فهرست مطالب

  • سال هشتم شماره 2 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/01
  • تعداد عناوین: 27
|
  • میلاد ایروانی، محمد محسن روستایی*، عباس رحیمی، علی رضا اکبرزاده باغبان صفحات 1-9
    مقدمه و اهداف

    عضلات اطراف شانه نقش  بسیار مهمی را در ثبات دینامیک آن فراهم می کند و لذا برنامه ریزی برای تقویت این عضلات از ضروریات توانخشی عضلانی است . هدف از این مطالعه نیز بررسی اثر پاوربال به عنوان یک روش نسبتا جدید در تمرینات تقویتی بر روی فعالیت عضلات شانه می باشد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه 75  فرد سالم بطور تصادفی در دو گروه آزمون (50 نفر) و کنترل (25 نفر) قرار گرفتند. بررسی میزان فعالیت عضلات شانه توسط الکترومایوگرافی عضلات دلتوئید میانی، تراپز فوقانی، لاتسیموس دورسی و اینفرااسپیناتوس در وضعیت ابداکشن 90 درجه بازو در دو حالت با پاوربال (گروه آزمون) و با توپ (گروه کنترل) یک بار بلافاصله و بار دیگر پس از 12 روز تمرین مورد ارزیابی قرار گرفت.

    یافته ها

    در هر چهار عضله مورد بررسی در گروه آزمون، میزان فعالیت عضلانی در حین استفاده از پاوربال در مقایسه با حالت استراحت افزایش معنی داری پیدا کرده بود (01/0P<) درحالی که این مقادیر در گروه کنترل معنی دار نشد. در مورد عضلات دلتوئید و تراپز فوقانی، در گروه آزمون میزان فعالیت عضلانی افزایش معنی داری را پس از 12 روز تمرین نسبت به قبل از تمرین نشان داد (04/0P=). در مقایسه بین دو گروه آزمون و کنترل نیز افزایش معنی دار فعالیت عضلانی در این دو عضله در گروه آزمون چه قبل از شروع تمرین و چه بعد از 12 روز تمرین نسبت به گروه کنترل ملاحظه شد (01/0 P<). میزان فعالیت عضلانی درگروه کنترل نسبت به قبل از تمرین از نظر آماری معنی دار نشد. در مورد عضلات لاتسیموس دورسی و اینفرااسپیاتوس میزان فعالیت عضلانی در دو گروه آزمون و کنترل نسبت به قبل از تمرین و همچنین بین گروه های آزمون و کنترل افزایش معنی داری ملاحظه نشد (05/0P>).

    نتیجه گیری

    نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از پاوربال و تمرین با آن در وضعیت ابداکشن 90 درجه بازو می تواند میزان فعالیت عضلانی دلتوئید و تراپز فوقانی را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

    کلیدواژگان: پاوربال، تمرینات قدرتی، عضلات شانه، فعالیت الکترومیوگرافی
  • فریده دهقان منشادی*، یونس امیری، نجمه صدیقی مهر، علی رضا اکبرزاده باغبان، اصغر رضاسلطانی صفحات 10-17
    مقدمه واهداف

    پرسش نامه STarT به عنوان ابزاری برای تصمیم گیری بالینی و انتخاب نوع درمان در بیماران با کمردرد مزمن غیراختصاصی معرفی شده است. هدف پژوهش حاضر مقایسه ضخامت اولتراسونیک عضلات دیواره طرفی شکم بین زیرگروه های کمردرد مزمن غیراختصاصی بر اساس پرسش نامه STarT بود.

    مواد و روش ها

    17 بیمار مرد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی که بر اساس پرسش نامه STarT 10 نفر در گروه خفیف و 7 نفر در گروه متوسط قرار داشتند، در این مطالعه تحلیلی شرکت کردند. ضخامت اولتراسونیک عضلات دیواره طرفی شکم بیماران در حالت استراحت و انقباض در وضعیت طاق باز اندازه گیری شد. از آزمون های شاپیرو-ویلک، تحلیل پراکندگی با اندازه گیری مکرر و t زوجی برای تحلیل داده ها استفاده گردید. در تمامی آزمون ها سطح معنادار 05/0>p در نظر گرفته شد.

    یافته ها

    ضخامت دو عضله عرضی شکم و مایل داخلی در زیرگروه متوسط به طور معناداری کمتر از زیرگروه خفیف بود. به ترتیب با 04/0=p،001/0=p، اما در مورد عضله مایل خارجی تفاوتی مشاهده نشد (05/0=p). در هر سه عضله مایل داخلی، عرضی شکم و مایل خارجی در وضعیت انقباض ضخامت بالاتری نسبت به استراحت دیده شد به ترتیب با 02/0=p،001/0=p و 007/0=p در هیچ یک از عضلات مورد بررسی تفاوت معناداری بین ضخامت در سمت چپ و راست، چه در وضعیت استراحت و چه در وضعیت انقباض مشاهده نگردید (05/0≤p).

    نتیجه گیری

    با توجه به مشاهده تفاوت ضخامت اولتراسونیک عضلات دیواره طرفی شکم بین زیرگروه های بیماران کمردرد مزمن غیراختصاصی بر اساس پرسش نامه STarT، می توان از این پرسش نامه جهت تعیین نوع درمان قبل از شروع درمان استفاده کرد.

    کلیدواژگان: کمردرد مزمن غیراختصاصی، پرسش نامه STarT، سونوگرافی، عضلات دیواره طرفی شکم
  • محمد محسن روستایی، آزاده عاشوری، صدیقه سادات نعیمی* صفحات 18-26
    چکیده مقدمه و اهداف مفصل فکی گیجگاهی از جمله مفاصل بسیار مهم در بدن به شمار می رود. به دلیل نقش اختلالات استخوانی این ناحیه در زیبایی و عملکرد افراد ، جراحی استئوتومی آن بسیار شایع است. از جمله رایج ترین عوارض بعد از جراحی ترمیمی زیبایی فک ، میتوان به محدودیت حرکتی ، درد و تورم در ناحیه اشاره کرد . علیرغم شیوع عوارض مذکور و تاثیر احتمالی لیزر کم توان در رفع /کاهش آنها، تحقیقات کافی در این حیطه صورت نپذیرفته و این امر هدف مد نظر مقاله فعلی است. مواد و روش ها مطالعه از نوع آینده نگر و در دسته مطالعات تجربی یا مداخله ای ، دارای گروه کنترل و انتخاب تصادفی در دسترس بیماران بود. نمونه ها از بیمارانی که به علت جلو امدگی فک تحتانی در دو هفته گذشته(قبل از نمونه گیری)، تحت جراحی ترمیمی زیبایی قرار گرفته بودند، انتخاب شدند. یافته ها در این مطالعه 36 نفر (در دو گروه مساوی درمان و کنترل) از بیماران مبتلا به جلو آمدگی فک پایین که تحت جراحی ترمیمی زیبایی قرار گرفته بودند با میانگین سنی 27 سال ، طی ده جلسه تحت درمان با لیزر کم توان (LLLT) و لیزر خاموش قرار گرفتند. متغیرهای مد نظر شدت درد ، تورم و محدودیت حرکتی بود . برای تحلیل داده ها از آزمون های شاپیرو-ویلک ،Tزوجی وTمستقل استفاده شد . یافته ها بیانگر اختلاف معنی دار شدت درد (P<0.001)، میزان تورم (P=0.008) ، محدودیت حرکتی فک پایین (P<0.001)بین دو گروه کنترل و درمان بود.  نتیجه گیری  کاربرد لیزر کم توان می تواند موجب کاهش عوارض ناشی از جراحی زیبایی فک از قبیل درد ، تورم و محدودیت حرکتی مفصل شود .
    کلیدواژگان: لیزر کم توان، مفصل فکی گیجگاهی، جراحی ترمیمی زیبایی فک
  • مریم محمدی، محمد محسن روستایی*، عباس رحیمی، امین نوروزی فشخامی، علی رضا اکبرزاده باغبان صفحات 27-34
    مقدمه و اهداف

    دردهای مفصل تیبیو فیبولار فوقانی در ورزشکاران  فوتبالیست مرد با سابقه جراحی بازسازی رباط صلیبی متقاطع قدامی رایج است.  .هدف از این پروژه بررسی تاثیر یک دوره  درمان آزاد سازی  مایوفاشیال در دردهای مفصل تیبیو فیبولار فوقانی در ورزشکاران  فوتبالیست مرد با سابقه جراحی بازسازی رباط صلیبی متقاطع قدامی با استفاده از پیوند همسترینگ بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر از نوع مطالعات شبه تجربی و بصورت قبل و بعد از درمان  بود. در این تحقیق، 40 نفر از ورزشکاران  فوتبالیست که تحت  عمل جراحی رباط صلیبی متقاطع  قدامی با استفاده  از همسترینگ -گراسیلیس قرار گرفته بودند و از درد ناحیه پوسترولاترال زانو (سر فیبولا) رنج می برند، به مدت دو هفته و به تعداد 6 جلسه تحت درمان قرار گرفتند. معیار ارزیابی، مقادیر حاصله از پرسشنامه های فارسی شدKOOS  [1]و IKDC [2]نیز VAS  [3] خط کش استاندارد و دامنه حرکتی اکستنشن زانوبودکه قبل از درمان  و بلافاصله  بعد از درمان تکمیل گردید. محل درد نمونه ها (عضلات بایسپس فموریس و گاستروکنموس خارجی) همگی به یک روش و توسط محقق اول طرح تحت درمان تکنیک آزادسازی  مایوفاشیال قرار گرفت. بعنوان پیگیری تاثیرات درمانی، معیارهای مورد ارزیابی سه هفته بعد از اتمام درمان مجددا توسط همکار طرح مورد  ارزیابی قرار گرفت. مقایسه مقادیر قبل و بعد برای همه متغیرها به کمک آزمون آماری ویلکاکسون انجام شد.

    یافته ها

    میانگین نمره VASقبل و بعد از درمان به ترتیب 57/3 و 28/1 به دست آمد که نتایج اختلاف معناداری را نشان داد (001/0p<). میانگین دامنه حرکتی اکستنشن زانو  قبل از درمان 43/4 و بعد از درمان 13/1 بود که این اختلاف نیز معنی دار بود (001/0>p) همچنین میانگین نمره  نسخه  فارسی پرسشنامه KOOS  و IKDC بعد از درمان افزایش معنی داری نسبت به قبل از درمان داشتند(001/0>p).

    نتیجه گیری

    مانور آزادسازی فاشیا عضلات همسترینگ خارجی و گاستروکینمیوس خارجی یک ابزار مناسب جهت کاهش درد ، بهبود دامنه حرکتی و افزایش کیفیت زندگی در افراد مبتلا به درد مفصل تیبیوفیبولار فوقانی میباشد .

    کلیدواژگان: درد، مفصل تیبیوفیبولار فوقانی، آزاد سازی مایوفاشیال، فوتبالی
  • سمیه فلاح زاده*، سارا خسروی، سمانه روحانی صفحات 35-47
    مقدمه و اهداف

    بیشتر ارتباطات بشر به شکل گفتار می باشد و بخش مهمی از آزمون های شنوایی با محرک گفتاری انجام می شود. تقسیم بندی های مختلفی برای آزمون های رفتاری شنوایی با محرک گفتاری وجود دارد. هدف مطالعه حاضر، بررسی آزمون های رفتاری شنوایی با محرک گفتاری است. همچنین باید گفت که آزمون های رفتاری شنوایی با محرک گفتاری دارای کاربردهای مختلف بوده که بسیاری از محققان در مطالعاتشان از آنها استفاده کرده اند.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر به وسیله بررسی پایگاه های علمی (Magiran, Scopus،SID ،Pubmed ،Science direct ،Google scholar) در بازه زمانی 2018-1976 با استفاده از واژگان مرتبط با موضوع انجام شد و مقالات با توجه به معیارهای ورود و خروج انتخاب گردید.

    یافته ها

    در مطالعه حاضر آزمون های رفتاری شنوایی با محرک گفتاری بر اساس سطح مهارت های شنیداری[a1]  تقسیم بندی و بررسی شد. هم چنین این آزمون ها می تواند بر اساس نوع آزمون، نوع محرک مورد استفاده در آنها، گروه سنی، شدت ارائه تحریک در آنها و کاربرد در مقالات و منابع تقسیم بندی شود. در بخش یافته ها جدولی که آزمون ها را معرفی می کند، آورده شده است.

    نتیجه گیری

    کاربرد این آزمون ها در شنوایی شناسی متفاوت است. برخی آزمون های رفتاری شنیداری با محرک گفتاری برای غربالگری و برخی از آنها، در تعیین سطح برای توانبخشی شنوایی به کار می رود و حتی در ارزیابی تشخیصی بیماران کاربرد دارد. همچنین آزمون های گفتاری که درک شنیداری را بررسی می کند، برای تعیین میزان عملکرد فرد در محیط زندگی اش و سودمندی وسایل کمک شنیداری و تجویز سمعک لازم می باشد.

    کلیدواژگان: شنوایی سنجی گفتاری، آستانه شنیداری، آزمون تمایز گفتاری، درک شنیداری
  • ساینا وحیدی منش، محمد محسن روستایی*، منور هادی زاده صفحات 48-55
    مقدمه و اهداف

       امروزه سندروم گیرافتادگی شانه از شایعترین علل  شانه درد در بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی می باشد. نقاط ماشه ای مایوفاشیال می توانند منجر به شانه درد شوند.  بیماران دچار سندروم گیر افتادگی شانه   نسبت به افراد سالم دارای تعداد نقاط ماشه ای بیشتری در هر دو سمت مبتلا و غیر مبتلا به شانه درد هستند. هدف از این مطالعه بررسی اثرات کوتاه مدت تکنیک سوزن خشک همراه با تحریک الکتریکی داخل عضلانی بر نقاط ماشه ای فعال تراپزیوس فوقانی و اینفرااسپایناتوس در بیماران سندروم گیرافتادگی شانه می باشد.

    مواد و روش ها

    در این مطالعه آزمایشی پنج بیمار مبتلا به سندروم گیرافتادگی شانه بطور داوطلبانه تحت یک جلسه درمان با سوزن خشک همراه با تحریک الکتریکی داخل عضلانی برای نقاط ماشه ای فعال عضلات تراپزیوس فوقانی و اینفرااسپایناتوس قرار گرفتند. تحریک الکتریکی بصورت جریان Burst(2Hz و 200 µs) و شدت آن تا حد انقباض بدون درد بالا برده شد. متغیرهای دامنه حرکتی ابداکشن بازو توسط گونیامتر و میزان درد  بر اساس مقیاس دیداری درد (VAS) قبل و یک هفته بعد از مداخله اندازه گیری شدند.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد بعد از یک جلسه درمان تکنیک سوزن خشک با تحریک الکتریکی داخل عضلانی، دامنه حرکتی در هر پنج نفر افزایش یافت و از میزان درد همگی کاسته شد.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد تکنیک سوزن خشک با تحریک الکتریکی داخل عضلانی بر نقاط ماشه ای فعال تراپزیوس فوقانی و اینفرااسپایناتوس شاید بتواند  در بیماران سندروم گیرافتادگی شانه بر بهبود دامنه حرکتی و کاهش درد موثر باشد.

    کلیدواژگان: تحریک الکتریکی داخل عضلانی، سوزن خشک، نقطه ماشه ای، سندروم گیرافتادگی شانه
  • نرگس گلستانی، فواد صیدی*، هومن مینونژاد صفحات 56-66
    مقدمه و اهداف

    امروزه در خصوص قوس افزایش یافته کمری، غالب تحقیقات صورت گرفته تنها به تغییرات در راستا پرداخته اند؛ در حالی که با توجه به یکپارچگی تنگاتنگ سیستم اسکلتی-عضلانی- عصبی و عکس العمل های زنجیره ای، نقص در عملکرد یک بخش از بدن با اختلال در عملکرد و کیفیت عملکرد در دیگر مناطق ارتباط دارد؛ بنابراین ممکن است تغییر در ناحیه کمری- لگنی افراد مبتلا به قوس افزایش یافته کمری نه تنها با تغییر عملکرد در این ناحیه، بلکه در نواحی بالا و پایین نیز همراه باشد. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی عملکرد اندام تحتانی در دو گروه زنان غیرورزشکار با و بدون قوس افزایش یافته کمری بود که ناراستایی قابل مشاهده ای در راستای اندام تحتانی نداشته باشند.

    مواد و روش ها

    در تحقیق حاضر، تعداد 60 دانشجوی دختر 18 تا 24 سال ساکن در خوابگاه های دانشگاه تهران، 30 نفر دارای قوس بزرگتر یا مساوی 92/58 درجه و 30 نفر بدون قوس افزایش یافته کمری به صورت هدفمند انتخاب شدند. همچنین آزمودنی های تحقیق از نظر هرگونه ناراستایی قابل مشاهده در نماهای مختلف بررسی شدند؛ افرادی که مشکوک به ابتلا بودند، از انتخاب آنها به عنوان آزمودنی اجتناب شد. آنگاه از هر دو گروه (با و بدون قوس افزایش یافته کمری) آزمون های عملکرد اندام تحتانی شامل وای، پرش عمودی، مسافت سه لی، زمان پرش تک پا در مسافت شش متر و تعادل ایستا به عمل آمد. سپس اطلاعات به دست آمده از تحقیق حاضر با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی (t مستقل) در دو گروه سالم و مبتلا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    یافته ها نشان داد که تفاوت معناداری بین میانگین نتایج به دست آمده در آزمون های وای (001/0=P)، پرش عمودی (007/0=P)، مسافت سه لی (001/0=P)، زمان پرش تک پا در مسافت شش متر (002/0=P) و تعادل ایستا (001/0=P) بین دو گروه وجود دارد.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد که قوس افزایش یافته کمری بر روی عملکرد اندام تحتانی تاثیر منفی می گذارد و موجب کاهش عملکرد اندام تحتانی می گردد.

    کلیدواژگان: قوس افزایش یافته کمری، عملکرد اندام تحتانی، زنان غیرورزشکار
  • مهدی منصوری*، علی اشرف جمشیدی، مهدی خالقی تازجی، فرشته افتخاری صفحات 67-79
    مقدمه و اهداف

     خستگی یکی از متغیرهای مهمی است که می تواند روی عملکرد در طول رقابت تاثیر بگذارد. هدف تحقیق حاضر بررسی اثر خستگی در زمان های مختلف پروتکل شبیه سازی شده بر هماهنگی مفاصل اندام تحتانی بازیکنان فوتسال بود.

    مواد و روش ها

    روش این تحقیق نیمه تجربی با مدل تاثیرسنجی است که در آن 12 نفر بازیکنان فوتسال نیمه حرفه ای بدون ناهنجاری یا سابقه آسیبی شرکت کردند. اطلاعات کینماتیکی با سیستم مایوموشن (200 هرتز) و اطلاعات الکترومایوگرافی با سیستم مایو ماسل (1000 هرتز) نوراکسون اندازه گیری شد. آزمودنی ها تست دوی سرعت ده متر را سه بار قبل از پروتکل، حین پروتکل و پس از پروتکل مخصوص خستگی فوتسال (FIRP) انجام دادند و هم زمان اطلاعات کینماتیکی و الکترومایوگرافی توسط سیستم ثبت شد. در مرحله پردازش فاز نسبی پیوسته (CRP) و سطح زیر نمودار (RMS) در چهار فاز با فاصله 25 درصدی طی چرخه دویدن مورد محاسبه قرار گرفت. از آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرونی به منظور شناسایی تفاوت معنادار بین اثر خستگی در متغیرهای مختلف استفاده شد (P≤0.05).

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد در هماهنگی مفاصل ران و زانو در صفحه ساجیتال در فاز سوم دویدن (قبل و حین خستگی)، مفاصل زانو و مچ پا در صفحه ساجیتال در هر چهار فاز (قبل و حین خستگی؛ قبل و بعد خستگی) و مفاصل ران و مچ پا در صفحه ساجیتال در فاز دوم و چهارم (قبل و حین؛ قبل و بعد خستگی) تفاوت معناداری وجود دارد (P<0.05). همچنین یافته ها نشان داد بین فعالیت عضلات دوقلو در فاز سوم قبل و بعد از خستگی و عضلات دوسر رانی در فاز سوم قبل و بعد از خستگی تفاوت معناداری وجود دارد (P<0.05).

    نتیجه گیری

    به طور کلی به نظر می رسد خستگی اختصاصی فوتسال تاثیر زیادی خصوصا بر تعامل عضلات و مفاصل اندام تحتانی در صفحه ساجیتال داشته باشد، با این حال نقش و تاثیرپذیری مفصل و عضلات زانو خصوصا همسترینگ پس از خستگی به مراتب بیشتر در دویدن سرعتی آشکار می شود، تاثیری که هم از جنبه نقش تعاملی با سایر مفاصل و هم از جنبه تولید نیرو می تواند مهم باشد. به مربیان و مسئولین مسئول آمادگی جسمانی ورزشکار تاکید می شود به منظور حذف اثرات خستگی تاکید بیشتری بر تمرین مخصوص افزایش استقامت و حفظ تنش عضلات اندام تحتانی خصوصا همسترینگ و دوقلو نمایند.

    کلیدواژگان: فوتسال، خستگی، پروتکل خستگی فوتسال، الکترومایوگرافی، هماهنگی مفاصل
  • اسرین پوریان، گیتا موللی*، طلیعه ظریفیان، سینا احمدی صفحات 80-85
    مقدمه و اهداف
    حس شنوایی جزء حس هایی است که انسان به وسیله آن به زبان و گفتار دست می یابد. رسیدن به خواندن در دوران کودکی امری ضروری است و مطالعات نشان می دهد که کودکان کم شنوا در مقایسه با کودکان شنوا از مهارت خواندن پایین تری برخوردارند؛از این روهدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر آموزش کیود بر بهبود خواندن دانش آموزان کم شنوای پایه اول ابتدایی است.
    مواد و روش ها
    جامعه آماری پژوهش حاضر از نوع شبه تجربی (پیش آزمون و پس آزمون و پیگیری) با گروه کنترل، دانش آموزان کم شنوای دختر پایه اول تکمیلی بودند که در مدارس کم شنوای شهر تهران تحصیل می کردند. نمونه پژوهش به صورت در دسترس 10 نفر گروه آزمایش و 9 نفر گروه کنترل بودند. داده های خط پایه با استفاده از آزمون تشخیصی خواندن جمع آوری شد. گروه آزمایش تحت آموزش روش کیود در قالب 30 جلسه 45 دقیقه ای قرار گرفتند. داده ها با نرم افزار  SPSS22و با استفاده از آزمون تکرار اندازه گیری ها تحلیل شد.
    یافته ها
    یافته های تحقیق حاضر نشان داد که روش آموزشی گفتار نشانه دار بر دقت تاثیر معنادار و مثبت (01/0=P) داشته است، ولی تاثیر آن بر درک خواندن معنادار نبود(09/0=P).
    نتیجه گیری
    آموزش گفتار نشانه دار به کودکان کم شنوا می تواند مهارت های خواندن دانش آموزان کم شنوای پایه اول ابتدایی را بهبود بخشیده و احتمالا بتواند به آنها در امر تحصیل و برقراری ارتباط کمک کند؛ لذا روانشناسان و گفتاردرمانگران می توانند از آن برای آموزش افراد کم شنوا استفاده کنند.
    کلیدواژگان: گفتار نشانه دار، خواندن، دانش آموزان با آسیب شنوایی
  • محمد عبداله پور درویشانی*، محسن برغمدی، امیرعلی جعفرنژادگرو صفحات 86-96
    مقدمه و اهداف
    فوتبال یکی از ورزش های پرطرفدار در جهان است که در دقایق پایانی کاهش عملکرد و افزایش آسیب اندام تحتانی در پی خستگی عضلانی را به دنبال دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر خستگی موضعی عضلات چهارسررانی در سرعت های مختلف حرکت فلکشن/اکستنشن بر کینتیک مفصل زانوی فوتبالیست های مرد بود.
    مواد و روش ها
    پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بود. در این پژوهش 20 فوتبالیست مرد (سن: 29/2±90/22 سال) به صورت داوطلبانه شرکت کردند. جهت اندازه گیری متغیرهای بیومکانیکی از دستگاه دینامومتر ایزوکنتیک (Gymnex ISO 2) در سرعت های زاویه ای 60، 180 و 360 درجه بر ثانیه و هر کدام 3 تکرار حرکت فلکشن و اکستنشن زانو استفاده شد. از آزمون های شاپیرو-ویلک جهت بررسی داده ها و از آزمون تی همبسته و آنالیز واریانس دوسویه برای تحلیل داده ها استفاده شد (05/0p<).
    یافته ها
    نتایج نشان داد که در سرعت زاویه ای 60 درجه بر ثانیه، بعد از اعمال خستگی اوج توان اکستنسوری در مقایسه با قبل از اعمال خستگی کاهش داشت (002/0=p). همچنین اثر عامل سرعت بر متغیرهای اوج گشتاور اکستنسوری (001/0>p)، اوج گشتاور فلکسوری (001/0>p)، اوج گشتاور نسبی اکستنسوری (001/0>p)، اوج گشتاور نسبی فلکسوری (001/0>p)، زاویه اوج گشتاوری اکستنسوری (048/0=p)، اوج توان اکستنسوری (003/0=p)، اوج توان فلکسوری (001/0>p)، اوج کار اکستنسوری (001/0>p)، اوج کار فلکسوری (001/0>p)، کل کار اکستنسوری (001/0>p)، کل کار فلکسوری (001/0>p) و نسبت قدرت فلکسوری به اکستنسوری (001/0>p) معنادار بود.
    نتیجه گیری
    نتایج پژوهش حاضر نشان داد اوج توان اکستنسوری در سرعت زاویه ای 60 درجه بر ثانیه بعد از خستگی کاهش یافت که احتمالا یکی از دلایل کاهش عملکرد بازیکنان فوتبال در دقایق پایانی مسابقه کاهش توان اکستنسوری می باشد.
    کلیدواژگان: کینتیک، کینماتیک زانو، خستگی موضعی، عضلات چهارسرران
  • ویدا فرحان، علی عباسی*، فرهاد طباطبایی قمشه، مهدی خالقی تازجی، امیرعلی جعفرنژادگرو صفحات 97-105
    مقدمه و اهداف

     عوارض مستقیم و غیرمستقیم نوروپاتی محیطی دیابتی می‎تواند به اختلال تعادل و افتادن منجر شود و احتمال بروز زخم پا را افزایش ‎دهد. از طرفی دیگر، انجام تمرینات موثر در افزایش تعادل، احتمالا بتواند باعث کاهش خطر افتادن در این بیماران ‏شود؛ لذا هدف مطالعه حاضر، بررسی تاثیر تمرین ترکیبی بر تعادل و احتمال افتادن در زنان سالمند مبتلا به نوروپاتی دیابتی بود.

    مواد و روش ها

    در مطالعه حاضر، 23 بیمار زن مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی به صورت تصادفی به دو گروه مداخله (11 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. قبل و بعد از برنامه تمرینی، تعادل و احتمال افتادن آزمودنی‎ها به ترتیب با ابزار تعادل برگ و مقیاس بین‎المللی افتادن اندازه‎گیری شد. گروه تمرین به مدت 8 هفته، هفته‎ای 3 جلسه و 1 ساعت در هر جلسه به انجام تمرین ترکیبی پرداختند. گروه کنترل در این مدت به زندگی معمولی خود ادامه دادند. داده ‏ها با استفاده از آزمون‏‎های تی مستقل و وابسته در سطح معنا‏‏داری 05/0>α تجزیه و تحلیل شد.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که در نمرات تعادل و احتمال افتادن گروه تجربی بعد از اجرای تمرین ترکیبی نسبت به قبل از آن، تفاوت معناداری ایجاد شد، در حالی‏ که این نمرات در گروه کنترل تفاوت معناداری نداشت.

    نتیجه گیری

    انجام تمرین ترکیبی باعث بهبود تعادل و کاهش احتمال افتادن زنان سالمند مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی می‏شود؛ بنابراین به منظور بهبود تعادل و کاهش احتمال افتادن این بیماران مداخله درمانی مفیدی است.

    کلیدواژگان: نوروپاتی محیطی دیابتی، تعادل، افتادن، تمرین ترکیبی
  • صالح قلی پور کویچ، شعله لیوارجانی*، سید داود حسینی نسب صفحات 106-118
    مقدمه و اهداف
    درمان پذیرش و تعهد، اخیرا در درمان کودکان و نوجوانان مورد توجه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر علائم نقص توجه/بیش فعالی و تعلل ورزی نوجوانان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی بود.
    مواد و روش ها
    در قالب یک طرح نیمه آزمایشی پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل 16 نوجوان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی از بین مراجعان مراکز روانپزشکی و درمانی شهر تبریز و با توجه معیارهای ورود انتخاب شده و به صورت تصادفی در گروه های آزمایش یا کنترل جایگزین شدند (هر گروه 8 نفر). پرسش نامه علائم مرضی کودک (CSI-4) و آزمون تعلل ورزی تحصیلی سواری بر روی هر سه گروه اجرا شد و سپس نوجوانان گروه آزمایش در 10 جلسه هفتگی انفرادی درمان پذیرش و تعهد شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل در این مدت هیچ مداخله ای دریافت نکرد و سپس ابزارهای پژوهش مجددا بر روی همه نفرات اجرا شد.
    یافته ها
    نتایج تحلیل کواریانس مربوط به اثربخشی درمان پذیرش و تعهد نشان داد که تاثیر این مداخله بر نقص توجه معنادار نبوده، ولی بر بیش فعالی/تکانشگری معنادار است. همچنین طبق یافته های مربوط به اثربخشی درمان پذیرش و تعهد بر تعلل ورزی حاکی از کاهش تعلل ورزی عمدی، ناشی از خستگی و بی برنامگی و نمره کل تعلل ورزی در مرحله پس از درمان بود.
    نتیجه گیری
    یافته های تحقیق حاضر حاکی از اثربخشی پذیرش و تعهد بر علائم بیش فعالی/تکانشگری این اختلال و همچنین تعلل ورزی بوده و نویدبخش است.
    کلیدواژگان: اختلال نقص توجه، بیش فعالی، تعلل ورزی تحصیلی، درمان پذیرش و تعهد، نوجوانان
  • زهرا درزی شیخ، فواد صیدی*، رضا رجبی، هومن مینونژاد صفحات 119-128
    مقدمه و اهداف
    پشت تاب دار یکی از ناهنجاری های ستون فقرات و از علل مهم تاثیرگذار بر پاتولوژی ناحیه کمری-لگنی می باشد. با این حال، به دلیل ناکافی بودن اطلاعات موجود در ارتباط با شیوه ارزیابی، همچنین نبود اتفاق نظر بین محققان در مورد تغییرات عضلانی حاصله از آن، به فعالیت عضلات مربوطه کمتر توجه شده است. از این رو، تحقیق حاضر با هدف مقایسه فعالیت الکترومایوگرافی عضلات تنه و ران طی حرکت ایستادن بین زنان مبتلا به ناهنجاری پشت تاب دار و کنترل انجام گرفت.
    مواد و روش ها
    در تحقیق حاضر 30 نفر از زنان غیرفعال به صورت هدفمند در دو گروه پشت تاب دار و کنترل در این تحقیق شرکت کردند. زوایای نوسان و تیلت لگن با استفاده از دوربین، میزان فعالیت عضلات ارکتور اسپاین (پشتی، کمری)، مولتی فیدوس کمری، گلتوس ماکسیموس، مدیال همسترینگ، رکتوس ابدومینوس، اکسترنال ابلیک، اینترنال ابلیک و رکتوس فموریس طی وضعیت ایستادن افراد با استفاده از دستگاه الکترومایوگرافی ثبت شده است.
    یافته ها
    نتایج t مستقل تفاوت معنادار در میزان زوایای نوسان (001/0p꞊) و تیلت لگن (001/0p꞊) بین گروه پشت تاب دار و کنترل نشان داد. همچنین میزان فعالیت عضلات ارکتور اسپاین، مولتی فیدوس کمری، رکتوس ابدومینوس و اکسترنال ابلیک، اکستنسور ران بین دو گروه طی وضعیت ایستادن تفاوت معناداری نشان نداد (05/0p>) و در میزان فعالیت عضله رکتوس فموریس (012/0p꞊) و اینترنال اببلیک (018/0p꞊) بین دو گروه تفاوت معنادار وجود داشت.
    نتیجه گیری
    یافته های تحقیق حاضر نشان داد به طور کلی انقباضات عضلانی مشابهی در تنه و ران بین دو گروه زنان پشت تاب دار و کنترل وجود دارد که برخلاف تحقیقات گذشته، تصور موجود در مورد وضعیت غیرفعال پشت تاب دار را تا حدودی نقض کرده است. از این رو، این موضوع می تواند درک بهتری از پوسچر پشت تاب دار برای مربیان و ورزشکاران در ارزیابی و توانبخشی فراهم آورد.
    کلیدواژگان: فعالیت الکترومایوگرافی، عضلات تنه و ران، پوسچر پشت تاب دار، تیلت لگن
  • محدثه قبادی، شهرام نادری، الهه آزادیان* صفحات 129-137
    مقدمه و اهداف
    مشکلات تعادلی و شناختی منجر به کاهش تحرک در بیماران سندرم داون می گردد. بنابراین هدف از مطالعه حاضر، بررسی عملکرد تعادلی و رابطه آن با ظرفیت حافظه کاری در کودکان با و بدون سندرم داون بود.
    مواد و روش ها
    در مطالعه حاضر 20 نفر از افراد دارای سندرم داون با 20 فرد سالم که از لحاظ سن و جنس و سایر ویژگی های دموگرافیک مشابه با آن ها بودند، مورد آزمون قرار گرفتند. عملکرد تعادل ایستا و پویای افراد به وسیله آزمون ایستادن روی پای برتر با چشم باز و بسته، آزمون عملکردی کشش دست ها، آزمون راه رفتن تاندم، آزمون زمان رفتن و برگشتن، آزمون چرخش 360 درجه و آزمون تعادل Y اندازه گیری شد. ظرفیت حافظه کاری آزمودنی ها توسط خرده مقیاس شمارش روبه جلو و معکوس مورد سنجش واقع گردید. از آزمون تی تست مستقل و آزمون همبستگی پیرسون در سطح معناداری 05/0>p استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر نشان داد همبستگی معناداری بین حافظه کاری و برخی از فاکتورهای تعادل وجود دارد (05/0>p). همچنین عملکرد تعادلی بیماران سندرم داون در آزمون های انجام گرفته به طور معناداری کمتر از افراد سالم بود. ظرفیت حافظه کاری در بیماران سندرم داون اختلاف معناداری با افراد سالم نشان داد (05/0>p).
    نتیجه گیری
    نتایج نشان دهنده تاثیر عملکرد شناختی بر کنترل قامت بود. بنابراین علاوه بر تقویت سیستم عضلانی و حسی، مداخلات شناختی نیز می توانند در بهبود تعادل تاثیرگذار باشند.
    کلیدواژگان: سندرم داون، تعادل ایستا، تعادل پویا، ظرفیت حافظه کاری
  • صفورا عزیزی، پروین راجی*، تهمینه موسوی، مهدی علی زاده، الهام فقیه زاده صفحات 138-145
    مقدمه و اهداف

     بین بیش پاسخ دهی حسی در کودکان اتیسم و مشکلات توجهی رابطه مثبتی وجود دارد. همچنین کم پاسخ دهی حسی با مشکلاتی در بروز رفتارهای تطابقی، مهارت های ارتباطی و مهارت های اجتماعی همراه است. هدف از مطالعه حاضر بررسی مداخلات مبتنی بر حس بر رفتار انطباقی کودکان اتیسم با عملکرد بالا بود.

    مواد و روش ها

    مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی بود که بر روی 50 کودک با اختلال طیف اتیسم که به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند، انجام گرفت. جهت جمع آوری اطلاعات از ابزار ارزیابی پرسش نامه رفتار تطابقی واینلند استفاده شد. این ارزیابی ها در دو فاصله زمانی (قبل از شروع مداخله و بلافاصله پس از اتمام مداخله) انجام گرفت. گروه کنترل، مداخلات رایج کاردرمانی را دریافت کردند و گروه مداخله علاوه بر مداخلات رایج از پروتکل حسی این مطالعه نیز بهره مند شدند. داده های حاصل از پرسش نامه ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های Paired T Test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

    یافته ها

    بر اساس یافته های به دست آمده از آنالیز آماری بین گروهی، بین میانگین نمرات رفتار تطابقی کودکان مبتلا به طیف اتیسم در دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد (قلمرو مهارت های ارتباطی (575/0P=)، مهارت های روزمره زندگی (702/0P=)، اجتماعی شدن (449/0P=) و رفتار ناسازگارانه (605/0P=).

    نتیجه گیری

    مداخله ی مبتنی بر حس بر روی رفتار انطباقی کودکان اتیسم تاثیر نداشته است و با توجه به این که رفتار تطابقی به حس های ثانویه (بویایی، چشایی، شنوایی) مرتبط است، پیشنهاد می شود در مداخلات کوتاه مدت این متغیر هم مد نظر قرار داده شود.

    کلیدواژگان: اختلالات طیف اتیسم، مداخلات مبتنی بر حس، رفتار تطابقی
  • حسن محمدزاده، حدیث صفری* صفحات 146-155
    مقدمه و اهداف
    اولین گام در یادگیری، ادراک و کسب اطلاعات می باشد. درک اشیا در یک منظر عملا به فرآیندهای دیداری پیچیده بستگی دارد. این پیگیری فعالانه و اغلب ماهرانه، جستجو نامیده می شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تمرینات بینایی بر عملکرد حرکتی و رفتارهای جستجوی بینایی در مهارت پرتاب دارت دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه ارومیه می باشد.
    مواد و روش ها
    شرکت کنندگان پژوهش کنونی شامل 30 دانشجوی دختر مقطع کارشناسی بودند که به صورت داوطلبانه و در دسترس در این پژوهش شرکت کردند. این پژوهش دارای سه مرحله پیش آزمون، تمرینات بینایی و پس آزمون بود. از دستگاه ردیاب بینایی جهت ثبت تعداد تثبیت، مدت تثبیت و حرکات ساکادی چشم که مولفه های اصلی استراتژی جستجوی بینایی می باشند، همچنین ثبت امتیاز پرتاب دارت به عنوان پیش آزمون و پس آزمون در نظر گرفته شد. شرکت کنندگان به مدت 12 جلسه و هر جلسه 40 دقیقه به تمرینات بینایی ریون و گیبور پرداختند. برای بررسی طبیعی بودن توزیع داده ها از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف استفاده شد. همچنین جهت تحلیل داده ها از آزمون آنوای یک راهه و کوواریانس استفاده شد.
    یافته ها
    نتایج نشان می دهد که تمرین بینایی تاثیر معناداری بر حرکات ساکادی، مدت تثبیت و تعداد تثبیت داشته است (05/0p<)؛ به طوری که مقدار تاثیر در حرکات ساکادی بیشتر از مدت و تعداد تثبیت بوده است، اما مدت تثبیت و تعداد تثبیت تقریبا به یک اندازه بهبود یافتند. همچنین این تمرینات تاثیر معناداری نیز بر عملکرد حرکتی مهارت پرتاب دارت داشته است (05/0p<). مقدار تاثیر تمرینات بینایی بر رفتارهای جستجوی بینایی (مدت تثبیت، تعداد تثبیت و حرکات ساکادی) بیشتر از عملکرد حرکتی بود.
    نتیجه گیری
    می توان نتیجه گرفت که تمرینات بینایی می تواند نیازهای بینایی مهارت‎هایی که به تمرکز بینایی بیشتری نیاز دارند را ارتقا دهد و باعث عملکرد بهتری در انجام آنها شود. البته با انجام تمرینات ورزشی به همراه تمرینات بینایی می توان بهترین نتیجه را انتظار داشت.
    کلیدواژگان: تمرین بینایی، عملکرد حرکتی، جستجوی بینایی، پرتاب دارت
  • امیرعلی جعفرنژادگرو*، الهام سرخه، میلاد علی پور ساری نصیرلو صفحات 147-158
    مقدمه و اهداف
    نواربندی روش معمولی است که ورزشکاران برای بهبود درد استفاده می کنند. هدف مطالعه حاضر ارزیابی اثر آنی نواربندی عضلات چرخش دهنده خارجی و آبداکتور ران بر محتوای فرکانسی مولفه های نیروی عکس العمل زمین در طی فاز اتکای دویدن بود.
    مواد و روش ها
    24 مرد سالم (سن: 5/2±6/24 سال) داوطلب شرکت در مطالعه شدند. داده های نیروی عکس العمل زمین به وسیله دستگاه صفحه نیرو کیستلر (نرخ نمونه برداری: 1000 هرتز) قبل و بعد از نواربندی عضلات آبداکتوری و چرخش دهندگی خارجی ران اندازه گیری شد. آزمونt  زوجی جهت تحلیل آماری مورد استفاده قرار گرفت.
    یافته ها
    در مقایسه با شرایط بدون نواربندی، نواربندی ران به طور معنا داری سبب افزایش محتوای فرکانسی با توان 5/99 درصد (034/0=p) و تعداد هارمونی های ضروری (007/0=p) در راستای عمودی طی فاز اتکای دویدن شد. اعمال نواربندی محتوای فرکانسی را در دو راستای قدامی-خلفی و داخلی-خارجی تغییر نداد (05/0p>).
    نتیجه گیری
    نواربندی چرخشی و آبداکتوری ران سبب افزایش طیف فرکانس در راستای عمودی شده که یک ریسک فاکتور افزایش احتمال آسیب طی دویدن است. با این وجود، مطالعات بیشتر در این زمینه توصیه می شود.
    کلیدواژگان: نواربندی، دویدن، نیروی عکس العمل زمین، محتوای فرکانسی
  • آیدین ولی زاده اورنج*، فرشاد قربانلو، امیرعلی جعفرنژادگرو، میلاد علی پور ساری نصیرلو صفحات 159-168
    مقدمه و اهداف
    آسیب های رباط، شایع ترین آسیب های زانو و همچنین رباط صلیبی قدامی بیشترین آسیب رباط های حمایت کننده زانو را شامل می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بریس زانو بر طیف فرکانس نیروی عکس العمل زمین طی حرکت فرود از دو ارتفاع 30 و 50  سانتی متری در ورزشکاران دارای آسیب رباط صلیبی قدامی بود.
    مواد و روش ها
    15 ورزشکار دارای آسیب رباط صلیبی قدامی (20-30 سال) (قد: 02/0±75/1 متر؛ وزن: 54/6±00/70 کیلوگرم؛ شاخص توده بدنی (BMI): 29/23 کیلوگرم بر متر مربع) داوطلب شرکت در آزمون شدند. آزمون فرود از دو ارتفاع 30 و 50  سانتی متری انجام شد. از بریس زانوی Xeleton مدل 50K30 برای آزمون و از صفحه نیروی برتک برای ثبت نیروهای عکس العمل زمین استفاده شد. از آزمون ویلکاکسون برای تحلیل آماری استفاده شد. تمام تحلیل ها در سطح معناداری 05/0 و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 25 انجام شد.
    یافته ها
    یافته ها در راستای داخلی-خارجی و تعداد هارمونی ضروری کاهش معناداری را به اندازه 82/1 درصد نشان داد (024/0=p). همچنین نتایج به دست آمده در راستای قدامی-خلفی و در متغیر میانه فرکانس این راستا افزایش معناداری را به اندازه 46/195 درصد نشان داد (025/0=p).          
    نتیجه گیری
    استفاده از بریس در ورزشکاران دارای آسیب رباط صلیبی قدامی بیشترین اثر را روی تعداد هارمونی ضروری در راستای داخلی-خارجی و میانه فرکانس در راستای قدامی-خلفی داشت. از این رو طراحی بریس زانو با خاصیت کاهش سایر مولفه های طیف فرکانس در ورزشکاران آسیب دیده جهت بازگشت زود هنگام آنها به میادین و مسابقات ورزشی پیشنهاد می شود.
    کلیدواژگان: بریس زانو، طیف فرکانس، فرود، رباط صلیبی قدامی
  • سعید یوسفی بابادی*، حسن دانشمندی صفحات 169-176
    مقدمه و اهداف
    سالمندی فرآیندی است که طی آن، بیشتر ساختارها و کارکردهای فیزیولوژیکی بدن به صورت تدریجی دچار ضعف و کاهش  می شوند. بنابراین افت قابل توجهی در اجرای مهارت های شناختی و حرکتی سالمندان دیده می شود. فعالیت بدنی و انجام مداخلات ادراکی حرکتی بر بهبود کیفیت زندگی روزمره این افراد تاثیر داشته و باعث کاهش افت عملکرد آنها می شود؛ لذا هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر تمرینات واقعیت مجازی بر هماهنگی سالمندان بود.
    مواد و روش ها
    بدین منظور 24 نفر سالمند، در محدوده سنی 75-60 سال به صورت غیر تصادفی در دسترس به عنوان نمونه تحقیق انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه، تجربی (12n=) و کنترل (12n=) تقسیم شدند. پس از گرفتن پیش آزمون با استفاده از آزمون پوردوپگبورد و آزمون هماهنگی راه رفتن تاندم، مداخله در طی 9 هفته، هر هفته 3 جلسه به مدت یک ساعت به صورت یک روز در میان اجرا گردید و پس از پایان جلسات تمرینی از آنها پس آزمون گرفته شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط نرم افزار 24 SPSS و در سطح معناداری "05/0=α" صورت گرفت.
    یافته ها
    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تمرینات واقعیت مجازی بر هماهنگی سالمندان تاثیر معناداری داشت. قبل از شروع مداخله، میانگین آزمون های هماهنگی تاندم گیت و پوردوپگبورد در بین آزمودنی های دو گروه اختلاف معناداری را نشان نداد، اما بعد از انجام مداخله تفاوت معناداری بین گروه کنترل و تجربی وجود داشت.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می رسد که از تمرینات واقعیت مجازی می توان به عنوان یک روش تمرینی جدید و بسیار جذاب برای بهبود هماهنگی افراد سالمند در برنامه های روزانه مراکز سالمندان استفاده کرد.
    کلیدواژگان: واقعیت مجازی، اگزرگیم، هماهنگی، سالمندان
  • سید صابر صحیح النسب، محمد کمالی، پیام نبوتی، عسگر دوستدار رزی* صفحات 177-181
    مقدمه و اهداف
    پینگوکولا یکی از انواع شایع دژنراسیون های ملتحمه می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی شیوع پینگوکولا و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران می باشد.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر به صورت مقطعی بر روی 850 نفر از دانشجویان شاغل به تحصیل در سال تحصیلی 96-1395 در دانشکده علوم توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران با میانگین سنی 99/3±06/22 سال صورت گرفت و پس از گرفتن شرح حال و  سبک زندگی (شامل: زمان فعالیت در بیرون، ساعت خواب، ساعت کار با کامپیوتر)، پرسش نامه استانداردOSDI*  توسط هر دانشجو تکمیل شد و سپس همه دانشجویان توسط یک اپتومتریست مجرب با استفاده از دستگاه اسلیت لامپ بیومیکروسکوپ مورد بررسی قرار گرفتند و وجود یا عدم وجود پینگوکولا ثبت گردید.
    یافته ها
    شیوع کلی پینگوکولا در مطالعه حاضر برابر 91/46% (42/%31 در زنان و 14/57% در مردان) بود که این میزان شیوع در مردان به صورت معناداری بیشتر از زنان بود (001/0p=<). از بین ریسک فاکتورهای مورد بررسی، بین مدت زمان فعالیت در محیط باز (017/0p=) و ساعت کار با کامپیوتر (001/0p=) با شیوع پینگوکولا ارتباط معناداری پیدا شد و ارتباطی بین شیوع پینگوکولا با امتیاز پرسش نامه OSDI، ساعت خواب و سن یافت نگردید (تمامی مقادیر p>05/0(.
    نتیجه گیری
    شیوع پینگوکولا در مطالعه حاضر بالا بود و از این رو معاینات جامع اپتومتریک جهت تشخیص پینگوکولا و انجام اقدامات مورد نیاز در دانشجویان توصیه می گردد. با توجه به ارتباط یافت شده بین پینگوکولا با فعالیت در محیط باز و مدت زمان کار با کامپیوتر، لازم است اطلاعات لازم پیرامون این موضوع به دانشجویان جهت کاهش میزان شیوع این عارضه داده شود.
    کلیدواژگان: پینگوکولا، شیوع، دانشجویان
  • امیر عباس زاده دهجی*، محمدرضا امیرسیف الدینی، روح الله نیکویی صفحات 182-190
    مقدمه و اهداف
    فرود تک پا حرکتی متداول در بسیاری از رشته های ورزشی است و از عوامل اصلی آسیب های غیربرخوردی لیگامنت صلیبی قدامی می باشد. از آنجا که برخی تمرینات شناخته شده بر فاکتورهای موثر در وقوع آسیب های غیربرخوردی اثر مثبت دارند، هدف از انجام تحقیق حاضر مقایسه فاکتورهای منتخب کینماتیکی مفصل زانوی مردان در هنگام فرود تک پا از جعبه پس از اعمال شش هفته تمرینات ایزومتریک چندزاویه ای بر روی گروه های عضلانی خم کننده و بازکننده مفصل زانو بود.
    مواد و روش ها
    در پژوهش حاضر 30 مرد سالم بدون فعالیت ورزشی منظم (انحراف استاندارد±میانگین سن 88/1±62/24 سال، وزن 08/1±8/78 کیلوگرم، قد 05/0±87/1 متر) به صورت هدفمند و در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. آزمودنی ها به صورت تصادفی به 2 گروه تمرینات ایزومتریک (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) تقسیم شدند. قبل و بعد از یک دوره تمرین 6 هفته ای (3 جلسه در هفته) در شرایط مشابه زمانی و مکانی حرکت فرود تک پا از جعبه توسط سیستم تصویربرداری آنالیز حرکت ثبت شد و توسط نرم افزار متلب، مقادیر والگوس زانو، خم شدن زانو و چرخش درشت نی محاسبه شد. در مدت زمان تحقیق، گروه کنترل هیچ برنامه مداخله درمانی انجام ندادند. نتایج تحقیق کنونی با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس مورد آنالیز قرار گرفت.
    یافته ها
    یافته ها نشان داد پس از دوره تمرینی زاویه والگوس و زاویه چرخش درشت نی آزمودنی ها به صورت معناداری کاهش یافت (به ترتیب 029/0 p=و 000/0p=) و زاویه خم شدن مفصل زانو به صورت معناداری افزایش یافت (001/0=p).
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد تمرینات ایزومتریک چندزاویه ای تاثیر مثبتی بر فاکتورهای کینماتیکی منتخب تحقیق حاضر دارد. با توجه به این که این فاکتورها عوامل مهمی در بروز آسیب رباط صلیبی قدامی می باشند، در نتیجه به نظر می رسد می توان این گونه تمرینات را که بدون نیاز به امکانات خاصی قابل اجرا هستند را به عنوان تمریناتی برای پیشگیری از آسیب رباط صلیبی قدامی پیشنهاد داد.
    کلیدواژگان: لیگامنت صلیبی قدامی، ایزومتریک چندزاویه ای، والگوس زانو، عمیق ترین زاویه خم شدن زانو، چرخش درشت نی
  • مرضیه سجادیان، حمید جلیل وند*، علی محمدزاده، سید مهدی طباطبایی، نسرین گوهری، مریم سجادیان صفحات 191-199
    مقدمه و اهداف

    حافظه کاری شنیداری-کلامی توانایی یادگیری، نگهداری و به یادآوری هجاها یا کلمات گفتاری است. عوامل مختلفی مانند سن، جنسیت، تحصیلات و همچنین تغییر در ترشحات غدد درون ریز مانند غدد جنسی می تواند بر میزان کسب امتیاز آزمون های یادگیری و حافظه تاثیرگذار باشد. در مطالعه حاضر تاثیر یائسگی به علت ایجاد تغییرات ترشح هورمونی بر حافظه کاری زنان مورد توجه قرار گرفت.

    مواد و روش ها

    مطالعه توصیفی-تحلیلی حاضر بر روی 25 زن 50 تا 59 ساله با شنوایی هنجاری که دو سال یا بیشتر از یائسگی شان گذشته است، به روش نمونه گیری در دسترس با استفاده از نسخه فارسی آزمون شنیداری-کلامی ری انجام شد. به منظور بررسی وضعیت توزیع داده ها از آزمون شاپیرو-ویلک، بررسی ارتباط بین یادآوری فوری با یادآوری با تاخیر و یادآوری با تاخیر با بازشناسی از آزمون ویل کاکسون، بررسی معناداری بین مراحل 1 تا 5 از آزمون فریدمن و بررسی ارتباط بین سن، تحصیلات و نیز سال های یائسگی با عملکرد افراد در آزمون از ضریب هبستگی اسپیرمن استفاده شد.

    یافته ها

    یافته های تحقیق حاضر نشان می دهد که بین امتیازات مراحل 1 تا 5 آزمون ری ارتباط معناداری مشاهده شد (p<0.01). بین حافظه تاخیری با امتیاز بازشناسی و نیز تحصیلات با برخی امتیازات ارتباط معنادار مشاهده شد (p<0.01).

    نتیجه گیری

    یائسگی در محدوده سنی 50 تا 59 سال تاثیری بر حافظه شنیداری-کلامی ندارد و به نظر می رسد سطح تحصیلات تاثیر بیشتری بر کسب میزان امتیازات آزمون ری در یک دهه از زندگی داشته باشد.

    کلیدواژگان: حافظه کاری شنیداری-کلامی، آزمون یادگیری ری، زنان، یائسگی
  • نصرت کامل عطارکار*، وحید خلخالی، مجتبی امیری مجد صفحات 200-209
    مقدمه و اهداف

    کاهش شنوایی پیامدهای منفی جدی در جنبه های مختلف رشد کودک از جمله کارکردهای عالی شناختی، آموزش و زبان دارد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه کارکرد اجرایی و رضایت تحصیلی کودکان دبستانی با کاهش شنوایی، دارای کاشت و بدون کاشت حلزون و کودکان با شنوایی طبیعی انجام گرفت.

    مواد و روش ها

    جامعه آماری پژوهش حاضر، تمامی کودکان دبستانی با کاهش شنوایی بدون کاشت مدارس استثنایی و کودکان دارای کاهش با کاشت حلزون شنوایی مدارس استثنایی و عادی در دسترس شهر تهران و کودکان با شنوایی طبیعی منطقه 17 آموزش و پرورش شهر تهران در مهرماه سال 1393-1394 بود. نمونه این پژوهش 155 کودک دبستانی مدارس عادی و استثنایی شامل 44 دانش آموز بدون کاشت مدارس استثنایی، 44 دانش آموز دارای کاشت مدارس استثنایی و عادی شهر تهران با روش نمونه گیری تصادفی در دسترس و 67 دانش آموز با شنوایی طبیعی که با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده، آزمون دسته بندی کارت های ویسکانسین و پرسش نامه کیفیت زندگی در مدرسه بود.

    یافته ها

    تحلیل داده ها با آزمون تحلیل واریانس ANOVA نشان داد که بین کارکرد اجرایی سه گروه تفاوت معنادار وجود نداشت، اما بین گروه ها در مدت زمان اجرای آزمون تفاوت معنادار مشاهده گردید)004/0=p) و نیز در رضایت از تحصیل تفاوت بین گروه ها معنادار بود (031/0=p).

    نتیجه گیری

    دانش آموزان دارای کاهش شنوایی با کاشت حلزون و بدون کاشت در کارکردهای اجرایی که از طریق آزمون های بصری و دیداری سنجیده می شوند با گروه دارای شنوایی بهنجار تفاوتی نداشتند، اما مدت زمان اجرای آزمون در دانش آموزان با دارای کاشت و بدون کاشت بیشتر بود و رضایت تحصیلی کمتری نسبت به کودکان عادی داشتند.

    کلیدواژگان: کارکرداجرایی، رضایت تحصیلی، شنوایی، آسیب شنوایی، کاشت حلزون شنوایی، کودکان دارای کاشت حلزون شنوایی
  • علی میرعابدی، الهام شیرزاد عراقی*، محمدحسین علی زاده صفحات 210-220
    مقدمه و اهداف

    هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر شش هفته تمرینات هاپینگ بر تعادل پویای بازیکنان والیبال مبتلا به ناپایداری عملکردی مچ پا بود.

    مواد و روش ها

    بدین منظور 30 نفر از بازیکنان والیبال مبتلا به ناپایداری عملکردی مچ پا به صورت هدفمند و با استفاده از پرسش نامه ارزیابی ناپایداری عملکردی مچ پای کامبرلند انتخاب و به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. با استفاده از آزمون افت فرود روی دستگاه صفحه نیرو پیش آزمون گرفته شد و پس از شش هفته تمرین بر روی گروه تجربی، آزمون مجدد (پس آزمون) به عمل آمد.ثبات پویای شرکت کنندگان با استفاده از شاخص زمان رسیدن به پایداری ارزیابی شد. زمان رسیدن به پایداری شرکت کنندگان در سه راستای عمودی، داخلی-خارجی و قدامی-خلفی محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری تحلیل کوواریانس در سطح معناداری 05/0›α استفاده شد.

    یافته ها

    نتایج تحقیق حاضر نشان داد که شش هفته تمرین هاپینگ در هیچ یک از سه راستای عمودی ، داخلی-خارجی ، قدامی-خلفی تفاوت معناداری در میانگین زمان رسیدن به پایداری بین گروه تجربی و گروه کنترل ایجاد نکرد.

    نتیجه گیری

    این امکان وجود دارد که غیر همسو بودن نتایج تحقیق حاضر با پژوهش های پیشین به دلیل محدودیت های آزمون ها و روش های قبلی باشد. همچنین با توجه به اینکه شرکت کنندگان پژوهش حاضر از بازیکنان ماهر والیبال بوده اند ممکن است با ایجاد تغییرات جبرانی در مفاصل اندام تحتانی نسبت به یکدیگر، تعادل خود را در محدوده مشخصی حفظ نموده باشند؛ لذا پیشنهاد می شود که پژوهش های بعدی با در نظر گرفتن اثر تمرین بر مفاصل و عضلات هم به صورت جداگانه و هم در ارتباط با یکدیگر انجام شوند تا ضمن اینکه امکان مشاهده تغییرات هر مفصل به طور مجزا فراهم شود، بررسی تغییرات جبرانی حرکات مفاصل درگیر در حرکت نیز میسر گردد.

    کلیدواژگان: تعادل پویا، تمرینات هاپینگ، ناپایداری عملکردی مچ پا، بازیکنان والیبال، زمان رسیدن به پایداری
  • اصغر رضاسلطانی*، مظاهر مختاری صفحات 221-232
    مقدمه و اهداف
    آسیب ویپلش در اثر افزایش و کاهش شتاب در گردن به دنبال تصادف، افتادن و یا ضربه اتفاق می افتد. از آن جایی که عضلات اکستانسور گردن، نقش مهمی در تحرک و تامین ثبات گردن به عهده دارند، آسیب آن ها می تواند در تداوم و پیشرفت عوارض تاثیر بسزایی داشته باشد. هدف از مطالعه حاضر مقایسه تغییرات اندازه و شدت بازتاب عضلات اکستانسور گردن در بیماران با آسیب ویپلش و افراد سالم می باشد.
    مواد و روش ها
    مطالعه تحلیلی-مقطعی حاضر بر روی 10 فرد سالم و 10 بیمار مبتلا به آسیب ویپلش که بیماری آنها توسط متخصص نورولوژی و یا ارتوپدی تایید شده بود، انجام شد. شدت درد، نمره پرسش نامه شاخص ناتوانی درد (NDI)، قطر قدامی-خلفی و شدت بازتاب عضلات ابلیک کپیتیس، رکتوس کپیتیس پوستریور، سمی اسپاینالیس کپیتیس، اسپلنیوس کپیتیس، لویتور اسکپولا و تراپز فوقانی اندازه گیری و ثبت شد.
    یافته ها
    مطالعه حاضر نشان داد که ضخامت عضلات رکتوس کپیتیس و ابلیک کپی تیس بیماران در مقایسه با افراد سالم کمتر بود (0.05p<). شدت بازتاب نرمالایز شده عضله رکتوس کپیتیس به طور معناداری در بیماران کمتر از افراد سالم بود(0.05p<).
    نتیجه گیری
    نتایج مطالعه حاضر نشان داد که عضلات اکستانسور بخش فوقانی گردنبیماران مبتلا به ویپلش از نظر ضخامت باریک تر و از نظر شدت بازتاب کمتر از افراد سالم بود. تغییرات عضلانی فوق ممکن است  به طور موثری از علل مرتبط با تداوم ضعف و کاهش آستانه تحمل ساختارهای گردنی در بیماران مبتلا به صدمات ویپلش باشد.
    کلیدواژگان: ابعاد عضله، شدت بازتاب، گردن، ویپلش
  • صدیقه صفایان، داوود سبحانی راد*، ناهید جلیله وند صفحات 233-245
    مقدمه و اهداف

    امروزه درک عواطف موجود در چهره و آهنگ گفتار به عنوان یک عملکرد عاطفی موثر در انتقال پیام های ارتباطی شناخته شده است. در بیماران مبتلا به پارکینسون درک عواطف نسبت به کاربرد آن، کمتر مورد توجه محققان واقع شده است؛ لذا مطالعه حاضر با هدف مرور پژوهش های مرتبط با عملکرد بیماران مبتلا به پارکینسون در بازشناسی احساسات از طریق چهره و آهنگ گفتار صورت گرفت.

    مواد و روش ها

    در مطالعه مروری حاضر، با استفاده مجزا و ترکیبی از کلیدواژه های Parkinson's Disease،Recognition ، Processing، Perception، Reception، Vocal Cue، Prosodic Cue، Prosodic Features، Emotional Voice & Face، Perceptual Prosody، Facial Expression، مقالات موجود در پایگاه هایPub Med ، Science Direct،Wiley Online Library ،Springer ، Scientific Reports و Google Scholar جستجو شد.

    یافته ها

    از تعداد 119 مقاله ی به دست آمده طی سال های 1991 تا سپتامبر 2017 میلادی، 22 مقاله مرتبط مرور شد. بررسی ها نتایج متفاوتی را نشان داد. حدود 80 درصد از مطالعات مربوط به پردازش عاطفی از مسیر بیانات چهره و تمام مطالعات مربوط به پردازش آهنگ گفتار در افراد مبتلا به پارکینسون گزارش کرده بودند که عملکرد بیماران در بازشناسی احساسات و مخصوصا عواطف منفی، ضعیف تر از گروه کنترل بوده است. بیش از 13درصد کل پژوهش های مورد بررسی عملکرد این دو گروه را بدون تفاوت چشمگیر برآورد کرده بودند و حدود 22 درصد از مطالعات به نتایج متغیری رسیده بودند که وابسته به شرایط همراه بیماران بود.

    نتیجه گیری

    به نظر می رسد که در بررسی رابطه بین بیماری پارکینسون و بازشناسی یا درک عواطف موجود در چهره یا گفتار، یافته های بی ثباتی وجود داشته باشد. احتمالا آسیب های حرکتی، شناختی یا عاطفی که معمولا در پاتولوژی این بیماری دیده می شود، به طور اولیه با آسیب درک عواطف مرتبط نباشد.

    کلیدواژگان: بازشناسی احساسات، بیانات چهره ای، بیماری پارکینسون، آهنگ گفتار، آسیب انتخابی
  • علی محمدزاده، ابتسام سجادی* صفحات 234-243
    مقدمه و اهداف

    موسیقی به دلیل ارتباط با بسیاری از فعالیت های پیچیده مغزی مانند درک، شناخت، حافظه و  یادگیری واسطه ای مناسب جهت مطالعه عملکردهای مختلف مغزی است. شناخت یکی از عملکردهای مهم سیستم مرکزی است که امروزه مورد توجه بسیاری از محققان قرار دارد. نتایج برخی مطالعات حاکی از آن است که احتمالا فراگیری موسیقی بتواند سبب تقویت و تکامل مسیرهای عصبی مربوط به فرآیندهای شناختی گردد و تاثیر مثبتی بر درک گفتار به خصوص در شرایط نویزی و چالش برانگیز داشته باشد. مطالعه ی مروری حاضر کوشیده است که بر اساس پژوهش های بالینی موجود تاثیر موسیقی بر عملکرد شناختی و درک گفتار را مورد بررسی قرار دهد.

    مواد و روش ها

    با جستجو در بانک های اطلاعاتی ,Google Scholar ,PubMed ,Science Direct ,Scoppus SID و با استفاده از کلیدواژه های شناخت، حافظه، موسیقی، توجه و درک گفتار، مقالات پژوهشی چاپ شده در مجلات معتبر در بازه زمانی 18 ساله از سال 2000 میلادی تا 2018 مورد جستجو قرار گرفتند و در نهایت 38 مقاله مرتبط انتخاب و بررسی شد.

    یافته ها

    مرور مطالعات انجام شده نشان داد که موسیقی تاثیر مثبت بر شناخت و اجزای شناختی از جمله حافظه، توجه و عملکردهای اجرایی، همچنین ادراک گفتار و اجزای آن مانند فورمنت ها و هجاها دارد. همچنین نتایج مطالعاتی که عملکردهای شناختی و درک گفتار را به طور هم زمان در موسقیدان ها و غیرموسیقی دان ها بررسی کردند، نشان دادند موسیقی دان هایی که عملکرد شناختی بهتری داشتند، قابلیت درک گفتار بالاتری نیز، در شرایط نویزی دارند.

    نتیجه گیری

    غالب تحقیقات ارتباط مشخصی را بین فراگیری موسیقی و بهبود عملکردهای شناختی و درک گفتار نشان می دهند. فراگیری نواختن موسیقی و آموزش خاص در سیستم شنوایی فقط شامل درک درست و تولید صدا نمی باشد، بلکه ارتباط میان این اصوات است که می تواند باعث تغییر در عملکرد شناختی شود. همچنین نواختن موسیقی باعث بهبود پردازش سیستم شنوایی و در نتیجه درک بهتر گفتار در موقعیت های پیچیده ی شنوایی می گردد. در واقع به نظر می رسد آموزش موسیقی تعامل بین پردازش های ادراکی و شناختی رده بالا را افزایش می دهد.

    کلیدواژگان: حافظه، موسیقی، توجه، شناخت، درک گفتار
|
  • Milad Iravani, Mohammad Mohsen Roostayi *, Abbas Rahimi, Alireza Akbarzadeh Baghban Pages 1-9
    Background and Aims

    Muscles around the shoulder are important for its dynamic stability. Strengthening them is a necessity of muscle rehabilitation. This study attempted to investigate the effect of Powerball (as a relatively new method) on shoulder muscles strengthening exercises.

    Materials and Methods

    Seventy-five healthy subjects were randomly divided into experimental (n =50) and controls (n=25) groups. Evaluation of shoulder muscles activity was conducted using electromyography of middle deltoid, upper Trapezius, Latissimus dorsi and Infraspinatus muscles in 90 degree arm abduction with an active powerball (experimental group) and an inactive powerball (control group) immediately and again after 12 days of training.

    Results

    In the experimental group, muscle activity increased significantly in all four muscles while using the Powerball compared to resting mode (P <0.01). However, these values were not significant in the control group. In the case of deltoid and upper Trapezius, muscle activity increased significantly after 12 days of exercise in the experimental group (P = 0.04). A significant increase in muscle activity was observed before and after 12 days of exercise in the experimental group compared to the control group (P <0.01). In the control group, muscle activity was not statistically significant compared to pre-exercise. Regarding Latissimus dorsi, there was no significant increase in muscle activity in the experimental and control groups compared to pre-exercise and also between the experimental and control groups (P> 0.05).

    Conclusions

    The results of this study showed that using the Powerball and exercising with it in 90 degrees of abduction can significantly increase the maximum strength and muscle activity of deltoid and upper trapezius muscle activities.

    Keywords: Powerball, strengthening training, shoulder muscle, Electromyography activity
  • Farideh Dehghan Manshadi *, Younes Amiri, Najmeh Sedighimehr, Alireza Akbarzadeh Baghban, Asghar Rezasoltani Pages 10-17
    Background and Aim

    The Multidimensional STarT Questionnaire is an index of clinical decision making and the choice of treatment type in patients with Nonspecific Chronic Low Back Pain (NSCLBP). The aim of the present study was to compare the ultrasonic thickness of abdominal wall muscles between NSCLBP subgroups based on StarT Questionnaire.

    Materials and Methods

    A total of 19 male patients with NSCLBP participated in the current analytical study. Based on the STarT Questionnaire, 10 participants were placed in the mild subgroup and 7 in the moderate subgroup, and only 2 participants had severe subgroup characteristics. The ultrasonic thickness of abdominal wall muscles was measured at rest and contraction in the supine position. Kolmogorov-Smirnov tests, spatial analysis with repeated measure, and paired t-test were used for data analysis. Values p< 0.05 were considered statistically significant.

    Results

    The thickness of the transversus abdominis and internal oblique muscles in the moderate subgroup was significantly lower than that of mild subgroup (p=0.04, p=0.001 respectively), yet no difference was found in external oblique muscle (p=0.05). All three muscles (internal oblique, transversus abdominis, and external oblique) in contraction were thicker than in the rest condition (p=0.02, p=0.001, p=0.007, respectively). Moreover, there was no significant difference between the thickness of the left and right in either of the muscles, whether in the rest or in the contraction condition (p>0.05).

    Conclusion

    Considering the difference in ultrasonic thickness of the abdominal wall muscles between the subgroups of NSCLBP patients based on the STarT Questionnaire, this questionnaire can be used to determine the type of treatment.

    Keywords: Chronic non-specific low back pain, STarT Questionnaire, Ultrasonography, lateral abdominal wall muscles
  • Mohammad Mohsen Roostayi, Azadeh Ashouri, Sedigheh Sadat Naimi * Pages 18-26
    Background and Aims
    Tempromandibular joint is considered as one of the most important joints in our body. Since orders and disorders in this very important region of our body are significantly measured in any case, operations in order to solve. These problems are quite common.Movement restrictions, pain and swelling are considered as negative consequences of this category of surgery.Although the prevalence of the consequences and probability of benefits of low level LASER therapy as a useful treatment in order to lessen or remove them, there has been not enough researchs in this regard yet and this is why we are going to deal with it in this article.
    Materials and Methods
    In the current type of survey was experimental and far sighted. We had control group and the patients were selected by chance. Samples were among the patients who were suffering from prognatism and were operated almost two weeks before getting samples. 
    Results
     36 patients [in two groups each with equal humbers of control and treat] who were suffering from prognatism and were operated to be reconstructed were treated with LLLT for 10 sessions. ontrolled variables were Intensity of pain, restrictions of movements and swelling. Shapirovilk and also coupled T and individual T were used to evaluate the results. Significative differences were observed between two groups of patients considering pain intensity,swelling and movement restrictions in beneath jaw.
    Conclusion
    According to the results applying of LLLT may lead us to lessen the negative consefuences of jaw operated patients consisting: Pain, swelling and movement restrictions.
    Keywords: Low Level LASER, Tempromandibular joint, Orthognatic surgery
  • Maryam Mohammadi, Mohammad Mohsen Roostayi *, Abbas Rahimi, Amin Nourozi Fashkhami, Alireza Akbarzadeh Baghban Pages 27-34
    Background and Aims

    The presents study seeks to study the impact of one treatment course of myo-facial release on soccer players with proximal tibio-fibular joint pain with a history of ACL surgery with hamstring graft.

    Materials and Methods

      The present semi-experimental study has benefited from the co-operation of 40 soccer players who had undergone Acl reconstruction with hamstring grafting, and were suffering from the posterior Lateral knee specially fibullar head. The patients underwent physical therapy treatment for a period of two weeks (for 6 sessions). The evaluation standards were the data obtained from the KOOS and IKDC, as well as the VAS Ruler, and the extension range of the knee. All questionnaires were filled out both before and after physical therapy treatment. All pain areas specially Biseps femoris and Lateral Gastrocnemius was treated with myo-fascial release  in one model by reasercher.  For evaluating the treatment impacts, the Questionnaire assessments were performed three weeks after the treatment. The data comparisons for the assessment of the variables were performed by the Wilcoxon Rank Test analyses.

    Results

    The results revealed that the mean VAS score pre- and post-treatment were 57.3 and 28.1, respectively; showing a significant difference with a p<0.001. The mean movement range score pre- and post-treatment were 43.4 and 13.1, respectively; (p<0.001), also revealing a significant difference. There were also significant differences found for the KOOS and IKDC questionnaire data, as well showing a significant difference.

    Conclusions

    The fascia release maneuver, especially the Lateral hamstring muscle, and Lateral Gastrocnemius release are suitable tools for decreasing pain, and improving the movement range; as well as bettering lifestyle in such patients.

    Keywords: Pain, Proximal tibio- fibular joint, myofacial release, Soccer Player
  • Somayeh Falahzadeh *, Sara Khosravi, Samaneh Rohani Pages 35-47

    Abstract

    Background and Aim

    Most of human communications occur in the form of speech, and an important part of the auditory assessment is performed by a speech stimulus. There are different classifications for auditory behavioral tests with speech stimulus. The purpose of the present study was to investigate auditory behavioral evaluations with speech stimulus. It should also be noted that auditory behavioral tests with speech stimulus have different applications and many researchers have used them in their studies.
    Methods and Materials: The scientific databases (magiran, SID, PubMed, Science Direct, Scopus, and Google Scholar) were search for the studies published between 1976 to 2018 using relevant keywords. The researches were selected based on the inclusion and exclusion criteria.

    Findings

    In the current paper, auditory behavioral tests were classified based on the auditory levels. Also, test type, type of stimulus used, age group, intensity of stimulation, method of application, etc. which were presented in various articles and sources, were mentioned and compared with each other.

    Conclusion

    Some of the auditory behavioral tests with speech stimulus are used for screening, determining the hearing level in hearing rehabilitation, and evaluating patients. Moreover, speech tests that assess Auditory Perception are necessary to determine the individuals’ performance in their living environment, and the benefits and fitting of hearing aids.

    Keywords: Speech Audiometry, Auditory Threshold, Speech Discrimination Tests, Auditory Perception
  • Sayena Vahidimanesh, Mohammad Mohsen Roostayi *, Monavar Hadizadeh Pages 48-55
    Background and Aim

    Shoulder impingement syndrome is one of the most frequent reasons of shoulder pain in primary health care. Myofascial trigger point can lead to shoulder pain. Patients with impingement syndrome tend to have more trigger points than health subjects both in affected and non-affected side. This study is aimed to investigate the short time effect of intramuscular electrical stimulation (IMES) through dry needling on active trigger points of upper trapezius and infraspinatus muscles in patients with impingement syndrome.

    Materials and Methods

    In the current experimental study five volunteers with impingement syndrome were treated with a single session of intramuscular electrical stimulation through dry needling on upper trapezius and infraspinatus active trigger points. A busrt current (2 Hz and 200 µs) was applied on the muscle while the electrical stimulation was increased to form a pain free contraction for the patient. Abduction range of motion (ROM) by goniometer and pain sensation by visual analog scale (VAS) were measured before and one week after treatment.

    Results

    VAS and ROM showed improvement in all five patients one week after intramuscular electrical stimulation through dry needling.

    Conclusion

    According to the resultsintramuscular electrical stimulation through dry needling might be effective on improving pain and range of motion in patients with impingement syndrome.

    Keywords: Intramuscular electrical stimulation, Dry needling, Trigger point, Impingement syndrome
  • Narges Golestani, Foad Seidi *, Hooman Minoonejad Pages 56-66
    Background and Aim

    Most of the research on hyperlordosis has investigated alignment, but due to the integrity of the skeletal-muscular-neurological system and chain reactions, dysfunction of any joint or muscle is reflected as the impairment both in the function of other joints or muscles and in the quality of function of those parts. Therefore, in hyperlordotic people, any change in lumbo-pelvic region may be accompanied not only by change in the function of this region, but also with change in the function of structures below and above the lumbo-pelvic region. The aim of the present study was to compare the function of lower extremity in non-athlete females exhibiting lumbar hyperlordosis and those of individuals without lumbar hyperlordosis. Both groups had no visible mal-alignment in the alignment of their lower extremity.

    Materials and Methods

    In the current study, 60 female students, aged 18 to 24, living at Tehran University dormitory, were selected using purposeful sampling. A total of 30 individuals had a lumbar curvature angle greater than or equal to 58.92 degree and 30 had no hyperlordosis. In a precise measurement of the spine, the participants were investigated for any visible mal-alignment of the lower extremity. Those who were dubious about having other types of mal-alignment were excluded from the study. Lower extremity functional tests were implemented on both groups (with and without hyperlordosis). The tests included: Y, vertical jump, triple hop for distance, six-meter timed hop, and balance error scoring system. Data were analyzed using descriptive and inferential statistical methods (independent T-test) in both groups.

    Results

    The results indicated that in Y test (p= 0.001), vertical jump (p= 0.007), triple hop for distance (p=0.001), six-meter timed hop (p= 0.002), and balance error scoring system (p= 0.001) there were significant differences between the two groups.

    Conclusion

    According to the results, it could be concluded that hyperlordosis has negative effects on the function of lower extremity and it could cause a decrease in lower extremity function.

    Keywords: Lumbar hyper-lordosis, Lower extremity function, non-athletic females
  • Mahdi Mansouri *, Aliashraf Jamshidi, Mehdi Khaleghi Tazji, Fereshteh Eftekhari Pages 67-79
    Background and Aim

    The aim of the present study was to investige the effect of fatigue on different periods of FIRP on the selected kinematic parameters and electromyography of selected muscles of futsal players.

    Materials and Methods

    In the current quasi-experimental study, 12 semi-professional futsal players with no injury of muscle skeletal disorders participated. MyoMotion (with sampling rate of 200 Hz) Noraxon System was used for measuring kinematic parameters and MyoMuscle (with sampling rate of 1000 Hz) Noraxon System was used for measuring muscle activity. All participants did 10 meters sprint test for three times: before, during, and after FIRP. Simultaneously, kinematical and electromyography variables were measured. In the data analysis, procedures continuum relative phase and area under the curve of RMS moving average in four phases, and with 25% interval, during running were calculated. ANOVA with repeated measures and Bonferonni post hoc test were used to examine the differences between effects of fatigue in different situations (P≤0.05).

    Results

    The results showed that there are significant differences between Sagittal hip and knee coordination in phase three (before and while fatigue), between Sagittal knee and ankle joint coordination in each four phases, and between sagittal hip and ankle in phase two and four (before, during, and after fatigue) (P<0.05). The results also showed that there are significance differences between gastrocnemius in phase three and Biceps Femoris in phase three before and after fatigue protocol (P<0.05).

    Conclusion

    Generally, it seems that futsal specific fatigue protocol could considerably affect lower limb muscles and joints interaction in the Sagittal plane; however, its effect on the knee joints and muscles, especially Hamstring, were much higher after fatigue. It is suggested that the strength and conditioning coaches concentrate more on muscle endurance training, especially on Hamstring muscle, and Gastrocnemius to reduce the effect of fatigue on performance and risk of injuries.

    Keywords: Futsal, Fatigue, FIRP, EMG, CRP
  • Asrin Pouryan, Guita Movallali *, Talieh Zarifian, Sina Ahmadi Pages 80-85
    Background and Aims
    Hearing sensation is necessary for a child to acquire speech and language. Reading is one of the essential skills one should acquire in childhood. Previous studies have shown that children with hearing loss have lower reading skills as compared with the hearing children. The present study aimed to investigate the effect of cued speech training on improving the reading of the first grade hearing impaired students in elementary schools.
    Materials and Methods
    In the current quasi-experimental study, 10 children with profound hearing impaired and 9 hearing children comprised the experimental and control groups, respectively. For data collection, reading diagnostic test was used. At first, the data as the baseline was collected. Then, the experimental group received 30 sessions each lasting for about 45 minutes. Data was analyzed using repeated measures with SPSS, version 22.
    Results
    The findings showed that the educational method had a positive effect on the accuracy (p=0/01) but did not have any effect on reading comprehension (p=0/096).
    Conclusion
    According to the results, training cued speech to first-grade students with profound hearing loss can improve their reading skills.
    Keywords: cued speech, Reading, children with hearing loss
  • Mohammad Abdollahpour Darvishani *, Mohsen Barghamadi, Amirali Jafarnezhadgero Pages 86-96
    Background and Aims
    The purpose of the current study was to investigate the effect of quadriceps muscular fatigue on knee joint kinetics and kinematics in professional soccer players.
    Materials and Methods
    In the present semi-experimental study, 20 male soccer players (age: 22.90±2.29 years) volunteered to participate. Isokinetic dynamometer (Gymnex ISO 2) was used to measure biomechanical variables during 60, 180, and 360 degree/s angular velocities, each including three repetitions of different flexion/extension velocities. Shapiro-Wilks goodness-of-fit test was used for normality and paired samples t-Test and Two-Way analysis of Variance were used for data analysis (p<0/05).
    Results
    The results showed that there was a significant reduction in the peak extensor power in angular velocity of 60 degrees/s after fatigue as compared to before fatigue (p=0.002). Also, there was significant effects of velocity factor on peak extensor torque (P<0.001), peak flexor torque (P<0.001), peak extensor ratio torque (P<0.001), peak flexor ratio torque (P<0.001), peak extensor angle torque (P=0.048), peak extensor power (P=0.001), peak flexor power (P=0.003), peak extensor work (P<0.001), peak flexor work (P<0.001), total extensor work (P<0.001), total flexor work (P<0.001), and ratio Flexor strength to Extensor (P<0.001).
    Conclusions
    Our results demonstrated that peak extensor power in 60 degrees/s reduced after fatigue. Reduction of peak extensor power could be a possible reason of reduction of performance in the final parts of the competition.
    Keywords: Kinetics, Knee kinematics, Local fatigue, Quadriceps Muscles
  • Vida Farhan, Ali Abbasi *, Farhad Tabatabaei Ghomshe, Mehdi Khaleghi Tazji, Amirali Jafarnezhadgero Pages 97-105
    Background and Aim

    Direct and indirect complications of diabetic peripheral neuropathy can lead to imbalance and falls, and it may increase the risk for plantar ulcer. Therefore, performing effective trainings to increase balance probably reduces the risk of falling in these patients. Thus, the aim of the present study was to investigate the effect of combined training on the balance and chance of falling in elderly women with diabetic neuropathy.  

    Materials and Methods

    A total of 23 patients with diabetic peripheral neuropathy were randomly allocated to experimental (n=11) and control (n=10) groups in the present study. Before and after training, balance and risk for falling were measured using Berg balance score and fear of falling tests, respectively. Experimental group was involved with combined exercise for 8 weeks, 3 sessions per week, and 1 hour per session; the control group did not participate in any exercise program. Data were analyzed running independent and paired- sample t tests at the significance level of α  

    Results

    The results showed that there were significant differences in balance and risk for falling scores in the experimental group after combined training, while there were no significant differences in these scores in the control group.

    Conclusion

    Combined trainings improve balance and reduce the possibility of falling elderly women with diabetic peripheral neuropathy. Therefore, it is a beneficial therapeutic intervention in order to improve the balance and reduce the risk of falling in these patients.

    Keywords: Diabetic peripheral neuropathy, Balance, Falling, Combined training
  • Saleh Gholipourkovich, Shoele Livarjani *, Davood Hoseini Nasab Pages 106-118
    Background and Aim
    ACT, as a promising approach, has received a lot of attention in the treatment of children and adolescents problem. The aim of the present study was to investigate the effectiveness of acceptance and commitment therapy on ADHD symptoms and academic procrastination of ADHD adolescents.
    Materials and Methods
    Following a pretest-posttest with control group quasi-experimental design, 16 adolescents with ADHD were selected from among clients of Psychiatric and Psychological Service centers with regard to the inclusion criteria and then randomly assigned into experimental (n=8) or control groups (n=8). Child Symptom Index (CSI-4) and Savari’s Academic Procrastination Scale were completed prior to the interventions by all participants and then participants of experiment group individually received a 10-session ACT intervention, while control group received no intervention. After the intervention, the in instruments were completed by participants again.
    Results
    The results of covariance analysis showed that the intervention had no significant effect on inattentiveness, but it was effective on hyperactivity/impulsivity. Also, the results showed that interventions reduced deliberate procrastination, caused by physical-mental fatigue and lack of schedule, and the total score of procrastination.
    Conclusion
    , Findings implicate that ACT is effective and promising intervention, specially for hyperactivity/impulsivity symptoms and procrastination.
    Keywords: ADHD, procrastination, Acceptance, Commitment Therapy (ACT), adolescents
  • Zahra Darzi Sheikh, Foad Seidi *, Reza Rajabi, Hooman Minoonejad Pages 119-128
    Background and Aims
    Swayback posture is one of the spinal abnormalities and one of the important causes for the pathology of the Lumbo-Pelvic region. However, due to inadequate information about the method of evaluation among researchers, and also lack of agreement about the muscular changes, less attention has been paid to muscle activity in this posture. Therefore, the purpose of the current study was to compare the electromyographic activity of trunk and hip muscles during standing in females with and without swayback posture.
    Materials and Methods
    For this purpose, 30 inactive females selected using purposive sampling method were assigned into two groups of swayback posture and control. Pelvic tilt and sway angles were obtained with camera and electromyography signals from the thoracic and lumbar erector spine, lumbar multifidus, gluteus maximus, medial hamstring, rectus abdominis, external oblique abdominal, and rectus femoris muscles during standing posture.
    Results
    The results of independent t-test demonstrated significant differences between swayback posture and control groups in the pelvic tilt (p ꞊ 0/001) and sway angles (p ꞊ 0/001). Also, no significant differences were shown between the two groups in the electromyographic activity of erector spine, lumbar multifidus, rectus abdominal, external oblique, and hip extensor muscles during standing (p > 0/05). Moreover, there was a significant difference between the two groups in the amounts of activity of the rectus femoris muscle (p ꞊0/012) and internal oblique (p ꞊0/018).  
    Conclusion
    The findings of the present study demonstrated that there are similar muscle contractions in the trunk and hip muscles between two groups of sway back posture and control, which contrary to the previous studies, the perception of passive swayback posture has been somewhat violated. Hence, this can provide a better understanding of the sway back posture for trainers and athletes in assessment and rehabilitation.
    Keywords: Electromyographic Activity, Trunk, Hip Muscles, Sway Back Posture, Pelvic Tilt
  • Mohaddeseh Ghobadi, Shahram Naderi, Elaheh Azadian * Pages 129-137
    Background and Aim
    Balance and cognitive problems lead to reduced mobility in Down syndrome patients. The aim of the present study was to evaluate the balance features and its relationship with memory capacity in children with and without Down syndrome.
    Materials and Methods
    In the present study, 20 participants with Down syndrome and 20 healthy individuals identical in age and sex and other demographic characteristics were tested. Participants' static and dynamic balance performances were measured using test of standing on the dominant leg with open and closed eyes, functional reach test, tandem walking test, time up and go test, 360 degree rotation test, and Y balance test. Also, each participant's capacity of working memory was measured via the forward and backward counting. Independent t-test and Pearson correlation test were used at the significance level of p < 0.05.
    Results
    The results showed that there is a significant relationship between working memory and some of the balance factors (p < 0.05). Also, the balance performance of Down syndrome patients was significantly lower than that of healthy participants. The working memory capacity in the patients with syndrome showed a significant difference with healthy participants (p < 0.05).
    Conclusion
    The results showed that the cognitive function can affect postural control. Therefore, in addition to reinforcement of the muscular and sensory system, cognitive interventions can also be effective in improving balance.
    Keywords: Down syndrome, Static balance, dynamic Balance, Working memory capacity
  • Safoora Azizi, Parvin Raji *, Tahmine Mosavi, Mehdi Alizadeh, Elham Faghihzadeh Pages 138-145
    Background and Aim

    Autism Spectrum Disorders are described as anomalies of social interactions, and having repetitious and stereotype behaviors. There is a positive correlation between hyper sensitivity and attention disorders in the diagnosed children. Also, there is a problem with hypo sensitivity in these children in the sense that they are not capable of performing adaptive behavior. Also, they lack interaction skills and social interactions. The present study aimed to investigate the intervention of the sensory based intervention of the high function autistic children on their adaptive behavior.

    Materials and Methods

    The present randomized clinical trial was conducted on 50 children with Autism Spectrum Disorders who were selected from an available sample. The data was collected using Vineland Adaptive Behavior Scales questionnaire. The evaluations were conducted both before and right after the interference. The control group received the normal therapy whereas the experimental group received this therapy together with the privileges of the sensory protocol of the present study. The obtained data was analyzed using SPSS and running Paired T-Test.

    Results

    The findings of the study indicated that there was no significant meaningful difference between the performances of children with Autism Spectrum Disorders in the two groups regarding the interactive skills (P=0.575), daily living skills (P=0.702), socialization (P=0.449), and maladaptive behavior (P=0.605).

    Conclusion

    According to the results, the interference had no effect on the adaptive behavior of the Autistic children. Considering the fact that adaptive behavior is related to secondary senses (olfactory, taste and hearing), it is suggested that these factors be taken into consideration, too.

    Keywords: Sensory-Based Intervention, Autism Spectrum Disorders, Adaptive behavior
  • Hassan Mohamadzadeh, Hadis Safari * Pages 146-155
    Background and Aims
    The first step in learning is understanding and information. Therefore, understanding things from one perspective essentially depends on complex visual processes. This active and often skillful persuit is called search. The current study was conducted to evaluate the effect of visual training on motor function and visual search behaviors in dart throwing skills in physical education students.
    Materials and Methods
    A total of 30 female bachelor students recruited using convenient sampling method. The study included three stages: pretest, visual training, and post-test. The study course was 12 sessions and students underwent 40 minutes of Revien & Gabor training. We used kolmogorov-smirnov test to check normality of distribution. We also used one-way ANOVA to analyze the data.
    Results
    The results showed that visual training was significantly associated with number fixation, duration fixation, and especially saccadic movements. Number fixation and duration fixation were improved equally as the result of visual training. Visual training also improved motor function; however, the effect of these trainings was greater for visual search (number fixation, duration fixation, and saccadic movements).
    Conclusion
    According to the results, it can be concluded that visual training can meet visual needs in terms of dart throwing skills. It is worth noting that visual trainings along with physical exercise can improve the results more efficiently.
    Keywords: Vision training, motor function, visual search, dart throwing
  • Amirali Jafarnezhadgero *, Elham Sorkheh, Milad Alipoor Sarinasilou Pages 147-158
    Background and Aims
    Taping is a common method used by athletes to improve pain. The aim of the present study was to assess the immediate effect of femoral external rotational and abductoral taping on frequency content of ground reaction forces during stance phase of running.
    Materials and Methods
    A total of 24 healthy men (age: 24.6 ± 2.5 years) volunteered to participate in the study. Ground reaction force data was recorded using a Kistler force platform (sampling rate: 1000 Hz) before and after hip abductoral and external rotator muscles taping. Paired sample t-test was used for statistical analysis.
    Results
    Compared to without taping condition, taping significantly increased the frequency content with power 99.5% power (P=0.034) and essential number of harmonics (P=0.007) for vertical ground reaction force during stance phase of running. Taping application did not change frequency content of anterior-posterior and medio-lateral ground reaction forces (P>0.05).
    Conclusion
    Femoral external rotational and abductoral taping increased the values ​​of frequency content of ground reaction forces in vertical direction, which is a risk factor of injury during running. However, further study is warranted to provide more support.
    Keywords: Taping, Running, ground reaction force, Frequency content
  • Aidin Valizadeorang *, Farshad Ghorbanlou, Amirali Jafarnezhadgero, Milad Alipoor Sarinasilou Pages 159-168
    Background and Aims
    The purpose of the present study was to evaluate the effect of knee brace on frequency spectrum of ground reaction forces during landing movement from two heights of 30 and 50 cm in athletes with anterior cruciate ligament injury.
    Materials and Methods
    A total of 15 athletes with ACL injury volunteered to participate in the study. The landing tests were performed from heights of 30 and 50 cm. Ground reaction forces were recorded before and after using knee brace making use of Bertec force platforms. Also, Wilcoxon test was used for statistical analysis.
    Results
    The number of essential harmonics in medio-latral direction during brace condition decreased by 1.82% (P = 0.024). Also, the median frequency in anterior-posterior direction showed a significant increase of 195.46% during brace condition (P = 0.025).
    Conclusion
    The use of brace in anterior cruciate ligament injury athletes had the greatest effect on the essential number of harmonics along the medio-latral direction and median frequency in the anterior-posterior direction. The novel knee brace could be designed to reduce other components of ground reaction force frequency domain in injured athletes with aim of early return to sports competitions.
    Keywords: knee brace, frequency spectrum, landing, Anterior Cruciate ligament
  • Saeed Yousefi Babadi *, Hassan Daneshmandi Pages 169-176
    Background and Aim
    Aging is a process in which most of the physiological structures and functions of the body decline gradually. Therefore, there is a significant decrease in the elderly’s cognitive performance and motor skills. Physical activity and cognitive-motor interventions have been documented to be effective in attenuating the process of aging and improving the quality of life in this population. The aim of the present study was to investigate the effects of virtual reality exercises (exergaming) on the coordination of the elderly.
    Materials and Methods
    A total of 24 aged people (60-75 years old) were selected using available sampling and then randomly divided into two groups: experimental (n = 12) and control (n = 12). The experimental group performed virtual reality exercises for 9 weeks, 3 sessions per week for an hour. Hand-eye and foot-eye coordination were respectively tested using Purdue Pogboard and tandem walking coordination tests. Data were analyzed via SPSS (version 24) at the significance level of α=0.05.
    Results
    The results demonstrated that virtual reality exercises had a significant effect on the coordination of the elderly. Prior to the intervention, the average scores of the tandem gait and Purdue Pogboard tests did not show any significant differences between the control and experimental groups, but a significant difference was found after the intervention.
    Conclusion
    According to the results of the present study, it seems that virtual reality exercises can be used as a new and highly attractive training method for improving the coordination of the elderly.
    Keywords: Virtual reality exercises, Exergaming, coordination, Elderly, aging
  • Seyed Saber Sahih Alnasab, Mohammad Kamali, Payam Nabovati, Asgar Doostdar * Pages 177-181
    Background and Aim
    Pinguecula is a common type of conjunctival degeneration. The purpose of the present study was to investigate the prevalence of pinguecula and its determinants in a student population in Iran.
    Materials and Methods
    A cross-sectional study was carried out on 850 students at the School of Rehabilitation, Iran University of Medical Sciences, with an average age of 22.06±3.99. After taking the history and life style characteristics, including: duration of outdoor activity, sleep time and computer working time, a standard OSDI questionnaire was completed by each student, and then presence of pinguecula was diagnosed in all students using slit lamp examination.
    Results
    The total prevalence of pinguecula was 46.91; (57.14 in men and 31.42 in women) and the prevalence of this disease was significantly higher in men than in women (P=<001). There was a significant relationship between the duration of outdoor activity (P=0.017) and computer working time (P=0.001) with pinguecula prevalence. No significant association was found between the prevalence of pinguecula and OSDI questionnaire score, sleep time, and age (all values of P> 0.05).
    Conclusion
    According to the results, the prevalence of pinguecula was high in the present study, and therefore, comprehensive optometric examinations are recommended for the diagnosis of pinguecula and the subsequent required actions in students. Given the relationship between pinguecula and outdoor activities and computer-time, it is necessary to provide the students with the necessary information about this issue to reduce the incidence of this disease.
    Keywords: Pinguecula, Prevalence, Student population
  • Amir Abbaszadeh Dahaji *, Mohammadreza Amirseyfaddini, Rohollah Nikooie Pages 182-190
    Background and Aims
    Single-leg landing is a common movement in many sports and is known to be an important cause of non-contact anterior cruciate ligament injury, since some well-known exercises have a beneficial effect on the non-contact injuries. The purpose of the current study was to compare male individuals' selected knee kinematic factors during single leg landing after six weeks of multi-angled isometric exercises on knee joint flexor and extensor muscle groups.
    Materials and Methods
    In the present study, 30 males (mean age: 24.82 ± 1.88 y, weight: 78.8 ± 1.08 kg, height: 1.87 ± 0.05 m) were objectively selected. Participants were randomly divided into two groups of isometrics (n=15) and controls (n=15). Prior to and six weeks after the exercises (3 sessions per week), at the same time and place, the single-leg landing motion was recorded by the motion analysis system, and using MATLAB software the values ​​of knee valgus, knee flexion, and tibia rotation were evaluated. During the research period, the control group did not have any therapeutic intervention program. The results of the study were analyzed using covariance analysis.
    Results
    The results showed that there was a significant decrease in the valgus angle after training (P=0.029), a significant increase in knee flexion angles (P=0.001), and a significant decrease in the angle of tibia rotation (P =0.000)
    Conclusion
    According to the results, multi-angular isometric exercises have a positive effect on the selected kinematic factors studied in the present study. These factors are important factors in the anterior cruciate ligament injury; therefore, it seems that such exercises can be carried out without the need for certain specialties. These exercises are suggested to prevent anterior cruciate ligament injury.
    Keywords: Anterior Cruciate ligament, multi-angled isometric exercises, Knee Valgus, deep knee flexion, tibia rotation
  • Marziyeh Sajadian, Hamid Jalilvand *, Ali Mohammadzadeh, Seyed Mehdi Tabatabaee, Nasrin Gohari, Maryam Sajadian Pages 191-199
    Background and Aims

    Auditory verbal working memory is defined as the ability to learn, retain, and recall verbal syllables or words. Various factors like age, gender, education, and change in endocrine secretions, such as gonads, can affect the acquisition of memory and learning test scores. In the present study, the effect of menopause on changes in hormonal secretion was studied on women's working memory. 

    Materials and Methods

    A descriptive-analytic study was performed on 25 menopause women, aged 50–59, with normal hearing and who had had their menopause during the past two years or more.  Sampling method was available sampling which was perfromed using the Persion version of the Rey auditory – verbal test. In order to investigate the status of data distribution we used Shapirovailk test, to examine the relationship between immediate recall and delayed recall and delayed recall, Wilcoxon test was run, to study the correlation between stages 1 to 5, Friedman test was used, and to investigate the relationship between age, education, and years of menopause, Spearman's correlation coefficient was run.

    Results

    The results showed that there is a significant relationship between the scores of trails 1 to 5. There was also a significant relationship between delayed memory with recognition score and also between education and some scores of memory test.

    Conclusion

    Menopause in the age range of 50 to 59 years does not affect verbal auditory memory and it seems that the level of education will have a greater impact on the acquisition of scores in a decade of life.

    Keywords: Auditory-verbal working memory, rey learning test, women, menopause
  • Nosrat Kamel Attar Kar *, Vahid Khalkhli, Mojtaba Amiri Majd Pages 200-209
    Background and Aims

    Hearing impairment has negative consequences on different aspects of children’s development like high cognitive function, learning, and linguistic processes. The purpose of the present study was to compare executive function and educational satisfaction among normal hearing and hearing impaired primary school students with and without cochlear implant.

    Materials and Method

    A total of 155 primary school students, 44 with hearing impairment and without implants from special schools and 44 with cochlear implants from special and normal schools, were randomly selected. In addition, 67 normal hearing primary school student were selected using random cluster sampling from Tehran between 1393-94. Wisconsin Card Sorting Task (WCST) and the Quality of School Life Questionnaire (QSL) were used for evaluating executive functions and educational satisfaction, respectively.

    Results

    The results of data analysis using ANOVA showed that there was no significant difference between the tree groups in terms of executive function, but there was a significant difference in time performance test (P=0/004). Also, there was a significant difference among the tree groups in terms of educational satisfaction (P=0/031).

    Conclusion

    Hearing impaired students with and without cochlear implant had no difference with normal hearing students in terms of executive functions measured by visual test, but they spent more time in the executive function test in comparison to the normal hearing students and had less educational satisfaction.

    Keywords: Executive Function, Educational Satisfaction, Normal Hearing, Hearing Impaired, Cochlear Implant, Children with Cochlear Implant
  • Ali Mirabedi, Elham Shirzad Araghi *, Mohammad Hosein Alizadeh Pages 210-220
    Background and Aims

    The aim of the current study was to investigate the effect of six weeks of hopping training on the dynamic balance of volleyball players with Functional Ankle Instability(FAI).

    Materials and Methods

    To do so, 30 volleyball players with FAI were selected using Cumberland ankle instability tool (CAIT) questionnaire and then divided into experimental and control groups. Pre-test was performed using drop-landing test on force plate and after six weeks of training on experimental group, the post-test was given.Participants' dynamic stability was evaluated using Time to Stabilization (TTS) index during drop-landing task, as one of the deleterious athletic movements. The participants' TTS were calculated in three directions (Vertical, Medio-lateral, and Antero-posterior) and ANCOVA was used to analyze data (α ‹ 0.05).

    Results

    The results showed that six weeks of hopping training had no significant effects on time to stabilization mean in the vertical (P = 0.513), the medio-lateral (P = 0.369), and the antero-posterior directions (P = 0.999) in both experiment and control groups.

    Conclusion

    The results of the present study may not be compatible with those of the previous studies because of the limitations of the previous tests and methods. Also, given that the participants in our study were elite volleyball players, they may have been kept within a certain range by making compensatory changes in their joints. Therefore, it is suggested that further researches, with regard to the effect of exercises on the joints and muscles, be conducted separately and also in conjunction with each other until the possibility of observing changes in each joint separately is provided and also consideration of compensatory changes in the movements of joints involved in motion is possible

    Keywords: Dynamic stability, Hopping training, Functional ankle instability, Volleyball players, Time to stabilization
  • Asghaar Rseza Soltani *, Mazaher Mokhtari Pages 221-232
    Background and Aims
    Whiplash injury occurs due to acceleration-deceleration in neck following the accidents. Since neck extensor muscles play a crucial role in mobility and stabilization of neck, their injury might significantly affect continuation and progress of complications. The objective of the present study was to investigate the variations of size and echo intensity of neck extensor muscles in patients suffering from whiplash injury and healthy individuals.
    Materials and Methods
    An analytical-sectional study was carried out on 10 healthy persons and 10 patients suffering from whiplash injury whose disease had been confirmed by neurologists and/or orthopedists. Pain severity, neck disability index (NDI) questionnaire score, anterior-posterior diameter, and echo intensities of oblique capitis, posterior rectus capitis, semi-spinalis capitis, splenius capitis, levator scapula, and upper trapezius were measured and recorded.
    Results
    The present study indicated that thicknesses of rectus capitis and oblique capitis muscles in the patients were smaller as compared with those of the healthy individuals (p<0.05). Normalized echo intensity of the rectus capitis muscle was significantly lower in patients compared with the healthy individuals (p<0.05).
    Discussion and
    Conclusion
    The present study demonstrated that extensor muscles of the upper part of neck in the patients suffering from whiplash injury are narrower in terms of thickness and less severe in terms of echo intensity as compared with those of the healthy individuals. The abovementioned muscular alterations are effectively among the reasons associated with continuation of weakness and reduction in tolerance threshold of neck structures in the patients suffering from whiplash injuries.
    Keywords: Muscle Dimensions, Echo Intensity, Neck, Whiplash
  • Sedighe Safaeian, Davood Sobhani, Rad *, Nahid Jalilevand Pages 233-245
    Background and Aims

    Perception of emotions through facial expression and speech prosody are known as effective emotional functions in the transmission of communication messages. Research on emotion recognition in patients with Parkinson's disease has less been noticed by the researchers. Therefore, the current study was conducted in order to review the literature on emotion recognition by facial expression and prosody speech in patients with Parkinson's disease.

    Materials and Methods

    In the current review study, articles were located using specific keywords separately and in combination, including "Parkinson's disease, recognition, processing, perception, reception, vocal cue, prosodic cue, prosodic features, emotional voice and face, perceptual prosody, and facial expression". Articles were gathered from the following databases: PubMed, ScienceDirect, Wiley Online Library, Springer, Scientific Reports, and GoogleScholar.

    Results

    Out of 119 papers obtained, published between 1991-2017, 22 related articles were selected. Reviews showed different results; more than 80% of the studies related to perception of facial expression and  all studies related to prosody speech reported that emotion recognition in patients with Parkinson’s disease was weaker than that of control group, especially in negative control participants. More than 13% of the studies indicated no significant difference in such performance between the two groups, and the rest of studies reported variable results related to the conditions of patients associated with each study.

    Conclusion

    According to the results, there were inconsistent findings in examining the relationship between Parkinson's disease and emotion recognition by facial expression or vocal prosody. The motor, cognitive or emotional injuries, which are commonly seen in the pathology of Parkinson's disease, appear to be not primarily related to deficits of emotional perceptions.

    Keywords: Recognition, Facial expressions, Parkinson's disease, Speech, Selective damage
  • Ali Mohammadzadeh, Ebtesam Sajjadi * Pages 234-243
    Background and Aims

    Music is related with many aspects of brain activity, such as perception, cognition, memory, and learning, thus it is an appropriate instrument to study cognition and function of various aspects of brain. Cognition is one of the important dimensions of central neural system that has recently attracted researchers. Previous studies have shown that learning music can probably reinforce and evolve neural tracks and has positive effects on speech perception, especially in noisy and challenging situations. The current study was conducted to investigate the effect of music on cognition function and speech perception based on the existing clinical researches.

    Materials and Methods

    Using keywords such as cognition, memory, music, and speech perception, five major databases, including, GoogleScholar, PubMed, ScienceDirect, Scoppus, and SID were searched for relevant papers published between 2000-2018. The search resulted in selection of 38 relevant studies.

    Results

    Review of the studies showed that music has a positive effect on cognition and cognitive components such as memory, attention, and executive functions, as well as speech perception and its components, such as formants and syllables. Also, the results of the studies that examined cognitive functions and speech perception simultaneously in musicians and non-musicians showed that musicians with better cognitive function had better speech comprehension capabilities in noisy situations.

    Conclusion

    Most of the studies indicated that there is a relationship among music, improvement of cognition functions, and speech perception. Playing music is not only production and perception of sounds, but also there is a correlation between these sounds and it can alter cognitive functions. Playing music can also cause improvement in auditory processing and it results in better perception of speech in complex auditory situations. In fact, it seems that playing music enhances the cooperation between high level of perception and cognitive processing.

    Keywords: cognition, memory, music, attention, speech perception