوناگون استان جمع آوری شد. پس از کشت، خالص سازی و شناسایی جدایه ها، آزمون مولکولی با به کارگیری پنج جفت آغازگر ریز ماهواره انجام شد. از آغازگرهای ریز ماهواره 25 آلل در جدایه ها تکثیر شد. میانگین تعداد آلل در هر جایگاه 2/5 مشاهده شد. شناسه چندشکلی نشانگرها در آغازگر F3 با 409/0 بیشترین و در آغازگر F11 با 179/0 کمترین مقدار را دارا بود. بر پایه خوشه بندی جدایه‏ها و با به کارگیری الگوریتم پیوست مجاور و نرخ همانندی جاکارد، در سطح همانندی 50 درصد جدایه‏ها در 18 گروه جدا از هم قرار گرفتند. نتیجه‏های تجزیه واریانس مولکولی نشان داد که 78 درصد از تنوع ژنتیکی در میان همه جدایه ها و تنها 22 درصد آن به منطقه‏های گوناگون جغرافیایی اختصاص دارد؛ بنابراین میان جدایه ها از منطقه‏های گوناگون همانندی ژنتیکی فراوانی وجود دارد. همانندی ژنتیکی بالا را می توان به مهاجرت ژن یا ژن‏مانه (ژنوتیپ) در اثر عامل‏های گوناگون نسبت داد.

    کلیدواژگان: گندم، تنوع ژنتیکی، Fusarium culmorum، SSR
  • صدیقه اشتری، قدرت اله صباحی*، خلیل طالبی جهرمی صفحات 341-351
    پروانه مینوز گوجه فرنگی Tuta absoluta یکی از آفت های مهم گوجه فرنگی است. در این پژوهش اثر حشره کش های آبامکتین، امامکتین بنزوات، استامیپرید و فلوبندیامید روی دو مرحله رشدی نابالغ حساس (لارو سن اول) و متحمل (شفیره) آفت و مرحله بالغ دو گونه پارازیتوئید تخم آفت Trichogramma brassicae و T. evanescens مورد بررسی قرار گرفت. مینوز گوجه فرنگی از گلخانه های شهرستان اراک جمع آوری شد و پس از سه نسل پرورش در آزمایشگاه از مراحل لاروی و شفیرگی برای انجام زیست سنجی به روش غوطه وری استفاده شد. برای دو گونه تریکوگراما تیمار به روش لوله آزمایش انجام گرفت. مقدار LC50 حشره کش های آبامکتین، امامکتین بنزوات، استامیپرید و فلوبندیامید روی لارو سن اول مینوز گوجه فرنگی به ترتیب 92/0، 13/0، 51/1 و 34/0 میکروگرم بر میلی لیتر و برای شفیره این آفت 99/4، 25/2، 22/3 و 48/3 میکروگرم بر میلی لیتر برآورد گردید. میزان LC50 آفت‏کش‏های یادشده برای حشره‏های کامل T. brassicaeبه ترتیب 0013/0، 0029/0، 0058/0 و 53/1 و برای حشره‏های کامل evanescensT. به ترتیب 0014/0، 0025/0، 0052/0 و 71/1 میکروگرم ماده تجاری بر میلی لیتر به دست آمد. بیشترین میزان پارازیتیسم تخم بید غلات برای هر دو گونه در روز دوم پس از پیدایش مشاهده شد به طوری که در گونهT. brassicae پس از تیمار با فلوبندیامید، استامیپرید، امامکتین بنزوات و آبامکتین به ترتیب 17/0± 70/14، 20/0 ± 00/14، 20/0 ± 10/13 و 14/0± 80/11 تخم پارازیته شد و همگی تیمارها با شاهد (12/0 ±00/16) دارای اختلاف معنی دار بود. برای گونهevanescensT. این اندازه ها به ترتیب 21/0± 10/13، 12/0 ± 37/12، 18/0 ± 50/11 و 16/0± 23/11 به دست آمد که همچنین با شاهد (19/0 ±00/14) اختلافمعنی دار نشان داد. ارزیابی نسبت خطر، فلوبندیامید را در گروه 2 سمیت (آفت‏کش‏های با سمیت کم تا میانه) و دیگر آفت‏کش‏ها مورد آزمایش را در گروه 3 (آفت‏کش‏ها با سمیت بسیار) قرار داد. با توجه به سمیت کمتر فلوبندیامید روی دو گونه زنبور پارازیتوئید و تاثیر کمتر آن بر میزان پارازیتیسم، به کارگیری این آفت‏کش در برنامه های مدیریت تلفیقی مینوز گوجه فرنگی امکان پذیر است.
    کلیدواژگان: آبامکتین، استامیپرید، امامکتین بنزوات، فلوبندیامید، مدیریت تلفیقی آفت ها
|
  • Majid Jafari, Ahmad Moieni, Masoud Shams, Bakhsh * Pages 165-175
    Turnip mosaic virus (TuMV) a species of the genus Potyvirus in the family Potyviridae, is one of the most prevalent viruses of canola fields in Iran. So far, commercial resistant lines or varieties against TuMV have not been known in Iran. In this research, the possibility of inducing resistant to TuMV in transgenic canola lines carrying a short fragment of the coat protein gene of the virus was evaluated. Therefore, a 130 nucleotide fragment of TuMV coat protein gene, as sense or antisense orientations, were cloned in the pFGC5941 vector independently and then were transformed to canola cotyledonary (Hayola R-Line 401 variety) explants using Agrobacterium tumefaciens strain LBA4404. Selection and confirmation of transgenic T0 and T1 lines were carried out via PCR and glufosinate ammonium herbicide (selective marker) resistance assay under greenhouse conditions. After virus inoculation to T1 lines, resistance assay was done by the scoring system. The obtained results confirmed that transgenic lines with sense construction did not show any resistant. However, several transgenic lines with antisense construction showed a different level of resistant to TuMV including delay in symptoms appearance and a decrease in symptoms severity (0-30% of T1 progeny) or symptoms recovery (10-66% of T1 progeny). This is the first report of increased resistant against TuMV via transformation of a short viral fragment sequence with the antisense orientation in canola.
    Keywords: Potyvirus, recovery, short sequence, scoring system
  • Mehrnaz Joneidi Jafari, Saeed Mohamadzade Namin *, Masoumeh Mahdavi Ortakand Pages 177-185
    Anthomyiidae with about 1560 described species are one of the largest families of the order Diptera containing the highest number of pests in order Diptera in the Palaearctic region. During the year 2016, the Anthomyiidae fauna of central part of Ardebil Province was studied leading to the identification of 11 species of 7 genera of which two genera (Botanophila Lioy, 1864 and Calythea Schnabl & Dziedzicki, 1911) and six species [Anthomyia confusanea Michelsen, 1985, Botanophila discrete (Meigen 1826), Calythea dedecorata (Rondani 1866), Delia megatricha (Kertesz, 1901), Hylemya urbica (Wulp, 1896) andHylemya variata (Fallén, 1823)] were found to be new to the Iranian fauna.
    Keywords: Anthomyiidae, Ardabil province, Faunistic, New record
  • Fatemeh Salimi, Mohammad Javan Nikkhah *, Fereydon Padasht Dehkayi, Alireza Alizadeh, Hasan Soltanloo, Sareh Yosefirad Pages 187-201

    In order to assess the dynamic of Pyricularia oryzae at leaf and panicle neck blast stages, population genetic structures of the 142 isolates were investigated in a rice field and at three levels using SSR markers and five primer pair combinations. All the isolates were collected from the two-leaf and panicle stages at three levels. In the first level, isolates collected from leaf and panicle neck blast stages in the rice field were analyzed. In the second level, isolates belonged to the leaf and panicle neck populations were collected from tillers of the same rice hill and analyzed. In the third level, the ienvestigated isolates belonged to three populations and were obtained from three distinct leaf spots from the same rice leaf in a rice tiller. Based on constructed dendrogram for all of the 142 isolates, genetic similarity varied from 89 to 100% among the isolates. Population genetic estimations at the three studied levels showed that the amount of gene flow was 57.62, 10.68, and 4.783, respectively between the isolates. Detection of mating type idiomorphs of the studied isolates using multiplex PCR showed that all the isolates had Mat1-1 idiomorph. This indicates the absence of sexual reproduction within the M. oryzae populations in rice fields in Guilan province and the fungus reproduces only in an asexual way. Low genetic variation and high genetic similarity among the populations of the causal agent of rice blast disease in Guilan province confirm this result.

    Keywords: Gene flow, Mating type, Molecular markers, Rice blast
  • Nasir Vazifeh, Gholamreza Niknam, Habibeh Jabbari * Pages 203-215

    In a survey conducted to identify terrestrial nematodes of Roodghat area, Sufiyan-East Azerbaijan province, Iran, 80 soil samples were collected during 2016 and 2017. The soil samples were processed and the nematodes were extracted, killed, fixed, and transferred to anhydrous glycerin as usual. Permanent microscopic slides were prepared from the nematodes. Their morphological characteristics and morphometric properties were studied under an optical microscope consisting of a drawing tube. In this study, 35 species belonging to 25 genera (plant parasitic and non-plant parasitic) were identified that among them Axodorylaimellus deviatus (Baqri & Jairajpuri, 1969) Jairajpuri & Ahmad, 1980, Kochinema tenue Argo & Van Den Berg 1971, Laevides laevis (Thorne, 1939) Thorne, 1974, Metaporcelaimus labiatus (de Man, 1880) Andrássy, 2001andMetaxonchium bihariense (Popovici, 1990) Andrássy, 1996 were new records for the nematode fauna of Iran and are described here.

    Keywords: Fauna, morphology, morphometry, sufiyan
  • Masoud Hakimitabar *, Seyed Reza Hejazi, Alireza Shabaninejad, Parisa Ghorani, Elnaz Fadaei Pages 217-225

    This study aimed to predict the population of Laelapid mites in Shahrood region using an artificial neural network. The data of this family were obtained in the year 2015. In this model, the variables sampling date, longitude and latitude as the input variables, and the population of Laelapid mites were used as the output variable. The network type used was GMDH neural network that was optimized by genetic algorithms. To evaluate the ability of GMDH neural networks to predict the distribution, statistical comparison parameters such as mean, variance, statistical distribution, and coefficient determination of linear regression between predicted values and actual values were used. Results showed that in training and test phases of GMDH neural network, there was no significant effect between variance, mean, and statistical distribution of actual values and predicted values. Our map showed the patchy distribution of these predatory mites. Maps obtained from artificial neural networks help program planners to use the pest control programs, particularly if maps coordinate with geographical conformity of each location. Therefore, control was focused on areas with decreased densities of these predatory mites.

    Keywords: Cumulative dispersion, GMDH artificial neural network, spatial distribution
  • Bahram Sharifnabi, Fariba Ghaderi *, Nahid Javadi Pages 227-241
    Almond (Prunus amygdalus L.) is a deciduous tree in the Rosaceae family and is grown mostly for its edible seed. It is one of the most popular nuts on a worldwide basis and widely grown in Iran in Isfahan and Chaharmahal and Bakhtiari provinces. Root and crown rot causal agents which are caused by several pathogens were studied. According to morphological characteristics, 53 isolates were identified as Phytopythium litorale (13 isolates), Phytophthora cactorum (19 isolates), and P. crytogea (21 isolates). Out of 53 isolates, 25 isolates were selected for molecular studies. Specific primer pairs of BPhycacL87FRG (F)/BPhycacR87RRG and Cryp1(F)/Cryp2 were used to confirm morphological identification of species. The reaction of crown and root of 8-month-old almondcultivars Sangi, Rabee, Shahrood12 and GF677 to virulent isolates of P. cactorum, P. cryptogea,and Pp. litorale was evaluated under greenhouse conditions. Comparison of pathogenicity means revealed that there are significant differences among P. cactorum, P. cryptogea,and Pp. litorale isolates.The results alsoshowedthat Pp. litorale was more aggressive than P. cactorum. On all tested almond cultivars, disease severity percentage showed that Sangi is the most susceptible cultivar and GF677 showed the least susceptibility. In this study, phylogenetic relationships of some Phytophthora and Phytopythium species based on sequencing of the rDNA-ITS region is provided. This is the first report of isolation and pathogenicity of Phytopythium litorale from almond orchards in Iran.
    Keywords: Pathogenicity, Phylogeny, Phytophthora, Phytopythium, Taxonomy
  • Mahboob Ghamari, Vahid Hosseininaveh *, Khalil Talebi Jahromi, Jamasb Nozari, Hossein Allahyari Pages 243-254

    The common pistachio psyllid (CPP: Agonoscena pistaciae) is the key pest of pistachio orchards in Iran. At the moment, insecticides despite their known adverse effects on human health and environment, are the only and the last option for controlling CPP in most cases. However, selection pressure of insecticides has resulted in establishing highly resistant populations of CPP. Nowadays, volatile organic compounds (VOCs) of plants presenting opportunities for sustainable plant protection. In this regard, VOCs of pistachio trees (Ohadi and Kaleh ghoochi cultivars) were collected by headspace method in the pistachio orchards and identified chromatographically (GC–MS). VOCs, including monoterpenes, esters, acids, alcohols, aldehydes, and aromatics, were identified in both cultivars, numbering 43 in the Ohadi cultivar and 37 in the Kaleh ghoochi. The quantitatively dominant constituents were (E)-β-Ocimene (32.5%), limonene (14.8%) and methyl benzoate (12.1%) in the Ohadi cultivar and (E)-β-Ocimene (29.2%), limonene (20.1%) and α-Thujene (6.6%) in the Kaleh ghoochi. To study whether olfactory cues elicit responses in adult CPP, the odor of pistachio leaves (Ohadi cultivar) were offered in a Y-tube olfactometer to field-collected populations. Significant positive responses to volatiles of leaves were found in both males (P<0.03) and females (P<0.001). These data may be useful in semiochemically-based management strategies in the pistachio orchards such as mass trapping or deter of CPP or attraction of natural enemies.

    Keywords: Ester, Monoterpene, Olfactometery, pistachio, Semiochemical
  • Fahimeh Nazari, Naser Safaie *, Bahram Mohammad Soltani, Masoud Shams, Bakhsh, Mohsen Sharifi Pages 255-262
    Crown gall is one of the most destructive bacterial diseases of plants. Nowadays, special attention has been focused on the biological control of plant diseases as an alternative to chemical control. This study was conducted to better understanding the molecular mechanism of Surfactin on Agrobacterium tumefaciens as a prerequisite for the use of Bacillus as a biocontrol agent of this pathogen. In this study, Tobacco plants (Nicotiana tabacum), IBRC-M10701 strains of A. tumefaciens, and pure commercial Surfactin (25 µm) were used. miRNAs and lox genes have an important effect in the auxin signalling pathway. Using Real-time PCR, the expression level of miR167 and lox gene measured 1, 3, and 6 days after inoculations in the interaction of A. tumifaciens IBRC-M10701 and Surfactin. The expression level of lox gene in Agrobacterium treatment showed 0.47, 22.9, and 61.8 increased. In Surfactin treatment it was 4.6, 3.6 and, 11.6 fold and in Surfactin-Agrobacterium treatment this amount was 4.2, 38.8, and 20.3 fold. In addition, the expression level of nta-miRNA167 in Agrobacterium treatment indicated an increase of 3.4 and 214.4 fold (in the first and third day after inoculation), then decreased to 2.5 fold (in the sixth day), in treatment with Surfactin the amount of expression level was detected as 3.2, 13.2 and 4.5 fold and in Surfactin-Agrobacterium treatment this amount was 1.6, 2.2 and 9.6 fold compared with the control. All of the results indicated the positive effect of Surfactin in suppression the strain IBRC-M10701 of Agrobacterium. The results indicated the key role of Surfactin in biocontrol which reflected the possible use of Bacillus strains producing Surfactin in biological control.
    Keywords: lox, miRNA, Surfactin
  • Samaneh Malek Shahkouyi, Jamasb Nozari *, Vahid Hosseini Naveh, Seyed Hossein Goldansaz Pages 263-273

    Carob moth, Ectomyelois ceratoniae, is the most important pest of pomegranate in Iran and is one of the most effective threats to the export of this product, but only a few studies have been done on the diversity and genetic structure of its populations.Therefore, in order to increase knowledge about the structure and genetic diversity of this pest populations, infested pomegranates were collected from 12 provinces of the country during 2016 and 2017 and genetic diversity components were investigated using a part of the mitochondrial DNA gene, cytochrome oxidase I (COI). Also, the haplotypic network and the phylogenetic tree was drawn using the maximum likelihood method. In the present study, six haplotypes were obtained. The first haplotype (H1) was common in all populations, which can be considered as the ancestral haplotype so that other haplotypes have been evolved from it. This haplotype is connected to other haplotypes with a mutation and forms a star-like shape in the haplotypic network. Results of the grouping populations indicate that the northern part of Iran has the most diversity of haplotypes in comparison to the central and southern parts, which can be related to native cultivars, genetic diversity of cultivars, and natural habitat of Pomegranates in this area. The adaptation of pomegranates to different micro-climates, development of commercial cultivation of traditional varieties, and the role of the human in product transformation lead to high gene flow and genetic differences reduction even at wide geographical distances.

    Keywords: Cytochrome oxidase I, Haplotype, Population
  • Fahimeh Marvi, Parissa Taheri *, Mojtaba Mamarabadi Pages 275-287
    In this research, pathogenicity tests were done using two different methods including inoculation of leaf discs under laboratory conditions and infecting the seedlings in the greenhouse in order to determine resistance levels of bean cultivars to Rhizoctonia solani AG4 HG-II, the causal agent of the crown and root rot. Furthermore,the most susceptible bean cultivar (cv. Naz, because of economic justification) was used to examine the possibility of inducing resistance against the pathogen, using flavonoids such as quercetin and naringenin and investigate some mechanisms involved in induced resistance. To study the effects of different concentrations of flavonoids in the induction of resistance in bean against R. solani, the seedlings were treated with 100 to 400 μg/mL concentrations of flavonoids. The treated and control plants were inoculated with the pathogen and the disease index was calculated one week following inoculation. Results showed that various concentrations of quercetin and naringenin had different effects in reducing the disease index. Quercetin at 200 to 400 μg/mL significantly decreased the progression of the disease caused by R. solani in the bean. The best time interval between treatment and inoculation was 3 days. Naringenin at 100 and 200 μg/mL and quercetin at 100 μg/mL did not significantly reduce the disease progression. Investigating callose, superoxide, and hydrogen peroxide levels at various time points after R. solani inoculationin the seedlings pretreated with quercetin revealed that quercetin-induced resistance in bean against the fungal pathogen via priming the defense components.
    Keywords: Callose, defense mechanisms, induced resistance, naringenin, quercetin
  • Abolghasem Tavakoli Zadeh, Mohammad Reza Hassani *, Zahra Sheibani Tezerji Pages 289-298
    The common pistachio psyllid, Agonoscena pistaciae Burckhardt & Lauterer (Hemiptera: Aphalaridae), is one of the most important pests of pistachio trees in Iran. To investigate the spatial distribution pattern of egg and nymph of this pest, samplings were done weekly in a pistachio orchards cultivar Kalleh-ghochi. The pistachio terminal leaflet was selected as sampling unit and the number of egg and nymph was recorded in three canopies of tree, up, middle and down parts. The spatial distribution pattern of egg and nymph of A. pistaciae was determined using mean - variance ratio, Taylor´s power low, Iwao´s patchiness regression model and Lloyd's mean crowding index. Based on the mean- variance ratio and Lloyd index, the spatial distribution of egg and nymph, at three canopies of tree was estimated, aggregated. The slope of the regression for Taylor´s power low and Iwao´s patchiness regression model for egg, in middle canopy of tree was significantly more than one, then the spatial distribution was estimated, aggregated and in up and down canopies was estimated, random distribution. In both Taylor´s power low and Iwao´s patchiness regression model, the slope of the regression model for nymph, at three canopies of tree was significantly more than one, then the spatial distribution was estimated aggregated. The results of present study are usefull for developing sampling programs of the common pistachio psyllid.
    Keywords: Agonoscena pistaciae, common pistachio psyllid, sample size, sampling
  • Badrolsadat Mahmudi Mimand, Rohollah Saberi Ryseh *, Mohammad Moradi Ghahderijani, Hossein Alaei Shahvali Anar, Amir Hossein Mohamadi Pages 299-307
    Gummosis (Crown and root rot) is the most important disease of pistachio trees caused by different species of Phytophthora which destroy significant numbers of fertile and non-fertile trees each year in Iran. Different approaches have been applied to reduce the severity and incidence of the disease. In recent years, biological control as an eco-friendly approach has been increased in the world. The effectiveness of Talk powder and Wheat bran formulations of five Pseudomonas strains (T17-4, VUPF760, VUPF5, VUPF506, and CHA0) was assessed on seedlings inoculated with Phytophthora drechsleri under greenhouse conditions. The highest and lowest reduction rates of disease severity belonged to VUPF760 and VUPF506 with 55 and 11%, respectively compared to the control and other treatments. Seedling inoculated with bacterial strains had higher heights, fresh and dry weights of shoot and roots. VUPF5 increased the ratios of height, fresh and dry weight of shoot and root by 1.4, 1.3, 1.1, 1.2, and 1.1 respectively, compared to non-inoculated control seedlings.
    Keywords: Fluorescent Pseudomonas, Formulation, Gummosis, pistachio
  • Mehdi Mehrabi, Koushki *, Reza Farokhinejad Pages 309-320
    In this study, 12 native strains and 80 strains from the known species of Allophoma, Didymella, and Neodidymelliopsis were selected. The ITS, D1/D2 LSU rDNA, tub2 and rpb2 regions of the mentioned strains were compared for species delimitation using phylogenetic analysis. The genomic regions of the native strains were amplified using DNA extracted from freeze-dried mycelia and sequenced. The phylogenetic analysis was performed using the maximum likelihood algorithm. The regions of the D1/D2 LSU rDNA, ITS, tub2, and rpb2 delimited 0, 20, 43, and 46 out of 61 species studied, respectively. In the phylogenetic analysis based on combined regions, all datasets (ITS-tub2, ITS-rpb2, tub2-rpb2, ITS-tub2-rpb2, and ITS-28S-tub2-rpb2) could delimit 49 out of the 61 species under survey.Results showed that the sequencing and phylogenetic analysis of the ITS, tub2, and rpb2 regions in combination with morphological studies are necessary for species delimitation of the Allophoma, Didymella and Neodidymelliopsis genera. In a single-locus phylogeny, tub2 or rpb2 genes are the best markers among the genomic regions used.
    Keywords: Phylogenetic analysis, species identification, single-gene, multigene phylogeny
  • Khoshnood Nourollahi *, Farhad Gholami Pages 321-332

    Crown and root rot caused by Fusarium culmorum is one of the most important wheat diseases in Ilam. In order to determine genetic diversity, 66 samples were collected from wheat farms in different regions of Ilam province. The molecular test was carried out with a set of five pairs of SSR primers after purification and identification of the isolates. The SSR primers amplified a total of 25 alleles. The average allele number was 5.2 per each primer. The polymorphism index content value was the highest in primers F3 with 0.409 and the lowest in primers F11 with 0.179. Cluster analysis using the Neighbor-Joining method and Jaccard's coefficient in 50% similarity level divided the isolates into 18 groups. Results of AMOVA showed 78% of the genetic diversity related to isolates and 22% related to different geographical regions. Therefore, there is a high genetic similarity between isolates from different geographic regions. High genetic similarity can be attributed to the emigration of gene or genotype as a result of various factors.

    Keywords: Fusarium culmorum, genetic diversity, SSR, Wheat
  • Sedigheh Ashtari, Qodratollah Sabahi *, Khalil Talebi Jahromi Pages 341-351
    Tomato leaf miner, Tuta absoluta (Meyrick) (Lep.: Gelechiidae), is one of the most important pests of tomato in the world. In the current study, effects of four insecticides, abamectin, emamectin benzoate, acetamiprid, and flubendiamide were tested against 1st larval instar and pupae of the tomato leaf miner. Also, their lethal effects were studied on the adult stage of two species of egg parasitoids, i.e., Trichogramma brassicae and T. evanescens. The leaf miner collected from greenhouses near Arak (Markazi province, Iran) were reared for three generations under laboratory conditions and then treated by the leaf-dip method at larval or pupal stages. The parasitoids were tested by coated vial residue method. Insect mortality was recorded 24 h after initial exposure. The LC50 values of abamectin, emamectin benzoate, acetamiprid, and flubendiamide were 0.92, 0.13, 1.51, and 0.34 µg/ml, respectively for the 1st larval instar and 4.99, 2.25, 3.22, and 3.48 µg/ml, respectively for the pupae. Similarly, the LC50 values of the above-mentioned compounds were 0.0013, 0.0029, 0.0058, and 1.53 µg/ml, respectively for T. brassicae and 0.0014, 0.0025, 0.0052, and 1.71 µg/ml, respectively for T. evanescens. The maximum number of parasitized eggs was seen on the 2nd day after the emergence of both parasitoids. These amounts forT. brassicae after treatment by LC25 of flubendiamide, acetamiprid, emamectin, and abamectin, were 14.70 ± 0.17, 14.00 ± 0.20, 13.1 ± 0.20, and 11.8 ± 0.14, respectively which statistically differed with the control (16.00 ± 0.12). For T. evanescens, the related values were 13.10 ± 0.21, 12.37 ± 0.12, 11.50 ± 0.18, and 11.23 ± 0.16, respectively which differed meaningfully from the control (14.00 ± 0.19). Risk quotient categorized flubendiamide in class 2 (slightly harmful) and other compounds in class 3 (harmful). Based on our results, flubendiamide showed selectivity and it can be used as an effective tool for integrated pest management programs of tomato leaf miner.
    Keywords: Abamectin, Acetamiprid, Emamectin benzoate, Flubendiamide, Integrated pest management