فهرست مطالب

  • سال هشتم شماره 1 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/01
  • تعداد عناوین: 7
|
  • سعید قاسمی اسفهلان، اسداله بابای اهری، محسن تربتی، ابوالفضل نرمانی، مهدی ارزن لو* صفحات 1-17

    طی دو دهه ی اخیر، علاقه ی فزاینده ای به مطالعه ی اندوفیت ها، منشاء و تنوع زیستی آنها، اثرات متقابلشان و گیاهان میزبان، نقش آنها در اکولوژی و همچنین خصوصیات شیمیایی و فعالیت های زیستی متابولیت های ثانویه ی تولید شده توسط آنها وجود دارد. در این تحقیق قارچ های اندوفیت سرشاخه و شاخه ی بلوط درجنگل های بلوط مناطق حاتم بیگ و کلیبر استان آذربایجانشرقی جداسازی شد و بر اساس ویژگی های ریخت شناختی و داده های مولکولی شناسایی گردید. بدین منظور در طی ماه های تیر و شهریور 1393، از جنگل های حاتم بیگ مشگین شهر و کلیبر نمونه برداری صورت گرفت. هویت قارچ های جداسازی شده، پس از خالص سازی به روش تک اسپور و نوک ریسه، با بررسی های ریخت شناختیوداده های توالی ناحیه ITS-rDNA وTUB تعیین گردید. در این بررسی 25 گونه ی قارچی شامل Alternaria alternata species complex، Arthrinium arundinis، Aspergillus flavus،Biscogniauxia mediterranea، Chaetomium globosum، Cladosporium cladosporioides، Clonostachys rosea، Curvularia spicifera، Daldinia loculata، D. palmensis، D. vernicosa، Discula quercina، Epicoccum nigrum،Fusarium oxysporum ، F. proliferatum، F. solani،Nigrospora oryzae ، Ochrocladosporium elatum، Paecilomyces formosus، Penicillium commune، P. spinulosum، Pyronema domesticum،Sordaria fimicola.، S.sibutii و Trichothecium roseum از بافت های پوست و چوب سرشاخه و شاخه ی بلوط در جنگل های این منطقه شناسایی شدند. همچنین گونه های قارچی شناسایی شده در این تحقیق برای نخستین بار در دنیا از روی بلوط سیاه (Quercus macranthera) گزارش می شوند و بلوط سیاه به عنوان میزبانی جدید برای این گونه ها معرفی می گردد. حضور این قارچ های اندوفیت در بافت های به ظاهر سالم درختان بلوط می تواند نشان گر این امر باشد که برخی از این گونه های قارچی ممکن است بیمارگر های احتمالی نهفته گیاهی باشند.

    کلیدواژگان: اندوفیت، حاتم بیگ و کلیبر، بلوط سیاه، ITS-rDNA، TUB، ارسباران
  • الهام پویه، زهرا شیبانی*، محمدرضا حسنی صفحات 19-31

    پسته (Pistacia vera L.) به عنوان یکی از مهم ترین محصول های باغی و صادراتی ایران از اهمیت اقتصادی ویژه ای برخوردار است. پسیل معمولی پسته، Agonoscena pistaciae Burckardt and Lauterer (Hemiptera: Aphalaridae) مهم ترین آفت از گروه آفات درجه اول پسته ایران است. برای مقابله با خسارت اقتصادی و همه ساله ی این آفت، مبارزه ی شیمیایی با آن از اهمیت برخوردار است. در این پژوهش اثر آفت کش هایی از گروه های مختلف شامل اسپیروتترامات (مونتو®، SC 10%)، اسپیرومسیفن (ابرون®، SC 240)، دینوتفوران (استارکل®، SG 20%)، کلرفلوآزورون (آتابرون®، EC 5%)، تیامتوکسام + لامبدا سای هالوترین (افوریا®، SC 247)، فنوکسی کارب + لوفنورون (لوفوکس®، EC 105) و هگزافلومورون (کنسالت®،  EC 10%) به همراه شاهد (آب) بر کاهش انبوهی جمعیت تخم و پوره ی پسیل معمولی پسته در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه برداری 3، 7، 14، 21 و 28 روز پس از سم پاشی انجام شد. بیش ترین درصد کاهش جمعیت تخم در تیمار اسپیروتترامات (27/99 درصد) در روز 21 پس از سم پاشی و کمترین درصد کاهش جمعیت تخم آفت در تیمار فنوکسی کارب + لوفنورون (صفر درصد) در روز سوم پس از سم پاشی و کلرفلوآزورون (صفر درصد) در روز 28 پس از سم پاشی مشاهده شد. بیش ترین و کم ترین درصد کاهش جمعیت پوره نیز به ترتیب در تیمار اسپیروتترامات (54/99 درصد) در روز 28 پس از سم پاشی و تیمار دینوتفوران در روز هفتم پس از سم پاشی به میزان صفر درصد بود. نتایج به دست آمده از تحقیق حاضر نشان داد که کاربرد حشره کش اسپیروتترامات به دلیل نحوه ی تاثیر متفاوت و حشره کش های سازگار با محیط زیست مانند هگزافلومورون، کلرفلوآزورون و فنوکسی کارب + لوفنورون می توانند کنترل قابل قبولی در مدیریت تلفیقی پسیل معمولی پسته داشته باشند.

    کلیدواژگان: اسپیروتترامات، اسپیرومسیفن، دینوتفوران، فنوکسی کارب، کلرفلوآزورون
  • سیامک کاتبی فر، مرجان دیانت*، مصطفی اویسی صفحات 33-43


    این تحقیق در سال 1391 به منظور بررسی فلور و توصیف الگوهای توزیع مکانی و تراکم علف های هرز در پروژه جنگل کاری پیرامون شهر کرج انجام شد. ابتدا منطقه ی مورد مطالعه به گریدهای 50 ×50 متر شبکه بندی و علف های هرز در یک  کادر مربع 1 × 1 متر شناسایی و شمارش شدند . از تعداد 56 گونه متعلق به 18 خانواده، چهار گونه با میانگین بیش از پنج بوته در متر مربع شامل یولاف وحشی، جو موشی، قندرونک و جو هرز (به ترتیب 556/19، 080/13، 190/6 و 677/5 بوته در متر مربع)، 9 گونه با میانگین بین یک تا چهار بوته در متر مربع و 43 گونه با میانگین یک یا کمتر از  یک بوته در متر مربع  شناسایی شدند. خانواده های Asteraceae ، Poaceae، Fabaceae،Apiaceae  و  Lamiaceaeبه ترتیب با 13، 10، 6، 5 و 4 گونه علف هرز بیش ترین تعداد گونه ها را به خود اختصاص دادند. بررسی نقشه لکه های آلودگی علف های هرز با روش زمین آمار نشان داد که در بین گونه های شناسایی شده، گونه های غالب  به وضوح لکه های آلودگی با شعاع های بیش از 50 متر تشکیل داده بودند که نشانگر افزایش قطر لکه های آلودگی این گونه ها در اطراف گیاهان مادری است. نتایج آزمایشات در مورد شاخص های تنوع حاکی از آن بود که منطقه ی مورد مطالعه از تنوع بالایی برخوردار است. اطلاعات در مورد پراکنش علف های هرز در اراضی جنگلی می تواند در اتخاذ تصمیم کارآمد و بهبود کنترل آن ها مفید باشد.

    کلیدواژگان: توزیع مکانی، جنگل کاری، شاخص تنوع، علف هرز، واریوگرام
  • رویا نمکی، صمد خاقانی نیا*، هنری دیزنی، ناصح ملکی صفحات 45-56

     مگس های خانواده ی Phoridae، با بیش از 4000 گونه ی توصیف شده و 260 جنس در چهار زیرخانواده، یکی از بزرگ ترین خانواده های راسته ی دوبالان می باشد. طی سال های 1397-1388، بررسی هایی به منظور شناسایی مگس های Phoridae جنس Megaselia Rondani, 1856 (Diptera: Phoridae) در مناطق مختلف مرتعی و جنگلی استان آذربایجان شرقی انجام شد. نمونه های مورد مطالعه با استفاده از تور حشره گیری استاندارد از روی انواع گیاهان و همچنین از طریق تله ی مالیز جمع آوری شدند. در طی این مطالعه، تعداد 14 گونه Megaselia albicaudata (Wood, 1910)، *M. albocingulata (Strobl, 1906)، *M. angustiata Schmitz, 1936، *M. bovista (Gimmerthal, 1848)، *M. brevior (Schmitz, 1924)، *M. curvicapilla Schmitz, 1947، *M. longiseta (Wood, 1909)، *M. oxybelorum Schmitz, 1928، *M. posticata (Strobl, 1898)، M. rufipes (Meigen, 1804)، *M. stichata (Lundbeck, 1920)، *M. styloprocta (Schmitz, 1921)، *M. tama (Schmitz, 1926) و M. xanthozona (Strobl, 1892) از این جنس شناسایی گردیدند. از این تعداد، 11 گونه که با علامت ستاره مشخص شده اند برای اولین بار از ایران گزارش می شوند. کلید تفکیک گونه های شناسایی شده، پراکنش جغرافیایی و همچنین تصاویر گونه های مربوطه نیز آورده شده اند.

    کلیدواژگان: ایران، استان آذربایجان شرقی، گزارش جدید، Phoridae، Megaselia
  • وفا رضایی راد، مسعود ابرین بنا*، سعید رضایی صفحات 59-70

    کنترل شیمیایی با استفاده از قارچ کش ها مهم ترین روش کنترل Botrytis cinerea در محصولات مختلف به شمار می رود. ولی مدیریت موثر این قارچ مستلزم وجود اطلاعاتی در زمینه وجود و فراوانی سویه های مقاوم به قارچ کش ها و میزان مقاومت و نیز جهش های مرتبط با بروز مقاومت است. در این تحقیق حساسیت 103 جدایه B. cinerea که از تاکستان های مناطق مختلف استان آذربایجان غربی جمع آوری شده بودند، نسبت به کاربندازیم و آزوکسی استروبین مورد ارزیابی قرار گرفت. در بین جدایه های مورد بررسی، 39 جدایه (38 درصد) به کاربندازیم و 35 جدایه (34 درصد) نسبت به آزوکسی استروبین خیلی مقاوم بودند. توالی یابی بخشی از ژن بتاتوبولین نشان داد که در سویه های مقاوم به کاربندازیم، جهش از GAG به GCG اتفاق افتاده است که منجر به جایگزینی آلانین با اسید گلوتامیک در کدون 198 و بروز فنوتیپ Ben R1 می شود. بررسی توالی بخشی از ژن cyt b مشخص نمود که سویه های مقاوم به آزوکسی استروبین، یک جهش نقطه ای از GGT به GCT داشتند که موجب جایگزینی آلانین با گلایسین در کدون 143 می شود. همچنین یکی از جدایه های حساس به آزوکسی استروبین دارای اینترون Bcbi-143/144 بلافاصله پس از کدون 143 در ژن cyt b بود. نتایج نشان داد که استفاده از قارچ کش های گروه های بنزیمیدازول و استروبیلورین در مدیریت B. cinerea در تاکستان های منطقه قابل توصیه نیست. البته با توجه به اینکه سویه های مقاوم به بنزیمیدازول ها دارای فنوتیپ Ben R1 بودند، می توان از دی اتوفن کارب یا زوکسامید به همراه یکی از قارچ کش های بنزیمیدازولی استفاده کرد و سویه های حساس و مقاوم را به طور موثری کنترل نمود.

    کلیدواژگان: بتاتوبولین، پوسیدگی خاکستری، سیتوکروم b، مقاومت به قارچ کش
  • ناهید واعظ*، داود محمدی، زهرا پورقلی صفحات 71-95


    بیشتر دشمنان طبیعی از قابلیت ذخیره سازی پایینی برخوردار هستند و به همین دلیل، اغلب آن ها مدت کوتاهی قبل از رهاسازی پرورش داده می شوند. در مورد پارازیتوییدها می توان به جای خود پارازیتویید، میزبان آن ها را ذخیره سازی کرد. از آن جایی که ذخیره سازی تخم های میزبان، می تواند منجر به افزایش کارایی واحدهای تولید انبوه زنبوران تریکوگراما شود، این روش توسط محققین مختلف به عنوان یک راهکار مناسب برای پرورش زنبورهای تریکوگراما پیشنهاد شده است. با توجه به اینکه مطالعات بسیار کمی در زمینه اثر دماهای پایین روی فراسنجه های رشد جمعیت پارازیتوییدها موجود است، لذا در این پژوهش اثر مدت زمان های مختلف نگهداری (0، 1، 4، 7، 15 و 30 روز) تخم بید سیب زمینی، Phthorimaeae operculella (Zeller) در دمای 4 درجه سلسیوس روی ویژگی های زیستی و جمعیتی زنبورTrichogramma brassicae Bezdenko مورد بررسی قرار گرفت. این آزمایش در قالب طرح کاملا تصادفی با 25 تکرار انجام گردید. مقایسه میانگین ها با استفاده از آزمون دانکن انجام شد. نتایج نشان داد که دوره نشو و نمای مراحل نابالغ، طول عمر، درصد پارازیتیسم، درصد خروج و دوره تخم ریزی زنبور (01/0> P) و زادآوری (05/0> P) بین تیمارها اختلاف معنی داری داشته و با افزایش مدت زمان ذخیره سازی، میانگین آن ها کاهش می یابد. هم چنین مشخص شد که تمامی فراسنجه های رشد جمعیت پایدار زنبور، اختلاف معنی داری در سطح احتمال یک درصد بین شاهد و تیمارهای سرمایی دارند. با توجه به میانگین نرخ پارازیتیسم، نرخ ظهور حشرات کامل، زادآوری و طول عمر زنبور روی میزبان سرمادیده، می توان تخم های بید سیب زمینی را تا دو هفته در دمای یاد شده نگهداری کرد بدون اینکه تاثیر منفی چندانی روی کارایی زنبور داشته باشد.

    کلیدواژگان: بید سیب زمینی، دمای پایین، نرخ پارازیتیسم، نرخ ظهور، نرخ ذاتی رشد جمعیت، Trichogramma
  • صنم احترامی، سویل نعمت الهی*، بهنام پوزشی صفحات 97-115

    قارچ های Fusarium culmorum و F. graminearum  از مهم‎ترین عوامل بیماری زای غلات هستند که خسارت های کمی و کیفی به گندم وارد می آورند. با توجه به خطرات زیست محیطی کاربرد ترکیبات شیمیایی، استفاده از روش های جایگزین در مدیریت این بیمارگرها از ضرورت برخوردار می باشد. در این تحقیق اثر عصاره‎های متانولی آویشن، اسپند، زیره ی سبز و چای کوهی در مهار رشد این دو بیمارگر  در غلظت های 250، 500، 750 و 1000  پی پی ام در شرایط آزمایشگاهی بررسی شد. نتایج نشان داد که از بین تمامی عصاره های مورد آزمایش، عصاره ی متانولی آویشن در غلظت 1000 پی پی ام با 25/81 درصد بازدارندگی از رشد میسلیومی، موثرترین تیمار علیه F. culmorumبود. عصاره ی متانولی اسپند نیز در غلظت 1000 پی پی ام  با 3/82 درصد بازدارندگی، دارای بیشترین اثر بر رشد میسلیومی F. graminearumبود. عصاره ی آویشن کمترین حداقل غلظت بازدارندگی (یک میلی گرم بر میلی لیتر) و کمترین حداقل غلظت کشندگی (دو میلی گرم بر میلی لیتر) علیه قارچ F. culmorum را داشت. عصاره ی اسپند نیز دارای کمترین حداقل غلظت بازدارندگی (78/0 میلی گرم بر میلی لیتر) و کمترین حداقل غلظت کشندگی (56/1 میلی گرم بر میلی لیتر) علیه قارچ F. graminearum بود. عصاره های متانولی آویشن و اسپند، در شرایط گلخانه‎ای نیز موجب افزایش وزن تر و خشک ریشه ها و ساقه‎های گندم در مقایسه با گیاهان شاهد شدند.

    کلیدواژگان: فعالیت ضد قارچی، عصاره، گیاهان دارویی، گندم
|
  • Saeid Ghasemi, Mehdi Arzanlo *, Asadollah Babay Ahri, Mohsen Torbati, Abolfazel Narmani Pages 1-17


    Over the past two decades, there has been an increasing interest in the study of endophytes, their origin, biodiversity, the interactions between endophytes and host plants, the role of endophytes in ecology, as well as the chemical properties and biological activity of secondary metabolites produced by them. In this research endophytic fungi from twigs and branches of oak in Hatam-baig and Kalibar regions were identified based on molecular and morphological characteristics. Towards this aim, samples were collected from twigs and branches of oak trees in above-mentioned regions during June and September 2014. Pure cultures were established using a single spore or hyphal tip techniques. The identity of fungal isolates was determined based on morphological characteristics and sequence data from ITS-rDNA and Tub region. In this study 25 fungal species including Alternaria alternata species complex, Arthrinium arundinis, Aspergillus flavus, Bipolaris spicifera, Biscogniauxia mediterranea, Chaetomium globosum, Clonostachys rosea, Cladosporium cladosporioides, Daldinia vernicosa, Daldinia palmensis, Daldinia loculata, Discula quercina, Epicoccum nigrum, Fusarium oxysporum, Fusarium proliferatum, Fusarium solani, Nigrospora oryzae, Ochrocladosporium elatum, Paecilomyces formosus, Penicillium commune, Penicillium spinulosum, Pyronema domesticum, Sordaria fimicola, Sordaria sibutii and Trichothecium roseum were identified as endophytic fungi inhabiting twigs and branches of oak trees in Hatam-baig and Kalibar region. The majority of the species that were identified in this study, are reported for the first time from Quercus macranthera. The assemblage of endophytic fungi in healthy tissues of oak trees might indicate that some of the fungi as possible latent pathogens of oak.

    Keywords: Endophyte, Hatam-baig, Kalibar, Black oak, ITS-rDNA, TUB, Arasbaran
  • Elham Pooyeh, Zahra Shebani *, Mohammad Reza Hasani Pages 19-31

    Pistachio (Pistacia vera L.) is one of the most important, valuable and strategic horticultural productions in Iran. The common pistachio psyllid, Agonoscena pistaciae Burckardt and Lauterer (Hemiptera: Aphalaridae), is  the most important pest Iran's in pistachio orchards. The damage of this pest to pistachio product is economic, every year, therefore it is necessary to control the pest with chemical pesticides. In this study, the effects of some insecticides from different classes including spirotetramate (Monvento®, SC 10%), spiromesifen (Oberon®, SC 240), dinotefuran (Starkle®, SG 20%), chlorfluazuron (Atabron®, EC 5%), thiametoxam + lambda cyhalothrin (Eforia®, SC 247), phenoxycarb + lufenuron (Lufox®, EC 105) and hexaflumurom (Consult®, EC 10%) was investigated on the reduction of population density of eggs and nymphs of common pistachio psyllid Experiments were conducted as randomized complete block design with four replicates under field conditions. The sampling was done 3, 7, 14, 21 and 28 days after treatment. The highest and lowest percent  reduction of egg population  were observed in spirotetramate treatment (99.27%) at 21 days after-treatment and phenoxycarb + lufenuron (0%) and chlorfluzuron treatment (0%) at 3 and 28 days after-treatment, respectively. The highest and lowest percent reduction of nymphs were recorded at spirotetramate treatment (99.54%) at 28 days after-treatment and dinotefuran treatment (0%) at 7 days after treatment, respectively. The results of this study showed that using of spirotetramate due to its different mode of action and environment friendly insecticides such as hexaflumurom, chlorfluazuron and phenoxycarb + lufenuron could be acceptable,  in the integrated management of A. pistaciae.

    Keywords: Chlorfluzuron, Dinotefuran, Phenoxycarb, Spiromesifen, Spirotetramate
  • Siamak Katebi Far, Marjan Dynat *, Mostafa Ovesi Pages 33-43


    This investigation was conducted in afforestation around Karaj in order to determine flora and spatial distribution patterns description and weed density in 2012. The studied region was divided into 50×50 meters grids, then weeds were identified, counted and recorded in a 1×1 quadrates. Fiftysix weed species belonging to 18 families were identified: Four species with average numbers of more than 5 plants/m2 Consisting Avena fatua, Hordeum murinum, Chondrilla juncea and Aegilops ovate with 19.566, 18.080, 6.190 and 5.677 plants/m2 were dominant species. Asteraceae, Poaceae, Fabaceae, Apiaceae and Lamiaceae families with 13, 10, 6, 5, and 4 species have maximum species number of weeds. Weed infestation maps generated by geostatistics showed that the dominant species formed infestation spots with the oradius of more than 50 m diameter. The result of experiment about diversity indexes showed that studied region had high variety as diversity indexes. The results of this study can be useful to improve decision making and efficient control of weeds.

    Keywords: Weed, Afforestation, Spatial distribution, Variogram
  • Roya Namaki, Samad Khaghania *, R Henry Disney, Naseh Maleki Pages 45-56

    Phoridae is considered as one of the largest families of order Diptera. This family includes about 4,000 known species in more than 260 genera belongs to four subfamilies. Faunistic study on phorid flies of the genus Megaselia Rondani 1856 (Diptera: Phoridae), was conducted on different grasslands and forests of East Azerbaijan province during 2009-2018. Specimens were collected using sweeping net on various plants and Malaise trap. Totally 14 species Megaselia albicaudata (Wood, 1910), *M. albocingulata (Strobl, 1906), *M. angustiata Schmitz, 1936, *M. bovista (Gimmerthal, 1848), *M. brevior (Schmitz, 1924), *M. curvicapilla Schmitz, 1947, *M. longiseta (Wood, 1909), *M. oxybelorum Schmitz, 1928, *M. posticata (Strobl, 1898), M. rufipes (Meigen, 1804), *M. stichata (Lundbeck, 1920), *M. styloprocta (Schmitz, 1921), *M. tama (Schmitz, 1926) and M. xanthozona (Strobl, 1892) belonging to this genus have been identified. Among the identified species 11 species which are marked with an asterisk (*), are recognized to be new for the Iranian fauna. Moreover, an identification key, geographical distribution and supplementary figures of the studied species are presented.

    Keywords: Iran, East Azerbaijan province, New record, Phoridae, Megaselia
  • Vafa Reaei Rad, Masud Abrinbana *, Saied Rezaei Pages 59-70

    Chemical control using fungicides is considered as the most important method to control Botrytis cinerea in different crops. However, effective management of this pathogen requires information on presence and frequency of fungicide-resistant strains and levels of resistance as well as mutations associated with the resistance. In this research, sensitivity of 103 B. cinerea isolates collected from vineyards in different regions of West Azarbaijan province was assessed to carbendazim (60 WP) and azoxystrobin (25 SC). Among the studied isolates, 39 (38%) and 35 (34%) isolates were highly resistant to carbendazim and azoxystrobin, respectively. Partial sequencing of the beta tubulin gene indicated that in carbendazim-resistant strains GAG had changed to GCG which led to the substitution of glutamic acid by alanine at the codon position 198 and subsequently appearance of Ben R1 phenotype. Analysis of the partial cyt b gene sequence revealed that in azoxystrobin-resistant strains GGT had changed to GCT (point mutation) leading to substitution of glycine by alanine at the codon position 143. Further, one of the azoxystrobin-sensitive isolates had Bcbi-143/144 intron immediately after codon 143 in cyt b. The results indicated that application of benzimidazole and strobilurin fungicides groups are not recommended for B. cinerea management in the vineyards of the region. However, given that benzimidazole-resistant strains had Ben R1 phenotype, benzimidazole fungicides can be used with diethofencarb or zoxamide as a mixture partner to effectively control both sensitive and resistant strains.

    Keywords: Beta tubulin, Cytochrome b, Fungicide resistance, Gray mold
  • Nahid Vaez *, Davuod Mohammadi, Zahra Pourgholi Pages 71-95

         Most natural enemies have low maintenance capabilities so they are often cultivated shortly before release. In the case of parasitoids, their hosts can be stored instead of parasitoids. Since storage of host eggs can increase the efficiency of the mass production units of Trichogramma wasps, this approach has been suggested by various researchers as a suitable method for mass production of Trichogramma species. As regards that there are few studies on the effect of low temperatures on the growth population parameters of parasitoid, so in this study the effect of cold storage of Phthorimaea operculella (Zeller) eggs at 4°C for 0, 1, 4, 7, 15 and 30 days on biological and population parameters of Trichogramma brassicae Bezdenko were investigated. This experiment was conducted in a completely randomized design with 25 replications. Mean comparisons were performed using Duncan's test. The results showed that developmental time, longevity, parasitism rate, percentage of emergence, fecundity and oviposition period of T. brassicae were significantly different between treatments and the all parameters decreased when the storage period increased. It was also determined that all population growth parameters had a significant difference between the control and cold treatments. Due to the parasitism and adult emergency rate, longevity and fecundity of T. brassicae on stored host, eggs of P. operculella can be stored at 4°C for up to two weeks without significant negative effect on the efficiency of the T. brassicae. However, based on population growth parameters, maintenance of host eggs for up to one week are most recommended.

    Keywords: Potato tuber moth, Low temperature, Parasitism rate, Emergency rate, Intrinsic rate of natural increase, Trichogramma
  • Sanam Ehterami, Sevil Nemattollahi *, Behnam Pozeshi Pages 97-115

    Fusarium culmorum and F. graminearum are causal agents of the important disease of cereals that lead to extensive yield and quality loss of wheat. Due to the hazardous effect of chemical compounds, alternative method to control these pathogens in the field is necessary. In this study, the effects of methanolic extract of Thymus vulgaris, Peganum harmala,Cuminum cyminum and Stachys lavandulifolia on mycelial growth of these  species was studied in laboratory and green house conditions. The antimicrobial activity of these pathogens was determined through poison food assay at 250, 500, 750 and 1000 ppm concentrations. Among all methanolic extracts, T. vulgaris extract at concentration of 1000 ppm was potentially effective against F. culmorum by 81.25%. Also, methanolic extracts of P. harmala at concentration of 1000 ppm showed high antifungal activity against F. graminearum by 82.33%. Thymus vulgaris extract had the lowest MIC value (1 mg/ml) and MFC value (2 mg/ml) for F. culmorum. Also, Peganum harmala extract had the lowest MIC value (0.78 mg/ml) and MFC value (1.56 mg/ml) for F. graminearum. Methanolic extract of T. vulgaris and P. harmala were effective in incrising wet and dry weight of roots and shoots in greenhouse condition, too.

    Keywords: Antifungal activity, Extract, Medicinal Plants, Wheat