فهرست مطالب

  • سال بیست و چهارم شماره 3 (پیاپی 101، مرداد و شهریور 1398)
  • تاریخ انتشار: 1398/04/10
  • تعداد عناوین: 10
|
  • مجید منصوری، بیژن نوری، رحمت الله ایری* صفحات 1-9
    زمینه و هدف
    زردی نوزادی  مشکل شایعی در نوزادان تازه متولد شده می باشد که بدلیل افزایش بیلی روبین غیر کنژوگه ایجاد میشود این بیماری می تواند به عارضه ی نورولوژیک جدی نظیر کرن ایکتروس منجر شود. داروهای متعددی در جهت درمان و پیشگیری از هایپر بیلی روبینمی غیرکنژوگه مورد استفاده قرار می گیرند. مطالعه ی حاضر جهت تعیین اثر شیاف گلیسرین در پیشگیری از زردی نوزادان انجام شده است.
    روش بررسی
    یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده روی 165 نوزاد سالم ترم که تازه به دنیا آمده بودند و مبتلا به زردی نبودند در بیمارستان بعثت شهر سنندج انجام شد. نوزادان به دو گروه تقسیم شدند.گروه مورد تحت درمان با شیاف گلیسرین در بدو تولد و 12 ساعت بعد از تولد قرار گرفت. در حالی که گروه شاهد تحت درمان با شیاف قرار نگرفته است. میزان بیلی روبین بعد از 12 و 24 و 48 ساعت بعد از تولد و 5 روز بعد از تولد اندازه گیری شد. سپس یافته ها مقایسه وآنالیز شده است.
    یافته ها
    میانگین بیلی روبین سرم بعد از 48 ساعت در گروه مورد 8.68 و در گروه شاهد 11.42 بود و از لحاظ آماری معنادار نبود (0.57 : p). در گروه مورد میانگین بیلی روبین اندازه گیری شده بعد از 5 روز 10.0450 و در گروه شاهد 11.05 بود (0.30:p) که از لحاظ آماری معنادار بود.
    نتیجه گیری
    شیاف گلیسیرین در کاهش زردی نوزادی  در 5 روزگی تاثیر گذار میباشد و میتواند به عنوان داروی کمکی در کاهش زردی کودکان مورد استفاده قرار گیرد.
    کلیدواژگان: زردی، نوزاد، شیاف گلیسیرین
  • وحید یوسفی نژاد، اسرین باباحاجیان، وریا باباحاجیان، نشمیل دباغیان، هوشیار غفوری، ناصر رشادمنش، پژمان شریفی* صفحات 10-19
    زمینه و هدف
    در مطالعات مختلف نشان داده شده است که میزان شیوع هپاتیت A ارتباط مستقیمی با سطح بهداشت جامعه دارد لذا هدف از این مطالعه بررسی سرواپیدمیولوژی ویروس هپاتیت A و عوامل مرتبط با آن، در مراجعین به آزمایشگاه های تشخیص طبی شهرستان سنندج می باشد.
    روش بررسی
    در یک مطالعه توصیفی- تحلیلی (مقطعی)، تعداد 200 نفر از افراد ساکن شهرستان سنندج مراجعه کننده به آزمایشگاه های تشخیص طبی سطح شهر سنندج در فاصله زمانی دی ماه سال 1395 تا خرداد ماه 1396 انتخاب و سطح سرمی آنتی بادی HAV Ab توسط روش الایزا در آنها اندازه گیری شد. اطلاعات دموگرافیک و ریسک فاکتورهای ایجاد عفونت هپاتیت A توسط پرسشنامه از تمام افراد گرفته شد. افراد بر اساس نتیجه آزمایشات به دو گروه سروپوزیتیو و سرونگاتیو تقسیم و خصوصیات دموگرافیک و ریسک فاکتورهای ابتلا به هپاتیت A در آنها با هم مقایسه شدند.
    یافته ها
    میزان فراوانی افراد سروپوزیتیو 151 نفر (%5.75)، 101 نفر (67%) زن و 50 نفر (33%) مرد بودند. در بین گروه های سنی مختلف بیشترین میزان سروپوزیتیو در افراد 30 تا 40 سال 43 نفر (%28.5) و کمترین میزان در گروه سنی 11 تا 20 سال 4 نفر (%6.2) قرار داشت که اختلاف آماری معنی داری در میان گروه های سنی مختلف مشاهده گردید (0.000 = P)، بطوریکه درصد افراد سروپوزیتیو در گروه سنی زیر یک سال به طور معنی داری بیشتر از گروه سنی 1 تا 10 سال (0.001 = P) و 11 تا 20 سال (0.005 = P) است. بین دو گروه از نظر جنسیت، محل سکونت، میزان تحصیلات و شغل ارتباط آماری معنی داری مشاهده نشد (0.05 < P). نتایج مربوط به تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان داد که وجود بیماریهای زمینه ای احتمال ابتلا به هپاتیت A را حدود 3 برابر افزایش می دهد (6.48 - 1.13 : %95 CI 2.71: OR). در مقایسه بقیه ریسک فاکتورها بین دو گروه ارتباط معنی داری دیده نشد.
    نتیجه گیری
    با توجه به نتایج این مطالعه تعیین وضعیت سرمی این آنتی بادی در نقاط مختلف کشور توسط سازمان های مرتبط با سلامت و بهداشت عمومی جامعه در بازه های زمانی مختلف و در سنین مختلف با توجه به ارتباط مثبت شدن این آنتی بادی با افزایش سن امری ضروری بنظر می رسد. همچنین لزوم توجه این ارگانها به بیماری های مختلف زمینه ای در افراد حساس با توجه به ارتباط آن، با مثبت شدن این آنتی بادی و اهمیت واکیسناسیون در آنها امری ضروری و حیاتی بنظر می رسد.
    کلیدواژگان: ویروس هپاتیت A، عوامل مرتبط، سنندج
  • فرهاد گلشن ایرانپور، فهیمه زمانی رارانی، غلام رضا دشتی* صفحات 34-42
    زمینه و هدف
    ذخیره ی انجماد سریع(Cryopreservation)  اسپرم تکنیکی رایج برای افرادی که در رابطه با مسئله ی ناباروری رنج می برند را برطرف نموده است. ولی این روش می تواند اثرات مخرب بر کیفیت دئوکسی ریبونوکلئیک اسید،)  (DNA و کروماتین که معادل مرگ هسته و سلولی اسپرم دارد می باشد. ارزیابی مارکرهای مختلف سلامت ماده ی ژنتیکی اسپرم عوامل موثر در جهت تشخیص قدرت باروری اسپرم، در درمان بیماران ناباروری است. در این مطالعه، ارزش تشخیصی و بررسی احتمالی تاثیر تراکم کروماتین بر تمامیت DNA در ارزیابی اسپرم انجماد و ذوب شده در مردان نورموزواسپرم قرار گرفته است.
    روش بررسی
    در این مطالعه ی تجربی، 30 نمونه مایع منی مردان نورموزواسپرم به مدت دو هفته با تکنیک رایج در اکثر مراکز باروری ناباروری در دمای 196- درجه ی سانتی گراد انجماد سریع و سپس ذوب شدند. نمونه ها قبل و بعد از انجماد سریع از لحاظ تراکم غیر طبیعی کروماتین، دناتوراسیون DNA و فراگمانتااسیون DNA به ترتیب با رنگ آمیزی Toluidine blue (TB)، رنگ آمیزی Acridine Orange (AO) و تستSperm Chromatin Dispersion (SCD)  ارزیابی شدند.
    یافته ها
    قبل از انجماد سریع تنها بین تراکم غیر طبیعی کروماتین ارزیابی شده توسط TB و دناتوراسیون DNA بررسی شده توسطAO ارتباط وجود داشت (0.05> p). در حالی که بعد از انجماد سریع بین تراکم غیر طبیعی کروماتین، دناتوراسیون DNA و فرگمانتاسیون DNA همبستگی دیده شد (0.05> p).
    نتیجه گیری
    تراکم غیر طبیعی کروماتین می تواند DNA را مستعد دناتوراسیون و فراگمانتاسیون کند.
    کلیدواژگان: اسپرم، دئوکسی ریبونوکلئیک اسید، کروماتین، نورموزواسپرم
  • مرضیه مقرب، غلامرضا شریف زاده، سید محمدرضا حسینی، جواد باذلی، محمدحسین اسماعیل زاده* صفحات 43-54
    زمینه و هدف
    زمان یک  عامل  اصلی تعیین کننده  شانس بقا در بیماران ترومایی می باشد. لذا این مطالعه باهدف تعیین تاثیر آموزش  برنامه مدیریت ترومای پیش بیمارستانی بر شاخص های زمانی خدمات پزشکی اورژانس انجام شد.
    روش بررسی
    در مطالعه ای از نوع کارآزمایی میدانی شاهد دار تصادفی شده 60 نفر از تکنسین های اورژانس پیش بیمارستانی به روش تخصیص تصادفی طبقه ای به دو گروه آزمون و شاهد تقسیم شدند. آموزش برنامه مدیریت تروما پیش بیمارستانی تدوین شده بر اساس استانداردهای موجود کشوری و جهانی طی دو روز فشرده با تلفیقی از روش های آموزشی سخنرانی و شبیه سازی در گروه آزمون اجرا شد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه دموگرافیک و فرم استاندارد گزارش مراقبت اورژانس پیش بیمارستانی بود. میانگین شاخص های زمانی قبل، بعد و یک ماه بعد از انجام مداخله در دو گروه استخراج شد. تحلیل داده ها با نرم افزار 19 SPSS و توسط آزمون های تی مستقل، آنالیز واریانس تکرار شده و تست تعقیبی بن فرونی صورت گرفت.
    یافته ها
    میانگین زمان صحنه در گروه آزمون یک ماه بعد از مداخله به طور معناداری کمتر از میانگین زمان صحنه در گروه شاهد بود (0.05p=). همچنین میانگین  و انحراف از معیار زمان صحنه در گروه آزمون از5.5±17.6دقیقه قبل از مداخله به 3.8±12دقیقه یک ماه بعد از مداخله کاهش یافت که ازنظر آماری کاهش معناداری داشت (0.001p<).
    نتیجه گیری
     اجرای برنامه تمرینی مدیریت تروما می تواند منجر به کاهش زمان صحنه در اورژانس پیش بیمارستانی گردد. بنابراین، با توجه به نقش کاهش زمان صحنه در پیش آگهی مصدومان ترومایی  ادغام  آموزش دوره ای  برنامه تمرینی مدیریت بیماران ترومایی در اورژانس پیش بیمارستانی ضروری به نظر می رسد.
    کلیدواژگان: تروما، خدمات پزشکی اورژانس، زمان
  • سمیرا صالحی، سینا ولیئی، شهناز غفوری*، دائم روشنی، محمد فتحی صفحات 55-66
    زمینه و هدف
    دیابت نوع یک، درمان و عوارض آن می تواند وضعیت روانی مبتلایان و کیفیت زندگی آنان را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تاثیر سنبل الطیب بر اضطراب و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به دیابت نوع یک انجام شد.
    روش بررسی
    مطالعه حاضر یک کارآزمائی بالینی بود که بر روی 82 بیمار مبتلا به دیابت نوع یک انجام شد(گروه کنترل 40 نفر و گروه مداخله 42نفر). در گروه مداخله هرشب یک ساعت قبل از خواب یک عدد کپسول سدامین 530 میلی گرمی (حاوی عصاره ریشه سنبل الطیب) به مدت هشت هفته مصرف و در گروه کنترل کپسوب دارونمای مشابه استفاده شد.  پرسشنامه اضطراب بک، قبل از مطالعه، هفته 4 و هفته 8 و پرسشنامه کیفیت زندگی(DQOL)، قبل از مطالعه و هشت هفته بعد تکمیل شد. داده ها با نرم افزار SPSS و آزمون های آماری T مستقل و آزمون T  جفت شده و آنالیز کواریانس  یکطرفه با اندازه های تکراری تحلیل گردید.
    یافته ها
    نتایج نشان داد تفاوت معنی داری بین  نمره اضطراب بین دو گروه قبل از مداخله و در هفته چهارم وجود نداشت اما  پس از مداخله، در هفته هشتم تفاوت معنادار بود(0.008=p). پس از مداخله، نمره کیفیت زندگی در گروه مداخله 0.7±4.05 و در گروه کنترل 0.43±3.23 بود که نشان دهنده تفاوت معناداری بین دو گروه بود (0.001=p).
    نتیجه گیری
    یافته ها نشان داد مصرف کپسول حاوی گیاه سنبل الطیب به مدت هشت هفته اضطراب بیماران مبتلا به دیابت نوع یک را کاهش و کیفیت زندگی آنان را بهبود می بخشد. مصرف این داروی گیاهی در بیماران دیابتی نوع یک مبتلا به اضطراب توصیه می گردد.
    کلیدواژگان: دیابت، اضطراب، کیفیت زندگی، سنبل الطیب
  • امیر سلاطی، حمید ابوطالب کدخداییان* صفحات 67-84
    زمینه و هدف
    صدمات اعصاب محیطی  جز شایع ترین آسیب های سیستم عصبی هستند و بزرگترین علت ناتوانی به شمار می آیند. این آسیب ها موجب اختلال در توانایی حرکات عضلات، حس طبیعی و نوروپاتی دردناک می شود. یکی از روش های درمانی در این موارد استفاده از مهندسی بافت و سلول درمانی است. در این تحقیق ترمیم عصب سیاتیک از طریق لوله سیلیکونی حاوی داربست فیبرینی پر شده با سلول های شوان و داروی سیتی کولین و با استفاده از الکترومیوگرافی و روش های بافتی مورد بررسی قرار گرفته است.
    روش بررسی
    50 سر رت نر نژاد ویستار  به طور تصادفی به پنج گروه تقسیم شدند.1) لوله سیلیکون 2) لوله سیلیکون به همراه ژل فیبرین 3) لوله سیلیکون به همراه سلول های شوان 4) لوله سیلیکون به همراه سیتی کولین 5) لوله سیلیکون به همراه سلول های شوان و سیتی کولین. عصب سیاتیک چپ به اندازه 10 میلی متر قطع و به عنوان کانال برای ترمیم فاصله ایجاد شده استفاده شد. سلول های شوان آلوگرافت کشت داده شده و داروی سیتی کولین به درون لوله تزریق شدند.
    یافته ها
    دامنه موج الکتریکی ثبت شده در گروه سوم و پنجم تفاوت معنی داری با سایر گروه ها دارد (P<0.05). همچنین تاخیر در هدایت موج الکتریکی ثبت شده در گروه های یک تا چهار کاهش معنی داری را نشان می دهد در بررسی بافتی بین گروه های سوم تا پنجم تفاوت معنی داری وجود دارد (P<0.05).
    نتیجه گیری
    افزایش دامنه موج در گروه های سوم و پنجم بیانگر ترمیم بهتر عصب در این گروه ها می باشد. کاهش تاخیر در هدایت موج الکتریکی در گروه های یک تا چهار نیز  نشان دهنده تر میم عصب می باشد. همچنین افزایش تعداد اکسون های ترمیم شده در گروه پنجم نشان دهنده نتیجه بهتر درمان ترکیبی است.
    کلیدواژگان: سلول شوان، داربست فیبرینی، سیتی کولین، لوله سیلیکون، الکترومیوگرافی، عصب سیاتیک
  • حبیب الله خالدیان، باران پرهیزکار، فرشاد شیخ اسماعیلی، مسعود مرادی* صفحات 85-95
    زمینه و هدف
    پژوهش حاضر با هدف مقایسه ویژگی های شخصیتی و راهبردهای مقابله ای در بیماران مبتلا به نشانگان روده تحریک پذیر و افراد بهنجار انجام شد.
    روش بررسی
    روش پژوهش از نوع مقطعی بود. بدین منظور 200 نفر (شامل 100 نفر بیمار و 100 نفر افراد بهنجار) بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها پرسشنامه پنج عامل شخصیتی نئو و پرسشنامه راهبردهای مقابله ای لازاروس و فولکمن استفاده شد. داده های به دست آمده با استفاده از آزمون t و آزمون من- ویتنی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
    یافته ها
    نتایج پژوهش نشان داد که میانگین نمرات روان رنجور خویی بیماران مبتلا به نشانگان روده تحریک پذیر بیشتر از افراد بهنجار است. در حالی که میانگین نمرات افراد بهنجار در عامل برون گرایی و وظیفه شناسی بیشتر از بیماران است. در عامل های بازبودن به تجربه و توافق جویی اختلاف دو گروه معنی دار نبود. داده ها نشان داد که افراد بهنجار در مقایسه با بیماران مبتلا به نشانگان روده تحریک پذیر بیشتر از راهبردهای مقابله ای مساله مدار استفاده می کنند. در  متغیر گریز- اجتناب اختلاف دو گروه  معنی دار نبود.
    نتیجه گیری
    بر اساس نتایج این پژوهش، ویژگی های شخصیتی و راهبردهای مقابله ای در بیماران دارای نشانگان روده تحریک پذیر تاثیر و افراد سالم تفاوت دارند و بررسی این عوامل می تواند کاربرد فراوانی در زمینه های پژوهشی، سبب شناسی و درمان این بیماری داشته باشد.
    کلیدواژگان: ویژگی های شخصیتی، راهبردهای مقابله ای، نشانگان روده تحریک پذیر
  • هاتف قاسمی حمیدابادی، مریم نظم بجنوردی*، حسین عزیزی، نورالله رضایی صفحات 110-120
    زمینه و هدف
    تولید آزمایشگاهی گامت از سلول های بنیادی به عنوان یکی از گزینه های جدید درمانی ناباروری، مطرح می باشد. در این راستا، استفاده از سلول های بنیادی جنینی جهت تولید سلول های زایا در شرایط آزمایشگاهی گزینه مناسبی به نظر می رسد. دراین تحقیق تاثیر BMP4 در القائ تمایز و تکثیر سلول های زایای بدوی از سلول های بنیادی جنینی بررسی شد.
    روش بررسی
    سلول های بنیادی جنینی موشی در محیط کشت اختصاصی کشت داده شدند. در مرحله بعد اجسام شبه جنینی بر اساس روش قطرات آویزان ایجاد شدند. جهت القای تمایز سلولی از غلظت های کمng/ml 10 ، متوسط ng/ml 50 و بالا ng/ml 100 BMP4 استفاده شد. به منظور تاثیر غلظت های مختلف BMP4 بر درصد زنده بودن و تکثیر سلولی از آزمون متیل تیازول تترازولیوم استفاده شد. اجسام شبه جنینی در محیط تمایزی کشت داده شدند و سپس با جمع آوری آنها در گروه های مربوطه، بیان ژن های Oct4، Stellaو Mvh با روش Real Time PCR مورد ارزیابی قرار گرفتند.
    یافته ها
    نتایج این تحقیق نشان داد که بیشترین درصد زنده مانی در گروهی که به مدت هفت روز با غلظت BMP4 ng/ml 10 کشت داده شد مشاهده شد ولی گروه های که غلظت 100 ng/ml BMP4 را دریافت نموده اند کمترین درصد زنده مانی را نشان دادند. همچنین بیشترین میزان بیان مارکرهای سلول های زایای بدوی نظیر Mvh و Stella در گروه تیمار شده به غلظت 10 نانوگرم بر میلی لیتر BMP4 به مدت 4 روز مشاهده شد.
    نتیجه گیری
    یافته های این تحقیق نشان می دهد BMP4 نقش مهمی در تمایز سلول های زایای بدوی از سلول های بنیادی جنینی در شرایط in vitro دارد. غلظت های مختلف BMP4 تاثیرات متفاوتی بر عملکرد سلول های بنیادی جنینی طی تمایز به سمت رده های جنسی زایا در شرایط آزمایشگاهی دارند.
    کلیدواژگان: سلول های بنیادی جنینی، تکثیر، سلول های زایای بدوی، زنده مانی، اجسام شبه جنینی
  • زهرا صمیمی، بهاره کاردیده، احمد محمدی، فرانی، مصطفی دارابی نژاد، مهدی تقدسی* صفحات 121-133
    زمینه و هدف
    آرتریت روماتوئید (RA) یک بیماری خود ایمن التهابی با علت ناشناخته است.کموکاین ها و گیرنده های آن ها نقش مهمی درمهاجرت یا لانه گزینی لکوسیت ها و سلول های دخیل در پاتوژنز این بیماری دارند. هدف از اجرای این طرح بررسی سطح کموکاین های  CCL25 و CCL17 و گیرنده های آن ها (CCR9 و CCR4) در بیماران آرتریت روماتوئیداست.
    روش بررسی
    30 بیماردرمان نشده، 30 بیمار تحت درمان با DMARD و 30 فرد سالم در این مطالعه شرکت داشته اند. میزان بیان ژنی  CCR9و CCR4 با استفاده از تکنیک  Real-time PCRارزیابی شد. همچنین سطح پلاسمایی CCL25 و CCL17 با کمک روش الایزا بدست آمد.
    یافته ها
    بیان هر دو ژن  CCR4وCCR9 در گروه بیمار تازه تشخیص داده شده نسبت به گروه کنترل به صورت معناداری کمتر بود(به ترتیب0.047 =P و 0.049 =P). سطح پلاسمایی CCL-25 در هر دو گروه بیماران تازه تشخیص داده شده و تحت درمان به صورت معنادار کمتر از گروه کنترل بود (به ترتیب 0.017 =Pو 0.030 =P)
    نتیجه گیری
    .تغییر در بیان کموکاین ها و پذیرنده های آن، بخصوص کموکاین های دخیل در مهاجرت لوکوسیت ها به  مخاط دستگاه گوارش ، احتمالا از عوامل دخیل در پاتوژنز آرتریت روماتوئید است.
    کلیدواژگان: آرتریت روماتوئید، کموکاین ها، گیرنده های کموکاینی، DMARD
  • داریوش مرادی فارسانی، مائده صفری * ، مرتضی حیدری، امیر شفا صفحات 134-142
    زمینه و هدف
    درد بعد از عمل یکی از شایع ترین عوارض بعد از اعمال جراحی چشم مخصوصا کاتاراکت است. معمولا برای کنترل این درد با استفاده آنالژزیک ها قبل از عمل می تواند موثر باشد. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی تاثیر پیشگیرانه کتامین، پاراستامول و متوکلوپرامید بر شدت درد پس از عمل جراحی کاتاراکت تحت بیهوشی عمومی بود.
    روش بررسی
    در این مطالعه کار آزمایی بالینی دوسوکور، 80 بیمار بزرگسال کاندید عمل جراحی کاتاراکت وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در 4 گروه تحت درمان با 0.1 میلی گرم پر کیلوگرم متوکلوپرامید،0.2 میلی گرم پر کیلوگرم کتامین، 1 گرم پاراستامول و پلاسبو قبل از القایی بیهوشی قرار گرفتند. شدت درد (براساس معیار Visual Analogue Scale (VAS)) و عوارض بعد از عمل در گروه ها مورد بررسی قرار گرفت.
    یافته ها
    بین گروه ها اختلاف معنی داری براساس درد بعد از عمل در ریکاوری و 2 ساعت بعد از عمل وجود داشت (0.05 P<) اما بین آنها اختلاف معنی داری براساس درد بعد از عمل در 8 و 24 ساعت بعد از عمل وجود نداشت. همچنین اختلاف معنی داری بین گروه ها براساس نیاز به داروی ضد درد و تهوع و استفراغ بعد از عمل وجود نداشت(0.05P>).
    نتیجه گیری
    استفاده از دارو های متوکلوپرامید، کتامین و استامینوفن به صورت پیشگیرانه در کنترل درد و کاهش نیاز به داروی ضد درد بعد از عمل کاتاراکت بسیار موثر است.
    کلیدواژگان: کاتاراکت، کتامین، استامینوفن، متوکلوپرامید، درد بعد از عمل
|
  • Majid Mansouri, Bijan Nouri, Rahmetulla Iri* Pages 1-9
    Background and Aim
    Neonatal jaundice is a common problem in the neonates which is caused by increased unconjugated bilirubin and can result in serious neurological side effects such as kerinictrus. Several drugs have been used to treat unconjugated hyperbilirubinemia. The present study was conducted to determine the preventive effect of glycerin suppository on neonatal jaundice.
    Materials and Methods
    This single blind randomized clinical trial included 165 healthy term neonate without jaundice in Besat Hospital in Sanandaj. Neonates were divided into two groups. Case group treated with glycerin suppository at birth and 12 hours after birth. Control group didn’t receive glycerin suppository. Serum bilirubin levels were measured by Bili Check device (spectrophotometry) 12, 24 and 48 hours and also 5 days after birth.
    Results
    After 48 hours the mean serum bilirubin levels were 8.667 and 11.4412 in the case and control groups respectively, which showed no significant difference (p: 0.57) between the two groups. After 5 day the respective mean serum bilirubin levels in the case and control groups were 10.0450 and 11.05 which revealed a significant difference between the two groups (P value:0.03).
    Conclusion
    Use of glycerin suppository showed significant effect on reducing billirubin level in the neonates and can be considered as an adjuvant therapy for neonatal jaundice.
    Keywords: Jaundice, Neonatal, Glycerin suppository
  • Vahid Yousefinejad, Asrin Babahajian, Woria Babahajian, Nashmil Dabaghian, Houshiyar Ghafouri, Naser Rashadmanesh, Pezhman Sharifi* Pages 10-19
    Background and Aim
    Various studies have shown a correlation between the prevalence of hepatitis A and community health level. The aim of this study was to investigate the seroepidemiology of hepatitis A virus and its related factors in the patients referring to medical diagnostic laboratories in Sanandaj.
    Materials and Methods
    In this descriptive-analytical (cross-sectional) study we selected 200 individuals referring to medical diagnostic laboratories in Sanandaj from January 2016 to May 2017 - and their serum HAV Ab levels were measured by ELISA method. Demographic data and risk factors for hepatitis A infection were recorded in a questionnaire for every participant. We divided the participants into seropositive and seronegative groups. The groups were compared with each other in regard to demographic characteristics and risk factors for hepatitis A infection.
    Results
    151 (75.5%) subjects were seropositive including 101 (67%) women and 50 (33%) men. Among different age groups, the highest rate of seropositivity was observed  in 43 patients (28.5%), between 30 and 40 years of age and the lowest rate belonged to 4 (6.2%), individuals between 11 and 20 years of age, which showed a significant difference between different age groups (P = 0.000). The percentage of seropositive patients was significantly higher in the age group of less than one year compared to those in the age groups of 1 to 10 years (P = 0.001) and 11 to 20 years (P = 0.005). There was no significant relationship between the groups in regard to gender, place of residence, education level and occupation (P> 0.05). The results of multivariate regression analysis showed that the presence of underlying diseases resulted in a 3 fold increased risk of hepatitis A (OR: 2.71; Cl 95%: 1.13 - 6.48). Comparison of the other risk factors showed no significant relationship between the two groups.
    Conclusion
    Considering the association of this antibody with increasing age, determination of the serum level of this antibody in different parts of the country by public health organizations at different time intervals and in different age groups seems necessary. Also, considering the correlation between underlying diseases in susceptible individuals and antibody- positivity and also the importance of vaccination, close attention of these organizations to this issue is necessary.
    Keywords: HAV, Associated factors, Sanandaj
  • Farhad Golshan, Iranpour, Fahimeh Zamani Rarani, Gholam Reza Dashti* Pages 34-42
    Background and Aim
    Sperm cryopreservation is a common technique used for management of male infertility. But this method has detrimental effects on sperm DNA and chromatin quality. Evaluation of different markers associated with the health of genetic material of sperm is beneficial for determination of the fertility of sperm. The aim of this study was to assess the effect of sperm chromatin condensation on frozen-thawed sperm DNA integrity in normozoospermic men.
    Material and Methods
    In this experimental study, 30 semen samples from normozospermia men were cryopreserved for two weeks with a common technique used in most infertility centers, at -196 ° C and then thawed. Samples before and after freezing were evaluated for abnormal chromatin condensation, DNA denaturation and DNA fragmentation by toluidine blue (TB) staining, acridine orange (AO) staining and sperm chromatin dispersion (SCD) test respectively.
    Results
    Before freezing, we found a significant correlation only between abnormal chromatin condensation (evaluated by TB) and DNA denaturation (assessed by AO) (p < 0.05). While after cryopreservation correlation was found between abnormal chromatin condensation and DNA denaturation and fragmentation (p < 0.05).
    Conclusion
    Abnormal chromatin condensation can make DNA susceptible to denaturation and fragmentation.
    Keywords: sperm, DNA, chromatin, normozoospermic
  • Marzieh Mogharab, Gholamreza Sharifzadeh, Mohammad Reza Hosseini, Javad Bazeli, Mohammad Hossein Esmaeilzadeh* Pages 43-54
    Background and Aim
    Time is the main determinant factor for survival chance in trauma patients. Therefore, this study was performed to determine the effect of management programs in trauma patients on time indices of pre-hospital emergency missions.
    Materials and Methods
    In this controlled field trail, 60 pre-hospital emergency technicians were divided into two test and control groups, by means of stratified random sampling. Pre-hospital trauma management training programs which had been formulated on the basis of available national and global standards were implemented, by using a combination of training lecture and simulation methods for the test group. Research tools were demographic questionnaire and standard pre-hospital emergency care reporting form. Mean values for time indices were determined before, after, and also one month after intervention in both groups. Using SPSS 19, data were analyzed by independent t-test, Repeated Measures Analysis of Variance, and Bonferroni’s follow up test.
    Results
    Mean scene time in the test group (one month after intervention) was significantly lower than that in the control group (p=0.05). Also, mean and standard deviation of scene time in the test group decreased from 17.6±5.5 minutes (before intervention) to 12±3.8 minutes (one month after intervention), which showed a significant reduction (p˂0.001).
    Conclusion
    According to the results, performance of pre-hospital trauma management training programs can lead to reduction of scene time in pre-hospital emergency missions. Therefore, considering the role of reduced scene time in the prognosis of trauma patients, integration of the periodic training of the trauma management programs into pre-hospital emergency training programs seems necessary.
    Keywords: Trauma, Emergency medical services, Time
  • Smira Salehi, Sina Valiee, Shahnaz Ghafoori*, Daem Roshani, Mohammad Fathi Pages 55-66
    Background and Aim
    Treatment and complications of type 1 diabetes can affect the mental status of patients and their quality of life. The aim of this study was to determine the effect of valerian capsule on anxiety and quality of life in the patients with type 1 diabetes.
    Material and Method
    This study was a clinical trial and included 82 patients with type 1 diabetes (control group 40 and intervention group 42). Intervention group received one capsule of Sedamin (containing 530 mg of valerian root extract) every night one hour before bed time, for eight weeks. Control group received a placebo capsule. Beck Anxiety Inventory was completed before the study and also after the 4th and 8th weeks of the study, and quality of life questionnaire (DQOL) was completed before and eight weeks after the study. Using SPSS software, data were analyzed by independent t-test, paired samples t-test and one-way covariance with repeated measures.
    Results
    The results showed that there was no significant difference in the anxiety scores between the two groups before the intervention and after four weeks of study. But we found a significant difference between the groups after eight weeks of study (p = 0.008). After the intervention, the quality of life scores in the intervention and control groups were 4.05 ± 0.7 and 3.23 ± 0.43 respectively indicating a significant difference between the two groups (p = 0.0001).
    Conclusion
    The findings showed that use of valerian capsules for eight weeks reduced the anxiety in the patients with type 1 diabetes and improved their quality of life. We recommend use of this herbal medicine in the patients with type 1 diabetes and anxiety.
    Keywords: Diabetes, Anxiety, Quality of life, Valerian
  • Amir Salati, Hamid Aboutaleb Kadkhodaeian* Pages 67-84
    Background and Aim
    Peripheral nerve injuries are among the most common types of injuries of the nervous system and are regarded as the main cause of disability. These injuries can lead to disorders in muscles movement and normal sense, and also painful neuropathy. Tissue engineering and stem cells therapy are among the treatment methods for these disorders. In this study we assessed sciatic nerve restoration through a silicone tube containing a fibrin scaffold filled with Schwann cells and citicoline by using electromyography and histological methods.
    Materials and Methods
    50 adult male Wistar rats were randomly divided into five groups. 1. Silicon tube. 2. Silicon tube with fibrin gel. 3. Silicon tube with Schwann cells. 4. Silicone tube with citicoline. 5. Silicon tube with Schwann cells & citicholine. The left sciatic nerve was cut and a 10 mm gap was created. A silicon tube was placed between the two cut ends of the nerve, as a guide channel. Allografted Schwann cells and citicoline were injected into the guide channel.
    Results
    The third and fifth groups were significantly different from other groups in regard to the amplitudes of the waves (P <0.05). Also, we found significant decreases in the latency of the waves recorded in the 1st to 4th groups (P <0.05). There was a significant difference between the third and fifth groups in the results of histological examination (P <0.05).
    Conclusions
    Increased amplitude in the third and fifth groups indicated better restoration of the nerve in these groups. Also reduced latency in the 1st to 4th groups was indicative of regeneration of the sciatic nerve. Histologic results revealed increased number of recovered axons in the fifth group which was indicative of the better outcome of the combination therapy.
    Keywords: Schwann cell, Fibrin scaffold, Citicholine, Silicone tube, Electromyography, Sciatic nerve
  • Habibollah Khaledian, Baran Parhizkar, Farshad Shikhesmaeili, Masoud Moradi* Pages 85-95
    Background and Aim
    The aim of this study was to compare personality characteristics and coping strategies between the patients with irritable bowel syndrome and normal individuals.
    Material and Method
    In this cross sectional study we selected 200 people (100 irritable bowel syndrome patients and 100 normal individuals) on the basis of convenient method. We used two questionnaires including the NEO- Five Factor personality Inventory and Lazarus- Folkman coping Questionnaire for data collection. Data were analyzed by t-test and Mann- whitney U Test.
    Results
    The results showed that the mean scores of neuroticism factor in the patients with irritable bowel syndrome were higher than those in the normal individuals. While the mean scores of extraversion and conscientiousness factor in the normal subjects was higher than those in the patients with irritable bowel syndrome. There were no significant differences between the two groups in openness and agreeableness. Data showed that normal individuals compared to the patients with irritable bowel syndrome, used more problem- oriented coping styles. There were no significant differences between the two groups in regard to the escape-avoidance variable.
    Conclusion
    The results showed that IBS was affected by personality characteristics and coping strategies. Study of these factors can have many applications in the fields of research, etiology and treatment of this disease.
    Keywords: Personality characteristics, Coping strategies, Irritable bowel syndrome
  • Hatef Ghasemi Hamidabadi, Maryam Nazm Bojnordi*, Hossein Azizi, Nourollah Rezaei Pages 110-120
    Background and Aim
    Artificial gamete production from stem cells is a novel strategy for treatment of infertility. Among various stem cell sources, embryonic stem cells (ESC) can be considered as an appropriate source for in vitro formation of germ cells. In this study we evaluated the effect of BMP4 on proliferation and differentiation of mouse embryonic stem cells into primordial germ cells (PGCs).
    Materials and Methods
    Embryonic stem cells (ESC) were cultured in ES medium. At first, embryoid bodies (EBs) were formed by hanging drop method, and then were differentiated into primordial germ cells at different concentrations of BMP4 (10, 50 and 100 ng/ml). The viability and proliferation rate of treated cells with BMP4 were evaluated by MTT assay. The EBs were cultured in induction medium. Expression of Oct4، Stella and Mvh genes were evaluated by real time PCR.
    Results
    In the group treated with BMP4 for 7 days, maximum cell viability was detected at the concentration of 10ng/ml. But the groups treated with100ng/ml of BMP4 showed minimum cell viability. Maximum expression of Stella and Mvh genes were detected at the concentration of 10ng/ml of BMP4 in the treated group.
    Conclusion
    The results showed that BMP4 can promote proliferation and differentiation of ES in vitro. Also different concentrations of BMP4 showed different effects on in vitro differentiation of ES into germ cells.
    Keywords: Embryonic stem cells, Proliferation, Primordial germ cells, Viability, Embryoid
  • Zahra Samimi, Bahareh Kardideh, Ahmad Mohammadi, Farani, Mostafa Darabinejad, Mahdi Taghadosi* Pages 121-133
    Background and Aim
    Rheumatoid arthritis (RA) is an autoimmune inflammatory disease of unknown etiology.  The chemokines and their related receptors have a pivotal role in migration and homing of leukocyte involved in the pathogenesis of RA. The goal of this study was to measure the plasma levels of CCL-17 and CCL-25 and their receptors gene (CCR4 and CCR9) expression in rheumatoid arthritis patients.
    Materials and Methods
    30 untreated newly diagnosed and 30 under treatment RA patients with disease modifying anti-rheumatic drugs (DMARDs) as well as 30 healthy subjects participated in this study. We assessed the gene expression of CCR4 and CCR9 by the real-time PCR method, and measured plasma levels of CCL25 and CCL17 by enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA).
    Results
    Comparison between control group and newly diagnosed rheumatoid arthritis patients showed significantly lower expression of CCR4 and CCR9 (P=0.047, P=0.049 respectively) in the latter group. In addition, the plasma level of CCL-25 was significantly lower in both newly diagnosed and under treatment RA patients compared to that in the healthy subjects (P=0.017, P=0.030 respectively).
    Conclusion
    The altered expression of chemokines and their related receptors, especially those involved in the leukocyte migration to the mucosa of the gastrointestinal tract may be associated with the pathogenesis of RA.
    Keywords: Rheumatoid arthritis, Chemokines, Chemokine receptors, DMARD
  • Daroush Moradi Farsani, Maedeh Safari *, Morteza Heydari, Amir Shafa Pages 134-142
    Background and Aim
    Postoperative pain is one of the most common complications after eye surgeries, especially cataract. Use of analgesic drugs before surgery can be effective in decreasing the pain. The purpose of this study was to investigate preemptive effect of ketamine, paracetamol, and metoclopramide on the postoperative pain in the patients following cataract surgery with general anesthesia.
    Materials and Methods
    In this double-blind clinical trial, 80 adult patients who were candidate for cataract surgery were randomly divided into four groups. Every one of the groups received one of the following prescriptions: 0.1 mg/kg metoclopramide, 0.2 mg/kg ketamine, 1 g paracetamol and placebo before induction of anesthesia. Postoperative pain severity (based on visual analogue scale) and complications were evaluated in the groups.
    Results
    There was a significant difference between the groups in regard to postoperative pain in the recovery room and 2 hours after the operation (P<0.05), but no significant difference was found at 8 and 24 hours after operation. Also, there was no significant difference between the groups in relation to the need for analgesic drugs for pain relief and anti emetic medications to control nausea and vomiting after surgery (P> 0.05).
    Conclusion
    Use of metoclopramide, ketamine, and acetaminophen can lead to prevention of postoperative pain and decreased need for analgesics in the patients following cataract surgery with general anesthesia.
    Keywords: Cataract, Ketamine, Acetaminophen, Metoclopramide, Postoperative pain