فهرست مطالب

دانشکده پزشکی اصفهان - پیاپی 511 (هفته سوم اسفند 1397)
  • پیاپی 511 (هفته سوم اسفند 1397)
  • تاریخ انتشار: 1397/12/20
  • تعداد عناوین: 5
|
  • مجتبی رحیمی، آناهیتا هیرمن پور، مژگان کیماسی * صفحات 1616-1621
    مقدمه
    زایمان فرایندی فعال است که باعث یکی از شدیدترین دردهایی می شود که یک زن در زندگی تجربه می کند. امروزه، روش های کنترل درد مانند استفاده از استنشاق انتونکس (Entonox) جهت کاهش درد مرحله ی فعال زایمان پیشنهاد شده است. این مطالعه، با هدف بررسی مقایسه ای میانگین طول مدت مرحله ی فعال زایمان با استفاده از انتونکس استنشاقی و دارونما انجام شد.
    روش ها
    در این کارآزمایی بالینی، 120 مادر باردار با درجات 1 و 2 بر اساس معیار American Society of Anesthesiologists (ASA)، ابتدای مرحله ی فعال یا دیلاتاسیون 4 سانتی متر و سن بارداری 41-37 هفته به صورت تصادفی در دو گروه 60 نفره ی مورد (تحت تجویز انتونکس استنشاقی) و شاهد (هوای فشرده به عنوان دارونما) تقسیم شدند. طول مدت زایمان در دیلاتاسیون های 6-4، 8-6 و 10-8 سانتی متر و در نهایت، کل زمان مرحله ی فعال در دو گروه مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.
    یافته ها
    طول مدت مرحله ی فعال زایمان در گروه مورد (2/49 ± 6/201 دقیقه) به صورت معنی داری کمتر از گروه شاهد (4/62 ± 6/252 دقیقه) بود (05/0 > P). همچنین، طول مدت زمان در دیلاتاسیون 6-4 و 8-6 سانتی متر در گروه مورد به صورت معنی داری کمتر از گروه شاهد بود (05/0 > P)، اما بین گروه ها اختلاف معنی داری بر اساس دیلاتاسیون 10-8 سانتی متر وجود نداشت (35/0 = P).
    نتیجه گیری
    استفاده از انتونکس استنشاقی در مقایسه با دارونما، علاوه بر بی دردی، باعث کاهش طول مدت مرحله ی فعال زایمان به خصوص در اوایل این مرحله می شود
    کلیدواژگان: زایمان، درد، اکسیژن
  • زیبا فرج زادگان، فرزاد گلی، پریناز شیرانی * صفحات 1622-1627
    مقدمه
    این مطالعه با هدف تعیین ارتباط و همبستگی بین حس انسجام و کیفیت زندگی در زنان مبتلا به سرطان پستان پس از شیمی درمانی به انجام رسید.
    روش ها
    در این مطالعه ی مقطعی، کیفیت زندگی و حس انسجام و ارتباط بین این دو در زنان مبتلا به سرطان پستان که تحت شیمی درمانی قرار گرفته بودند، بررسی گردید. کیفیت زندگی با استفاده از پرسش نامه ی Quality of life questionnaire-breast cancer 23 (QLQ-BR23) و حس انسجام با استفاده از پرسش نامه ی Sense of coherence 13 (SOC13) سنجیده شد. همبستگی بین کیفیت زندگی و حس انسجام با استفاده از آزمون Linear regression و همبستگی Pearson مورد ارزیابی قرار گرفت.
    یافته ها
    3/11 درصد شرکت کنندگان دارای کیفیت زندگی پایین، 8/73 درصد دارای کیفیت زندگی متوسط و 0/15 درصد دارای کیفیت زندگی بالا بودند. 2/41 درصد شرکت کنندگان دارای حس انسجام متوسط و 8/58 درصد دارای حس انسجام بالا بودند. بین حس انسجام و کیفیت زندگی همبستگی مستقیم و معنی داری به میزان 7/0 وجود داشت (001/0 > P).
    نتیجه گیری
    بین کیفیت زندگی و حس انسجام در زنان مبتلا به سرطان پستان، همبستگی مستقیم و معنی داری وجود دارد و به نظر می رسد درمان های حمایتی و روان شناختی، می تواند در بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به سرطان سینه موثر باشد.
    کلیدواژگان: سرطان پستان، حس انسجام، کیفیت زندگی
  • سکینه اکبری، جواهر چعباوی زاده، سید محمد ابطحی، افسانه یگدانه، فاطمه نامدار، صدیقه صابری * صفحات 1628-1634
    مقدمه
    لیشمانیا ماژور، عامل لیشمانیوز نوع جلدی (سالک) در ایران می باشد. به دلیل عوارض جانبی داروهای فعلی و پیدایش مقاومت دارویی در برخی نقاط، محققین به دنبال ترکیباتی موثرتر و بدون عوارض به خصوص داروهای گیاهی و ترکیبات طبیعی هستند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی اثر ضد لیشمانیایی عصاره ی هیدروالکلی قارچ گانودرما لوسیدوم بر لیشمانیا ماژور در مقایسه با داروهای رایج بوده است.
    روش ها
    پس از آماده شدن عصاره ی هیدروالکلی گونه ی استاندارد ایرانی انگل لیشمانیا ماژور (MRHO/IR/75/ER)، ابتدا در محیط کشت Novy-Mac Neal-Nicolle (NNN) و سپس، Roswell Park Memorial Institute-1640 (RPMI-1640) غنی شده تکثیر و در مرحله ی متاسیکلیک به پلیت 96 خانه ای منتقل شد. سپس، غلظت های 10، 50، 100، 150 و 200 میکروگرم بر میلی لیتر عصاره در زمان های 24، 48 و 72 ساعت اثردهی و میزان پروماستیگوت های زنده با استفاده از رنگ تریپان بلو و تحرک آن ها، هموسیتومتر و آزمون رنگ سنجی MTT مورد بررسی قرار گرفت. داده ها با استفاده از آزمون های آماری ANOVA، Repeated measures ANOVA و Kolmogorov-Smirnov تجزیه و تحلیل گردید.
    یافته ها
    عصاره ی هیدروالکلی این قارچ در غلظت های بالا (150 و 200 میکروگرم بر میلی لیتر) به طور معنی داری باعث کاهش و مهار رشد انگل شد و با افزایش عامل زمان رابطه ی مستقیم داشت (001/0 > P). همچنین، در روش MTT میانگین جذب نوری غلظت های مختلف عصاره در زمان های 24، 48 و 72 ساعت تفاوت معنی داری با هم داشته است (001/0 > P).
    نتیجه گیری
    تاثیر ضد لیشمانیایی مشاهده شده از عصاره ی این قارچ بر تعداد و رشد پروماستیگوت های زنده در غلظت های بالا، می تواند ناشی از وجود ترکیباتی مانند تانن، فلاونوئیدها، تری ترپنوئیدها و پلی ساکاریدها باشد و مستلزم تحقیقات بیشتر در خصوص خالص سازی ترکیبات آن و کار بر روی مدل حیوانی لیشمانیوز می باشد.
    کلیدواژگان: لیشمانیوز جلدی، لیشمانیا ماژور، قارچ گانودرما لوسیدوم
  • علی صالحی، امید وکیلی *، معصومه زارعی صفحات 1635-1640
    مقدمه
    مطالعه ی حاضر با هدف تعیین تاثیر استفاده از لیزر فتوکواگولاسیون پان رتینال (Panretinal Photocoagulation یا PRP) یک جلسه یا سه جلسه ی جداگانه بر بهبود علایم رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو به انجام رسید.
    روش ها
    طی یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 80 چشم (از 40 بیمار) مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو که کاندیدای لیزر درمانی بودند، به روش تصادفی در دو گروه 40تایی تقسیم شدند. در گروه اول، لیزر درمانی PRP (2400 نقطه) در یک جلسه و در گروه دوم لیزر درمانی 2400 نقطه طی سه جلسه ی جداگانه (هر جلسه 800 نقطه) انجام گرفت و عوارض کوتاه مدت لیزر درمانی در دو گروه مقایسه گردید.
    یافته ها
    تغییرات حدت بینایی، ضخامت مرکز ماکولا و فشار داخل چشم در دو گروه همسان بود و اختلافی بین یک جلسه لیزر یا سه جلسه ی جداگانه دیده نشد.
    نتیجه گیری
    انجام لیزر PRP در یک جلسه یا سه جلسه ی جداگانه تاثیری در حدت بینایی، فشار داخل چشم و ضخامت ماکولا ندارد، اما به علت کاهش دفعات مراجعه و هزینه های درمانی به نظر می رسد انجام لیزر در یک جلسه ارجح باشد.
    کلیدواژگان: رتینوپاتی دیابتی، لیزر درمانی، ضخامت ماکولا
  • محمود عمرانی فرد، سجاد آرمان فر * صفحات 1641-1647
    مقدمه
    این مطالعه، با هدف مقایسه ی نتایج لیفت اندوسکوپیک پیشانی با سه برش و دایسکشن وسیع خلفی با لیفت اندوسکوپیک پیشانی با پنج برش و دایسکشن محدود انجام شد.
    روش ها
    در این مطالعه ی کارآزمایی بالینی، 50 بیمار کاندیدای لیفت اندوسکوپیک ابرو و پیشانی در دو گروه 25 نفره توزیع شدند. گروه اول، تحت لیفت اندوسکوپیک با ایجاد سه انسیزیون قرار گرفتند و لیفت پیشانی و ابرو با دایسکشن وسیع خلفی انجام شد. در گروه دوم، لیفت اندوسکوپیک پیشانی با پنج برش و بدون دایسکشن خلفی انجام گرفت و مختصات پیشانی و ابرو و وضعیت چروک های ناحیه ی پیشانی و صورت در قبل و بعد از عمل در دو گروه اندازه گیری و مقایسه شد.
    یافته ها
    در شش ماه بعد از عمل، اختلاف میانگین مختصات ابرو و پیشانی در گروه سه برش بیشتر بود. میزان بهبودی چین های پنجه غازی و عرضی در دو گروه تفاوت معنی داری نداشت (110/0 = P)، اما میزان بهبودی چین های گلابلار در گروه سه برش، به طور معنی داری بیشتر بود؛ به طوری که 6/63 درصد از گروه سه برش و 3/14 درصد از گروه پنج برش، بهبودی کامل پیدا کرده بود (004/0 = P). برجستگی تمپورال نیز در 8/31 درصد از گروه سه برش بهبود یافت و موردی از بهبودی برجستگی تمپورال در گروه پنج برش دیده نشد (013/0 = P).
    نتیجه گیری
    دو روش سه برش با دایسکشن عمیق و پنج برش با دایسکشن سطحی در اصلاح چین های صورت موثرند، اما میزان بهبودی در برخی از موارد نظیر اصلاح چین های گلابلار و افتادگی ابرو و پلک در روش سه برش مطلوب تر است.
    کلیدواژگان: جراحی زیبایی، دایسکشن، چروک پوست
|
  • Mojtaba Rahimi, Anahita Hirmanpour, Mojgan Keimasi * Pages 1616-1621
    Background
    Delivery is an active process that causes one of the most severe pains that a woman experiences in her life. Today, pain control methods, such as using Entonox (N2O + O2), have been suggested to reduce the pain of the active phase of labor. This study was conducted with the aim of comparing the mean duration of the active phase of labor using Entonox and placebo.
    Methods
    In this clinical trial study, 120 pregnant women with classes 1 and 2 of American Society of Anesthesiologists (ASA), in the active phase or cervical dilatation of 4 cm, and the gestational age of 37-41 weeks were randomly divided into two equal groups of Entonox inhalation and placebo (compressed air). The duration of delivery in dilates 4 to 6, 6 to 8, and 8 to 10 cm, and finally the total active phase time in the two groups were assessed and compared.
    Findings
    The duration of active phase of labor in the Entonox group (201.6 ± 49.2 minutes) was significantly less than placebo group (252.6 ± 62.4 minutes) (P < 0.05). Moreover, the duration of dilation was 4 to 6 and 6 to 8 cm in the Entonox group, and was significantly less than placebo group (P < 0.05); but there was no significant difference between the groups in terms of dilation of 8 to 10 cm (P = 0.35).
    Conclusion
    Using inhalation of Entonox in comparison with the placebo, decreased pain and the duration of active phase of labor, especially in the first stages of this phase.
    Keywords: Parturition, Pain, Oxygen
  • Ziba Farajzadegan, Farzad Goli, Parinaz Shirani * Pages 1622-1627
    Background
    The aim of this study was to determine the correlation between the sense of coherence and quality of life in women with breast cancer after chemotherapy.
    Methods
    In a cross-sectional study, 80 women with breast cancer who underwent chemotherapy were selected. The quality of life and sense of coherence were measures using the Quality of Life Questionnaire-Breast Cancer 23 (BR23) and the Sense of Coherence 13 (SOC13) questionnaires standardized, respectively. The correlation between them was measured using linear regression and Pearson correlation tests.
    Findings
    11.3% of the participants had low, 73.8% had moderate, and 15% had high quality of life. 41.2% of participants had moderate coherence and 58.8% had a high degree of coherence. There was a direct and significant correlation between the sense of coherence and quality of life (0.7) (P < 0.001).
    Conclusion
    There is a direct and significant correlation between quality of life and sense of coherence in women with breast cancer; and it seems that supportive and psychological treatments can be effective in improving the quality of life of women with breast cancer.
    Keywords: Breast cancer, Sense of coherence, Quality of life
  • Sakineh Akbari, Javaher Chabavizadeh, Seyed Mohammad Abtahi, Afsaneh Yegdaneh, Fatemeh Namdar, Sedigheh Saberi * Pages 1628-1634
    Background
    Leishmania major is the causative agent of cutaneous leishmaniasis in Iran. Because of the side effects of current drugs and the emergence of drug resistance in some areas, researchers have been seeking for more effective and non-complicated compounds, especially herbal medicines and natural compounds, for the treatment of leishmaniasis. The aim of this study was to evaluate the antileishmanial effect of hydroalcoholic extract of Ganoderma leucidum on Leishmania major compared to commonly used drugs.
    Methods
    Iranian Leishmania major parasite species (MRHO/IR/75/ER) was cultured in Novy-Mac Neal-Nicolle (NNN) and Roswell Park Memorial Institute-1640 (RPMI)-enriched media, and in the metacyclic phase transferred to a 96-well plate at the time of preparation of the hydroalcoholic extracts. Then, concentrations of 10, 50, 100, 150, and 200 µg/ml were used at 24, 48, and 72 hours. The amount of live promastigotes was assessed by using a hemocytometer and MTT colorimetric assay. Data were analyzed using Kolmogorov-Simonov, ANOVA, and repeated measures ANOVA tests, and P < 0.05 was considered as a meaningful level.
    Findings
    The hydroalcoholic extract of this mushroom at high concentrations (150 and 200 µg/ml) inhibited the growth of the parasite significantly, and had a direct correlation with the increase of time (P < 0.001). Moreover, in the MTT method, it was a significant difference in the mean of optical absorption of different extract concentrations at 24, 48, and 72 hours (P < 0.001).
    Conclusion
    The observed antileishmanial effect of Ganoderma leucidum extract on the number and growth of live promastigotes at high concentrations can be resulted due to its compounds such as tannins, flavonoids, triterophenides, and polysaccharides. It requires further research on the purification of its compounds and work on the animal model of Leishmaniasis.
    Keywords: Leishmaniasis, Cutaneous, Leishmania Major, Ganoderma lucidum
  • Ali Salehi, Omid Vakili *, Masoumeh Zarei Pages 1635-1640
    Background
    The aim of this study was to determine the effect of using a panretinal photocoagulation (PRP) laser in one or three sessions on the improvement of symptoms of proliferative diabetic retinopathy.
    Methods
    In a clinical trial study, 80 eyes from 40 patients with proliferative diabetic retinopathy were selected and randomly divided into two groups. The first group was cured by 2400 spots in one session of PRP and the second group was cured by 2400 spots divided in three sessions (3 × 800) of PRP. Finally, early complication of laser therapy was compared between the two groups.
    Findings
    The changes of visual acuity, intraocular pressure, and central macula thickness were not significantly different between the two groups of one and three sessions of PRP.
    Conclusion
    Performing PRP in a single session or three divided sessions does not have an effect on visual acuity, intraocular pressure, and macular thickness; but it seems that the laser is preferred in one session due to reduced frequency of visits and therapeutic costs.
    Keywords: Diabetic retinopathy, Photocoagulation, Macula thickness
  • Mahmoud Omranifard, Sajjad Armanfar * Pages 1641-1647
    Background
    This study aimed to compare the results of frontal endoscopic lift with three incisions and deep posterior dissection and five incisions with districted dissection.
    Methods
    In a clinical trial study, 50 patients who were candidates for endoscopic lift of eyebrow and forehead were selected and randomly divided into two group of 25. The first group was operated with three incisions and deep posterior dissection and the second group was operated with five incisions with districted dissection. Characteristics and wrinkles of the forehead and eyebrow were measured before and after intervention, and compared between the two groups.
    Findings
    Six months after operation, the mean difference of eyebrows and foreheads characteristics was higher in the group with three incisions. There was no significant difference between the two groups in the improvement of gaze and transverse claws (P = 0.110), but the improvement in glabellar crowns was significantly higher in the three incisions group; so that 63.6% of the patients in three incisions and 14.3% of patients in five incisions groups were completely improved (P = 0.004). Temporal prominence was improved in 31.8% of the patients in three incisions group, and no evidence of improvement of temporal prominence was seen in five incisions group (P = 0.013).
    Conclusion
    Both methods, three incisions with deep dissection and five incisions with districted dissection, are effective in improving facial wrinkles. However, the improvement in some cases, including the repair of pear-shaped chin, as well as eyebrows and eyelids, are more favorable in the endoscopic lifting by three incisions and deep posterior dissection.
    Keywords: Cosmetic surgery, Dissection, Skin wrinkle