فهرست مطالب

  • Volume:11 Issue: 4, 2019
  • تاریخ انتشار: 1397/11/29
  • تعداد عناوین: 7
|
  • سمیه جوان مردنژاد، مجیده هروی *، ناهید رژه، حمید شریف نیا صفحه 1
    زمینه و هدف
    شادکامی یکی از هیجان های اساسی بشراست. شادی موجب نگرش مثبت به زندگی، خودپنداری مثبت، برخورداری از سلامت روان و تعادل عاطفی، عملکرد بهتر شغلی، تحصیلی و تصمیم گیری بهتر می شود. هدف از این مطالعه تعیین میزان شادکامی پرستاران شاغل در بخش اورژانس بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایلام بود.
    روش ها
    این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود. جامعه پژوهش 225 نفر از پرستاران شاغل در بخش اورژانس بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی ایلام در سال 1397 بودند که به روش سرشماری انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه شادکامی آکسفورد بود. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 24 و با روش های آماری پیرسون ، ANOVAو تی تست تحلیل شدند.
    یافته ها
    میانگین سنی شرکت کنندگان 64/6 ±44/30 و میانگین سابقه کاری 19/6±49/6 بودند. میانگین نمره شادکامی در پرستاران 28/17±43/67 بود. ارتباط بین سن و شادکامی منفی معنادار بود (333/0=p). ارتباط شادکامی با جنسیت، مدرک تحصیلی، وضعیت تاهل، وضعیت استخدام، میزان درآمد معنادار بوده و با کفایت درامد و شیفت کاری ارتباط معنادار وجود نداشت. هم چنین بیشترین نمره در بعد خودپنداره با میانگین 98/4 ± 23/18 و کمترین نمره در بعد سرذوق بودن با میانگین 66/1 ± 56/4 مشاهده گردید.
    نتیجه گیری
    نتایج این مطالعه نشان داد که سطح شادکامی پرستاران در حد خوب می باشد. مطالعات دیگر در زمینه بررسی علل شادکامی در این گروه می تواند راهنمایی برای ایجاد این وضعیت در سایر گروه ها باشد.
    کلیدواژگان: شادکامی، پرستاران، بخش اورژانس
  • یاسر ایجادی، ناهید رژه*، مجیده هروی، سید داوود تدریسی صفحه 2
    زمینه و هدف
    در میان بیماری های قلبی، آنژین صدری شایع ترین است. جهت ارتقای سلامت مبتلایان به آنژین صدری ، می توان عواملی نظیر خودکارآمدی را مدنظر قرار داد . با این وجود نتایج مطالعات پیشین در زمینه فاکنورهای مرتبط با خودکارآمدی بیماران آنژین صدری متفاوت است. لذا هدف این مطالعه تعیین سطح خودکارآمدی و عوامل مرتبط با آن در بیماران آنژین صدری بوده است.
    روش ها
    این مطالعه از نوع توصیفی - مقطعی بود ؛ 270 بیمار مبتلا به آنژین صدری در بیمارستان های منتخب شهر تهران در سال 1397 به روش در دسترس بررسی شدند. جمع آوری داده ها از طریق مصاحبه و با استفاده از فرم اطلاعات دموگرافیک و پرسشنامه خودکارآمدی و خود مراقبتی سالیوان تکمیل گردید. پرسشنامه ها شامل اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و استنباطی از طریق نرم افزار SPSS نسخه20 و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    دامنه امتیاز خودکارآمدی بیماران آنژین صدری امتیاز(0-52) با میانگین 39/7±07/31 در حد متوسط بود. بیشترین امتیاز بر اساس ابعاد پرسشنامه خودکارآمدی سالیوان مربوط به بعد اطمینان از حفظ عملکرد وروابط 85/3±54/11و کمترین امتیاز مربوط به بعد توانائی در کنترل علائم بیماری35/3±57/9 به دست آمد. براساس نتایج آزمون کای اسکوئر ارتباط آماری معناداری را بین سن، جنس، وضعیت تاهل با سطح خودکارآمدی بیماران آنژین صدری نشان نداد ، اما عوامل سطح تحصیلات. (001/0=p). وضعیت اشتغال (001/0=p) ، وضعیت اقتصادی (001/0=p)، مدت زمان ابتلاء به بیماری (002/0=p) و نوع بیماری زمینه ای(009/0=p) ارتباط آماری معناداری وجود داشت.
    نتیجه گیری
    با توجه به اینکه بیماران آنژین صدری در انجام رفتارهای خود مراقبتی از خود کارآمدی بالایی برخوردار نبودند . پیشنهاد می شود عوامل موثر بر خودکارآمدی در بیماران آنژین صدری مورد بررسی بیشتری قرار گرفته و جهت مقابله با این عوامل اقدامات لازم صورت گیرد.
    کلیدواژگان: آنژین صدری، بیماری های قلبی عروقی، بیماری عروق کرونر، خودکارآمدی
  • ساجده فلاح پور، محبوبه نصیری، زهرا فتوکیان، زهرا جنت علی پور*، محمود حاجی احمدی صفحه 3
    زمینه و هدف
    خستگی یکی از عوارض شایع در سالمندان تحت درمان با همودیالیز می باشد که بر وضعیت جسمی، روانی، عاطفی و شناختی آنان تاثیرات بسیاری می گذارد.لذا این مطالعه با هدف بررسی تاثیر پیگیری تلفنی(تله نرسینگ) بر خستگی در سالمندان تحت همودیالیز انجام شد.
    روش ها
    پژوهش حاضر به صورت نیمه تجربی بر روی 60 بیمار سالمند تحت همودیالیز انجام شد. نمونه ها در ابتدا بر اساس مشخصات نمونه به شیوه در دسترس انتخاب و سپس به روش تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. اطلاعات با استفاده از پرسشنامه شدت خستگی در دو مرحله قبل و بعد از انجام مداخله جمع آوری گردید.نتایج با نرم افزار SPSS نسخه 24 و با استفاده از آمار توصیفی و آزمونهای تحلیلی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    میانگین سنی افراد شرکت کننده در پژوهش 87/7± 43/73 سال بود. 7/76 درصد از افراد گروه کنترل و70 درصد از گروه آزمون قبل از مداخله خستگی شدید داشتند که این میزان بعد از مداخله به 3/43 درصد در گروه کنترل و صفر در گروه آزمون رسید. میانگین نمره خستگی قبل از مداخله در گروه آزمون و کنترل به ترتیب 96/0± 39/7 و 79/1± 64/7 و بعد از مداخله به ترتیب 26/1± 15/3 و 25/1± 62/6 بود.بر اساس آزمون آماری تی تست تفاوت آماری معنی داری بین میانگین نمره خستگی سالمندان تحت درمان با همودیالیز قبل و بعد از مداخله در گروه آزمون و کنترل وجود داشت (05/0> p).
    نتیجه گیری
    پرستاری از راه دور به شیوه پیگیری تلفنی بر کاهش میزان و شدت خستگی در سالمندان تحت همودیالیز تاثیر گذار بوده است. لذا پیشنهاد می شود پرستاران از این شیوه به عنوان یک مداخله غیر داروی در جهت کاهش خستگی درسالمندان تحت همودیالیز استفاده نمایند.
    کلیدواژگان: سالمندان، تله نرسینگ، خستگی، همودیالیز
  • سیمین شرفی، فاطمه حاجی آبادی، مهدیه راضی، مهناز بهرامی* صفحه 4
    زمینه و هدف
    از اساسی ترین مشکلات بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه کیفیت خواب آنها می باشد، در این بخش ها عوامل مخل آسایش دیداری و شنیداری مختلف وجود دارد که می تواند بر نتایج درمان بیمار تاثیر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر استفاده همزمان از گوش بند و ماسک چشمی در شب بر کیفیت خواب بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه انجام گردید.
    روش ها
    این کارآزمایی بالینی تصادفی روی 73 بیمار بستری در بخشهای مراقبت ویژه بیمارستانهای قائم (عج) و امام رضا (ع) مشهد در سال 1394 انجام گردید. بیماران با تخصیص تصادفی به دو گروه کنترل (37نفر) و مداخله (36 نفر) تقسیم شدند. برای گروه مداخله، از گوش بند و ماسک چشمی طی خواب شب استفاده شد. کیفیت خواب بیماران با استفاده از پرسشنامه وران- اشنایدر-هالپرن بررسی شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS16 تجزیه و تحلیل شدند.
    یافته ها
    نتایج آزمون های تی مستقل و من ویتنی یو نشان داد در مرحله قبل و بعد از مداخله، بین دو گروه مداخله و کنترل از نظر میانگین نمره کیفیت خواب تفاوت آماری معنا داری وجود ندارد. اما نتایج آزمون ویلکاکسون نشاندهنده تفاوت آماری معنادار در نمره کیفیت خواب در هر دو گروه، قبل و بعد از مداخله بود (001/0p<).
    نتیجه گیری
    در این مطالعه، استفاده همزمان از گوش بند و ماسک چشمی در بهبود کیفیت خواب بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه موثر بود، بنابراین به عنوان یک روش ساده، کم هزینه و موثر می تواند در این بیماران مورد استفاده قرار گرفته و در پیشگیری از عوارض ناشی از اختلال در خواب کمک کننده باشد.
    کلیدواژگان: بیمار، کیفیت خواب، گوش بند، ماسک چشمی، بخش مراقبت های ویژه
  • منصوره گودرزی، فروغ سرهنگی*، جمیله مختاری، سید محمد خادم الحسینی، سید محمدرضا آموزگار صفحه 5
    زمینه و هدف
    با توجه به اهمیت و ضرورت آموزش احیاء نوزاد یکی از روش های آموزش روش اجوکر است. اجوکر دارای شش جزء برای یادگیری مهارتهاست. با استفاده از این الگو آموزش دهنده به بیان نیاز و ضرورت یادگیری ، اهداف رفتاری و ویژه ،آموزش عملی ، نظارت ،استفاده از ابزار یادداری ، فرصت تکرار وتمرین عملی و ارزشیابی مهارت ها می پردازد. لذا این تحقیق به بررسی "اثربخشی احیاء قلبی ریوی نوزادان به روش اجوکر بر دانش و عملکرد پرستاران و ماما ها" پرداخت.
    روش ها
    پژوهش حاضر ازنوع مداخله نیمه تجربی غیر تصادفی بدون گروه کنترل در بین 30 نفر از پرستاران و ماماهای بخش های مراقبت ویژه نوزادان، بلوک زایمان و زنان و زایمان بیمارستان بقیه الله (عج) در سال 1397 انجام گرفت. روش نمونه گیری در ابتدا بر اساس معیارهای ورود به روش نمونه گیری در دسترس و بعد مبتنی بر هدف انجام شد. آموزش به روش اجوکر با برگزاری کارگاه دو روزه احیاء نوزاد انجام شد. بررسی اثر بخشی آموزش احیاء پایه نوزادان در سه مرحله قبل و بلافاصله بعد و دو ماه بعد از آموزش با استفاده از پرسشنامه و چک لیست محقق ساخته پس از تایید روایی و پایایی انجام شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون تی زوجی و آنالیز واریانس اندازه های تکراری با استفاده از نرم افزار spss انجام شد.
    یافته ها
    میانگین و انحراف معیار نمرات دانش و عملکرد قبل از آموزش به ترتیب(6/6) 93/51 و (97/34) 14/129- ، میانگین و انحراف معیار نمرات دانش و عملکرد بلافاصله بعد از آموزش به ترتیب(36/2) 53/64 و (01/19) 7/25- و میانگین وانحراف معیار نمرات دانش و عملکرد دو هفته بعد از آموزش به ترتیب (42/3) 73/59 و (2/28) 7/68- بوده است. بین میانگین و انحراف معیار نمرات دانش و عملکرد قبل و بلافاصله بعد و دو ماه بعد از آموزش اختلاف معنی داری وجود دارد)05/0 (p<. نمرات دانش و عملکرد بلافاصله بعد از آموزش نسبت به قبل از آموزش و دو ماه بعد از آموزش افزایش داشت.
    نتیجه گیری
    آموزش به روش اجوکر بر سطح دانش و عملکرد پرستاران و ماماها اثربخشی بود و یافته های این مطالعه نشان داد که نیاز به آموزش احیاء در فواصل زمانی منظم و پیوسته ضروری است. لذا توصیه می شود مسئولین و مدیران آموزشی این روش آموزشی جدید را در ارتقاء سطح دانش و عملکرد کارکنان بالینی مرتبط با نوزاد در فواصل زمانی منظم و پیوسته به کار گیرند.
    کلیدواژگان: اجوکر، آموزش، احیا نوزاد، دانش، عملکرد
  • مریم سادات نصرالهی، ناهید رژه*، مجیده هروی، سید داوود تدریسی، علیرضا سرلک صفحه 6
    زمینه و هدف
    خشونت صدا و سرفه ، از پیامدهای شایع است که به دنبال خروج لوله داخل نای رخ می دهد. بخوردرمانی دارای خاصیت ضد التهابی است. بنابراین هدف از مطالعه حاضر به منظور بررسی تاثیر بخوردرمانی بر خشونت صدا و سرفه بعد خروج لوله داخل نای لوله تراشه در سالمندان تحت اعمال جراحی بای پس شریان کرونر بود.
    روش ها
    در این مطالعه کارآزمایی بالینی80 سالمند تحت جراحی بای پس عروق کرونر با روش نمونه گیری تصادفی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. بیماران سالمند گروه مداخله بعد از خروج لوله داخل نای تحت بخور درمانی قرار گرفتند. گروه شاهد مراقبت های جاری بخش را دریافت کردند. بعد از خروج لوله داخل نای شدت سرفه و خشونت صدا با معیار چهار امتیازی درگروه های مداخله و شاهد داده ها سنجش و ثبت گردید. در زمانهای بلافاصله بعد، 12،6، 18، 24 ساعت بعد از خروج لوله داخل نای در دو گروه مداخله و شاهد ثبت و اندازه گیری شد.
    یافته ها
    میزان اثر کاهش شدت سرفه توسط بخور 51/0- می باشد. بخوردرمانی 6/0 برابر می تواند عدم احتمال به سرفه را کم کند(001/0=P ،597/0 Exp(B)=) . میزان اثر کاهش شدت خشونت صدا توسط بخور درمانی51/0- می باشد.بخوردرمانی 5/0 برابر می تواند عدم احتمال به خشونت صدار را کم کند (001/0=P ،517/0 Exp(B)=)
    نتیجه گیری
    بخوردرمانی شدت سرفه و خشونت صدا بعد خروج لوله داخل نای لوله تراشه بیماران سالمند را می تواند کاهش می دهد.
    کلیدواژگان: خروج لوله داخل نای، بخوردرمانی، خشونت صدا، سرفه، سالمندی، جراحی قلب
  • محبوبه جراحیان، آسیه صدیقی، طاهره خالق دوست، احسان کاظم نژاد، نازیلا جوادی * صفحه 7
    زمینه و هدف
    بار کار ذهنی استرسوری قابل توجه در حرفه پرستاری است واسترس می تواند زمینه ای برای بروز مشکلات شناختی و شکست شناختی شغلی باشد. با این حال، ارتباط بارکاری و شکست شناختی مبهم است. لذا، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بار کار ذهنی و شکست شناختی شغلی پرستاران بخش ویژه انجام شد.
    روش ها
    این پژوهش تحلیلی مقطعی بر روی 176 نفر از پرستاران شاغل در بخشهای مراقبت ویژه مراکز درمانی شهر رشت در سال 1396 انجام شد. نمونه ها با استفاده از روش سرشماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل اطلاعات فردی و شغلی ، پرسشنامه های استاندارد بار کار ذهنی (NASA-TLX) و شکست شناختی شغلی(OCFQ) بود. داده ها توسط نرم افزارSPSS21 و آزمون های آماری توصیفی و استنباطی من ویتنی، کروسکال والیس و همبستگی اسپیرمن تحلیل گردید.
    یافته ها
    اکثریت نمونه ها زن (2/93درصد)، با میانگین سنی 05/7 ± 85/35 سال، متاهل (71درصد) و دارای مدرک کارشناسی (2/92درصد)، شاغل در بخش ICU (71درصد) ، استخدام رسمی (2/64درصد) با میانگین سابقه کار 06/7 ± 21/12سال (9/86درصد) بودند. میانگین و انحراف معیار نمرات بارکارذهنی (41/16±.95/59) و شکست شناخت شغلی (06/17± 31/70) بود. بین نمره شکست شناختی شغلی با بار کار ذهنی همبستگی آماری مثبت و معنی داری (272/0 r= ، 001/0 p<) مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    با توجه به وجود ارتباط بار کار ذهنی با شکست شناختی شاید بتوان با تدوین راهکارهایی جهت کاهش بار کارذهنی و درنظرگرفتن عوامل مرتبط با آن در برنامه ریزی نیروی انسانی شاغل در بخش های ویژه سطح ایمنی بیمار و نهایتا کیفیت مراقبت از بیماران را بهبود بخشید.
    کلیدواژگان: بار کاری، بخش مراقبت ویژه، کارکنان پرستاری
|
  • Somaye Javanmardnejad, Majideh Heravi*, Nahid Rejeh, Hamid Sharif Nia Page 1
     
    Background and Aim
    Happiness is considered to be one of the basic excitements and thrills of human beings. Happiness actually leads to a positive attitude towards life, positive self-concept, mental health and emotional balance, better educational and job performance, and as a results, better decision-making. The aim of this study was to determine the amount of happiness in nurses working in the emergency department of the hospitals of Ilam University of Medical Sciences.
    Methods
    This study was an analytical descriptive research. The population included 225 nurses working in the emergency department of the hospitals of Ilam University of Medical Sciences in 2019 which were selected by census method. Data was collected using the Demographic Information Questionnaire and Oxford Happiness Questionnaire. Data was analyzed using spss-24 and by Pearson correlation, Anova and t-test.
    Results
    The average age of the participants was 30.44 ±6.64 and the average work experience6 was 6.49±6.19. The mean of happiness in nurses was 67.43± 17.28. The statistical relationship between age and happiness was significantly negative (P= ‒0.333). There were significant relationships between happiness and gender, degree of education, marital status, employment status and monthly earnings. This is while no significant relationship was observed between happiness, enough money and shift schedules. The highest scores were obtained in the dimension of self-concept with an average of 18.23 ± 4.98 and the lowest score was seen in the dimension of gusto with an average of 4.56 ± 1.66.
    Conclusion
    According to the findings of the present study it can be concluded that happiness has been reported in a good level within most nurses. Moreover, other studies can be conducted to investigate the factors causing happiness in order to facilitate the development of happiness.
    Keywords: Happiness, Nurses, Emergency Department
  • Abozar Ejadi, Nahid Rejeh *, Majideh Heravi, Seyed Davood Tadrisi Page 2
    Background and Aim
    Among all the different types of cardiovascular diseases, the angina pectoris disease has been considered to be the most prevalent. In order to promote the health status of those who are struggling with this disease, different factors such as self-efficacy can be considered. However, the results of previous research in regards to the factors of self-efficacy of angina pectoris patients is extremely diverse. The aim of the present study was to determine the level of self-efficacy and its related factors in patients with angina pectoris disease referring to the selected hospitals of Tehran in 2018.
    Methods
    This cross-sectional descriptive-analytic study was performed on 270 patients with angina pectoris disease referring to the selected hospitals in Tehran who were selected using the convenient sampling method. Data collection was conducted through an interview using a two-part questioner: demographic information and self-efficacy Sullivan scale in patients with angina pectoris. The statistical analysis of data using descriptive and analytical statistics was performed in SPSS software version 20.
    Results
    The range of self-efficacy score in patients was 0 to 52 with a mean score of 31.07±17.7. Therefore, 39% of patients had a moderate level of self-efficacy. The highest score was related to the dimension of “maintain function” (11.54±3.85) and the lowest score was related to the “control symptoms”(9.57±3.35). The results of the chi-square test revealed no significant relationship between age, sex, marital status, situation, with level of self-efficacy. This is while it showed a significant relationship between education level (P= 0.001), employment status (P= 0.001), economic situation (P= 0.007), duration of having the disease (P= 0.02), kind of disease (P= 0.009), with the level of self-efficacy in patients with angina pectoris disease.
    Conclusion
    Considering the fact that patients with angina pectoris disease did not have high levels of self-efficacy, it is recommended that the factors affecting self-efficacy in the examined patients be further investigated. Finally, necessary steps should be taken in order to deal with these factors.
    Keywords: Angina Pectoris, Cardiovascular Diseases, Coronary Artery Disease, Self-efficacy
  • Sajedeh Fallahpour, Mahboobeh Nasiri, Zahra Fotokian, Zahra Jannat Alipour*, Mahmoud Hajiabadi Page 3
    Background and Aim
    Fatigue is one of the most common complications in hemodialysis patients, which affects their physical, psychological, emotional and cognitive status. The aim of this study was to investigate the effect of tele-nursing on fatigue in the elderly undergoing hemodialysis.
    Method
    This quasi-experimental study was performed on 60 elderly patients undergoing hemodialysis. Samples were firstly selected by available sampling method according to sample characteristics and were then randomly divided into two groups of test and control. The data were collected by Fatigue Questionnaire in two stages before and after the intervention. Data were analyzed by SPSS software version 24 using descriptive and analytical statistical tests.
    Results
    The mean age of participants was 73.43 ± 7.87 years. According to the findings, 76.7% of the control group and 70% of the test group had severe fatigue before intervention. This amount reached 43.3% in the control group and zero in the test group after the intervention. The mean of the fatigue score before the intervention in the test and control group was 7.39 ± 0.96 and 7.64 ± 1.79, respectively. After the intervention was carried this score changed to 3.15 ± 1.26 and 6.25 ±1.25. Based on t-test, there was a significant difference between the mean of fatigue scores in the elderly patients undergoing hemodialysis before and after the intervention in the test and control groups (p<0/05).
    Conclusion
    Tele- nursing has been effective in reducing the amount and severity of fatigue in the elderly undergoing hemodialysis. Therefore, it is recommended that nurses use this method as a non-drug intervention to reduce fatigue in the elderly undergoing hemodialysis.
    Keywords: Elderly, Tele- nursing, Fatigue, Hemodialysis
  • Simin Sharafi, Fatameh Hajiabadi, Mahdiyeh Razi, Mahnaz Bahrami* Page 4
    Background and Aim
    One of the most important problems of patients admitted to intensive care units (ICU) is their sleep quality. In these units, there are various visual and auditory discomfort factors that can negatively affect the outcome of the patient's treatment. The purpose of this study was to determine the effect of simultaneously using earplug and eye mask on the quality of sleep in hospitalized patients in the ICU.
    Method
    This study was performed on 73 patients who had been admitted to the ICU of Ghaem Hospital and Imam Reza Hospital in 2016 in Mashhad. Patients were randomly assigned to control (n = 37) and test (n = 36) groups. The test group used an earplug and an eye mask during their night's sleep. Patients' sleep quality was assessed by using Voran-Schneider-Halper's questionnaire. Data were analyzed using SPSS16 software.
    Results
    Independent t-test and Mann whitney U showed that before and after the intervention stage, no significant difference was observed between the test and control groups regarding the mean score of sleep quality. However, the results of Wilcoxon test showed a significant difference in the quality of sleep score in both groups before and after intervention (p <0.001).
    Conclusion
    In this study, simultaneous use of earplug and eye mask was effective in improving the quality of sleep in patients admitted to the ICU. Therefore, this technique can be used as a simple, low-cost, and effective method in helping patients to prevent complications from sleep disorders.
    Keywords: Sleep quality, Earplugs, eye mask, Intensive care unit, patient
  • Mansoreh Godarzi, Forogh Sarhangy*, Jamileh Mokhtari, Seyed Mohammadreza Amouzegar Page 5
    Background and Aim
    Considering the importance and necessity of neonatal resuscitation training, one of the introduced methods is Educare. The Educare consists of six sections for learning skills. By using this method, the need and necessity of learning, behavioral and particular goals, practical training, supervisions, using the reminder tool, the opportunity to practice and repeat practically, and evaluating skills can be explained. Therefore, this study has aimed to investigate the effectiveness of neonatal cardiopulmonary resuscitation training by Educare method on nurses and midwives' knowledge and performance.
    Methods
    The present study was a quasi-experiment research without a control group. It was carried out on thirty nurses and midwives of the Neonatal Intensive Care Units (NICU) and labor and maternity wards who were selected based on convenience and purpose-based sampling in Baqiyatallah Hospital in 2018. The training was carried out by conducting a two-day neonatal resuscitation workshop. The effectiveness of neonatal resuscitation training was tested in three stages of before, immediately after and two months after training by using a researcher made questionnaire and checklist after validity and reliability confirmation. The data was analyzed using descriptive statistics, paired t-test and repeated measures variance analysis by spss25 software.
    Results
    The mean and standard deviation of knowledge and performance scores were 51.93 (SD=6/6) and -129/14(SD=34/97) before and after training, respectively. The mean and standard deviation of knowledge and performance scores were 64/53 (SD=2/36) and-25/7(SD=19/01) immediately after training respectively. Also, the mean and standard deviation of knowledge and performance scores were 59.73(SD=3/42) and -68/7(SD=28/2) two weeks after training, respectively. Findings reveal that there is a significant difference between the mean and standard deviation of knowledge and performance scores before and immediately after and two months after training (p <0.05). Knowledge and performance scores immediately increased after training compared to pre training and also two months after training.
    Conclusion
    To conclude, it can be stated that the Educare method was effective on the level of knowledge and performance of nurses and midwives. Findings also showed that resuscitation training is extremely necessary both at regular intervals and continuously. Therefore, it is recommended that authorities and educational managers use this new method to improve the level of clinical staff’ knowledge and performance related to the neonatal at regular intervals.
    Keywords: Educare, Neonatal Resuscitation, Training, Knowledge, Performance
  • Maram Sadat Nasorollahi, Nahid Rejeh*, Majideh Heravi, Alireza Sarlak Page 6
    Background and Aim
    Hoarseness and coughing are common complications following endotracheal extubation. It has been stated that humidifier therapy has anti-inflammatory properties. Therefore, the present study has been conducted in order to determine the effect of humidifier therapy on hoarseness and coughing following endotracheal extubation in the elderly undergoing coronary artery bypass surgery.
    Methods
    In a clinical trial, 80 elderly patients undergoing coronary artery bypass surgery were selected using convenience sampling. They were randomly divided into two control and experimental groups. The elderly patients in the experimental group were exposed to humidifier therapy after tracheal extubation. The control group received routine care. The intensity of cough and hoarseness were measured in both groups, after tracheal extubation. The severity of cough and hoarseness were recorded in both groups immediately after intervention, 6, 12, 18, and 24 hours after extubation. For analyzing the data, U Mann Whitney, chi-squared and independent t-tests were performed using SPSS version 21.
    Results
    The effect of reducing the severity of coughing by humidifier therapy is -0.51% (P=0.001). Actually, humidifier therapy can reduce the probability of not coughing by 0.6% (P=0.001). Also, the effect of reducing hoarseness with humidifier therapy is -0.51%. Humidifier therapy can reduce the possibility of not hoarsening by 0.5%.
    Conclusions
    The findings of the present study reveal that humidifier therapy can decrease cough and hoarseness in the elderly patients after Endotracheal Extubation.
    Keywords: Endotracheal Extubation, Humidifier Therapy, Hoarseness, Cough, Elderly, Coronary Artery Bypass Surgery
  • Mahboubeh Jarahian, Asieh Sedighi, Tahereh Khaleghdoost, Ehsan Kazem Nejad, Nazila Javadi* Page 7
    Background and aim
    The subjective workload is a significant stressor in nursing profession and the stress can lead to cognitive problems and occupational cognitive failure. However, the relationship between subjective workload and cognitive failure is ambigious. Therefore, this study was conducted to determine the relationship between nurses’ Subjective workload and occupational cognitive failure in intensive care units.
    Methods
    This analytical cross-sectional research was conducted on 176 nurses working in intensive care units of Rasht medical centers in 2017. Samples were selected using census method. The data collection tools consisted of personal and occupational data, standard questionnaires for subjective workload (NASA-TLX) and occupational cognitive failure (OCFQ). The data analysis was performed by the software of SPSS 21 and descriptive and inferential statistic tests of Mann-Whitney and Kruskal-Wallis, Spearman correlation.
    Results
    The majority of samples were female (93.2%) with a mean age of 35.85 ± 7.8, married (71%) and undergraduate (92.2%), ICU (71%), Formal employment (64.2%) with an average work record of 12.21 ± 7. 06 years (86.9%). Mean score and standard deviation for subjective workload was 59.95 ± 16.41 and for occupational cognitive failure 70.31 ± 17.06. There was a significant positive correlation between occupational cognitive failure and subjective workload (r = 0.272, p <0.001).
    Conclusion
    Considering the relationship between subjective workload and cognitive failure, the patient's safety and eventually the quality of care may be improved by designing strategies to reduce the subjective workload and considering its related factors in the planning of human resources employed in intensive care units.
    Keywords: Intensive care units, Nursing staff, Workload