فهرست مطالب

  • سال دهم شماره 2 (تابستان 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/05/15
  • تعداد عناوین: 8
|
  • لیلا احمدنژاد، علی یلفانی* صفحات 1-11
    زمینه و هدف
    درد ناحیه پایینی ستون فقرات(کمردرد)از شیوع بالا و قابل توجهی درکلیه جوامع برخوردار است؛ به نحوی که اکثر مردم در طول زندگی خود حداقل یکبار کمردرد را تجربه م یکنند. چنانچه تشخیص قطعی کمردرد به وسیله متدودهای اخیر که توسط رادیولوژی ایجاد میشود، قابل تشخیص نباشد، به عنوان کمردرد مزمن طبق هبندی می شود. هدف از مطالعه حاضر به تعیین رابطه درد و ناتوانی عملکردی با میزان فعالیت عضات تنه و مقایسه فعالیت این عضات در بین زنان و مردان م یپردازد
    مواد و روش ها
      47نفر از ورزشکاران رشته های قدرتی) 25 زن، 22 مرد(مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی به منظور شرکت در تحقیق انتخاب شدند. از الکترومیوگرافی سطحی عضلات جهت ثبت فعالیت عضلات مولتی فیدوس، ارکتور اسپاین، ترنسورس آبدومینوس و رکتوس آبدومینوس استفاده شد. از مقیاس vas جهت سنجش درد و از پرسشنامه اوسوستری جهت سنجش ناتوانی عملکردی استفاده گردید. به منظورتجزیه و تحلیل داده ها از نسخه 20 نرم افزار spss و از روش همبستگی پیرسون جهت تعین رابطه درد و ناتوانی عملکردی با میزان فعالیت عضلات و از آزمونt مستقل جهت مقایسه فعالیت این عضلات در بین زنان و مردان استفاده گردید و سطح معناداری 0.05 در نظر گرفته شد
    یافته ها
     نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین فعالیت عضات لوکال تنه با میزان درد و ناتوانی عملکردی همبستگی معکوس و معناداری وجود داشته و همچنین در میزان فعالیت عضات منتخب لوکال و گلوبال تنه بین زنان و مردان مبتا به کمردردمزمن اختاف معناداری وجود ندارد p>0/05
    نتیجه گیری
     نتایج این مطالعه نشان داد که در افراد مبتا به کمردرد مزمن فعالیت عضات لوکال کمتر می شود و در نتیجه درد و ناتوانی عملکردی این افراد افزایش م ییابد و این حالت منجر به بی ثباتی ستون فقرات می شود در نتیجه در توانبخشی بایستی تقویت عضات لوکال بایستی انجام شود.
    کلیدواژگان: درد، ناتوانی عملکردی، عضات سطحی، عضات عمقی، کمردرد مزمن غیر اختصاصی
  • علی جلال وند*، مهرداد عنبریان صفحات 12-25
    هدف و زمینه
    هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر پروتکل تمرینی گیت به عقب بر درد و دامن ه های حرکتی اندام تحتانی بیماران مبتا به استئوآرتریت زانو بود.
    مواد و رو شها
     21 نفر مرد سالم و 42 نفر مرد بیمار در این مطالعه شرکت نمودند. بر اساس شاخص کلگرن- لورنس و شاخص بصری درد بیماران به 2 گروه همگن تجربی وکنترل بیمار تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت شش هفته پروتکل تمرینی گیت به عقب را انجام دادند. برای ارزیابی دامن ه های حرکتی از سیستم تحلیل حرکتیVicon سریT و نرم افزارهای ,Vicon Nexus 1.8.5 ,Polygon 4.1.2 استفاده گردید.
    یافته ها
     قبل از تمرین تنها بین دامنه فلکشن- اکستنشن مفصل زانو (P=0/047 ,P=0/014) افراد مبتا به استئوآرتریت زانو با افراد سالم اختاف معنی داری وجود داشت. نتایج حاکی از کاهش میانگین چرخش داخلی- خارجی مفصل ران گروه تجربی و عدم تفاوت معن یدار با گروه سالم بعد ازتمرین، افزایش تیلت قدامی- خلفی لگن در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل و افراد سالم(P=0/028,P=0/026)کاهش درد ادراکی در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل P=0/00داشت.
    نتیجه گیری
    تغییرات برخی از پارامترها به علت مکانیس مهای جبرانی و برخی تابع شدت استئوآرتریت م یباشد. استئوآرتریت زانو بر دیگر مفاصل مجاور اثر م یگذارد. پروتکل گیت به عقب بر روی دامن ه های حرکتی مفاصل زانو، ران و درد ادراکی بیماران اثر مثبت داشته است.
    کلیدواژگان: استئوآرتریت زانو، گیت به عقب، درد ادراکی، دامنه های حرکتی اندام تحتانی
  • فردین یوسف شاهی، آرزو احمدی* صفحات 26-29
    دلیریوم در بالغین یک عارضه شایع بعد از عمل است که می تواند با افزایش هزینه ها و بروز عوارض جدی همراه باشد. اخیرا ارتباط بین وقوع دلیریوم در مراحل اولیه بعد از عمل با وقوع دمانس دردراز مدت روشن شده است. هرچند عوامل متعددی در ایجاد دلیریوم بعد از عمل نقش دارند، برای جلوگیری از آن، سه راهکار عملی کنترل عمق بیهوشی، کنترل درد بعد از عمل و تشخیص زودهنگام دلیریوم با معیارهای تشخیصی دلیریوم، موثر و قویا توصیه می شوند.
    کلیدواژگان: دلیریوم، دمانس، اختال شناختی بعد از عمل، پیشگیری
  • رضا خان زاده، رضا مهدوی نژاد*، محمد باقری قوژدی، علی برهانی صفحات 30-41
    زمینه و هدف
    هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر یک جلسه تمرینات معلق با استفاده از ابزار طراحی شده بر روی درد و ویژگی های ساختاری دیسک های بین مهر های ناحیه کمری بود.
    مواد و روش ها
    مطالعه حاضر به صورت شبه تجربی یک گروهی به صورت پیش و پس آزمون انجام شد که آزمودنی های آن را 12 مرد مبتا به درد مزمن ناشی از فتق دیسک کمری در نواحیL5-S1 و L4-L5 تشکیل دادند. پس از ارزیابی میزان درد با استفاده از مقیاس بصری درد و تعیین ویژگی های ساختاری دیسک با استفاده از تصویر برداری ام آر آی آزمودنی ها به مدت 30 دقیقه به انجام تمرینات معلق با استفاده از صندلی طراحی شده پرداختند و بلافاصله پس از آن میزان درد و شاخص فتق دیسک مجددا ارزیابی شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های Tهمبسته و ویلکاکسون در سطح معنی داری P<=0/05 استفاده گردید.
    یافته ها
     نتایج حاکی از تغییرات معنادار درد در مراحل پیش و پس آزمون بودند که کاهش درد بیماران در پس آزمون به خوبی مشهود است و در رابطه با ویژگی های ساختاری دیسک های بین مهره ای علی رغم دیده شدن تغییرات محسوس در میانگین اطلاعات کسب شده نتایج آماری حاکی از عدم تغییر معنادار در پیش و پس آزمون بودند.
    نتیجه گیری
     با توجه به اثرات مفید استفاده از ابزار ساخته شده در رابطه با کاهش درد و در نتیجه کاهش استفاده از داروهای مسکن و ضد التهابمی توان روش نام برده را روشی زود بازده برای مراحل اولیه درمان دردهای ریشه ای در نظرگرفت
    کلیدواژگان: فتق دیسک، تمرینات ثبات دهنده مرکزی معلق، ویژگی های ساختاری دیسک بین مهره ای
  • غلام رضا منشئی، شهرزاد حاجی محمد کاظمی، امیر قمرانی* صفحات 42-54
    زمینه و هدف
    فیبرومیالژیا یک سندرم مزمن وناتوان کننده ای است که با درد پراکنده و چندجانبه عضلانی- استخوانی، وجود نقاط چندگانه و ناپایدار حساس به درد مشخص می شود که با برخی از متغیرهای روانشناختی همراه می شود. بنابراین، هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان مبتنی بر مدل ارتقاء کیفیت زندگی بر فاجعه انگاری درد زنان مبتلا به بیماری فیبرومیالژیا بود. پس آزمون با گروه کنترل و دوره پیگیری بود.  -
    مواد و روش ها
      پژوهش حاضر یک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون جامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان مبتلا به بیماری فیبرومیالژیا مراجعه کننده به مطب های خصوصی متخصصان روماتولوژی  بیمار به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و  به طور تصادفی در دو گروه آزمایش 30 شهر شیراز بود که از میان آنها  نفر)  تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس فاجعه انگاری درد بود که شرکت کنندگان در مراحل پیش 15 نفر) و کنترل (15(آزمون، پس آزمون و پیگیری تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده گردید.
    یافته ها
    نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر مدل ارتقاء کیفیت زندگی در کاهش فاجعه انگاری درد بیماران موثر بود..
    نتیجه گیری
    بکارگیری درمان های روانشناختی می تواند به کاهش فاجعه انگاری درد بیماران مبتلا به فیبرومیالژیا کمک کند.
    کلیدواژگان: درمان مبتنی بر مدل ارتقاء کیفیت زندگی، فاجعه انگاری درد، فیبرومیالژیا
  • سوگند تورانی، محمود رضا آل بویه، سمیه کریمی* صفحات 55-61
    زمینه و هدف
    استئوآرتریت زانو (OA)یک مسئله مهم س المت عمومی است به این دلیل که سبب درد مزمن، کاهش عملکرد فیزیکی و کاهش کیفیت زندگی میشود. استئوآرتریت زانو یک بیماری مزمن است و یکی از رایج ترین دلایل ناتوانی در افراد مسن میباشد. با روند سالمندی جمعیت و افزایش شیوع چاقی در جهان، افزایش چشمگیری در شیوع استئوآرتریت زانو و اختاللات مربوط به آن پیش بینی میشود. این بیماری به طور معمول، برای بیماران و جامعه از طریق اعمال هزینه های مستقیم و غیرمستقیم پرهزینه و گران است. هیچ درمان قطعی برای استئوآرتریت زانو شناخته شده نیست، اما پرولوتراپی یک درمان تزریقی مکمل برای درد اسکلتی عضلانی مزمن از جمله استئوآرتریت زانو است که برای تحریک ترمیم و بازسازی و کاهش درد مرتبط با آسیب مزمن بافت نرم مورد استفاده قرار م یگیرد. لذا مطالعه حاضر با هدف ارزیابی انواع مختلف روش های درمانی پرولوتراپی در درمان بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو انجام گردید
    مواد و روش ها
     یک مطالعه مرور نظا م مند در پنج پایگاه داده الکترونیکی پزشکی شامل PubMed, Scopus, Medline, Cochrane Collaboration and Google Scholar تا آپریل سال 2018 انجام شد. ما مطالعات کارآزمایی بالینی تصادفی شده و غیر تصادفی که دکستروز را با اریتروپوئیتین، پلاسمای غنی از پلاکت و پالس رادیوفرکوئنسی برای درمان استئوآرتریت زانو در بزرگسالان مقایسه کرده بودند را وارد مطالعه نمودیم. ارزیابی خطر تورش و بهترین سنتز شواهد را انجام دادیم. جنبه های اصلی مرتبط با درمان این بیماران شامل کاهش سطح درد، سفتی، محدودیت های عملکردی و طیف حرکتی بیمار تحلیل شدند.
    یافته ها
    در مجموع 2 کارآزمایی بالینی شامل 112 بیمار به این مطالعه وارد شدند. نتایج آنالیز نشان داد که میزان کاهش سطح درد در ماه اول پس از درمان در گروه اریتروپوئیتین با52/6 52 درصد از بقیه روش های درمانی بیشتر بود. میزان کاهش سفتی زانو، محدودیت های عملکردی و امتیاز کلیWOMAC در بیماران درمان شده باPRPدر ماه ششم پس از درمان به ترتیب با امتیازات 53/7 ,52/3 و 53/7 درصد نسبت به گروه دکستروز بیشتر بود. محدوده حرکتی زانو نیز در بیماران درمان شده با اریتروپوئیتین در ماه سوم پس از درمان25/4 درصد بهبودی را نشان دادند که نسبت به سایر روش های درمانی موثرتر بود.
    نتیجه گیری
     با توجه به اطلاعات بدست آمده میزان اثربخشی روش های تزریق درون مفصلی برای درمان استئوآرتریت زانو جهت کاهش سطح درد این بیماران، به ترتیب اثربخشی شامل: اریتروپوئیتین، پالس رادیوفرکوئنسی، پلاسمای غنی از پلاکت و در نهایت دکستروز بود. لازم به ذکر است جهت برآورد اثربخشی این روش ها در طولانی مدت به پژوهش های بیشتری نیاز است.
    کلیدواژگان: استئوآرتریت زانو، دکستروز، اریتروپوئیتین، پلاسمای غنی از پلاکت، پالس رادیوفرکوئنسی، پرولوتراپی
  • محمد یادگاری پور، ملیحه حدادنژاد*، علی عباسی، فرشته افتخاری صفحات 62-74
    زمینه و هدف
    کمردرد یکی از شایع ترین اختالات اسکلتی عضلانی منجر به ناتوانی در سراسر جهان است. در مطالعات مختلفی ارتباط ناراحتی و درد کمر با نشستن طولانی مدت نشان داده شده است. از طرفی نیز از ضعف ثبات مرکزی به عنوان یکی از عوامل مرتبط با کمردرد نام برده شده است. بنابراین هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط ثبات مرکزی با ناراحتی و فعالیت عضات کمر حین کار با لپ تاپ در وضعیت نشسته بود
    بیست دانشجوی مرد، کار با لپ تاپ دو تکلیف کار با موس و تایپ کردن را در وضعیت نشسته پشت میز انجام دادند. فعالیت الکترومیوگرافی عضات کمر به همراه پوسچر ستون فقرات کمری در 2 دقیقه ابتدا و انتهایی هر تکلیف ثبت شد. همچنین بعد از پایان هر تکلیف، شرکت کنندگان میزان ناراحتی کمر خود را اعام کردند. ثبات مرکزی نیز با استفاده ازآزمون های McGill شامل آزمون های فلکسور، اکستنسور و پل پهلوی راست و چپ اندازه گیری شد. از آزمون همبستگی پیرسون  و آزمون همبستگی جزئی برای بررسی همبستگی بین متغیرها استفاده شد
    یافته ها
    همبستگی منفی و تقریبا بالایی بین ثبات مرکزی و سطح فعالیت عضات ارکتور اسپاینای کمر ی (P=0/013 ,r=-/57)و مولتیفیدوس چپ (P=0/034 ,r=-/50)وجود داشت اما بین ناراحتی و ثبات مرکزی همبستگی مشاهده نشد (P=0/748,r=0/08)
    نتیجه گیری
    به نظر می رسد که ثبات مرکزی عاملی تاثیرگذار بر الگوی فعالیت عضات کمر در حین نشستن باشد. اما تایید این مسئله مستلزم انجام تحقیقات بیشتری در این زمینه است. توصیه می شود که در طراحی مداخات پیشگیری از کمردرد برای افرادی که زمان زیادی از شبانه روز را در وضعیت نشسته به سر می برند، عامل ثبات مرکزی مورد توجه قرار داده شود
    کلیدواژگان: کمردرد، الکترومیوگرافی، پوسچر، کامپیوتر، مولتیفیدوس
  • احمد ابراهیمی عطری*، بهناز خجسته پور، سیدعلی اکبر هاشمی جواهری صفحات 75-90
    زمینه و هدف
    کمردرد شایع ترین عارضه عضلانی استخوانی است. روش های متعددی برای درمان کمردرد وجود دارد اما دستیابی به روش مختصر، ساد ه تر و فشرده نیاز امروز جوامع صنعتی است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه اثر تمرینات منتخب در آب و خشکی با رویکرد ثبات مرکزی بر میزان درد و تعادل پویای زنان مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی بود.
    مواد و روش ها
     36 خانم غیرورزشکار با کمردرد مزمن غیراختصاصی در این مطالعه شرکت نمودند. این افراد به طور تصادفی به سه گروه کنترل: 12 نفر، تجربی یک: 12 نفر و تجربی دو: 12 نفرتقسیم شدند. در گروه کنترل هیچ گونه مداخل های صورت نگرفت گروه تجربی 1 تمرینات ثبات مرکزی در آب و گروه تجربی 2 تمرینات ثبات مرکزی در خشکی را طی 12 روز متوالی اجرا کردند. قبل و بعد دوره درمانی، از آزمون کبک برای ارزیابی درد و از آزمون ستاره SEBT برای ارزیابی تعادل پویای افراد استفاده شد. برای بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون شاپیروویلک، همگنی واریانس گرو ه ها از آزمون لون، تغییرات درون گروهی از تی همبسته و تغییرات بین گروهی از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد.
    یافته ها
     نتایج نشان داد که درد در هر دو گروه تجربی 1 (تمرین در آب) p=0/001 و تجربی 2 (تمرین در خشکی) p=0/001 نسبت به گروه کنترل به طور معناداری کاهش یافت؛ همچنین میزان درد در گروه تجربی 1 نسبت به گروه تجربی 2 نیز به طور معناداری کاهش یافت p=0/001 همچنین تعادل پویا در هر دو گروه تجربی 1 و تجربی 2 نسبت به گروه کنترل به طور معناداری افزایش یافت؛ ه مچنین تعادل پویا در گروه تجربی 2 نسبت به گروه تجربی 1 نیز به طور معناداری افزایش یافت p<0/05
    نتیجه گیری
     تمرینات ثبات مرکزی در آب و خشکی در کوتاه مدت باعث کاهش درد و بهبود تعادل افراد مبتا به کمردرد مزمن غیراختصاصی می شوند
    کلیدواژگان: ثبات مرکزی، میزان درد، کمردرد
|
  • Leila Ahmadnezhad, Ali Yalfani* Pages 1-11
    Aims and background
    The low back pain is a highly prevalent in all societies, with the majority of people experiencing back pain at least once in their lifetime. If a definite diagnosis of low back pain is not detectable by recent radiological instruments, it is classified as chronic low back pain. This study evaluates the relationship between pain and functional disability with the level of activity of the trunk muscles and comparison the activity of these muscles in men and women.
    Materials and methods
    forty-seven strength-training athletes (25 female, 22 male) with non-specific chronic low back pain were selected to participate in this study. Surface electromyography device was used to record the activity of Multifidus muscle, Erector Spine, Transverse abdominal, Rectus abdominis. All statical analyses were performed using SPSS statical sotware version 20 and Pearson correlation method to determine the relationship between pain and functional disability with muscle activity and independent t-test to compare the activity of these muscles in men and women, and the significant level was set at 0.05.
    Findings
    The results of Pearson correlation showed that there was a reverse and significant correlation between local trunk muscle activity and pain and functional disability, and there was no significant difference in the level of local and trunk global trunk muscle activity between men and women with chronic low back pain (p>0.05).
    Conclusion
    The results of this study showed that the activity of local muscles decreased and as a results pain and functional disability increased in low back pain patient. This situation leads to spinal instability. Therefore, local muscles should be strengthened in rehabilitation process.
    Keywords: pain, functional disability, Local muscle, Global muscles, non-specific low back pain
  • Ali Jalalvand*, Mehrdad Anbarian Pages 12-25
    Aims and background
    The aim of this study was to investigate effects of backward gait training on Excursions of Lower Limb Joints in man Patients with medial knee Osteoarthritis.
    Materials and methods
    The subjects were 21 healthy men and 42 male patients with knee osteoarthritis who were divided into experimental and control groups according to the Kellgren and Lawrence radiologic scale and the visual analogue scale. The experimental group performed backward gait training for six weeks. A Vicon (130 Hz) motion analysis system with four T-Series cameras were used to measure parameters by Vicon Nexus 1.8.5, Polygon 4.1.2 software.
    Findings
    There were no significant differences in all kinematics parameters (joint angles) between the healthy and KOA groups (P>0.05). There were significant differences observed between groups of patients and healthy subjects (patients & health) for knee flexion/extension excursion (P=0.014, P=0.047), hip Internal/external rotation excursion (P=0.014, P=0.047) and the visual analogue scale(P=0.00, P=0.00) Significant influence of exercise on increasing the rate of anterior/posterior pelvic tilt the experimental group compared with control groups (P=0.028, P=0.026). There were significant differences observed between groups of control and intervention for the visual analogue scale.
    Conclusion
    Some of the observed changes in kinematics parameters are due to effects of compensatory mechanisms, and some of them might be considered as the severity of the OA. In addition, OA in one joint had strong effects on other joints. Backward gait training protocol had a significant effect on knee/ hip excursions and reduction of pain.
    Keywords: knee osteoarthritis, backward gait, pain, Excursions of Lower Limb Joints
  • Arezoo Ahmadi*, Fardin Yousefshahi Pages 26-29
    Delirium is a common postoperative complication in adolescence patients and is associated with increased costs, morbidity and mortality. Recently, an association between the occurrence of delirium and increased risk of dementia has been revealed. Several risk factors have been found to be related with the development of postoperative delirium. However, the three strategies include monitoring depth of anesthesia, adequate pain assessment and treatment, immediately diagnosing postoperative delirium are highly recommended.
    Keywords: Delirium, Dementia, Postoperative cognitive dysfunction, Prevention
  • Reza Khanzadeh, Reza Mahdavinejad*, Mohammad Baghery Ghuzhdi, Ali Borhani Pages 30-41
    Aims and background
    The purpose of this study was to investigate the effect of a session of suspended exercise using a tool designed for pain and characteristic of intervertebral disc of the lumbar vertebrae.
    Materials and methods
    This is a quasi-experimental study with a pretest-posttest design. The subjects consisted of 12 men with chronic low back pain caused by lumbar disc herniation in L4-L5 and L5-S1 regions. After assessing the degree of pain using Visual Analog Scale and determining the structural characteristic of intervertebral by using magnetic imaging resonance, the subjects performed suspension exercises using the designed chair over a 30-min session. At the end of session, the pain and disc herniation of discs were re-assessed. For data analysis, the paired t-test and Wilcoxon tests were applied at a significant level of p≤0.05. 
    Findings
    The results indicated significant changes in the degree of pain in the pre and post-test stages, so that a remarkable pain relief was observed in the post-test. In relation to the structural characteristics of the intervertebral disc, despite the apparent changes in the mean of collected data, the results did not reveal any significant change between pretest and posttest.
    Conclusion
    Considering the beneficial effects of the designed device with respect to pain alleviation and thus reduced using of sedatives and anti-inflammatory drugs, this method can be helpful at the early treatment stages for chronic pains.
    Keywords: dics herniation, suspension core stability exercises, structural characteristics of intervertebral disc
  • Gholamreza Manshaee, Shahrzad Haji Mohammad Kazemi, Amir Ghamarani* Pages 42-54
    Aims and background
    Fibromyalgia is a chronic disabling syndrome and characterized by widespread multilateral musculoskeletal pain, with multiple points and unstable tender that is followed by some Psychological variables. Therefore, the aim of the present study was the effectiveness of therapy based on quality of life promotion model on pain catastrophizing in female patients with fibromyalgia.
    Materials and methods
    The present study was semi-experimental study with pre-test and post-test design with the control group and follow-up. The study statistical population included all women with fibromyalgia referring to private clinic of rheumatology specialists in Shiraz city whoem 30 patients  with available sampling  were selected and randomly were divided into two groups of experimental (15 persons) and control (15 persons). Research tool included catastrophizing scale (PCS) which participants completed in pre- test, post- test and follow-up. Descriptive statistical methods and Analysis variance with repeated measures were used.
    Findings
    The results showed that therapy based on quality of life promotion was effective in reducing pain catastrophizing in patients.
    Conclusions
    Using Psychological therapies can help patients with fibromyalgia for reducing pain catastrophizing.
    Keywords: therapy based on quality of life promotion on, pain catastrophizing, fibromyalgia
  • Sogand Torani, Mahmoud Reza Alebouyeh, Somayeh Karimi* Pages 55-61
    Aims and background
    Knee osteoarthritis (OA) is a major public health issue because it causes chronic pain, reduces physical function and diminishes quality of life. Knee osteoarthritis is a chronic disease and is one of the most common causes of disability in the elderly. Population ageing and increased global prevalence of obesity are anticipated to dramatically increase the prevalence of knee OA and its associated impairments. Because of direct and indirect costs, it is costly for patients and community. No definitive treatment for knee osteoarthritis is known, but prolotherapy is a complementary injecting drug for chronic muscular pain, including knee osteoarthritis, which is used to stimulate repair of soft tissue and decrease the pain associated with chronic soft tissue damage. Therefore, the present study was conducted to evaluate various prolotherapy methods for the treatment of patients with knee osteoarthritis.
    Materials and methods
    A systematic literature search was conducted in five medical electronic databases, PubMed, Scopus, Medline, Cochrane Collaboration and Google Scholar, up until April 2018. We included randomized controlled trials and quasi-randomized controlled trials (where the allocation is not strictly random (comparing dextrose with erythropoietin, platelet-rich plasma and radiofrequency for osteoarthritis of the knee in adults. Risk of bias analysis and best evidence synthesis were performed. The main aspects related to treatment were analyzed: decrease in pain level, stiffness, physical function and range of motion.
    Findings
    Two clinical trials including 112 patients were included in this study. The results analysis showed that, the level of pain reduction in the erythropoietin group was 52.5% higher than the rest of the treatment methods in first month after treatment. In comparison to dextrose group and in the 6th month after treatment, the rate of knee stiffness, functional limitations, and overall WOMAC score in patients treated with PRP were decreased 53.7%, 52.3% and 53.7%, respectively. In the third month after treatment, the knee range in patients treated with erythropoietin showed a 25.4% improvement, which was more effective than other procedures.
    Conclusions
    According to study result, the effectiveness of intra-articular injection methods for knee osteoarthritis treatment and in order to reduce the pain level, respectively, were: erythropoietin, radiofrequency pulse, platelet-rich plasma, and dextrose. It should be noted that more research is needed to estimate the effectiveness of these methods in the long run.
    Keywords: knee osteoarthritis, dextrose, erythropoietin, platelet-rich plasma, pulse radiofrequency, prolotherapy
  • Mohammad Yadegaripour, Malihe Hadadnezhad*, Ali Abbasi, Freshteh Eftekhari Pages 62-74
    Aims and background
    Low back pain is one of the most common musculoskeletal disorders leading to disability in the world. Several studies have shown that long-term sitting is associated with low back pain and discomfort. The weakness of core stability is referred to as one of the factors associated with the low back pain. So the purpose of this study was the study of relationship between core stability and back discomfort and muscle activity during laptop work in the sitting position.
    Materials and methods
    Twenty young healthy males participated in this study. They performed laptop work (involving computer mouse work and typing task) in the sitting position. The electromyographic activity of back muscles and the posture of the lumbar spine were recorded in the first and last 2 min of each task. At the end of each task, the participants scored their back discomfort. Core stability was measured using McGill’s tests (including flexor, extensor, left side bridge and right side bridge tests). The Pearson and partial correlation test were used for analysis of correlation between variables.
    Finding
    There was a negative significant correlation between core stability and activity level of the lumbar erector spinae (r= -57, p= 0.013) and left multifidus (r= -.50, p= 0.034), but correlation between discomfort and core stability was not found (r= 0.08, p= 0.748).
    Conclusion
    Core stability appears to be an effective factor on the back muscles activation pattern during sitting. But confirmation of this issue requires further research. It is recommended to take in to account the core stability factor ,in the design of low back pain prevention interventions for people who committed sanitary works for long time.
    Keywords: Low Back Pain, Electromyography, Posture, Computer, Multifidus
  • Ahmad Ebrahimi Atri*, Behnaz Khojastehpour, Seyed Aliakbar Hashemi Javaheri Pages 75-90
    Aims and background
    Low back pain is the most common musculoskeletal disorder. There are several ways to treat back pain, but to achieve a short, easy and compress way is needed in today’s industrial societies. The aim of this study was to compare the effect of core stabilization training in water and on land on pain and dynamic postural stability in women with chronic non-specific low back pain.
    Materials and methods
    36 women nonathletic with nonspecific chronic low back pain participated in this study. The subjects were randomly divided into three groups (control, n=12, experimental 1, n=12, experimental 2, n=12). there were no intervention for control group. The experimental group 1 performed core stability exercises in the water and the experimental group 2 performed core stability exercises on land carried out during 12 consecutive days. The Quebec test applied for assessing  pain and star test (SEBT) was used to measure dynamic balance before and after treatment,. For assessing Normal distribution of data from ShapiroWilk test for homogeneity of group’s variance Levene test, changes within the group of t-test and ANOVA test and Tukey post hoc test was used for between groups changes.
    Findings
    The results showed that pain in both experimental group 1 (training in water) (P=0/001) and experimental 2 (training on land) (P=0/001) than the control group significantly decreased, as well as the pain in the experimental group 1was significantly decreased than experimental group 2 (P=0/001). The dynamic balance in both experimental groups 1 and 2 compared to the control group significantly increased; as well as dynamic balance in the experimental group2 compared to the experimental group1 was  significantly increased (P<0/05).
    Conclusion
    In the short term, core stability exercises on land and water would reduce pain and improve balance in patients with chronic low back pain.
    Keywords: Core stabilization, Pain, Low back pain