فهرست مطالب

کودکان استثنایی - سال نوزدهم شماره 1 (پیاپی 71، بهار 1398)
  • سال نوزدهم شماره 1 (پیاپی 71، بهار 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/02/11
  • تعداد عناوین: 10
|
  • صفر عبدی دهکردی*، طیبه شریفی، احمد غضنفری، کمال صولتی صفحات 1-13
    هدف
    پژوهش حاضر با هدف اثربخشی واقعیت درمانی گروهی بر باورهای غیرمنطقی، سرسختی روان شناختی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان استعدادهای درخشان انجام شد.
    روش
    این پژوهش به روش آزمایشی با پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل به همراه پیگیری شش ماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان استعداد درخشان پسر مقطع متوسطه دوم شهرکرد بوده است. جهت اجرای پژوهش، تعداد 40 دانش آموز به صورت تصادفی ساده انتخاب و در گروه آزمایش و کنترل گمارش شدند. سپس جهت ارزیابی پیش آزمون و قبل از اجرای مداخله، دانش آموزان پرسشنامه باورهای غیرمنطقی جونز (IBT) و مقیاس سرسختی روان شناختی کوباسا (1990) را تکمیل نمودند و معدل های آنان نیز یادداشت شد. در مرحله بعد برای گروه آزمایش 8 جلسه واقعیت درمانی گروهی به اجرا درآمد. پس از انجام مداخله نیز پرسشنامه مذکور در مراحل پس آزمون و پیگیری توسط دانش آموزان تکمیل گردید. داده‏‏ها از طریق تحلیل کواریانس تحلیل شد.
    یافته ها
    نتایج نشان داد واقعیت درمانی گروهی بر کاهش باورهای غیرمنطقی، افزایش سرسختی روان شناختی و پیشرفت تحصیلی  دانش آموزان استعدادهای درخشان پسر دوره دوم متوسطه موثر بوده است(5 % < p). این اثر در طول پیگیری شش ماهه همچنان ماندگار بوده است.
    نتیجه گیری
    واقعیت درمانی گروهی می تواند به عنوان روشی مناسب به منظور بهبود وضعیت روان شناختی و تحصیلی دانش آموزان استعداد درخشان استفاده گردد.
    کلیدواژگان: واقعیت درمانی گروهی، باورهای غیرمنطقی، سرسختی روان شناختی، پیشرفت تحصیلی، دانش آموزان استعداد درخشان
  • نسترن رویتوند غیاثوند، مجتبی امیری مجد* صفحات 5-14
    هدف پژوهش
    پژوهش حاضر تعیین اثربخشی اجرای نرم افزار کاپیتان لاگ بر ادارک دیداری - فضایی دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری بود. روش پژوهش: پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل  بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دارای ناتوانی یادگیری بود که در سال 1395به مراکز آموزش و توانبخشی دانش آموزان دارای مشکلات ویژه یادگیری (دولتی و غیردولتی) شهر تهران مراجعه کرده بودند. از بین آنها به روش در دسترس 24 نفر انتخاب شدند و به طور تصادفی در دو گروه 12 نفره(کنترل و آزمایش) قرار گرفتد و سپس گروه آزمایش در طی دوازده جلسه تحت آموزش نرم افزار شناختی کاپیتان لاگ قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. پیش و پس از مداخله، از آزمون هوشی تهران- استنفورد بینه برای اندازه گیری ادراک دیداری فضایی استفاده شد و داده های پژوهش از طریق آزمون های تحلیل کوواریانس تک متغیری و چند متغیری تحلیل شدند.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که تاثیر اجرای نرم افزار شناختی کاپیتان لاگ بر ادراک دیداری-فضایی دانش آموزان با ناتوانی های یادگیری 1/81 درصد(0/01>p)، بر ادراک دیداری-فضایی کلامی 8/59 درصد بوده(0/01>p) و بر حافظه ادراک دیداری-فضایی غیرکلامی 7/36 درصد(0/01>p) بود.
    نتیجه گیری
    با توجه به مزایای نرم افزار کاپیتان لاگ بر ادراک دیداری-فضایی دانش آموزان پیشنهاد می شود این نرم افزار  به معلمان دانش آموزان دارای ناتوانی های یادگیری آموزش داده شود.
    کلیدواژگان: نرم افزار شناختی، ادارک دیداری - فضایی، ناتوانی های یادگیری، کاپیتان لاگ
  • کورش امرائی، سعید حسن زاده*، محمدپارسا عزیزی صفحات 15-26
    هدف
    هدف  پژوهش حاضر بررسی پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان با کاشت حلزون بر اساس توانایی زبان با نقش واسط ه ای گفتار با خود و خودتنظیمی است (روبیو، مدینا، و گریسا، 2014).
    روش
    در این مطالعه همبستگی، 114 کودک کاشت حلزون شده با دامنه سنی 7-3 سال که حداقل یک سال از جراحی کاشت حلزون آن گذشته است بصورت روش در دسترس انتخاب شدند. آزمون توانایی زبان (حسن زاده و مینایی، 1380)،   مشاهده ساختارمند خودتنظیمی (پونیتز و همکاران، 2008) بر روی کودک و مقیاس گفتار با خود (امرایی، 1394) و پرسشنامه مشکلات رفتاری کودکان پیش دبستانی (شهیم و یوسفی، 1378) بروی مادران آنها اجرا شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مسیر استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج پژوهش نشان داد که توانایی زبان (60/0=b، 01/0>P) 36/0 واریانس گفتار با خود را پیش بینی می کنند. همچنین توانایی زبان (45/0-=b، 01/0>P) و گفتار با خود (28/0=b، 01/0>P)  توانایی پیش بینی 43/0 از پراکندگی  خودتنظیمی را دارند و توانایی زبان (23/0-=b، 01/0>P)، با میانجی گری گفتار با خود (33/0-=b، 01/0>P)  و خود تنظیمی رفتاری(29/0-=b، 01/0>P)  43 درصد واریانس مشکلات رفتاری را تبین می کنند.
    نتیجه گیری
    پژوهش حاکی از پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان با کاشت حلزون بر اساس توانایی زبان و با نقش واسطه ای گفتار با خود و خودتنظیمی رفتاری است، که می تواند در راستای کاهش مشکلات رفتاری در برنامه های پیشگیری و توانبخشی مورد توجه قرار گیرند.
    کلیدواژگان: توانایی زبان، گفتار با خود، خودتنظیمی، مشکلات رفتاری، کاشت حلزون
  • مهناز علی مرادی، شهره قربان شیرودی*، جواد خلعتبری، محمدعلی رحمانی صفحات 27-38
    هدف
    پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی قصه درمانی (شناختی- رفتاری)  و درمان  روان نمایشگری  بر خودتوانمندسازی اجتماعی و ناگویی هیجانی دانش آموزان دختر با اختلال یادگیری خاص انجام شد.
    روش
     یک پژوهش آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه  بود . جامعه آماری شامل کلیه ی دانش آموزان دختر پایه ششم  با  اختلال یادگیری خاص ، مراجعه کننده  به مراکز مشاوره (تحت نظارت آموزش و پرورش) شهرستان بهارستان که در سال تحصیلی 97-96 شاغل به تحصیل بوده اند که توسط مقیاس هوش وکسلر کودکان نسخه چهار  WISC-IV (2003)  در بخش روانسنجی مراکز مشاوره ، شناسایی  و مورد تشخیص واقع شدند . سپس 48 نفراز دانش آموزان دختر پایه ششم با اختلال یادگیری خاص  با  پرسشنامه مشکلات یادگیری کلورادو (ویلکات و همکاران ، 2011)  ،  پرسشنامه   خودتوانمند سازی اجتماعی(پرندین ،1385) و پرسشنامه ناگویی هیجانی (تورنتو ، 1994)  با روش نمونه گیری تصادفی ساده   انتخاب  شدند و به صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه گواه) قرار گرفتند .  داده ها از طریق آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چند متغیری(مانکوا) و یک متغیری (آنکوا) و آزمون تعقیبی  بونفرونی   با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد .
    یافته ها
    نتایج نشان داد بین گروه های آزمایشی که تحت تاثیر قصه درمانی و روان نمایشگری قرار گرفتند در میزان خودتوانمندساری اجتماعی  و ناگویی هیجانی تفاوت معناداری P <0/01) (وجود دارد .
    نتیجه گیری
    بر اساس یافته هامیتوان نتیجه گرفت  با توجه به مقایسه تفاوت میانگین های دو گروه آزمایش ، در افزایش  متغیر خودتوانمندسازی اجتماعی و در  کاهش متغیر  ناگویی هیجانی  بیشترین تاثیر مربوط به قصه درمانی و سپس روان نماشگری  می باشد.
    کلیدواژگان: قصه درمانی، درمان روان نمایشگری، خودتوانمندسازی اجتماعی، ناگویی هیجانی، اختلال یادگیری خاص
  • جواد شویکلو*، خدیجه ایران دوست، علی اصغر نورسته، حسن دانشمندی صفحات 39-48
    هدف
    هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه میزان کارایی سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر ناشنوایان و نابینایان مادرزادی بود.
    روش
    مطالعه حاضر از نوع مقطعی مقایسه ای بود، جامعه آماری پژوهش را کلیه ناشنوایان و نابینایان شهرستان قزوین تشکیل می دادند که از بین آن ها با توجه به معیارهای ورود و عدم ورود به مطالعه، تعداد 21 دانش آموز ناشنوای مادرزادی (11 پسر و 10 دختر) و 19 نفر دانش آموز نابینای مادرزادی (10 پسر و 9 دختر) به صورت نمونه گیری هدفمند موردبررسی قرار گرفتند. از آزمون کنترل پاسچر ناشنر برای به دست آوردن میزان کارایی هر یک از سیستم های حسی درگیر در کنترل پاسچر استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون تی مستقل در نرم افزار SPSS تجزیه وتحلیل شد (0/05≥P).
    یافته ها
    با توجه به نتایج به دست آمده، در وضعیت بدون ایجاد تداخل حسی (p=0/003) و وضعیت غالب بودن سیستم بینایی (p=0/004) گروه ناشنوایان دارای عملکرد بهتری در حفظ تعادل بودند، اما در وضعیت غالب بودن سیستم حس پیکری (0/001p=) و غالب بودن سیستم دهلیزی (p=0/001)، نابینایان عملکرد بهتری نسبت به ناشنوایان نشان دادند.
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد در نبود سیستم بینایی افراد نابینا بیشترین وابستگی را به سیستم حس پیکری پیدا می کنند، درحالی که افراد ناشنوا برای حفظ تعادل بیشتر به داده های حاصل از اطلاعات بینایی متکی می باشند و در مرحله بعد سیستم حس پیکری نقش دوم را در این افراد بازی می کند.
    کلیدواژگان: حسی پیکری، سیستم بینایی، سیستم دهلیزی، ناشنوایان و نابینایان مادرزادی
  • مریم تفرجی یگانه*، الهه کمری صفحات 49-58
    هدف
    پژوهش حاضر، دانش واژگانی خوانداری کودکان ناشنوای عمیق در دو گروه 9-10 و 10-11 ساله را با دو گروه از کودکان شنوای 9-10 و 10-11 ساله همتای زبانی آن ها در مدرسه باغچه بان شهر ایلام  مورد مقایسه و بررسی قرار می دهد.
    روش
    پژوهش حاضر از نوع علی-مقایسه ای می باشد. عملکرد 16 دانش آموز پسر ناشنوای 9-11 ساله و 16 دانش آموز پسر شنوای 9-11 ساله در آزمون دانش واژگانی که مشتمل بر دو زیر آزمون تشخیص واژگانی و کاربرد واژگانی است[B1] ، مورد بررسی و [B2] مقایسه قرارگرفت.
    یافته ها
    نتایج حاصل از آزمون تی مستقل نشان داد که عملکرد آزمودنی های شنوا در هر دو گروه سنی در مقایسه با عملکرد کودکان ناشنوای همتای آن ها در هر دو آزمون تشخیص واژگانی [B3] (p≤0/05) و کاربرد واژگانی (p≤0/05) [B4] به طور معنی داری بهتر بود.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش نشان می دهد که کودکان ناشنوا در مقایسه با کودکان شنوا نه تنها واژه های کمتری می دانند بلکه عمق دانش آن ها نسبت به این واژه ها نیز کمتر است. علاوه براین، مقایسه دو آزمون نشان دهنده کارامدی تکلیف تشخیص واژگانی به عنوان ابزاری جهت سنجش دانش معنایی واژگانی است.
    کلیدواژگان: دانش واژگانی آزمون تشخیص واژه، آزمون کاربرد واژگانی، درک خواندن، ناشنوایی
  • شهرزاد عدیلی*، رکسانا میرزایی، احمد عابدی صفحات 59-70
    زمینه و هدف

     هدف این پژوهش تعیین تاثیر آموزش بازی درمانی با رویکرد فیلیال تراپی بر کیفیت تعاملات والد فرزند و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت کودکان دارای مشکلات رفتاری/ هیجانی بود .

     روش

     پژوهش حاضر، یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مادران  دارای کودکان مشکلات رفتاری هیجانی مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اصفهان بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب و به روش تصادفی به دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش تحت مداخله هشت جلسه ای فیلیال تراپی به شیوه جلسات گروهی هفتگی یک ساعته قرار گرفت و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسش نامه های رابطه والد- فرزند پیانتا و همکاران (1996) و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت لندگراف و آبتز (1996)  بود.

    یافته ها

     نتایج حاصل از تحلیل کواریانس چند متغیری نشان داد که بین نمرات گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون ابعاد رابطه والد فرزند و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت کودک تفاوت معنی داری وجود دارد. نتایج نشان داد که مداخله فیلیال تراپی باعث افزایش نزدیکی و کاهش وابستگی و تعارض در رابطه والد کودک شده است. همچنین نتایج نشان داد که مداخله بازی درمانی به شیوه فیلیال تراپی در بهبود ابعاد کیفیت مرتبط با سلامت کودک موثر می باشد.

    نتیجه گیری

     با توجه به نتایج پژوهش می توان گفت که مداخله بازی درمانی به شویه فیلیال تراپی در بهبود رابطه والد فرزند و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت کودک از کارایی و اثربخشی لازم برخوردار است.

    کلیدواژگان: بازی درمانی، تعامل والد- کودک، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، مشکلات هیجانی رفتاری
  • مهین عقدائی*، نصور احمدی، مسعود لشگری صفحات 71-80
    هدف

    نتایج تحقیقات نشان می دهند که کودکان با اختلالات یادگیری، در زمینه ی پیشرفت تحصیلی، دستیابی به شغل هایی با رتبه بالای اجتماعی و مهارت های حرکتی دچار مشکل هستند؛ از این‌رو هدف تحقیق حاضر مطالعه تاثیر برنامه‌ ادراکی - حرکتی منتخب بر مهارت های حرکتی ظریف و نوشتن کودکان نارسانویس حرکتی است.

    روش

    این مطالعه به لحاظ هدف کاربردی است و شیوه انجام آن نیمه تجربی است. بدین منظور از بین 41 دانش آموز پسر دارای اختلال نوشتن حرکتی شهرستان ضیاءآباد که در مدارس عادی مشغول به تحصیل بودند، تعداد 20 کودک)پایه سوم ابتدایی(به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی، به دو گروه (تجربی و کنترل) تقسیم شدند. گروه آزمایش به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه برنامه تمرینی را اجرا کردند. ابزار اندازه گیری؛ پرسشنامه ویژگی های فردی، آزمون تبحر حرکتی برونینکز – اوزرتسکی و آزمون نوشتن پایه سوم ابتدایی بود.

    یافته ها

    نتایج نشان داد که گروه برنامه ی تمرینی منتخب در مهارت های حرکتی ظریف نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشت. همچنین نتایج نشان داد که گروه برنامه تمرینی منتخب در آزمون نوشتن نسبت به گروه کنترل عملکرد بهتری داشت.

    نتیجه گیری

    برنامه های تمرینی منتخب، توانست موجب بهبود مهارت‌های حرکتی ظریف و نمرات نوشتن پسران نارسانویس حرکتی پایه سوم ابتدایی شود. با توجه به اینکه نتایج تحقیق حاضر بیانگر این بود که یک دوره برنامه تمرینی منتخب باعث بهبود نمرات نوشتن گردید، پیشنهاد م ی شود از این نوع برنامه ها در مراکز آموزشی و توان‌بخشی کودکان دارای اختلال یادگیری استفاده شود.

    کلیدواژگان: برنامه ادراکی- حرکتی، اختلال یادگیری، نارسانویس حرکتی
  • الهه پوراکبران، ریحانه مهرابی، فرنوش بدیهی زراعتی*، سارا خاتون تیمورزاده، طاهره دهقان زاده صفحات 81-94
    هدف

    توجه به سازگاری و بررسی عوامل موثر بر آن برای ارتقاء سلامت مادر و بهبود روابط والد فرزندی به ویژه در مادران کودکان کم توان ذهنی حائز اهمیت است. هدف از این مطالعه بررسی رابطه پذیرش و عمل و چشم انداز زمان آینده با انعطاف پذیری روانشناختی و سازگاری در مادران کودکان کم توان ذهنی می باشد.

    روش

    این مطالعه از نظر نحوه گردآوری اطلاعات توصیفی-همبستگی و به طور مشخص مبتنی بر تحلیل مسیر می باشد. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه مادران دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر 12 تا 16 ساله در مدارس استثنایی شهر مشهد در سال 95-96 می باشد. نمونه شامل مادران 217 کودک کم توان ذهنی آموزش پذیر که با روش نمونه گیری در در دسترس شدند. داده ها با روش تحلیل مسیر که شامل مجموعه ای از معادلات رگرسیونی می باشد و با استفاده از نرم افزار لیزرل تحلیل شدند.

    یافته ها

    بررسی شاخص های برازندگی و با توجه به اینکه مقدار 08/0RMSEA < و 08/0SRMR < می توان برازش مدل را مطلوب دانست. همچنین در سایر شاخص ها از جمله (NNF NFI، NNFI ،CFI ،RFI، IFI) نتایج بالاتر از 9/0 می باشد که حاکی از برازش قابل قبول مدل می باشند.

    نتیجه گیری

    با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت چشم انداز زمان آینده و پذیرش و عمل هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم باعث افزایش سازگاری می شود. لذا می توان گفت مادران کودکان کم توان ذهنی با توجه به میزان پذیرش عمل و انعطاف پذیری روانشناختی در سازگاری متفاوتند و با اعمال مداخلاتی جهت ارتقاء این متغیرها می توان به افزایش سازگاری در مادران کودکان کم توان ذهنی کمک کرد.

    کلیدواژگان: پذیرش و عمل، چشم انداز زمان، انعطاف پذیری، سازگاری، کم توانی ذهنی
  • ساجد یعقوب نژاد*، غلامعلی افروز، علی اکبر ارجمندنیا، باقر غباری بناب صفحات 119-136

    در سال های اخیر، موج سوم مداخلات شناختی-رفتاری به عنوان پرادایمی که با ذهن آگاهی شناخته می شود، مورد توجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته است. این درحالی است که با توجه به مولفه های اساسی این رویکرد، از جمله، پذیرش، کنترل هیجانی، بازسازی شناختی، مواجه و توجه در لحظه حال، کاربرد این مداخلات را در رابطه با آسیب های بالینی و روانشناختی والدین و مراقبان افراد آهسته گام، نیز رو به گسترش است. به این ترتیب هدف این پژوهش مرورنظام مند و فراتحلیل اثربخشی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر متغیرهای روانشناختی والدین و مراقبان افراد آهسته گام است. روش این پژوهش مرور نظام مند هفت پژوهش منتخب در این حوزه با حجم نمونه 211 نفر از والدین افراد آهسته گام (181 نفر از مادران و 22 نفر از پدران) و فراتحلیل آنهاست. یافته های این فراتحلیل بیانگر آن است که به طور کلی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی منجر به بهبود متغیرهای روانشناختی از جمله فشارروانی، بهزیستی روانشناختی، امید به زندگی، راهبردهای تعاملی و مهارت های فرزندپروری با اندازه اثر 0/72 در میان والدین افراد آهسته گام می گردند.

    کلیدواژگان: فراتحلیل، مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی، والدین افراد آهسته گام
|
  • Safar Abdi Dehkordi*, Tayebe Sharifi, Ahmad Qazanfari, Kamal Solati Pages 1-13
    Aim
    The purpose of this study was to compare the efficacy of reality group therapy on irrational beliefs, psychological hardiness and academic achievement of brilliant talented students.
    Method
    This study was a experimental, pre-test, post-test and control group with 6-month follow-up. The statistical population of the study consisted of brilliant talented students of secondary school in 2017. To conduct the research,40 brilliant talented students of secondary school sampling and randomly assigned to the experimental and control group. To assess the pre-test and before the intervention, students completed the Jones Irrational Beliefs (IBT) Questionnaire and Kobasa's (1990) Psychological Hardiness Scale, and were also recorded their grades. In the next stage, 8 sessions of reality group therapy were performed for the experimental group, but the control group did not receive any intervention. At the end of the intervention, the questionnaire was completed in the post-test and follow-up stages by the students. Data were analyzed through covariance analysis.
    Results
    The results showed that reality group therapy was effective in reducing irrational beliefs, increasing the psychological hardiness and academic achievement of brilliant talented students of secondary school(P<%5). This work has remained steady during the six months follow up.
    Conclusion
    Reality group therapy can be used as a suitable method for improving the psychological and educational status of brilliant talented students of secondary school.
    Keywords: Reality group therapy, Irrational Beliefs, Psychological Hardiness, Academic Achievement, Brilliant Talented Students
  • Nastaran Royatvand Ghiasvand, Mojtaba Amiri Majd* Pages 5-14
    Purpose
    The purpose of this study was the Effectiveness cognitive Captain's Log software on visual-spatial perception for student with learning disability.
    Method
    This research was a  pretest-posttest design with control group. The statistical population consisted of all students with learning disabilities who were referred to educational and rehabilitation centers of students with specific learning problems (governmental and nongovernmental) Tehran in 1395. Twenty-two individuals were randomly selected into two groups of 12 (control and experimental) and then the experimental group was trained during the twelve sessions of the captcha log cognitive software training program and did not receive any interventional control group. Before and after intervention, Stanford Binet's IQ test was used to measure spatial visual perception. Data were analyzed using one-variable covariance and multivariate analysis.
    Results
    The results of this study showed that the effect of Captain's Log cognitive software on spatial perception of students with learning disabilities was 0/811 (p<0.01), spatial visual perception was 0/598 (p<0.01) and on the memory of non-verbal-spatial visual perception was 0/367(p<0.01).
    Conclusion
    Considering the advantages of the captain log software on the visual-spatial perception of students, it is recommended that this software be taught to teachers of students with learning disabilities.
    Keywords: cognitive software, visual-spatial perception, learning disabilities, Captain's Log
  • Kourosh Amraei, Saeed Hasanzadeh*, Mohammadparsa Azizi Pages 15-26
    Objective
    The main purpose of this study is to predict behavior problems by language development and secure attachment based on mediation role of self-regulation in cochlear implanted children.
    Method
    In this correlation study 114 available cochlear implanted children in the age range of 3-7 years that at least one year has passed from the Cochlear Implant program were selected with available sampling method. Test of language development (Newcomer and Hammill, 1997), and Structured Observation of Behavioral Regulation (Ponitz and et al, 2008) were administered on children, and their mothers responded to Private speech scale (Amraei, 2016) and Preschool Children Behavioral Disorder (Shahim and Yousefi, 1999). Path analysis was employed in order to analyze the data.
    Results
    The results of the study showed that language development (b= 0/60, P<0/01) predicting %36 of variance of private speech. Also, language development (b= 0/45, P<0/01) and private speech (b= 0/28, P<0/01) have the ability to predict %52 of self-regulation. Finally, language development (b= -0/23, P<0/01) with the mediating role of private speech (b=- 0/33, P<0/01) and self-regulation (b= -0/29, P<0/01) have the ability to predict %53 variance of behavior problem.
    Conclusion
    The research showed behavior problems can be predicted by Language development, with the mediating role of private speech and self-regulation, in cochlear implanted children. This result can apply in prediction and rehabilitation programs for reducing behavior problems.
    Keywords: language ability, private speech, self-regulation, behavior problems, cochlear implant
  • Mahnaz Alimoradi, Shohreh Ghorban Shiroudi*, Javad Khalatbari, Mohammad Ali Rahmani Pages 27-38
    Objective
    The present study intended to compare the effectiveness of narrative therapy and psychodrama on the social self-empowerment and alexithymia of female students with specific learning disorders (SLD).
    Method
    A quasi-experimental research design with pretest, posttest, and a control group was employed. The sample included 48 sixth-grade female students with SLD identified by Wechsler Intelligence Scale for Children (WISC-IV) and the Colorado Learning Difficulties Questionnaire in 2017-2018. Using simple random sampling, the sample was selected and randomly assigned to three groups (two experimental groups and one control group). After completing the Social Self-Empowerment Questionnaire and Alexithymia Questionnaire, the first experimental group received narrative therapy for 10 sessions of 1.5 hours, and the second experimental group received psychodrama for eight sessions of two hours.
    Results
    The results demonstrated a significant difference between the experimental groups in terms of social self-empowerment and alexithymia. Comparing the differences between mean scores of the two experimental groups, narrative therapy and psychodrama showed the highest effect on increasing social self-empowerment and decreasing alexithymia, respectively.
    Conclusion
    Narrative therapy and psychodrama can be utilized as complementary interventions for ameliorating the psychological problems of female students with SLD.
    Keywords: Narrative therapy, Psychodrama, Social self- empowerment, Alexithymia, specific learning disorder
  • Javad Shavikloo*, Khadijeh Irandoust, Aliasghar Norasteh, Hassan Daneshmandi Pages 39-48
    Objective
    The aim of this study was to compare the Efficiency of Sensory Systems Involved in Postural Control of the congenital Deaf and Blind.
    Method
    This study was a cross-sectional study. The statistical population of the study included all the congenital deaf and blind people in Qazvin city, among whom, according to entry criteria and non-entry criteria, 23 congenital students (12 boys and 11 girls) and 16 Congenital blind students (10 males and 6 females) were selected through targeted sampling. The Nashner postural control test was used to measure the performance of each sensory system involved in postural control. Data were analyzed by an independent t-test using SPSS software (P ≤ 0.05).
    Results
    According to the results, in the situation without sensory interference (p = 0.003) and in the dominant position of the visual system (p = 0.004), the deaf group had a better balance function, but in the predominance of the somatosensory system (p = 0.001) and dominant vestibular system (p = 0.001), the blind showed better performance than the deaf.
    Conclusion
    It seems in the absence of the visual system, people find the most dependent on the somatosensory, and the deaf people rely on data from the visual information to maintain greater balance, and in the second, the somatosensory system plays a secondary role in these individuals.
    Key words: Somatosensory, Vision system, Vestibular system, Deaf & Blind congenital
    Keywords: Somatosensory, Vision system, Vestibular system, Deaf, Blind congenital
  • Maryam Tafaroji Yeganeh*, Elahe Kamari Pages 49-58
    Objectives
    The present study examines the lexical knowledge of deaf children in two age groups of 9-10 and 10-11 years old with two groups of normal hearing children of 9-10 and 10-11 years old.
    Method
    This study is a casual-comparative study. The achievement of 16 deaf children (ages 9-10 and 10-11 years old) and 16 hearing children (ages 9-10 and 10-11 years old) were examined on a vocabulary assessment task which consists of two tasks namely a lexical decision task and a use decision task. The target words in both tasks represent the vocabulary children should have at the end of primary school.
    Results and conclusion
    The results show that most hearing pupils reached this norm, whereas most of deaf pupils did not. In addition, results show that deaf pupils not only knew fewer words, but they knew them less well. Additionally, comparison of the two tasks demonstrated the efficacy of the lexical decision task as a measure of lexical semantic knowledge
    Keywords: lexical knowledge, lexical decision test, use decision test, reading comprehension, deafness
  • Shahrzad Adili*, Roksana Mirzaie Ranjbar, Ahmad Abedi Pages 59-70
    Objective

    The purpose of this study was to investigate the effect of filial therapy on the quality of parent-child interactions and health-related quality of life in children with behavioral/emotional problems.

    Method

    The present study was a quasiexperimental study with a pretest, posttest, and control group. The statistical population consisted of all mothers of children with behavioral/emotional problems visiting counseling centers in Isfahan, Iran, from among whom 30 people were selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received eight sessions of filial therapy in one-hour weekly group sessions, while the control group received no training. The data collection instruments were the Parent-Child Relationship Questionnaire (Penta et al., 1996) and the Health-Related Quality of Life Questionnaire. (Landgraff & Abbots, 1996).

    Results

    Filial therapy increased closeness and reduced dependence and conflict in the parent-child relationship. Also, filial therapy was an effective intervention in improving the health-related quality of children.

    Conclusion

    Filial therapy is effective in improving the parent-child relationship and health-related quality of life of children.

    Keywords: Filial therapy, Parent-childinteractions, Health-related quality of life, Behavioral, emotional problems
  • Mahin Aghdaei*, Nassour Ahmadi, Masuod Lashgari Pages 71-80
    Objective

    The purpose of this study was to examine the effect of a perceptual-motor training program on the fine motor skills and writing scores of children with motor dysgraphia.

    Method

    This was a quasi-experimental applied research. From among 41 male students suspected of motor dysgraphia studying in regular schools in Ziaabadi, Iran, 20 third-grade children were purposefully selected and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group received the training program three days a week for six weeks. Measurement tools included the individual characteristics questionnaire, BruininksOseretsky Test of Motor Proficiency (BOTMP), and the third-grade writing test. Analysis of covariance was used to test the hypothesis.

    Results

    The results showed that the experimental group outperformed the control group in fine motor skills and on the writing test.

    Conclusion

    The selected perceptual-motor training program can improve the fine motor skills and writing of children with motor dysgraphia. Thus, it is suggested that these types of programs be used in educational and rehabilitation centers for children with specific learning disorders.

    Keywords: Dysgraphia, learning disability, Perceptual – motor program
  • Elaheh Poorakbaran, Reyhaneh Mehrabi, Farnush Badihi Zeraati*, Sara Khatoon Teymorzadeh, Tahereh Dehghanzadeh Pages 81-94
    Objective

    Attention to adaptation and the factors influencing it is important for promoting maternal health and improving parent-child relationships, especially in mothers of children with intellectual disability. The purpose of this study was to investigate the relationship of acceptance and action and prospects for the future with psychological flexibility and adaptation in mothers of children with intellectual disability.

    Method

    This study employed a descriptive-correlational designed and path analysis. The population consisted of all mothers of children with intellectual disability aged 12-16 years and studying in exceptional schools of Mashhad, Iran, in 2016- 2017. A sample of 217 mothers was selected by convenience sampling. The data were analyzed in LISREL using path analysis which includes a set of regression equations.

    Results

    By examining the fitness indices and considering the value of RMSEA <0.08 and SRMR <0.08, the fit of the model was desirable. Also, in other indices (e.g. NNF NFI, NNFI, CFI, RFI, and IFI), results were >0.9, indicating the acceptable fit of the model.

    Conclusion

    Prospects for the future and acceptance and action both directly and indirectly increase adaptation in mothers of children with intellectual disability. Therefore, these mothers differ in terms of adaptation according to the degree of acceptance and action and psychological flexibility, and adaptation can be promoted in them by interventions designed to enhance these variables.

    Keywords: acceptance, practice, time perspective, flexibility, adaptability, mental retardation
  • Sajed Yaghoobnezhad*, Gholam Ali Afrooz, Ali Akbar Arjmandnia, Bagher Ghobari Pages 119-136
    Objective

    Mindful-based interventions have been the focus of attention among the followers of the third wave of cognitive-behavioral interventions in recent years. A variety of interventional techniques such as acceptance, emotional control, cognitive restructuring, confrontation, and attention to the present moment are increasingly incorporated into the interventional framework directed to help the parents and caregivers of those with intellectual disability.

    Method

    The present study was a metaanalysis investigating the effectiveness of mindfulness-based interventions in alleviating the psychological problems experienced by the parents and caregivers of people with intellectual disability. Seven studies were selected with a total of 211 participants: 181 mothers and 22 fathers of people with intellectual disability.

    Results

    The results indicated the effectiveness of mindfulness-based interventions in reducing stress and improving psychological factors such as mental health, life expectancy, parenting skills, and interaction strategies in the target population.

    Keywords: meta-analysis, mindfulness-based interventions, parents of slow-paced people