فهرست مطالب

  • سال نهم شماره 15 (بهار و تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/03/01
  • تعداد عناوین: 12
|
  • طبیعت گرایی چوبک در چراغ آخر (بررسی داستان های کوتاه "اسب چوبی" و "آتما، سگ من" از دیدگاه مکتب ناتوالیسم)
    مصطفی محمدی* صفحات 1-20
    چکیده صادق چوبک از نویسندگان نسل اول پس از انقلاب مشروطه به عنوان شاخص ترین نویسنده ایرانی در ارائه آثاری در مکتب ناتورالیسم و پرچمدار این مکتب توانسته جایگاهی ویژه برای خود در ادبیات ایران بدست آورد. نگاه بدبینانه و سیاه به حوادث و رخدادهای جامعه ایران برگرفته از مولفه هایی همچون جبر محیط، اقتصاد و وراثت از عناصر اصلی و ساختار نوشته های چوبک در آفرینش آثارش بوده است؛ در این مقاله سعی گردیده با دیدگاهی اختصاصی، تاثیری را که چوبک از مکتب ناتورالیسم پذیرفته، برجسته کرده و رد پای این مکتب در دو داستان شاخص وی در مجموعه چراغ آخر به نام های اسب چوبی و آتما سگ من به بوته تحلیل گذاشته شود. در این راه ابتدا رابطه مکتب ناتورالیسم با مشخصات آثار چوبک مورد بررسی قرار گرفته، سپس اصول و مشخصات خاص آثار ناتورالیستی در اثر مورد بحث از چوبک مورد تحلیل و کنکاش قرار گرفته است. کلید واژه ها: ناتورالیسم، چوبک، آتما، اسب چوبی، چراغ آخر
    کلیدواژگان: ناتورالیسم، چوبک، آتما، اسب چوبی، چراغ آخر
  • مرگ شخصیت در رمان نو شازده احتجاب گلشیری
    مریم افرافر* صفحات 21-40
    گلشیری از رمان نویسان مدرن معاصر با خلق اثرش یعنی شازده احتجاب قدم در جریان تازه وارد گونه ای رمان، به نام رمان نو نهاد و توانست با به کارگیری خلاقانه عناصر رمان نو به خوبی از عهده آن برآید. وجه رمان نویی این اثر تا به حال مغفول واقع شده است. با توجه به اهمیت این رمان و تاثیراتی که در رمان نویسی ایران داشته، در این مقاله به بررسی یکی از عناصر رمان نویی شازده احتجاب یعنی مرگ شخصیتپرداخته ایم که در آن نمود برجسته تری دارد. مراد از مرگ شخصیت در رمان، نه خالی بودن آن از افراد انسانی، بلکه کم رنگ بودن شخصیت ها به لحاظ هویت و ویژگی ها و حضور سایه وار، پر ابهام و آمیخته با خیال و رویاست و بر خواننده است که با تخیل و ذوق ادبی خود در شخصیت سازی مشارکت داشته باشد. رمان نو، رمانی است که دست خواننده را برای تاویل و مشارکت در متن باز می گذارد و مرگ شخصیت نیز از عناصر ویژه آن است که این مشارکت را بیشتر می کند. در شازده احتجاب تمامی شخصیت ها حقیقتا مرده-اند و آنچه از آنان بیان می شود خاطره ای است؛ در بیان خاطرات زنده می شوند و نقشی را بازی می کنند، اما در همین زنده شدن نیز به نوعی با مرگ آنها مواجهیم، زیرا وصف روشنی از آنان نمی رود، حتی در مورد شخصیت های اصلی نیز چنین است و این ویژگی در پایان داستان که شازده می پرسد «اجتجاب کیست؟»، به بارزترین شکلی خود را نشان می دهد.
    کلیدواژگان: مرگ شخصیت، رمان نو، شازده احتجاب، هوشنگ گلشیری
  • صدای سیاست گریز زنانه در رمان چراغ ها را من خاموش می کنم.
    سعید کریمی قره بابا* صفحات 41-60
    این مقاله بر پایه این گمان اولیه شکل گرفته است که عناصر و نشانه هایی از گفت وگومندی در رمان «چراغ ها را من خاموش می کنم» بازتاب یافته است. نویسنده، رمان را در تقابل راوی زن داستان با امر سیاسی سامان داده است. ظاهرا راوی داستان، سیاست را با مردانگی یکی می پندارد. کلاریس مادر خانواده و شخصیت اصلی داستان سعی می کند تا محیط معنوی خانواده را از امواج سیاست بازی های شوهرش دور نگه دارد. او با آن که تحصیل کرده و اهل مطالعه است ولی می پندارد که سیاست هیچ ربطی به زندگی آنان ندارد. وی سیاست را امری مردانه و از عوامل تهدید کننده آرامش و آسایش خانه می داند. راوی در کشمکش با صدای سیاست گرا به یک عشق ممنوعه پناه می برد لیکن در پایان با سرکوب و عبور از این عشق که نوعی طغیان در برابر صدای مقتدر و مردانه سیاست گرا محسوب می شود، به شناختی واقع گرایانه از موقعیت خود دست می یابد. او بناچار با صدای سیاست محور شوهرش کنار می آید اما با تحولی روحی به هویت، فردیت و زندگی شخصی خود نگاهی دوباره می افکند. براساس یافته های این پژوهش توصیفی- تحلیلی، زنان نویسنده در ایران اغلب با دلایل و انگیزه هایی فمنیستی، سیاست گرایی را به چالش کشیده اند اما این سیاست زدایی دلایل کلان درون متنی و برون متنی نیز دارد. از میان عوامل برون متنی می توان به توسعه یافتگی تدریجی جامعه ایرانی و رشد فردیت نویسندگان زن اشاره کرد و از عوامل درون متنی و تاریخ ادبیاتی دلزدگی و ملالت مخاطبان از شعار و کلیشه را می توان برشمرد.
    کلیدواژگان: رمان، دو صدایی، سیاست و سیاست گریزی، من چراغ ها را، زویا پیرزاد
  • بررسی بازتاب مولفه ها و ویژگی های رمانتیکی و غنایی در داستان های ترجمه ی فرج بعد از شدت
    محمدعلی خزانه دارلو، مهتاب اوتاری* صفحات 61-80
    فرج بعد از شدت از جمله آثار ارزنده ی قرن ششم به شمار می رود که در بردارنده ی مسائل اخلاقی و اعتقادی همانند صبر در برابر سختی ها، توکل به خداوند در حل مشکلات، ایثار و از خودگذشتی، انسان دوستی، امیدواری در نیل به آرزوها با توکل به خداوند است. همان گونه که از عنوان کتاب برمی آید، نویدبخش گشایش و فرج برای انسان هایی است که خود را در معرض مصائب و سختی ها می بینند. درواقع، نویسنده، با بهره گیری از آیه ی شریفه ی «ان مع العسر یسری» راه رهایی از سختی ها را در قالب حکایات و داستان های دینی و تاریخی آموزش می دهد. فرج بعد از شدت علاوه بر اشتمال بر درون مایه های اخلاقی و تعلیمی، دارای جنبه های ادبی و هنری نیز برای تاثیرگذاری بیشتر در ذهن خواننده است. یکی از جنبه های هنری و ادبی کتاب، بهره بردن نویسنده از ویژگی ها رمانتیکی و غنایی در داستان هاست که می توان این ویژگی ها را در درون برخی از حکایات و روایات-های کتاب مشاهده نمود. تعمیم دادن عناصر رمانتیسم به کتاب هایی از این قبیل با توجه به این که در دوره های قبل از پیدایش این مکتب هستند، خارج از تسامح نیست و نمی توان آن ها را مطابق با ویژگی های رمانتیسم غرب که در قرن هجدهم پدید آمد، بررسی نمود؛ اما ویژگی های رمانتیکی را در معنای غالب آن، یعنی ویژگی های عاطفی و عاشقانه که در ادبیات فارسی از آن به ادبیات غنایی تعبیر می شود همانند بیان آزادانه ی احساسات و عواطف انسانی، توصیف های مخیل و هنری، قهرمان گرایی، فردیت گرایی، عشق و مغازله را می توان در حکایات فرج بعد از شدت بررسی و تطبیق نمود.
    کلیدواژگان: : فرج بعد ازشدت، دهستانی مویدی، رمانتیسم، داستان های غنایی، عشق
  • تاملی بر چند پژوهش در تصحیح متن دیوان خاقانی بر اساس معیارهای سبکی او
    اکبر حیدریان*، مریم صالحی نیا صفحات 81-100
    دیوان خاقانی شروانی علی رغم چند تصحیح موجود از آن همچنان پژوهش های بسیاری در راستای تنقیح می طلبد. ازاین رو، خاقانی-پژوهان بسیاری در پی بررسی و تحلیل ضبط های دیوان خاقانی برآمده اند. نگارندگان این مقاله تلاش دارند که کوشش های برخی خاقانی پژوهان را که نظراتی در خصوص بررسی تصحیف و تحریف در دیوان خاقانی شروانی ارائه کرده اند، بررسی کنند. بر همین اساس، از میان مقالات منتشرشده در نشریات و همایش های گوناگون ادبی و نیز کتاب هایی که در میان بحث خود بخشی را به تصحیف اختصاص داده اند به صورت گزینش خوشه ای و تصادفی چند نمونه انتخاب شد. نتایج به دست آمده نشان دهنده آن است که عدم توجه به سبک شخصی خاقانی بر اساس معیارهای تصویرآفرینی او، عدم احصای کل متون و نیز عدم توجه به متون جانبی، گاه خاقانی پژوهان را بر آن داشته است که متن اصلی را با پژوهش خود در نظر خواننده ناصواب جلوه دهند. x x x x x x x x x
    کلیدواژگان: دیوان خاقانی، تصحیح، تصحیف، نقد و بررسی
  • تصویرپردازی های هنرمندانه نظامی از مولفه های منظومه خسرو و شیرین
    حمزه محمدی ده چشمه*، اسماعیل صادقی، فریبا معینی صفحات 101-120
    زبان شعر نظامی که از برجسته ترین شاعران سبک آذربایجانی است، کاملا تصویری و کنایی است و در شعر او استفاده هنرمندانه از انواع صورخیال بسیار دیده می شود. اگرچه ماجرای خسرو و شیرین در قرن ششم داستانی مشهور و آشنا برای عام و خاص بوده است، هنرنمایی نظامی در شیوه بیان از جمله در توصیف و تصویر زیبارویان و صحنه های طبیعت، آشکارا دیده می شود. در بین آثار نظامی درباره خسرو و شیرین بایدگفت پرداختن به موضوعی غنایی، آن هم عشق اشرافی و همایونی، هم چنین علاقه نظامی و حوصله کم نظیر او در توصیف شخصیتی هم چون خسرو و شیرین و حوادث پیرامون آن ها از دلایلی است که موجب شده خسرو و شیرین در ادبیات فارسی و حتی در میان آثار خود نظامی از لحاظ بلاغی و ادب جایگاهی خاص داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر آن است که تصاویر عاشق و معشوق و نیز جلوه هایی از تصاویر طبیعت را در هنرمندانه ترین منظومه غنایی ادب فارسی - خسرو و شیرین - بررسی کند و هنرنمایی های نظامی را در تصویرآفرینی و خیال پردازی بیان نماید. از ویژگی های تصاویر نظامی در خسرو و شیرین می توان به تنوع طلبی و پرهیز از تکرار، بهره گیری از عناصر اشرافی، دقت و ظرافت در تصویرآفرینی، استفاده گسترده از رنگ ها و خلاقیت و ابتکار اشاره کرد.
    کلیدواژگان: خسرو و شیرین، شخصیت های داستانی، ویژگی های تصویری، تصاویرخیال، نظامی
  • ارزش های زبانی و ادبی تنسیق صفات در تاریخ وصاف (جلد چهارم)
    حجت کجانی حصاری* صفحات 121-140
    تنسیق صفات، آوردن صفات متوالی با نظمی خاص برای یک موصوف است. استفاده از تنسیق صفات در نثرهای مصنوع، کاری رایج است و نویسندگان این متون به دلایلی چون ایجاز یا اطناب، ایجاد موسیقی، خیال انگیز کردن متن و القای مفاهیم تازه، آن را به کار می برند. استفاده فراوان از این آرایه در تاریخ وصاف، آن را به ویژگی سبکی تبدیل کرده است. ارزش تنسیق صفات در تاریخ وصاف، به ساخت صفات مرکب و بدیعی است که نویسنده با خلاقیت خود، هم بر غنای واژگانی- زبانی متن افزوده و هم موسیقی و خیال را وسعت داده است. هدف از انجام این پژوهش، نمایش زایایی کلام در تنسیق صفات مرکب، شیوه های ساخت صفات، ارزش های بلاغی این صنعت و تاثیراتی است که بر متن و خواننده آن می گذارد. روش پژوهش، مطالعه کتابخانه ای و توصیفی- تحلیلی است. نتایج پژوهش مبنی بر آن است که ساخت صفات به کاررفته در تنسیق صفات ها بیشتر از ترکیب دو واژه ساده (اسم/ صفت/ بن)+ اسم شکل گرفته اند و وصاف الحضره با این ساختار، واژه سازی های فراوانی کرده است. بیشتر تنسیق صفات های این کتاب، عینی و در وصف انسان ها و حیوانات اهلی، با موضوع مدح اند. تناسیق الصفات در بیشتر موارد با کسره به هم وصل شده اند و بیشترین آرایه های ایجادشده در آن ها، مراعات نظیر، واج آرایی، تضمین المزدوج، تشبیه و نماد است.
    کلیدواژگان: تنسیق صفات، تاریخ وصاف، صفت، اسم، بن فعل
  • مقایسه عناصر اجرایی در نقالی و تعزیه خوانی
    اقدس فاتحی*، سمانه کیانی بیدگلی صفحات 141-160
    چکیده نقالی شاهنامه و تعزیه خوانی از هنرهای بومی ایران هستند که از دیرباز تا کنون طرفداران بسیاری داشته اند. این دو هنر، عناصر اصلی نمایش را یکجا به روی صحنه می برند و گزارشی هنرمندانه و موسیقایی از جدال های تاریخی - مذهبی و پهلوانی ارائه می کنند. جستار حاضر با شیوه توصیفی- مقایسه ای، دو هنر نقالی و تعزیه خوانی را از دید عناصر اجرایی مورد سنجش قرار می دهد. دو هنر مذکور دارای شباهت هایی همچون تقسیم دوگانه آواها؛ یعنی1-آواهای مختلف نقال در نمایش و 2-تقسیم بازیگران تعزیه به دو دسته مخالف خوان و موافق خوان؛ ایجاد جریان موضوعی واحد در زمینه ستیز حق و باطل و خیر و شر و همچنین نگاشتن نمایش صحنه در نسخه و طوماراست. از سوی دیگر، تعداد بازیگر، چهره ظاهری بازیگران، داشتن لباس مخصوص و موسیقی میان متن از وجوه افتراق بین دو هنر نقالی و تعزیه است. یافته های پژوهش این انگاره را نیز سامان می دهد که تعزیه، گونه ای منشعب از هنر نقالی است. نمایش تعزیه اما؛ به واسطه جریان یافتن آیین و مذهب در جوهره آن، در میان مردم بیشتر جلوه یافته و صورت ساخته پرداخته آن، روند رو به رشدی را طی کرده است و نسبت به نقالی، نمود شکوهمندتری را در عناصر اجرایی داشته است. کلیدواژگان: نقالی، تعزیه، عناصر اجرایی، نمایش.
    کلیدواژگان: نقالی، تعزیه، عناصر اجرایی، نمایش
  • تاثیر حافظ بر ذهن و زبان شفیعی کدکنی
    یعقوب نوروزی*، سیف الدین آب برین صفحات 161-180
    سنت،اساس بنای استوار شعر است و هر شاعری متاثر از سنت ادبی و اشعار پیشینیان است.این تاثیرپذیری در شعر برخی شاعران کم و در شعر برخی،پررنگ است.شفیعی از شاعرانی است که اشعار پیشینیان و جلوه های آن در شعر او پر رنگ تر از اغلب شاعران معاصر است.او به سبب دلبستگی به میراث کهن ادب فارسی،از شاعران پیشین متاثر شده است.در این میان،حافظ نقشی برجسته در ذهن و زبان شفیعی کدکنی دارد.شفیعی،شیفته حافظ است و این علاقه سبب شده تا حافظ در شعر او تاثیر بسزایی داشته باشد.این تاثیر،گاه در قالب تضمین ابیات،مصراع ها و نیم مصراع ها وگاه در قالب تکرار واژگان شعری دیده می شود. در کنار این، تفکر غالب شعر حافظ که ریاستیزی و انتقاد از شخصیت های دینی وحکومتی ریاکار است،در شعر او دیده می شود و شفیعی برخی از واژگان مرتبط با این تفکر از جمله رند، محتسب، شحنه، عسس و... را از حافظ گرفته و با انطباق آن با تفکر سیاسی-اجتماعی خود و چون حافظ در قالب شخصیت هایی مثبت و منفی،بکار می گیرد.برخی از ابیات حافظ نیز منبع الهامی برای سرودن شعر و پرداخت مضمونی در شعر شفیعی می شود.علاوه بر این در بعد تصویرسازی نیز نشان تاثیرپذیری از حافظ، دیده می شود.مطالعه و تطبیق زبان شعری،موضوعات و تصاویر شعری دو شاعر،این تاثیرپذیری را آشکار می سازد و مقاله حاضر با ذکر نمونه ها و به شیوه تحلیلی-توصیفی، این تاثیر را مورد بررسی قرار داده است.بررسی شعر شفیعی کدکنی از این لحاظ،ما را به این نتیجه می رساند که حافظ یکی از شاعران بسیار اثرگذار سنتی بر ذهن و زبان شفیعی است.
    کلیدواژگان: شعر فارسی، تاثیر و تاثر، حافظ، شفیعی کدکنی
  • جلوه عارفانه آیرونی نمایشی در دفتر اول مثنوی معنوی
    احمد حیدری گوجانی* صفحات 181-200
    آیرونی یکی از عوامل نارسایی و پیچیدگی متن است که در زبان فارسی معادل طنز و طعن می باشد که با هدف تادیب و تنبیه در متن توازن و انسجام ایجاد کرده و لازمه هر اثر هنری است. مولوی در مثنوی معنوی که اثری تعلیمی عرفانی است در قالب حکایت های حکمت آمیز قصد تعلیم و آگاهی بخشی دارد، لذا آیرونی بازتاب گسترده ای در این اثر تمثیلی دارد و از این نظر می توان مولوی را با شکسپیر در ادبیات مغرب زمین مقایسه کرد. در این پژوهش مصداق های آیرونی نمایشی را در پیوند با عناصر آیرونی ساز، از جمله عنصر معصومیت یا اعتماد بی خبرانه، خنده آوری، تضاد ظاهر با واقعیت و عنصر فاصله نمایشی به مسائل عرفانی مانند جهد، توکل، صبر، قناعت و فقر بررسی شده است. عناصر آیرونی ساز در مثنوی مسائلی مانند نادانی، ناآگاهی از سر و حقیقت امور، حقیقت نمایی به جای حقیقت،کج اندیشی،ریا، دنیا پرستی، معصومیت، لاف و گزاف مبتنی بر ادعا، حرص، نقص و ضعف نفس و اخلاق، بخل و... باعث گرفتاری آدمی است. بیان روایی تمثیلی مولوی در مثنوی، زمینه ساز آیرونی نمایشی با طنزی خفیف است که نشانه هایی از ساده دلی و موذی گری دارد و داستان را در مرز جد و هزل قرار می دهد. درون مایه داستان های آیرونیک، به ظاهر حاوی مزاح، تخفیف و آسیب پذیری شخصیت داستان است، اما در فحوای کلام نتایج عرفانی آموزنده اش قابل فهم است. آثار غیر طنز مانند مثنوی معنوی مولوی و شاهنامه فردوسی به دلیل غیرمنتظره بودن حوادث داستانی، اغلب آیرونی نمایشی دارند. توجه به محتوای متن و بررسی دقیق آن بهترین راه تشخیص آیرونی است.
    کلیدواژگان: آیرونی، آیرونی نمایشی، مثنوی معنوی، عرفان
  • بررسی و تحلیل موضوعات و مفاهیم دینی کتابهای شعر کودکان و نوجوانان در بین سالهای 1390 الی 1393
    مهدی محمدی*، ایمان مطهری نیا صفحات 201-220
    در ادبیات کودک و نوجوان به ویژه در سال های اخیر، موضوعات مذهبی حضور پررنگ و چشمگیری داشته و شاعران و نویسندگان، اقبال زیادی به نگارش داستان و سرودن شعر با مضامین دینی نشان داده اند. ادبیات کودک و نوجوان مخصوصا به زبان شعر که جنبه تاثیرگذاری اش به دلیل آهنگ و قافیه آن و نیز کوتاه بودنش نسبت به داستان، متجلی تر است ، رسانه ای جذاب و کم هزینه برای فرهنگ هر جامعه می باشد. در این راستا، محتوا و مفهوم اشعاری که برای کودکان بکار برده می شوند بسیار مهم هستند. توجه به محتوا و آنچه اشعار به کودکان و نوجوانان انتقال می دهند، برای هر شخص بزرگسال در مقام پدر، مادر، آموزگار، مربی و... امری مهم و با اهمیت تلقی می شود و می تواند در تعلیم و تربیت کودکان نقش بسزایی داشته باشد. به همین منظور، کتاب های شعر کودکان و نوجوانان بین سال های 1390 الی 1393 مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. هدف آن است که میزان استفاده شاعران از انواع موضوعات و مفاهیم دینی مشخص و همچنین کیفیت محتوای اشعار نیز بررسی شود. نتایج پژوهش نشان می دهد که در برخی از موضوعات دینی، اشعار کمی توسط شاعران سروده شده است و همچنین برخی از محتوای اشعار به خوبی نتوانسته اند مفاهیم دینی را ارائه نمایند. لذا، یافته های این پژوهش می تواند راهگشای شاعران، در سرودن شعر در این موارد باشد.
    کلیدواژگان: ادبیات دینی، کودکان و نوجوانان، اشعار دینی، مفاهیم دینی
  • طبقه بندی تکواژهای تصریفی زبان فارسی بر اساس مدل چهارتکواژ
    عبدالحسین حیدری* صفحات 221-240
    هدف تحقیق حاضر، ارائه طبقه بندی نوینی از تکواژهای تصریفی زبان فارسی در چهارچوب مدل 4-M، می باشد. مدل 4-M، یک مدل تولید بنیان است که در آن، تکواژها با توجه به انتخاب شان در سطوح مختلف تولید انتزاعی گفتار، به یک نوع تکواژ محتوایی و سه نوع تکواژ نظام مند، تقسیم می شوند. با استناد به شواهد و ملاک هایی از زبان فارسی و طبق معیارهای مدل 4-M؛ تکواژهای نفی و سببی ساز فعل فارسی، همچنین مشخصه های تصریفی جهت و وجه امری آن سازه، به علاوه تکواژ جمع اسم، وندهای تفضیلی و عالی صفت و تکواژ تفضیلی قید به گروه تکواژهای نظام مند متقدم تعلق دارند؛ زیرا این سازه ها اطلاعات مفهومی را به هسته خود (فعل، اسم، صفت و قید) می افزایند و به صورت غیرمستقیم توسط هسته، انتخاب می گردند. اما سازه هایی که ویژگی های شخص و شمار، زمان، نمود و وجه التزامی فعل فارسی را به نمایش می گذارند، در گروه تکواژهای نظام مند بیرونی متاخر جای می گیرند؛ چون که این سازه ها برای تجلی در روساخت، به اطلاعات خارج از فرافکنی بیشینه خود وابسته هستند و یا با سازه های دیگر در جمله، هم نمایه اند. طبقه بندی تکواژهای تصریفی تحقیق حاضر در انطباق با تقسیم بندی تکواژهای زبان ژاپنی تاکاگی (2008)، است که تکواژ جمع و تکواژهای نفی، سببی و جهت فعل را تکواژ نظام مند متقدم و سازه هایی را که نشانگر شمار و حالت های فعل هستند؛ تکواژهای نظام مند بیرونی متاخر فرض کرده است.
    کلیدواژگان: تکواژهای تصریفی، زبان فارسی، مدل 4-M
|
  • Chubak's naturalism in the last lamp (A review of the short stories "Wooden Horse" and "Atma, My Dog" from the perspective of the School of Nazism)
    Mostafa Mohammadi * Pages 1-20
    distilled CHUBAK true author of the first generation after the Revolution as the most prominent Iranian writer In presenting the works in the flagship school of naturalism and the school has won a special place for itself in Iranian literature. Black pessimism and society events and events from components such as algebra environment The main elements and the structure of the economy and the inheritance of his writings have been CHUBAK creation; This article tries to view the specific impact that the school of naturalism accepted CHUBAK highlight And traces of this school in the last two stories indicator lights collection called his wooden horse and my dog to plant Atma be analyzed. In this way the relationship between the school of naturalism profile CHUBAK works studied The principles and specific characteristics of naturalistic works of Choobak analyzed discussed and will be explored. Keywords: naturalism, CHUBAK, Atma wooden horsethe, last lights.
    Keywords: naturalism, CHUBAK, Atma wooden horsethe, last lights
  • Death of personality in Persian novel; Case study: Shazdeh Ghostgai Golshiri
    Maryam Afrafar * Pages 21-40
    Golshiri from modern contemporary novels, with his most distinguished work, Shazdeh Ghazadeh, was a novelist who managed to make good use of the novel elements of the nove, the novelty of its novel has been neglected. Considering the significance of this novel have been made in Iran's novel, this article explores one of the elements of Shazdeh Revolutionary New Essay, namely, the death of personality or personality rejection, in which there is a more prominent posture. the character in the novel, not being empty of human beings, but the lack of character of the characters in terms of identity and features and the presence of shadows, ambiguities and blended with imagination and dreams, and on the reader who is imagined And his literary taste in personification. Novel Novel is a novel that opens the hands of the reader for interpreting and contributing to the text, and the death of the personality is also one of the special elements that contributes to this partnership. In the shrine, all characters are truly dead, and what is said of them is memorable; in the presentation of memories live and play a role, but in this resurrection, somehow, they are faced with death. , Because they do not have a clear description of them, even in the case of the main characters, and this is the most obvious form at the end of the story that the prince asks "who is the subject?"
    Keywords: Death of character, Novel, Shazdeh Ejjab, Houshang Golshiri
  • The Feminine Apolitical Voice in ‘I turn Off the Lights’
    Saeed Karimi Qare Baba * Pages 41-60
    elements and signs of dialogism have reflected in the novel ‘I Turn off the Lights’. This novel proceeds to a level of dialog, but in the subsequent steps, the dialog does not move to the deeper layers of the story. This amount of polyphony, however, seems valued and it challenges the monologue imposed on Iranian history and culture. In this novel, the heavy dominance of masculine voice has suppressed the voice of main character. As such, the dialogue which is supposed to break all transcendental roles has failed. At the end, the narrator suppresses the nagging side of her mind and is defeated by the dominant discourse of the society, a discourse that is mainly masculine. The author has designed the story according to the opposition between the feminine narrator and the political matter. Apparently, the narrator equals politics with masculinity. The contemporary literature of Iran is basically political, but such extreme tendency has weakened due to non-textual reasons such as social development as well as intertextual factors like boredom of audience from clichés. In their apolitical novels, female writers have done their best, but at the end, they have concluded that to challenge the masculine discourse.
    Keywords: ovel, polyphony, politics, apolitical, I Turn off the Lights, Zoya Pirzad
  • The reflection of components and romantic and lyrical features of storeis of the translation of Faraj Ba'd Al-sheddah
    Mohamad Ali Khazaneh Dar Loo, Mahtab Otari * Pages 61-80
    Faraj Ba'd Al-sheddah is one of the valuable works of the sixth century. It is involving questions of ethics and beliefs as well as patience in adversity, trust in God to solve problems, self-sacrifice and devotion, humanity, hope to achieve dreams with trust in God. As the title suggests, this book promises hope to the people who expose themselves to hardships. In fact, the author, choosing the title from "Enna ma'al Osre Yosra" from Hol Qor'an and guiding people to a way out of the difficulties in the form of religious and historical anecdotes and stories. In addition in Faraj Ba'd Al-sheddah, there are moral and educational themes, and also a literary and artistic aspects to influence the mind of the reader. Elements of romanticism in the book is one of the author's ways in this book. As the advent of this school are not in accordance with this book and it has been written before the romantic period, but in the sense most of the characteristics of romantic in Persian literature from the lyric literature is interpreted as the free expression of human emotions, descriptions of imaginative and artistic, heroism, individualism, love and flirtation can be found in anecdotes of Faraj Ba'd Al-sheddah.
    Keywords: Faraj Ba'd Al-sheddah, Dehestani Moay'yedi, romantism, lyrical stories, love (lyric)
  • An Examination of Several Studies on Correction of the Khaqani's Diwan
    Akbar Heidarian *, Maryam Salehinia Pages 81-100
    Not making mistakes, errors or redundancies are the main features of literary texts which should be observed by the literary researchers; in other words, the researcher can comment on a text when it does not have any flaws and imperfections. Khaqani's Diwan is one of those literary texts which is not without any flaws and even though it is corrected by Abdul Rasooli and Sajjadi, it still has flaws. As a result, the study conducted on this poetry has been growing especially in recent years. This study tries to examine some studies conducted by the researchers who worked on Khaghani’s diwan in terms of correction and errata. Therefore, several samples were selected by clustering and random sampling from the books and papers published in various literary journals and seminars which have discussed about errata. The results show that the researchers sometimes have created a wrong image of the original text for their readers.
    Keywords: Khaqani's Diwan, Correction, Errata, Criticism, Review
  • Artistic Military Imagery of the Components of the Khosrow and Shirin Poems
    Hamzeh Mohammadi *, Esmaeil Sadeghi, Fariba Moeini Pages 101-120
    Azerbaijani Nezami poetry of prominent poets, it is ironic image And artistic use of imagery in his poems very visible. Although the story of Khosrow and Shirin in the sixth century and known story is familiar to general and specific, Nezami starring in the manner of expression, including the portrayal beauties and scenes of nature is apparent. About Khosrow and Shirin have said the Nezami works Addressing the issue of wealth, aristocratic and royal love it, Nezami and patience as well as his unique interest in the characterization of Khosrow and Shirin and events around them Khosrow and Shirin of the reasons that caused the system works in Persian literature and even in terms of rhetoric and literature have a special place. The aim of this study is that graphics lovers as well as the effects of the images on the artistic nature of Persian lyrical poem - Khosrow and Shirin - check. And Express Nezami performances in imagery and imagination. The features of military images in Khosrow and Shirin can be diversified and avoid repetition, use of aristocratic elements, precision and elegance in portraying, widespread use of colors, creativity, and pointing initiatives.
    Keywords: Khosrow, Shirin, characters, image properties, Imagery images, Nezami
  • Linguistic and literary values of Sequential adjectives in the history of Wassaf (Vol. 4)
    Hojjat Kajani Hesari * Pages 121-140
    Sequential adjectives, bringing Continuous adjectives with a particular order for a noun. The use of tenets in prose artifacts is a common practice, and the authors of these texts use it for reasons such as explicit or verbal, creating music, fantasizing the text, and inducing new concepts. The vast use of this literary art in the history of Wassaf, has made it a lightweight style. The value of Sequential adjectives in the history of Wassaf is to build a composition adjective and original trait that the author has credited with the richness of the lexical-linguistic content of the text and the extent of music and imagination. The purpose of this research is to show the generosity of the word in composite Sequential adjectives, the methods of making make adjectives, the rhetorical values of the industry, and the effects on the text and the reader. The research method is library and descriptive-analytic study. The results of the research indicate that the constructing of grammaticalasjectives used in Sequential adjectives phrases is more than a combination of two simple words (noun / adjective / root)+ noun, and Wassaf has been making words with this structure. Most of the tenets of this book are objective and are written in the description of humans and domesticated animals. Sequential adjectives are connected in most cases with e, and most of the Literary techniques created in them, such as Fitness, Phonotactics, Words of the same weight, Similarity and symbols.
    Keywords: Sequential adjectives, Vassaf date, Adjective, Noun, Root of verb
  • A Comparison of Elements in Performing Naqqali(Iranaian Dramatic Storytelling) and Ta'zieh(Shi'ites Passion Play/Condolence Theater)
    Aqdas Fatehi *, Samaneh Kiani Bidgoli Pages 141-160
    Abstract Naqqali of Shah-nameh (Persian: “Book of Kings”, celebrated work of the epic poet Ferdowsi) and Ta’zieh Khani (which signifies Ta’zieh Drama/ A Ta’zieh production) are considered to be as indigenous arts of Iran which have been widely popular ever since the ancient times. These two kinds of art bring the main elements of a play to the stage all at once and render an artistic and musical report of the historical, religious and heroic battles. The present study is conducted in a descriptive-comparative manner, evaluating the arts of Naqqali & Ta’zieh in terms of performing elements. The two aforementioned arts have similarities such as the dual division of voices, i.e. the various voices of Naqqal (reciter/storyteller) through the drama and division of the actors of Ta'zieh into protagonists & antagonists, generating a unified thematic current regarding the clash of Right & Wrong and Good & Evil, and also scripting the scenes in manuscripts & scrolls. On the other hand, the number of actors, their appearance, wearing special outfits, and Incidental music are considered to be the differences of the two arts. Findings of the study also indicates that Ta’zieh is derived from Naqqali. Ta’zieh Drama, however, has grown in popularity through the flow of religion in its essence, and its final outcome has been improving steadily, and has got a more magnificent display regarding the performing elements compared to Naqqali. Key Words: Naqqali, Ta’zieh, Performing Elements, Play, Drama
    Keywords: Naqqali, Ta’zieh, Performing Elements, Play, Drama
  • Influnce of hafiz in mind and literary language of shafii kadkani
    Yaghub Noruzi *, Seif Addin Abbarin Pages 161-180
    Literary Tradition is the basis of poem and each poet inevitably influnced by the litarary tradition and past poets in his poetry. Some poets have a deep influnced by tradition and the appearance of litarary traditions in poems is wide and some influnced as less as otheres. Shafii kadkani one of poets that widely influnced by the literary tradition an past poets. Between the past poets, the rool of hafez in shafiis potry is deep. The appearance of this influnce seen in the deep starcture and surface structure of shafii poems. Shafii kadkani some times,insert a verses and hemistiches as aquotation title from hafiz poems in his poems. Also, he borrow a words, idioms and phrases from hafiz literary language. Beside this, shafii affected by the subjects and themes of hafiz poems and repeat this themes in his poem. Some verses of hafiz is the source of inspiration for the composes poems of shafii. In addition, in poetic imagery seen the influnce of hafiz. In this regard, the study of Hafiz's poetry leads us to conclude that Hafiz is the most influential poet in the mind and language of the shafii poetry.
    Keywords: persian litarature, influnce, Hafiz, shafii kadkani
  • Irene Manifesto in the First Office of the Masnavi Spirit
    AHMAD Heidari Goojani * Pages 181-200
    Ironi is one of the factors of the inadequacy and complexity of the text, which in Persian is equivalent to satire and tune, which is designed to harmonize and punish in the text and is necessary for every work of art. In the spiritual Masnavi, which is a mystical teaching, in the form of wise manuscripts, Maulvi intends to educate and enlightened, so Iruni has a great reflection on this allegorical work, and in this respect, he compares Rumi to Shakespeare in the literature of the West. In this study, Iirney's examples illustrate a demonstration in relation to the elements of the Eironizer, including the element of innocence or unconscious trust, laughter, facial contrast with reality, and the element of the dramatic distance from the mystical issues such as joy, trust, patience, contentment, and poverty Man is Mowlavi's semantic narrative in Mathnawi is the epitome of Irrowi's play with a mild joke, which has signs of simplicity and insult and places the story on the frontier of haughtiness. The story of Irronik's story seems to contain the jokes, discounts and vulnerabilities of the personality of the story, but in the context of the word, its instructive mystical outcomes are understandable. Non-humorous works such as Rumi's Masnavi spirituality and Ferdowsi's Shahnameh are often an epic show of unexpected storytelling events. Paying attention to the content of the text and its careful examination is the best way to detect Ironi.
    Keywords: Irun, Irene Demonstration, Spiritual Mathnavi', ' Sufism
  • Study and Analysis of the Religious Issues and Concepts of the Poetry Books for Children and Adolecents among 2011-2014
    Mehdi Mohammadi *, Eman Motaharinia Pages 201-220
    In recent years, religious subjects have received much attentton in the field of children and adolecents’ literature, and poets and writers also have shown great interest in writing stories and composing poetry about the religious themes. Children and adolecents’ literature especially in the form of poetry, which for its song, rhyme and short duration is more impressive than the story, can be considered as an atteractive and low_cost media for every society’s culture. The content and the concept of the poetry used for children are so important since it can play a significant role in the childrens’ education and upbringing, so each adult person as a father, mother, teacher, and… should pay attention to the content and everything else which can poems convey to the children and adolecents. So for the importance of this issue, this study aims to investigate children and adolecents’ poetry books among 2011-2014 to find out to what extent poets use varicty of religious issues and concepts and also to investigate the quality of the poetry’s concepts. The findings of the present study show that in some religious concepts, a few poems have been written by the poets and also some of the content of the poems has not been able to provide religious concepts well. Therefor the findings of this study can pave the way for the poets to write poetry in these cases.
    Keywords: Religious literature, Children, Young adults, religious poems, Religious concepts
  • Classification of Persian inflectional morphemes using 4-M model
    Abdolhossein Heydari * Pages 221-240
    Classification of Persian inflectional morphemes using 4-M model. This paper attempted to classify Persian inflectional morphemes, using 4-M model. It is a production based model which explains morphemes (a content morpheme and three system morphemes) according to their access in speech production. Considering Persian language behavior, inflectional morphemes were classified in two types: 1- early system morphemes (negative, causative, imperative and passive morphemes of verb plus plural forms of noun, comparative and superlative suffixes of adjective and adverb ̕ s comparative morpheme) and 2- late outside system morphemes (person/number, tense, aspect, subjunctive morphemes). Late outside system morphemes are activated later in the production process as required by the grammatical frame of the language and they co-indexed with other constituents in the sentence. While early system morphemes are indirectly elected at the same time that content morphemes are directly elected by the speaker’s intentions. The results match Takagi (2008) classification of different Japanese morphemes based on 4-M model.
    Keywords: inflectional morphemes, Persian language, 4-M model