فهرست مطالب

  • پیاپی 16 (پاییز و زمستان 1397)
  • تاریخ انتشار: 1398/03/11
  • تعداد عناوین: 7
|
  • محدثه صالحی سربیژن*، امیر لطافت کار، مهدی خالقی صفحات 1-15
    رایج ترین عارضه جانبی متاثر از فعالیت بدنی، خطر آسیب عضلانی اسکلتی است که آسیب لیگامان صلیبی قدامی، از شایع ترین آن ها است. هدف این تحقیق مقایسه تاثیر شش هفته تمرینات جامع پیشگیری از آسیب لیگامان صلیبی قدامی همراه بازخورد درونی و بیرونی بر حس عمقی و عملکرد مفصل زانو زنان فعال دانشگاهی بود. 45 زن فعال دانشگاهی 25- 18 سال، داوطلبانه و تصادفی در سه گروه (بازخورد درونی، بیرونی و کنترل) به مدت 6 هفته، سه جلسه در هفته پروتکل تمرینی را اجرا نمودند. برای اندازه گیری حس عمقی و عملکرد زانو از گونیامتر و آزمون های عملکردی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. آزمون های آماری کواریانس، تی زوجی و آزمون تعقیبی کوکی برای تجزیه و تحلیل آماری با سطح معناداری 0/05≥p استفاده شد. نتایج کلی تحقیق نشان داد پروتکل تمرینی حاضر همراه بازخورد درونی و بیرونی، تاثیر معنی داری بر حس عمقی p≤0/001 و عملکرد p=0/000 زانو داشته و تفاوت معناداری میان دو گروه تمرینی مشاهده نشد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، پیشنهاد می شود، این پروتکل تمرینی همچون ابزار و روشی مکمل در کنار روش های دیگر تمرینی برای افراد مستعد آسیب لیگامان صلیبی قدامی مورد استفاده مربیان و متخصصین علوم ورزشی قرار گیرد.
    کلیدواژگان: حس عمقی، بازخورد، پیشگیری از آسیب، لیگامان صلیبی قدامی
  • مجید جلیلی، فرزاد ناظم*، اکبر سازوار صفحات 17-28
    مهم ترین شاخص تندرستی و آمادگی جسمانی، توان هوازی (VO2max) است. دشواری اجرایی اندازه گیری آزمایشگاهی توان هوازی، موجب توسعه مدل های برآورد توان هوازی با آزمون های ورزشی میدانی شده است. هدف این پژوهش طراحی معادله بومی برآورد توان هوازی با آزمون ساده و ایمن شش دقیقه پیاده روی (6MWT) در کودکان بود. VO2max  192پسر سالم 8 تا 12ساله در آزمون بروس تعدیل شده به روش آنالیز گازهای تنفسی اندازه گیری شد. آزمون 6MWT و متغیرهای ترکیب بدن به روش استاندارد اندازه گیری شد. از رگرسیون چندمتغیره برای طراحی معادله برآورد توان هوازی نسبی (ml/kg/min) استفاده شد. برای اعتبار سنجی معادله توان هوازی از روش همبستگی و مدل گرافیکی بلاند-آلتمن استفاده شد. همبستگی بالایی میان VO2max اندازه گیری شده به روش مستقیم و متغیرهای مستقل مشاهده شد (0/001≥p ، 0/25-0/734=r). توان هوازی پسران با استفاده از وزن و آزمون 6MWT قابل برآورد بود (0/001≥p، ml/kg/min  2/74=SEE، 0/743= r2) . صحت مدل بومی توان هوازی با همبستگی بالا میان VO2max  اندازه گیری شده و برآوردشده تایید شد (0/001≥p ، 0/861=r)؛ همچنین، مدل گرافیکی بلاند-آلتمن حاکی از توافق بالا میان VO2max اندازه گیری شده بود. به نظر می رسد، مربیان ورزش و تندرستی با کاربست معادله بومی برآورد توان هوازی برمبنای آزمون 6MWT می توانند به سادگی توان هوازی کودکان را اندازه گیری و بنابراین ارزیابی مناسبی از تاثیر تمرین های ورزشی بر آمادگی قلبی-تنفسی ایشان در اختیار داشته باشند.
    کلیدواژگان: کودکان، آزمون شش دقیقه پیاده روی، معادلات پیشگوی توان هوازی
  • مجید مردانیان قهفرخی*، عبدالحمید حبیبی، حامد رضایی نسب صفحات 29-38
    مصرف ویتامینC در جذب آهن اهمیت خاصی دارد. هفته مصرف مکمل ویتامینC بر وضعیت آهن و شاخص های هماتولوژی فوتبالیست های باشگاهی بود. در این مطالعه نیمه تجربی، 40 سال، شاخص توده بدنی 0/47±29/26 میلی لیتر بر کیلوگرم بردقیقه)، به طور تصادفی به 2روز آزمودنی های گروه مکمل 400 ساعت پس از دوره ی مکمل دهی، آزمون وامانده ساز بروس انجام شد. نمونه های خون جهت اندازه گیری سطوح آهن و فریتین، گلوبول قرمز و هموگلوبین، پیش و پس از مکمل دهی، بلافاصله بعد و 72 =p=p=p=0/008) نشان داد. پس از فعالیت وامانده ساز هوازی، سطوح گلوبول قرمز (0/034)، آهن (0/023) و فریتین (0/031) گروه مکمل نسبت به دارونما کاهش معنی داری یافت. پس از 72 =0/036هفته مکمل ویتامینC می تواند موجب بهبود وضعیت آهن و فریتین سرم، گلوبول قرمز و هموگلوبین بازیکنان فوتبال باشگاهی پیش از فعالیت های شدید و در دوره ریکاوری شود.
    کلیدواژگان: فعالیت ورزشی، فوتبال، آنمی، اسید آسکوربیک
  • اکرم ارزانی*، شادمهر میردار صفحات 39-49
    آکواپورین-5 (AQP5) پروتئین غشایی و انتگرالی است که نقش مهمی در حفظ هومئوستاز آب ریه در دوران بالیدگی ایفا می کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره کاهش بار تمرینی توام با مصرف عصاره دانه گیاه سیاه دانه بر سطوح AQP5 بافت ریه موش های در حال بالیدگی است. 110 سر موش صحرایی ویستار نر نوزاد سه هفته ای با میانگین وزن 9±68 گرم تصادفی به سه گروه پایه، کنترل و تمرین تقسیم بندی شدند. پس از پایان دوره شش هفته ای تمرین، گروه کنترل به دو گروه با و بدون مصرف عصاره دانه گیاه سیاه دانه و گروه تمرین به شش گروه کاهش بار تمرین (تکرار، تواتر و شدت) توام با مصرف عصاره دانه گیاه سیاه دانه و بدون مصرف عصاره دانه گیاه سیاه دانه، تقسیم بندی شدند. مکمل عصاره دانه گیاه سیاه دانه پس از هفته شش، روزانه به مقدار  500 mg/kgوزن بدن به صورت گاواژ به گروه های سیاهدانه خورانده شد. تمرین تناوبی فزاینده به مدت شش جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه با سرعت 15 تا 70 متر بر دقیقه و سپس مرحله کاهش بار تمرین به مدت سه هفته در سه الگوی کاهش تکرار، تواتر و شدت انجام شد. اندازه گیری سطوح AQP5 به روشELISA  انجام شد. تجزیه و تحلیل با آنالیز واریانس دوطرفه و آزمون LSD در سطح 0/05≥α انجام شد. همچنان که مصرف عصاره دانه گیاه سیاه دانه میانگین سطوح AQP5 گروه های کاهش بار تمرین تکرار، تواتر و شدت را افزایش داد، اما تفاوت معنی داری (0/45 ≤p) میان سطوح AQP5 گروه های با و بدون مکمل عصاره دانه گیاه سیاه دانه ملاحظه نشد؛ همچنین، کاهش بار تمرین  سه هفته ای در مقایسه با کاهش بار تمرین  دو هفته ای موجب افزایش معناداری سطوح AQP5 شد. پیشنهاد می شود اثرات آنتی هیستامینی و ضد آسمی دانه گیاه سیاه دانه به همراه یک دوره کاهش بار تمرینی با افزایش سطوح آکواپورین-5 موجب بهبود شاخص های فیزیولوژیکی و عملکردی ریه در دوران بالیدگی شود.
    کلیدواژگان: تمرین تناوبی، کاهش بار تمرین، سیاهدانه، آکواپورین-5
  • سیدحسین حسینی مهر*، مهرداد عنبریان صفحات 51-61
    هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر زاویه ابداکشن شانه، برتر و غیربرتر بودن دست و اعمال بار خارجی بر نسبت هم انقباضی عضلات شانه ورزشکاران پرتاب از بالای سر و افراد غیرورزشکار هم زمان با ابداکشن بازو در سطح کتف بود. 10 نفر شناگر، 10 نفر بازیکن هندبال، 10 نفر بازیکن تنیس و 10 نفر غیرورزشکار  داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. فعالیت الکترومیوگرافی عضلات شانه (دلتوئید میانی و قدامی، ذوزنقه فوقانی، میانی و تحتانی، تحت خاری، پشتی بزرگ و دندانه ای قدامی) در وضعیت دینامیکی و استاتیکی ابداکشن بازو در سه زاویه (0-45 درجه به مدت یک ثانیه و نگه داری آن به مدت سه ثانیه، 90-0 درجه به مدت دو ثانیه و نگه داری آن به مدت سه ثانیه ، 135-0 درجه به مدت سه ثانیه و نگه داری آن به مدت سه ثانیه) در شانه برتر و غیربرتر در شرایط اعمال بار خارجی و بدون اعمال بار ثبت گردید. نسبت هم انقباضی عضلات در دو گروه مقایسه شد. نتایج مطالعه نشان داد که بار خارجی، غالب بودن دست و زاویه ابداکشن بازو بر نسبت هم انقباضی عضلات مجموعه شانه در ابداکشن بازو (ابداکشن دینامیک) و نگه داری آن (ابداکشن ایستا) در سطح کتف تاثیرگذار است و در نسبت هم انقباضی عضلات مجموعه شانه در ابداکشن بازو و نگه داری آن در سطح کتف میان گروه های مختلف تحقیق تفاوت معنی داری دارد (p≤0/05). تفاوت در نسبت هم انقباضی عضلات شانه در میان ورزشکاران و در مقایسه ورزشکاران با غیرورزشکاران در زوایای مختلف ابداکشن بازو ممکن است به دلیل ماهیت هر رشته ورزشی و سازگاری ورزشکاران با تمرینات و استفاده زیاد از اندام فوقانی در اجرای مهارت ورزشی باشد.
    کلیدواژگان: هم انقباضی، بار خارجی، دست برتر
  • الهه پیمانی، غلام علی قاسمی*، مهدی قادریان صفحات 63-77
    میلومننگوسل پس از فلج مغزی شایع ترین نقص مادر زادی سیستم عصبی است که موجب اختلال در عملکرد بسیاری از ساختارهای بدن می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر شش هفته تمرینات جسمانی منتخب بر تعادل، کنترل قامت و عملکرد اندام تحتانی کودکان میلومننگوسلی بود. در این مطالعه شبه آزمایشگاهی 10 پسر  10 تا 11 ساله مبتلا به میلومننگوسل با ضایعه در سطوح L4 -L5 که مستقلا قادر به ایستادن و برداشتن حداقل پنج گام بودند، انتخاب و پس از اخذ رضایت نامه کتبی از والدین در یک گروه تجربی قرار گرفتند. پیش و پس از شش هفته (چهار جلسه 60 دقیقه ای در هفته) انجام پروتکل تمرینی محقق ساخته، متغیرهای تعادل ایستا و پویا (مقیاس تعادلیPBS)، نوسانات پاسچر (دستگاه فوت اسکن)، زاویه کرانیوورتبرال گردن و دامنه حرکتی زانو و ران (گونیامتر)، زاویه قوس پشتی (خط کش منعطف)، قدرت اکستنسورهای تنه و زانو (دینامومتر) آزمودنی ها اندازه گیری شد. اطلاعات با آزمون تی وابسته در نرم افزار SPSS 22 تحلیل گردید (0/05≥P). نتایج نشان دهنده تفاوت معنادار میان پیش آزمون و پس آزمون در همه متغیرها به جز شاخص کلی نوسانات قامتی و قدرت اکستنسورهای تنه (0/05≤ P) بود. باتوجه به اثربخشی پروتکل تمرینی استفاده شده، می توان از این پروتکل، برای بهبود وضعیت قامت، تعادل و عملکرد اندام تحتانی در توانبخشی مبتلایان میلومننگوسل و افراد مشابه با این افراد استفاده کرد.
    کلیدواژگان: میلومننگوسل، کنترل قامت، تعادل، عملکرد، تمرینات جسمانی
  • محمدرضا محمودخانی، هومن مینونژاد*، رضا رجبی، امیرحسین براتی صفحات 79-92
    جودو یکی از پرمخاطب ترین هنرهای رزمی دنیا است، پژوهشگران خطر بروز آسیب در هنگام تمرین جودو را بیشتر از زمان مسابقه گزارش کرده اند. بنابراین، رو ش های تمرین ایمن تر و اثربخش تر باید مورد توجه قرار گیرد. با توجه به ضرورت توسعه و کاربرد رویکردهای پیشگیری از آسیب و بهبود عملکرد ورزشی، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین عملکردی اختصاصی جودو بر عوامل خطرزای بروز آسیب و عملکرد ورزشی جودوکاران پسر غیرنخبه می باشد. 46 نفر جودوکار غیرنخبه هدفمند انتخاب و به روش تصادفی در دو گروه آزمایش(23نفر) و کنترل(23نفر) تقسیم شدند. گروه تجربی هشت هفته در برنامه تمرینات عملکردی اختصاصی جودو که محققان طراحی کرده بودند، شرکت نمودند. گروه کنترل در مدت مشابه، به تمرینات مرسوم جودو پرداختند. تمرینات سه بار در هفته و در هر جلسه 90 دقیقه انجام شد. آزمودنی ها 24 ساعت پیش از شروع و پس از پایان دوره در پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. برای بررسی نرمال بودن داده ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معنی داری (05/.0≥p) استفاده شد. آنالیزها با استفاده از نرم افزار SPSS21 انجام شد. بر اساس یافته ها افزایش معناداری در امتیاز آزمون های غربالگری حرکت عملکردی (0/001=p)، تعادل y  اندام فوقانی (0/001=p)، پرش عمودی (0/001=p) و آمادگی اختصاصی جودو (0/001=p) در گروه تجربی مشاهده شد. مداخله تمرینی این پژوهش همزمان بر کاهش یا تعدیل عوامل خطرزای بروز آسیب و ارتقای عملکرد ورزشی اختصاصی موثر بود؛ بنابر این نسبت به برنامه های تمرینی رایج کارآمدتر است.
    کلیدواژگان: تمرین عملکردی، پیشگیری از آسیب، غربالگری حرکت عملکردی، اجرای ورزشی
|
  • Mohadse Salehi Sarbizhan*, Amir Letafatkar, Mehdi Khaleghi Pages 1-15
    The most common side effect of physical activity is the risk of musculoskeletal damage, that anterior cruciate ligament injury is the most common one. Purpose of the study is comparing the effect of six weeks of comprehensive injury prevention training on anterior cruciate ligament with internal and external feedback on the proprioception and knee function of active female university students. Forty five active female university students aged 18-25 years were volunteered and randomly assigned to three groups (internal, external and control) and they performed the protocol three times a week for six weeks. Proprioception and function of the knee joint were measured using goniometer and functional tests in two stages  namely pre-test and post-test. Statistical analysis of covariance, paired t test and Tukey's post hoc tests were used for statistical analysis with a significant level of p≤0.05. Overall results of the study showed that the present exercise protocol with internal and external feedback had a significant effect on the proprioception of p≤0.001 and p=0.000 for the knee performance and there was no significant difference between the two training groups. Regarding the results of the study, it is suggested that the present training protocol be addressed by coaches and sport sciences specialists as a complementary tool and method, along with other training methods, for those who are prone to damage to the anterior cruciate ligament.
    Keywords: Proprioception, Feedback, Prevention of Injury, Anterior Cruciate Ligament
  • Majid Jalili, Farzad Nazem*, Akbar Sazvar Pages 17-28
    Aerobic power (VO2max) is an important indicator of the health and physical fitness. Executive problems in direct VO2max measurement has led to developing sub-maximal aerobic power prediction equations. The purpose of present study was to develop native aerobic power prediction equation based on 6-Minute Walk Test (6MWT) and body composition indices in children. In 192 healthy children (8 to 12 years) VO2max was objectively measured by Bruce treadmill protocol with gas analysis. The 6MWT was performed according to ATS guidelines. Also, anthropometric measurements were measured according to standard methods. Multiple regression analysis was used to design aerobic power (ml/kg/min) prediction equation. Accuracy of native VO2max prediction equation was assessed by Pearson correlation and Bland-Altman approach between measured and predicted VO2max. Significant correlation was observed between direct VO2max and independent variables (r=0.25-0.734). Aerobic power of the boys could be predicted by weight and 6MWT according to the following equation: VO2max(ml/kg/min)= 5.359 + (0.067 × 6MWD m) – (0.286 × Weight kg) (r2=0.743, SEE=2.74 ml/kg/min, p≤0.001). Strong correlation was observed between measured and predicted VO2max (r=0.861, P≤0.001). In addition, Bland and Altman plots demonstrated a high degree of consistency between measured and predicted VO2max. Exercise and fitness coaches by utilization of native aerobic prediction equation based on the 6MWT and weight could be able to assess the aerobic power of the boys and to evaluation of the effects of exercise training on cardio-respiratory fitness.
    Keywords: Children, 6-Minute Walk Test, Aerobic Power Prediction Equation
  • Majid Mardaniyan Ghahfarrokhi*, Abdolhamid Habibi, Hamed Rezaei Nasab Pages 29-38
    Vitamin C consumption is important in Iron absorption. Therefore, the purpose of this study was to investigate the effect of acute aerobic activity after two weeks vitamin C supplementation on Iron status and hematological indices in club football players. In this quasi-experimental study, 40 club football players from Khuzestan province were randomly divided into two groups of vitamin C and placebo. Daily and for 14 days, subjects received 400 mg vitamin C in vitamin C group and 400mg dextrose in placebo group. 48 hours after the end of supplementation, a Bruce test was performed. To measure Iron, Ferritin, RBC and Hb levels, four blood samples were taken from the subjects, before and after the supplementation, immediately after and 72 hours after the Bruce test. Repeated measure ANOVA and Two way analysis of variance was used. 2 weeks of vitamin C supplementation showed a significant increase in RBC (p=0.026), Hb (p=0.041), serum Iron (p=0.008) and serum Ferritin (p=0.004) compared to placebo group. After aerobic exhaustive activity, RBC (p=0.034), serum Iron (p=0.023) and Ferritin (p=0.031) in vitamin C group significantly decreases compared to placebo group. After 72 hours of recovery, the vitamin C group showed a significant increase in serum Iron (p=0.036) and Ferritin (p=0.045) compared to placebo group. It seems that two weeks of vitamin C supplementation can improve the serum Iron, Ferritin, RBC and Hb profile of professional footballers before aerobic exhaustive activity and in recovery.
    Keywords: Physical Activity, Football, Anemia, Ascorbic Acid
  • Akram Arzani*, Shadmehr Mirdar Pages 39-49
    The aquaporin5 (AQP5) is an integral membrane protein that plays an important role in maintaining water homeostasis in the lung during of puberty. The purpose of this study was to evaluate the effect of period of reduced training with Nigella Sativa (NS) supplementation on AQP5 levels in the lung of Male Wistar rats during of puberty. 110 newborn three-week old male Wistar rats with average weight of 68±9 gr, were randomly divided into three groups included; the base, control and training groups. After a 6-week training period, the control group was divided into 2 groups with and without NS and training groups were divided into 6 groups including frequency, volume and intensity taper with and without NS. After 6 weeks, NS supplements were fed daily by gavages to groups of NS 500 mg/kg body weight. Progressive interval training was performed in 6 sessions, 30 minutes each session at a speed of 15 to70 meters per minute, Then, taper phase for three weeks in decreasing pattern, intensity, frequency and volume were performed. AQP5 levels were measured by ELISA methods. Analyzed is done with two-way ANOVA and LSD test at α≤0.05. While NS supplementation were increase average AQP5 levels in the taper groups of frequency, volume and intensity, But, there were no significant differences (P≥0/45) between AQP5 levels in with and without NS groups. Furthermore, three-week taper versus two weeks taper a significant increase the average AQP5 levels in the groups of with and without NS. It is suggested that the antihistaminic and antinociceptive effects of the NS with a period of reduced training with increasing levels of AQP5 would improve the physiological and functional parameters of the lung during of puberty.
    Keywords: Interval training, Taper, Nigella Sativa, Aquaporin5
  • Seyed Hossein Hosseinimehr*, Mehrdad Anbarian Pages 51-61
    The purpose of this study was to compare the effect of shoulder abduction angles, dominant and non-dominant arm and external loading on co-contraction ratio during arm abduction in scapular plane in overhead athletes and non-athletes. 10 swimmers, 10 handball players and 10 tennis players and ten non-athletes voluntarily participated in this study. Electromyography activity of shoulder muscles (middle and anterior deltoid; upper, middle and lower trapezius; infraspinatus, serratus anterior and latissimus dorsi) during dynamic and static arm abduction in 3 different angles (0-45º in 1second and holding it for 3 seconds, 0-90º in 2 seconds and holding it for 3 seconds, 0-135º in 1 second and holding it for 3 seconds) was recorded for dominant and non-dominant arm in loading and non-loading conditions. Co-contraction ratio of shoulder muscles was calculated for both groups. Findings indicated external loading, shoulder dominance and abduction angles had significant effect on shoulder muscles co-contraction ratio during (0-45º, 0-90º, 0-135º) and holding shoulder elevation in scapular plane (45º, 90º, 135º),  also there was significant difference in shoulder muscles co-contraction ratio among four groups during and holding elevation in scapular plane (p≤0.05). Significant differences in shoulder muscles co-contraction ratio among athletes group and between athletes and non-athletes may be related to sport demands and adaptation to exercises and extensive use of upper limb as well.
    Keywords: Co-contraction, External Load, Dominant Hand
  • Elaheh Peymani, Gholam Ali Ghasemi*, Mehdi Ghaderiyan Pages 63-77
    Meningomyelocele after cerebral palsy is the most common congenital defects of the nervous system that impairs the functioning of many body’s structures. This study aimed to assess the effect of six weeks selected physical training on balance, postural control and lower limb function in children with Meningomyelocele. In this quasi-experimental study, 10 boys aged 10-11 years with Meningomyelocele in L4-L5 levels that independently able to stand and take at least 5 steps were selected and after obtaining written consent from the parents, placed in an experimental group. Before and after 6 weeks (four 60-minute sessions per week) participation in a researcher-designed exercise protocol, Static and dynamic balance (Balance Scale PBS), postural sway (foot pressure device), neck craniovertebral angle and knee and hip range of motion (goniometer), thoracic arch angle (flexible ruler) and trunk and knee extensors strength (dynamometer) were measured. Data by t-test in SPSS 22 software was analyzed (p≤0/05). The results were showed significant difference between pre-test and post-test in all variables except the total index of postural control and trunk extensors strength (P≥0/05). Due to the effectiveness of the used exercise protocol, this protocol can be used to improve the postural control, balance and lower extremity function in rehabilitation of patients with Meningomyelocele and similar to those.
    Keywords: Meningomyelocele, Postural Control, Balance, Function, Physical Training
  • Mohammad Reza Mahmoudkhani, Hooman Minoonejad*, Reza Rajabi, Amir Hussein Barati Pages 79-92
    Judo is one of the most popular martial arts in the world. Researchers reported a higher risk of injuries during training rather than the time of competition. So, the safe and effective training methods should be considered. As development and application of injury prevention approaches and athletic performance enhancement is necessary, the purpose of this study was to investigate the effect of 8-week Judo Specific Functional Training on the injury risk factors and athletic performance in non-elite male judokas. 46 non-elite judokas participated in this study. Subjects were randomly divided into two groups of experimental (23:N) and control (23:N). For a period of 8 weeks, the experimental group attended a special judo functional training program designed by the researchers. At the same time, the control group participated in the usual judo training program presented by the coaches. The exercises were performed 3 sessions per week and 90 minutes per session. The subjects participated in pre- and post-tests. After data collection, in order to approve data normality and compare the variables, Shapiro-wilk, ANCOVA analysis was implemented at the significant level (p≤0.05) using SPSS version 21. The results showed that scores of functional movement screening (p=0.001), upper extremity Y balance test (p=0.001), vertical jump (p=0.001) and special judo fitness test (p=0.001) significantly increased among the experimental group in comparison to the Control group. This Judo specific functional training program simultaneously modifies or decreases the injury risk factors and improves the athletic performance and has more efficiency and effectiveness rather than the usual judo training program.
    Keywords: Functional Training, Injury Prevention, Functional Motion Screening, Athletic Performance