فهرست مطالب

آینه پژوهش - سال سی‌ام شماره 2 (پیاپی 175، خرداد و تیر 1398)
  • سال سی‌ام شماره 2 (پیاپی 175، خرداد و تیر 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/22
  • تعداد عناوین: 11
|
  • جویا جهانبخش صفحات 3-7

    در مجوعه رسائل فارسی خواجه عبدالله انصاری که توسط محمد سرور مولائی به زیور طبع آراسته شده است، رساله ای زیر شماره 10 و با سرنویس رساله بی نام به چاپ رسیده که سخنانی منسوب به خواجه است که احتمالا بعضی دوستداران وی به نام ایشان گرد آورده و مدون ساخته اند. در رساله مذکور چون یار اهل است کار سهل « : عبارتی به چشم میخورد است، صحبت با اهل بابت جانست، صحبت نااهل نویسنده در نوشتار حاضر این عبارت .» بت جانست را مورد بازخوانی قرار داده و اینگونه اظهار می دارد که صحبت نااهل تب جانست، نه بت جان. وی با بیان معنای این عبارت و نیز ترجمه دقیق تعبیر عربی آن و ذکر مصادیقی از به کارگیری این تعبیر «حمی الروح» در متون قدیم، نوشتار را به پایان می رساند.

    کلیدواژگان: بت جان، تب جان، رسائل فارسی، خواجه عبدالله انصاری، رسائل خواجه عبدالله انصاری، محمدسرور مولائی، حمی الروح، رساله های فارسی
  • رسول جعفریان صفحات 8-29

    شیخ احمد احسایی یکی از شخصیت های برجسته در افکار نو- خرافی در قرن سیزدهم هجری است که با نگارش آثار مختلف خود، تاثیری بسزا در تولید جریان های فکری این دوره از خود برجای گذاشت. انتشار نوشته ها و افکار او در میان علمای ایران، وا کنش های زیادی را همزمان از نوع موافق و مخالف، برانگیخت. افکار شیخ حتی ا گر در روزگار خودش آشکار نشد، زمانی که در اختیار جانشین وی، سید کاظم رشتی افتاد، آشکارتر و سبب منازعات بیشتری میان علما و طبعا مردم شد. بالا گرفتن داستان شیخیه و مخالفان آنها در بسیاری از شهرهای ایران، جریان نزاعی را دامن زد که شدت آن گاه سبب مداخله حکومت هم می شد. تبریز، یکی از شهرهای درگیر با این مسئله بود. گردآوری همه آنچه درباره منازعات فکری شیخی و غیرشیخی در قرن سیزدهم نوشته شده، کاری است که هنوز بخش های زیادی از آن بر جای مانده است، با این حال بسیاری در روشن کردن ابعاد آن کوشیده اند. نگارنده نوشتار پیش رو، بر اساس چند نسخه خطی می کوشد مجادلات مذهبی قرن سیزدهم هجری را با تا کید بر شهر تبریز، به تصویر کشد.

    کلیدواژگان: مجادلات مذهبی، تبریز، منازعات فکری، احمد احسایی، جریان های فکری، شیخیه، سیدکاظم رشتی، باورهای شیخیه
  • حیدر عیوضی، مصطفی رزاقی، محمدعلی طباطبایی صفحات 30-40

    بررسی ترجمه های عبری قرآن می تواند در ارتقای سطح مطالعات علوم قرآنی در جامعه علمی کشور سهیم باشد. باید توجه داشت که در میان زبا نهای سامی، عربی و عبری از بیشترین پیون د و شباهت برخوردارند. این دو در سطوح مختلف زبان، واج ها، حروف، ساختمان کلمات و قواعد صرفی نحوی مطابقت فراوانی دارند. به این جهت، مسئله معادل گذاری مترجمان عبری برای واژ گان قرآن می تواند به توسعه مطالعات تطبیقی زبان های سامی کمک کند. ب ههرروی، ا گر بررسی ترجم ه های قرآن جزء بایسته های پژوهشی باشند، ترجمه های عبری از اولویت بیشتری برخوردارند. در مقاله پیش رو، دو ترجمه عبری از سوره نمل در چهار محور وفاداری به متن مبدا، معاد لگذاری، سبک ادبی: کلاسیک یا مدرن و برخی تامات، بررسی و مقایسه شده اند. این سوره متضمن سرنخ های متعددی برای مطالعات بینامتنی (Intertextuality) نیز هست، اما از آنجایی که این موضوع با وجود پاورقی های فراوان هر دو مترجم موردتوجه ایشان نبوده)البته در این سوره و به استثنای اوری روبین تنها ذیل آیه 82 (، به مقایسه محتوایی با گزارش های کتاب مقدس اهتمام نشده است، بلکه تمرکز ما بیشتر بر مباحث زبان شناسی است. از ویژگی های نوآورانه این پژوهش، انعکاس کاربردهای توراتی در معادل گذار یهای عبری است که برای علاق همندان مطالعات زبا نشناسی تطبیقی جذاب خواهد بود.

    کلیدواژگان: زبان های سامی، ترجمه های عبری قرآن، سوره نمل، تورات عبری، یوزف ریولین، اوری روبین
  • ماتیاس رادشایت ترجمه: ملیحه احسانی نیک صفحات 41-54

    یکی از مهم ترین مسئله ها درباره اعجاز قرآن، پرسش از خاستگاه و شکل گیری این نظریه و نحوه راهیابی آن به کلام و عقاید اسامی است. بسیاری از عالمان قدیم و جدید مسلمان به طور عمده با استناد به برخی آیات موسوم به آیات تحدی به ظاهر پذیرفته اند که این نظریه نیز، همچون بسیاری از دیگر نظریه های کلامی، ریشه در خود قرآن دارد. نوشتار حاضر ترجمه مقاله ای از رادشایت است که در آن از طریق تامل در و دقت در الگوی پیامبرشناسی قرآنی، » آیه « مفهوم خوانش دیگری از آیات تحدی پیشنهاد شده است. بر این اساس، آیات تحدی در بافت جدل با مخاطبان مکی صرفا بر ناتوانی آنان در مقابله با قرآن دلالت دارند و با همانندناپذیری قرآن و مقوله اعجاز ارتباطی نمی یابند.

    کلیدواژگان: قرآن، اعجاز قرآن، ماتیاس رادشایت، مفهوم آیه، پیامبرشناسی قرآن، آیات تحدی، تحدیقرآنی، قرآن پژوه آلمانی
  • جویا جهانبخش صفحات 49-54

    ابوالطیب متنبی، یکی از گفت و گوخیزترین فرهنگ آفرینان زبان تازی و تمدن اسامی است و سخنان وی همواره مورد بحث و بررسی سایرین قرار گرفته است. باوجود شروح و کتب بیشمار پیرامون شعر و شخصیت متنبی، هنوز نا گفته های بسیاری باقی است. کتاب تنبیه ذوی الهمم علی ماخذ ابی الطیب من الشعر و الحکم نوشته عبدالعزیز بیضاوی بوده که نویسنده در آن پاره ای از شروح و حواشی دیوان متنبی را گرد آورده و در قالب کتاب مذکور ارائه نموده است. نویسنده در نوشتار پیش رو، در راستای ارزیابی کلی اثر، چاپ این کتاب را که توسط کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسامی و با تحقیق صادق خورشا، گنجیان خناری و قربانی مادوانی در سال 1397 به زیور طبع آراسته شده، در بوته نقد و بررسی قرار داده است.

    کلیدواژگان: ابوالطیب متنبی، شعر متنبی، کتاب تنبیه ذوی الهمم علی ماخذ ابی الطیب من الشعر و الحکم، عبدالعزیز بیضاوی، دیوان متنبی، نقد کتاب
  • سعید پورعظیمی صفحات 55-73

    شعرها و تصنیف ها و یادداشت ها و نامه های عارف قزوینی از روزگار مشروطه تا امروز خوانندگان پرشمار داشته است، اما آثار او در دوران زندگی و به ویژه پس از مرگش با انبوهی از آشفتگی و نادرستی و حذف و تحریف و حتی جعل منتشر شد که اغلب یا به قصد گرفتن زهر کلامش یا برای زدودن انتقادها و حمله های گزنده او به دو شعبه استبداد دینی و سیاسی و متولیان شریعت و اربابان سیاست و سایره معصرانش بود، یا معلول تمایزهای ایدئولوژیک منتشرکنندگان آثارش با افکار او و هر گونه مصلح تاندیشی دیگر و در بعضی موارد نیز به سبب ناتوانی در خواندن دس تنوشت ه های او که آثارش را گاه چنان پریشان و ب یمعنا کرده که به هذیان پهلو می زند. در سال های اخیر مجموعه ای از دست نوشته های عارف با عنوان خاطرات عارف قزوینی (انتشارات سخن، 1388) و دو مجموعه از مکاتبات او با دوستانش با عنوان واحد نام ه های عارف قزوینی (انتشارات نگاه، 1391 و انتشارات هرمس، 1396) منتشر شد. بررسی دقیق متن هر سه کتاب با دست نوشته های عارف و یا مآخذ اصلی، افزون بر آشکارکردن خطاهای فراوان را هیافته در این سه چاپ، حذف های مصلحت اندیشانه و ایدئولوژیک نامه های عارف قزوینی چاپ انتشارات نگاه و خطاهای چشمگیر نامه های نویافته چاپ نشر هرمس و سایر منابع را نشان می دهد. نگارنده در مقال های دیگر با نام «این عمارت نیست؛ ویران کرد هاند » به نقد هر دو چاپ نامه های عارف قزوینی پرداخته است. (بنگرید: به فصلنامه ایران نامگ، کانادا، دانشگاه تونتو، سال سوم، شماره چهارم، زمستان 1397، ویژه استاد محمدعلی اسلامی ندوشن) در این نوشتار به خاطرات عارف قزوینی می پردازیم.

    کلیدواژگان: عارف قزوینی، خاطرات عارف قزوینی
  • جویا جهانبخش صفحات 74-80

    شهر آشوب نام یکی از انواع شعر فارسی است که در آن سراینده به توصیف و مدح یا ذم اهل شهر و پیشه وران و ارباب مشاغل و اصناف گونا گون موجود در آن می پردازد. این گونه شعری، افزون بر ارزش هنری و ادبی عام آن، از چشم انداز جامعه شناسی تاریخی و وقوف بر لغات و اصطلاحات پیشه ها و صنعت های رایج در ادوار دور و فنون گونا گونی که در قدیم شایع بوده و همچنین شناخت مواد و ابزارهای مورد استفاده در حرف و صنایع مختلف، بسیار سودبخش است. مثنوی شهر آشوب وحید قزوینی مانند همه شهر آشوب ها و از جهاتی بیش از بسیاری از دیگر شهرآشوب ها، به کار مطالعه در تاریخ مشاغل و اصناف و بسیاری از دیگر مدنیات ایران کهن می آید. این کتاب اخیرا به کوشش رسول جعفریان در قالب چاپ حروفی از سوی نشر مورخ در سال 1398 به زیور طبع آراسته شده است. نویسنده در نوشتار حاضر با اشاره به یکی از اصناف مذکور در شهرآشوب وحید قزوینی یعنی تفنگ ساز، کندوکاوی در ضبط کلمه تفک و تفنگ در کتاب مذکور دارد. وی خوانش حدسی تفک را بر تفنگ ضبط کرده رسول جعفریان رجحان می نهد. نویسنده در ادامه، من باب نقد، معانی درست برخی واژه های دیگر متن را متذکر می شود.

    کلیدواژگان: مثنوی شهر آشوب، وحید قزوینی، شعرفارسی، انواع شعر، تفک، تفنگ، مشاغل، اصناف
  • سجاد آیدنلو صفحات 81-96

    شهریارنامه یکی از منظومه های پهلوانی بلند درباره نبیره رستم است. این منظومه پی شتر دو بار به صورت ناقص (925 و 5175 بیت) به همت مرحومان استاد همایی و دکتر بیگدلی چاپ شده، اما تصحیح تازه آن دارای دوازده هزار و شصت و نه بیت است و بر اساس سه نسخه با مقدمه و تعلیقات مفصل و فهرست های راهنما منتشر شده است. در این مقاله ضمن معرفی این چاپ، پیشنهادها و پرس شهایی درباره بعضی موارد مقدمه و تعلیقات و ضب طهای متن طرح خواهد شد.

    کلیدواژگان: شهریارنامه، تصحیح، نقد، ادب حماسی
  • احسان موسوی خلخالی صفحات 97-111

    مجموعه فلسفی مروی اثری است که اخیرا با همت انتشارات کتاب رایزن و با همکاری مرکز مطالعات اسامی دانشگاه مک گیل و مرکز دایره المعارف بزرگ اسامی در 554 صفحه در قطع رحلی منتشر شده است. این اثر نسخه برگردان دست نویس شماره 19 کتابخانه مروی تهران است. مجموعه مذکور را می توان به دوازده بخش تقسیم کرد. بخش نخست که مهم ترین بخش مجموعه است، مجموعه ای از رساله های یحیی بن عدی است. در مجموعه حاضر 53 رساله از یحیی بن عدی موجود است که به مسائل گونا گون فلسفی مربوط می شود و 23 مقاله از آنها تا کنون مفقود فرض می شده است. نوشتار حاضر ترجمه مقاله ای از روبرت ویسنوفسکی است که در آن، همین 23 نسخه معرفی شده است. گرهارد اندرس در اثر خود به نام فهرست توصیفی، اطلاعات این و دیگر آثار مشابه را گرد آورده و تحلیل کرده و با مجموعه ای از نسخه های موجود مقایسه و مقابله کرده است. در میان 53 اثر فلسفی یحیی بن عدی که مجموعه فلسفی مروی دربردارنده آنهاست، 23 رساله از نظر اندرس مفقود شمرده شده اند. نویسنده در نوشتار پیش رو، با آوردن آغاز و انجام این رساله های مفقود و شماره برگ آنها در نسخه مجموعه مروی، تکمله ای بر اطلاعات اندرس آورده است.

    کلیدواژگان: رساله فلسفی، رساله های فلسفی، یحییبن عدی، فهرست توصیفی، اندرس، مجموعه فلسفیمروی، دوران صفوی، تفکر فلسفی، عصر صفوی، اندیشه فلسفی
  • امیر شفقت صفحات 112-122

    تازه ترین کتاب دکتر غلامعلی حداد عادل درباره حافظ به نام «آهوی وحشی » برگرفته از یکی از مثنوی های سروده خواجه شیراز است. این کتاب هشت مقاله در باب حاف ظشناسی است و به مباحثی در رابطه با عشق حافظ و ش بزنده داری ها و سحرخیزی های وی، معنای واژ گانی و عرفانی و اجتماعی رند و مطالبی در باب پیوند و انس با قرآن، یادداشت هایی بر دیوان حافظ از نظر ارتباط شعر او با شعرای پیشین و گاهی ترجیح ضبطی بر ضبط دیگر، بهره نثر فارسی از شعر و در نهایت بررسی مثنوی «آهوی وحشی » از نظر معنا، ترتیب ابیات و نسخه شن اسی، م یپردازد. در این مقاله پیشنهادهایی درباره برخی نظریات و دریافت های آقای حداد عادل آورده شده است.

    کلیدواژگان: حافظ، آهوی وحشی، حاف ظشناسی، نقد
|
  • Juyā Jahānbakhsh Pages 3-7

    In Khwaja Abdullah Ansari’s Collection of Persian Rasāel, published by Muhammad Sarvar Mola’ei, there is an article under number 10, titled “Anonymous article”, which is attributed to Khwaja. It has probably been compiled and codified under his name by some of his adherents. In the article, there is one sentence: “chon yār ah last kār sahl ast, sohbat bā ahl bābat-e jān ast, sohbat-e nā-ahl bot-e jān ast”. In the present article, the author is rereading this sentence. He has stated that the right words are “tab-e jān”, not “bot-e jān”. The article also discusses the meaning of this sentence, its exact translation in Arabic, and some examples of this sentence being used in the old texts.

    Keywords: Bot-e jān, tab-e jān, PersianRasāel, Khwaja Abdullah Ansari, Muhammad Sarvar Mola’ei
  • Rasool Ja’fariān Pages 8-29

    One of the prominent personalities in the neo-superstitious thoughts during 13th century is Shaykh Ahmad al-Ahsá’í who had a great influence on the production of the intellectual currents of this period with writing his works. Releasing his writings and thoughts among Iranian scholars has caused a lot of positive and negative reactions at the same time. Although Sheikh’s thoughts were not revealed in his own days, when they have been presented by his successor, Seyyed Kazem Rashti, they have become more well-known and caused more conflicts among scholars as well as people. As Sheikhiyya group spread their ideas more, the number of their opponents in many Iran’s cities increased, and it led to such a serious conflict that sometimes demanded government intervention. Tabriz was one of these cities. Gathering all of the contents which are written about the Sheikhiyya and non- Sheikhiyya intellectual conflicts in the thirteenth century is a work with many unfinished parts; however, many researchers have attempted to elucidate its aspects. The author of this paper, based on some manuscripts, tries to show religious conflicts during thirteenth century especially in Tabriz.

    Keywords: Religious conflicts, Tabriz, intellectual conflicts, Ahmad al-Ahsá’í, intellectual currents, Shaykhie, Sayyid Kāẓim Rashtī, Shaykhie’sbelieves
  • Heidar Eyvazi, Mustafā Razzāqi, andMuhammad Ali Tabātabāei Pages 30-40

    The study of Hebrew translations of the Qur’an can contribute to the improvement of the level of the Qur’anic studies in the academic community of the country. It should be noted that among the Sami languages, Arabic and Hebrew have the most similarities. These two languages are very consistent at different levels such as phonemes, letters, building words, and syntactic rules. Therefore, Hebrew translators’ finding equivalence for the Qur’anic words can develop the comparative studies of Sami languages. However, if studying the translations of the Qur’an is a one of the necessities, the Hebrew translations are taking priority over the other ones. In the present article, two Hebrew translations of An-Naml Surah have been compared in terms of loyalty to the source text, equivalence finding, literary style: classic or modern, and some reflections. This surah includes several leads to intertextuality; however, since this topic has not been taken into account by either of the authors despite the large number of footnotes (only in this surah, and except Uri Rubin’s translation, Ᾱyah 82) the present paper’s focus is not on comparing the content with Bible reports, but just on the linguistic issues. One of the innovative features of this research is that it has used Torah’s usages in Hebrew equivalences, which will appeal to those interested in comparative linguistic studies.

    Keywords: Sami languages, Hebrewtranslations of the Qur’an, An-Naml Surah, Hebrew Torah, Joseph Rivlin, Uri Rubin
  • Matthias Radscheit Translator: Malihe Ehsāni Nick Pages 41-54

    One of the most important issues about the miracle of the Qur’an is the question regarding its origin and the formation of this theory and how it can find way into Islamic theology and beliefs. Many of the old and new scholars, referring to some of the Qur’an verses known as Tahaddi verses (verses which invite to challenge), have apparently accepted that this theory, like many other theological theories, has its root in the Qur’an itself. The present paper is an article translated from Radscheit, in which a further reading of the Tahaddi verses is suggested through reflection on the meaning of the “Ᾱyah” (verse), and examining the Qur’anic prophetic pattern. Accordingly, Tahaddi verses in the context of debating with Maki audience merely point to their inability to challenge the Qur’an, and have nothing to do with the Qur’an uniqueness and miracle.

    Keywords: The Qur’an, the miracleof the Qur’an, Matthias Radscheit, themeaning of the “Ᾱyah” (verse), Tahaddiverses, German scholar
  • Juyā Jahānbakhsh Pages 49-54

    Abu at-Tayyib al-Mutanabbi is one of the most controversial culture–leaders in Arabic language and Islamic civilization, and his words have always been discussed and studied by others. Despite the numerous books and annotations about his poetry and character, there are still many unsaid things. Tanbih Zawi al-Hemam ala Ma’ākhez Abi al-Tayib min al- She’r va al-Hikam by Abdulaziz Bizāwi, includes some of the annotations and commentaries of Mutanabbi’s Divan. In the present article, in order to evaluate the work overally, the author has studied and criticized this book, which has been published by Library, Museum and Document Center of Iran Parliament along with the research of Sādeq Khorshā, Ganjiyān Khannāri and Ghorbāni Mādwāni in 2018.

    Keywords: Abu at-Tayyib al-Mutanabbi, Mutanabbi’s poetry, TanbihZawi al-Hemam ala Ma’ākhez Abial-Tayib min al-She’r va al-Hikam, Abdulaziz Bizāwi, Mutanabbi’sDivan, book review
  • Sa’īd Poor Azimi Pages 55-73

    Ᾱref Qazvini’s poems, tasnifs, notes, and letters have had many readers since Constitutional Era; however, during his life time, and especially after his death, his published works were disorganized, misrepresented, distorted, and even lacked some parts. This was mostly done intentionally due to several reasons such as removing his caustic comments, censoring his attacks on two branches of religious and political tyranny as well as on his contemporary fellows, his publishers’ ideological differences, and sometimes the inability to read his manuscripts which has made his writings so distorted and meaningless. In recent years, a collection of Ᾱref’s manuscripts titled Memories of Ᾱref-e Qazvini (Sokhan Publication, 1388) and two sets of his correspondence with his friends, titled Vāhid-e Nāmehā-ye Ᾱref-e Qazvini (Negāh Publication, 1391 and Hermes Publication, 1396), were published. A thorough examination of the texts of all three books and comparing them with Ᾱref’s manuscripts or the original sources has revealed many errors in these publications, the deliberate and ideological elimination of some parts of his letters by Negāh publication, and the significant errors made by Hermes Publication in Ᾱref’s new-found letters. The author, in another article titled “It is not a mansion, It has been destroyed”, has criticized both publications of Ᾱref Qazvini’s letters. ((See: Iran Namag, Canada, Toronto University, Third Year, No. 4, winter, 1397, Special Issue for Professor Mohammad Ali Nodooshan). The following paper just deals with Ᾱref Qazvini’s memories.

    Keywords: Ᾱref Qazvini, Ᾱref Qazvini’smemories
  • Juyā Jahānbakhsh Pages 74-80

    Shahr-Ᾱshūb is one type of the Persian poems in which poet describes and praises, or dispraises the townspeople, the craftsman, and different kinds of profession in the city. This kind of poem, in addition to its general artistic and literal values, is very beneficial from the perspective of historical sociology, the introduction of the words and terminology of the common crafts and industry in past eras, various techniques that were prevalent in that time, and also recognition of the materials and tools used in various professions and industries. Vahid Qazvini’s Shahr- Ᾱshūb , like all the other ones and from some aspects more than many of them, is useful for knowing about the history of jobs and guilds, as well as many other civil issues of ancient Iran. Through Rasool Ja’faryiān’s efforts, this book has recently been published with letter printing by Movarekh publishing house in 2019. The author in the present article, refering to one of the guilds mentioned in Qazvini’s Shahr-ashub, gun maker, studies the recording of the word ‘tofak’ and ‘tofang’ in this book. He prefers the reading “tofak” to Jafarian’s record “Tofang”. The author continues his study with a critical look and mentions the correct meanings of some other words in the text.

    Keywords: Shahr-Ᾱshūb Mathnavi, VahidQazvini, Persian poetry, poem types, tofak, tofang, professions, guilds
  • Sajjād Aydenloo Pages 81-96

    Shahriyārnāme is one of the long pahlevāni poem (epic poem) about Rostam’s grand-grand-grandchild. This poem has already been published twice by the late professor Homāie and Dr. Bigdeli, yet it was not complete (925, and 5175 verses). Its new correction which is based on three versions and include twelve thousands and sixty nine verses has been published along with detailed introduction and annotations. Introducing this publication, the present article intends to put forward some suggestions and questions regarding the introduction, annotations, and the text.

    Keywords: Shahriyārnāme, correction, criticism, Epic poetry
  • Ehsān Musavi Khalkháli Pages 97-111

    Marvi’s Philosophical Collection is a work recently published in 554 pages and imperial octavo size by Rayzan publishing house in cooperation with the Islamic Studies Center of McGill University, and the Center for the Great Islamic Encyclopedia. This version is a transcript of manuscript number 19 in Marvi Library of Tehran. The collection can be divided into twelve parts. The first part, which is the most important part of the collection, includes 53 dissertations from Yaḥyá ibn ʿAdī about various philosophical issues, and 23 articles of them have so far been considered missing. The present article is a translation of Robert Winsnovsky’s article in which he introduces these 23 articles. Gerhard Endress has gathered and analyzed the information of this work and other similar works, and then compares and checks them with a set of available versions in his work named An Analytical Inventory. Among Yaḥyá ibn ʿAdī’s 53 philosophical works which are included in Marvi’s Philosophical Collection, Endress has considered 23 articles as missing works. The author of this article has presented a complement to Endress information, by mentioning the first and last parts of these missing treatises and their page number in the Marvi’s Collection version.

    Keywords: philosophical treatises, Yaḥyá ibn ʿAdī, Analytical Inventory, Endress, Marvi’s Philosophical Collection, Safavid era, Philosophical thinking
  • Amīr Shafeqat Pages 112-122

    Dr. Gholām Ali Haddād Ᾱdel’s most recent book on Hāfiz is called Wild Dear, which is derived from one of Hāfiz’s mathnawis. This book includes eight articles on studying Hāfiz. They are about Hāfiz’s love, his staying up late and rising early in the morning, rhetorical, mystical, and social meanings of the word ‘Rend’, the connection with the holy Qur’an, some notes on Hāfiz’s Divān and the relationship between his poem and the previous poets’ works, the Persian prose use of Hāfiz’s poems, and finally studying “Wild Deer” mathnavi in terms of meaning, arrangement of verses and typology. In this article, some suggestions have been made about Mr. Haddād’s comments and opinions.

    Keywords: words: Hāfiz, Wild Deer, studyingHāfiz, review