فهرست مطالب

  • سال چهارم شماره 3 (پیاپی 15، پاییز 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/07/02
  • تعداد عناوین: 6
|
  • علی شریفی ریگی، مهناز مهرابی زاده هنرمند*، محمد رحیمی، کیومرث بشلیده، زینب امینی صفحات 1-12
    هدف پژوهش، تعیین نقش بلوغ عاطفی، خودتاب آوری و هوش معنوی در پیش بینی سازگاری با دانشگاه با کنترل «انعطاف پذیری شناختی» بود. در یک طرح همبستگی و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای از بین دانشجویان پسر دانشگاه شهیدچمران اهواز، تعداد 277 دانشجوی پسر در سال تحصیلی 1396-1395 انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های بلوغ عاطفی سینگ و بهارگاوا، خودتاب آوری کلاهنن، هوش معنوی کینگ، سازگاری با دانشگاه بیکر و سیریک و انعطاف پذیری شناختی دنیس و واندروال پاسخ دادند. داده های حاصل از پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تجزیه و تحلیل شدند. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان دادند بین همه متغیرهای پیش بین و متغیر ملاک، همبستگی معنی داری وجود دارد. همچنین بین انعطاف پذیری شناختی و متغیر ملاک همبستگی مثبت و معنی داری وجود داشت. به علاوه، نتایج نشان دادند بلوغ عاطفی، خودتاب آوری و هوش معنوی با کنترل انعطاف پذیری شناختی به تبیین و پیش بینی 28 درصد از واریانس سازگاری با دانشگاه قادر است. همچنین در تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی بلوغ عاطفی و هوش معنوی نقش معنی داری در پیش بینی سازگاری با دانشگاه داشتند؛ بنابراین با توجه به نقش مهم بلوغ عاطفی، هوش معنوی در پیش بینی سازگاری دانشجویان، تمرکز بیشتر بر این متغیرها برای افزایش سازگاری دانشجویان، امری ضروری است و باعث بهبود عملکرد فرد در حوزه های فردی - اجتماعی و بهزیستی روانشناختی فرد می شود.
    کلیدواژگان: سازگاری با دانشگاه، بلوغ عاطفی، خودتاب آوری، هوش معنوی، انعطاف پذیری شناختی
  • مرجان رضوانی، ایلناز سجادیان* صفحات 13-27
    این پژوهش به منظور تعیین نقش میانجی شفقت خود در تاثیر ویژگی های شخصیتی بر عملکردهای روانشناختی مثبت در دانشجویان دختر شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش همبستگی از نوع علی بود. بدین منظور از بین کلیه دانشجویان دختر دانشگاه های استان اصفهان، علوم پزشکی اصفهان و آزاد اسلامی واحد اصفهان(خوراسگان) که در نیمسال دوم تحصیلی 94-93 مشغول به تحصیل بودند، تعداد 378 نفر بر اساس جدول تعیین حجم نمونه کوهن و همکاران به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای مبتنی بر سهم انتخاب شدند. شرکت کنندگان به پرسشنامه های ویژگی های شخصیتی نئو کاستا و مک کری، شفقت خود نف، شادمانی ذهنی لپر و لیبومیرسکی، خوش بینی شییر و کارور، خردمندی آردلت و عاطفه مثبت واتسون، کلارک و تلگن پاسخ دادند. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که شفقت خود، نقش میانجی در تاثیر ویژگی های شخصیتی روان نژندی و برونگرایی بر عملکردهای روانشناختی مثبت دارد. نتایج این پژوهش می تواند به مدیران دانشگاه ها در پیشبرد برنامه های آموزشی در راستای افزایش شفقت خود و عملکردهای روانشناختی مثبت در دانشجویان و بهبود عملکرد تحصیلی آنان، کمک کند.
    کلیدواژگان: عملکرد روانشناختی مثبت، ویژگی شخصیتی، شفقت خود، دانشجو، دختر
  • معصومه پورپاریزی، افسانه توحیدی*، نوشیروان خضری مقدم صفحات 29-44
    هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ذهن آ گاهی با پیشرفت تحصیلی و سازگاری تحصیلی با نقش واسطه ای خودپنداره تحصیلی دانشجویان دختر دانشگاه فرهنگیان کرمان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع تحلیل مسیر بود. حجم نمونه را 299 دانشجو تشکیل دادند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. در این پژوهش جهت گرد آوری داده ها از معدل تحصیلی نیمسال اول، پرسش نامه سازگاری بیکر و سریاک SACQ))، سیاهه ذهن آگاهی فرایبورگ (FMI) و پرسشنامه تحصیلی (ASCQ) استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و برای تحلیل داده های استنباطی از روش تحلیل مسیر استفاده شد. نتایج تحلیل مسیر نشان می دهد که ذهن آگاهی به طور مستقیم و معنادار با پیشرفت تحصیلی و سازگاری تحصیلی رابطه دارد، و خودپنداره تحصیلی نقش واسطه ای با پیشرفت تحصیلی و سازگاری تحصیلی دارد. از این پژوهش نتیجه گرفته می شود که ذهن آگاهی باعث بالا بردن پیشرفت، سازگاری و خودپنداره تحصیلی می شود؛ بنابراین داشتن ذهن آگاهی در محیط های آموزشی منجر به افزایش پیشرفت، سازگاری و خودپنداره تحصیلی دانشجویان می شود.
    کلیدواژگان: ذهن آگاهی، پیشرفت تحصیلی، سازگاری تحصیلی، خودپنداره تحصیلی
  • لیلا سرآبادانی تفرشی، مسعود جان بزرگی* صفحات 45-56
    هدف این پژوهش بررسی رابطه خدا پنداره و سطح تحول روانی معنوی با میزان افسردگی، اضطراب و استرس در دانشجویان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی است. تعداد 377 نفر از دانشجویان دختر و پسر مقطع کارشناسی دانشگاه آزاد واحد تهران جنوب گروه نمونه پژوهش حاضر را تشکیل دادند که به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. شرکت کنندگان با چهار آزمون، مقیاس عوامل تنیدگی ((DASS21، تحول روانی معنوی، تصویر خدا و آزمون محقق ساخته خود پنداره - خدا پنداره مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین متغیر سطح تحول روانی معنوی با افسردگی، اضطراب، استرس و خدا پنداره رابطه منفی، معکوس و همچنین بین متغیر خدا پنداره(تصور خودساخته از خدا) با افسردگی، اضطراب و استرس رابطه مثبت و مستقیم معناداری وجود داشت. سطح تحول روانی معنوی سهم مهمی در پیش بینی افسردگی دارد. خدا پنداره سهم مهمی در پیش بینی افسردگی، اضطراب و استرس دارد. با احتمال بالا می توان نتیجه گرفت که در سطح تحول روانی معنوی پائین خداپنداره های منفی و ناکارآمد شکل می گیرند و جای امید و فعالیت، ترس و نومیدی در فرد ایجاد کرده ، زمینه افسردگی، اضطراب و تنیدگی را فراهم می کند.
    کلیدواژگان: خدا پنداره، تصور از خدا و تحول روانی معنوی، افسردگی، اضطراب و استرس
  • محمد ترکی زاده، کبری حاجی علی زاده*، سید عبدالوهاب سماوی صفحات 57-70
    این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش خود بخشودگی مبتنی بر کتاب درمانی بر مسئولیت پذیری و تمایل به جبران در دانشجویان انجام شد. ابتدا با استفاده از پرسشنامه بخشش خود از میان 380 نفر از آزمودنی ها 40 نفر که دارای کمترین نمره های بخشش خود بودند انتخاب شده و سپس با استفاده از روش جایگزینی تصادفی به عنوان نمونه پژوهش در دو گروه کنترل و آزمایش (هر گروه 20 نفر) گمارده شدند. روش پژوهش نیمه آزمایشی با گروه آزمایش و کنترل بود. گروه آزمایش به مدت ده جلسه 60 دقیقه ای تحت آموزش خودبخشش گری مبتنی بر کتاب درمانی قرار گرفتند و گروه کنترل در این مدت هیچ آموزشی دریافت نکردند. هر دو گروه پیش و پس از مداخله به پرسشنامه های مسئولیت پذیری کالیفرنیا و تمایل به جبران وودیات و ونزل پاسخ دادند. نتایج نشان داد بین گروه آزمایش و کنترل در مسئولیت پذیری و تمایل به جبران تفاوت معناداری وجود داشت و آموزش خودبخشش گری مبتنی بر کتاب درمانی در ارتقای مسئولیت پذیری و تمایل به جبران دانشجویان موثر بوده است. همچنین نتایج نشان داد اثرات مداخله در طول زمان (از پس آزمون تا پیگیری) پایدار بوده است. به طور کلی، خودبخشش گری توانسته است با کاهش احساسات منفی و افزایش احساسات مثبت، تغییراتی را در مسئولیت پذیری فردی ایجاد کند و با افزایش راهبردهای سازگارانه در دانشجویان، تمایل به جبران را در آن ها ارتقاء بخشد. نتایج این تحقیق تلویحات مهمی در زمینه شیوه های آموزشی ترکیبی در ارتقاء خودبخششگری در بردارد.
    کلیدواژگان: خودبخشش گری، مسئولیت پذیری، تمایل به جبران، خودبخشودگی مبتنی بر کتاب درمانی، دانشجویان
  • احمد امانی*، سرور احمدی، امید حمیدی صفحات 71-86
    پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی معنادرمانی به شیوه گروهی بر عزت نفس و بهزیستی روانشناختی دانشجویان دختر دارای نشانگان ضربه عشق انجام شده است. روش این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری در این تحقیق را کلیه دانشجویان دختر دانشگاه کردستان تشکیل داده اند که در سال تحصیلی 97- 96 مشغول به تحصیل بوده اند. نمونه گیری با استفاده از روش هدفمند بوده که در مجموع 24 نفر از دانشجویان مراجعه کننده که نمرات بالایی را در پرسشنامه نشانگان ضربه عشق کسب کردند به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند (هر گروه 12 نفر)، سپس پرسشنامه های عزت نفس روزنبرگ و بهزیستی روانشناختی ریف توسط دو گروه تکمیل شد. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه تحت روش معنادرمانی گروهی قرارگرفت و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. پس از اتمام دوره درمانی از هر دو گروه پس آزمون و پس از یک ماه آزمون پیگیری به عمل آمد. در نهایت داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل گردید. نتایج حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات پس آزمون عزت نفس و بهزیستی روانشناختی دو گروه آزمایشی و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد. و معنادرمانی بر گروه آزمایشی تاثیر مثبتی داشت. این نتایج در مرحله پیگیری نیز حفظ گردید. نتایج نشان داد که معنادرمانی به شیوه گروهی می تواند به عنوان درمان موثری در افزایش عزت نفس و بهزیستی روانشناختی دانشجویان به کار برده شود.
    کلیدواژگان: معنادرمانی گروهی، عزت نفس، بهزیستی روانشناختی، نشانگان ضربه عشق، دانشجویان دختر
|
  • Ali Sharifi, Mahnaz Mehrabizade Honarmand *, Mohamad Rahimi, Kiumars Beshlideh, Zaynab Amini Pages 1-12
    The aim of the present study was to investigate the role of emotional maturity, ego-resiliency andspiritual intelligence in prediction ofadjustment to college with control of cognitive flexibility on students. In a correlation study 277 students of shahidchamran university in Ahvaz city were selected via multistage cluster sampling method during the fall semester of the 2016-2017 academic year. The participants completed the items of Emotional Maturity Scale(Sing and Bahargava), Ego-Resiliency Scale(Block and Kreman), Spiritual Intelligence Scale(King), Adjustment to CollegeScale(Baker and Siryk) and Cognitive Flexibility Inventory(Dennis and Vander). To analysis the data, statistical methods of Pearson correlation coefficient and Analytical Hierrarchy Process were conducted. The results showed that emotional maturity, ego resiliency, spiritual intelligence and cognitive flexibility had a significant positive correlation with adjustment to college. Moreover Analytical Hierrarchy Process showed that emotional maturity, ego-resiliency and spiritual intelligencewith control of cognitive flexibility were able to predict 28./. variance of adjustment to college scors. Therefore emotional maturity and spiritual intelligence were important predictors of adjustment to college, so in education programs for increase adjustment to college , emotional maturity, ego-resiliency and spiritual intelligence requires more attention.
    Keywords: emotional maturity, ego-resiliency, spiritual intelligence, cognitive flexibility, adjustment with university
  • Ilnaz Sajjadian * Pages 13-27
    The aim of this research was to determine the mediator role of self-compassion in the effect of personality traits on positive psychological functioning among female university students of Isfahan city. For this purpose from among female students of Isfahan university, Isfahan University of Medical Science and Islamic azad University of Isfahan(khorasgan) at second term of 2014-2015 and on the basis of determination table of sample size, (Kohen et al) 378 subjects were selected. The subjects responded to Neo Personality (Costa & McCrae), Self-compasion (Neff), Subjective Happiness (Lepper & Lyubomirsky), Optimism (Scheier & Carrer), Intellectuality (Ardelt), and Positive Affect (Watson, Clark & Tellegen) questionnaires. According to the results self-compassion mediated the effect of personality traits (neoroticism and extraversion) on positive psychological functions. The results of this study can help university administrators advance educational programs to increase self- compassion and positive psychological functions in students and improve their academic performance.
    Keywords: positive psychological functioning, personality features, self-compassion, student, female
  • Masomeh Porparizi, Afsaneh Towhidi *, Noushirvan Khezri Moghadam Pages 29-44
    The purpose of the present research was to investigate the relationship between mindfulness with academic achievement, and academic adjustment with the mediation role of academic self- concept among girl students of Farhangian university of Kerman. The research method was descriptive of path analysis. The sample composed of 299 students who were selected using simple random sampling method. In this research, in order to collect the data, grade point average of the first half of academic year, students’ adaptation to college questionnaire of Baker and Siryk (SACQ), the Freiburg mindfulness inventory (FMI), and academic self-concept questionnaire (ASCQ) were used. To analyze the data, descriptive statistics such as mean and standard deviation and in order to analyze the inferential data path analysis were used. The results of path analysis indicate that mindfulness has a direct and a significant relationship with academic achievement and academic adjustment, and academic self-concept has a mediation role with academic achievement and academic adjustment. From this research it is concluded that mindfulness increases academic achievement, academic adjustment, and academic self-concept. Thus, providing training based on improving mindfulness in academic environments would lead to an increase in academic achievement, academic adjustment, and academic self-concept.
    Keywords: mindfulness, academic achievement, academic adjustment, academic self-concept
  • Leila Sarabadani Tafreshi, Masoud Janbozorgi * Pages 45-56
    The purpose of this study was to investigate the relationship between God-image and psycho-spiritual development with depression, anxiety, and stress in students. The research method is descriptive correlational. The sample group in this study consists of 377 female and male under graduate students in Azad University, South Tehran Branch, selected with the multistage cluster sampling method. All the participants were examined with four tests: the tension factors scale (DASS 21), psycho-spiritual development, and researcher-made tests of self-image and God-image. The findings indicated that there is negative, inverse relationship between the psycho-spiritual development level variable and depression, anxiety, stress and God-image, and there is also significant positive, direct relationship between the God-image variable and depression. God-image has an important contribution to anticipating depression, anxiety and stress. With high probability, it can be concluded that in the level of psychological evolution, the lower Psycho-spiritual development forms negative and ineffective, and the place of hope and activity creates fear and despair in the person, which provides the ground for depression, anxiety and tension.
    Keywords: God-image, Psycho-spiritual development, psychopathology, Depression- Anxiety- Stress
  • Mohammad Torkizadeh, Kobra Hajializadeh *, Abdolvahab Samavi Pages 57-70
    The purpose of this research was to examine the effectiveness of self-forgiveness workbook intervention on responsibility, and willingness to make reparations among students. At the first, using Heartland Forgiveness Scale, from 280 people, a total of 40 people with minimum score, were randomly assigned to the experimental and control groups. The research method was semi-experimental with the experimental and control group. The experimental group received ten 60-minute sessions self-forgiveness training and the control group did not receive any training during this period. Both groups responded to the California responsibility scale and Woodyatt and Wenzel willingness to make reparations scale before and after the intervention. The results showed that there was a significant difference between the experimental and control groups in responsibility and willingness to make reparations. Self-forgiveness workbook intervention was effective in promoting responsibility and willingness to make reparations among students. Also, the result revealed intervention effects was permanent during time (from posttest to follow-up). In general, Self-forgiveness has been able to make changes in individual responsibility by reducing negative emotions and increasing positive emotions, and by increasing the adaptive strategies in students, they tend to improve the willingness to make reparations. The results of this study have the major implications of combined training methods for promoting forgiveness.
    Keywords: self-forgiveness, responsibility, willingness to make reparations, self-forgiveness workbook intervention, students
  • Ahmad Amani *, Sorur Ahmadi, Omid Hamidi Pages 71-86
    The purpose of this research was to investigate the efficacy of group logotherapy on self- esteem and psychological well-being of female students with love trauma syndrome. The semi-experimental design: pre-post test and follow-up with control group was used in this study. Populations were all female students of Kurdestan Univesity in 2017 and were selected through purposive sampling method. Sample numbers were 24 students that gained high scores on Love Trauma Inventory and randomly assigned to control and experiment groups (each group included 12 students).Also the Rosenberg self-esteem scale and Ryff's Scales of Psychological Well-being was completed by both groups.The experiment group exposed to 10 instruction sessions of group logotherapy and the control group received no intervention.By ending the therapeutic period, both groups were examined by mentioned inventory in post-test stage and follow-up was performed after 1 month. Finally, the results were analyzed with using multivariate analysis of covariance. The results showed that there is significant difference between posttest scores of self- esteem and psychological well-being at experimental and control groups and the logotherapy had positive effect on experimental group.These results were also preserved in the follow-up stage. The overall results indicate that group logotherapy can be used as an effective treatment on the increases of self- esteem and psychological well-being.
    Keywords: group logotherapy, self- esteem, psychological well-being, love trauma syndrome, female students