فهرست مطالب

پرستاری ایران - پیاپی 116 (اسفند1397)
  • پیاپی 116 (اسفند1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/10
  • تعداد عناوین: 8
|
  • اختر ابراهیمی قاسمی* صفحات 1-4
    کار گروهی موثر عنصر اساسی محیط کار بهداشتی است و همواره چالش هایی برای برآوردن انتظارات کارفرمایان و کارکنان وجود دارد. با این وجود، مصرف کنندگان یا کاربران خدمات بهداشتی اغلب گمان می کنند که کار گروهی موثر در مراکز بهداشتی الزاما وجود دارد.
    وظیفه سیاست گذاران، کلینیسین ها و مدیران نظام بهداشتی این است که راه هایی برای بهبود شرایط کاری کارکنان و برآوردن انتظارات بیماران بیابند. در برخی کشورها، مدیران نظام بهداشتی، سیاست گذاران و آموزش دهندگان در تلاش هستند تا برای دستیابی به مراقبت ادغام یافته و با کیفیت، محیط کار بهداشتی را به محیط کار گروهی موثر تبدیل کنند. از سوی دیگر، توسعه ی سریع و مداوم تکنولوژی پزشکی و پیچیدگی ارایه مراقبت های بیمار- محور در قرن بیست و یکم، کار گروهی و همکاری بین حرفه های بهداشتی را می طلبد. این مقاله اهمیت توسعه مهارت های اجتماعی و کار گروهی در محیط های آموزشی و بالینی را بررسی می کند و به معرفی راهبردهایی برای ایجاد و تقویت کار گروهی موثر از طریق تغییر برنامه های آموزشی رشته پرستاری و سایر حرفه های بهداشتی می پردازد.
    تحقیقات و نظرات متخصصین مروری اجمالی از مزایای کار گروهی و اجرای آن ارایه می کنند. برای تبدیل محیط کار بهداشتی به محیط کار گروهی موثر، به راهبردهای آموزشی جهت ترویج و ادغام همکاری های بین حرفه ای در برنامه های درسی حرفه های بهداشتی نیاز است. آموزش بین حرفه ای (Interprofessional education/ IPE) یک وسیله ایده آل برای معرفی تازه های دانش به دانشجویان و کارکنان مراقبت های بهداشتی است و به عنوان یک ابزار آموزشی موثر برای بهبود همکاری محسوب می شود. سازمان جهانی بهداشت(1) نیاز به همکاری بین حرفه های مراقبت های بهداشتی در هر دو زمینه آموزش و بالین را شناسایی کرده است. اقدامات مشارکتی همچنین شامل کار کردن نزدیک با بیماران، خانواده ها و جوامع برای ارایه بالاترین سطح مراقبت از بیمار است(2). با استفاده از ایفای نقش یا بیماران استاندارد در آزمایشگاه های شبیه سازی، دانشجویان می توانند مهارت های تصمیم گیری و ارتباطی لازم برای کار با بیماران را تمرین کنند و به آن ها در مسیر بهبودی خود کمک کنند. مدرسینی که تمایل دارند IPE را در راهبردهای آموزشی خود ادغام کنند، نظریه های متعددی در اختیار دارند. به عنوان مثال نظریه یادگیری اجتماعی- فرهنگی می تواند به عنوان یک لنز مورد استفاده قرار گیرد که از طریق آن می توان به آموزش و ارزیابی همکاری گروهی در طی آموزش بین حرفه ای دانشجویان در دوره های آموزش بالینی یا آزمایشگاه ها شبیه سازی پرداخت. مربیان، رهبران و کارکنان پرستاری می توانند شیوه های تاثیرگذار را به کار گیرند و راهبردهای مبتنی بر تجربه را برای افزایش کار گروهی و همکاری در نسل جدید پرستاران توسعه دهند. شیوه های تاثیرگذار شامل فعالیت های کلاسی طراحی شده برای ارتقای یادگیری، تعامل و تکمیل این فعالیت ها در دوره های آموزشی و آنلاین است. همکاری و کار گروهی می تواند در گروه های سه نفره تعیین شده یا از طریق ترکیب تکلیف با یک عنصر یادگیری مبتنی بر جامعه تشویق شود، به طوری که دانشجویان موظف به تکمیل مصاحبه هایی با متخصصین عضو تیم مراقبت های بهداشتی بین رشته ای شوند.
    آموزش بین حرفه ای باید تمرکز اصلی برنامه های دانشگاهی برای آموزش متخصصین آینده باشد تا نهایتا کیفیت مراقبت از بیمار را افزایش دهد. دانشجویانی که در IPE مشارکت می کنند معتقدند که این آموزش به افزایش آگاهی از رشته های دیگر شده و منجر به ایجاد فرصت برای مشورت با اعضای حرفه های مختلف می شود(3). از آنجا که مراقبت های بهداشتی مدرن توسط نظام مراقبت های بهداشتی چند رشته ای ارایه می شود که متکی بر ارتباط موثر و کار گروهی به منظور ارایه مراقبت ایمن، موثر و باکیفیت اعلاء است، پرستاران در تمام زمینه های تخصصی از فرصت های بیشماری جهت استفاده از مهارت های بین فردی خود برای وارد شدن در همکاری و کار گروهی برخوردار می باشند.
    برای ارایه نگرش جامع، مبتنی بر شواهد و قابل احترام نسبت به حمایت و مراقبت بیمار- محور، آموزش و همکاری بین حرفه ای برای کارکنان بهداشتی با پیش زمینه های مختلف ضروری است. همچنین بسیار مهم است که مربیان و کارکنان پرستاری در ایجاد مهارت های اجتماعی، کار گروهی و ارزش همکاری بین حرفه ای در آموزش نسل جدید پرستاران موضع قوی داشته باشند.
    کلیدواژگان: پرستاری، آموزش، کار گروهی، مهارت های اجتماعی، دانشجویان
  • شاهرخ خجسته فر، طاهره نجفی قزلجه*، شیما حقانی صفحات 5-17
    زمینه و هدف
    زخم فشاری یکی از شاخص های کیفیت مراقبت های سلامت محسوب می شود. پرستاران به عنوان یکی از اعضای اصلی تیم سلامت نقش مهمی در پیشگیری از زخم فشاری در مراکز مراقبت سلامت دارند؛ بنابراین این مطالعه با هدف تعیین دانش و نگرش پرستاران در مورد پیشگیری از زخم فشاری انجام شده است.
    روش بررسی
    این پژوهش یک مطالعه مقطعی توصیفی است که در سال 1397 انجام گردید. پرستاران مراقبت ویژه شاغل در مراکز آموزشی- درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی ایران به صورت تمام شماری مورد بررسی قرار گرفتند. از مجموعه 328 پرسشنامه، 308 پرسشنامه توسط مشارکت کنندگان تکمیل و بازگردانده شد. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه  سنجش دانش زخم فشاریPieper Pressure Ulcer Knowledge Test (PPUKT) و نگرش در مورد زخم فشاری Beeckman و همکاران استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 و با آزمون های آماری t مستقل، کای دو، دقیق فیشر، و آنالیز واریانس یک طرفه انجام شد.
    یافته ها
    بر اساس نتایج، میانگین نمره دانش و نگرش پرستاران در مورد پیشگیری از زخم فشاری به ترتیب 31/47 ± 10/63 و 22/10 ± 40/39 بود و دانش و نگرش بیشتر پرستاران در زمینه پیشگیری از زخم فشاری در سطح نامطلوب قرار داشت. بین نمره دانش پرستاران در گروه های مختلف از نظر جنسیت، سابقه آموزش مداوم، سابقه کاری و سابقه خدمت در بخش مراقبت ویژه تفاوت معنی دار آماری وجود داشت. همچنین تفاوت نمره نگرش پرستاران در گروه های مختلف از نظر جنسیت، ساعت کاری در هفته، سابقه کاری و سابقه کاری در بخش مراقبت ویژه معنی دار بود.
    نتیجه گیری کلی
     با توجه به سطح نامطلوب دانش و نگرش پرستاران در زمینه استانداردهای پیشگیری از زخم فشاری و اهمیت ارتقای ایمنی بیماران بستری در بخش مراقبت ویژه، پیشنهاد می شود برنامه ریزی آموزشی مناسب برای ارتقای سطح دانش و نگرش مراقبین سلامت به ویژه پرستاران در زمینه پیشگیری از زخم فشاری صورت گیرد.
    کلیدواژگان: زخم فشاری، زخم بستر، نگرش، دانش، پرستار، پیشگیری، بخش مراقبت ویژه
  • لیلا فتحی، کوروش امرایی* صفحات 18-27
    زمینه و هدف
    زایمان واقعه ای دردناک است و مدیریت درد زایمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر مصرف خوراکی شربت خرما بر شدت درد زایمان و طول فاز فعال زایمان زنان نخست زا انجام شد.
    روش بررسی
    این کارآزمایی بالینی تصادفی در مرکز آموزشی- درمانی عسلی شهر خرم آباد بر روی 64 زن نخست زای داوطلب سالم واجد معیارهای ورود به مطالعه (در هر گروه 32 نفر) به شیوه تصادفی بدون جایگزینی در دو گروه مداخله شربت خرما و گروه کنترل انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل سه بخش پرسشنامه مشخصات فردی، ثبت معاینات واژینال در لیبر و ثبت شدت درد با استفاده از مقیاس دیداری درد بود. شدت درد طی مرحله فعال هر 30 دقیقه ثبت گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 16 تحلیل شد.
    یافته ها
    میانگین شدت درد در گروه مداخله شربت خرما به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود (05/0>P). همچنین، میانگین طول فاز فعال زایمان در گروه مداخله به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود (01/0>P).
    نتیجه گیری کلی
     مصرف شربت خرما به طور معنی داری شدت درد و طول مدت زایمان را کاهش داده بود، به گونه ای که علیرغم کاهش درد زایمان، لیبر طولانی نشده بود و طول فاز فعال زایمان نیز بطور معنی داری کاهش یافته بود. بنابراین، با توجه به اهمیت پژوهش مبتنی بر شواهد و استفاده از آن در عملکرد، انجام مطالعات بیشتر در زمینه فوق ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: خرما، درد زایمان، فاز فعال زایمان
  • فاطمه رخشانی زابل، ام البنین اکبری*، فاطمه کیانی، فائزه سرحدی صفحات 28-39
    زمینه و هدف
    پرستاران از اصلی ترین عوامل مراقبت از بیمار می باشند که در تماس مستقیم با بیماران قرار دارند. تعهد حرفه ای علاوه بر ماندگاری افراد در حرفه پرستاری و رضایت شغلی آنان، سبب افزایش ایمنی بیمار و کیفیت مراقبت از بیمار می گردد. این مطالعه با هدف تعیین همبستگی عدالت سازمانی و تعهد حرفه ای و ارتباط آن ها با متغیرهای جمعیت شناختی در پرستاران بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر زاهدان در سال 1397 انجام شد.
    روش بررسی
    در این مطالعه توصیفی- همبستگی 298 پرستار به روش نمونه گیری طبقه ای از بیمارستان های شهر زاهدان انتخاب شدند. داده ها توسط پرسشنامه تعهد حرفه ای پرستاران  Linو پرسشنامه عدالت سازمانی Niehoff و Moorman جمع آوری شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 و آزمون های آماری آنالیز واریانس یک طرفه، تی مستقل و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0 P<تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    میانگین نمره تعهد حرفه ای و عدالت سازمانی به ترتیب 55/0 ± 68/3 و 52/1 ± 97/3 به دست آمد. نتیجه ضریب همبستگی پیرسون بین دو متغیر عدالت سازمانی و تعهد حرفه ای نشان دهنده وجود ارتباط آماری مثبت و معنی داری بین این دو متغیر بود (23/0, r=001/0P<). میانگین حیطه های درک پرستاری (01/0=P) و ابقاء در حرفه پرستاری (03/0=P) در پرستاران مرد به صورت معنی داری بیشتر از پرستاران زن بود. همچنین ابقاء در حرفه پرستاری در پرستاران متاهل بیشتر از پرستاران مجرد بود (02/0=P). میانگین نمره عدالت سازمانی کل و ابعاد عدالت توزیعی و تعاملی به صورت معنی داری در پرستاران مرد بیشتر از پرستاران زن بود (05/0P<). بین عدالت سازمانی و ابعاد آن با وضعیت تاهل ارتباط معنی داری مشاهده نشد (05/0<P).
    نتیجه گیری کلی
     مدیران در سیستم خدمات سلامت می توانند با طراحی مداخلاتی جهت افزایش عدالت سازمانی درک شده پرستاران به خصوص بعد عدالت توزیعی باعث بهبود تعهد حرفه ای پرستاران و در نهایت ارتقاء خدمات پرستاری گردند.
    کلیدواژگان: تعهد حرفه ای، عدالت سازمانی، پرستاران
  • رعنا جعفری زاده، نرگس صادقی*، مهرداد آذربرزین صفحات 40-48
    زمینه و هدف
    سرمایه روانشناختی یک حالت روانشناسی مثبت و رویکرد انعطاف پذیر و واقع گرا نسبت به زندگی است که به طور چشمگیری با پیامدهای عملکردی فرد در ارتباط است. با توجه به اهمیت ارتقاء ابعاد سرمایه روانشناختی پرستاران و نقش کلیدی آن بر کیفیت ارائه خدمات پرستاری، محققان بر آن شدند تا پژوهشی با هدف تعیین ابعاد سرمایه روانشناختی در پرستاران انجام دهند.
    روش بررسی
    مطالعه حاضر یک پژوهش توصیفی مقطعی است که در سال 1397 انجام گردیده است. تعداد 95 پرستار واجد شرایط با روش نمونه گیری در دسترس وارد مطالعه شدند. گردآوری داده ها توسط پرسشنامه جمعیت شناختی و سرمایه روانشناختی McGee انجام گرفت. جهت تجزیه و تحلیل از ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t مستقل استفاده شد. تحلیل ها در سطح معنی داری پنج درصد و با استفاده از نسخه 22 نرم افزار SPSS انجام شد.
    یافته ها
    میانگین نمره کل سرمایه روانشناختی در افراد مورد بررسی 89/116 با انحراف معیار 86/17 به دست آمد که حاکی از بالا بودن سطح سرمایه روانشناختی است. یافته ها نشان داد که سرمایه روانشناختی 44 نفر از پرستاران (8/46%) در سطح متوسط و 50 نفر (2/53%) در سطح بالا بود. یافته ها ارتباط آماری معنی داری بین سرمایه روانشناختی و سن و سابقه کار را نشان نداد و نیز میانگین نمره سرمایه روانشناختی بین مردان و زنان اختلاف معنی دار نداشت (05/0P>).
    نتیجه گیری کلی
     نتایج این پژوهش می تواند مسئولین را جهت شناسایی و درک بیشتر هر یک از مولفه های سرمایه روانشناختی و در نتیجه توجه به آن ها به عنوان راهکاری برای ارتقای کیفیت مراقبت بیماران بخش های روانپزشکی کمک نماید.
    کلیدواژگان: پرستار، سرمایه روانشناختی، بیمارستان، بخش روانپزشکی
  • ندا گرامی نژاد، مهدی حسینی، سید محمد موسوی میرزایی، زهرا قربانی مقدم* صفحات 49-60
    زمینه و هدف
    مواجه مکرر پرستاران با شرایط دردناک و رنج آور بیماران در بخش های ویژه می تواند منجر به کاهش کیفیت زندگی حرفه ای در آنان گردد که خود می تواند زمینه ساز آسیب های روانی، همچون افت کیفیت مراقبت و برآیندهای مراقبت از بیماران شود. با توجه به اهمیت تاب آوری در تحمل شرایط دشوار، پژوهش حاضر با هدف تعیین تاب آوری و ارتباط آن با کیفیت زندگی حرفه ای در پرستاران بخش های ویژه انجام شده است.
    روش بررسی
    این پژوهش یک مطالعه توصیفی- همبستگی است که در آن 200 نفر از پرستاران شاغل در بخش های ویژه بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بیرجند در استان خراسان جنوبی به روش سرشماری در سال 1397 وارد مطالعه شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه تاب آوری Connor و Davidson و پرسشنامه کیفیت زندگی حرفه ای Stamm استفاده شد. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی شامل (تی تست، آنالیز واریانس و کروسکال والیس) در SPSS نسخه 16 انجام گرفت.
    یافته ها
    میانگین نمره کل تاب آوری 39/20 ± 31/60 بود. میانگین نمره سه بعد کیفیت زندگی حرفه ای، خستگی از شفقت 13/9 ± 54/34، فرسودگی شغلی 70/5 ± 06/24 و استرس آسیب زای ثانویه 86/7 ± 49/26 بود. همچنین بین تاب آوری و خستگی از شفقت ارتباط معکوس و معنی داری مشاهده شد (r=-0/44)(p=0/001)
    نتیجه گیری کلی
     با توجه به سطح متوسط ابعاد کیفیت زندگی حرفه ای، توجه بیشتر به عوامل موثر بر کیفیت زندگی حرفه ای ضروری است. همچنین نظر به ارتباط معنی دار بین تاب آوری و خستگی از شفقت کیفیت زندگی حرفه ای آموزش راهکارهای تقویت تاب آوری در برنامه آموزشی پرستاران و دانشجویان پرستاری توصیه می شود.
    کلیدواژگان: تاب آوری، کیفیت زندگی حرفه ای، پرستار، بخش مراقبت ویژه
  • فرشته ابوالحسنی، فریده باستانی* صفحات 61-74
    زمینه و هدف
    یکی از موثرترین راهبردهای ارتقاء سلامت در سالمندان، رسیدن به اهداف "سالمندی موفق" است. مفهوم "سالمندی موفق و سالم" مولفه های مهمی نظیر رضایت از زندگی، ادراک مثبت از تغییرات دوران سالمندی، طول عمر، فقدان ناتوانی و استقلال در زندگی را شامل می شود. هدف این مطالعه تعیین وضعیت سالمندی موفق در بعد رضایت از زندگی و درک از سالمندی در سالمندان مراجعه کننده به مرکز بهداشت غرب تهران می باشد.
    روش بررسی
    پژوهش حاضر یک مطالعه ی مقطعی- توصیفی می باشد. نمونه های پژوهش شامل 200 نفر از سالمندان مراجعه کننده به مرکز بهداشت غرب تهران در سال 1396 بودند که بر اساس معیارهای ورود و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و وارد مطالعه شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای مشتمل بر فرم کوتاه آزمون شناختی AMT، فرم مشخصات دموگرافیک، پرسشنامه رضایت از زندگی LSI-Z و پرسشنامه درک از سالمندی B_APQ بود. اطلاعات با آزمون های آماری تی مستقل و آنالیز واریانس یک طرفه در نرم افزار SPSS نسخه 20 و به روش آمار توصیفی و استنباطی در سطح معنی داری P≤0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین رضایت از زندگی سالمندان مورد پژوهش 2/2 ± 2/15 بود که حاکی از رضایت بالا از زندگی است. رضایت از زندگی با سن، جنس، تحصیلات، وضعیت اقتصادی، اشتغال، تاهل، ترکیب زندگی، استقلال در امور روزانه زندگی و وضعیت سلامتی و روانشناختی ارتباط آماری معنی داری داشت. میانگین ادراک از سالمندی در سالمندان مورد پژوهش 9/3 ± 08/53 بود. ادراک از سالمندی با سن، وضعیت تاهل، تحصیلات، وضعیت زندگی، وضعیت اقتصادی، وضعیت سلامتی و استقلال در امور روزانه ی زندگی ارتباط آماری معنی داری داشت (05/0>P).
    بحث و نتیجه گیری
    با توجه به این که بیشتر نمونه های پژوهش حاضر از میان سالمندان جوان (60-75 سال) برگزیده شده بودند و درصد قابل توجهی از شرکت کنندگان از زندگی رضایت داشته و درک مثبت و مطلوبی از سالمندی خود داشتند، به نظر می رسد این امر با راهبردهای مدیریت زندگی به صورت مثبت به همراه سبک زندگی سالم ارتباط داشته و در راستای سالمندی سالم و موفق، شعار افزودن زندگی به تعداد سال ها و نه فقط افزودن تعداد سال ها به زندگی مورد تاکید قرار می گیرد.
    کلیدواژگان: سالمندی، رضایت از زندگی، درک
  • زهرا گودرزی، فاطمه اسکویی*، کمال اعظم، محمد منظم، طاهره لونی، ژاله قاسمی، مسعود احمدپور صفحات 75-85
    زمینه و هدف
    آلودگی صوتی در حال تبدیل شدن به یک مشکل جدی برای بیماران بستری در بخش های مراقبت ویژه است. توصیه ی پژوهشگران برای کاهش آلودگی صوتی در بیمارستان ها استفاده از راهکارهایی چون آموزش و استفاده از پروتکل ها است. هدف این مطالعه تعیین تاثیر آموزش پرستاران در بخش های مراقبت ویژه بر کاهش آلودگی صوتی است.
    روش بررسی
    این مطالعه یک کار آزمایی بالینی بود. دانشگاه علوم پزشکی تهران و ایران به صورت تصادفی به ترتیب به عنوان گروه مداخله و گروه کنترل انتخاب شدند. قبل از انجام مداخله، شدت صدا در چهار مکان داخل بخش های مراقبت ویژه منتخب دو دانشگاه (درب ورود و خروج، ایستگاه پرستاری، مرکز بخش و در کنار بالین بیمار) اندازه گیری شد. سپس، آموزش روش های کنترل آلودگی صوتی برای پرستاران گروه مداخله به صورت کارگاه اجرا شد. دو ماه بعد از مداخله شدت صدا در بخش های گروه مداخله و گروه کنترل اندازه گیری شد. شدت صدا با استفاده از دستگاه صدا سنج، بر حسب دسی بل (Decibel)، تراز فشار صوت در شبکه وزنی A (صدای منطبق با شنوایی انسان) به مدت سه روز متوالی هر دو ساعت اندازه گیری شد.
    یافته ها
    بررسی تاثیر آموزش با استفاده از آزمون تی زوجی در درون هر گروه در رابطه با میانگین و انحراف معیار تراز فشار صوت در شبکه وزنی A بر حسب دسی بل در گروه مداخله قبل از آموزش / ± / و بعد از آموزش / ± / بود که با اختلاف معنی داری همراه بود (/>P) و در گروه کنترل قبل از آموزش / ± / و بعد از آموزش / ± / بود که با اختلاف معنی داری همراه بود (/>P). برای بررسی مقایسه بین دو گروه مداخله و کنترل با انجام آزمون تی مستقل نتایج نشان داد که اختلاف معنی داری بین دو گروه قبل و بعد از آموزش نیز وجود داشت (/>P). همچنین نتیجه آزمون کواریانس در گروه مداخله و گروه کنترل معنی دار نبود.
    نتیجه گیری کلی: نتایج نشان داد آموزش کنترل آلودگی صوتی به پرستاران در کاهش آلودگی صوتی موثر است. پیشنهاد می شود جهت کاهش آلودگی صوتی، علاوه کارگاه های آموزش ضمن خدمت، از حضور پرستار ترویج سکوت و خواب، همچنین علامت سکوت در بخش های مراقبت ویژه بهره گرفته شود.
    کلیدواژگان: آموزش، پرستار، آلودگی صوتی، بخش مراقبت ویژه
|
  • A Ebrahimi Ghassemi* Pages 1-4
    Effective teamwork is a critical element of a health workplace, but there are always challenges to meet the expectations of employers and workers. However, for the service-users in the health care setting is a requirement that they often presume to be in place. The duty of the policy makers, clinicians, and health system managers is to seek ways of improving the work conditions for workers and meeting patient expectations. In some countries, health system managers, policy makers, and educators are making major efforts to transform healthcare workplace into effective teamwork environments to achieve high-quality patient care with commitment toward integrative care. On the other hand, the continuous and rapid evolution of medical technology and the complexity of delivering patient-centered-care in the 21st century calls for teamwork and collaboration among healthcare professionals. This article explores the importance of fostering social skills and teamwork in both clinical and teaching environments, and proposes some strategies to guide pedagogical perspectives to promote and strengthen effective teamwork environments through curricular changes in nursing and other health professions. The research and expert opinions offer a comprehensive overview of the benefits of teamwork and its implementation. To transform health care workplaces into effective team-based environment requires educational strategies for incorporating and promoting interprofessional collaborations in the health professions’ curricula. Interprofessional education (IPE) is an ideal medium for introducing new knowledge to pre-professional students and healthcare professionals, and it is considered as an effective pedagogical means of improving collaboration. The World Health Organization (WHO)(1) recognizes the need for collaboration among healthcare professionals in both education and clinical practice. Collaborative practice also involves working closely with patients, families, and communities to provide the highest level of patient care(2). Using role-play or standardized patients in simulation labs allows pre-professional students to practice communication and decision-making skills necessary to work with patients and help them in their recovery journey. Educators wanting to incorporate IPE into their teaching and training strategies have several theories on which to draw. For example, sociocultural learning theory can be used as a lens through which to teach and evaluate team collaboration during students’ IPE in clinical rotations or simulation labs. Nurse educators, nurse leaders, and nursing professionals can utilize high-impact practices and develop experiential-based strategies for enhancing teamwork and collaboration in new generation of nurses. High-impact practices encompasses classroom activities designed to promote learning, engagement, and completion of those activities in didactic and online courses. Collaboration and teamwork can be encouraged within assigned three-person study groups or through incorporating assignments with a community-based learning element requiring students to complete interviews with experts in the interdisciplinary healthcare team. Interprofessional education should be a major focus of university programs training future professionals to ultimately enhance the quality of patient care. Students who have participated in IPE, say it leads to increased knowledge of other disciplines and creates opportunities to consult with members of different professions(3). As modern healthcare is delivered by multidisciplinary healthcare systems who rely on effective communication and teamwork to provide safe, efficient, and high- quality patient care, nurses in all specialty areas have countless opportunities to use their interpersonal skills to engage in collaboration and teamwork. To provide holistic, evidence-based, respectful attitudes toward patient-centered care and support, interprofessional education and collaboration are essential for health practitioners from different discipline backgrounds. It is crucial that nurse educators and nursing professionals take a firm stance in fostering social skills, teamwork, and the value of interprofessional collaboration in educating new generation of nurses.
    Keywords: Nursing, Education, Teamwork, Social Skills, Students
  • SH Khojastehfar, T Najafi Ghezeljeh*, SH Haghani Pages 5-17
    Background & Aim
    Pressure ulcers are one of the indicators of the quality of nursing and health care. Nurses, as one of the main members of the health team, play an important role in the prevention of pressure ulcer in health care centers. Therefore, this study aimed to determine the knowledge, attitude, and practice of nurses in preventing pressure ulcer.
    Materials & Methods
    This descriptive cross-sectional study was conducted in 2018. Through complete enumeration, all the employed intensive care unit nurses in the educational centers of Iran University of Medical Sciences were studied. Out of the 328 questionnaires, 308 questionnaires were completed by the participants. For data collection, Pieper Pressure Ulcer Knowledge Test (PPUKT) and Beeckman et al’s attitude toward pressure ulcer questionnaire were used. Data were analyzed by SPSS software version 16, using independent t-test, Chi-square, Fisher’s exact, and one-way ANOVA.
    Results
    According to the results, the mean score of knowledge and attitude of nurses regarding the prevention of pressure ulcer were 63.10 ± 47.31, 39.39 ± 10.22, respectively. The knowledge and attitude of the majority of nurses, regarding the prevention of pressure ulcer was at an undesirable level. Different groups of gender, background of continuous education, work experience, and experience in ICU had a significant difference in knowledge score. There were significant differences between different groups of gender, working hours per week, work experience, and work experience in ICU in terms of attitude score.
    Conclusion
    Considering the undesirable level of knowledge and attitude of nurses about the standards of prevention of pressure ulcers and the importance of improving the safety of patients admitted to the intensive care unit, it is suggested to develop appropriate educational planning to improve the knowledge and attitude of health care providers, especially nurses, in the area of prevention of pressure ulcer.
    Keywords: Attitude, Bed sore, Knowledge, Nurse, Pressure ulcer, Prevention, Intensive care unit
  • L Fathi, K Amraei* Pages 18-27
    Background & Aims
    Delivery is a painful event, and the management of labor pain is of utmost importance. The present study aimed to assess the effects of the oral consumption of date palm (Phoenix dactylifera) syrup on labor pain and length of the active phase of labor in nulliparous women.
    Materials & Methods
    This randomized clinical trial was conducted on 64 healthy volunteer nulliparous women who met the inclusion criteria at Asali Teaching Hospital in Khorramabad, Iran. The participants were selected randomly and assigned to two groups of intervention (date palm syrup) and control (32 subjects per group). Data were collected using a questionnaire with the domains of demographic characteristics and vaginal examinations in labor, and pain intensity was assessed using the visual analogue scale (VAS). Pain intensity was measured every 30 minutes during the active phase of labor. Data analysis was performed in SPSS version 16.
    Results
    The mean score of pain intensity was significantly lower in the intervention group compared to the control group (P<0.05). Moreover, the mean length of the active phase of labor was significantly lower in the intervention group compared to the control group (P<0.01).
    Conclusion
    According to the results, the consumption of date palm syrup significantly decreased pain intensity and the length of delivery, so that despite reducing the labor pain, labor was not prolonged, and the length of the active phase of labor significantly reduced as well. Considering the importance of evidence-based research and its use in practice, further investigations in this regard are required.
    Keywords: Phoenix dactylifera, Labor Pain, Active Phase of Labor
  • F Rakhshany Zabol, F Kiani, F Sarhadi, Omolbanin Akbari* Pages 28-39
    Background & Aims
    Nurses are the primary agents in patient care, who are in direct contact with patients. In addition to persistence in the nursing profession and job satisfaction, professional commitment could enhance patient safety and quality of patient care. The present study aimed to assess the correlations between organizational justice and professional commitment with the demographic variables of nurses in the teaching hospitals affiliated to Zahedan University of Medical Sciences, Iran in 2018.
    Materials & Methods
    This descriptive-correlation study was conducted on 298 nurses, who were selected via stratified sampling from the hospitals in Zahedan, Iran. Data were collected using Lin's nurses' professional commitment scale and Moorman and Niehoff’s organizational justice questionnaires. Data analysis was performed in SPSS version 21 using one-way analysis of variance (ANOVA), independent t-test, and Pearson correlation-coefficient at the significance level of 0.05.
    Results
    The mean scores of professional commitment and organizational justice were 3.68 ± 0.55 and 3.97 ± 1.52, respectively. In addition, the results of Pearson's correlation-coefficient showed a positive, significant correlation between the variables of organizational justice and nurses professional (P<0.001; r=0.23). The mean scores of nursing cognition (P=0.01) and persistence in the nursing professionals (P=0.03) were significantly higher in male nurses compared to the female nurses. Moreover, persistence in the nursing profession was significantly higher in married nurses compared to the single nurses (P=0.02). The mean score of total organizational justice and the dimensions of distributive justice and interactional justice were significantly higher in the male nurses compared to the female nurses (P<0.05). However, no significant correlation was observed between organizational justice and its dimensions with marital status (P>0.05).
    Conclusion
    Healthcare system managers could develop and implement interventions to increase the perceived organizational justice of nurses, especially in the terms of distributive justice, in order to improve the professional commitment of these healthcare professionals and improve the quality of nursing care.
    Keywords: Professional Commitment, Organizational Justice, Nurses
  • R Jafarizadeh, N Sadeghi*, M Azarbarzin Pages 40-48
    which plays a key role in the outcomes of individual functions. Given the importance of improving the dimensions of psychological capital in nurses and its key role in the quality of nursing care, the present study aimed to assess the dimensions of psychological capital in nurses.
    Materials & Methods
     This descriptive, cross-sectional study was conducted on 95 qualified nurses who were selected via convenience sampling in 2018. Data were collected using a demographic questionnaire and McGee psychological capital scale. Data analysis was performed in SPSS version 22 using Pearson's correlation-coefficient and independent t-test at the significance level of 5%.
    Results
     The mean total score of psychological capital in the subjects was 116.89±17.86, which indicated the high level of psychological capital. Moreover, the findings showed that the level of psychological capital was moderate in 44 nurses (46.8%), while it was high in 50 nurses (53.2%). However, no significant correlations were observed between psychological capital, age, and job experience. In addition, the mean score of psychological capital had no significant difference between the male and female subjects (P>0.05).
    Conclusion
    The findings of this research could help senior officials to identify and better recognize each component of psychological capital, so that they could use these elements as a strategy to improve the quality of patient care in psychiatric health sectors.
    Keywords: Nurse, Psychological Capital, Hospital, Psychiatric Ward
  • N Gerami Nejad, M Hosseini, SM Mousavi Mirzaei, Z Ghorbani Moghaddam* Pages 49-60
    units (ICUs) could decrease their professional quality of life, thereby leading to mental issues, such as the declined quality of patient care and other consequences. Given the importance of resilience in difficult situations, the present study aimed to determine the association of resilience with the professional quality of life of ICU nurses.
    Materials & Methods
    This descriptive-correlational study was conducted on 200 nurses working in the ICUs of the teaching hospitals affiliated to Birjand University of Medical Sciences in South Khorasan province, Iran in 2018. The participants were selected via census sampling. Data were collected using Connor-Davidson resilience questionnaire and Stamm professional quality of life scale. Data analysis was performed in SPSS version 16 using descriptive and inferential statistics, including t-test, analysis of variance (ANOVA), and Kruskal-Wallis test.
    Results
    The mean total score of resilience was 60.31±20.39. As for the three dimensions of the quality of professional life, the mean score of compassion fatigue was 34.54±9.13, the mean score of job burnout was 24.06±5.70, and the mean score of secondary trauma was 26.49±7.86. Moreover, an inverse, significant correlation was observed between resilience and compassion fatigue (r=-0.44; P=0.001).
    Conclusion
    Considering the average level of the professional quality of life in the nurses, special attention must be paid to the influential factors in professional quality of life. In addition, due to the significant association between resilience and compassion fatigue, incorporating resilience-promoting strategies into the nursing curriculum is recommended.
    Keywords: Resilience, Professional Quality of Life, Nurse, Intensive Care Unit
  • F Abolhasani, F Bastani* Pages 61-74
    Background & Aims
    Achieving the goals of successful ageing is considered to be an effective strategy for the promotion of health in the elderly. The concept of healthy and successful ageing encompasses significant components, including life satisfaction, positive perception of the changes in old age, longevity, lack of disability, and independence in life. The present study aimed to assess successful ageing in terms of life satisfaction and perception of ageing in the elderly patients referring to the health center in the west of Tehran, Iran.
    Materials & Methods
    This cross-sectional, descriptive study was conducted on 200 elderly individuals referring to the health center in the west of Tehran, Iran in 2017, who were selected via convenience sampling based on the inclusion criteria. Data were collected using the abbreviated mental test (AMT), a demographic questionnaire, LSI-Z life satisfaction inventory, and ageing perception questionnaire (B-APQ). The questionnaires were completed via face-to-face interviews (15 minutes). Data analysis was performed in SPSS version 20 using independent t-test and one-way analysis of variance (ANOVA), as well as descriptive and inferential statistics at the significance level of P≤0.05.
    Results
    The mean score of life satisfaction in the participants was 15.2±2.2, which indicated the high level of life satisfaction. Significant correlations were observed between life satisfaction and age, gender, education level, economic status, occupation status, marriage, independence in daily tasks, and health and psychological status. In addition, the  mean score of the perception of ageing in the subjects was 53.08±3.9, and significant correlations were observed between this variable and age, marital status, education level, life status, economic status, health status, and independence in daily tasks (P<0.05).
    Conclusion
    Considering that the participants in this research were mostly selected from the young elderly (age: 60-75 years) and had high life satisfaction and positive perceptions toward their ageing process, it seems that there is a positive association with life management strategies and healthy lifestyle. Therefore, the main slogan to achieve the goals of successful ageing would be to 'add life to the life year, rather than adding life years to life'.
    Keywords: Aging, Life Satisfaction, Perception
  • Z Godarzi, F Oskouie*, K Azam, M Monazzam, T Loni, J Ghasemi, M Ahmadpoor Pages 75-85
    Background & Aims
    Noise pollution is becoming a severe issue for the patients admitted in intensive care units (ICUs). For the reduction of noise pollution in hospitals, researchers recommend proper training and adherence to protocols. The present study aimed to assess the effect of the training of nurses on the reduction of noise pollution in ICUs.
    Materials & Methods
    This clinical trial was conducted at Tehran University of Medical Sciences and Iran University of Medical Sciences, which were randomly selected as the intervention and control groups, respectively. Before the intervention, noise intensity was measured at four locations inside the ICUs of the selected universities (entrance and exit, nursing stations, center of the department, and patients' bedside). Afterwards, methods for the control of noise pollution were introduced to the nurses in the intervention group in the form of a training workshop. Two months after the intervention, noise intensity was measured in the selected locations in the intervention and control groups. Noise intensity was measured using a sound meter in decibels (dB), and the dB-scale sound pressure level in LA networks (corresponding to the hearing of humans) was measured every two hours for three consecutive days. 
    Results
    According to the results of paired t-test, the intra-group effects of training regarding the correlation of the mean and standard deviation of the sound pressure level was estimated at 55.37±5.43 and 57.79±4.96 in the intervention group before and after the intervention, respectively, which indicated a significant difference in this regard (P<0.001). In addition, comparison of the intervention and control groups using independent t-test indicated a significant difference between the groups before and after the intervention (P<0.001). Also, the result of covariance test was not significant in intervention group and control group.
    Conclusion
    According to the results, the training of nurses on the control of noise pollution was effective in the reduction of this issue. Therefore, it is recommended that noise pollution in hospitals be reduced through implementing in-service training workshops for nurses, asking nurses to be quite and promote sleep, and exploit silence signs in ICUs.
    Keywords: Education, Nurse, Noise Pullotion, Intensive Care Unit