فهرست مطالب

Veterinary Research - Volume:20 Issue:2, 2019
  • Volume:20 Issue:2, 2019
  • تاریخ انتشار: 1398/04/16
  • تعداد عناوین: 12
|
  • طهورا شمالی *، نجمه مصلح صفحات 81-88
    زاتاریا مولتی فلورا(ZM) گیاهی از خانواده نعناعیان بوده که بومی ایران،‏ پاکستان و افغانستان است و دارای سابقه مصرف هم به عنوان چاشنی و هم به عنوان یک داروی سنتی است. این گیاه و/یا فراورده های آن در مطالعات فارماکولوژیک مدرن نیز اثرات نویدبخشی داشته اند. با توجه به اهمیت کاهش تجویز دارو چه به عنوان محرک رشد و چه عامل درمانی در صنعت طیور‏‏، این مقاله تحلیلی شرحی مختصر از شناخت فعلی درباره آثار سودمند این گیاه بر سلامت و عملکرد طیور گوشتی را ارائه می دهد که بر پایه مقالات چاپ شده موجود در پایگاه های اطلاعاتی مختلف مانند Google Scholar، PubMed،ScienceDirect، Scientific Information Database، Scopus و غیره می باشد. به نظر می رسد که ZM، احتمالا به دلیل وجود تیمول و کارواکرول به عنوان اجزای اصلی آن، می تواند سلامت طیور گوشتی را با توجه به اثرات آنتی اکسیدان‏، تعدیل کننده ایمنی و آثار مثبت بر پاتوژن های باکتریایی و/یا فلور روده تحت تاثیر قرار دهد. بایستی در نظر داشت که اگرچه ترکیبات اصلی اسانس ZM (به عنوان شناخته شده ترین فراورده گیاه) نسبتا یکسان هستند اما میزان آن ها طیف وسیعی دارد که می تواند روی نتیجه نهایی تجویز این اسانس در طیور گوشتی تاثیرگذار باشد. در کل، ZM یک گیاه با عملکرد چندگانه است که شناسایی اثرات آن در طیور گوشتی نیازمند مطالعات بیشتری می باشد.
    کلیدواژگان: طیور گوشتی، سلامت، دستگاه ایمنی، عملکرد، زاتاریا مولتی فلورا
  • مهدی محبی فانی، آرش امیدی *، عبدالله میرزایی، سعید نظیفی، احسان پورتاج آبادی، مهرداد بادکوبه صفحات 89-95
    پیشینه
    اثرات تحت بالینی بلند مدت شرایط پس از زایمان (PP) و مشکلات غیر وابسته به زایمان ممکن است عملکرد گاو را در بازه تولید مثل تحت تاثیر قرار دهد.
    هدف
    چنین فرض شد که برخی از گاوها در مرحله میانی شیردهی ممکن است ضعف فعالیت کبدی داشته باشند و محاسبه شاخص فعالیت کبدی (LAI، 5/1- تا 5/1+) ممکن است به تشخیص این وضعیت کمک کند.
    روش کار
    سیمای چربی و پروتئین پلاسما‏‏، رتینول و سرولوپلاسمین در 37 گاو هولشتاین در روزهای 60، 90 و 120 بعد از زایمان ارزیابی شد. شاخص فعالیت کبدی بر اساس سطوح کلسترول، آلبومین و رتینول محاسبه شد. نتایج با استفاده از برخی شاخص های سلامت و عملکرد گاوها مورد تفسیر قرار گرفت.
    نتایج
    میانگین LAI برابر 61/0 ± 00/0 بود. شانزده گاو (7/45%) LAI و 19 گاو (3/54%) LAI+ بودند. در گاوهای LAI+ غلظت کلسترول و آلبومین ثابت بود، اما در گاوهای LAI هر دو پارامتر در طول مدت مطالعه افزایش یافتند (P<0.05). در گاوهای LAI+ سطوح بالاتری از لیپوپروتئین های با چگالی پایین (LDL) (P<0.01) و سطوح پایین تری از گاما گلوبولین و گلوبولین تام (P<0.05، روز 60) ثبت شد. سرولوپلاسمین بین دو گروه LAI تفاوتی نداشت و بالاترین سطح آن در هر دو گروه در روز 90 مشاهده شد. کلسترول در طول مطالعه قوی ترین و پر تکرارترین همبستگی ها را با LAI داشت. همبستگی آلبومین با LAI در روز 120 از بین رفت و ویتامین A تنها در روز 60 با LAI ارتباط داشت. تری گلیسرید (TGs) و لیپوپروتئین های با چگالی بسیار پایین (VLDL) (روز 60) و LDL (روزهای 60 و 90) با LAI همبستگی مثبت داشتند. تمام اجزای گلوبولین ها در روز 60 با LAI همبستگی منفی داشتند. هفتاد درصد گاوهای بدون اندومتریت (روز 30 پس از زایمان) و 33% از گاوهای دچار اندومتریت در دوره تولید مثل LAI+ بودند. حدود 79% گاوهای با افت نمره وضعیت بدنی (BCS) کمتر یا مساوی 75/0 (روز 60) و 38% از گاوهای با افت BCS بیشتر از 75/0، در طی دوره تولید مثل، LAI+ بودند.
    نتیجه گیری
    عملکرد کبدی گاوها در خلال بازه تولید مثل می تواند ضعیف باشد و این وضعیت ممکن است با محاسبه LAI قابل تشخیص باشد. ارتباط LAI با شاخص های عملکرد گله همراه با افزایش روزهای شیردهی باید مورد بررسی قرار گیرد.
    کلیدواژگان: بازه تولید مثل، گاو شیری، شاخص فعالیت کبد
  • اسکار الیسبان گومز، کوایسپه *، گوستاوو آگوستو گوتی ارز، رینوسو، آمالیا گاله گوس، کاردناس، فرناندا گابریلا فوموسو، موئیسس آساپارین، موئیسس آسپارین، دل کارپیو، کارلوس ویلکنسون جارا، دنیل پونسه، مارلنه میگوئل، کورتیس ر. یونگس، ویلیام هنری ویوانکو صفحات 96-104
    پیشینه
    یکی از فاکتورهایی که فرآوری موفقیت آمیز منی آلپاکا (ویکوگنا پاکوس) را محدود می کند، ویسکوزیته پلاسمای منی است. ماهیت ویسکوز منی انزال شده از آلپاکا مانع انجماد اسپرم و همچنین تلقیح مصنوعی (AI) در شرایط مزرعه می شود.
    هدف
    هدف از انجام این تحقیق ارزیابی بازیابی، حرکت و یکپارچگی غشای پلاسمایی اسپرماتوزوآی آلپاکا پس از سانتریفیوژ شدن در یکی از دو محلول مختلف، در یکی از 3 ترکیب متفاوت سرعت و زمان بود.
    روش کار
    در مجموع 24 مایع انزال شده از 7 آلپاکای نر نژاد هواکایا و به ظاهر سالم از نظر تولید مثل، با استفاده از یک واژن مصنوعی (AV) اصلاح شده، پس از آموزش حیوانات برای جمع آوری مایع منی، جمع آوری شد. جهت انجام این مطالعه، از یک آرایش تیماری 2 در 3 فاکتوریل استفاده شد. منی های جمع آوری شده جهت سانتریفیوژ شدن در یکی از دو محلول (تریس اکستندر یا محلول دارای شیب چگالی PureSperm®80) در یکی از 3 ترکیب متفاوت سرعت و زمان (× g 492 به مدت 15 دقیقه، × g 1968 به مدت 10 دقیقه، یا × g 4448 به مدت 7 دقیقه) به قسمت های مختلف تقسیم شدند. آزمایش 8 بار تکرار شد.
    نتایج
    تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که سانتریفیوژ در × g 4448 به مدت 7 دقیقه در محلول PureSperm®80، میزان بازیابی بالایی از اسپرم ها با بیشترین تحرک و یکپارچگی عملکردی غشای پلاسمایی را پس از سانتریفیوژ، فراهم می کند.
    نتیجه گیری
    نتایج نشان می دهد که استفاده از این روش (سانتریفیوژ در × g 4448 به مدت 7 دقیقه در محلول PureSperm®80) در فرآوری اولیه منی آلپاکا ممکن است که سبب بهبود قابلیت استفاده از اسپرم برای AI و نیز سایر زیست فناوری های تولید مثلی کمکی، در این گونه شود.
    کلیدواژگان: شترسانان، مایع انزالی، PureSperm®80، پلاسمای منی، ویسکوزیته
  • منصور میاحی *، زهرا برومند، رمضان علی جعفری، سروش خادمیان، حسین حسینی صفحات 105-111
    پیشینه
    رئوویروس پرندگان (ARV) در طبیعت انتشار جهانی داشته و اغلب نشانه های بالینی در ماکیان تیپ گوشتی مشاهده می گردد.
    هدف
    این مطالعه به منظور شناسایی و تعیین هویت عفونت رئوویروسی در گله های مرغ مادر واکسینه شده و نتاج آن ها انجام گرفت.
    روش کار
    جمعا 20 نمونه بافت و خون از گله های مرغ مادر واکسینه شده و نتاج آن ها با نشانه های اختلالات دستگاه گوارش و عملکردی هنگام پیک تولید جمع آوری شد. عیار پادتن نمونه های سرم با آزمون ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) غیر مستقیم سنجش شدند. استخراج RNA از نمونه های بافتی انجام گرفت و cDNA تهیه گردید و مستقیما در واکنش زنجیره ای پلیمراز (RT-PCR) استفاده شد. سکانس نوکلئوتید دو طرفه با استفاده از پرایمرهای داخلی تعیین گردید. آنالیز توالی نوکلئوتیدی و آمینو اسیدها به کمک ویرایش ششم نرم افزار آنالیز ژنتیکی تکامل یافته انجام گرفت.
    نتایج
    ویروس واریانت در 2 گله مرغ مادر واکسینه و 5 گله ماکیان گوشتی شناسایی گردید. سویه ویروس واکسن در گله های مادر شامل S1133، SS412، 1733 و 2408 متعلق به ژنوتیب یک درخت فیلوژنی رئوویروس بودند. سکانس 7 رئوویروس جدا شده بر اساس σC مشخص نمود که این ویروس ها از ویروس واکسن متفاوت هستند و 6 جدایه به ژنوتیپ یک درخت فیلوژنی و یک جدایه متعلق به شاخه 4 درخت فیلوژنی می باشند.
    نتیجه گیری
    مطالعه نشان داد ویروس های جدید جدا شده از پرندگان واکسینه از سویه های ویروس واکسن متفاوت هستند. بنابراین ضروری است به منظور پیشگیری از اثرات رئوویروس پرندگان بر عملکرد ماکیان صنعتی، واکسن های زنده و کشته تجاری جدید بر علیه رئوویروس ها‏ ساخته و به روز رسانی شوند.
    کلیدواژگان: ماکیان گوشتی، مادر گوشتی، درخت فیلوژنی، رئوویروس، پروتئین ?C
  • حسن میرحاج، حسین هنری *، احسان زمانی صفحات 112-119
    پیشینه
    سیاه زخم بیماری عفونی بسیار خطرناکی است که انسان و دام های اهلی را تحت تاثیر قرار می دهد. به منظور حفاظت انسان در برابر عفونت سیاه زخم، واکسن های موثر که بتوانند پاسخ ایمنی سریع و بلند مدت ایجاد کنند ضروری می باشد. ناحیه 4، آنتی ژن حفاظتی (PA) و ناحیه 1، فاکتور کشنده (LF)، دارای خاصیت آنتی ژنی بسیار قویی می باشند.
    هدف
    در این مطالعه تجربی، با ترکیب این دو ناحیه، کاست ژنی lfD1-pa4 طراحی و در وکتور بیانی pET28a(+) همسانه سازی و به باکتری (DE3) PlysS E. coli BL21 منتقل گردید.
    روش کار
    برای این منظور ژن pa4 با واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) تکثیر و در ناقل pGEM-T Easy Vector همسانه سازی شد. هضم آنزیمی pGEM-pa4 و pGEM-lfD1 با آنزیم های XbaI و HindIII، انجام گرفت. واکنش الحاق توسط آنزیم T4 لیگاز انجام و کاست ژنی، lfD1-pa4، در pET28a زیر همسانه سازی و به باکتری E. coli BL21 (DE3) PlysS منتقل گردید. بیان و تخلیص پروتئین کایمریک با روش الکتروفورز روی ژل پلی آکریل آمید سدیم دودسیل سولفات (SDS-PAGE) و وسترن بلاتینگ مورد تایید قرار گرفت. به منظور بررسی پاسخ ایمنی، پروتئین کایمریک (LFD1-PA4) و ترکیبی (LFD1+PA4) طی چهار نوبت به موش تزریق و بعد از جمع آوری نمونه های خون، میزان پادتن حاصل با آزمون سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) مورد ارزیابی قرار گرفت.
    نتایج
    یافته های حاصل نشان می دهد که پروتئین های کایمریک و ترکیبی هر دو ایمونوژنیک می باشند با این حال پروتئین LFD1-PA4 سیستم ایمنی موش را به میزان بیشتری تحریک می نماید.
    نتیجه گیری
    پروتئین کایمریک LFD1-PA4 پاسخ ایمنی قوی تر نسبت به پروتئین ترکیبی LFD1+PA4 ایجاد کرده و باعث پاسخ آنتی بادی نسبت به فاکتور کشنده (LF) و فاکتور ادم (EF) شد. بنابراین این امید می رود که این پروتئین کاندیدای واکسن سه ظرفیتی موثرتری جهت پیشگیری از بیماری سیاه زخم باشد.
    کلیدواژگان: سیاه زخم، عیار پادتن، LFD1، LFD1-PA4، PA4
  • حسین شریده، مهدی ژندی *، مجتبی زاغری، امیر اخلاقی، سید محمدهادی حسینی، علیرضا یوسفی صفحات 120-125
    پیشینه
    پاسخ ایمنی مرغ های مادر گوشتی مسن تحت تاثیر عوامل بسیاری مثل چاقی و فرسودگی ارگان های لنفاوی قرار می گیرد، اما ممکن است با افزایش زیست فراهمی مواد مغذی مانند روی (Zn) بهبود یابد. گنجاندن آنزیم فیتاز به جیره ممکن است زیست فراهمی Zn را در مرغ های مادر گوشتی مسن افزایش دهد.
    هدف
    هدف این مطالعه بررسی اثر مکمل اکسید روی (ZnO) و فیتاز در جیره بر پایه ذرت-سویا بر پاسخ ایمنی مرغ های مادر است.
    روش کار
    در یک طرح فاکتوریل 4 × 2، تعداد 128 قطعه مرغ به صورت تصادفی به هشت گروه تقسیم شدند. پرندگان دو سطح فیتاز (صفر یا 300 واحد در کیلوگرم جیره) و چهار سطح ZnO (30، 60، 90 و 120 میلی گرم در کیلوگرم جیره) برای 13 هفته متوالی (59 تا 72 هفتگی) دریافت کردند.
    نتایج
    نتیجه ها نشان دادند که مکمل فیتاز به طور معنی داری، ایمونوگلوبولین M (IgM)، پاسخ حساسیت بازوفیلی پوستی (CBH)، تعداد کل لکوسیت ها، درصد لنفوسیت ها و نسبت هتروفیل به لنفوسیت را افزایش داد. با این وجود، درصد بازوفیل ها و مونوسیت ها به وسیله مکمل فیتاز کاهش یافتند. مکمل ZnO تیتر ضد گلبول قرمز گوسفند (SRBC)، IgM، پاسخ CBH، تعداد کل لکوسیت ها و درصد لنفوسیت ها را افزایش داد. مکمل ZnO درصد هتروفیل و نسبت هتروفیل به لنفوسیت را کاهش داد. یک اثر برهمکنش معنی دار بین فیتاز و ZnO بر تعداد کل لکوسیت ها و درصد لنفوسیت ها یافت شد.
    نتیجه گیری
    مکمل رژیمی ZnO (90 میلی گرم در کیلوگرم جیره) و فیتاز برخی اثرات مثبت بر بهبود پاسخ های ایمنی در مرغ های مادر داشت.
    کلیدواژگان: مرغ، ایمنی، لکوسیت، فیتاز، روی
  • جوان رامون لونا، اوروزکو، مارکو آنتونیو گونزالز، راموس، گوادالوپه کالدرون، لیوا، لتیسیا رومانا گایتان، آلمن، فرناندو آرلانو، رودریگز، اسکار آنجل، گارسیا، فرانسیسکو جراردو ولیز، دراس * صفحات 126-130
    پیشینه
    انجماد اسپرم ها یکی از روش های مهم برای بهبود نژاد حیوانات است با این وجود اسپرماتوزئیدهای قوچ به انجماد بسیار حساس هستند.
    هدف
    هدف از پژوهش حاضر، مقایسه استفاده از رقیق کنندهای بر پایه لیپوزوم (اپتیکسل، OX)، -TRISزرده تخم مرغ تجاری (اپتیدیل، OP) و بر پایه زرده تخم مرغ سیتراته (CY) بر کیفیت منی گوسفند در مراحل انجماد بود.
    روش کار
    منی چهار قوچ بالغ نژاد دورپر در فصل جفت گیری (26° N، نوامبر) جمع آوری شد. منی پس از جمع آوری، ارزیابی و سپس در رقیق کننده های OX، OP یا CY رقیق شد. نمونه های منی از دمای 37 درجه سانتیگراد در طی 2 ساعت به دمای 4 درجه سانتیگراد رسانده شد (مایع منی خنک شده، RS)، پس از آن نمونه های منی در نی ها بسته بندی و در بخار نیتروژن مایع (LN) به مدت 10 دقیقه قرار داده شده و سپس در نیتروژن مایع در دمای 196- درجه سانتیگراد (منی منجمد، CS) غوطه ور شده و تا زمان ارزیابی نگهداری شدند.
    نتایج
    در منی های تازه (FS)، نتایج مشاهده شده برای هر 3 رقیق کننده یکسان بود (P>0.05)]حرکت (3/0 ± 2/4)، زنده مانی (2/3 ± 4/75)، تست تورم هیپو اسموتیک (HOST) (1/2 ± 2/59) و نرمالیتی (5/3 ± 7/84)[. حرکت اسپرم ها در منی های نگهداری شده در یخچال (RS) با OX و OY (به ترتیب 2/0 ± 0/4 و 3/0 ± 6/3) در مقایسه به OP (21/0 ± 0/3؛ P<0.05) بالاتر بود. زنده مانی اسپرم ها پس از نگهداری در یخچال و انجماد کاهش یافت (P<0.05). زنده مانی اسپرم ها در منی های نگهداری شده در یخچال در رقیق کننده OX (65%)، CY (63%) و OP (60%؛ P>0.05) مشابه ولی در منی های منجمد شده، در رقیق کننده CY نسبت به سایر رقیق کننده ها کم تر بود (P<0.05). یکپارچگی غشائی (HOST) با استفاده از رقیق کننده OX (7/1 ± 6/53) مشابه رقیق کننده OP (5/1 ± 7/50؛ P>0.05) بود اما نسبت به رقیق کننده CY (5/1 ± 7/48؛ P<0.05) بالاتر بود.
    نتیجه گیری
    هیچگونه تفاوتی بین رقیق کننده OX و رقیق کننده های تهیه شده از زرده تخم مرغ از نظر پارامترهای مربوط به اسپرم مشاهده نشد با وجود بر این رقیق کننده OX در حفاظت از یکپارچگی غشاء در منی های قرار گرفته در شرایط انجماد/ذوب، کاراتر بود.
    کلیدواژگان: انجماد، رقیق کننده، زرده تخم مرغ، لیپوزوم
  • یو، رونگ یانگ *، فان یانگ، نا سون، گوا، یونگ وانگ صفحات 131-135
    پیشینه
    اوربی فلوکساسین به طور گسترده و خارج از موارد ذکر شده در برچسب دارویی، برای درمان عفونت های ماهی در چین مورد استفاده قرار می گیرد که این مسئله ممکن است سبب ایجاد باقی مانده های احتمالی در بافت های خوراکی شود.
    هدف
    هدف از این مطالعه، مشخص کردن فارماکوکینتیک اوربی فلوکساسین در کپور کاراس به دنبال تزریق عضلانی به منظور استفاده ایمن تر از این ترکیب در صنعت آبزی پروری بود.
    روش کار
    نمونه های بافتی از پوست، عضله، کلیه و کبد 6 ماهی کپور کاراس پرورش داده شده در دمای 25 درجه سانتیگراد در زمان های 5، 10، 15، 35، 45 دقیقه و 1، 2، 4، 6، 12، 24، 48، 72 و 96 ساعت پس از یکبار تزریق عضلانی به مقدار mg/kg 5/7 بر وزن بدن (BW)، تهیه شد. غلظت اوربی فلوکساسین در بافت های مختلف با استفاده از روش کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) با شناساگر فلوئورسنت اندازه گیری شد. سپس به منظور به دست آوردن پارامتر های کینتیکی، میانگین غلظت ها در مقابل داده های زمان مورد آنالیز غیر بخشی قرار گرفت.
    نتایج
    حداکثر غلظت (µg/g 03/0 ± 68/5) در کلیه ها پس از 2 ساعت، سپس در عضله (µg/g 01/0 ± 51/5) پس از 4 ساعت، در کبد (µg/g 20/0 ± 84/4) پس از 2 ساعت و پوست (µg/g 08/0 ± 27/4) پس از 4 ساعت به دست آمد. مساحت زیر نمودار غلظت-زمان در کلیه، کبد، پوست و عضله به ترتیب 22/79، 72/94، 65/118، 02/129 µg/g h تعیین شد. نیمه عمر حذفی نیز در پوست، کلیه، عضله و کبد به ترتیب 17/18، 41/18، 77/18 و 11/19 ساعت بود.
    نتیجه گیری
    نشان داده شد که به دنبال یکبار تزریق عضلانی در کپور های کاراس پرورش یافته در دمای 25 درجه سانتیگراد، اوربی فلوکساسین به خوبی در بافت ها پخش می شود در حالی که سرعت حذف آن نسبتا آهسته است.
    کلیدواژگان: کپور کاراس، فارماکوکینتیک، تزریق عضلانی، اوربی فلوکساسین، حذف بافتی
  • مین لی، نینگ زو، چاا سی ژانگ، منگ یوان اکسی، یونگ ژی لیو، اکسیاا جینگ اکسو * صفحات 136-142
    پیشینه
    اورکسین A یک مولکول پپتیدی کوچک و تنظیم کننده هورمون های زنانه است که اطلاعات محدودی در رابطه با مکانیسم عمل آن در گوسفند موجود است.
    هدف
    هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر اورکسین A بر ترشح پروژسترون (P4) از سلول های گرانولوزای کشت داده شده فولیکول های گوسفند بود.
    روش کار
    سلول های گرانولوزا از تخمدان های گوسفند شناسایی و جداسازی شدند و سپس با هورمون لوتئینه کننده (LH) (IU/ml 5/2)، هورمون محرک فولیکولی (FHS) (IU/ml 5/2) یا استروژن (µg/ml 1) انکوبه و در شرایط درون تنی کشت داده شدند. سلول های گرانولوزای پیش تیمار شده متعاقبا با غلظت های مختلف از اورکسین A (nM 1، nM 10، nM 58، nM 100 و nM 145) و در مدت زمان های مختلف (0، 24، 48 و 72 ساعت) کشت داده شدند. سپس میزان بیان P4، پروتئین تنظیمی حاد استروئیدوژنیک (StAR)، 3-بتاهیدروکسی استروئید دهیدروژناز (3β-HSD) و سایتوکروم P450 (CYP11) اندازه گیری شد.
    نتایج
    نتایج نشان داد که سلول های گرانولوزای تخمدان های گوسفند به درستی شناسایی شده اند. غلظت های مختلف اورکسین A سبب تحریک ترشح P4 از سلول های گرانولوزای تخمدان گوسفند در مقایسه با گروه شاهد شد. میزان بیان StAR، 3β-HSD و (CYP11) P450 به تدریج افزایش و سپس با افزایش غلظت های اورکسین A کاهش، ولی میزان بیان P450 (CYP11) با افزایش زمان کاهش یافت.
    نتیجه گیری
    این نتایج نشان داد که اورکسین A با تنظیم بیان StAR، 3β-HSD و P450 (CYP11) سبب تحریک ترشح P4 می شود. شناخت مکانیسم های دخیل در افزایش ترشح P4 توسط اورکسین A می تواند رهیافت های درمانی جدیدی را در درمان هومئوستاز هورمونی فراهم کند.
    کلیدواژگان: 3?-HSD، P450 (CYP11)، پروژسترون، اورکسین A، StAR
  • نالان اوزدال *، بکیر اجوز، اوزلم اورونچ کیلینچ، عایشه کاراکوش، سردار دجر صفحات 143-146
    پیشینه
    بیماری بزنوئیتیوز ناشی از بزنویتیا بزنویتی، به علت افزایش تعداد موارد جدید و همچنین توزیع جغرافیایی در بسیاری از کشورهای اروپایی به عنوان یک بیماری باز پدید در گاوها در نظر گرفته می شود.
    هدف
    مطالعه حاضر به منظور بررسی حضور بزنویتیا بزنویتی در گاوهای مناطق شرقی و جنوب شرقی آناتولی ترکیه انجام شد.
    روش کار
    نمونه های خون از 450 راس گاو در استان های موش، وان، سیرت و دیاربکر جمع آوری شدند. به منظور شناسایی آنتی بادی های اختصاصی علیه بزنویتیا بزنویتی در نمونه های سرم، از کیت سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) PrioCHECK®Besnoitia Ab 2.0 استفاده شد.
    نتایج
    نمونه های سرم در 12 (7/2%) مورد از 450 راس گاو فاقد علائم بالینی، علیه بزنویتیا بزنویتی مثبت شدند. میزان شیوع در گاوهای استان های موش، سیرت، دیاربکر و وان به ترتیب 0%، 7/3%، 4/3% و 1/1% (P>0.05) بود. این مطالعه، نخستین مطالعه ای است که حضور بزنویتیا بزنویتی را در گاوهای پرورش یافته در مناطق شرقی و جنوب شرقی آناتولی ترکیه بررسی کرد.
    نتیجه گیری
    اگرچه آزمون الایزا برخی از موارد مثبت را نشان داد، اما بر اساس شواهد موجود نمی توان عفونت بالینی با بزنویتیا بزنویتی را تایید کرد. به منظور بررسی صحت مشاهدات حاضر، انجام آنالیزهای جامع تر ضروری است.
    کلیدواژگان: بزنویتیا بزنویتی، گاو، الایزا، شیوع سرمی
  • عباس اخلاقی، محمود احمدی همدانی * صفحات 147-150
    پیشینه
    استفاده از رنگ های متداول شامل گیمسا، رایت و لشمن به ابزاری ضروری جهت تشخیص تفریقی سلول ها در خون محیطی مبدل شده است.
    هدف
    هدف از این مطالعه ایجاد ترکیب جدیدی از رنگ لشمن-گیمسا (L&G) برای گسترش های خونی پرندگان و مقایسه کفایت این روش با روش های متداول رنگ آمیزی بود.
    روش کار
    سه سری گسترش خون محیطی، یک گسترش برای رنگ لشمن-گیمسا و دو گسترش دیگر برای رنگ های لشمن و گیمسا از 50 نمونه خون جوجه گوشتی تهیه شد. هر سه سری اسلاید توسط دو متخصص کلینیکال پاتولوژی به صورت کور بر اساس خصوصیات رنگ آمیزی (چهار پارامتر) شامل ویژگی های هسته گلبول های قرمز (RBC) و سفید (WBC)، ویژگی های سیتوپلاسم و گرانول های سیتوپلاسمی WBC، مورد ارزیابی قرار گرفتند و میانگین امتیاز درجه بندی اختصاص داده شده توسط هر دو متخصص برای هر کدام از روش های رنگ آمیزی مقایسه شدند.
    نتایج
    میانگین امتیاز درجه بندی دو روش رنگ آمیزی متداول لشمن و گیمسا از نظر ویژگی های هسته RBC و WBC پرندگان به صورت معنی داری (P<0.001) کمتر از رنگ آمیزی جدید لشمن-گیمسا بود. رنگ لشمن-گیمسا وضوح بهتری از ویژگی های هسته RBC و WBC پرندگان ایجاد کرد. روش جدید رنگ آمیزی لشمن-گیمسا اختلاف معنی داری (P<0.001) را در ویژگی های سیتوپلاسمی WBC پرندگان در مقایسه با دو روش دیگر به وجود آورد.
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاضر برای نخستین بار نشان داد که سلول های خونی پرندگان با ترکیب جدید لشمن-گیمسا مطلوب تر رنگ می گیرند. به علاوه، این روش رنگ آمیزی تمایز بهتری بین هسته و سیتوپلاسم نسبت به رنگ های متداول لشمن و گیمسا به تنهایی، ایجاد می کند.
    کلیدواژگان: پرندگان، گسترش خون، رنگ لشمن و گیمسا
  • زهرا نوری، حمیدرضا موسویان *، حمیده اسمعیل زاده، یاسمین والی، مهسا فضلی صفحات 151-154
    پیشینه
    بیماری کلیه پلی کیستیک اتوزومال غالب (ADPKD)، شایع ترین بیماری ژنتیکی ارثی در گربه ها می باشد که اکثرا گربه های پرشین و نژادهای وابسته را تحت تاثیر قرار می دهد.
    هدف
    هدف از مطالعه حاضر، بررسی میزان شیوع بیماری کلیه پلی کیستیک (PKD) در گربه های پرشین در ایران بود. همچنین در این مطالعه ارتباط بین شیوع PKD با جنس و سن و نیز تظاهرات بالینی و پاراکلینیکی بررسی شده است.
    روش کار
    تمام گربه های سالم و بیمار پرشین و نژادهای وابسته که از تاریخ فروردین 1393 تا اردیبهشت 1394 به بیمارستان حیوانات کوچک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران ارجاع داده شدند مورد بررسی آزمایش غربالگری با سونوگرافی قرار گرفتند. هنگامی که حداقل یک کیست در یک کلیه دیده می شد، گربه ها به عنوان مثبت در نظر گرفته می شدند.
    نتایج
    از 76 گربه پرشین و نژادهای وابسته معاینه شده برای غربالگری PKD، 8/36% مبتلا به بیماری و 2/63% منفی گزارش شدند. از اینرو، شیوع PKD در گربه های پرشین و نژادهای وابسته در تهران، ایران، 8/36% گزارش شد، که تقریبا مشابه شیوع این بیماری در سایر نقاط جهان می باشد. همچنین ارتباط معنی داری بین سن و شیوع PKD وجود داشت به طوری که در گربه های مبتلا احتمال تشخیص کیست های کلیوی در سونوگرافی در حیوانات مسن تر افزایش می یافت. به ازای هر سال افزایش سن، احتمال PKD در سونوگرافی، 62/2 برابر افزایش می یافت.
    نتیجه گیری
    شیوع PKD در میان گربه های پرشین در ایران به نسبت بالا بوده و توجه ناکافی به بروز و شیوع PKD در گربه ها به خصوص در برنامه های تکثیر و پرورش می تواند سبب انتشار این بیماری در گربه های پرشین شود.
    کلیدواژگان: ایران، گربه پرشین، بیماری کلیه پلی کیستیک، شیوع، سونوگرافی
|
  • T. Shomali *, N. Mosleh Pages 81-88
    Zataria multiflora Boiss. (ZM) from Lamiaceae family, is an herb native to Iran, Pakistan, and Afghanistan with a history of use both as a condiment and a traditional medicine. The herb and/or its preparations have also shown promising effects in modern pharmacological studies. With regard to the importance of reducing synthetic drug administration both as growth promoters and therapeutic agents in poultry industry, this review is a short account of current knowledge about the beneficial effects of this herb on broiler health and performance parameters based on published materials in different databases such as Google Scholar, PubMed, ScienceDirect, Scientific Information Database, Scopus, etc. It seems that ZM, possibly due to the presence of thymol and carvacrol as its main constituents, can affect broiler’s health especially with regard to its antioxidant effects, immunomodulatory properties and proper effects on gut bacterial pathogens and/or microbiota. It should be kept in mind that although major constituents of ZM essential oil (as the most studied preparation of the herb) are relatively similar, their relative content may show a broad range that can subsequently affect the outcome of ZM essential oil administration to broilers. Overall, ZM is a pluripotent herb and its effect on broilers should be more clarified in future studies.
    Keywords: Broiler, Health, Immune system, Performance, Zataria multiflora
  • M. Mohebbi, Fani, A. Omidi orcid, A. Mirzaei, S. Nazifi, E. Pourtajabadi, M. Badkoobeh Pages 89-95
    Background
    The sub-clinical carry-over effects of post-partum (PP) conditions and the problems independent of parturition may affect the cows’ performance during the breeding period.
    Aims
    It was hypothesized that some mid-lactation cows may have compromised liver functions and calculating liver activity index (LAI; -1.5 to +1.5) may be helpful in detecting such conditions.
    Methods
    Plasma lipid and protein profiles, retinol and ceruloplasmin were measured in 37 Holstein cows on days 60, 90, and 120 PP. Liver activity index was calculated using the measures of cholesterol, albumin and retinol. The results were interpreted using some health and performance indices.
    Results
    The mean LAI was 0.00 ± 0.61. Sixteen cows (45.7%) were LAI‾ and 19 cows (54.3%) were LAI+. In LAI+ cows the concentrations of cholesterol and albumin were unchanged, but in LAI‾ cows both of them increased through the study (P<0.05). Greater concentrations of low density lipoproteins (LDL) (P<0.01) and lower concentrations of γ- and total globulins (P<0.05; day 60) were detected in LAI+ cows. Ceruloplasmin was not different between the LAI groups with the highest level on day 90. Cholesterol had the strongest and the most repeated correlations with LAI during the study. The correlation of albumin with LAI faded on day 120 and vitamin A had a relationship only on day 60 PP. Triglycerides (TGs), very low density lipoproteins (VLDL) (day 60) and LDL (days 60 and 90) had positive correlations with LAI. All globulin fractions showed negative correlations with LAI on day 60. Seventy percent of the cows without endometritis (day 30 PP) and 33% of the infected cows were LAI+ during the breeding period. About 79% of the cows with body condition score (BCS) loss ≤0.75 (day 60) and 38% of the cows with BCS loss >0.75 were LAI+ during the breeding period.
    Conclusion
    Compromised liver functions may exist in dairy cows during the breeding period and may be detected by calculating LAI. The relationship of LAI during the progressed lactation with herd’s performance needs to be investigated.
    Keywords: Breeding period, Dairy cow, Liver activity index
  • O. E. G?mez Quispe *, G. A. Gutiérrez, Reynoso, A. Gallegos, Cardenas, F. G. Fumuso, M. Asparrin, Del Carpio, C. W. Jara, D. Ponce, M. Miguel, C. R. Youngs, H. W. Vivanco Pages 96-104
    Background
    One of the factors limiting successful processing of alpaca (Vicugna pacos) semen is the viscosity of seminal plasma. The viscous nature of the collected ejaculate has hindered sperm cryopreservation as well as artificial insemination (AI) under field conditions.
    Aims
    The objective of this investigation was to evaluate recovery, motility, and plasma membrane integrity of alpaca spermatozoa after centrifugation in one of two different solutions at one of three different combinations of speed and time.
    Methods
    A total of 24 ejaculates was recovered from seven reproductively sound Huacaya males using a modified artificial vagina (AV) after training the animals for semen collection. A 2 × 3 factorial treatment arrangement was utilized for this study. Ejaculates were divided into fractions for centrifugation in one of two solutions (Tris extender or PureSperm®80 density gradient solution) at one of three combinations of speed and time (492 × g for 15 min, 1968 × g for 10 min, or 4448 × g for 7 min). The experiment was replicated eight times.
    Results
    Analysis revealed that centrifugation at 4448 × g for 7 min in PureSperm80 provided a high recovery rate of spermatozoa with the highest sperm motility and functional integrity of plasma membrane post-centrifugation.
    Conclusion
    Results suggest that adoption of this procedure (centrifugation at 4448 × g for 7 min in PureSperm80) in the initial processing of alpaca ejaculates may enhance subsequent ability to use semen for AI and other assisted reproductive biotechnologies in this species.
    Keywords: Camelids, Ejaculate, PureSperm®80, Seminal plasma, Viscosity
  • M. Mayahi *, Z. Boroomand, R. A. Jafari, S. Khademian, H. Hoseini Pages 105-111
    Background
    Avian reovirus (ARV) has a global distribution in nature and most clinical signs are found in broiler type chickens.
    Aims
    This study was conducted to detect and identify reovirus infections from vaccinated breeder chickens and their progenies.
    Methods
    A total of 20 tissue and blood samples were collected from vaccinated broiler breeders and their progenies with gastrointestinal or performance problems during peak production. Antibody titers were measured by indirect enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) tests. RNA extraction from tissue samples was performed and cDNA was prepared and directly used in the polymerase chain reaction (PCR). Nucleotide sequences were bilaterally determined using internal primers. The analysis of the nucleotide sequences and their related amino acids was performed by the specialized Molecular Evolutionary Genetics Analysis software (6th version).
    Results
    The virus variant was detected in two vaccinated broiler breeders and five broiler flocks. The vaccine strains in breeder flocks included S1133, SS412, 1733, 2408 belonging to genotype 1 from the reovirus phylogenetic tree. Sequence 7 from the isolated reovirus based on the σC revealed that they were different from the reovirus vaccine, and that 6 isolates belonged to genotype 1 of the phylogenetic tree while 1 isolate belonged to branch 4 of the phylogenetic tree.
    Conclusion
    The study showed that the new reovirus strain isolated from vaccinated birds differs from common strains used in the vaccines. It is therefore essential to prevent the effects of the field reovirus on the performance of industrial poultry, by updating and inventing new commercial vaccines, live and killed, against the reovirus.
    Keywords: Broiler, Broiler breeder, Phylogenetic tree, Reovirus, ?C protein
  • H. Mirhaj, H. Honari *, E. Zamani Pages 112-119
    Background
    Anthrax is a particularly dangerous infectious disease that affects humans and livestock. Efficacious vaccines that can rapidly induce a long-term immune response are required to prevent anthrax infection in humans. Domains 4 and 1 of the protective antigen (PA) and lethal factor (LF), respectively, have very high antigenic properties.
    Aims
    In this experimental study, the pET28a-lfD1-pa4 expression vector was designed, constructed and transferred into E. coli BL21 (DE3) plysS.
    Methods
    For this purpose, pa4 gene was amplified by polymerase chain reaction (PCR) and cloned in a pGEM T-easy vector. The pGEM-pa4 and pGEM-lfD1 were digested by XbaI and HindIII enzymes. The ligation reaction was performed by ligase T4 enzyme and the gene cassette, lfD1-pa4, was subcloned in pET28a and transferred to E. coli BL21 (DE3) PlysS. Expression and purification of chimeric proteins were confirmed by sodium dodecyl sulfate-polyacrylamide gel electrophoresis (SDS-PAGE) and Western blotting techniques. The chimera LFD1-PA4 and mixed LFD1+PA4 proteins were injected four times into mice and antibody production was relativity evaluated by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) test.
    Results
    The results showed that both chimeric and mixed proteins are immunogenic, but LFD1-PA4 has a higher potential to stimulate mice immune system.
    Conclusion
    LFD1-PA4 chimeric protein induced a higher immune response than LFD1+PA4 mixed protein and elicited antibody responses to LF and edema factor (EF), therefore, it holds promise to be a more effective trivalent vaccine candidate to use in anthrax prevention.
    Keywords: Anthrax, Antibody titer, LFD1, LFD1-PA4, PA4
  • H. Sharideh, M. Zhandi *, M. Zaghari, A. Akhlaghi, S. M. H. Hussaini, A. R. Yousefi Pages 120-125
    Background
    The immune response of aged broiler breeder hens is influenced by many factors including obesity and aged lymphatic organs, but may improve by increasing the bioavailability of various nutrients such as zinc (Zn). Dietary supplementation of phytase can improve Zn availability in senescent broiler breeder hens.
    Aims
    The aim of this study was to investigate the effect of supplementary zinc oxide (ZnO) and phytase in a maize-soybean meal-based diet on immune responses of broiler breeder hens.
    Methods
    In a 2 × 4 factorial arrangement, a total of 128 hens were randomly assigned into eight groups. The birds received two levels of phytase (0 or 300 U/kg diet) and four levels of ZnO (30, 60, 90, and 120 mg/kg diet) for 13 successive wk (59-72 wk of age).
    Results
    Results showed that phytase supplementation significantly increased immunoglobulin M (IgM), cutaneous basophil hypersensitivity (CBH) responses, total number of leukocytes, percentage of lymphocytes, and heterophil to lymphocyte ratios. The percentage of basophils and monocytes, however, decreased with phytase supplementation. Supplementation of ZnO increased anti-sheep red blood cells (SRBC) antibody titer, IgM, CBH responses, the total number of leukocytes, and the percentage of lymphocytes. Dietary supplementation of ZnO decreased the percentage of heterophil, and heterophil to lymphocyte ratio. A significant interaction effect of phytase and ZnO was found on the total number of leukocytes and percentage of lymphocytes.
    Conclusion
    Dietary supplementation of ZnO (90 mg/kg diet) and phytase had some positive effects on improving immune responses in broiler breeder hens.
    Keywords: Hen, Immunity, Leukocyte, Phytase, Zinc
  • J. R. Luna, Orozco, M. A. Gonz?lez, Ramos, G. Calder?n, Leyva, L. R. Gayt?n, Alem?n, F. Arellano, Rodr?guez, O. ?ngel, Garc?a, F. G. Véliz, Deras orcid * Pages 126-130
    Background
    Sperm cryopreservation is an important tool for breed improvement, nonetheless, spermatozoids of rams are extremely sensitive to cryopreservation.
    Aims
    The present research was to compare a liposome-based (OptiXcell: OX) diluent, a commercial TRIS-egg yolk (Optidyl: OP) and a citrate egg yolk-based (CY) diluent on ovine semen quality through the cryopreservation process.
    Methods
    Semen was collected from four sexually mature Dorper rams during the natural breeding season. After collection, semen was evaluated and diluted in OX, OP or CY diluent and was cooled from 37°C to 4°C for 2 h (refrigerated semen, RS), after that semen-filled straws were placed in liquid nitrogen (LN) vapour for 10 min, then immersed into LN at -196°C (cryopreserved semen, CS) and stored until evaluation.
    Results
    For fresh semen (FS), similar values (P>0.05) were obtained from the 3 diluents [motility (4.2 ± 0.3), viability (75.4 ± 3.2), hypo-osmotic swelling test (HOST) (59.2 ± 2.1), and normality (84.7 ± 3.5)]. The motility values were higher for RS with OX and CY (4.0 ± 0.2 and 3.6 ± 0.3, respectively) compared to OP (3.0 ± 0.21; P<0.05). The viability was reduced after refrigeration and freezing (P<0.05). Refrigerated semen viability was similar for OX (65%), CY (63%) and OP diluents (60%; P>0.05), but for frozen semen, viability was lower in the CY diluent (P<0.05). Membrane integrity (HOST) in OX (53.6 ± 1.7) was similar to that in OP (50.7 ± 1.5; P>0.05) but higher than in CY (48.7 ± 1.5; P<0.05).
    Conclusion
    No difference was found between the OX diluents and those made with egg yolk in terms of sperm parameters; however, the OX diluent was more efficient in protecting the integrity of membrane in freezing/thawing semen.
    Keywords: Cryopreservation, Diluent, Egg yolk, Liposome
  • Y. R. Yang *, F. Yang, N. Sun, G. Y. Wang Pages 131-135
    Background
    Orbifloxacin is being widely used in China to treat fish infections in an extra-label manner, which may cause its potential residues in edible tissues.
    Aims
    The purpose of this study was to determine the disposition kinetics of orbifloxacin in crucian carp (Carassius auratus) following intramuscular administration for its further safe application in aquaculture industry.
    Methods
    Tissue samples of skin, muscle, kidney, and liver were collected from six crucian carps reared at 25°C at 5, 10, 15, 30, 45 min, 1, 2, 4, 6, 12, 24, 48, 72, and 96 h following a single intramuscular injection at 7.5 mg/kg body weight (BW). The orbifloxacin concentrations in tissues were determined using a high-performance liquid chromatography (HPLC) method with a fluorescence detector, then average concentrations versus time data were subjected to non-compartmental analysis to obtain the kinetic parameters.
    Results
    The peak concentration of 5.68 ± 0.03 µg/g was calculated in kidney at 2 h, followed by muscle (5.51 ± 0.01 µg/g) at 4 h, liver (4.84 ± 0.20 µg/g) at 2 h, and skin (4.27 ± 0.08 µg/g) at 4 h. Area under concentration-time curve was calculated as 79.22, 94.72, 118.65, and 129.02 h·µg/g in kidney, liver, skin, and muscle, respectively. And the elimination half-lives were determined as 18.17, 18.41, 18.77, and 19.11 h in skin, kidney, muscle, and liver, respectively.
    Conclusion
    It was shown that orbifloxacin was well distributed into tissues while relatively slowly eliminated in crucian carp reared at 25°C following a single intramuscular injection.
    Keywords: Crucian carp, Disposition kinetics, Intramuscular injection, Orbifloxacin, Tissue depletion
  • M. Li, N. Zu, C. S. Zhang, M. Y. Xie, Y. Z. Liu, X. J. Xu * Pages 136-142
    Background
    Orexin A, a small-molecule peptide, can regulate female hormones, but limited evidence for its mechanism of activity exists in ovine.
    Aims
    The objective of this study was to investigate the effect of orexin A on progesterone (P4) secretion in cultured granulosa of sheep follicles.
    Methods
    Sheep ovarian granulosa were isolated and identified, pre-incubated with luteinizing hormone (LH) (2.5 IU/ml), follicle-stimulating hormone (FSH) (2.5 IU/ml), or oestrogen (1 µg/ml); and cultured in vitro. The pretreated sheep ovarian granulosa were subsequently cultured with different concentrations (1 nM, 10 nM, 58 nM, 100 nM, and 145 nM) of orexin A for varying amounts of time (0 h, 24 h, 48 h, and 72 h). Then, the expression levels of P4, steroidogenic acute regulatory protein (StAR), 3β-Hydroxysteroid dehydrogenase (3β-HSD) and cytochrome P450 (CYP11) were determined.
    Results
    The results showed that the sheep ovarian granulosa were correctly identified. The different concentrations of orexin A promoted the secretion of P4 from granulosa in the ovine ovary compared with that in the control. The expression of StAR, 3β-HSD and P450 (CYP11) gradually increased, and then decreased with increasing concentrations of orexin A, but the expression of P450 (CYP11) decreased with the increase of time.
    Conclusion
    These results revealed that orexin A promotes the secretion of P4 by regulating the expression of StAR, 3β-HSD, and P450 (CYP11). Understanding the mechanism underlying the promotion of P4 by orexin A could open new therapeutic possibilities in the treatment of hormone homeostasis.
    Keywords: 3?-HSD, P450 (CYP11), Progesterone, Orexin A, StAR
  • N. ?zdal *, B. O?uz, ?. Orunç K?l?nç, A. Karaku?, S. De?er Pages 143-146
    Background
    Besnoitiosis caused by Besnoitia besnoiti is regarded as a re-emerging disease in cattle because of the increased number of cases and geographical distribution in many European countries.
    Aims
    The present study was conducted to determine the presence of B. besnoiti in cattle in the Eastern and Southeastern Anatolia of Turkey.
    Methods
    Blood samples were collected from 450 cattle in the provinces of Mus, Van, Siirt, and Diyarbakir. PrioCHECK®Besnoitia Ab 2.0 enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) kit was used to detect specific anti-B. besnoiti antibodies in the serum samples.
    Results
    ‏Twelve (2.7%) of the 450 asymptomatic cattle were seropositive against B. besnoiti. In cattle, the prevalence rates were 0%, 3.7%, 3.4%, and 1.1% in Mus, Siirt, Diyarbakir, and Van provinces (P>0.05), respectively. This study is the first to investigate the presence of B. besnoiti in cattle raised in the Eastern and Southeastern Anatolia of Turkey.
    Conclusion
    Although the ELISA test revealed some positive cases, concrete evidence for the establishment of clinical B. besnoiti infection could not be verified. More comprehensive analysis would be necessary to determine the significance of the present observations.
    Keywords: Besnoitia besnoiti, Cattle, ELISA, Seroprevalance
  • A. Akhlaghi, M. Ahmadi, Hamedani * Pages 147-150
    Background
    The use of conventional stains including Giemsa, Wright and Leishman have become an essential tool for differential diagnosis of cells in peripheral blood.
    Aims
    The aim of the study was to develop a new combination of Leishman-Giemsa (L&G) stain for avian blood smears and to compare its efficacy with conventional staining methods.
    Methods
    Three sets of peripheral blood smears, one smear for L&G stain and two other smears for Leishman and Giemsa stains, created from 50 broiler chickens blood samples. All the three sets of slides were blind screened by two expert clinical pathologists and scored based on the staining characteristics (4 parameters) such as nuclear features of red blood cell (RBC) and white blood cell (WBC), cytoplasmic features and cytoplasmic granularity of WBC. The average grading score assigned by two experts for each staining method were compared.
    Results
    The average grading score of two conventional Leishman and Giemsa staining methods were significantly lower (P<0.001) than new L&G staining method in avian nuclear features of the RBC and WBC. The L&G stain gave a better clarity of nuclear features of avian RBC and WBC. The new L&G staining technique created significant differences (P<0.001) in cytoplasmic features of avian WBC compared to the other two methods.
    Conclusions
    For the first time, the results of the present study showed that the avian blood cells are more desirable stained with a new combination of L&G stain. In addition, it gives a better nuclear and cytoplasmic differential staining than the conventional Giemsa and Leishman stains when used alone.
    Keywords: Avian, Blood smear, Leishman, Giemsa stain
  • Z. Noori, H. R. Moosavian *, H. Esmaeilzadeh, Y. Vali, M. Fazli Pages 151-154
    Background
    Autosomal-dominant polycystic kidney disease (ADPKD) is the most prevalent inherited genetic disease of cats, predominantly affecting Persians and Persian-related cats.
    Aims
    The purpose of this study was to determine prevalence of polycystic kidney disease (PKD) in Persian cats in Iran, and also to assess the relationships between PKD and gender, age as well as clinical and paracilinical manifestations.
    Methods
    Sonographic screening examination was performed on all healthy and unhealthy Persian and Persian-related cats referred to Small Animal Hospital of Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, from April 2014 to May 2015. Cats were classified as positive when at least one anechoic cavity was found in at least one kidney.
    Results
    Of 76 Persian and Persian-related cats submitted for PKD ultrasound screening, 36.8% were found to have the disease and 63.2% were negative. Therefore, the prevalence of PKD was estimated 36.8% in Persian and Persian related cats in Tehran, Iran, which is approximately similar to prevalence in other parts of the world. Furthermore, there was a significant correlation between PKD and age, as in affected cats the detection probability of renal cysts in sonography was increased in older animals. For each year increase in age, the detection probability of PKD in sonography was increased about 2.62 times.
    Conclusion
    The prevalence of the PKD amongst Persian cats in Iran is relatively high, and insufficient attention to incidence and prevalence of PKD especially in breeding programs, would spread the disease throughout in Persian cats.
    Keywords: Iran, Persian cat, Polycystic kidney disease, Prevalence, Sonography