فهرست مطالب

  • پیاپی 44 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/11
  • تعداد عناوین: 20
|
  • محمد صالح ذاکری، فردوس آقاگل زاده*، حیات عامری صفحات 1-19

    در این مقاله، آثار شاعران کلاسیک امروز، از نظر «نوآوریهای زبانی» بررسی میشود. چارچوب نظری این پژوهش، نظریه آشنائی زدائی «صورتگرایان روس» با استفاده از الگوی هنجارگریزی زبانی «میک شورت» (1996) است. هدف این مقاله، این است که مشخص کند چه گونه هائی از نوآوری زبانی در شعر کلاسیک امروز رواج دارد و کدامیک از این گونه ها، ارزش ادبی دارند و سهم آنها در ادبی شدن کلام چقدر است. نمونه های تحلیل شده نشان میدهد، 45 گونه نوآوری زبانی در هفت سطح، در شعر کلاسیک امروز رایج است از جمله، گونه هائی از نوآوری شناسائی گردید که پیش از این، در هیچ پژوهشی به آنها اشاره نشده است. همچنین ارزش بلاغی آنها را باید به صورت «پیوستاری» مشخص کرد که بر اساس آن، هنجارگریزی نوشتاری، کمترین سهم و هنجارگریزی گفتمانی، بیشترین سهم را در ادبی شدن کلام برعهده دارد.

    کلیدواژگان: سبک شناسی، نوآوری زبانی، هنجارگریزی، ارزش بلاغی، شعر کلاسیک
  • مرتضی انصار*، سمیه هدایتی صفحات 21-40

    عیوقی، از شاعران دوره اول غزنوی (نیمه اول سده پنجم هجری) در غزنه و معاصر سلطان محمود بود. «منظومه ورقه و گلشاه عیوقی» در قالب مثنوی و در بحرمتقارب سروده شده و مجموعه ای است که باید آن را مظهرآمیزه عشق و حماسه دانست.در این پژوهش نخست به معرفی عیوقی و منظومه وی پرداخته سپس درباره قالبهای منظومه و ویژگیهای سبکی آن بتفصیل سخن گفته ایم. سبک گفتار عیوقی در این منظومه و مفردات و ترکیباتی که آورده است کهنه بنظر میرسد. برخی از نکات دستوری در کتاب از لحاظ قدمتی که دارد قابل توجه است. آیا توجه به مباحث مربوط به سبک شناسی این منظومه، در تحلیلهای زبانی راهگشا و سودمند است؟ این مقاله، به بررسی سبک منظومه و آشنایی بیشتر با ویژگیهای شعر عیوقی در سه بخش فکری، زبانی و ادبی و برخی مختصات عروضی پرداخته است.

    کلیدواژگان: عیوقی، منظومه، ورقه و گلشاه، حماسه، سبک شناسی
  • محسن ایزدیار*، لیلا حاجی صفحات 41-58

    شعر دفاع مقدس، باز نمایی اندیشه ها و احساسات ملت غیرتمند ایران در برهه ای از تاریخ است که در آن میتوان تاثیر و تاثر از مخاطبان را مشاهده نمود؛ از جمله این نمودها، بهره گیری از مضامین خاص به تبعیت از خواست مخاطبان و نیز خطاب مستقیم به گروه ها یا افراد خاص از مخاطبان است. در این پژوهش با بررسی هزار شعر دفاع مقدس به روش فیش برداری کتابخانه ای، ابتدا به شناسایی و استخراج مخاطبان مستقیم(که در شعر مستقیما مورد خطاب شاعر بوده اند) پرداخته شده و سپس با تقسیم بندی مخاطبان به دو دسته « مخاطبان آفاقی» و «مخاطبان انفسی» به تفکیک مورد بررسی قرار گرفته اند. مخاطبان آفاقی به زیر شاخه های 1- مخاطبان قدسی، 2- مخاطبان ملی- مردمی، 3- مخاطبان جهانی- فراملیتی، 4- مخاطبان استعاری، 5- مخاطبان اسطوره ای، 6- مخاطبان معنایی- مفهومی دسته بندی شده اند، که این امر نشان از تاثیر مستقیم مخاطبان بر پویایی شعر این حوزه دارد. نتایج حاصل ازاین پژوهش حاکی از این است که بیشترین خطاب مستقیم در اشعار دفاع مقدس به ترتیب از آن مخاطبان قدسی (شهیدان، جانبازان و ایثارگران، امام زمان(عج)وامام خمینی (ره)و امام حسین(ع) میباشد. عناصر مجازی در مفهوم استعاری، همسران و مادران شهدا، مردم مظلوم سایر کشورها، وطن، خدا و خطاب النفس در رده های بعدی مخاطبان شعر دفاع مقدس قرار میگیرند.

    کلیدواژگان: مخاطب شناسی، شعر، دفاع مقدس، مخاطب
  • عرفانگرایی در آثار مصطفی مستور
    مریم جعفری صفحات 59-78

    ما در این مقاله در پی آن هستیم که بدانیم سیر عرفانگرایی در آثار مصطفی مستور چگونه است؟ این عرفانگرایی چه مولفه هایی دارد و چگونه خود را در زبان آشکار میکند؟ عرفانگرایی در آثار این نویسنده معاصر از رهگذر سه ویژگی تکرار شونده به دست می آید که عبارتند از: "اصالت تجربه دینی"، "شطح گونگی" و "شعر گونگی زبان". در کنار این سه ویژگی اصلی سه ویژگی فرعی نیز در آثار او غالب است که صبغه عرفانگرایی را در نوشته های او تقویت میکند که عبارتند از: "رسیدن از عشق مجازی به عشق حقیقی"، "شیوه روایتگری" و "عقلای مجانین". در نوشته های مستور بیشتر عرفان سلبی غالب است تا ایجابی. استعاره ها در آثار او ناظر بر عرفان انفسی یا درونی است. مسیر عرفانگرایی مستور در نوشته هایش در دهه 90 نسبت به دهه 80 رو به کاهش است و میتوان گفت دهه 80 اوج دغدغه های عرفان اوست.

    کلیدواژگان: عرفانگرایی، تجربه دینی، تصویر، داستان، فلسفه
  • حمیدرضا قربانی دستجردی، مهرداد چترایی*، مرتضی رشیدی صفحات 79-98

    با توجه به نفوذ زبان فارسی در آسیای صغیر (آناتولی)، بررسی و تحلیل تالیفات در این حوزه در تدوین تاریخ زبان فارسی و سبک شناسی زبان فارسی اهمیت ویژه ای دارد. برای چندین قرن، زبان رسمی در آسیای صغیر، زبان فارسی بوده است. نامه نویسی به فارسی بوده و در آن مدت علاوه بر کتابهایی که در آنجا تالیف شده، هزاران نسخه از متون معتبر فارسی در آن دیار استنساخ و شروح مختلفی بر آنها نوشته شده است. بهجه التواریخ یکی از مهمترین آثار تاریخی این دوره است که به دست شکرالله رومی تاریخ نویس دولت عثمانی در قرن نهم، با استناد به کتب مختلف تاریخی تالیف شده است. متاسفانه علی رغم اهمیت این کتاب و نسخه های فراوان آن در کتابخانه های جهان، این اثر تاکنون معرفی و به زیور طبع آراسته نشده است. برای پی بردن به چگونگی تالیف و مشخصه های سبکی و شیوه تاریخ نویسی در این کتاب، نگارندگان در این پژوهش بر آن شدند تا ضمن بررسی اوضاع زبان فارسی در دوره عثمانی، به معرفی این اثر مهم تاریخی، شیوه تاریخ نگاری مولف و ویژگیهای سبکی آن بپردازند.

    کلیدواژگان: زبان فارسی، بهجه التواریخ، شکرالله رومی، تاریخ، عثمانیان
  • عظیم یوسفی، محمد حکیم آذر* صفحات 99-118

    در بررسی سبک شعر، ما با دو رویکرد روبرو هستیم؛ یکی سبک دوره و دیگری سبک شخصی. در این میان شاعر با تشخص خاصی که در شعر خویش به کار میگیرد به نوعی سبک شخصی میرسد که شاعر را از دیگر شاعران متمایز میکند. از آنجا که سبک شناسی ابزاری مفید برای شناسایی هویت انسانی، علمی، ادبی و ایدئولوژیک شاعر است لذا با این عیار وجوه مختلف سبکی اشعار شاعران بهتر سنجیده میشوند. سبک شناسی در چند جهت قابل بررسی است: زبانی، فکری، ادبی و...؛ سبک شناسی در دو سطح ادبی و فکری شاعر میتواند پژوهشگران را در مسیر شناسایی و بررسی و تحلیل اندیشه شاعران قرار دهد. با وجود این پژوهش حاضر سعی دارد با روش توصیفی- تحلیلی و با ابزار مطالعه کتابخانه ای به بررسی شعر و اندیشه حسین پناهی از دیدگاه سبک شناسی ادبی و فکری بپردازد. نتایج نشان میدهد که شعر پناهی دارای بن مایه های فکری مانند نگاه به فلسفه، زن، کودکی و زادگاه شاعر، وطن، مرگ و عشق با بسامد بالایی است و نیز در حوزه ادبی از تشبیه، استعار، و تکرار بیشتر از دیگر عناصر ادبی بهره برده است.

    کلیدواژگان: سبک شناسی، سطح ادبی، سطح فکری، شعر معاصر، حسین پناهی
  • کاظم دزفولیان*، احمد بهنامی صفحات 119-134

    مناهج الطالبین فی معارف الصادقین از کتابهای تاریخ عمومی سده هشتم است که توسط علی بن حسین بن علی علاء قزوینی (726 یا 727ق.- زنده در 793ق.) در سالهای 778 و 779ق. به نگارش درآمده است. در این مقاله نگارندگان کوشیده اند سبک علاء قزوینی را از خلال کتابش بشناسند. لذا به تحلیل کتاب مناهج الطالبین در سه سطح فکری، زبانی و ادبی پرداخته اند. در سطح فکری تمایل وی به تشیع بارزترین خصیصه وی است. در سطح زبانی، بر لغات و ترکیبات کمیاب این کتاب تاکید شده است و در سطح ادبی برخی صنایع بدیع لفظی و معنوی و نیز کاربرد علم بیان در این کتاب بررسی شده است.

    کلیدواژگان: علاء قزوینی، مناهج الطالبین فی معارف الصاد، نثر فارسی در قرن هشتم، تاریخ عمومی
  • ابراهیم رنجبر*، ایمان مهری بیگدیلو، خدابخش اسداللهی، عسکر صلاحی صفحات 135-154

    آثار داستانی اسماعیل فصیح در این مقاله با دید سبک شناسی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته و پژوهش حاضر در سه بخش عمده ترتیب یافته است: بخش اول مباحث «محتوایی»، بخش دوم «زبانی» و بخش سوم «ادبی». در پژوهش حاضر، سبک داستان نویسی فصیح در بیان واقعگرایانه مباحثی چون ظلمهای ساواک، انقلاب اسلامی، نفت، حملات صدام به ایران، شکنجه زنان، برخی وقایع تاریخی، دین زرتشت، تکریم پاسداران میهن، تقبیح عشرت طلبان متواری از وطن، لزوم ارزشمندی هنرمند، نقش کتاب، روانشناسی، لغت شناسی، غلبه جبر، اقلیت قدرتمند جوامع، عشق، آداب و رسوم و اعتقادات مذهبی، فرهنگی و اجتماعی و نیز میزان استفاده فصیح از زبان معیار و محاوره، واژه های لاتین، اصطلاحات تکراری، عناصر فولکولوریک، ضرب المثل، صور خیال و عروض بررسی شده است. به نظر فصیح، مرد اغلب ظالم، و زن در اغلب جوامع، مظلوم است. جبر بر اختیار غلبه دارد. اکثریت انسانها به دست اقلیتی از قدرتمندان وابسته به دولت اسیرند و خلاصه، عموم آدمیان در حسرت آزادیند. فصیح در بین همه مباحث و مضامینش عشق را عنصری محبوب، جاری و همیشه حاضر در کار و بار و گیر و دار آدمیان میداند.

    کلیدواژگان: سبک شناسی، داستان، اسماعیل فصیح، محتوا، زبانی، ادبی
  • پونه قائم دوست، مسعود سلامی* صفحات 155-169

    وقایع تاریخی، بروز جنگ ها، مهاجرت ها و تغییر بینش انسانی، همواره عواملی موثر در سیر تحول ادبیات در هر جامعه بوده و با آن پیوندی ناگسستنی دارد. از آنجایی که ادبیات کودک بخش مهمی از ادبیات را تشکیل میدهد تحولات تاریخی، تغییر عقاید و ظهور جنبشهای فکری بر ادبیات کودک نیز تاثیر بسزایی داشته و آن را متحول میسازد . بررسی و کنکاش ادبیات منتسب به کودکان از دوران پیش از اسلام و سپس در دوران ظهور اسلام تا دوره معاصر در ایران، روشنگر تغییرات اساسی در این نوع ادبیات میباشد. توجه به این تحولات میتواند صاحب نظران در مقوله ادبیات و بخصوص ادبیات کودک و نوجوان را در پاسخگویی به نیازهای فعلی و آتی کودکان و نوجوانان ایران زمین هدایت نماید. در تحقیق پیش رو سعی بر آن شده است تا تاثیر چهار عامل اصلی دین و اخلاق، عدالت و بی عدالتی، نظام تربیتی اسلامی و رویا و ماوراء الطبیعه را بر ادبیات کودک در دوره های مختلف تاریخی ایران مورد بحث و بررسی قرار دهیم بدیهی است که نتایج آن میتواند برای برنامه ریزی در خلق آثار ادبی برای کودکان این مرز و بوم مورد بهره برداری قرار گیرد .

    کلیدواژگان: ادبیات کودک، اخلاق، عدالت، دین و اخلاق، ماوراء الطبیعه، اسلام
  • منظر سلطانی*، محمدابراهیم مالمیر، فاطمه شریفی صفحات 171-188

    بخش عظیمی از میراث گرانسنگ اسلام و ایران در زوایای کتابخانه های شخصی و عمومی و مراکز نگهداری نسخ خطی پنهانند که در واقع، حاصل سالها تحقیق و تدقیق عمیق دانشمندان بزرگ جهان اسلام و به ویژه جغرافیای قدسی و اقلیم معنوی ایران اسلامی میباشند و بدیهی است که واکاوی، بازیابی، معرفی و احیای علمی و فنی آنها از ضروریات مسلم و از وظایف مهم مجامع علمی است. بر این باور، مقاله حاضر به معرفی جلال الدین احمد کاسانی، معروف به «خواجگی» و ملقب به «مخدوم اعظم» و رسائل فارسی او پرداخته است که از چهره های طریقه نقشبندیه از سلسله های تصوف اهل سنت است و کندوکاو در زندگی و آثار او بسیاری از زوایای ناگفته این طریقه دیرینه را آشکار میسازد. با این پژوهش، متوجه میشویم که وی یکی از اقطاب طریقه نقشبندیه احراریه و در حقیقت، برجسته ترین شاگرد عبیدالله احرار بوده و بالغ بر 30 رساله متنوع در تصوف نگاشته است که همه آنها از نثری ویژه با سبکی خاص برخوردارند و دارای ویژگیهای زبانی، بلاغی و زیباشناسانه قابل توجهی میباشند که نثر و نظم او را از دیگران متمایز کرده است.

    کلیدواژگان: خواجگی کاسانی، نقشبندیه، رساله های فارسی، ویژگیهای زبانی، ادبی، فکری
  • داریوش قلعه قبادی، سیروس شمیسا*، عبدالرضا مدرس زاده صفحات 189-208

    مرثیه یا سوگسرود از دیرینه ترین انواع ادبی و درونمایه های شعری بحساب می آید که در گذر زمان اشکال متعددی بخود دیده است. در این مقاله با بررسی آثار و سروده های جمعی از شاعران معاصر، با تحولات و دگرگونیهای ساختاری و معنایی این گونه ادبی، در روزگار نوین آشنا میشویم. شاعرانی که در نظر گرفته شده اند از سه نسل مختلف با اندیشه های متفاوت و خاص خود، شامل شش سخنور میباشند: ملک الشعرای بهار و محمدحسین شهریار دو شاعر کهنگرا، مهدی اخوان ثالث و احمد شاملو شاعرانی نو اندیش با گرایشهای فکری خاص خود، علیرضا قزوه و قیصر امین پور بعنوان شاعران انقلابی. جامعه آماری مورد تحقیق تمامی آثار آنان میباشد. در این بررسی که بشیوه کتابخانه ای با روش فیش برداری انجام شد، پس از استخراج تمامی مراثی آنان و تجزیه و تحلیل هر یک از این اشعار، نتایجی بدست آمد که عبارتند از: الف) بررسی بسامد مرثیه در سروده های شاعران مذکور و مشخص کردن تعداد مرثیه در سروده های هریک از این سخنوران ب) بررسی خصایص و ویژگیهای زبانی هر شاعر در مرثیه هایش ج) بررسی مخاطبان مرثیه ها؛ که نتایج حاصله در این بخش عاملی شد که بتوان این اشعار را در زیرمجموعه های متعددی از جمله: 1. مراثی شخصی 2. مراثی دینی 3. مراثی اجتماعی 4. مراثی انقلابی و... تقسیم کرد.

    کلیدواژگان: مرثیه، شاعران کهنگرا، شاعران انقلابی، شاعران نوگرا
  • یحیی طالبیان*، زهرا فاتحی، عباس علی وفایی، غلام رضا مست علی پارسا صفحات 209-229

    مولانا کمال الدین وحشی بافقی یکی از برجسته ترین سخن سرایان سده دهم هجری و از سرآمدان مکتب وقوع است که در قالبهای مختلف شعری، طبع آزمایی کرده و در همه این قالبها، اشعار درخوری از خود برجای گذاشته است. در این پژوهش، قصد آن است که با مروری گذرا در غزلیات وحشی نمونه هایی از زیبایی و حسن و ملاحت را در شعر این شاعر و عارف بزرگ دوره صفوی باز نماییم. شعر، آمیزه ای از احساس و تخیل است. وحشی میکوشد که این حالت و تاثر ناشی از رویدادها را آن چنان که برای خودش تجربه شده است، به دیگران منتقل کند. او چنان واژه ها را در بیان این حالات به رستاخیز فرا میخواند که خواننده نیز از عواطف خویش برای همراه شدن با شاعر مایه میگذارد. وحشی از شاعرانی است که در تمام گونه های شعری و قالبهای مرسوم طبع آزمایی کرده است و در اغلب آنها استادی و توانایی خویش را نشان داده. او از نظر موضوعی به مساله هماهنگی ردیف و مفهوم شعر دقت خاصی داشته است. باید او را جزء آگاهترین شاعران نسبت به اهمیت موسیقی کناری شعر دانست. بی هیچ شبهه ای وحشی بهترین گوینده طرز نو به شمار می آید. غزلهای او اغلب کوتاه و معمولا از نه بیت بیشتر نیست. بکارگیری قافیه های متنوع از سوی او به دلیل خلاقیت هنری وی، میزان زیباشناسی را در شعر او به سطح بالائی، ارتقا میدهد.

    کلیدواژگان: غزلیات وحشی بافقی، سبک شناسی، سطح زبانی، سطح ادبی، سطح فکری
  • علی فروغی، امیربانو کریمی* صفحات 231-249

    موتیف یا نقشمایه آینه در شعر مردانه فارسی کارکردهای هنری گوناگونی داشته است، از تصاویری که خاقانی بر اساس سوابق ادبی و فرهنگی مربوط به آینه محسوس و مادی آفریده است تا به کار رفتن به عنوان رمز انسان کامل و دل خالی از تعلقات و محل تجلی ذات و صفات الهی در اشعار عرفانی (مثلا مثنوی معنوی) و رمز حیرت در شعر بیدل. اما در دیوان ژاله قائم مقامی همراز زن گشته و موضوع اصلی سروده هایی قرار گرفته است که تنها با نگاه زنانه ژاله میتوانست پدید بیاید. محققان در بررسی این سروده ها اشتباهاتی داشته اند که بیان خواهد شد. کمی پس از ژاله و بدون مطالعه شعر او، فروغ فرخزاد نیز چنین رابطه شخصی زنانه ای با آینه دارد و صورخیال پیچیده تری را بر اساس آن می آفریند. اما این پیوند ذاتی را که ژاله میان زن و آیینه برقرار میکند در اشعار حکمی و غیرشخصی و مردانه پروین اعتصامی نمیبینیم. برای همین بهره گیری او از آینه در چارچوب مضامین تکراری گذشتگان باقی مانده است و شخصی و ابتکاری نیست. مقاله حاضر با اشاره ای به رابطه زن با آینه و ویژگیهای سبکی اشعار زنانه، به بررسی موارد کاربرد آینه در سروده های شاعران یادشده میپردازد و زنانگی این کاربردها و تاثیر آن را در خلاقیت سرایندگان نشان میدهد، ضمن اینکه بر تفاوت استفاده ژاله و فروغ از این وسیله نسبتا زنانه، تاثیر زنانگی و شخصی بودن شعرشان بر خلاقیت آنها و تفاوتشان با پروین و گذشتگان تاکید میکند.

    کلیدواژگان: نقشمایه، پیوند زن و آینه، اشعار زنانه، ژاله قائم مقامی
  • مهدیه منصوری، سهیلا موسوی سیرجانی*، مهدی ماحوزی صفحات 251-271

    نسخ خطی شامل اطلاعات تاریخی و ادبی و عرفانی ارزشمند، برای پژوهشگران ادبی است. و بطور خاص، یکی از این نسخ (با عنایت به چهار نسخه صحیح مورد استناد) اثر ارزشمند «مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب» خواجوی کرمانی(م:750) است. مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب اثری است منظوم در قالب مثنوی که شامل بیست و هشت باب و پنج فصل است؛ در سال 747 به اتمام رسیده است و خواجو آن را به نام امیر مبارز الدین نگاشته است و ختم و تقدیم آن را به شاه منصور اختصاص داده است. ساختار منظومه و شیوه بیان مطالب در آن جالب توجه و در بعضی موارد بدیع است. شاعر در کنار اشعار جدید که سروده است؛ ابیات نغز و ناب خود را در موضوعات گوناگون از دیگر آثار خود گلچین کرده و در این اثر گنجانده است. زبان شعر در مفاتیح القلوب و مصابیح الغیوب زبان پارسی با محتوای غزلی عاشقانه و عارفانه و استادانه و روان است. گرایش شاعر به ترکیب سازی و نقش آن در تکوین فرم سخن چشمگیر است. از بعد تخیل، کثرت تصویر و استعاره و تشخیص بر دیگر گونه ها غلبه دارد. ساختار عرفانی این سند برجسته، قابل تامل است و همچنین ارزش ادبی و عرفانی آن در خور پژوهش است. بررسی دقیق این اثر تصحیح کاملتری از ابیات شناخته شده و ابیات نویافته این شاعر به دست میدهد.

    کلیدواژگان: مصابیح القلوب و مفاتیح الغیوب، خواجوی کرمانی، نسخه خطی، سبک ادبی، عرفان
  • فاطمه یوسف پورسیفی، ایرج مهرکی* صفحات 273-292

    کنایه از جمله صور خیال تصویرساز است. در اصطلاح آن است که لفظی گفته شود و معنی کنایی لفظ را اراده کنند و در عین حال معنی حقیقی ان نیز درست باشد. کنایه قرینه ای ندارد که بوسیله آن بتوان از معنای حقیقی به معنای کنایی پی برد و در این حالت برای رسیدن به معنای کنایی ذهن باید از لایه های معنی حقیقی، با استدلالی که در کنایه نهفته است به معنی کنایی دست یابد. برای رسیدن به معنی کنایی گاهی وسایط اندک است و گاهی بسیار که بر اساس همین وسایط کنایه به تلویح و رمز و ایما و تعریض تقسیم بندی میشود و همینطور قریب و بعید بودن کنایه هم مربوط به وسایط آن است. همچنین از نظر مفهوم نیز کنایه به سه گروه موصوف، صفت و اسناد چیزی به چیز دیگر که گاهی در مضمون مفهومی را اثبات و گاهی نیز نفی میکند تقسیم میشود. در این مقاله انواع کنایه در دیوان غزلیات نزاری قهستانی بررسی شده است.

    کلیدواژگان: نزاری، غزل، کنایه
  • حبیبه میرزایی اقدم، علی رضا حاجیان نژاد* صفحات 293-312

    آموزه ها و مضامین حکمی نقش تعلیم و تربیت را در رشد و پرورش اخلاقی ایفا میکنند و از دیرباز بحث از حکمت و مضامینی که پیرامون آن شکل گرفته، نزد دانشمندان و متفکران، جایگاه ویژه ای داشته است. «اخلاق ناصری» یکی از مهمترین رساله های حکمی است که مباحث آن پیرامون حکمت عملی در سه بخش تهذیب اخلاق، تدبیر منزل و سیاست مدن فراهم آمده و خواجه نصیر در سال 633ه.ق نوشتن آن را به پایان رسانده است. شیخ اجل _سعدی _ که افصح المتکلمین لقب داشته و قدرت سخنوری او نمایان و بی نیاز از برهان است، با تاثیر مستقیم و غیرمستقیم، در قالب حکایات هشت باب گلستان مضامین سه گانه حکمی این اثر را بازنمایانده است. در این پژوهش سعی بر آن است که در یک مقدمه و سه گفتار، میزان و چگونگی انعکاس این مضامین و مولفه ها را در گلستان سعدی که اثری تعلیمی است، بررسی نماید؛ یافتن این مضامین مشترک و درک آنها، به خواندن و فهم سخن حکمی سعدی در گلستان، کمک شایانی میکند. این بررسی نشان میدهد که سعدی در قسمت عمده گلستان از مصادیق فضایل اخلاقی بهره برده است.

    کلیدواژگان: گلستان سعدی، اخلاق ناصری، حکمت عملی، بسامد
  • احمد کنجوری، علی نوری*، محمدرضا روزبه، علی حیدری صفحات 313-332

    درک درست ظرفیتهای سخنی که بنمایه تلمیحی دارد، به آشنایی با معنا و مفهوم تلمیحات از یک سو و شناخت ساخت تلمیحات و شیوه های بهره گیری از آنها از دیگر سو وابسته است. بررسی گونه ها و شگردهای عمق بخشی و توسعه فکری، معنایی و فرهنگی تلمیحات و ساختار آنها در شناخت و درک بهتر نوغزلها و ایجاد التذاذ ادبی، اهمیت و ضرورت دارد. در این مقاله برای پاسخ به این پرسش که «ساخت تلمیح در غزل نو چگونه است؟» به روش تحلیلی- توصیفی، ساخت و گونه های گسترش تلمیح در محور عمودی نوغزلهای سیمین بهبهانی، منوچهر نیستانی، محمدرضا شفیعی کدکنی، محمدعلی بهمنی، حسین منزوی و قیصر امین پور بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که تلمیحات بکار رفته در غزل نو، ساختار متنوعی دارد و به گونه ها و شیوه های مختلفی چون تلمیحات موازی، ملمح، تلمیح ساختاری، تلمیح مناظره ای یا مناظره تلمیحی و... جلوه گر است که برخی از این گونه ها، کم سابقه یا بی سابقه است. سیمین بهبهانی، در قیاس با دیگر شاعران مورد بحث، ساخت متنوعتری به تلمیحات بخشیده است؛ پس از سیمین، خلاقیتهای منزوی در خور توجه است.<-p> <-p>

    کلیدواژگان: ساخت تلمیح، غزل نو، محور عمودی شعر
  • محسن نصیری، غلام محمد طاهری مبارکه* صفحات 335-348

    یکی از مهمترین خویشکاری های جمشید که در منابع کهن ایرانی – از جمله اوستا – به آن اشاره شده، ساختن پناهگاه و دژی به نام ور جمکرد است. آیا میتوان پنداشت که در شاهنامه فردوسی از این مهمترین خویشکاری جمشید نشانی نیامده باشد؟ دستنویس نویافته شاهنامه – مشهور به سن ژوزف – اثبات میکند که روایت ور جمکرد در شاهنامه آمده است. در این شاهنامه و در بخش مورد نظر از قصه جمشید، واژه هایی آمده که با اندکی دقت و توجه میتوان دریافت که ور جمکرد در روایت فردوسی از جمشید آمده است. روش این مقاله بر پایه سنجش و تطبیق بیتهای دو شاهنامه دستنوشت سن ژوزف بیروت و لندن 675، و شاهنامه های مشهور چاپی – از جمله شاهنامه به تصحیح دکتر خالقی مطلق و شاهنامه به تصحیح دانشمندان روسی در ویرایش سوم آن است. در نهایت با متن اوستا – به ویژه وندیداد – نیز که از جمشید و ور جمکرد به گستردگی سخن گفته، مقایسه شده است.

    کلیدواژگان: شاهنامه، جمشید، ور جمکرد، دست نوشت سن ژوزف
  • دکتر احمد فروزانفر* صفحات 349-369

    استعاره مفهومی از مقوله های بنیادی زبانشناسانه است. در نظریه شناختی، استعاره به عنوان پدیده ای در کلیت زبان، نه منحصرا، در زبان حضور جهت دهنده دارد. استعاره مفهومی تنها مقوله زبانی است که صرفا مربوط به واژه ها نیست، بلکه از فرآیندهای تفکر انسان است. در استعاره مفهومی یک حوزه مفهومی براساس حوزه مفهومی دیگر فهمیده میشود. استعاره، زبان را از حد شگردی بلاغی به سطح وسیله ای برای اندیشه عمیق تر و شناخت والا رسانده است. با توجه به این که امیرخسرودهلوی از شاخص های مهم در ادبیات کلاسیک فارسی و هند محسوب میشود و با توجه به سهم او در توسعه غزل، این مقاله به بررسی استعاره مفهومی عشق در غزلیات امیرخسرو دهلوی میپردازد. در ابتدا گزارشی دقیق از زندگی امیرخسرودهلوی، تعریف غزل، استعاره مفهومی و در آخر، استعاره عشق را در غزلیات امیرخسرو دهلوی ارائه میدهد. چون استعاره مفهومی دارای دو حرکت از مبدا به مقصد، در دو جهت عمودی یا افقی است، پس استعاره ها را بر اساس انواع حرکت از مبدا به مقصد تقسیم میکنیم. سپس به تحلیل شناختی آن ها میپردازیم و در پایان به این نتیجه میرسیم که استعاره عشق، با مضمون هایی متفاوت در غزلیات امیرخسرو دهلوی به کار رفته است. امیرخسرو دهلوی از دو طریق، انتقال معنا و تغییر معنا، توانسته معناهای تازه ای به عشق بدهد و نمادی ویژه از آن بسازد و با دادن تعلیق در معنای واژه ها ،خواننده را در تداعی معناهای بیشتر آزاد بگذارد.

    کلیدواژگان: شاهنامه، جمشید، ور جمکرد، دست نوشت سن ژوزف
  • عاطفه احمدی، حسین فقیهی*، احمد تمیم داری صفحات 371-391

    در قلمرو فرهنگ و حکمت اسلامی، حوزه عرفان و تصوف از ظرفیت ویژهای برخوردار بوده است. پیشینه این قلمرو از فرهنگ حکمی ما همواره محل تلاقی سنتهای گوناگون به ویژه سنتهای تاویلی و باطنی مشرق زمین بوده است و گویا بیشترین انعکاس سنت هرمسی را باید در حکمت، عرفان و تصوف اسلا می جستجوکرد.<-p> این پژوهش، یک مطالعه تطبیقی در زمینه آراء و عقاید حکمی- اشراقی سهروردی با اندیشه های هرمسی است. آیین هرمسی یکی از قدیمیترین سنتهای فکری در تاریخ تمدن بشری بوده که به شیوه های گوناگون بر اندیشه های فلسفی بعد از خود تاثیر گذاشته است. نگارنده در پاسخ به این پرسش که آیا سهروردی از تفکر هرمسی تاثیر پذیرفته است، پس از مطالعه آثار سهروردی و نیز مکتوبات هرمس به روش توصیفی-تحلیلی به این نتیجه دست یافت که شیخ اشراق، از جمله کسانی است که تاثیرپذیریش از مکتب هرمسی، بیش از آن است که خود در آثارش بیان میدارد. همچنین بنیان تفکرات اشراقی او در باب شناسایی پیر و ولی، اعتقاد به سلسله مراتب نوری، اعتقاد به برتری عقل اول، طباع تام، استحاله و کیمیاگری و کشف و شهود، اسارت روح و... با افکار و اندیشه های هرمس در یک مسیر قرار میگیرد.<-p>

    کلیدواژگان: سهروردی، حکمت اشراق، هرمس، نور
|
  • Mohammad Saleh Zakeri, Ferdows Aghagolzadeh*, Hayat Ameri Pages 1-19

    The scope of this research in terms of time includes the works of the last generation of Persian classical poets, the poetry of the 2000s. The theoretical framework of this paper is the defamiliarization theory of "Russian formalists" using linguistic deviation of "Mick Short" (1996). The purpose of this article is to determine what types of linguistic innovation are prevalent in today's classical poetry and which of these species have literary value and how much they contribute to the literary literacy. The analyzed samples show that 45 types of innovation at various levels are common in new classical poetry whose rhetorical value should be determined continually, and based on that, graphological deviation has the minimum contribution and discoursal deviation has the maximum contribution in the literary literacy of the word.

    Keywords: Stylistics, Linguistic Innovation, deviation, Rhetoric Value, New Classical Poetry
  • Morteza Ansar*, Somaye Hedayati Pages 21-40

    Ayyughi, a poet of the first period Ghaznavi (first half of the fifth century AD) wasin ghazne and the Sultan Mahmoud contemporary. Ayyughi,s Vargheh - O – Golshah in the form of Masnavi and Converging written Then, Lockers system and its stylistic features in detail discussed. Speech style Ayyughi in the constellation of terms and ingredients have seemed old. Some of the grammar in the book of the antiquity Which is remarkable. Do not pay attention to issues related to the poem stylistic, linguistic analysis is helpful and useful? This paper explores the style poem and learn more about the features of Ayyughi's poem in three parts, intellectual, language and literature and some prosodic's coordinates.

    Keywords: poem, Ayyughi, Vargheh - O - Golshah, epic, stylistic
  • Mohsen Izadyar*, Leyla Haji Pages 41-58

    Resistance litreature in Iran got a serious development by the forced war. That one of the results was the appearance of the " Holy defence poem". The holy defense poem is a representation of thoughts & emotions , the alot of people of Iran in an area of the history . That you can notice the effect on the readers. Among these aspects, use of some special topics, as the readers like & also a direct address to a group of readers. In this reaserch with analyzing 100 poems with the holy defence theme with the " library picking card " way . first of all recognizing & derivation of direct readers ( who are directly mentioned by the poet ) gets proceed & then with seprating the readers into 2 groups of "Afaghi" & "Anfosi" checked adverably.The "Afaghi" readers go by 6 indivisual smaller groups named as "Ghodsi" , "National & popular" , " Worldwide" , "Figurative" , "Legendary" , " Semantic & implicit" readers, it shows the right effect of readers on the dynamic poem in this area of time.The outcome of this reaserch represents that martyries , devotees and alturists are figuratuve ingredients and saintly men like Imam Zaman , Imam Hosein and Imam Khomeini are the indivisuals that the poet directly mentioned their name. Which shows the poets attention to the special & common readers.

    Keywords: Audience Studies, Poem, Holy Defense, Audience
  • Mysticism in the Works of Mostafa Mastour
    Maryam Jafari Pages 59-78

    In this article, it has been tried to study the mysticism trend of Mostafa Mastour. What are the components of this mysticism and how it itself will be manifested in language? The mysticism of the works of this contemporary writer will be achieved through three repetitive features which are the religious experience, gnostic language, and language poetical structure. In addition to these three main components, three sub-components are prominent in this works which reinforce the concept of mysticism in his writings. These features include getting the real love through the virtual one, narrative style, and the ones who are mad at love (Oghalaye Majanin). Most of his texts are dominated by the negative mysticism; as well, the affirmation of metaphors in his works is based on the anthropological or internal mysticism. The path of mysticism trend in his writings is declining during the 90s to the 80s, and it can be said that the 80s is the culmination of his mystic concerns.

    Keywords: Mysticism, Religious Experience, Image, Story, Philosophy
  • Hamidreza Ghorbani Dastjerdi, Mehrdad Chatraei*, Morteza Rashidi Pages 79-98

    Regarding the prevalence of Persian language in Asia Minor (Anatolia), studying and analyzing of the works in this area critically contribute in compiling the history and stylistics of Persian language. For several centuries, the official language in Asia Minor has been Persian. Written in Persian, during which time, in addition to the books that were written there, thousands of copies of authentic Persian texts were written and written on them. Behjat Al-Tawarikh is one of the most important Historic works of this period written by Shokrollah Rumi, a historian of the Ottoman government in the ninth century relying upon different historical books. Unfortunately, despite the significance of this book and several copies in libraries around the world, this work is not yet introduced. Hence, this study intends to chronologically introduce this work scripts in the global libraries and to analyze its linguistic and literary features. In order to find out how writing and characterization of the style and style of writing in this book, the authors of this study were determined to study the situation of Persian language during the Ottoman period, introducing this important historical work, the style of author's historiography and its style characteristics.

    Keywords: Persian language, Bahjat Al-Tawarikh, Shokrollah Rumi, history, Ottoman
  • Azim Yousefi, Mohammad Hakim Azar* Pages 99-118

    There are two approaches to the study of poetry style: one is the style of the period and the other is personal style. However, a poet with a particular distinction in his poetry often arrives at a personal style that distinguishes him from other poets. Since stylistics is a useful tool for identifying the humanistic, scientific, literary, and ideological identity of the poet, this standard can be fairly used to measure the different aspects of each poet’s poetry style. Furthermore, stylistics can be achieved in a number of ways like linguistic, intellectual, literary, etc. Therefore, the exploration of the literary and intellectual levels of styles can help researchers analyze and identify the thoughts of poets. In line with the above argument, the present study was an attempt to examine the poetry and thought of Hussein Panahi at two literary and intellectual levels through a descriptive-analytical method and with library study tools. The results showed that Panahi's poetry has benefited from a rich intellectual background with frequent references to elements like philosophy, woman, homeland, death, love, and childhood and birthplace of the poet. On the other hand, figures of speech like simile, metaphor, and repetition appeared to be more frequent than other figures in Panahi’s literary works.

    Keywords: stylistics, literary level, intellectual level, contemporary poetry, Hossein Panahi
  • Kazem Dezfulian*, Ahmad Behnami Pages 119-134

    “Menahaj Al-Talebin Fee Ma’aref Al-Sadeghin” is one of general history books of 8th century, and had written by “Ali ben-Hoseyn ben-Ali, Alaa Qazvini” (726 or 727- 793 AH), in the period of 778-779 AH. The authors of this article tried to investigate Alaa Qazvini’s style through his book; so they interpreted “Menahaj Al-Talebin” in three different levels including: 1) Intellectual level, 2) Linguistic level, and 3) Literary level. His desire for Shia is the most significant intellectual feature. At the linguistic level, authors have focused on rare words and compounds used in this book. Finally, the use of eloquence and rhetorical figures have been reviewed in literary analysis of this book.

    Keywords: Alaa Qazvini, Menahaj Al-Talebin Fee Ma’are, Persian Prose in 8th Century, General History
  • ebrahim ranjbar*, Iman Mehri Bigdilu, khodabakhsh asaddollahi, askar salahi Pages 135-154

    In this paper ,Storical compilations of Isma'il Fasayeh have evaluated and analyzed with a view to stylistics and the research has been organized in three main sections: The first part about content discussions the second part is "Linguistic" And the third part "literary". In the present research, the stylistic style of Fasayeh in the realistic expression of topics such as the Savak's oppression, the Islamic revolution, oil, Saddam's attacks on Iran, the persecution of women, some historical events, Zoroastrian religion, the reverence of the Guardians of the homeland, the condemnation of the persecutors from the homeland , The necessity of the artist's value, the role of the book, psychology, linguistics, the domination of determinism, the powerful minority of societies, love, customs and religious, cultural and social beliefs As well as the extent of using the standard language and colloquial language, Latin words, repetitive terms, folkloric elements, multiplicity, imagery, and veins. To be honest, a man is often a tyrant, and a woman in most societies is oppressed. Algebra overcomes. Most of the people are in the hands of a minority of powerful people affiliated with the captive state In short, the general public is freaking up. Among all his themes and themes, Fassiyah considers love as a popular, ongoing, and ever-present element in the work of human beings.

    Keywords: stylistic, story, Ismail Fasih, content, linguistic, literary.
  • Pouneh Ghaemdoust, Masoud Salalmi* Pages 155-169

    Historical developments, outbreak of wars, migrations and man’s changing insight are all influential and indispensible factors of the literary developments within any society. Historical developments, changing beliefs and intellectual developments have given rise to and furthered children’s literature. Investigating and extracting children-specific literary passages, produced both before and after the Islamic period, can shed light on fundamental shifts in this kind of literature. Therefore, studying such developments can enable the experts to cope with the current and future needs of Iranian children and adolescents. This study has sought to examine and discuss the four major elements of religion and morality, justice and injustice, Islamic educational system and, dreams and metaphysics in different historical epochs of Iran so that the findings could be potentially used for planning the creation of literary products for Iranian children.

    Keywords: children’s literature, morality, justice, religion, metaphysics, Islam
  • Manzar Soltani*, Mohammad Ebrahim Malmir, Fatemeh Sharifi Pages 171-188

    The vast part of the heritage of Islam and Iran is hidden at the angles of personal and public libraries and manuscript centers , which, in fact, have been the result of years of in-depth research and analysis of the great scholars of the Islamic world, especially the sacred geography and spiritual realm of Islamic Iran, and it is evident that examination, retrieval, introduction and revival of their scientific and technical skills are indispensable and important tasks of scientific assemblies. The article seeks to introduce Jalaluddin Ahmad Kasani, known as "Khajaghi" and " Makhdoom Azam" and his Persian treatises, as one of the figures of the Naqshbandiyah of the Sunni Sufi dynasties, and the study of life and his works reveal many of the unspoken angles of this long-standing way. With this research, we find out that he is one of the sages of the Nagshbandiyah Ahrary and indeed the most prominent student of Obaid Allah, Ahrar, and wrote over 30 diverse treatises in Sufism, all of which have a special virtue with a particular style, and have linguistic features, a remarkable rhetoric and aesthetic that distinguishes prose and poetry from others.

    Keywords: Khajeh Kasani, Naghshbandiah, Persian Articles, Linguistic Features, Literary Features, Intelectual Features
  • Dariush Ghaleh Ghobadi, Siruos Shamisa*, Abdolreza Modarres Zade Pages 189-208

    Marsiya or Elegy is considered as one of the oldest literary types and poetic themes which have experienced various forms over the time. This essay has been done with the aim of studying and examining works and poems of some contemporary poets, in order to get to know with structural and semantic changes and evolutions of this literary type in modern times. Poets that have been considered for this research are from three different generationsWith their own different thoughts including six lecturers: Malek al-shoara Bahar and Mohammad Hossein Shahryar as two archaic poets, Mehdi Akhavan Sales and Ahmad Shamlou as intellectual poets with their own specific intellectual orientations, and Alireza Ghazveh and Qeysar Aminpour as revolutionary poets, the population contains all of their published. In this examination which has been done based on the library research with note-taking method, after taking out all of their elegies and analyzing each of them, the results have been concluded in the form of research findings including: a) determining statistical frequency of elegy in poetries of the mentioned poets and specifying the number of elegy in poetries of each of these lecturers, b) determining lingual features and characteristics of each poet in their elegies, c) determining audience of elegies that the obtained results in this section caused to be able to categorize these poems in various sub-divisions including: 1. Personal elegy, 2. Religious elegy, 3. Social elegy, 4. Revolutionary elegy, and etc.

    Keywords: Elegy, Ancient poets, modern poets, revolutionary poets, kinds of elegy
  • Yahya Talebian*, Zahra Fatehi, Abbasali Vafai, Mastali Parsa Pages 209-229

    Mullana Kamal al-Din vahsie Bafghi is one of the most prominent speakers of the tenth anniversary of the Hijri era and is one of the leading figures in the school of philosophy, which has been experimenting in various poetry forms and has written poems in all of these styles. In this study, we intend to review samples of beauty and goodness in the poetry of this great poet and great mystic Safavid. Poetry is a blend of feeling and imagination. vahsie is trying to convey this state of affairs as a result of events, as it has been experienced for itself. He called for such words in the expression of these states to the resurrection, which also sheds light on his emotions to accompany the poet. The vahsie is a poet who has been experimenting in all types of poetry and conventional forms, and in most of them they have shown their mastery and ability. He has a theoretical focus on the issue of harmony and the concept of poetry. He should be considered among the most knowledgeable poets regarding the importance of poetry music. The whims of the vahsie are the best guides of the new way. His ghosts are often short and usually not more than 9 bits. Using a variety of rhymes from her due to her artistic creativity, she upgrades the aesthetic level in her poetry to a high level.

    Keywords: vahsie Bafghi ghazal, stylistics, language level, literary level, intellectual level
  • Ali Forughi, Amir Banu Karimi* Pages 231-249

    The motif of “mirror” has had a wide range of functions in men’s poems; from the images that Khaghani created based on the Literary and cultural backgrounds of the physical mirror, to applying as the symbol of a perfect man and a heart empty of belongings, or as the manifestation place of divine attributes in mystical poems (such as “masnavi manavi” and “astonish code” in Bidel’s poem). But in Jaleh Ghaem Maghami’s poetry book, mirror has matched with woman, and becomes the main theme of the lyrics that could only be created by feminine look of Jaleh. Researchers have made some mistakes in evaluation of these lyrics. Shortly after Jaleh and without studying her poem, Forough Farrokhzad also has such a personal relationship with the motif of “mirror” and creates more complex images based on it. But this inseparable connection between woman and the mirror can’t be seen in impersonal lyrics of Parvin Etesami. For this, her use of mirror remains within the imitative framework of the traditional themes and is not personal and innovative. The present article, with reference to the relationship between woman and the mirror and the stylistic features of feminine poetry, examines use of the motif of “mirror” by these poets, indicating the femininity of these functions and their impact on creativity, and different way of Jaleh and Forough in using this almost feminine tool, while emphasizing the effects of femininity and personality of their poetry on their creativity, and their differences with the Parvin and the ancestors.

    Keywords: motif, Relationship of Woman, Mir, Feminine Poem, Jaleh Ghaem Maghami
  • Mahdieh Mansuri, Soheyla Musavi Sirjani*, Mahdi Mahuzi Pages 251-271

    The manuscripts contain valuable historical, literary and mystical information for literary scholars. In particular, one of these copies (based on the four correct versions cited) is the valuable work of Khajavi Kermani (M: 750 .) Mofatih al-Qalub and Mosabiah al-Ghib are a poem in the form of Masnavi, which consists of twenty-eight Bab and five seasons; it was completed in 747, and Khajo wrote it in the name of Amir Mobraz al-Din, and ended it and dedicated it to Shah Mansour Is. The structure of the system and the manner in which the content is expressed is interesting and, in some cases, novel.In addition to the new poems that he has written, the poet has made an excerpt from his other works and included in his work. The language of poetry is in Movaathi al-Qalub and Mostabiyh al-Gibub in Persian language with a romantic and mysterious, elaborate and psyche content. The poet's tendency to composition and its role in the formation of the form is remarkable. From the perspective of imagination, the plurality of image and metaphor, and recognition over other species prevail. The mystical structure of this outstanding document is worthy of consideration, as well as its literary and mystical value in the field of research. A detailed examination of this work gives a more complete correction to the well-known verses and poems of the poet.

    Keywords: Mesabih al-Kallub, Mofatih, Khajavi Kermani, manuscript, literary style, mysticism.
  • Fatemeh Yusefpour Seyfi, Iraj Mehraki* Pages 273-292

    Hallucination images is an allusion for image maker. There is not analog by which we can gain the bookish meaning from its true meaning; and in this way to gain the bookish meaning; mind should reach the bookish meaning among the true meaning layers and use the hidden reasoning within the allusion.To reach the bookish meaning; sometimes tools are few and sometimes a lot and based on tools we can divide allusion to allusion and mystery and intimination. Also knowing if an allusion is completely true or likely to be true is related to tools. By regarding the consepts; allusion is divided to three groups: descriptive and qualifiers and citing one thing to another thing that sometimes prove and some times contradict a concept within a content. In this eassay allusion is considered in Nazari Ghohestani lyric poems; and besides the mentioned the division; contents are analysied.

    Keywords: Nazari, Lyric Poems, Allusion
  • Habibeh Mirzai Aghdam, alireza hajiyan nejad* Pages 293-312

    Wise words and teachings play the role of education in moral growth and since a long time ago the discussion over wisdom and the themes related to that has occupied a significant status among scholars and thinkers. Nasirean Ethics is one of the most important books on wisdom whose topics are related to practical wisdom which its compilation terminated in 633 A.H by Khaje Nasir al-Din al- Tusi. It is compiled in three chapters: moral refinement, family management, and politics. Saadi whose appellation was “the most eloquent rhetorician” and whose rhetoric was undoubtedly beyond question represented, through either direct or indirect influence, the three aforementioned wise themes of this work ( Nasirean Ethics) in the form of adages in eight chapters of his Golestan. In this study, through a prologue and three speeches, an attempt is made to investigate the extent and the manner of reflecting these themes and constituents in Golestan Saadi which is a didactic work. Finding these common themes and understanding them significantly help the reading and perceiving the wise words of Saadi in Golestan. This investigation indicates that Saadi has used the moral virtues in the major part of Golestan.

    Keywords: Golestan Saadi, Nasirean Ethics, Practical Wisdom, Frequency
  • Ahmad Kanjuri, Ali Nuri*, Mohammad Reza Ruzbeh, Ali Heydari Pages 313-332

    A real understanding of meaning power (ability) and structural sensibility of a speech which is basically an allusion is depended on both the meaning and concepts and recognizing the structures of an allusion and the ways are used. It is necessary to study the styles and techniques of deepening imperssion and mental, virtual and cultural extension of allusions and their structures for a better comprehension of new lyrics abilities and sensibilities to create a literary enjoyment. In this article to answer the question "How are the allusions made in new Sonnet?" by descripting and analyzing the text, structure and types of allusion extension in Simin Behbahani, Manouchehr Neyestani, Mohammad Reza Shafiei Kadkani, Mohammad Ali Bahmani, Hossein Monzavi and Qeisar Aminpour's new lyrics vertical axis are studied. Results show that the allusion used in new Sonnet have dofferent structures and they are represented in fifferent ways such as parallel allusions, all- allusion poem, structural allusions, all-allusioned poem, conversational allusions etc. some of which are rare and unexampled especially in vertical axis of imagination. Simin Behbahani, in comparison with other mentioned poets, has applied a variated structure to the allusions. After Simin, Monzavi's creativities are noticeable.

    Keywords: creating allusions, new Sonnet, vertical axis of poems.
  • Mohsen Nasiri, Gholam Mohammad Taheri Mobarakeh* Pages 335-348

    Building a haven or a citadel named Var-e Jamkard is one of the most significant functions of Jamshid narrative; which is cited in ancient Persian sources like Avestā and especially in Pahlavid sources. But can it be considered that there haven't existed even a sign of this most significant function of Jamshid in Shāhnāme of Ferdowsi; which plays whether or not a distinguished roll in resurrection myths? The studies discussed in this paper affirm that Var-e Jamkard is clearly showed in the variation of Jamshid narrative that quoted by Ferdowsi in Shāhnāme. We have deducted this fact from newfound Shāhnāme which is known as 'St Joseph manuscript'. This manuscript is facsimiled in 2010 by Iraj-e Afshār, Mahmud-e Omidsālār, and Nāder-e Mottalebi-ye Kāshāni. This ancient authentic manuscript is kept in the Library of Saint Joseph University of Beirut; and is recently represented by Seyyed Mostafā Musavi to scholars. In this manuscript, there are special words in the tale of Jamshid which clearly corroborate that Var-e Jamkard exists in the Ferdowsi's variety of Jamshid narrative. In St Joseph manuscript for instance, we see the word 'charāgāh' instead of 'garmābe' that is saw in all other manuscripts and printed editions of Shāhnāme. In this paper, we evaluate and compare this special section of the book in different credible manuscripts like St Joseph and London 675, beside well-known printed editions of Shāhnāme like Xāleqi-ye Motlaq and third edition of Moscow. Eventually, the expression of Jamshid and Var-e Jamkard is compared in Shāhnāme and Avestā, especially the Vandidād part of it.

    Keywords: Jamshid, Var-e Jamkard, St Jos
  • Dr.Ahmad Forouzanfar* Pages 349-369

    Conceptual metaphor is one of the fundamental categories of cognitive linguistics. In cognitive theory, metaphor, as a phenomenon in the whole of language, is not exclusively oriented in the language of language. Conceptual metaphor is the only language that is not merely related to words, but is a process of human thinking. In conceptual metaphor, a conceptual domain is understood on the basis of another conceptual domain. Metaphor has rendered language from rhetorical rhythm to the level of means for deeper thought and supreme recognition. Considering the fact that Amir Khosrodehlouy is one of the most important indices in the classical Persian and Indian literature, according to the contribution In his development of sonnets, this paper examines the conceptual metaphor of love in the poem of Amir Khosrow Dehlavi. At first, a detailed account of the life of the Amir Khosrodehlouy, the definition of sonnets, conceptual metaphors, and, finally, the metaphor of love in the poetry of Amir Khosro Dehlavi. Because the concept metaphor has two moves from origin to destination, in two directions, vertical or horizontal, then we divide the metaphors according to the types of movement from origin to destination. Then we come up with their cognitive analysis, and in the end we conclude that the metaphor of love, with different themes, has been used in the poetry of Amir Khosrow Dehlavi. Amir Khosrow Dehlavi has been able to bring new meanings to love in two ways, the transfer of meaning and the change of meaning. And make a special symbol of it, and letting the reader to get more meaningful words by giving a suspension in the meaning of the words.

    Keywords: love, conceptual metaphor, Amir Khosrooodlooy, Ghazalat
  • Atefe Ahmadi, Hoseen Faghihi*, Ahmad Tamimdari Pages 371-391

    In The context of Islamic culture and philosophy, Sufism and mysticism always have been a special capacity. The background of this realm of our wisdom culture always have been the place of later section of various traditions especially oriental periphrastic and inward traditions. We should seek the most reflection of Hermetic thoughts in Islamic mysticism and wisdom. This article devoted to Sohrewardi’s thoughts and Hermetic thoughts with comparative- analytic look. Hermetic religion one of the oldest thought traditions in the history of human civilization that greatly affected on philosophical and mystical after itself. This article written in the method of Analytical descriptive and it shows that Sohrewardi’s philosophy is influenced by Hermetic tradition even more than sohrewardi directly confesses. And the base of his thoughts get on the same way of Hermetic thoughts, especially on knowing Preceptor, light scales, First intellect, Perfect natures, Alchemy, Transmutation, intuition, Soul captivity

    Keywords: Sohrewardi, Illumination philosophy, Hermes, Light