فهرست مطالب

چشم پزشکی بینا - سال بیست و چهارم شماره 2 (زمستان 1397)
  • سال بیست و چهارم شماره 2 (زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • مریم آل طه *، احمد اقبالی زارچ، کورش شهرکی، سیدعلی موسوی زاده، علی عفتی زاده صفحات 83-88
    هدف
    مقایسه اثرات و عوارض دو داروی لیدوکایین/آدرنالین با روپی واکایین در افراد کاندید عمل جراحی بلفاروپلاستی پلک فوقانی.
    روش پژوهش
     این تحقیق به صورت کارآزمایی بالینی صورت گرفت. چهل بیمار کاندید عمل بلفاروپلاستی فوقانی تحت بی حسی موضعی، به صورت اتفاقی به دو گروه 20 نفره تقسیم شدند. درگروه اول (مداخله) از محلول روپی واکایین و درگروه دوم (شاهد) از لیدوکایین/آدرنالین با حجم مشابه به عنوان داروی بی حسی موضعی استفاده شد. سپس میزان درد با استفاده از معیار VAS و خون ریزی و ادم با معاینه بالینی تعیین و ثبت گردید.
    یافته ها
    میانگین حداکثر غلظت داروی بی هوشی مورد نیاز در دو گروه درمان و شاهد به ترتیب 4/0±7/4 و 4/0±8/4 میلی لیتر بود (455/0 P=). در بررسی میزان بی دردی، در همه بازه های زمانی مورد بررسی و در هر دو گروه مداخله و شاهد، متوسط VAS بیماران کم تر از 3 بود و اختلاف معنی داری بین دو گروه دیده نشد (374/0P=). در خصوص ادم پس از عمل در گروه مداخله، کاهش واضحی در تورم اطراف چشم در مقایسه با گروه شاهد رخ داد (015/0P=).
    نتیجه گیری
    روپی واکایین به عنوان داروی بی حسی موضعی در اعمال جراحی بلفاروپلاستی پلک فوقانی، باعث تخفیف درد و کاهش بروز ادم پس از عمل می شود و نیاز به استفاده از آدرنالین برای کنترل خونریزی زمان جراحی ندارد. بنابراین در بیماران پرخطر که امکان استفاده از آدرنالین میسر نیست، می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: آدرنالین، بلفاروپلاستی، روپی واکایین
  • محسن گوهری*، آرمین همتی صفحات 89-93
    هدف
    بررسی وجود همراهی بین استئوپروز و سندرم سودواکسفولیاسیون.
    روش پژوهش
    این مطالعه مورد شاهدی، روی بیماران مراجعه کننده به درمانگاه چشم بقایی پور بیمارستان شهید صدوقی یزد در سال 1394 صورت گرفت. گروه مورد شامل 35 بیمار مبتلا به سندرم سودواکسفولیاسیون و گروه شاهد شامل 35 بیمار فاقد شواهد این سندرم بود. بیماران هر دو گروه تحت سنجش تراکم (دانسیتومتری) استخوان قرار گرفتند. تکمیل پرسشنامه ها توسط یک نفر (پزشک مجری) انجام شد. در نهایت نتایج به دست آمده از دو گروه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    بین میانگین تراکم استخوانی ستون مهره ها بین دو گروه شاهد و مورد اختلاف آماری معناداری وجود داشت (02/0- -82/0- :دامنه اطمینان95 درصد، 002/0P=). به طوری که میانگین تراکم استخوان ستون مهره ها در گروه مورد 36/0±57/2- و در گروه شاهد 02/0±48/1- و میانگین تفاوت دو گروه 028/0±09/1- بود. هم چنین نتایج نشان دهنده عدم وجود رابطه معنادار بین سن و جنس با میزان بروز استئوپروز در بیماران مبتلا به سندرم سودواکسفولیاسیون بود (05/0P>).
    نتیجه گیری
    بیماران مبتلا به سندرم سودواکسفولیاسیون در مقایسه با بیماران فاقد این سندرم، در خطر بیش تری از نظر ابتلا به استئوپروز بودند. در بیماران مبتلا به سندرم سودواکسفولیاسیون باید با انجام معاینات منظم و در موارد شک قوی، اندازه گیری تراکم استخوانی از بروز استئوپروز پیشگیری نمود.
    کلیدواژگان: استئوپروز- تغییرات استخوانی، دانسیتومتری استخوان، سودواکسفولیاسیون
  • مبین بهرامی*، عباس عظیمی، محمدرضا صداقت، حامد مومنی، حامد تابش، عباسعلی یکتا، میلاد بهرامی صفحات 94-98
    هدف
    مقایسه ضخامت مرکزی قرنیه اندازه گیری شده به وسیله Pentacam، 2OCTCasia، Orbscan IIz در افراد طبیعی.
    روش پژوهش
    در این مطالعه مقایسه ای مقطعی، 140 چشم از 70 بیمار طبیعی کاندید جراحی انکساری مراجعه کننده به درمانگاه چشم دکتر صداقت در مشهد مورد بررسی قرار گرفتند. برای هر فرد ضخامت مرکزی قرنیه (CCT) با 3 دستگاه 2OCT Casia، Pentacam HR (Oculus, Wetzlar, Germany) و Orbscan IIz ثبت شد. اطلاعات مورد نظر جمع آوری و داده ها تحلیل آماری گردید. در بررسی ارتباط 3 دستگاه باهم از ضریب همبستگی پیرسون و به منظور ارزیابی توافق اندازه گیری به دست آمده از دستگاه های مختلف، از نمودار بلاند-آلتمن (Bland-Altman plot) استفاده شد.
    یافته ها
    میانگین سن 70 بیمار شرکت کننده در مطالعه 70/7±42/31 بود. میانگین ضخامت مرکزی قرنیه اندازه گیری شده توسط دستگاه های Orbscan IIz، Pentacam HR و 2OCT Casia به ترتیب برابر µm 11/35±06/535، µm 60/31±21/525 و µm 87/30±06/511 محاسبه شد. هم چنین ضریب همبستگی پیرسون بین دستگاه های Pentacam-2OCTCasia (001/0P<، 955/0r=) و بین 2OCTCasia-Orbscan (001/0P>، 913/0r=) و بین Pentacam-Orbscan (001/0P<، 941/0r=) به دست آمد.
    نتیجه گیری
    در مقایسه اندازه گیری ضخامت مرکزی قرنیه به وسیله سه دستگاه اپتیکی متفاوت، ارتباط خیلی خوبی بین دستگاه ها وجود داشت اما هیچ یک از دستگاه ها قابلیت جایگزینی با یکدیگر را نداشتند.
    کلیدواژگان: پنتاکم، ارب اسکن، ضخامت مرکزی قرنیه، OCT
  • معصومه اقتداری*، محمود کمال زاده صفحات 99-104
    هدف
    بررسی فراوانی علل موارد پیوند مجدد قرنیه طی پنج سال در بیمارستان خلیلی شیراز.
    روش پژوهش
    در این مطالعه گذشته نگر مشاهده ای، موارد پیوند قرنیه انجام شده طی سال های 1392-1388 در بیمارستان خلیلی شیراز بررسی شدند. از تعداد1190 قرنیه پیوندی، اطلاعات 76 بیمار که تحت عمل جراحی پیوند مجدد قرار گرفته بودند استخراج شد و ویژگی های بیماران شامل سن، جنس، محل سکونت، بیماری اولیه، نوع پیوند (اولیه- مجدد)، علت پیوند مجدد و بیماری های چشمی و سیستمیک ثبت گردید. سپس اطلاعات مورد تحلیل آماری قرار گرفت.
    یافته ها
    تعداد پیوندهای مجدد در طول 5 سال، 76 مورد (38/6 درصد) بود. شایع ترین پیوند انجام شده، تمام ضخامت و موفق ترین پیوند، از نوع قدام استرومایی بود. کوتاه ترین زمان شکست پیوند پس از پیوند اولیه در موارد عفونت قارچی و بعد از پیوند اندوتلیوم رخ داده بود. علل اصلی شکست پیوند در این مطالعه اختلال اندوتلیوم، عوامل عفونی، پس زدن ایمونولوژی و عود بیماری اولیه (14 مورد) بودند. جنس مرد، نوع بیماری اولیه و وجود سایر بیماری های سطح چشم، از دیگر عوامل موثر در شکست پیوند محسوب شدند.
    نتیجه گیری
    با توجه به احتمال زیاد عود عفونت در قرنیه های پیوندی، کنترل التهاب و درمان موارد فوق قبل از اقدام به پیوند ضروری است. همچنین بررسی قرنیه دهنده از لحاظ کیفیت و کشف زودهنگام عفونت لازم به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: پیوند قرنیه، شکست پیوند، قرنیه
  • مژگان رضایی کنوی، محمدعلی جوادی*، ساره صافی، محمدمهدی مشتاقیون، محمد ابوالحسینی صفحات 105-115
    هدف
    ارایه داده های آماری و فعالیت های بانک چشم جمهوری اسلامی ایران در 3 دهه گذشته.
    روش پژوهش
     همه سوابق بانک چشم جمهوری اسلامی ایران در کلیدواژه های چشم های فرآوری شده، بافت های استفاده شده، سرانه پیوند قرنیه و اندیکاسیون های پیوند قرنیه از سال 1370 تا 1396 مورد بررسی قرار گرفتند.
    یافته ها
    در بازه زمانی 27 ساله، در مجموع 115743 مورد چشم اهدا گردید. از بین 114169چشم اهدا شده بین سال های 1373 تا 1396، 95314 مورد چشم برای پیوند توزیع شدند که در نهایت 95057 قرنیه مورد عمل واقع شد. به طور متوسط در سال، سرانه پیوند قرنیه 6-10x27±6-10x55 مورد بوده است. در بین سال های 1385 تا 1396 با وجود این که عمل Penetrating Keratoplasty (PKP) (70 درصد) رایج ترین عمل جراحی بود ولی برخلاف عمل Descemet Stripping Automated Endothelial Keratoplasty (DSAEK) (001/0P<) که روند رو به رشدی داشت، عمل PKP دارای سیر نزولی (048/0P=) بود. برجسته ترین اندیکاسیون پیوند قرنیه، Keratoconus (KCN (7/39 درصد) و به دنبال آن Bullous Keratopathies (BK) (5/18 درصد)، Corneal scar and opacities (CSO) (7/15 درصد) و Graft Failure (GF) (5/7 درصد) در 3 دهه گذشته بود و افزایش روند برای BK، GF و KCN مشاهده شد. بافت صلبیه بیش تر (7/83 درصد) برای ایمپلنت محافظ چشم استفاده گردید. طی 12 سال گذشته میزان عوارض گزارش شده، 088/0 درصد بود.
    نتیجه گیری
    طی سه دهه گذشته، روند رو به افزایشی در میزان فرآوری چشم های اهدایی در ایران وجود داشت و KCN و BK شایع ترین اندیکاسیون های پیوند قرنیه بودند. با وجود این که PKP شایع ترین روش keratoplasty بود، DSAEK روند رو به رشدی در طول 12 سال گذشته داشته است. میزان بسیار پایین عوارض گزارش شده بعد از عمل نشان دهنده ایمنی بالای سیستم تهیه و توزیع بافت از بانک چشم جمهوری اسلامی ایران تا مرحله پیوند قرنیه بوده است.
    کلیدواژگان: بانک چشم، پیوند قرنیه، صلبیه
  • عباس باقری*، کورش شهرکی، مهدی یاسری صفحات 116-123
    میزان بیرون زدگی چشم در جمعیت های مختلف، متفاوت است و عواملی مانند سن، جنس، نژاد، عیب انکساری و ویژگی های آنتروپومتریک بر آن موثرند. در ایران مطالعات محدودی در مورد میزان طبیعی بیرون زدگی چشم ها و مقادیر طبیعی اگزوفتالمومتری وجود دارد. در این متاآنالیز بر آن شدیم با در نظر گرفتن نتایج حاصل از چهار مطالعه، یک عدد مرجع در جمعیت ایرانی را به دست بیاوریم. در متاآنالیز مطالعات انجام گرفته بر روی 3696 نفر از جمعیت ایرانی، متوسط بیرون زدگی چشم ها در مردان 50/16 میلی متر و در زنان 26/16 میلی متر بود و بین دو جنس اختلاف آماری معنی داری مشاهده نشد (5/0P=). هم چنین این میزان در چشم های راست و چپ به ترتیب 33/16 و 44/16 میلی متر محاسبه گردید که اختلاف بین دو چشم نیز معنی دار نبود (3/0P=). در جمعیت 13 تا 19 ساله ایرانی متوسط اگزوفتالمومتری 10/17 میلی متر و در جمعیت بالای 20 سال، 32/16 میلی متر به دست آمد. حد فوقانی طبیعی اگزوفتالمومتری در جمعیت ایرانی 15/20 میلی متر محاسبه شد که نسبت به مطالعات انجام شده در غرب کم تر است، بنابراین انجام بررسی های بیش تر تصویربرداری و غدد درون ریز در جمعیت ایرانی با این مقدار استاندارد ضروری است.
    کلیدواژگان: اگزوفتالمومتری، ایران، پروپتوزیس، هرتل
  • عباس باقری *، کورش شهرکی، محمد عباس زاده، محدثه فیضی صفحات 124-127
    هدف
    معرفی یک مورد اکتروپیون مادرزادی پلک های فوقانی و چگونگی درمان آن
    معرفی بیمار
    نوزادی با اکتروپیون مادرزادی پلک های فوقانی هر دو طرف با علایم کراتوپاتی اکسپوژر دوطرفه به همراه شکاف کام و لب دوطرفه مراجعه و تحت پیوند تمام ضخامت پوست هر دو پلک بالا قرار گرفت. ضمن اصلاح وضعیت پلک ها، علایم اکسپوژر بهبود یافت.
    نتیجه گیری
    اکتروپیون مادرزادی پلک ها ممکن است همراه با شکاف لب و کام باشد و پیوند تمام ضخامت پوست جهت اصلاح آن می تواند مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: اکتروپیون مادرزادی، شکاف لب، کام
  • بابک رحیمی اردبیلی*، محمدحسین دهقان صفحات 128-132
    در بارداری تغییرات قابل توجهی در بدن روی می دهد که بر شبکیه موثرند. بارداری ممکن است باعث بروز بیماری هایی در شبکیه مانند رتینوپاتی و کوروییدوپاتی فشارخونی و نیز جداشدگی اگزوداتیو شبکیه در مواردی از جمله سندرم HELLP (همولیز، افزایش آنزیم های کبدی، افت پلاکت)، انعقاد داخل عروقی منتشر (DIC) و یا پورپورای ترومبوتیک با پلاکت پایین (TTP) گردد. هم چنین ممکن است انسداد عروق شریانی یا وریدی شبکیه در زمینه بارداری و یا تشدید بیماری های شبکیه ای قبلی مانند کوریورتینوپاتی سروز ایدیوپاتیک و رتینوپاتی دیابتیک رخ دهد. توجه خاص و آمادگی در زمان مواجهه با بیماران در دوره بارداری در انتخاب دارو و هم چنین روش های تشخیصی و جراحی ضروری است.
    کلیدواژگان: بارداری، جداشدگی اگزوداتیو شبکیه، شبکیه
|
  • A. Eghbalizarch *, K. Shahraki, A. Mousavizadeh, A. Effatizadeh Pages 83-88
    Purpose
    To compare the effects and complications of lidocaine/adrenaline with Ropivacaine in candidates for upper-lid blepharoplasty.
    Methods
    This study was conducted as a clinical trial. Forty patients with superior upper-lid blepharoplasty following local anesthesia were randomly divided into two groups. In the first group (intervention), ropivacaine and in the second group (control) lidocaine/adrenaline with the same volume as the local anesthetic were used. Then, the pain was measured, using VAS scale and bleeding and edema criteria with a clinical examination.
    Results
    The mean concentration of the required anesthetic drug in the intervention and control groups was 4.7 ± 0.4 ml and 4.8 ± 0.4 ml (P=0.445), respectively. In the anesthesia scale analysis, in all time intervals and in both intervention and control groups, the mean VAS of the patients was less than 3 and there was no significant difference between the two groups (P=0.374). Concerning postoperative edema in the intervention group, there was a significant decrease in swelling around the eyes as compared to the control group (P=0.015).
    Conclusion
    As a local anesthetic agent in upper-lid blepharoplasty, Ropivacaine reduces pain and the incidence of postoperative edema and does not require the use of adrenaline to control the bleeding time of the surgery. Therefore, it can be used in high-risk surgical patients, for whom the adrenaline is not applicable.
    Keywords: Adrenaline, Blepharoplasty, Ropivacaine
  • M. Gohari*, A. Hemmati Pages 89-93
    Purpose
    To evaluate the association of osteoporosis and pseudoexfoliation syndrome.
    Methods
    This case-control observational study was conducted on patients admitted to Baghaee Poor eye clinic of Shahid Sadoughi Hospital, Yazd, in 2015. The case group included 35 patients diagnosed with pseudoexfoliation syndrome and the control group included 35 patients with no evidence of pseudoexfoliation syndrome. Patients in both groups underwent bone densitometry. All questionnaires were completed by a physician. Finally, the results of the two groups were analyzed.
    Results
    There was a statistically significant difference between the mean lumbar spine bone mineral density in both groups (P=0.002; 95% CI: -0.82- -0.02), so that the mean for spinal bone density was -2.57±0.36 in the case group, and -1.48±0.02 in control group and difference between groups was -1.09±0.028. Moreover, the results showed no significant relationship between age and sex with incidence of osteoporosis in patients with pseudoexfoliation syndrome (P>0.05).
    Conclusion
    The patients with pseudoexfoliation syndrome, compared with controls who did not have the syndrome, were under higher risk for developing osteoporosis. So, doing regular examinations in patients with pseudoexfoliation syndrome and in cases of high suspicion measurement of bone density could prevent developing osteoporosis among those patients.
    Keywords: Bone Changes, Bone Densitometry, Osteoporosis, Pseudoexfoliation Syndrome
  • M. Bahrami*, A. Azimi, MR. Sedaghat, H. Momeni, H. Tabesh Pages 94-98
    Purpose
    To compare the central corneal thickness measured through Pentacam, OCTCasia2, and Orbscan IIz in normal individuals.
    Methods
    In this cross sectional comparative study, the researcher investigated the eyes of 70 normal candidates (140 eyes) with the mean age of 31.42 ± 7.70, referring to Dr. Sedaghat eye clinic for refractive surgery. For each person, Central Corneal Thickness (CCT) was measured, using 3 devices including Pentacam, OCTCasia2 and Orbscan. The data were collected and analyzed. The Pearson Correlation Coefficient was employed to assess correlation of 3 devices with each other. Bland-Altman plot was also used to evaluate the agreement between devices.
    Results
    The mean CCT measured through Orbscan, Pentacam, and OCTCasia2 was reported to be 535.06±35.11 µm, 525.21±31.60 µm, and 511.06±30.87 µm, respectively. The Pearson Correlation Coefficient between Pentacam-OCTCasia2, OCTCasia2-Orbscan, Pentacam-Orbscan were r=0.955; P<0.001, r=0.913; P<0.001, r=0.941; P<0.001, respectively.
    Conclusion
    There was a very good correlation and agreement between devices, but none of the devices had the ability to replace each other.
    Keywords: Central Corneal Thickness, OCT, Orbscan II Pentacam
  • M. Eghtedari*, M. Kamalzadeh Pages 99-104
    Purpose
    To evaluate study of corneal the frequency of re-graft during 5 years at Khalili hospital, Shiraz.
    Methods
    In this retrospective observational study, all corneal re-grafts during 5 years (2009-2014) were assessed at Khalili Hospital, Shiraz. Demographic data of 76 cases, out of total of 1 190 transplants, were retrieved, including age, area of residence, primary disease, type of graft, cause of re-graft, and associated eye systemic diseases; then, the data were analyzed.
    Results
    The number of re-grafts during 5 years was 76 cases (6.38%). The most common procedure was penetrating keratoplasty and the most successful ones were deep anterior lamellar keratoplasty. The shortest interval to the next procedure was observed in cases of fungal infections and, then, in failed endothelial keratoplasties. The main causes of graft failure were endothelial dysfunction, infection, immunologic rejection, and recurrence of primary disease (14 cases). Male gender, type of primary disease, and associated ocular surface abnormalities were among risk factors.
    Conclusion
    Considering high and fast rate of re occurrence of infection in grafts and the importance of controlling inflammation, treatment of surface abnormalities and infections as well as assessment of donor tissue before proceeding to surgery seem crucial.
    Keywords: Cornea, Corneal Transplantation, Penetrating Keratoplasty
  • M. Rezaei Kanavi ‎, MA Javadi*, S. Safi, MM Moshtaghion, M. Abolhosseini Pages 105-115
    Purpose
    To report a 3-decade eye bank data and activity of the Central Eye Bank of Iran (CEBI).
    Methods
    All the eye bank records in terms of procured eyes, utilized tissues, corneal transplants per capita, and indications for keratoplasty over the last 3 decades were analyzed.
    Results
    During the last 27 years, 115 743 whole eyes were donated, among which 114 169 eyes were donated between 1994 and 2017. Out of 114 169 donated eyes, 95 314 eyes were sent for corneal graft and 95 057 corneas were finally transplanted. The mean rate of corneal transplants per capita per year was 55×10−6±27×10−6. Penetrating keratoplasty (PKP) was the most leading surgical technique between 2006 and 2017 (70%); however, unlike an increasing trend of Descemet stripping automated endothelial keratoplasty (DSAEK; P<0.001), it revealed a decreasing trend (P=0.048). Keratoconus (KCN; 39.7%), bullous keratopathies (BK; 18.5%), corneal scar and opacities (CSO; 15.7%), and graft failure (GF, 7.5%) were the 4 leading indications for keratoplasty in Iran; demonstrating an increasing trend for BK, GF, and KCN. 83.7% of the scleral tissues was used for protecting the orbital implants. Over the past 12 years, adverse reactions were reported in 0.088%.
    Conclusion
    Over the last 3 decades, an increasing trend was observed for the procured eyes in the Central Eye Bank of Iran. KCN and BK were the most leading indications for keratoplasty. There was an increasing trend over the past 12 years for DSAEK, while PKP was the most common procedure for corneal transplantation. Considering the small amount of reported adverse reactions after corneal transplantations, it can be concluded that there is a high safety of corneal transplantation system from the eye bank to the recipients.
    Keywords: Central Eye Bank of Iran, Corneal transplants per capita, DSAEK, Penetrating keratoplasty
  • A Bagheri*, K Shahraki, M Yaseri Pages 116-123
    Normal level of eye protrusion is different in various populations and many factors such as age, sex, race, refractive error, and anthropometric characteristics affect it. There are limited studies in Iran about the normal amount of eye protrusion in healthy population and normal exophthalmometric values. In this meta-analysis, taking into account the results of the 4 studies, we decided to obtain a reference number in the normal Iranian population. The results of meta-analysis in 3 696 normal Iranian people showed that the average eye protrusion was 16.5 mm in men and 16.26 mm in women and there was no significant difference between two sexes (P=0.5). Also, in left and right eyes, this was 16.33 and 16.44 mm, respectively, which was not significant between two eyes (P=0.3). The mean exophthalmometric value was 17.10 in the Iranian population aged 13 to 19 and 16.32 in the population over 20 years, and the upper limit of exophthalmometry in the Iranian population was 20.15 mm, which is lower than in the western studies. It is essential to begin further evaluation of imaging and endocrine tests in the Iranian population when eye protrusion is over these standard values.
    Keywords: Exophthalmometry, Hertel, Iran, Meta-analysis
  • A. Bagheri *, K Shahraki, M. Abbaszadeh, M. Feizi Pages 124-127
    Purpose
    To report a case of bilateral congenital Ectropion and its management.
    Case Report
    A newborn with bilateral congenital upper eyelid Ectropion and sign of exposure keratopathy associated with bilateral cleft lip and palate was referred and underwent full thickness skin graft of both upper eyelids. Ectropion was corrected and sign of exposure keratopathy improved.
    Conclusion
    Congenital upper eyelid Ectropion may be associated with cleft lip and palate and full thickness skin graft can be used for its correction.
    Keywords: Congenital Ectropion, Cleft Lip, Palate
  • MH Dehghan Pages 128-132
    Pregnancy leads to significant changes in the body, which potentially affect the retina. Pregnancy can induce disease such as that seen in hypertensive retinopathy and choroidopathy. It can cause exudative retinal detachments in the HELLP syndrome (hemolysis, elevated liver enzymes, and low platelets), disseminated intravascular coagulation (DIC), and thrombotic thrombocytopenic purpura (TTP), and provoke arterial and venous retinal occlusive disease. Pregnancy may also exacerbate pre‑existing retinal disease, such as idiopathic central serous chorioretinopathy (ICSC) and diabetic retinopathy. Special consideration needs to be exercised when treating pregnant patients in choosing medications, as well as in selecting diagnostic modalities and surgical methods.
    Keywords: Exudative Retinal Detachment, Pregnancy, Retina