فهرست مطالب

زنان مامائی و نازائی ایران - سال بیست و دوم شماره 1 (پیاپی 285، فروردین 1398)
  • سال بیست و دوم شماره 1 (پیاپی 285، فروردین 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/01/01
  • تعداد عناوین: 10
|
  • نازنین فرشچیان*، محمد غریب صالحی، نسیم رشیدی، پریسا بهرامی کمانگر صفحات 1-8
    مقدمه
    در انسان، رشد مخچه ممکن است کمترین تاثیر را از تاخیر رشد داخل رحمی (IUGR) بپذیرد، بنابراین اندازه گیری دیامتر عرضی مخچه می تواند به عنوان معیار اندازه گیری مناسب جهت تعیین سن حاملگی جنین مبتلا به IUGR استفاده شود. مطالعه حاضر با هدف نقش اندازه گیری TCD در تعیین سن جنین های با تاخیر رشد داخل رحمی انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه مقطعی در سال 1395 بر روی 35 زن باردار دارای شکم کوچک و با احتمال جنین مبتلا به IUGR مراجعه کننده به بخش سونوگرافی بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه انجام شد. ابتدا سن حاملگی آنها بر اساس آخرین قاعدگی (LMP) مشخص و سپس بیمار سونوگرافی شده و سن حاملگی نیز بر اساس اندازه گیری قطر عرضی مخچه (TCD) و سایر پارامترهای روتین سونوگرافی مشخص و در پایان نتایج با یکدیگر مقایسه گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های تی زوجی، ویلکاکسون، ضریب همبستگی پیرسون و اسپیرمن انجام شد. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    بین سن حاملگی برآورده شده توسط پارامتر TCD با سن حاملگی بر اساس LMP تفاوت معناداری وجود نداشت (p>0/05)، اما سن حاملگی برآورد شده توسط پارامترهای قطر عرضی دو آهیانه (BPD) و طول استخوان ران (FL) به طور معناداری کمتر از سن حاملگی بر اساس LMP بود (p<0/05). همچنین، سن حاملگی برآورد شده توسط پارامتر TCD به طور معناداری بیشتر از سن حاملگی بر اساس پارامترهای BPD و FL بود (p<0/05).
    نتیجه گیری
    بهره گیری از پارامتر دیامتر عرضی مخچه (TCD) در برآورد سن دقیق جنین های مبتلا به تاخیر رشد داخل رحمی می تواند مطمئن و قابل استناد باشد.
    کلیدواژگان: تاخیر رشد داخل رحمی، دیامتر عرضی مخچه، سن حاملگی، سونوگرافی
  • آتوسا دبیری اسکویی، فرناز ایزدفر، ملیحه نصیری، سعیده مظلوم زاده، فاطمه بیات* صفحات 9-14
    مقدمه
    سال هاست که از الکتروکاردیوگرام برای تشخیص دیسترس جنینی حول و حوش زایمان استفاده می شود. در صورت آسیب سلول های قلبی، تروپونین T آزاد می شود. مطالعات اندکی در مورد ارتباط اختلال ضربان قلب جنین و تروپونین T انجام شده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط دیسترس جنینی و تروپونین T بندناف انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه مورد شاهدی در سال 1395 بر روی 80 نوزاد در بیمارستان آیت الله موسوی زنجان انجام شد. نوزادان در دو گروه 40 نفره با نوار قلب غیراطمینان بخش و گروه کنترل مورد مقایسه قرار گرفتند. تروپونین خون بندناف با استفاده از کیت شرکت (Bioassay Technology biology) و به روش Elisa و با حساسیت 2/54 نانوگرم بر لیتر اندازه گیری شد. اطلاعات دموگرافیک و مامایی ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون های تی مستقل و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    میزان تروپونین در خون بندناف نوزادان گروه فتال دیسترس (499/85±531/04 نانوگرم بر لیتر) به طور معناداری بیشتر از گروه شاهد (59/66±187/47 نانوگرم بر لیتر) بود (p<0/001). میزان تروپونین خون بندناف در افت زودرس کمترین مقدار و در افت متغیر بیشترین مقدار بود، ولی از نظر آماری تفاوت معناداری نداشتند (0/195=p).
    نتیجه گیری
    میزان تروپونین خون بندناف در نوزادان با نوار قلب غیراطمینان بخش به طور معناداری بیشتر است که نشان می دهد اختلالات ضربان قلب جنین در طول لیبر ممکن است سبب آسیب قلبی نوزادان شود.
    کلیدواژگان: آسیب قلبی، تروپونین T، دیسترس نوزادی، کاردیوتوکوگرافی، مانیتورینگ قلب جنین
  • مریم رضوی، فرزانه رشیدی فکاری، عارف ریگی، فرحناز فرزانه* صفحات 15-19
    مقدمه
    لیومیوم های رحمی، شایع ترین تومور خوش خیم رحمی در زنان می باشد که تقریبا در 40-20% زنان سنین باروری مشاهده می شود. بارداری در زنان مبتلا به لیومیوم رحمی، حاملگی پرخطر محسوب می شود که منجر به عوارض زیادی می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط لیومیوم رحمی با پارگی زودرس پرده های جنینی در زنان باردار انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی - تحلیلی از فروردین 1394 تا اسفند 1395 بر روی 500 زن باردار که به بیمارستان علی ابن ابیطالب زاهدان مراجعه کردند، انجام گرفت. زنان باردار واجد شرایط، بر اساس ابتلاء به لیومیوم رحمی که در سونوگرافی اوایل بارداری تشخیص داده شده بود، به دو گروه دارای میوم و بدون میوم تقسیم شدند. دو گروه از نظر تعداد، اندازه و محل میوم ها بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های توصیفی و کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در این مطالعه از 500 زن بارداری که وارد مطالعه شدند، 93 نفر (18/6%) دارای لیومیوم رحمی و 407 نفر (81/4%) بدون لیومیوم رحمی بودند. شیوع پارگی زودرس پرده های جنینی در گروه دارای لیومیوم رحمی 24 نفر (25/80%) و در گروه بدون لیومیوم رحمی 38 نفر (9/33%) بود. بین پارگی زودرس پرده های جنینی با تعداد و محل لیومیوم رحمی در زنان باردار ارتباط آماری معناداری وجود داشت (p<0/001).
    نتیجه گیری
    بین پارگی زودرس پرده های جنینی با لیومیوم رحمی (تعداد، اندازه و محل) ارتباط آماری معناداری وجود دارد. پارگی زودرس پرده های جنینی بیشتر در میوم های اینترامورال رحمی و با اندازه بزرگ تر از 5 سانتی متر بود.
    کلیدواژگان: بارداری، پارگی زودرس پرده های جنینی، لیومیوم
  • آناهیتا حمیدی لاین، زهره یوسفی*، بهروز دواچی، امیرحسین جعفریان، نگار مروت دار، هلنا عظیمی، فرناز هادوی، یاسمن نیکوییان، طاهره زواری صفحات 20-25
    مقدمه
    سرطان آندومتر، شایع ترین بدخیمی ژنیکولوژیک در جهان است. مهم ترین عامل در مدیریت این بیماری، تشخیص زودرس بیماری و درمان صحیح جراحی و یا پرتودرمانی است. مطالعه حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژی و عوامل خطر بیماران مبتلا به سرطان آندومتر انجام شد.
    روش کار
    در این مطالعه مقطعی 53 بیمار مبتلا به سرطان آندومتر با آسیب شناسی نوع آندومتریوئید مراجعه کننده به تومور کلینیک بیمارستان دانشگاه مشهد در مقطع زمانی 18 ماه در سال های 1397-1395 مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تمامی بیماران پرسشنامه استاندارد از نظر عوامل خطر ایجاد سرطان آندومتر بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 25) و آزمون های کاپا انجام گرفت. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    در سابقه خانوادگی اکثر بیماران (92/45%)، سرطان های مرتبط با آندومتر وجود نداشت. فشارخون، شایع ترین بیماری همراه در افراد این مطالعه بود. بین میانگین ضخامت آندومتر افراد یائسه و غیریائسه اختلاف معناداری وجود نداشت (0/134=p). از نظر عوامل خطر، یائسگی، وزن زیاد و افزایش تعداد حاملگی در این افراد افزایش بیشتری داشت.  
    نتیجه گیری
    تمرکز بر اقدامات پیشگیرانه در دسترس برای سرطان آندومتر و به حداقل رساندن عوامل خطر مرتبط با این بدخیمی، در کاهش مرگ و میر ناشی از این سرطان موثر است.
    کلیدواژگان: آندومتر، اپیدمیولوژی، سرطان آندومتر، عوامل خطر سرطان
  • زهرا زارع*، محمدرضا شگرف نخعی، بهاره امین، فاطمه نقابی، سمیرا یزدانی، زینب بیدل صفحات 26-34
    مقدمه
    افسردگی پس از زایمان، از شایع ترین مشکلات بهداشت عمومی در اولین سال بعد از زایمان محسوب می شود. برخی علائم این اختلال شامل: خلق افسرده، احساس گناه، از دست دادن اشتها و اختلال خواب می باشد. افسردگی می تواند مشکلات جدی برای کودک، مادر و خانواده ایجاد کند، لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیرکپسول بهارنارنج بر افسردگی زنان در دوره پس از زایمان انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1396 بر روی 49 مادر مراجعه کننده به مراکز بهداشتی و درمانی سبزوار انجام شد. شرکت کنندگان از پرسشنامه استاندارد افسردگی بک (BDI-II)، نمره بین 28-14 داشتند، سپس افسردگی آنان توسط مصاحبه با روانپزشک تایید شد. سپس به روش بلوک بندی تصادفی به دو گروه مداخله (بهارنارنج 500 میلی گرم/ 2 بار در روز+ فلوکستین 20 میلی گرم روزانه) و گروه کنترل (فلوکستین 20 میلی گرم روزانه به اضافه پلاسبو) تقسیم شدند. درمان در هفته 8 پس از زایمان آغاز شد و به مدت 8 هفته ادامه یافت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های کولموگروف- اسمیرنوف، کای اسکوئر، تی مستقل و زوجی و من ویتنی انجام شد. میزان p کمتر از 0/05 معنادار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    میانگین نمره افسردگی بعد از مداخله در گروه بهارنارنج 4/02±9/2 و در گروه کنترل 3/56±17/12 بود که بین دو گروه اختلاف آماری معناداری وجود داشت (0/001>p). همچنین بعد از مداخله، 15 نفر (62/5%) از گروه بهارنارنج و تنها 1 نفر (4%) از گروه کنترل، فاقد افسردگی پس از زایمان بودند.
    نتیجه گیری
    مصرف بهارنارنج به همراه فلوکستین در درمان افسردگی خفیف تا متوسط در دوران پس از زایمان موثرتر از مصرف فلوکستین به تنهایی است، لذا می توان از آن به عنوان مکمل در درمان افسردگی پس از زایمان استفاده کرد.
    کلیدواژگان: افسردگی پس از زایمان، بهارنارنج، پرتقال تلخ، گیاهان دارویی
  • جمیله ملکوتی، خدیجه صمدی*، مژگان میرغفوروند، فاطمه عباسعلی زاده، لاله خدایی صفحات 35-45
    مقدمه
    هموروئید به قسمت های متسع شده وریدهای کانال مقعدی گفته می شود که به کنترل دفع مدفوع کمک می کنند و یکی از شایع ترین بیماری های گوارشی است. با توجه به اینکه مشکلات پس از زایمان از جمله هموروئید تاثیر معناداری، بر سلامت جسمی، روحی اجتماعی، شیردهی، مراقبت از نوزاد و ارتباط با خانواده و جامعه دارند و بر سلامت مادران و کودکان تاثیرگذار هستند و با توجه به اهمیت کیفیت زندگی پس از زایمان و به دلیل انجام مطالعات محدود در این زمینه، مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط شدت علائم هموروئید با کیفیت زندگی در زنان مبتلا به هموروئید داخلی درجه I و II در دوره پس از زایمان انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه مقطعی در سال 1396 بر روی 131 زن در دوره پس از زایمان در شهر تهران انجام گرفت. برای جمع آوری داده های مربوط به علائم هموروئید و کیفیت زندگی از پرسشنامه های ارزیابی درمانی بالینی کولورکتال و کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های پیرسون و اسپیرمن انجام شد. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    بیشترین و کمترین میانگین نمره کیفیت زندگی به ترتیب در زیردامنه های سلامت محیط و سلامت جسمانی به دست آمد. کمترین و بیشترین میانگین نمره علائم هموروئید به ترتیب مربوط به علائم خارش و تاثیر منفی هموروئید بر روی حس سلامتی زنان بود. بین نمره کلی کیفیت زندگی با تمام علائم هموروئید به جز خارش، همبستگی منفی و معنی داری وجود داشت (0/28- تا 0/20-=r؛ 0/05>p). بین علامت تورم در ناحیه مقعد و ابعاد سلامت اجتماعی (0/24=r؛ 0/006=p) و سلامت محیط (0/20=r؛ 0/20=p) کیفیت زندگی همبستگی منفی و معنی داری وجود داشت. همچنین بین علامت احساس ناراحتی در مقعد و زیردامنه سلامت جسمانی کیفیت زندگی همبستگی منفی و معنی داری وجود داشت (0/18=r؛ 0/04=p). هیچ کدام از مشخصات فردی- اجتماعی با کیفیت زندگی ارتباط آماری معنی داری نداشتند (0/05<p).
    نتیجه گیری
    علائم هموروئید بر کیفیت زندگی زنان در دوران پس از زایمان تاثیر منفی دارد.
    کلیدواژگان: دوره پس از زایمان، کیفیت زندگی، هموروئید
  • فهیمه عزتی آراسته پور، فاطمه شبیری*، بیان مفاخری، یونس محمدی، پریسا پارسا صفحات 46-52
    مقدمه
    تهوع و استفراغ، از شکایت های شایع زنان در نیمه اول حاملگی است. تهوع و استفراغ ناشی از بارداری به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی زنان باردار تاثیر می گذارد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر آروماتراپی لیمو بر تهوع و استفراغ بارداری انجام شد.
    روش کار
    این مطالعه کارآزمایی بالینی دوسوکور در سال 1396 بر روی 88 زن مبتلا به تهوع و استفراغ بارداری مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهر همدان انجام شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه دموگرافیک و پرسش نامه تهوع و استفراغ بارداری (PUQE-24) بود. افراد دو گروه 44 نفره اسانس لیمو و دارونما قرار گرفتند و اسانس لیمو و دارونما (آب مقطر) را به مدت 4 روز دریافت کردند. شدت تهوع و استفراغ قبل و بعد از مطالعه سنجیده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون های آماری کای دو، تی مستقل و تحلیل اندازه های تکراری استفاده شد. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    گروه ها از نظر اطلاعات فردی و مشخصات بارداری همگن بودند. بعد از مداخله آروماتراپی، میانگین نمره کلی تهوع و استفراغ در دو گروه آزمون و کنترل کاهش یافت، ولی میانگین نمره کلی تهوع و استفراغ در گروه آزمون به طور معناداری نسبت به گروه کنترل در طول زمان کاهش یافت (0/007=p).
    نتیجه گیری
    اسانس لیمو در کاهش تهوع و استفراغ زنان باردار موثر است و می توان از اسانس لیمو به عنوان یک مداخله اثربخش و ایمن در کاهش تهوع و استفراغ زنان باردار استفاده نمود.
    کلیدواژگان: آروماتراپی، بارداری، تهوع و استفراغ، لیمو
  • زینب رئیسی فر، سالار کمانگر، نور الله طاهری، شهرام براز، سید ضیاء الدین موسوی، پوریا دارابیان، پروین قزلباش، افسانه رئیسی فر* صفحات 53-59
    مقدمه
    اختلال در خواب علاوه بر داشتن عواقب فیزیکی و روانی برای زنان باردار، ممکن است بر روی طول مدت لیبر و نوع زایمان آنها تاثیر گذار باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط اختلالات خواب در ماه آخر بارداری با طول مدت لیبر و نوع زایمان انجام گرفت.
    روش کار
    این مطالعه توصیفی در سال 1396 بر روی 147 نفر از زنان باردار مراجعه کننده به زایشگاه بیمارستان آیت الله طالقانی آبادان انجام شد. ابزار گردآوری داده ها متشکل از دو بخش اطلاعات جمعیت شناختی و بارداری مادر و پرسشنامه استاندارد کیفیت خواب پیتزبورگ (PSQI) بود. متغیر های مورد مطالعه شامل: طول لیبر، نوع زایمان و کیفیت خواب بود. داده ها طی 3 ماه گردآوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 18) و آزمون های کای دو، تی مستقل و آنالیز واریانس دوطرفه انجام شد. میزان p کمتر از 0/05 معنی دار در نظر گرفته شد.
    یافته ها
    میانگین نمره کیفیت خواب زنان باردار 4/2±8/86 و میانگین طول مدت لیبر 2/1±3/53 ساعت بود. 47 نفر (64/5%) از زنانی که سزارین شدند، دارای اختلال خواب بودند، این درحالی است که اختلال خواب در زنان با زایمان طبیعی تنها در 26 نفر (35/5%) مشاهده شد. همچنین 74 نفر (50/3%) زایمان طبیعی و 73 نفر (49/7%) زایمان سزارین داشتند. میانگین طول مدت لیبر در زنانی که اختلال خواب داشتند، به طور معنی داری بیشتر از افراد بدون اختلال خواب بود (0/04=p). همچنین میزان زایمان طبیعی نیز به طور معنی داری در زنان بدون اختلال خواب بیشتر بود (0/0001>p).
    نتیجه گیری
    بین شیوع اختلالات خواب در دوران بارداری و افزایش طول مدت لیبر ارتباط آماری معنی داری وجود دارد و شیوع سزارین در زنان دارای اختلالات خواب بیشتر است.
    کلیدواژگان: اختلال خواب، بارداری، زایمان، لیبر
  • مرجان مهجور، ماندانا توکلی کاخکی، زهره فیض آبادی* صفحات 60-68
    مقدمه
    با توجه به شیوع ملاسمای بارداری (کلوآسما) و تمایل به استفاده از طب مکمل، مطالعه مروری حاضر با هدف معرفی گیاهان دارویی موثر بر پیشگیری و درمان ملاسمای بارداری انجام شد.
    روش کار
    در این مطالعه مروری، محتوی 10 مورد از منابع معتبر طب ایرانی با استفاده از متد "الگوی اولویت بندی داروها در منابع طب سنتی ایران" و 32 مورد از مقالات معتبر طب نوین با جستجو در پایگاه های پایگاه های ISI، PubMed، Scopus،  Magiranو SID از بازه زمانی سال 2018-1978 با استفاده از معیارهای ورود شامل کتب و مقالات در دسترس و معتبر با کلیدواژه هایی از قبیل کلف (ملاسما و کلوآسما) در طب ایرانی و  Herbal drugو Chloasma در طب رایج ‎جستجو و نتایج با هم مقایسه شدند.
    یافته ها
    بر اساس یافته های این مطالعه، ملاسمای بارداری در طب رایج و طب ایرانی به طور مفصل مورد بحث قرار گرفته است. حکمای طب ایرانی، علل ملاسمای بارداری را بند آمدن قاعدگی می دانستند که درمان هایی از قبیل اصلاح سبک زندگی و الگوی غذایی، مصرف گیاهان دارویی و استفاده از اعمال یداوی را توصیه کرده اند. بر این اساس، مصرف زعفران، تره، شاه تره، انگور، انجیر، شنبلیله، کرفس و نخود برای درمان کلوآسما تجویز می شد که امروزه طب رایج نیز با اثبات مکانیسم های مختلف آن مانند داشتن آنتی اکسیدان و مولتی ویتامین ها، موثر بودن آنها را در رفع ملاسمای بارداری تایید کرده است.
    نتیجه گیری
    با توجه به اثبات مکانیسم اثر گیاهان موثر بر کلوآسما، استفاده از این خوراکی ها در رژیم غذایی بیماران مبتلا در کنار درمان های طب رایج به بهبود سریع تر بیماری کمک خواهد کرد.
    کلیدواژگان: طب سنتی ایران، کلوآسما، گیاهان دارویی، ملاسمای بارداری
  • محمود فرهودی، علی مختاری فر*، محسن علی اکبریان صفحات 69-72
    مقدمه
    همانژیوم، شایع ترین تومور خوش خیم کبدی بوده که معمولا بدون علامت می باشد. در مورد نحوه برخورد با همانژیوم علامت دار در حین حاملگی نظر واحدی وجود ندارد. در این گزارش یک مورد همانژیوم کاورنوس بسیار بزرگ علامت دار، در خانمی 39 ساله با حاملگی چهار ماهه معرفی می گردد.
    معرفی بیمار: خانمی 39 ساله (Gravida4,para3) با حاملگی 4 ماهه به علت احساس درد ناحیه اپی گاستر و هیپوکندر راست و حالت تهوع و استفراغ متناوب به بیمارستان مراجعه داده شد. در معاینه بالینی توده ای بسیار بزرگ که تمام ناحیه فوقانی شکم را فرا گرفته، قابل لمس بود، با توجه به علامت دار بودن آن در حین حاملگی مورد جراحی موفقیت آمیز قرار گرفت و همانژیوم در ابعاد 5/16×23 سانتی متر خارج گردید.
    نتیجه گیری
    حذف موفقیت آمیز جراحی چنین همانژیوم بسیار بزرگی از موارد نادر آن در حین حاملگی می باشد.
    کلیدواژگان: حاملگی، درمان جراحی، همانژیوم
|
  • Nazanin Farshchian *, Mohammad Gharib Salehi, Nasim Rashidi, Parisa Bahrami Kamangar Pages 1-8
    Introduction
    In human, the growth of the cerebellum may be less affected by Intrauterine Growth Restriction (IUGR). Then, measurement of transverse cerebellar diameter can be used as an appropriate measurement for determining the gestational age of fetus with IUGR. This study was performed with aim to evaluate the agreement of different biometric parameters such as transverse cerebellar diameter, femur length and biparietal diameter in sonographic determining of gestational age of fetuses with IUGR and comparing them.
    Methods
    This cross sectional study was performed on 35 pregnant women with small abdomen suspected to IUGR fetuses who referred to sonography ward of Kermanshah Imam Reza Hospital in 2016. Gestational age was determined based on the LMP of patient. Ultrasound was performed for patients; gestational age was measured by Transverse Cerebellar Diameter (TCD) and other sonographic routine parameters, and then the results were compared. Data were analyzed by SPSS software (version 22) and paired t-test, Wilcoxon, Pearson and Spearman correlation coefficient. P
    Results
    There was no significant difference between gestational age predicted by TCD parameter and LMP (P>0.05). But, gestational age determined by the parameters of BPD and Femur Length was significantly lower than gestational age based on LMP (P<0.05). Also, gestational age determined by TCD was significantly more than gestational age based on BPD and FL (P<0.05).
    Conclusion
    Using Transverse cerebellar diameter parameters (TCD) to estimate the accurate gestational age of fetuses with intrauterine growth restriction can be safe and reliable.
    Keywords: Gestational Age, Intrauterine growth restriction, Sonography, Transverse Cerebellar Diameter
  • Atousa Dabiri Oskoei, Farnaz Izadfar, Malihe Nasiri, Saeideh Mazloumzadeh, Fateme Bayat * Pages 9-14
    Introduction
    For many years, electrocardiogram have been used to diagnose fetal distress around childbirth. If the heart cells are damaged, troponin T is released. Few studies have been performed about the relationship between abnormality of fetal heart rate and troponin T. So, this study was performed with aim to determine the relationship between fetal distress and umbilical venous troponin T level (utTl).
    Methods
    This case-control study was conducted on 80 neonates in Zanjan Ayatolah Mousavi hospital in 2016. The neonates were compared in two groups of 40 cases with Fetal heart rate abnormalities and control group. utTl was measured using a kit (Bioassay Technology biology) and Elisa technique with sensitivity of 2.54 ng / L. The demographic and obstetric information were recorded. Data were analyzed by SPSS software (version 22), and independent and paired t-test. P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    utTl of fetal distress group was 531.04 ± 499.55 ng/l and was significantly higher than control group (187.47 ± 59.66 ng/l) (p<0.001). utTl in the early deceleration was the lowest and in the variable deceleration was the highest, but it was not significantly different (p= 0.195).
    Conclusion
    In neonates with abnormal fetal ECG, the troponin level of the umbilical cord blood was significantly higher, indicating that abnormalities of fetal heart rate during labor may cause neonatal heart damage.
    Keywords: cardiac injury, Cardiotocography, Fetal monitoring, Neonatal distress, Troponin T
  • Maryam Razavi, Farzaneh Rashidi Fakari, Aref Rigi, Farahnaz Farzaneh * Pages 15-19
    Introduction
    Uterine leiomyoma is the most prevalent benign uterine tumor in women which develop in nearly 20-40% of women of reproductive age. Pregnancy in women with uterine leiomyoma is considered as a high-risk pregnancy that lead to many complications. This study was performed with aim to investigate the relationship of uterine leiomyoma with premature rupture of membranes in pregnant women.
    Methods
    This descriptive-analytical study was conducted on 500 pregnant women referred to Ali-ibn Abi Talib Hospital in Zahedan from April 2015 to March2017. The qualified pregnant women were divided into two groups of leiomyoma and non-leiomyoma, based on the presence of uterine lymphoma diagnosed in early pregnancy ultrasound. Two groups were examined for number, size and location of leiomyoma. Data were analyzed using SPSS software (version 21), descriptive and Chi-square tests. P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    Among 500 pregnant women who were included in the study, 18.6% (N=93) had uterine lymphoma and 81.4% (N=407) were without uterine leiomyoma. The prevalence of premature rupture of the membrane in the uterine leiomyoma group was 25.85% (N=24) and 9.33% (N=38) in without uterine leiomyoma group. There was significant relationship between premature rupture of membranes with the number and location of uterine lymphoma in pregnant women (p <0.001).
    Conclusion
    There was significant relationship between premature rupture of membranes with uterine leiomyoma (number, size and location). Premature rupture of membranes was more prevalent in intramural mayoma and in mayoma with diameter more than 5 cm.
    Keywords: Leiomyoma, pregnancy, Premature rupture of membranes
  • Anahita Hamidi Layen, Zohreh Yousefi *, Behrouz Davachi, Amir Hosein Jafarian, Negar Morovatdar, Helena Azimi, Farnaz Hadavi, Yasaman Nikooiyan, Tahereh Zavvari Pages 20-25
    Introduction
    Endometrial cancer is the most common gynecologic malignancy in the world. The most important factor in managing of this malignancy is early detection of the disease and the proper management either by surgery or radiation therapy. This study was performed with aim to evaluate the epidemiology and risk factors of patients with endometrial cancer.
    Methods
     In this cross-sectional study, 53 endometrial cancer patients (endometrioed typing) referred to the gynecology oncology clinic of an academic hospital in Mashhad University of Medical Sciences within 18 months from 2017-2018 were assessed. The standard questionnaire of risk factors for endometrial cancer was completed for all the patients. Data were analyzed by SPSS software (version 25) and kapa test. P
    Results
    In family history of most patients (92.45%), there were no endometrial-related cancers. Blood pressure was the most commonly associated illness in this study. There was no significant difference between mean endometrial thickness in postmenopausal and non-menopausal women (p= 0.134). In terms of risk factors, menopause, weight gain and increased number of pregnancies, there was more increase in these patients.
    Conclusion
    Emphasizing on preventive measures which are available for endometrial cancer and minimizing the risk factors associated with this malignancy are effective in reducing the mortality resulting from this cancer.
    Keywords: Cancer Risk Factors, Endometrial Cancer, Endometrium, Epidemiology
  • Zahra Zare *, Mohammad Reza Shegarf Nakhaee, Bahare Amin, Fateme Neghabi, Samira Yazdani, Zeynab Bidel Pages 26-34
    Introduction
    Postpartum depression is a common public health problem in the first year after birth. Low mood, feeling guilty, loss of appetite, difficulty in falling asleep are some symptoms of this condition. Depression can cause serious problems for the child, mother and family. This study was performed with aim to determine the effect of Citrus aurantium on postpartum depression in women.
    Methods
    This randomized clinical trial was conducted on 49 mothers referred to the Sabzevar health and treatment centers in 2017. Participants had the score of 14-28 on the Beck Depression Inventory-Second Edition (BDI-II), and their depression was confirmed by a psychiatrist through interview. They were randomly (with random blocking method) assigned to the treatment group (orange blossom 500 mg/Bid+ fluoxetine 20 mg) and control group (fluoxetine 20 mg plus placebo). Treatment was started on week 8 after delivery and continued for 8 weeks. Data were analyzed using SPSS software (version 16) and Kolmogrov-Smirnov, Chi-square, Independent and paired t‑test and Mann–Whitney test. P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    The mean score of depression after the intervention in Citrus aurantium group was 9.2±4.02 and in control group was 17.12±3.56; there was a significant difference between two groups (p>0,001). Also, after the intervention, 15 women (62.5%) in Citrus aurantium group and 1(4%) in control group were without postpartum depression.
    Conclusion
    The use of Citrus aurantium along with fluoxetine in the treatment of mild to moderate postpartum depression is more effective than fluoxetine alone. So, it can be used as an alternative in treatment of postpartum depression.
    Keywords: Bitter orange, Citrus aurantium, Medicinal Plants, Postpartum Depression
  • Jamileh Malekuti, Khadijeh Samadi *, Mojgan Mirghafurvand, Fatemeh Abbasalizadeh, Laleh Khodaei Pages 35-45
    Introduction
    The hemorrhoid is referred to dilated parts of the anal canal veins, which help to control fecal excretion and is one of the most common digestive diseases. Since postpartum problems such as hemorrhoid have significant effect on physical health and psychological well-being, lactation, baby care, and communication with family and society and affect the health of mothers and children, and considering the importance of postpartum quality of life, and due to the limited studies in this field, this study was performed with aim to determine the association between the severity of hemorrhoid symptoms and quality of life in women with grade I and II internal hemorrhoids during postpartum period.
    Methods
    This cross-sectional study was performed in 2017 on 131 women in postpartum period in Tehran. Clinical Therapeutic Clinical Evaluation Questionnaire and World Health Organization Quality of Life were used to collect data on hemorrhoid symptoms and quality of life. Data were analyzed using SPSS software (version 21) and Pearson and Spearman tests. P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    The highest and lowest mean score of quality of life was obtained in the sub-domains of environmental health and physical health, respectively. The lowest and the highest mean score for hemorrhoid symptoms was related to the symptoms of itching and the negative effect of hemorrhoids on the health of women. There was a significant negative correlation between the overall quality of life score with all the symptoms of hemorrhoids except pruritus (r = -0.2 to r = -0.28, p <0.05). There was also significant negative correlation between the symptoms of swelling in the anus and dimensions of social health (r = 0.24, p = 0.006) and environmental health (r = 0.20, p = 0.02) with the quality of life. There was also a negative and significant correlation between the symptom of discomfort in the anus and the subtype of physical health of the quality of life (p = 0.04, p = 0.18). None of the socio-demographic characteristics had a significant relationship with quality of life (p >0.05).
    Conclusion
    The symptoms of hemorrhoids have negative effect on the quality of life in postpartum period.
    Keywords: Hemorrhoids, Postpartum Period, Quality of life
  • Fahimeh Ezzati Arasteh, Fatemeh Shobeiri *, Bayan Mafakheri, Younes Mohamadi, Parisa Parsa Pages 46-52
    Introduction
    Nausea and vomiting are common complaints of women in the first half of the pregnancy. Nausea and vomiting of pregnancy significantly affect the quality of life of pregnant women. This study was performed with aim to evaluate the effect of lemon aromatherapy on nausea and vomiting of pregnancy.
    Methods
    This double-blind clinical trial was performed on 88 pregnant women with nausea and vomiting referred to the health centers of Hamadan in 2017. The research tools was demographic questionnaire and pregnancy-unique quantification of emesis and nausea -24 questionnaire. The subjects were randomly divided into two groups of 44 women (lemon and placebo) and received lemon essence and placebo (distilled water) for four days. The severity of nausea and vomiting before and after the study were assessed. Data were analyzed by SPSS software (version 21) and Chi-square, independent t-test and Repeated Measures analysis. P
    Results
    The groups were homogeneous for demographic information and pregnancy characteristics. After the aromatherapy intervention, the mean total score of nausea and vomiting decreased in the two groups of test and control, but in the experimental group, the mean score of nausea and vomiting significantly decreased over time compared to the control group (P = 0.007).
    Conclusion
    The lemon essence is effective in reducing the nausea and vomiting of pregnant women, and it can be used as an effective and safe intervention in reducing nausea and vomiting in pregnant women.
    Keywords: nausea, vomiting, Aromatherapy, Lemon, pregnancy
  • Zeinab Raiesifar, Salar Kamangar, Noorollah Tahery, Shahram Baraz, Seyed Ziaoodin Moosavi, Pouriya Darabiyan, Parvin Ghezebash, Afsaneh Raiesifar * Pages 53-59
    Introduction
    Sleep disorders in addition to physical and psychological consequences for pregnant women may affect their labor duration and mode of delivery. This study was performed with aim to determine the relationship between sleep disorders in the last month of pregnancy with labor duration and mode of delivery.
    Methods
    This descriptive study was performed on 147 pregnant women referred to the maternity of Abadan Ayatollah Taleghani Hospital in 2017. Data collecting tools included two section of demographic and pregnancy information, and Pittsburgh sleep quality (PSQI). The variables of this study were labor length, mode of delivery and quality of sleep. Data were collected during 3 months. Data were analyzed using SPSS software (version 18) and Chi-square, Independent T-test and ANOVA tests. P<0.05 was considered statistically significant.
    Results
    The mean score of sleep quality in pregnant women was 8.86 ± 4.2 and mean length of labor was 3.53±2.1 h. Also, 74 women (50.3%) had vaginal delivery and 73 (49.7%) had cesarean delivery. Moreover, 47 (64.5%) of women with cesarean section had sleep disorder, while sleep disorders were observed only in 35.5% (26) of women with vaginal delivery. Mean duration of labor in women who have had sleep disorder was significantly higher than those without sleep disorder (p= 0.04). Also, vaginal delivery was significantly higher in women without sleep disorder (p <0.0001).
    Conclusion
    There was statistically significant relationship between sleep disorders in pregnancy and duration of labor, also the prevalence of cesarean delivery was higher in women with sleep disorders.
    Keywords: Delivery, labor, pregnancy, sleep disorder
  • Marjan Mahjour, Mandana Tavakkoli Kakhki, Zohre Feyzabadi * Pages 60-68
    Introduction
    Due to the prevalence of melasma pregnancy (chloasma) and tendency to complementary medicine, this review study was performed with aim to introduce the medicinal herbs affecting the prevention and treatment of chloasma.
    Methods
    This review study was performed by searching in 10 authentic books of Persian medicine with the “Introducing a model for prioritization of drugs, based on Iranian Traditional Medicine references” model and also 32 valuable articles with searching in ISI, Scopus, PubMed, Magiran & SID by using the inclusion criteria of available books and articles with the keywords of Kalaf (melasma and chloasma) in Persian medicine and also chloasma and herbal drug in conventional medicine from 1978-2018. The results were compared.
    Results
    Based on the findings of this study, chloasma has been discussed in detail in Persian and conventional medicine. Persian scholars considered oligomenorrhea as the cause of chloasma. They had recommended treatments such as lifestyle and nutrition modifications, the use of herbal drugs and the use of manual therapies. Accordingly, the use of Crocus sativus, Allium ampeloprasum, Fumaria officinalis, Vitis vinifera, Ficus carica, Trigonella foenum graceum, Apium graveolens and Cicer arietinum was prescribed for treatment of chloasma. Nowadays, conventional medicine has proved the its various mechanisms such as having antioxidants and multivitamins and confirmed its effectiveness for treatment of melasma.
    Conclusion
    Based on the proven mechanism of the plants affecting chloasma, the use of these foods in the diet of patients along with conventional medicine will help to improve the disease faster.
    Keywords: chloasma, herbal drugs, Melasma, Persian Medicine
  • Mahmoud Farhoudi, Ali Mokhtarifar *, Mohsen Ali Akbarian Pages 69-72
    Introduction
     Hemangioma is the most common benign liver tumor which is usually asymptomatic. There is no consensus on how to deal with symptomatic hemangiomas during pregnancy. In this report, a case of a symptomatic giant Cavernous Hemangioma in a 39-year-old woman at four month of pregnancy is introduced.
    Case report:  A 39-year-old woman (Gravida4, para3) with a 4-month pregnancy was referred to the hospital due to pain in the epigastria and right hypochondria and nausea and vomiting. In clinical examination, a massive lesion which covered the entire upper abdominal region was palpable. Since it was symptomatic, it was successfully removed by surgery during pregnancy and Hemangioma with size of 23.5 x 16.5 cm was removed.
    Conclusion
    Successful surgical removal of such a giant hemangioma is rare during pregnancy.
    Keywords: Hemangioma, pregnancy, surgical treatment