فهرست مطالب

  • سال نهم شماره 1 (بهار 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/02/02
  • تعداد عناوین: 7
|
  • مه سا عبداله زاده بوانی، شهرام آرمیده*، عباس حسین زاده صفحات 1-12
    پروانه برگخوار چغندرقند Spodoptera exigua Hübner (Lep.: Noctuidae) یکی از آفات مهم چغندرقند (Beta vulgaris L.) می باشد، با توجه به مشکلات ناشی از مصرف سموم شیمیایی علیه این آفت، استفاده از حشره کش های زیست پایه در برنامه مدیریت تلفیقی آن قابل توصیه می باشد. لذا در این تحقیق، تاثیر باکتری Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki، ویروس SeNPV، اسپینوزاد و امامکتین روی لاروهای سن سوم پروانه برگخوار چغندرقند در شرایط آزمایشگاهی و صحرایی مورد بررسی قرارگرفت. در شرایط آزمایشگاهی، شاخص LC50 به وسیله تجزیه پروبیت حاصل از تاثیر غلظت های مختلف باکتری، ویروس، اسپینوزاد و امامکتین بعد از 24، 48 و 72 ساعت و همچنین ارزیابی تاثیر هر ترکیب در شرایط صحرایی با استفاده از روش هندرسون- تیلتون و آنالیز GLM-U بعد از 1، 3، 7، 14 و 21 روز محاسبه شد. نتایج تجزیه پروبیت حاصل از غلظت های مختلف باکتری، اسپینوزاد و امامکتین بعد از 24، 48 و 72 ساعت به ترتیب (52/3588، 25/1، 89/1)، (87/1954، 95/0، 33/1) و (25/1843، 78/0، 20/1) میلی گرم در لیتر و برای ویروس (105×34/5، 105× 31/4 و105× 14/4) OBs/lm به دست آمد. در بررسی تاثیر تیمارهای باکتری، ویروس، اسپینوزاد و امامکتین در شرایط صحرایی بعد از 21 روز بیشترین و کمترین تلفات به ترتیب مربوط به تیمار امامکتین(33/61) و ویروس)00/32%(گزارش شد. در ارزیابی خسارت، بیشترین خسارت مربوط به تیمار ویروس بعد از شاهد و کمترین در تیمار امامکتین و سپس اسپینوزاد مشاهده شد. بر اساس زیست سنجی آزمایشگاهی و صحرایی سموم اسپینوزاد و امامکتین، موثرترین ترکیبات در کنترل این آفت و ویروس و باکتری در مدیریت تلفیقی قابل توصیه می باشند.
    کلیدواژگان: برگخوار چغندر قند، مهار زیستی، آفت کش زیستی، خسارت
  • فریده سالاری، شیوا خالص رو*، حامد غباری، غلام رضا حیدری صفحات 13-23
    تنوع زیستی نقش مهمی در پایداری سیستم های کشاورزی دارد. هدف این پژوهش ارزیابی تنوع زیستی چند راستهی مهم از بندپایان در الگوهای مختلف کشت گلرنگ و نخود بود. تیمارهای آزمایشی شامل کشت خالص گلرنگ و نخود، سری های جایگزینی 4:4، 2:2، 1:1، 3:1 و 1:3 و سریهای افزایشی 20% و 40% نخود هرکدام در دو آرایش بینابین (I) و اطراف (II) ردیف های گلرنگ بودند. این پژوهش در شرایط مزرعه در دانشگاه کردستان طی سال زراعی 95-1394 در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نتایج نشان داد که الگوهای مختلف کشت اثر معنیداری بر تنوع زیستی راسته های بندپایان بر اساس شاخص های شانن- واینر و سیمپسون داشتند و حشرات بیشترین تعداد نمونه ها (93%) را به خود اختصاص دادند. در مقایسه ی سری های مختلف کشت مخلوط، بیشترین و کمترین میزان تنوع زیستی به ترتیب به تیمارهای 1:3 و I20% تعلق داشت. به طور کلی تنوع زیستی راسته های بندپایان در بیشتر نسبت های کشت مخلوط در مقایسه با کشت خالص گلرنگ بالاتر بود، بنابراین انتخاب یک سیستم کشت مناسب می تواند عامل موثری در تعیین وضعیت جمعیت و تنوع زیستی بندپایان باشد.
    کلیدواژگان: اگرواکولوژی، تله ی گودالی، شاخص سیمپسون، شاخص شانن- واینر
  • علی اکبر کیهانیان*، محمد رضا عباسی مژدهی صفحات 25-36
    مگس میوه زیتون، Bactrocera oleae(Rossi)، از مهم ترین آفات زیتون است و روش های مختلفی از جمله استفاده از جلب کننده های غذایی برای شکار مگس های بالغ زیتون وجود دارد. هدف از اجرای این تحقیق، بررسی کارایی فرآورده تهیه شده از پسماند آبزیان با نام تجاری آمینو هیرکان® در مقایسه با سایر انواع جلب کننده ها می باشد. آزمایش با 5 تیمار و 4 تکرار در استان های گیلان و قزوین در سال های 1393 و 1394 انجام شد. تیمارها شامل 1- تله مکفیل با پروتئین هیدرولیزات وارداتی (شرکت اگریسنس) با غلظت 3 درصد، 2- بطری پلاستیکی حاوی پروتئین هیدرولیزات وارداتی (شرکت اگریسنس) با غلظت 3 درصد، 3- تله مکفیل با پروتئین آمینو هیرکان® با غلظت 4 درصد، 4- بطری پلاستیکی با پروتئین آمینو هیرکان® با غلظت 4 درصد و 5-تله کارت زرد چسبنده به همراه فرومون جنسی مگس میوه زیتون بود. آمار برداری به صورت هفتگی انجام شد و نتایج این بررسی ها نشان داد که میانگین جلب حشرات نر در استان گیلان در تله مکفیل آمینو هیرکان® با میانگین 73/0±55/6 به همراه تله کارت زرد چسبنده با فرومون جنسی 14/0±76/6 تفاوت معنی داری ندارند، در حالی که تله کارت زرد چسبنده با فرومون جنسی با میانگین 37/1± 47/6  در استان قزوین دارای بیشترین جلب حشرات نر بود. جلب حشرات ماده در  استان های گیلان و قزوین با تله مکفیل حاوی آمینو هیرکان® به ترتیب با میانگین 93/5 08/1 ± و 37/0 ± 45/4 دارای بیشترین جلب بودند. بر اساس نتایج حاضر، فراورده پسماند جانوران دریایی (آمینو هیرکان) می تواند ترکیب مناسبی برای جلب و پایش جمعیت مگس میوه زیتون باشد.
    کلیدواژگان: پسماند پروتئین آبزیان دریایی، مگس میوه زیتون، جلب کننده ها
  • صدیقه علی زاده، سیدعلی صفوی* صفحات 37-49
    شته مومی کلم Brevicoryne brassicae (L.)یکی از مهم ترین آفات کلم در ایران است. حشره کش ‏های شیمیایی به عنوان ابزار کلیدی کنترل این آفت مورد توجه هستند. بیشترین بحث در ارتباط با کاربرد حشره ‏کش ‏های شیمیایی برای کنترل شته مومی کلم، آلودگی کلم با بقایای مواد شیمیایی و توسعه مقاومت این آفت به ترکیبات شیمیایی است. در تحقیق حاضر سمیت اسپیروتترامات، اسپیرومسیفن، تیامتوکسام+ لامبدا سای هالوترین و آزادیراختین روی حشرات کامل و پوره های شته مومی کلم با روش ‏های تماسی، سیستمیک و تماسی- سیستمیک سموم مورد آزمون قرار گرفت. استفاده از روش های مختلف برای بررسی احتمال وجود اختلاف در کشندگی حشره کش ها صورت گرفت. نتایج نشان داد تیامتوکسام + لامبداسای هالوترین در روش تماسی روی حشرات کامل شته مومی کلم نسبت به حشره کش های دیگر کارایی بالاتری داشته و در روش سیستمیک روی حشرات کامل نسبت به اسپیروتترامات کارایی بالاتری داشت. اسپیرومسیفن روی حشرات کامل در روش تماسی- سیستمیک نسبت به سه ترکیب دیگر کشندگی کمتری داشت. تیامتوکسام+ لامبداسای هالوترین در روش تماسی روی پوره های این آفت نسبت به اسپیرومسیفن کارایی بالاتری داشته و در روش سیستمیک روی پوره های شته مومی کلم نسبت به اسپیروتترامات و آزادیراختین تاثیر بالاتری داشته و در روش تماسی- سیتمیک روی پوره ها نسبت به اسپیرومسیفن و آزادیراختین کارایی بالاتری داشت. نتایج نشان داد که حشره‏ کش‏ تیامتوکسام+ لامبدا سای هالوترین برای حشرات کامل و پوره ‏های شته مومی کلم از سمیت بالاتری برخوردار  بود. لذا این ترکیب در برنامه ‏های کنترل تلفیقی این آفت قابل توصیه است.
    کلیدواژگان: Brevicoryne brassicae، حشره‏ کش ‏های شیمیایی، آزادیراختین، روش تماسی، روش تماسی- سیستمیک
  • محمدسعید امامی* صفحات 51-61
    گیاهان گلدار با تامین شهد باعث جلب و نگهداری دشمنان طبیعی و افزایش طول عمر و باروری آن ها می شوند. در این پژوهش تاثیر کاشت پنج گیاه گلدار شامل بومادران البرزی (Achillea millefolium subsp. elbursensis)، آویشن (Thymus daenensis)، پونه (Mentha pulegium)، بابونه (Matricaria chamomilla) و رازیانه (Foeniculum vulgare) در باغ های انار همراه رهاسازی زنبور تریکوگراما، روی میزان پارازیتیسم تخم کرم گلوگاه انار و درصد خسارت انار بررسی شد. همچنین جلب کننده ترین این گیاهان برای زنبور پارازیتویید Trichogramma brassicae تعیین شد. آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 8 تیمار و 4 تکرار در دو سال متوالی (1390-1388) در اصفهان انجام شد. نتایج نشان داد که بین تیمارها از نظر درصد پارازیتیسم تخم کرم گلوگاه انار، درصد خسارت انار و میزان جلب زنبورها به گیاهان تفاوت معنی داری وجود داشت. مقایسه میانگین ها مشخص کرد تیمار رازیانه دارای بیشترین (72/6%) و تیمار شاهد منفی (بدون پوشش گیاهی و بدون رهاسازی شفیره های کرم گلوگاه انار) دارای کمترین (12/2%) درصد پارازیتیسم تخم کرم گلوگاه انار بود. همچنین تیمار شاهد مثبت (بدون پوشش گیاهی همراه با رهاسازی شفیره های کرم گلوگاه انار) دارای بیشترین (11/33%) و تیمار رازیانه دارای کمترین (92/24%) درصد خسارت انار بود. در بین گیاهان گلدار، گیاه رازیانه با بیشترین درصد پارازیتیسم تخم بید غلات (19/11%) جلب کننده ترین گیاه برای زنبورهای تریکوگراما بود. به منظور تقویت عوامل کنترل بیولوژیک پیشنهاد می شود کاشت گیاهان گلدار در برنامه مدیریت تلفیقی آفت کرم گلوگاه انار در نظر گرفته شود.
    کلیدواژگان: رازیانه، زنبور تریکوگراما، کنترل بیولوژیک
  • محمدعلی رستمی*، محمدجواد عصاری، آرزو پژمان، محمد شاکر صفحات 63-73
    سامانه اطلاعات جغرافیایی یک سامانه رایانه ای برای ذخیره، پردازش و نمایش داده های زمین مرجع می باشد که برای کمک به تصمیمات، در مدیریت موضعی محصول به کار می رود. در این مطالعه، فنآوری سامانه اطلاعات جغرافیایی به عنوان یک راهکار سریع و آسان برای پایش آفت زنجرک خرما (Ommatissus lybicus de Bergevin ، مورد استفاده قرار گرفت. هدف از انجام این پژوهش، تهیه نقشه رقومی پراکنش و تراکم آفت زنجرک خرما، تعیین نقاط طغیان و سمت و سوی گسترش آلودگی و تعیین سطح باغ های آلوده به آفت زنجرک، در منطقه بم و بروات بود. به این منظور باغ های منطقه بم و بروات به کمک گوگل ارت، شبکه بندی شده، از هر سلول یک باغ و در مجموع در 41 باغ، تراکم آفت زنجرک به دو روش شمارش آفت و شمارش قطرات عسلک اندازه گیری شد. سپس داده ها به سامانه اطلاعات جغرافیایی وارد شده و نقشه های پراکنش و تراکم آفت زنجرک تولید و بررسی شدند. نتایج نشان داد که در بیشتر باغ هایی که تراکم آفت در آن ها اندازه گیری شده است، میزان خسارت در گستره متوسط و زیاد می باشد. در بیش از 69 درصد از باغ ها، تراکم زنجرک متوسط، زیاد و خیلی زیاد بوده و باید در طرح های به باغی و اصلاح، مانند کاهش تراکم درختان، هرس و مدیریت تلفیقی قرار گیرند. شدت آلودگی به آفت زنجرک در باغ های کرانه های شمال شرقی و جنوب شرقی و به طورکلی شرق و جنوب منطقه بسیار بالاتر از شمال غربی منطقه است، بنابراین تمرکز کنترل آفت باید در این مناطق یعنی 58 درجه و 22 دقیقه طول شرقی و 29 درجه و 7 دقیقه عرض شمالی تا 58 درجه و 29 دقیقه طول شرقی و 29 درجه و 2 دقیقه عرض شمالی باشد. نقشه ارتفاعی منطقه مورد مطالعه نشان داد از جنوب نخلستان های بروات تا شمال نخلستان های بم، به فاصله 5/21 کیلومتر، ارتفاع از سطح دریا از 975 متر به 1190 متر افزایش یافته و با افزایش ارتفاع، از شدت تراکم آفت نیز کاسته شده است. مساحت کل نخلستان های منطقه بم و بروات، به کمک تصویر ماهواره ی سنتینل 2 و به شیوه طبقه بندی کنترل شده 3647 هکتار و سطح نخلستان هایی که در آن ها تراکم زنجرک متوسط تا خیلی زیاد بود، 2533 هکتار برآورد شد.
    کلیدواژگان: خرما، زنجرک، سامانه اطلاعات جغرافیایی، عسلک، کشاورزی دقیق، نقشه
  • مصطفی زمان پور، امین صدارتیان جهرمی*، حجت اله محمدی، مجتبی قانع جهرمی صفحات 75-93
    کنه تارتن دولکه ای، Tetranychus urticae Koch، از جمله مهم ترین آفات گیاهی است که تکیه بیش از حد به سموم شیمیایی به منظور کنترل آن، عوارض جبران ناپذیر زیادی به دنبال داشته است. استفاده از دشمنان طبیعی روش مناسبی جهت کاهش تاثیر نامطلوب روش های قبلی تلقی می شود. در پژوهش حاضر، غلظت کشنده LC50 (107 × 3/1 اسپور/میلی لیتر) از جدایه MZ قارچ بیمارگر Beauveria bassiana (Bals.) Vuill. روی رفتارهای شکارگری انتخابی و غیرانتخابی، ترجیح تغذیه ای و سویچینگ کنه شکارگر Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot با تغذیه از مراحل مختلف رشدی کنه تارتن دولکه ای (تخم، لارو، پروتونمف، دئوتونمف، بالغ نر و ماده) در شرایط آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفت. در آزمون شکارگری غیرانتخابی و در غیاب بیمارگر B. bassiana، بیش ترین میزان تغذیه از مرحله تخم طعمه مشاهده شد (57/0 ± 22/15 تخم). با حضور قارچ بیمارگر، بیش ترین میزان تغذیه روی لاروهای کنه تارتن دولکه ای ثبت شد (64/0 ± 90/4 لارو). در آزمون شکارگری انتخابی و در نبود بیمارگر، بیش ترین میزان تغذیه از مرحله تخم مشاهده شد (56/0 ± 75/14 تخم). در شرایط حضور بیمارگر نیز بیش ترین میزان تغذیه از لاروهای طعمه ثبت شد (53/0 ± 90/9 لارو). بیش ترین مقدار محاسبه شده شاخص بتای منلی در شرایط عدم حضور قارچ بیمارگر B. bassiana روی مرحله تخم (03/0 ± 89/0) و پس از تیمار مراحل مختلف رشدی طعمه با استفاده از بیمارگر مورد مطالعه، روی مرحله لاروی مشاهده شد (05/0 ± 61/0). رفتار سویچینگ در کنه شکارگر P. persimilis در هر دو شرایط حضور و عدم حضور قارچ بیمارگر مشاهده نشد. نتایج حاصل از پژوهش حاضر موید آن است که در استفاده هم زمان دو عامل بیولوژیک باید توجه بیش تری به ارزیابی برهمکنش میان آن ها معطوف شود.
    کلیدواژگان: برهمکنش، دشمنان طبیعی، رفتار کاوشگری، شاخص بتای منلی
|
  • M. Abdollahzadeh Bavani, Sh. Aramideh *, A. Hosseinzadeh Pages 1-12
    The beet armyworm, Spodoptera exigua Hübner is one of the most important pests of sugar beet. Due to the problems associated with the use of chemical pesticides against of this pest, the use of bio-pesticides in integrated management program is recommended. Therefore, in this research, effects of Bacillus thuringiensis subsp. kurstaki, SeNPV virus, Spinosad and Emamectin on 3rd larval instar of beet armyworm in laboratory and field conditions were evaluated. In laboratory experiments, LC50 values of different concentrations of B. thuringiensis, SeNPV virus, Spinosad and Emamectin after 24, 48 and 72 hours were determined by probit analysis. Also, the effects of each compound using Henderson- Tilton method and GLM analysis after 1, 3, 7, 14 and 21 days were evaluated in field conditions. The results of probit analysis of different concentrations of Bt., Spinosad and Emamectin after 24, 48 and 72 hours were (3588.5, 1.25, 1.89), (1954.87, 0.95, 1.33) and (1843.25, 0.78, 1.20) mg/L, and for SeNPV (5.34×105, 4.31×105, 4.14 ×105) OBs.ml, respectively. Also, the highest and lowest mortality due to Bt., SeNPV, Spinosad and Emamectin in field conditions after 21 days were related to Emamectin (61.33) and SeNPV virus (32.00) %. The highest and lowest percentages of damage were observed in the SeNPV virus, control and the Emamectin and Spinosad, respectively. Based on laboratory and field bioassay, Spinosad and Emamectin, as the most effective compounds for controlling this pest and virus and Bt for integrated pest management are recommended.
    Keywords: Beet armyworm, biological control, Bio-pesticides, Damage
  • F. Salari, Sh. Khalesro *, H. Ghobari, Gh. Heidari Pages 13-23
    Biodiversity plays an important role in sustainability of agricultural systems. The purpose of this research was to evaluate biodiversity of some important arthropod orders in cultivation patterns of safflower and chickpea. Experimental treatments included of monoculture of safflower, monocultureof chickpea, replacement series consisted of 4:4, 2:2, 1:1, 3:1, 1:3 and additive series consisted of 20% and 40% chickpea in two situations of between (I) and around (II) of safflower rows. This research was conducted in field condition at Kurdistan University during 2015-2016 growing seasons. Experiment was conducted at randomized complete blocks design with three replications. Results showed that cultivation patterns had significant effect on arthropod order biodiversity based on Shannon-Weiner and inverse Simpson indexes. The most number (93%) of samples were insects. In comparison with different intercropping series, highest and lowest of biodiversity values belonged to 1:3 and 20%I, respectively. Arthropod biodiversity in most of intercropping ratios was higher than safflower monoculture. Finally, selection of suitable cropping system is an important factor in designation of arthropod population and biodiversity.
    Keywords: Agroecology, Pitfall trap, Simpson index, Shannon-wiener index
  • A. A. Keyhanian *, M. R. Abbassi Mojdehi Pages 25-36
    The olive fruit fly, Bactrocera oleae Rossi, is the most important pest of olive and there are different methods for controlling adult olive fruit fly including the use of food attractants. The aim of performing this research was to determine the efficacy of products prepared from aquatic animal wastes under the commercial name of Aminohircan® in comparison to other attractants. The experiments were performed in five treatments with four replicates each in Guilan and Qazvin provinces during the years 2014 and 2015. The treatments included: 1. Imported protein hydrolyzate of Mcphail trap (Agrisense® Corporation) 3%, 2. Plastic bottle containing imported Protein hydrolyzate (Agrisense® Corporation) of Olipe trap 3%, 3. Marine animal waste protein (Aminohircan®) of Mcphail trap 4%, 4. Plastic bottle containing marine animal waste protein (Aminohircan®) 4%, and 5. Yellow sticky traps with olive fruit fly sex pheromone. Sampling was performed weekly and the results of this investigation showed that the mean of male insects’ attraction in Guilan province with Marine protein (Aminohircan®) in Mcphail trap (6.55 ± 0.73) and with yellow sticky traps with sex pheromone (6.76 ± 0.14) were are not significantly different. While the yellow sticky traps with sex pheromone (6.47 ± 1.37) attracted the highest number of male olive fruit fly in Ghazvin province. The attraction of female fruit flies in Guilan and Ghazvin provinces with Mcphail trap (Aminohircan®) showed the highest rates of 5.93 ± 1.08 and 4.45 ± 0.37 attraction rates, respectively. Based on these results, the marine animal wastes (Aminohircan®) can be considered as a suitable compound in attracting and monitoring of olive fruit fly population.
    Keywords: Marine aquatic animal waste protein, Olive fruit fly, Attractants
  • S. Alizadeh, S. A. Safavi * Pages 37-49
    The cabbage aphid, Brevicoryne brassicae is one of the most important insect pests of cabbage in Iran. Chemical insecticides are considered as the key tools in controlling this pest. However, a major issue with these synthetic chemicals is cabbage contamination with their residues and as well as development of resistance by the pest. The present study evaluated the toxicity of spirotetramat, spiromesifen, thiamethoxam + lambda-cyhalothrin and azadirachtin to the cabbage aphid through contact, systemic and contact-systemic methods. Different bioassay methods were applied to assess the probable differences in toxicity of these insecticides.  The results showed that thiamethoxam + lambda-cyhalothrin was more effective than three other insecticides to adult cabbage aphid with contact method and was more lethal than the spirotetramat in the systemic method on adult cabbage aphid. Spiromesifen was less effective than three other insecticides on adults in contact-systemic method. Thiamethoxam + lambda cyhalothrin was more effective than the spiromesifen on the nymphs by contact than spirotetramat and azadirachtin by systemic methods. In the contact-systemic method, thiamethoxam + lambda-cyhalothrin was more effective than spiromesifen and azadirachtin on nymphs. The results indicated higher toxicity of thiamethoxam + lambda-cyhalothrin on the adult and nymphal stages of B. brassicae. Hence, it can be recommended in integrated management programs for the control of this pest.
    Keywords: Brevicoryne brassicae, chemical insecticides, azadirachtin, contact procedure, contact-systemic method
  • M. S. Emami * Pages 51-61
    Flowering plants can attract and retain natural enemies and increase their longevity and fecundity by providing pollen and nectar. In this study the effect of flowering plants including: yarrow (Achillea millefolium subsp. elbursensis), thyme (Thymus daenensis), pennyroyal (Mentha pulegium), chamomile (Matricaria chamomilla) and fennel (Foeniculum vulgare) were investigated on eggs parasitism of Ectomyelois ceratoniae by Trichogramma brassicae in Isfahan pomegranate orchards during 2009-2011. Relative attractiveness of floral plants to T. brassicae was assessed using Sitotroga cerealella (Oliv.) egg cards. The experiment was conducted in a randomized complete block design with 8 treatments and 4 replications. Data were analyzed using ANOVA and mean comparison were performed using Duncan's multiple range test. The results indicated that fennel planting caused the highest parasitism (6.72%) of the pest eggs and the lowest damage of fruits (24.92%). The Fennel was the most preferred flower to attract Trichogramma wasps (11.19%) among the floral plants tested. In order to improve the biological control of the pest, it is recommended that planting flowering plants can be considered in integrated pomegranate moth management.
    Keywords: biological control, fennel, Trichogramma wasp
  • M. A. Rostami *, M. J. Assari, A. Pejman, M. Shaker Pages 63-73
    The GIS is a computer system for storing, processing and displaying land reference data that is used to assist in decision making in specific crop management. In this study, the technology of GIS has been used as a quick and easy solution in monitoring Dubas bug (Ommatissus lybicus de Bergevin). The aim of this research was to prepare a digital map of distribution and density of pest, to determine the outbreak points and the direction of contamination spreading and determining the areas of orchards infested by the pest in Bam and Browat. For this purpose, orchards of the Bam and Browat area were networked using Google Earth, then from each cell, an orchard, and in total in 41 orchards, the density of pest was measured using pest and honeydew counts. Then, the data were entered into the GIS so that the distribution maps and pest density were developed and evaluated. The results showed that in most orchards where pest density was measured, the damage was moderate to high. In more than 69% of the orchards, the density of Dubas bug (O. lybicus) was moderate, high and very high. For this reason, it can be said that more than 69% of the orchards in the area need immediate attention. These orchards should also be reconsidered for redesigning and improving practices such as reducing tree density, pruning and fighting pests. The severity of pest infestation in the northeastern and southeastern boundaries and generally in the east and south of the region is much higher than the northwest of the area. Therefore, the control practices should be focused on regions ranging from 58 degrees and 22 minutes east longitude and 29 degrees 7 minutes northern latitude to 58 degrees and 29 minutes east longitude and 29 degrees 2 minutes northern latitude. The elevation map showed that in a distance of 21.5 km there was altitude differences between regions, the altitude increased from 975 m in south of Brovat to 1190 m in north of Bam. From south of Browat area to the north of Bam, the severity of pest density has decreased. From the results, this level of information can be ascertained that as the altitude increased, the severity of the pest decreased. The total area of the date palm orchards of Bam and Brovat was estimated 3647 hectares calculated with the help of satellite image of Sentinel 2 and controlled by the classified classification. The area of gardens where the average pest density was moderate to very high was 2533 hectares.
    Keywords: Date palm, Geographic Information System, honeydew, map, precision farming
  • M. Zamanpour, A. Sedaratian, Jahromi *, H. Mohammadi, M. Ghane, Jahromi Pages 75-93
    The two-spotted spider mite, Tetranychus urticae Koch, is one of the most important phytophagous pests where high reliance on chemical pesticides to subsidize its population density resulted in undesirable effects. The use of natural enemies could be considered promising in reducing the negative impacts of earlier methods. In the present study, the LC50 (1.3 × 107 spore/ml) of entomopathogenic fungus Beauveria bassiana (Bals.) Vuill. (strain MZ) was used in on a choice and no-choice predation test, feeding preference and switching behavior of predatory mite Phytoseiulus persimilis Athias-Henriot feeding on different life stages of the two-spotted spider mite (egg, larvae, protonymph, deutonymph, adult male and adult female) in laboratory condition. According to results obtained, in no-choice test (i.e. without B. bassiana), the highest predation rate of predatory mite was observed to egg stage (15.22 ± 0.57 egg). In the test (with B. bassiana), the highest predation rate was recorded on the larvae of T. urticae (4.90 ± 0.64 larvae). In choice test (without B. bassiana), the highest predation was observed on egg stage (14.75 ± 0.56 egg). In the test (with B. bassiana), the highest predation was recorded on larvae (9.90 ± 0.53 larvae). The highest calculated value of Manly’s β index (without B. bassiana) was obtained on egg stage (0.89 ± 0.03). The estimated value of this parameter after treatment of different stages of prey with B. bassiana had the highest value on larval stage (0.61 ± 0.05). Switching behavior of P. persimilis was not observed in both with and without B. bassiana conditions. The present findings revealed that while using two natural enemies simultaneously, more attention should be devoted to evaluate their possible interactions.
    Keywords: Interactions, natural enemies, foraging behaviors, Manly’s ? index